Relaties
alle pijlers
Claim ik mijn vriend teveel?
zaterdag 30 april 2011 om 02:27
Sinds jaaaren heeft mijn vriend via internet mail/chat contact met andere (vaak jongere) vrouwen, op zich niets mis mee, hij vind het leuk en heeft het wellicht ook nodig voor zijn ego 
Ik heb eerder weleens tegen hem gezegd dat ik het niet leuk vind als hij de heeeele avond achter de pc zit, maar verder heb ik er geen problemen mee. Een jaar geleden ongeveer heeft hij, ook via internet, contact gekregen met W. Het verdere verhaal draait om haar.
Na een paar maanden mail/chat-contact zei ze en passant dat ze "even naar de psycholoog" ging, maar uiteindelijk kwam hij erachter dat het allemaal heel wat dieper gaat bij haar. Ik zal daar verder niet over in detail treden, maar ik geloof wat mijn vriend zegt, en dat zij inderdaad serieus hulp nodig heeft. Ze krijgt dit ook, in de vorm van 2 soorten therapie wat volgens mijn vriend niet goed aan slaat.
Een andere vorm van 'therapie' is de vriendschap die hij met haar heeft opgebouwd, door bewust in principe elke dag contact met haar te hebben en te praten. De ene keer over koetjes en kalfjes, maar vaak ook over haar problemen. Het schijnt dat hij het meeste op de hoogte is van haar problemen, bij haar thuis en haar vriendinnen weten niets. Zelfs haar therapeut weet niet zoveel als hij.
Mijn vriend is iemand die graag iemand (vooruit) helpt, die waar nodig letterlijlk een sterke arm wil bieden en/of een schouder om op uit te huilen. Toen hij mij vertelde dat hij dit, hoe zal ik het zeggen, project aan ging, vond ik het wel goed voor hem. Hij is namelijk soms naar mijn mening wat kort door de bocht als het gaat om mensen met psychische problemen en hij zou nu zelf kunnen merken dat een (verbale) "schop onder de kont" echt niet voldoende is voor de ander om een knop te kunnen omzetten.
Hij heeft dit inderdaad gemerkt
Op een gegeven moment had hij zo veel contact met haar, ook bv als we 's morgens samen in bed lagen (via z'n pda), dat ik tegen hem heb gezegd dat ik dit niet prettig vond, "met z'n 3-tjes in bed". Daar heeft hij vervolgens rekening mee gehouden.
Vorig jaar november was ik een weekje in Amerika met hem met en de week erna was ik weer thuis, maar was hij nog in Amerika, waar W. inmiddels ook was gekomen, om haar iets leuks te kunnen laten beleven na alle moeilijke gevoelens die door de therapie naar boven waren gekomen. Daar had ik geen moeite mee.
Hoewel ik het eigenlijk wel irritant vind dat hij praktisch ELKE dag contact met haar heeft, houdt hij er zich aardig aan als ik bv zeg dat ik om 21.30 naar bed wil kunnen (hij chat/belt op onze slaapkamer, er is geen andere mogelijkheid ivm geluidsoverlast anders).
Wat een poosje geleden bij mij de emmer even deed overlopen, was de volgende situatie: we waren uit eten geweest, we waren rond 19.30 weer thuis. Na ongeveer 5 minuten vroeg hij aan me of ik eerder naar bed wilde vanavond? Ik vertelde hem dat ik inderdaad wel eerder IN bed wilde liggen, en dacht in stilte dat we dan bv samen uitzending gemist konden kijken, doen we wel vaker. Alleen begreep ik daarna dat hij het niet om die reden vroeg, maar dat hij z'n "sessie" met W. ging starten. Ik gaf aan dat ik dacht dat de sessie al geweest was, omdat ze elkaar die middag toch ook al hadden gesproken?
Nou ja, blijkbaar was er nog een keer contact nodig. Ik werd vervolgens toch wel wat sjacho, waarop hij reageerde met "of mag ik niet praten dan, dan praat ik niet", wat ik dan ook weer te ver vond gaan, want ik wil geen "martelaar" van hem maken. Hij gaf nog aan "ik vraag toch hoe laat je naar bed wil?", maar ik reageerde met "zie maar hoe lang jullie nodig hebben". Maar jeetje zeg, het was dus zeg maar 19.30 en waarom heeft hij nou altijd zoveel tijd nodig met haar?
Ik weet wel dat hij bang is om er "te weinig" voor haar te zijn, hij is bang dat ze zichzelf dan wat aan doet (ze woont trouwens nog (of weer?) thuis, want heeft geen baan en geld om zelfstandig te wonen), maar zoals ik me toen voelde, is ook niet goed.
Hij heeft het blijkbaar nodig, want heus niet alles komt voort uit plichtsgevoel. En aangezien ik hem sommige andere dingen al "ontzeg" (bv uitgaan of lekker uitgebreid uit eten, daar ben ik geen type voor), vind ik het moeilijk om hier een big issue van te maken. Het is tenslotte geven en nemen in een relatie.
Vandaag hadden we echter weer een clash. Hij woont ivm een project even tijdelijk ergens anders, en W. is nu even op vakantie en zit samen met hem in het appartement. Daar heb ik geen probleem mee. Hij komt dit weekend even 1 dag naar huis sinds 3 weken ivm een afspraak vlakbij.
Wat ik jammer vind, is dat hij ook die avond een "sessie" met W. wil houden. Terwijl ze elkaar nu elke dag al meer zien/spreken dan normaal én ik hem heb gevraagd om een W-loze avond, zodat we meer tijd samen hebben, ook omdat ik niet zo'n enorm avondmens ben en rond 22.00 moe begin te worden. Zijn reactie op mijn vraag was "het hoort erbij".
Ligt het nu echt aan mij, claim ik hem teveel? Ik heb aan de andere kant echter ook het gevoel alsof ik niet leuk genoeg voor hem ben om een hele avond mee door te brengen.
Ik heb eerder weleens tegen hem gezegd dat ik het niet leuk vind als hij de heeeele avond achter de pc zit, maar verder heb ik er geen problemen mee. Een jaar geleden ongeveer heeft hij, ook via internet, contact gekregen met W. Het verdere verhaal draait om haar.
Na een paar maanden mail/chat-contact zei ze en passant dat ze "even naar de psycholoog" ging, maar uiteindelijk kwam hij erachter dat het allemaal heel wat dieper gaat bij haar. Ik zal daar verder niet over in detail treden, maar ik geloof wat mijn vriend zegt, en dat zij inderdaad serieus hulp nodig heeft. Ze krijgt dit ook, in de vorm van 2 soorten therapie wat volgens mijn vriend niet goed aan slaat.
Een andere vorm van 'therapie' is de vriendschap die hij met haar heeft opgebouwd, door bewust in principe elke dag contact met haar te hebben en te praten. De ene keer over koetjes en kalfjes, maar vaak ook over haar problemen. Het schijnt dat hij het meeste op de hoogte is van haar problemen, bij haar thuis en haar vriendinnen weten niets. Zelfs haar therapeut weet niet zoveel als hij.
Mijn vriend is iemand die graag iemand (vooruit) helpt, die waar nodig letterlijlk een sterke arm wil bieden en/of een schouder om op uit te huilen. Toen hij mij vertelde dat hij dit, hoe zal ik het zeggen, project aan ging, vond ik het wel goed voor hem. Hij is namelijk soms naar mijn mening wat kort door de bocht als het gaat om mensen met psychische problemen en hij zou nu zelf kunnen merken dat een (verbale) "schop onder de kont" echt niet voldoende is voor de ander om een knop te kunnen omzetten.
Hij heeft dit inderdaad gemerkt
Op een gegeven moment had hij zo veel contact met haar, ook bv als we 's morgens samen in bed lagen (via z'n pda), dat ik tegen hem heb gezegd dat ik dit niet prettig vond, "met z'n 3-tjes in bed". Daar heeft hij vervolgens rekening mee gehouden.
Vorig jaar november was ik een weekje in Amerika met hem met en de week erna was ik weer thuis, maar was hij nog in Amerika, waar W. inmiddels ook was gekomen, om haar iets leuks te kunnen laten beleven na alle moeilijke gevoelens die door de therapie naar boven waren gekomen. Daar had ik geen moeite mee.
Hoewel ik het eigenlijk wel irritant vind dat hij praktisch ELKE dag contact met haar heeft, houdt hij er zich aardig aan als ik bv zeg dat ik om 21.30 naar bed wil kunnen (hij chat/belt op onze slaapkamer, er is geen andere mogelijkheid ivm geluidsoverlast anders).
Wat een poosje geleden bij mij de emmer even deed overlopen, was de volgende situatie: we waren uit eten geweest, we waren rond 19.30 weer thuis. Na ongeveer 5 minuten vroeg hij aan me of ik eerder naar bed wilde vanavond? Ik vertelde hem dat ik inderdaad wel eerder IN bed wilde liggen, en dacht in stilte dat we dan bv samen uitzending gemist konden kijken, doen we wel vaker. Alleen begreep ik daarna dat hij het niet om die reden vroeg, maar dat hij z'n "sessie" met W. ging starten. Ik gaf aan dat ik dacht dat de sessie al geweest was, omdat ze elkaar die middag toch ook al hadden gesproken?
Nou ja, blijkbaar was er nog een keer contact nodig. Ik werd vervolgens toch wel wat sjacho, waarop hij reageerde met "of mag ik niet praten dan, dan praat ik niet", wat ik dan ook weer te ver vond gaan, want ik wil geen "martelaar" van hem maken. Hij gaf nog aan "ik vraag toch hoe laat je naar bed wil?", maar ik reageerde met "zie maar hoe lang jullie nodig hebben". Maar jeetje zeg, het was dus zeg maar 19.30 en waarom heeft hij nou altijd zoveel tijd nodig met haar?
Ik weet wel dat hij bang is om er "te weinig" voor haar te zijn, hij is bang dat ze zichzelf dan wat aan doet (ze woont trouwens nog (of weer?) thuis, want heeft geen baan en geld om zelfstandig te wonen), maar zoals ik me toen voelde, is ook niet goed.
Hij heeft het blijkbaar nodig, want heus niet alles komt voort uit plichtsgevoel. En aangezien ik hem sommige andere dingen al "ontzeg" (bv uitgaan of lekker uitgebreid uit eten, daar ben ik geen type voor), vind ik het moeilijk om hier een big issue van te maken. Het is tenslotte geven en nemen in een relatie.
Vandaag hadden we echter weer een clash. Hij woont ivm een project even tijdelijk ergens anders, en W. is nu even op vakantie en zit samen met hem in het appartement. Daar heb ik geen probleem mee. Hij komt dit weekend even 1 dag naar huis sinds 3 weken ivm een afspraak vlakbij.
Wat ik jammer vind, is dat hij ook die avond een "sessie" met W. wil houden. Terwijl ze elkaar nu elke dag al meer zien/spreken dan normaal én ik hem heb gevraagd om een W-loze avond, zodat we meer tijd samen hebben, ook omdat ik niet zo'n enorm avondmens ben en rond 22.00 moe begin te worden. Zijn reactie op mijn vraag was "het hoort erbij".
Ligt het nu echt aan mij, claim ik hem teveel? Ik heb aan de andere kant echter ook het gevoel alsof ik niet leuk genoeg voor hem ben om een hele avond mee door te brengen.
zondag 1 mei 2011 om 11:13
Nog even ter overweging:
Je vroeg je af of de reakties hetzelfde zouden zijn als het een man betrof. Een wedervraag:
Denk jij dat je vriend hetzelfde zou doen voor een man? Of voor een oud vrouwtje?
Dus dat jij nog niet naar bed mag omdat hij met een oud vrouwtje moet chatten? Wat volstrekt privé moet blijven?
Ik denk dat je nu wel je antwoord hebt op de vraag wat voor een soort relatie dit is, die hij met haar onderhoudt.
Je vroeg je af of de reakties hetzelfde zouden zijn als het een man betrof. Een wedervraag:
Denk jij dat je vriend hetzelfde zou doen voor een man? Of voor een oud vrouwtje?
Dus dat jij nog niet naar bed mag omdat hij met een oud vrouwtje moet chatten? Wat volstrekt privé moet blijven?
Ik denk dat je nu wel je antwoord hebt op de vraag wat voor een soort relatie dit is, die hij met haar onderhoudt.
zondag 1 mei 2011 om 11:14
In tegenstelling tot wat sommige anderen zeggen, vind ik dit juist erg sterk. Ik zou voor mezelf ook over mijn eigen grenzen gaan als ik zou gaan 'snuffelen'. Op het moment dat hij niet openstaat voor haar gevoelens en argumenten zal ze haar conclusies trekken. Dan is die hele chatgeschiedenis overbodig.
Er zijn genoeg redenen om hem de deur te wijzen, daar is geen 'hard bewijs' voor nodig. Dat mag je ook puur gebaseerd op gevoelens doen.
zondag 1 mei 2011 om 11:25
Jawel, ik woon al ruim 11,5 jaar met hem samen. W. is van het afgelopen jaar.
Goed, om de geografische situatie iets duidelijker te maken, dan snapt iedereen hopelijk waarom ik niet nu direct naar hem toe kan of hij naar mij: we wonen in een ander land, sinds een aantal jaren dus niet meer in Nederland (vandaar het tijdverschil, waar ik het een keer over had). W. woont wel in Nederland (en woont ook enorm veel kilometersweg van onze vorige woonplaats, daar heb ik bewijs van). Mijn vriend zit nu niet in ons huidige land, wel vlakbij, maar er zit wel een leuk watertje tussen. Even naar hem toe gaan is er dus echt niet bij.
Iemand vroeg of ik met anderen had gesproken. Ja, met mijn beste vriendin (al vanaf het begin) en met een tante van mij die hem ook kent (gisteravond). Beide sluiten ze zich redelijk aan bij wat jullie zeggen, met de nuance dat zij mijn vriend langer en beter kennen dan jullie, en ook de andere aspecten van onze relatie mee laten wegen.
Jullie hebben hem al praktisch afgevoerd, maar dat is nu nog niet terecht, zeler niet na een relatie van zoveel jaar.
Ik ben het wel eens met wat ik-weet-niet-meer-wie schreef: mijn grens aangeven is niet (alleen) "praten", maar is ook "meedelen".
zondag 1 mei 2011 om 11:34
Verhouding: nee, dat vind ik niet ok, daar ben ik nu ook zeer zeker wel achter gekomen. Ik heb nog nooit in zo'n situatie gezeten, wist ook niet hoe het zou zijn dus, maar weet nu zeker dat ik dat niet trek. Jullie reacties hebben me erin gesterkt dat hun contact helemaal niet zo onschuldig hoeft te zijn, van welke kant dan ook uit.
Over het wel vragen, maar niet willen weten: ehm, dit is een aspect waar ik ook niet naar heb gevraagd, maar wat ik van jullie te horen heb gekregen... Ik begon oprecht met de (verkeerde) gedachte dat ik hem zou claimen als ik op het W-terrein zou komen. Die oogkleppen zijn inmiddels wel van mij afgevallen.
Het is nu een flinke 'oorlog' in mijn hoofd tussen ratio en gevoel, en het feit dat jullie het zo met elkaar eens zijn en dat dat niet gebruikelijk is, geeft me ook antwoord op de vraag "ligt het aan mij?".
zondag 1 mei 2011 om 11:35
Eén aspect is dat mensen in de kroeg soms gewoon komen voor een leuke avond met vrienden. Veel mensen in de kroeg hebben niet eens de behoefte aan nieuwe contacten. Het kan wel uiteraard, en dan kun je met oogcontact en lichaamstaal al een aardige eerste indruk krijgen.
Op chatsites is het niet altijd even duidelijk wat mensen willen. Ik weet niet op wat voor sites je vriend zit, maar de meeste sites zijn er echt op uit om mannen aan vrouwen te koppelen en vice versa. (of mannen aan mannen, vrouwen aan vrouwen)
Misschien zijn er ook vriendschaps-chat-sites maar dan zullen ook daar regelmatig mensen zitten die uit zijn op een relatie of een scharrel. En je krijgt geen duidelijke eerste indruk van mensen.
Bovendien zijn in de kroeg vaak vrienden aanwezig waardoor men minder snel iets doet wat niet door de beugel kan.
Op internet is het ieder voor zich en durft men daardoor sneller over de grens te gaan.
Life isn't about waiting for the storm to pass, it's about learning how to dance in the rain
zondag 1 mei 2011 om 11:41
Dat eerste kan ik nu niet meer ontkennen...
Dat tweede: dat heb ik ook zeker gedaan de afgelopen tijd. En inderdaad, ik haal ook zeker wel wat uit deze relatie. Het lullige is alleen dat ik geen vergelijkingsmateriaal heb, want hij is mijn eerste "echte" vriend. (en het zal jullie niet verrassen: hij heeft wel vergelijkingsmateriaal)
Dat hij zich met iemand anders bezighoudt, zie ik volgens mij niet als een pluspunt, er gaat tenminste geen lampje branden bij me.
zondag 1 mei 2011 om 11:45
Is jouw vriend (veel) ouder dan jij? Het viel me namelijk op dat je in je OP specifiek noemde dat hij met jongere vrouwen chat, en de lering die ik uit het hele verhaal met mijn ex heb getrokken is dat mannen die een voorkeur hebben voor (veel) jongere vrouwen dat meestal hebben omdat dat hen macht geeft. Dergelijke mannen zijn over het algemeen specifiek op zoek naar een ongelijkwaardige relatie.
zondag 1 mei 2011 om 11:51
Dat heb ik ook (nog) niet gezegd, dat ik bij hem weg zou gaan. Nou ja, ok, inderdaad, ik heb het erover gehad dat ik consequenties moet trekken. Maar pffffff, wat die consequenties dan moeten zijn, dat is inderdaad heel heftig als het worse case scenario wordt... Als jullie het niet erg vinden
, hou ik in ieder geval tot maandagavond nog de hoop dat mijn vriend mij _wel_ belangrijker vindt nadat ik hem mijn grens heb aangegeven en wat dit betekent voor _hem_.
zondag 1 mei 2011 om 11:58
Aangezien jullie een eind uit elkaar wonen is het dus niet mogelijk dat hij zowel jou als haar wekelijks ziet. Ik bedoel: een dubbele relatie in die zin zal niet aan de orde zijn.
Blijft het vaag wat ie allemaal met W doet als hij in Nederland is.
Wij weten natuurlijk verder niet hoe hij is en hoe jullie relatie is. Wij roepen inderdaad meteen: kappen! maar je gooit een relatie van 12,5 jaar niet zomaar weg als je ook nog niet precies weet hoe het zit.
Ik bedoel, er zijn mensen die echt heel graag anderen willen helpen en daar zo ver in gaan als hij nu doet, als niemand de grens aangeeft.
(doet me ook weer denken aan t verhaal van mijn vader met die client die steeds privé belde. Hij gaf ook geen grens aan en wilde graag dat ze zich beter ging voelen maar ze was te zeer een hopeloos geval. Uiteindelijk heeft mijn moeder de grens moeten trekken, anders had het nog jaren zo kunnen doorgaan).
Blijft het vaag wat ie allemaal met W doet als hij in Nederland is.
Wij weten natuurlijk verder niet hoe hij is en hoe jullie relatie is. Wij roepen inderdaad meteen: kappen! maar je gooit een relatie van 12,5 jaar niet zomaar weg als je ook nog niet precies weet hoe het zit.
Ik bedoel, er zijn mensen die echt heel graag anderen willen helpen en daar zo ver in gaan als hij nu doet, als niemand de grens aangeeft.
(doet me ook weer denken aan t verhaal van mijn vader met die client die steeds privé belde. Hij gaf ook geen grens aan en wilde graag dat ze zich beter ging voelen maar ze was te zeer een hopeloos geval. Uiteindelijk heeft mijn moeder de grens moeten trekken, anders had het nog jaren zo kunnen doorgaan).
Life isn't about waiting for the storm to pass, it's about learning how to dance in the rain
zondag 1 mei 2011 om 11:59
Dat had ik al uitgerekend aan de hand van je geboortejaar
. Zeven jaar vind ik op zich niet heel veel, maar 21 en 28 is wel een wereld van verschil en dat zijn dus de leeftijden dat jullie met elkaar een relatie kregen, toch?
Hoe oud is W.?
Het riekt mij allemaal een beetje teveel naar een man die een "zwakkere" vrouw wel fijn vind, ook gezien het feit dat W. wellicht psychisch nogal labiel is. En als ik heel eerlijk ben, en dat bedoel ik niet vervelend, vind ik jou ook niet echt sterk of stabiel overkomen. Het is me wel duidelijk wie de macht in jullie relatie heeft in ieder geval en het feit dat jij zo jong en onervaren was toen je met hem een relatie kreeg zal daar ongetwijfeld aan bij hebben gedragen.
zondag 1 mei 2011 om 12:04
Dit is een beetje een dooddoener. Natuurlijk lezen wij maar een aspect van jullie relatie, aangezien je OP hierover gaat.
Dit betekent echter niet dat ik niet meeweeg dat jij van hem houdt, hij van jou, dat er ook echt wel leuke dingen zijn. Dat is namelijk in de meeste relaties wel het geval.
In jullie relatie is het hele gebeuren omtrent W. het gedrag van jouw vriend hierin, en jouw gedrag iets wat in de basis ligt van jullie relatie.
Je vraagt je in je OP zelfs af of hij niet graag bij je wil zijn. Je schrijft verder dat je blij bent dat hij 1 dag in die 3 weken naar jou toekomt, terwijl hij lekker met W. in een appartement zit
Je wilt me toch niet vertellen dat hier niets iets essentieels, grondig misgaat in je relatie? Iets in het fundament van jullie relatie?
Daar vallen de andere leuke dingen in jullie relatie bij in het niet, mijns inziens. Het feit dat jij dit niet ziet, valt te verklaren vanuit het feit dat jij oogkleppen op hebt en wilt hebben, omdat je het idee niet trekt dat jullie relatie over zou zijn.
zondag 1 mei 2011 om 12:08
Waarschijnlijk dezelfde roepende die om (toen) onverklaarbare redenen in tranen uitbarste toen ze dit lied laatst hoorde (waarschuwing: degenen die niet met het Christelijk geloof hebben, niet gaan luisteren!):
http://www.youtube.com/watch?v=cR7JrKcIHk8
zondag 1 mei 2011 om 12:11
:
[...]
Dat heb ik ook (nog) niet gezegd, dat ik bij hem weg zou gaan. Nou ja, ok, inderdaad, ik heb het erover gehad dat ik consequenties moet trekken. Maar pffffff, wat die consequenties dan moeten zijn, dat is inderdaad heel heftig als het worse case scenario wordt... Als jullie het niet erg vinden
Als hij maandag nou tegen jou zegt: 'Je hebt gelijk, het was stom van me, vergeef me, ik ga er direct mee kappen', dan denk je wel dat jullie relatie goed zit? Dan gaan jullie eraan werken, of iets dergelijks?
Het gaat niet om hoop, het gaat om realisme. Het hele feit dat jij het contact met W. geen probleem vindt, vind ik al bijzonder krom. Dit los je niet op door de relatie voort te zetten als hij zegt te stoppen met W.
Hij zoekt al jaren bevestiging bij andere vrouwen, dat stopt niet ineens door een belofte. Jij zoekt ook bevestiging en laat je als deurmat gebruiken, dat los je ook niet op door in de relatie te blijven.
Het is heel simpel, als hij er niet mee wil kappen, dan neem je of genoegen met de 3e plaats (eerst hij, dan W, dan jij) of je kapt ermee. Meer smaken zijn er niet. Je hoeft dus niet een hele argumentatie in je hoofd te gaan voeren over de consequenties en wat deze dan zouden zijn, want het is heel simpel.
zondag 1 mei 2011 om 12:19
Ik ben het met Ises eens. Feitelijk maakt niets van wat je nog met hem gaat of wil bespreken en niets van wat hij wel of niet zegt nog iets uit. Het feit dat deze situatie er is, is al voldoende om conclusies uit te trekken.
Iemand met eigenwaarde, zelfrespect, en de wens om gelukkig te zijn met zichzelf en binnen haar relatie, zou uit het bestaan van deze situatie al de conclusie trekken dat de relatie hoe dan ook over is.
Iemand met eigenwaarde, zelfrespect, en de wens om gelukkig te zijn met zichzelf en binnen haar relatie, zou uit het bestaan van deze situatie al de conclusie trekken dat de relatie hoe dan ook over is.
zondag 1 mei 2011 om 12:19
Ik ben tóch gaan luisteren en heb het liedje bijna half afgeluisterd en ik kan maar één ding zeggen: die dingen die je aan god vraagt, die moet je dus zelf gaan regelen. Er is helemaal niemand die dat voor je doet. Het feit dat je zo sterk op dat liedje reageerde bewijst volgens mij dat jij donders goed weet dat er iets behoorlijk fout zit in jullie relatie, nog afgezien van W., en hoe jullie met elkaar omgaan, en in het bijzonder hoe jij met je grenzen omgaat.
Ik blijf het herhalen: als je zo doorgaat raak je jezelf kwijt.
