Claim ik mijn vriend teveel?
zaterdag 30 april 2011 om 02:27
Sinds jaaaren heeft mijn vriend via internet mail/chat contact met andere (vaak jongere) vrouwen, op zich niets mis mee, hij vind het leuk en heeft het wellicht ook nodig voor zijn ego 
Ik heb eerder weleens tegen hem gezegd dat ik het niet leuk vind als hij de heeeele avond achter de pc zit, maar verder heb ik er geen problemen mee. Een jaar geleden ongeveer heeft hij, ook via internet, contact gekregen met W. Het verdere verhaal draait om haar.
Na een paar maanden mail/chat-contact zei ze en passant dat ze "even naar de psycholoog" ging, maar uiteindelijk kwam hij erachter dat het allemaal heel wat dieper gaat bij haar. Ik zal daar verder niet over in detail treden, maar ik geloof wat mijn vriend zegt, en dat zij inderdaad serieus hulp nodig heeft. Ze krijgt dit ook, in de vorm van 2 soorten therapie wat volgens mijn vriend niet goed aan slaat.
Een andere vorm van 'therapie' is de vriendschap die hij met haar heeft opgebouwd, door bewust in principe elke dag contact met haar te hebben en te praten. De ene keer over koetjes en kalfjes, maar vaak ook over haar problemen. Het schijnt dat hij het meeste op de hoogte is van haar problemen, bij haar thuis en haar vriendinnen weten niets. Zelfs haar therapeut weet niet zoveel als hij.
Mijn vriend is iemand die graag iemand (vooruit) helpt, die waar nodig letterlijlk een sterke arm wil bieden en/of een schouder om op uit te huilen. Toen hij mij vertelde dat hij dit, hoe zal ik het zeggen, project aan ging, vond ik het wel goed voor hem. Hij is namelijk soms naar mijn mening wat kort door de bocht als het gaat om mensen met psychische problemen en hij zou nu zelf kunnen merken dat een (verbale) "schop onder de kont" echt niet voldoende is voor de ander om een knop te kunnen omzetten.
Hij heeft dit inderdaad gemerkt
Op een gegeven moment had hij zo veel contact met haar, ook bv als we 's morgens samen in bed lagen (via z'n pda), dat ik tegen hem heb gezegd dat ik dit niet prettig vond, "met z'n 3-tjes in bed". Daar heeft hij vervolgens rekening mee gehouden.
Vorig jaar november was ik een weekje in Amerika met hem met en de week erna was ik weer thuis, maar was hij nog in Amerika, waar W. inmiddels ook was gekomen, om haar iets leuks te kunnen laten beleven na alle moeilijke gevoelens die door de therapie naar boven waren gekomen. Daar had ik geen moeite mee.
Hoewel ik het eigenlijk wel irritant vind dat hij praktisch ELKE dag contact met haar heeft, houdt hij er zich aardig aan als ik bv zeg dat ik om 21.30 naar bed wil kunnen (hij chat/belt op onze slaapkamer, er is geen andere mogelijkheid ivm geluidsoverlast anders).
Wat een poosje geleden bij mij de emmer even deed overlopen, was de volgende situatie: we waren uit eten geweest, we waren rond 19.30 weer thuis. Na ongeveer 5 minuten vroeg hij aan me of ik eerder naar bed wilde vanavond? Ik vertelde hem dat ik inderdaad wel eerder IN bed wilde liggen, en dacht in stilte dat we dan bv samen uitzending gemist konden kijken, doen we wel vaker. Alleen begreep ik daarna dat hij het niet om die reden vroeg, maar dat hij z'n "sessie" met W. ging starten. Ik gaf aan dat ik dacht dat de sessie al geweest was, omdat ze elkaar die middag toch ook al hadden gesproken?
Nou ja, blijkbaar was er nog een keer contact nodig. Ik werd vervolgens toch wel wat sjacho, waarop hij reageerde met "of mag ik niet praten dan, dan praat ik niet", wat ik dan ook weer te ver vond gaan, want ik wil geen "martelaar" van hem maken. Hij gaf nog aan "ik vraag toch hoe laat je naar bed wil?", maar ik reageerde met "zie maar hoe lang jullie nodig hebben". Maar jeetje zeg, het was dus zeg maar 19.30 en waarom heeft hij nou altijd zoveel tijd nodig met haar?
Ik weet wel dat hij bang is om er "te weinig" voor haar te zijn, hij is bang dat ze zichzelf dan wat aan doet (ze woont trouwens nog (of weer?) thuis, want heeft geen baan en geld om zelfstandig te wonen), maar zoals ik me toen voelde, is ook niet goed.
Hij heeft het blijkbaar nodig, want heus niet alles komt voort uit plichtsgevoel. En aangezien ik hem sommige andere dingen al "ontzeg" (bv uitgaan of lekker uitgebreid uit eten, daar ben ik geen type voor), vind ik het moeilijk om hier een big issue van te maken. Het is tenslotte geven en nemen in een relatie.
Vandaag hadden we echter weer een clash. Hij woont ivm een project even tijdelijk ergens anders, en W. is nu even op vakantie en zit samen met hem in het appartement. Daar heb ik geen probleem mee. Hij komt dit weekend even 1 dag naar huis sinds 3 weken ivm een afspraak vlakbij.
Wat ik jammer vind, is dat hij ook die avond een "sessie" met W. wil houden. Terwijl ze elkaar nu elke dag al meer zien/spreken dan normaal én ik hem heb gevraagd om een W-loze avond, zodat we meer tijd samen hebben, ook omdat ik niet zo'n enorm avondmens ben en rond 22.00 moe begin te worden. Zijn reactie op mijn vraag was "het hoort erbij".
Ligt het nu echt aan mij, claim ik hem teveel? Ik heb aan de andere kant echter ook het gevoel alsof ik niet leuk genoeg voor hem ben om een hele avond mee door te brengen.
Ik heb eerder weleens tegen hem gezegd dat ik het niet leuk vind als hij de heeeele avond achter de pc zit, maar verder heb ik er geen problemen mee. Een jaar geleden ongeveer heeft hij, ook via internet, contact gekregen met W. Het verdere verhaal draait om haar.
Na een paar maanden mail/chat-contact zei ze en passant dat ze "even naar de psycholoog" ging, maar uiteindelijk kwam hij erachter dat het allemaal heel wat dieper gaat bij haar. Ik zal daar verder niet over in detail treden, maar ik geloof wat mijn vriend zegt, en dat zij inderdaad serieus hulp nodig heeft. Ze krijgt dit ook, in de vorm van 2 soorten therapie wat volgens mijn vriend niet goed aan slaat.
Een andere vorm van 'therapie' is de vriendschap die hij met haar heeft opgebouwd, door bewust in principe elke dag contact met haar te hebben en te praten. De ene keer over koetjes en kalfjes, maar vaak ook over haar problemen. Het schijnt dat hij het meeste op de hoogte is van haar problemen, bij haar thuis en haar vriendinnen weten niets. Zelfs haar therapeut weet niet zoveel als hij.
Mijn vriend is iemand die graag iemand (vooruit) helpt, die waar nodig letterlijlk een sterke arm wil bieden en/of een schouder om op uit te huilen. Toen hij mij vertelde dat hij dit, hoe zal ik het zeggen, project aan ging, vond ik het wel goed voor hem. Hij is namelijk soms naar mijn mening wat kort door de bocht als het gaat om mensen met psychische problemen en hij zou nu zelf kunnen merken dat een (verbale) "schop onder de kont" echt niet voldoende is voor de ander om een knop te kunnen omzetten.
Hij heeft dit inderdaad gemerkt
Op een gegeven moment had hij zo veel contact met haar, ook bv als we 's morgens samen in bed lagen (via z'n pda), dat ik tegen hem heb gezegd dat ik dit niet prettig vond, "met z'n 3-tjes in bed". Daar heeft hij vervolgens rekening mee gehouden.
Vorig jaar november was ik een weekje in Amerika met hem met en de week erna was ik weer thuis, maar was hij nog in Amerika, waar W. inmiddels ook was gekomen, om haar iets leuks te kunnen laten beleven na alle moeilijke gevoelens die door de therapie naar boven waren gekomen. Daar had ik geen moeite mee.
Hoewel ik het eigenlijk wel irritant vind dat hij praktisch ELKE dag contact met haar heeft, houdt hij er zich aardig aan als ik bv zeg dat ik om 21.30 naar bed wil kunnen (hij chat/belt op onze slaapkamer, er is geen andere mogelijkheid ivm geluidsoverlast anders).
Wat een poosje geleden bij mij de emmer even deed overlopen, was de volgende situatie: we waren uit eten geweest, we waren rond 19.30 weer thuis. Na ongeveer 5 minuten vroeg hij aan me of ik eerder naar bed wilde vanavond? Ik vertelde hem dat ik inderdaad wel eerder IN bed wilde liggen, en dacht in stilte dat we dan bv samen uitzending gemist konden kijken, doen we wel vaker. Alleen begreep ik daarna dat hij het niet om die reden vroeg, maar dat hij z'n "sessie" met W. ging starten. Ik gaf aan dat ik dacht dat de sessie al geweest was, omdat ze elkaar die middag toch ook al hadden gesproken?
Nou ja, blijkbaar was er nog een keer contact nodig. Ik werd vervolgens toch wel wat sjacho, waarop hij reageerde met "of mag ik niet praten dan, dan praat ik niet", wat ik dan ook weer te ver vond gaan, want ik wil geen "martelaar" van hem maken. Hij gaf nog aan "ik vraag toch hoe laat je naar bed wil?", maar ik reageerde met "zie maar hoe lang jullie nodig hebben". Maar jeetje zeg, het was dus zeg maar 19.30 en waarom heeft hij nou altijd zoveel tijd nodig met haar?
Ik weet wel dat hij bang is om er "te weinig" voor haar te zijn, hij is bang dat ze zichzelf dan wat aan doet (ze woont trouwens nog (of weer?) thuis, want heeft geen baan en geld om zelfstandig te wonen), maar zoals ik me toen voelde, is ook niet goed.
Hij heeft het blijkbaar nodig, want heus niet alles komt voort uit plichtsgevoel. En aangezien ik hem sommige andere dingen al "ontzeg" (bv uitgaan of lekker uitgebreid uit eten, daar ben ik geen type voor), vind ik het moeilijk om hier een big issue van te maken. Het is tenslotte geven en nemen in een relatie.
Vandaag hadden we echter weer een clash. Hij woont ivm een project even tijdelijk ergens anders, en W. is nu even op vakantie en zit samen met hem in het appartement. Daar heb ik geen probleem mee. Hij komt dit weekend even 1 dag naar huis sinds 3 weken ivm een afspraak vlakbij.
Wat ik jammer vind, is dat hij ook die avond een "sessie" met W. wil houden. Terwijl ze elkaar nu elke dag al meer zien/spreken dan normaal én ik hem heb gevraagd om een W-loze avond, zodat we meer tijd samen hebben, ook omdat ik niet zo'n enorm avondmens ben en rond 22.00 moe begin te worden. Zijn reactie op mijn vraag was "het hoort erbij".
Ligt het nu echt aan mij, claim ik hem teveel? Ik heb aan de andere kant echter ook het gevoel alsof ik niet leuk genoeg voor hem ben om een hele avond mee door te brengen.
dinsdag 21 juni 2011 om 11:01
C., dit is nou precies een heel coole, emotieloze reactie van jou (je vond het toch vreemd dat je soms koel overkwam terwijl je eigenlijk niet zo bent?). Je zegt dat je er kapot van was toen je begreep dat hij met W. in een hotel had gelogeerd vlakbij jullie huis, omdat er dan misschien toch wél sex bij is komen kijken. En nóg ben je niet jaloers? Herken je jaloezie wel, weet je wat het is? Liefde is niet: niet jaloers zijn. Jaloezie is een heel menselijke emotie, en heeft te maken met angst om iemand kwijt te raken. Jaloezie is evolutionair te verklaren, omdat het bijdraagt aan de instandhouding van de soort (immers; als je jaloers bent, ga je moeite doen om de ander bij je te houden en te voorkomen dat diegene er met een ander vandoor gaat, waardoor de overlevingskans van evt. babies vergroot wordt). Het is natuurlijk een ander verhaal als jaloezie pathologisch wordt.
(Sarcastisch:) Als zij beter bij hem past, waarom gun je hem haar dan niet? Waarom stel je hem niet voor met haar verder te gaan? Kortom, waarom offer je jezelf niet op ten gunste van haar? Jij bent het toch niet waard bij hem te blijven? W. is toch veel leuker dan jou?
dinsdag 21 juni 2011 om 11:18
Calimero, wat naar voor je dat hij je totaal niet serieus neemt en je niet begrijpt noch dat hij dit ziet als jullie probleem. Heb je dit wel duidelijk kunnen maken aan hem, dat jij twijfelt aan jullie relatie en aan zijn gevoelens voor jou (en ook aan jouw gevoelens voor hem?)? Wil hij trouwens met jou samen een decembervakantie gaan boeken? Dat is dan weer positief, dat hij samen met jou (zonder W.) op vakantie wil. Ik zou hem wel een mail struen hoor, misschien kan je jezelf dan beter verwoorden dan wanneer je hem face to face ziet en hij verbaal sterker is dan jou. Wat wil je in de mail zetten?
dinsdag 21 juni 2011 om 11:42
Ach Calimero, wat een raar gesprek moet dat zijn geweest. Heb je het idee dat hij tijdens jullie gesprek wel door begon te krijgen dat het je hoog zit? Heb je ook iets uitgesproken a la "ja maar, ik weet op dit moment eigenlijk helemaal niet of ik in December nog bij jou wil zijn?".
Wat is dat 'bekijk het maar' gevoel voor hem? En voor jou? Want... wat bedoelt hij met 'het moet niet te lang duren', wat is 'het' voor hem in die zin? Dat W in jullie leven is of dat jij vragen stelt over W in jullie leven?
En als W nu zou verdwijnen, is het dan weer 'goed' voor jou?
Je vond het nodig om op te schrijven dat hij ook zijn goede kanten heeft in reactie op mijn 'die kerel van jou met wel heel bijzonder zijn', maar ik bedoelde die zin serieus. Hij moet iets heel bijzonders hebben want anders kan ik me nog minder voorstellen dat jouw situatie daadwerkelijk bestaat. Ik vind dan weer wel dat jullie voorbij een 'dit gedrag is 'te vergeven' want hij is verder zo bijzonder en lief en aantrekkelijk, intelligent en mooi'-balans zijn. Wat hij jou (en W?) aandoet, kán niet. Wat hij verder voor goede eigenschappen in huis heeft doet er, wat mij betreft, weinig toe, ze doen weinig tot niks af aan wat hij jullie aandoet. Ook al zou W vandaag uit jullie leven verdwijnen, ik zou hem alsnog niet meer als mijn vriend willen hebben, na alle disrespect die hij jou betoont.
Dat je lijkt te schrijven dat als jullie uit elkaar gaan, W dat niet hoeft te weten en dat dat dan een 'goede oplossing' is, vind ik heel erg jammer. Als jij W was geweest, had je dan niet wél willen weten van jouw bestaan in zijn leven? Wat er ook ware moge zijn van jouw kennis over W's verleden, zij verdient dit óók niet. Eigenlijk zou ik het je vriend wel gunnen om op ouderwets filmische wijze door jullie beiden gedumpt te worden.
Heb je het nummer weleens gedraaid? Ik zou nl niet verbaasd zijn als het helemaal niet echt haar nummer is, maar dat er een 'tikfout' in blijkt te zitten.
Wat is dat 'bekijk het maar' gevoel voor hem? En voor jou? Want... wat bedoelt hij met 'het moet niet te lang duren', wat is 'het' voor hem in die zin? Dat W in jullie leven is of dat jij vragen stelt over W in jullie leven?
En als W nu zou verdwijnen, is het dan weer 'goed' voor jou?
Je vond het nodig om op te schrijven dat hij ook zijn goede kanten heeft in reactie op mijn 'die kerel van jou met wel heel bijzonder zijn', maar ik bedoelde die zin serieus. Hij moet iets heel bijzonders hebben want anders kan ik me nog minder voorstellen dat jouw situatie daadwerkelijk bestaat. Ik vind dan weer wel dat jullie voorbij een 'dit gedrag is 'te vergeven' want hij is verder zo bijzonder en lief en aantrekkelijk, intelligent en mooi'-balans zijn. Wat hij jou (en W?) aandoet, kán niet. Wat hij verder voor goede eigenschappen in huis heeft doet er, wat mij betreft, weinig toe, ze doen weinig tot niks af aan wat hij jullie aandoet. Ook al zou W vandaag uit jullie leven verdwijnen, ik zou hem alsnog niet meer als mijn vriend willen hebben, na alle disrespect die hij jou betoont.
Dat je lijkt te schrijven dat als jullie uit elkaar gaan, W dat niet hoeft te weten en dat dat dan een 'goede oplossing' is, vind ik heel erg jammer. Als jij W was geweest, had je dan niet wél willen weten van jouw bestaan in zijn leven? Wat er ook ware moge zijn van jouw kennis over W's verleden, zij verdient dit óók niet. Eigenlijk zou ik het je vriend wel gunnen om op ouderwets filmische wijze door jullie beiden gedumpt te worden.
Heb je het nummer weleens gedraaid? Ik zou nl niet verbaasd zijn als het helemaal niet echt haar nummer is, maar dat er een 'tikfout' in blijkt te zitten.
dinsdag 21 juni 2011 om 12:17
Waarom wil hij nú al een vakantie voor december (rond de kerst?) plannen?
Ik krijg hierbij eerder het idee dat hij ook met W. iets wil plannen rond die tijd, en het allemaal op tijd logistiek rond wil krijgen.
Weet je al iets van zijn andere 'afspraken', 'opdrachten' of 'projecten' (voor zijn werk) of iets dergelijks in december, waardoor hij weer even een tijdje uit beeld is?
Zo ja, of zodra dat komt, kun je er vergif op innemen dat hij ook iets leuks met W. gaat doen rond de kerst. Wat en wanneer, dat moet nu allemaal gepland en geregeld worden. W. heeft vorig jaar kerst ook alleen gezeten, die doet nu moeilijk en wil weten waar ze aan toe is. Vandaar zijn vraag aan jou over die vakantie. W. moet tenslotte ook gaan boeken.
Er is spanning tussen jullie. Jij zit niet bepaald lekker in je vel, omdat je vermoedt dat hij een relatie heeft met W. Daardoor komt je relatie en decembervakantie misschien wel op losse schroeven te staan.. Je voelt je onzeker over alles. En jij schrijft hier: "Dat respecteert hij natuurlijk." ???
Calimero echt... waar zit je gevoel? Ik heb bij vlagen het idee dat hier een robot zit te schrijven. Een robot die gepreoccupeerd is met 'morele correctheid' (althans, jouw invulling daarvan) en absolute zelfbeheersing als het hoogst haalbare ooit ziet.
En al het andere daar inferieur aan maakt. Zelfs de meest basale menselijke emoties en gevoelens, als verdriet, eenzaamheid, boosheid maar ook liefde bv., lijken daar inferieur aan.
Nog iets: hij sext misschien ook met W. Zolang je dat niet zeker weet vind jij het okee om sex met hem te hebben? Wat heeft dit nog met respect te maken?
Zowel van hem naar jou, als van jóu naar jou, als van jullie samen naar W. (zij weet tenslotte van niks).

Eh.. nee. JIJ bent een struisvogel. Hij vermijdt de discussie expres, omdat hij daar helemaal geen zin in heeft.
Hij weet precies wat hij doet en waarom hij er niet over wil praten. Jij trapt erin. JIJ bent de struisvogel.
Ook weiger je jezelf helderheid te verschaffen, uit angst voor de waarheid en de consequenties. Je checkt niks, je negeert bewust alle signalen, je vraagt hem niks op de man af, je belt W. niet.
Je negeert de rose olifant.
Wie is hier de struisvogel!
Wat 'niet te lang moet duren', is jouw 'gezeur' over W.
Hij vindt het prima zo. Alles mag blijven zoals het is. En als je nou gewoon je mond houdt, kan er geboekt worden. Dan hebben we het nergens meer over.
Die 'opdracht' van jou heeft hij helemaal niet nodig Calimero.
Hij weet precies wat hij wél of niet voor W. voelt.
Deze man is helemaal niet door de war.
Hij wil het er niet eens over hébben.
JIJ bent degene die door de war is over zijn gevoel voor W.
Dus JIJ moet het hem op de man af vragen. I.p.v. hem een 'nadenk opdracht' te geven.
Of je belt W.
Als je antwoorden hebt, kun je verder.
Hoe jij dit aanpakt, gaat helemaal nergens over.
Je doet alsof je erboven staat, met je 'opdracht', maar hij is helemaal 'on top of the situation'. Niet jij. Niet zolang jij niks doet en op hém leunt voor de ontknoping. Gaat niet gebeuren.
Hij speelt 't spel helemaal mee. En speelt je preoccupatie met een verheven moraal feilloos uit.
Opdracht van Calimero aan haar vriend: "Denk na over je gevoel voor W."
Vriend: "Is goed, ik zal erover nadenken."
Je laat je gewoon elke keer weer die fopspeen in je mond duwen.
Je kunt wel 'aangeven' dat het 2-richtingsverkeer moet zijn. En hij kan wel keurig 'ja Calimero' zeggen. Maar hij heeft al een jaar gewoon zijn eigen agenda hoor!
Hij zal je zoveel mogelijk naar de mond praten om je zoet te houden. Daar heeft hij alles bij te winnen.
Want als hij moet kiezen, verliest hij alleen maar.
Of jou. Of W. Of allebei.
Nu heeft hij alles! Dus hij is erbij gebaat de situatie, zoals hij nú is, in stand te houden. Te rekken, uit te smeren, af te houden, vakanties te bespreken, noem maar op. Alles om jou terug in je mandje te krijgen.
Hoe lang is die bolus die hij draaien moet dan? Als hij met W. chat of belt is de wc toch ook geen reden om te stoppen?
Hoezo verplaats je zo'n -voor jou- belangrijk gesprek naar het weekend omdat hij opeens een grote bah moet doen?
Dan wacht je toch even?
Nee, Calimero gaat weer braaf in d'r mandje liggen.
*Zucht*, en je mag van jezelf niet de 'gemakkelijke' weg kiezen want? Mag je niet eerder je mandje uit?
Tuurlijk mail of bel je hem als het je hoog zit. Waarom zo keurig & correct blijven steeds maar. Omdat het 'face to face' zou moeten? Van wie moet dat dan?
Calimero, hoe moreel hoogstaand je je ook probeert te blijven voelen, je bent hier in deze situatie de totale underdog. Er is helemaal niets moreel superieurs aan het over jezelf heen laten walsen, je laten piepelen, niet vrij zijn in je eigen huis, sexen met een man die het hoogstwaarschijnlijk ook met zijn andere vriendin doet (en wie weet een soa oplopen), hotelletje wisselen met zijn minnares, je voor laten liegen en het bewust meewerken aan het bedriegen van een andere vrouw.
Wees eens op een volwassen manier respectvol.
Naar jezelf, naar hem, naar W. en de situatie.
Vraag je vriend hoe het zit tussen hem en W.
Of bel W. en bespreek dit met haar. Als twee volwassenen.
Of doe beide.
dinsdag 21 juni 2011 om 12:30
Een deel van mij denkt, hoe krom het ook mag lijken, aan W als ze inderdaad zo labiel is. Is het me het waard om haar leven een volgende knauw te geven, omdat ik haar input nodig heb? Is dat eerlijk? Stel dat ze inderdaad van niets af weet, dan treft haar helemaal geen blaam.
--> Ik snap wat je bedoelt Calimero, maar dit is de omgekeerde wereld. Jij hebt een relatie van 12,5 jaar met je vriend. Als jij wilt weten hoe het zit tussen hem en W. dan heb je alle recht om haar te bellen. Jij bent er niet verantwoordelijk voor als jouw vriend oneerlijk is geweest.
--> Ik snap wat je bedoelt Calimero, maar dit is de omgekeerde wereld. Jij hebt een relatie van 12,5 jaar met je vriend. Als jij wilt weten hoe het zit tussen hem en W. dan heb je alle recht om haar te bellen. Jij bent er niet verantwoordelijk voor als jouw vriend oneerlijk is geweest.
dinsdag 21 juni 2011 om 12:34
Calimero, ik was aangenaam verrast door deze post!
Hier ben je zo open en laat je veel van jezelf zien, wat een verandering!
Nu merk ik ook wat voor moeilijke tijd je meemaakt
Petje af dat je ondanks onze soms harde reacties nog steeds hier terugkomt.
En hoewel er soms lacherig wordt gedaan over bijv. de mandala's kleuren, ik begrijp dat je bezig bent met je zelfontwikkeling, het losmaken en dat je zoekende bent naar dingen die jij fijn vindt om te doen, heel goed!
dinsdag 21 juni 2011 om 13:19
Calimero, ik ben er vrij overtuigd van dat W dezelfde vermoedens heeft als jij en dat zij in dezelfde positie zit als jij, met jullie vriend als middenfiguur. Net zoals jij duidelijkheid zou willen hebben, zou zij dat ook willen maar aangezien ze "nieuw" is, lijkt het me niet gek dat ze jouw nummer niet heeft. Ik denk dat ze het dan net op prijs zou stellen als je haar belde om te vragen hoe het nou zit, dan is zij ook van die vragen verlost. Dit is net het meest ethische wat je kan doen voor jou en W, door met haar te praten en van haar kant het verhaal horen.
\(° - °)/ Mijn motto is weg! (╯°□°)╯︵ â”»â”â”»
dinsdag 21 juni 2011 om 13:25
dinsdag 21 juni 2011 om 13:57
Hij heeft met haar dezelfde dingen gedaan als het weekend later met jou. Hij kan jou dus heel goed voor de gek houden, jij hebt niet gemerkt aan hem dat zijn verhaal niet klopte, hij loog over zijn aankomsttijd, over het hotel, over dat hij een weekend eerder ook al op dezelfde plekken was.
En niet alleen liegen, maar hij neemt jou dus ook nog mee naar hetzelfde hotel! Had ie wel een andere kamer geboekt dat je weet?
Godsklere zeg, hoeveel leugentjes heeft hij jou achteraf wel niet op de mouw gespeld, ben je daar dan ook niet boos over?
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
dinsdag 21 juni 2011 om 14:00
calimero1976 schreef op 21 juni 2011 @ 04:18:
Waarop hij weer verbaasd was, want we hadden het er toch al over gehad, we wisten van elkaar hoe we dachten en hij bleef positief [en dus vakanties plannen], maar als ik er anders over dacht, dan respecteerde hij dat natuurlijk.
Respecteert hij het alleen maar? Of DOET hij er ook wat mee? Wat heb je aan iemand die alleen maar zegt dat hij het respecteert?
"Ik ben woedend dat je ben vreemdgegaan en pik dat niet"
"Schat ik respecteer dat je boos bent".
Uh.... wat heb je aan zo'n reactie? Toch om het bloed onder je nagels vandaan te halen? Hij moet het KUT vinden dat jij boos bent en moet ZIJN BEST doen om het goed te maken (oid)! Uit zijn reactie dat jullie er anders over denken, maak ik op dat hij niet van plan is iets te veranderen, klopt dat? En heeft hij eigenlijk spijt van zijn leugens? Of vind hij dat normaal?
Waarop hij weer verbaasd was, want we hadden het er toch al over gehad, we wisten van elkaar hoe we dachten en hij bleef positief [en dus vakanties plannen], maar als ik er anders over dacht, dan respecteerde hij dat natuurlijk.
Respecteert hij het alleen maar? Of DOET hij er ook wat mee? Wat heb je aan iemand die alleen maar zegt dat hij het respecteert?
"Ik ben woedend dat je ben vreemdgegaan en pik dat niet"
"Schat ik respecteer dat je boos bent".
Uh.... wat heb je aan zo'n reactie? Toch om het bloed onder je nagels vandaan te halen? Hij moet het KUT vinden dat jij boos bent en moet ZIJN BEST doen om het goed te maken (oid)! Uit zijn reactie dat jullie er anders over denken, maak ik op dat hij niet van plan is iets te veranderen, klopt dat? En heeft hij eigenlijk spijt van zijn leugens? Of vind hij dat normaal?
dinsdag 21 juni 2011 om 14:10
Ik denk inderdaad dat je gelijk hebt Calimero. Als jij W. belt dan zal jouw vriend dit in jouw schoenen gaan schuiven. Hij zal zelf geen verantwoordelijkheid nemen en de weg van de minste weerstand kiezen. En het is weer een manier van hem om de aandacht af te leiden van waar het werkelijk om gaat: dat hij degene is die niet eerlijk is....
dinsdag 21 juni 2011 om 14:12
dinsdag 21 juni 2011 om 14:19
Hij 'respecteert' dat. En Calimero vindt dat mooi.
Dan heeft hij 'respect'. Voor haar.
Je kunt echt zien dat ze al 12,5 jaar bij elkaar zijn.
Geen enkele vrouw neemt genoegen met deze woorden. Calimero wel. Haar vriend weet dat ook. Hij weet, na 12,5 jaar, precies hoe hij de juiste snaar bij haar moet raken.
dinsdag 21 juni 2011 om 14:35
Iemand die zó kan liegen en manipuleren, die zal altijd wel een reden vinden om de ander de schuld te geven.
Is het niet omdat ze W. gebeld heeft, dan zal het zijn omdat ze schuldig is aan het feit dat hij iets met W. begon. Hoe dan ook, C. heeft 't sowieso gedaan.
Hij neemt nú zijn verantwoordelijkheid al niet. Dat zal hij dus niet opeens wel gaan doen.
En bovendien, het gaat er toch niet om dat hij opeens 'eerlijk' wordt? Dat was hij toch al niet. Dat was nou juist het punt. Er valt wat dat betreft geen eer meer te behalen aan deze man. Of hij het nou wél of niet zelf vertelt.
Bovendien heeft C. het recht om zelf achter de waarheid te komen.
Hij vertelt haar de waarheid niet. Dan gaat ze de waarheid zelf halen.
Dat is haar recht. En het beroepsrisico van de leugenaar/vreemdganger.
En ook W. heeft recht op de waarheid.
Wat zou W. vinden van het feit dat haar vriend, na haar vakantie, zo met een andere vrouw hetzelfde hotel induikt?
C. en W. zijn lang genoeg samen gepiepeld door deze man.
Ik denk niet dat beide dames moeten wachten tot vriendlief zijn zgn. verantwoordelijkheid neemt (die neemt hij alleen ten aanzien van zijn eigen geheim).
Maar dat C. nu de verantwoordelijkheid moet nemen.
Degene met de kennis draagt de morele plicht.
Kom op C., ballen!
.
dinsdag 21 juni 2011 om 15:01
Even denken hoor.
C. zegt dat ze haar conclusies pas trekt als ze hard bewijs heeft.
Inmiddels is er bewijs dat hij een nacht met W. in een hotel heeft doorgebracht en daarover (en over veel meer) heeft gelogen.
Maar dat is ook niet genoeg.
Ik denk dat er een bekentenis van vriend of W. aan te pas moet komen. Maar C. is heel moreel hoogstaand en integer (lees: te schijterig) om W. te bellen en/of haar vriend op de man af te vragen wat hij met W. uitvoert.
Dus hier een idee dat wellicht bij de nogal bijzondere relatie- en sociale normen (integer, rationeel, redelijk) van C. past.
- C vertelt vriend stelt dat zij zich zorgen maakt naar aanleiding van zijn leugens over W.
- Zij wil dat W. nu van haar bestaan op de hoogte wordt gesteld.
- Zij zal vervolgens W. bellen om duidelijkheid te krijgen over haar relatie met vriend.
- Vriend en W. zullen dit uiteraard begrijpen en volkomen normaal en redelijk vinden.
- W. blijkt inderdaad een zielig psychisch labiel vogeltje te zijn dat volkomen leunt op C's vriend, maar verzekert C. dat er niets meer tussen hen speelt.
-. En ze leefden nog lang en gelukkig.
C. zegt dat ze haar conclusies pas trekt als ze hard bewijs heeft.
Inmiddels is er bewijs dat hij een nacht met W. in een hotel heeft doorgebracht en daarover (en over veel meer) heeft gelogen.
Maar dat is ook niet genoeg.
Ik denk dat er een bekentenis van vriend of W. aan te pas moet komen. Maar C. is heel moreel hoogstaand en integer (lees: te schijterig) om W. te bellen en/of haar vriend op de man af te vragen wat hij met W. uitvoert.
Dus hier een idee dat wellicht bij de nogal bijzondere relatie- en sociale normen (integer, rationeel, redelijk) van C. past.
- C vertelt vriend stelt dat zij zich zorgen maakt naar aanleiding van zijn leugens over W.
- Zij wil dat W. nu van haar bestaan op de hoogte wordt gesteld.
- Zij zal vervolgens W. bellen om duidelijkheid te krijgen over haar relatie met vriend.
- Vriend en W. zullen dit uiteraard begrijpen en volkomen normaal en redelijk vinden.
- W. blijkt inderdaad een zielig psychisch labiel vogeltje te zijn dat volkomen leunt op C's vriend, maar verzekert C. dat er niets meer tussen hen speelt.
-. En ze leefden nog lang en gelukkig.
Ga in therapie!
dinsdag 21 juni 2011 om 15:10
Jijzelf omschreef jullie relatie als contact, maakt niet uit of het jouw woorden waren of de zijne.
Wat bedoel je met: daar doe ik niet moeilijk over? Snap je niet dat niemand zijn relatie als contact zou omschrijven na 12,5 jaar? Dus waar komen die woorden dan vandaan? Bij jou, bij jouw vriend, was het een gevolg van zijn manipulatie?
Soms zijn het juist die kleine dingen die heel veelzeggend zijn.
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
dinsdag 21 juni 2011 om 15:15
Overigens... Ik wil niet met diagnoses gaan gooien alsof het pepernoten zijn, maar de hele situatie en de hele redenatie omtrent de situatie, vanuit Calimero, doet me vermoeden dat er méér gaande is met Calimero dan enkel een foute relatie en dat die foute relatie bijzaak is vergeleken met wat er nu feitelijk gaande is met haar (en ja, ik studeer hier voor).
Calimero, blijf naar de psycholoog gaan, ik hoop dat het een goede psycholoog is die je kan helpen. Niemand op dit forum kan jou helpen in de manier waarop ik denk dat jij het nodig hebt.
Calimero, blijf naar de psycholoog gaan, ik hoop dat het een goede psycholoog is die je kan helpen. Niemand op dit forum kan jou helpen in de manier waarop ik denk dat jij het nodig hebt.
\(° - °)/ Mijn motto is weg! (╯°□°)╯︵ â”»â”â”»

