Relaties
alle pijlers
Ben ik te gevoelig
maandag 1 juni 2020 om 16:17
Op mijn 9e zijn wij, drie kinderen, door tussenkomst van de rechter en kinderbescherming uit huis geplaatst. Onze ouders konden niet voor ons zorgen, omdat ze zelf hele grote problemen hadden. We hebben echt hele heftige dingen meegemaakt. (vader aan de heroïne, moeder aan de drank, huiselijk geweld, verwaarlozing, psychiatrische behandelingen van mijn vader) Ik zou er een boek over kunnen schrijven. We zijn alle drie uiteindelijk verdeeld over de wereld groot gebracht. Ieder met zijn eigen verhaal
Ik ben goed terecht gekomen, heb HBO gedaan. Werk al jaren met succes bij dezelfde onderneming, heb een eigen koophuis enz. Over mijn jeugd praat ik weinig omdat mensen het toch niet zo goed begrijpen en daardoor vreemd reageren en daar heb ik dan weer geen zin in. Met mijn partner heb ik het er ook weinig over. Hij weet dat ik in meerdere tehuizen heb gezeten.
Nu dacht ik hem eens deelgenoot te maken van mijn ver weggestopte verleden. Mijn vriend moet ook weten hoe mijn gevoelsleven er uit ziet, dacht ik. Hij reageerde heel ongevoelig, vond ik. Hij wist wel hoe dat is, zo'n tehuis, zijn ex had ook in een internaat gezeten, vandaar! Zijn ex-vrouw komt uit een welgesteld rijk Engels milieu, daar is het gebruikelijk dat je naar de kostschool gaat. " Daar is veel eenzaamheid" wist hij me te vertellen". Ik wilde hem vertellen dat ik jarenlang een extreem gewelddadige opvoeding heb gehad. Mijn vader is meerdere keren, in onze aanwezigheid, door de politie afgevoerd. Ooit waren wij getuige hoe hij een zaag in de neus van mijn moeder plaatste. Ik voelde het kindertehuis als een bevrijding, het had wat mij betreft weinig te doen met eenzaamheid.
Wat mij stoorde is het feit dat ik probeerde, diep, ver weggestopte herinneringen en gevoelens met mijn vriend te delen. Hij begon gelijk over zijn ex. Dat irriteerde mij hevig. Ik zie geen overeenkomsten tussen haar verhaal en mijn verhaal. Bovendien wil ik het helemaal niet over haar hebben, maar over mij. Ik zat tussen de drugsbaby's ,kinderen met ouders in de gevangenis, of kinderen waarvan de ouders waren omgekomen, om maar wat te noemen.
Ik voel me niet gehoord, begrepen, gekwetst en niet vrij om hem mijn echte ware gevoelens te vertellen. Hij gaat er wat mij betreft respectloos me om.
Hij wilde zeggen dat in situaties waar kinderen zonder ouders wonen, er veel eenzaamheid heerst. Ik wilde hem vertellen hoe mijn jeugd werkelijk was én waarom ik er met weinig mensen over praat.
Ik voel me diep gekwetst door zijn in mijn ogen gevoelloze reactie, ben ik te gevoelig??
Ik ben goed terecht gekomen, heb HBO gedaan. Werk al jaren met succes bij dezelfde onderneming, heb een eigen koophuis enz. Over mijn jeugd praat ik weinig omdat mensen het toch niet zo goed begrijpen en daardoor vreemd reageren en daar heb ik dan weer geen zin in. Met mijn partner heb ik het er ook weinig over. Hij weet dat ik in meerdere tehuizen heb gezeten.
Nu dacht ik hem eens deelgenoot te maken van mijn ver weggestopte verleden. Mijn vriend moet ook weten hoe mijn gevoelsleven er uit ziet, dacht ik. Hij reageerde heel ongevoelig, vond ik. Hij wist wel hoe dat is, zo'n tehuis, zijn ex had ook in een internaat gezeten, vandaar! Zijn ex-vrouw komt uit een welgesteld rijk Engels milieu, daar is het gebruikelijk dat je naar de kostschool gaat. " Daar is veel eenzaamheid" wist hij me te vertellen". Ik wilde hem vertellen dat ik jarenlang een extreem gewelddadige opvoeding heb gehad. Mijn vader is meerdere keren, in onze aanwezigheid, door de politie afgevoerd. Ooit waren wij getuige hoe hij een zaag in de neus van mijn moeder plaatste. Ik voelde het kindertehuis als een bevrijding, het had wat mij betreft weinig te doen met eenzaamheid.
Wat mij stoorde is het feit dat ik probeerde, diep, ver weggestopte herinneringen en gevoelens met mijn vriend te delen. Hij begon gelijk over zijn ex. Dat irriteerde mij hevig. Ik zie geen overeenkomsten tussen haar verhaal en mijn verhaal. Bovendien wil ik het helemaal niet over haar hebben, maar over mij. Ik zat tussen de drugsbaby's ,kinderen met ouders in de gevangenis, of kinderen waarvan de ouders waren omgekomen, om maar wat te noemen.
Ik voel me niet gehoord, begrepen, gekwetst en niet vrij om hem mijn echte ware gevoelens te vertellen. Hij gaat er wat mij betreft respectloos me om.
Hij wilde zeggen dat in situaties waar kinderen zonder ouders wonen, er veel eenzaamheid heerst. Ik wilde hem vertellen hoe mijn jeugd werkelijk was én waarom ik er met weinig mensen over praat.
Ik voel me diep gekwetst door zijn in mijn ogen gevoelloze reactie, ben ik te gevoelig??
amymatijs wijzigde dit bericht op 01-06-2020 16:18
Reden: schrijf fout "ik" vergeten
Reden: schrijf fout "ik" vergeten
0.06% gewijzigd
dinsdag 2 juni 2020 om 20:13
Er zijn net zoveel soorten karakters als dat Er mensen zijn, iedereen is anders en wat je wel of niet moeten kunnen verwachten is niet te voorzien of te bestellen. Ik zou wel gauw proberen in te schatten of je er wat aan hebt op de lange duur.
En altijd EMDR, zo fijn dat het bestaat, mijn jeugd lijkt een verre blinde vlek waar ik niet in kan komen, wat een rust na jarenlang verdriet.
En altijd EMDR, zo fijn dat het bestaat, mijn jeugd lijkt een verre blinde vlek waar ik niet in kan komen, wat een rust na jarenlang verdriet.
dinsdag 2 juni 2020 om 20:14
Ik ben volledig akkoord dat mensen gemankeerde wezens zijn. Ik denk echter dat deze situatie nog gecompliceerder is omdat TO de indruk heeft dat hij bij anderen wel meeleven kan tonen.
dinsdag 2 juni 2020 om 20:18
Ik vind dat toch wel een beetje kort door de bocht. Hij is verder een leuke, intelligente man die ze volgens mij graag ziet.
Je moet als persoon ook leren je emoties te verwoorden naar je partner toe. Als iets heel gevoelig ligt dan is dat heel moeilijk en kan dat tot miscommunicatie leiden.
Ik vind het bericht wat ze heeft gestuurd super goed. We weten niet waarom hij zo reageerde en misschien komt er een goed gesprek uit voort.
dinsdag 2 juni 2020 om 20:25
Ja misschien komt er alsnog een goed gesprek uit voert. Hopelijk is die man bereid om TO te geven wat ze nodig heeft, zelfs indien daar wat sturing bij nodig is.lindaatje1900 schreef: ↑02-06-2020 20:18Ik vind dat toch wel een beetje kort door de bocht. Hij is verder een leuke, intelligente man die ze volgens mij graag ziet.
Je moet als persoon ook leren je emoties te verwoorden naar je partner toe. Als iets heel gevoelig ligt dan is dat heel moeilijk en kan dat tot miscommunicatie leiden.
Ik vind het bericht wat ze heeft gestuurd super goed. We weten niet waarom hij zo reageerde en misschien komt er een goed gesprek uit voort.
dinsdag 2 juni 2020 om 20:27
Je krijgt als slachtoffer ook weinig krediet,
het helpt als je weet dat je in theorie het volste recht hebt op begripvolle fijne reacties maar als je ze echt verwacht dan ga je nog vaak teleurgesteld zijn.... dat maakt TO niet persé te gevoelig maar wel extra kwetsbaar.
het helpt als je weet dat je in theorie het volste recht hebt op begripvolle fijne reacties maar als je ze echt verwacht dan ga je nog vaak teleurgesteld zijn.... dat maakt TO niet persé te gevoelig maar wel extra kwetsbaar.
-Yeah, well, you know, that's just, like, your opinion, man.
dinsdag 2 juni 2020 om 20:30
Nee hoor, vraag ik dat dan? Ik geef in reactie op een ander die het aanhaalt aan hoe het op mij als lezer overkwam.TanteOlivia schreef: ↑02-06-2020 19:37Dat zijn nu eenmaal de feiten. Waarom zou ze eromheen moeten draaien? Om jouw tere zieltje te sparen, omdat je zelf niks hebt meegemaakt en niet geconfronteerd wil worden met dit soort leed?
Op je verdere uitlatingen ga ik niet eens in, waar slaat die aanname op? Hebben wij geknikkerd of zo? Doe lekker normaal.
Je hebt dit. En je hebt dat. Da's al heel wat.
dinsdag 2 juni 2020 om 20:35
Er is in wezen nog weinig gebeurd, toch? Hij heeft de brief gelezen en zegt dat hij " het probleem" nu beter begrijpt. Vind ik op zich nog niet veel zeggen. Ik wacht op een nadere toelichting.
dinsdag 2 juni 2020 om 20:36
het luchtte wel op;,het schrijven van de brief en het versturen van de brief
dinsdag 2 juni 2020 om 20:42
Ik hoop op een goed gesprek...? Maar dat hoopte ik de vorige keer ook. De bal ligt nu wel even bij hem...lindaatje1900 schreef: ↑02-06-2020 20:18Ik vind dat toch wel een beetje kort door de bocht. Hij is verder een leuke, intelligente man die ze volgens mij graag ziet.
Je moet als persoon ook leren je emoties te verwoorden naar je partner toe. Als iets heel gevoelig ligt dan is dat heel moeilijk en kan dat tot miscommunicatie leiden.
Ik vind het bericht wat ze heeft gestuurd super goed. We weten niet waarom hij zo reageerde en misschien komt er een goed gesprek uit voort.
dinsdag 2 juni 2020 om 20:45
Natuurlijk ! Maar van mijn partner heb ik toch net iets meer verwachtingen op dat vlak. Ik verwacht geen perfectie, maar ik verwacht wel te zien dat de persoon de beste intenties heeft en het probeert.turquasi schreef: ↑02-06-2020 20:27Je krijgt als slachtoffer ook weinig krediet,
het helpt als je weet dat je in theorie het volste recht hebt op begripvolle fijne reacties maar als je ze echt verwacht dan ga je nog vaak teleurgesteld zijn.... dat maakt TO niet persé te gevoelig maar wel extra kwetsbaar.
dinsdag 2 juni 2020 om 20:58
dinsdag 2 juni 2020 om 21:03
We hebben iedere avond contact, hij zal wel bellen of appen...lindaatje1900 schreef: ↑02-06-2020 20:58Weet hij dat? Hebben jullie daar iets over afgesproken? Weet hij dat jij nog iets van hem verwacht?
En ik heb in de brief om een reactie van hem gevraagd.
amymatijs wijzigde dit bericht op 02-06-2020 21:05
Reden: typfout
Reden: typfout
0.34% gewijzigd
dinsdag 2 juni 2020 om 21:47
Misschien denkt hij dat hij nu klaar is met de reactie die hij heeft gegeven. Als ik met mijn man wil praten over iets waar gevoelens bij zitten, moet ik echt duidelijk maken dat ik wil praten anders laat hij me alleen weten dat hij het begrijpt (of alleen een oké..) en komt er geen wederkerig gesprek. In eerste instantie klapt hij soort dicht en moet ik het echt uit hem trekken. Het is niet zo fijn aangezien ik al een niet gehoord voelen complex heb. Het is werken voor ons beide.
Is dat herkenbaar misschien?
Is dat herkenbaar misschien?
dinsdag 2 juni 2020 om 22:00
Ik heb nog niet eerder gereageerd, maar ik heb bijna het hele topic gelezen.
Ik lees dat de reactie van je vriend niet aan je verwachting voldoet, maar je verwachting zijn niet zo duidelijk.
Als ik me in je vriend probeer te verplaatsen, zou ik het heel moeilijk vinden om nu "goed" te reageren op je brief.
Je zegt dat de bal nu bij hem ligt. Maar als je graag wilt dat hij op de juiste manier reageert, kun je hem misschien wat meer richting geven.
Bijv: Misschien kun je voorstellen om je brief samen nog een keer te lezen, en dan kun je over bepaalde punten nog wat meer vertellen als je dat fijn vindt? En dan kan hij aan je reactie ook zien welke punten je het meest raken.
Er zijn natuurlijk 1000 manieren om hier een gesprek over te hebben. En omdat het zo belangrijk/heftig voor je is, kun jij dit het beste aangeven.
Veel succes. Het klinkt als een lieve man, ik hoop dat jullie samen een manier vinden om hierover te praten.
Ik lees dat de reactie van je vriend niet aan je verwachting voldoet, maar je verwachting zijn niet zo duidelijk.
Als ik me in je vriend probeer te verplaatsen, zou ik het heel moeilijk vinden om nu "goed" te reageren op je brief.
Je zegt dat de bal nu bij hem ligt. Maar als je graag wilt dat hij op de juiste manier reageert, kun je hem misschien wat meer richting geven.
Bijv: Misschien kun je voorstellen om je brief samen nog een keer te lezen, en dan kun je over bepaalde punten nog wat meer vertellen als je dat fijn vindt? En dan kan hij aan je reactie ook zien welke punten je het meest raken.
Er zijn natuurlijk 1000 manieren om hier een gesprek over te hebben. En omdat het zo belangrijk/heftig voor je is, kun jij dit het beste aangeven.
Veel succes. Het klinkt als een lieve man, ik hoop dat jullie samen een manier vinden om hierover te praten.
dinsdag 2 juni 2020 om 22:07
Zo moeilijk is het toch niet wat TO vraagt? Ze wil dat hij naar haar luistert, oprecht geïnteresseerd is, niet van alles invult wat niet passend is voor haar situatie, iets van medeleven toont.
Desnoods zegt hij dat hij het moeilijk vindt zich te verplaatsen omdat het zo ver af staat van zijn eigen ervaringen, maar als je vriendin je zoiets vertelt dan doet dat toch iets met je?
'Dat vind ik heel erg voor je' en dan je vriendin een knuffel geven. Hij hoeft niet exact de goede woorden uit te spreken, maar iets van medeleven tonen als degene met wie je je leven deelt je zoiets persoonlijks en ingrijpends vertelt is toch echt het mimimum aan menselijkheid wat je mag verwachten.
Desnoods zegt hij dat hij het moeilijk vindt zich te verplaatsen omdat het zo ver af staat van zijn eigen ervaringen, maar als je vriendin je zoiets vertelt dan doet dat toch iets met je?
'Dat vind ik heel erg voor je' en dan je vriendin een knuffel geven. Hij hoeft niet exact de goede woorden uit te spreken, maar iets van medeleven tonen als degene met wie je je leven deelt je zoiets persoonlijks en ingrijpends vertelt is toch echt het mimimum aan menselijkheid wat je mag verwachten.
dinsdag 2 juni 2020 om 22:11
Ja precies! Dat bedoel ik met test, wil je wel echt de medelevende reactie op hoop je dat hij faalt zodat je kan zeggen 'zie je wel, ik heb een hork getroffen en ik krijg niet wat ik wil', even gechargeerd gezegd. In het tweede geval zou je je af kunnen vragen of je misschien sowieso al twijfelt over de relatie en in het 1e geval zou ik doen wat de Blauwe kat zegtBlauwe_Kat schreef: ↑02-06-2020 22:00Je zegt dat de bal nu bij hem ligt. Maar als je graag wilt dat hij op de juiste manier reageert, kun je hem misschien wat meer richting geven.
Bijv: Misschien kun je voorstellen om je brief samen nog een keer te lezen, en dan kun je over bepaalde punten nog wat meer vertellen als je dat fijn vindt? En dan kan hij aan je reactie ook zien welke punten je het meest raken.
...
Veel succes. Het klinkt als een lieve man, ik hoop dat jullie samen een manier vinden om hierover te praten.
dinsdag 2 juni 2020 om 22:16
Dat moet niet, ze zou het kunnen doen en ze zouden dan dichter bij elkaar kunnen komen staan met meer begrip. Niks moet. Ze zou ook een partner kunnen zoeken die hier meer een "natural" in is of meer traumatische dingen heeft meegemaakt in zijn omgeving. Want haar vriend wordt nu door sommigen verweten dat hij dat niet heeft.Trientje74 schreef: ↑02-06-2020 22:14Tja, ik vind het toch bijzonder dat TO schijnbaar haar vriend moet helpen om te leren hoe hij met haar en haar geschiedenis om moet gaan.
dinsdag 2 juni 2020 om 22:20
Nou het zou heel goed kunnen dat hij denkt dat het nu zo voldoende is. een appje met " ik begrijp het probleem nu beter". Ik vrees dat ik dan meer actie moet gaan ondernemen. Hij heeft geappt. ik ga dat maar eens lezen.wittereiger schreef: ↑02-06-2020 21:47Misschien denkt hij dat hij nu klaar is met de reactie die hij heeft gegeven. Als ik met mijn man wil praten over iets waar gevoelens bij zitten, moet ik echt duidelijk maken dat ik wil praten anders laat hij me alleen weten dat hij het begrijpt (of alleen een oké..) en komt er geen wederkerig gesprek. In eerste instantie klapt hij soort dicht en moet ik het echt uit hem trekken. Het is niet zo fijn aangezien ik al een niet gehoord voelen complex heb. Het is werken voor ons beide.
Is dat herkenbaar misschien?
dinsdag 2 juni 2020 om 22:21
Eens. Ongelooflijk om sommige reacties hier te lezenTrientje74 schreef: ↑02-06-2020 22:14Tja, ik vind het toch bijzonder dat TO schijnbaar haar vriend moet helpen om te leren hoe hij met haar en haar geschiedenis om moet gaan. Ik vind dat echt de omgekeerde wereld. Van een volwassen man mag je echt meer empathie en inlevingsvermogen verwachten.
dinsdag 2 juni 2020 om 22:22
Hij heeft het inderdaad nergens meer over...
dinsdag 2 juni 2020 om 22:26
Er moet niks, maar het kan wel helpen om teleurstelling te voorkomen. Zodat ze het goede gesprek kunnen voeren waar ze naar opzoek is.Trientje74 schreef: ↑02-06-2020 22:14Tja, ik vind het toch bijzonder dat TO schijnbaar haar vriend moet helpen om te leren hoe hij met haar en haar geschiedenis om moet gaan. Ik vind dat echt de omgekeerde wereld. Van een volwassen man mag je echt meer empathie en inlevingsvermogen verwachten.
Toen ik zelf ooit ziek thuis zat, was ik ook vaak boos omdat mensen niet fijn reageerden. Maar nu ik niet meer in die situatie zit, kan ik ook wel zien dat ik hoge eisen stelde (bijv. Ik vond het vervelend als ze hun eigen ervaringen deelden zoals 'Ik ken ook iemand die...", of als mensen me goedbedoelde adviezen gaven " je moet niet zoveel willen...".
Hoe dan ook, ik hoop dat TO een manier vindt om het te bespreken.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
