buitenechtelijk kind
donderdag 27 september 2012 om 20:20
Mijn ex en ik zijn nog niet officieel gescheiden, maar aankomende week? moet zijn nieuwe vriendin bevallen van hun kind. Ik heb begrepen dat hij het bastaardje niet zomaar kan erkennen. Officieel woont hij niet bij haar (wat ze wel doen) om de draagkracht te verlagen naar mij toe, hoeft hij minder te gaan betalen. Dus van huwelijksachtige relatie is officieel geen sprake van. Ik begrijp dat hij het dan bij de rechter zou moeten aanvragen. Als hij gewoon aan me had gevraagd of ik wilde meewerken dan had het een ander verhaal geweest, nu gniffel ik dat dankzij al zijn tegenwerkingen met de scheiding hij nu zelf in de knoei komt. Dus ook voor de alimentatieberekening hahahahahaha KARMAAAAAA
Wie weet hoe het erkennen in zijn werk gaat? zie door de bomen t bos niet meer op google.
Wie weet hoe het erkennen in zijn werk gaat? zie door de bomen t bos niet meer op google.
donderdag 27 september 2012 om 21:05

donderdag 27 september 2012 om 21:06
donderdag 27 september 2012 om 21:07
donderdag 27 september 2012 om 21:08
Je zit er naast TO. Ik heb ook te dealen met een ex die dochter al 5 jaar niet gezien heeft en uiteraard ook nooit iets gedokt heeft voor haar. Heb er heel lang alleen voor gestaan. En keihard voor gewerkt om alles voor mekaar te krijgen.
Ik heb alleen gevraagd wat jij doet als aandeel in de draagkracht. Ook heb ik aangegeven dat het vaak de moeders zijn die het hardst schreeuwen, het vaakst op hun kont zitten niks te doen. Nergens zeg ik dat jij dat doet. Als jouw kind voor alles gaat, zorg je voor een goed contact met de vader en niet van die achterlijke karmaspelletjes en je zitten te verneukelen om dat 'bastaardje'. Kind zal hoe dan ook weten dat het nog een broertje of zusje krijgt en krijgt te maken met het nieuwe gezin van de vader.
Dus mooi verteld, maar je kind gaat dus niet voor alles.
donderdag 27 september 2012 om 21:09

donderdag 27 september 2012 om 21:10
Verbitterd word je alleen als je dat zelf toelaat, niet door een situatie. Je komt -nogmaals- ontzettend naar en vervelend over. Als je écht in het belang van je kind denkt en handelt dan zou je niet zo praten. En ergens heb ik ook het idee dat jij ook een rol speelt in het verhaal dat de vader niet naar het kind uit eerste leg omkijkt........het lijkt erop dat alles moet gebeuren zoals jij het wil en als dat niet zo is je je niet kan schikken en dus verbitterd raakt.
donderdag 27 september 2012 om 21:12
donderdag 27 september 2012 om 21:14
Zorg dat je dan krijgt waar je recht op hebt omdat je er recht op hebt. Wrok maakt niemand een aantrekkelijk mens en zorgt weet ik, voor een negatieve inslag van denken waardoor je oprecht slechter kan gaan voelen.
Misschien een idee om eens te kijken voor jezelf en voor jouw kindje hoe jij wat aan jouw wrokgevoelens kan doen? Het zou je zo een vroijker en gezelliger mens kunnen doen voelen en dat is toch voor jouw kind en jou per defintitie winst?
Geef hem het nakijken, laat hem los en zorg dat je blij en gelukkig wordt ipv bezig te zijn met wrok voelen voor hem.
Exit die man-->Exit de wrok ---> Hello world! I féééél good!
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 27 september 2012 om 21:14

donderdag 27 september 2012 om 21:18
Oordeel maar.
Jullie zitten er zo naast met dat ik aandeel erin heb, ik ben de enige die alles eraan doet om het contact met haar vader te herstellen en hij gooit steeds alles naast zich neer. Hij heeft het contact stuk gemaakt en doet niets om het op te bouwen weer.
Je zal als kind van 10 maar horen van je vader dat hij jou niet meer wil, maar lekker een nieuw gezin heeft, met bij haar al een kind uit een andere relatie die jouw vader papa noemt vanaf moment 1. Wat doe ik hierin fout dan? Misschien wel dat ik het blijf proberen en een kind tegen haar gevoel in naar haar vader te laten gaan die haar toch weer niet op komt halen?
Jullie zitten er zo naast met dat ik aandeel erin heb, ik ben de enige die alles eraan doet om het contact met haar vader te herstellen en hij gooit steeds alles naast zich neer. Hij heeft het contact stuk gemaakt en doet niets om het op te bouwen weer.
Je zal als kind van 10 maar horen van je vader dat hij jou niet meer wil, maar lekker een nieuw gezin heeft, met bij haar al een kind uit een andere relatie die jouw vader papa noemt vanaf moment 1. Wat doe ik hierin fout dan? Misschien wel dat ik het blijf proberen en een kind tegen haar gevoel in naar haar vader te laten gaan die haar toch weer niet op komt halen?
