Claim ik mijn vriend teveel?
zaterdag 30 april 2011 om 02:27
Sinds jaaaren heeft mijn vriend via internet mail/chat contact met andere (vaak jongere) vrouwen, op zich niets mis mee, hij vind het leuk en heeft het wellicht ook nodig voor zijn ego 
Ik heb eerder weleens tegen hem gezegd dat ik het niet leuk vind als hij de heeeele avond achter de pc zit, maar verder heb ik er geen problemen mee. Een jaar geleden ongeveer heeft hij, ook via internet, contact gekregen met W. Het verdere verhaal draait om haar.
Na een paar maanden mail/chat-contact zei ze en passant dat ze "even naar de psycholoog" ging, maar uiteindelijk kwam hij erachter dat het allemaal heel wat dieper gaat bij haar. Ik zal daar verder niet over in detail treden, maar ik geloof wat mijn vriend zegt, en dat zij inderdaad serieus hulp nodig heeft. Ze krijgt dit ook, in de vorm van 2 soorten therapie wat volgens mijn vriend niet goed aan slaat.
Een andere vorm van 'therapie' is de vriendschap die hij met haar heeft opgebouwd, door bewust in principe elke dag contact met haar te hebben en te praten. De ene keer over koetjes en kalfjes, maar vaak ook over haar problemen. Het schijnt dat hij het meeste op de hoogte is van haar problemen, bij haar thuis en haar vriendinnen weten niets. Zelfs haar therapeut weet niet zoveel als hij.
Mijn vriend is iemand die graag iemand (vooruit) helpt, die waar nodig letterlijlk een sterke arm wil bieden en/of een schouder om op uit te huilen. Toen hij mij vertelde dat hij dit, hoe zal ik het zeggen, project aan ging, vond ik het wel goed voor hem. Hij is namelijk soms naar mijn mening wat kort door de bocht als het gaat om mensen met psychische problemen en hij zou nu zelf kunnen merken dat een (verbale) "schop onder de kont" echt niet voldoende is voor de ander om een knop te kunnen omzetten.
Hij heeft dit inderdaad gemerkt
Op een gegeven moment had hij zo veel contact met haar, ook bv als we 's morgens samen in bed lagen (via z'n pda), dat ik tegen hem heb gezegd dat ik dit niet prettig vond, "met z'n 3-tjes in bed". Daar heeft hij vervolgens rekening mee gehouden.
Vorig jaar november was ik een weekje in Amerika met hem met en de week erna was ik weer thuis, maar was hij nog in Amerika, waar W. inmiddels ook was gekomen, om haar iets leuks te kunnen laten beleven na alle moeilijke gevoelens die door de therapie naar boven waren gekomen. Daar had ik geen moeite mee.
Hoewel ik het eigenlijk wel irritant vind dat hij praktisch ELKE dag contact met haar heeft, houdt hij er zich aardig aan als ik bv zeg dat ik om 21.30 naar bed wil kunnen (hij chat/belt op onze slaapkamer, er is geen andere mogelijkheid ivm geluidsoverlast anders).
Wat een poosje geleden bij mij de emmer even deed overlopen, was de volgende situatie: we waren uit eten geweest, we waren rond 19.30 weer thuis. Na ongeveer 5 minuten vroeg hij aan me of ik eerder naar bed wilde vanavond? Ik vertelde hem dat ik inderdaad wel eerder IN bed wilde liggen, en dacht in stilte dat we dan bv samen uitzending gemist konden kijken, doen we wel vaker. Alleen begreep ik daarna dat hij het niet om die reden vroeg, maar dat hij z'n "sessie" met W. ging starten. Ik gaf aan dat ik dacht dat de sessie al geweest was, omdat ze elkaar die middag toch ook al hadden gesproken?
Nou ja, blijkbaar was er nog een keer contact nodig. Ik werd vervolgens toch wel wat sjacho, waarop hij reageerde met "of mag ik niet praten dan, dan praat ik niet", wat ik dan ook weer te ver vond gaan, want ik wil geen "martelaar" van hem maken. Hij gaf nog aan "ik vraag toch hoe laat je naar bed wil?", maar ik reageerde met "zie maar hoe lang jullie nodig hebben". Maar jeetje zeg, het was dus zeg maar 19.30 en waarom heeft hij nou altijd zoveel tijd nodig met haar?
Ik weet wel dat hij bang is om er "te weinig" voor haar te zijn, hij is bang dat ze zichzelf dan wat aan doet (ze woont trouwens nog (of weer?) thuis, want heeft geen baan en geld om zelfstandig te wonen), maar zoals ik me toen voelde, is ook niet goed.
Hij heeft het blijkbaar nodig, want heus niet alles komt voort uit plichtsgevoel. En aangezien ik hem sommige andere dingen al "ontzeg" (bv uitgaan of lekker uitgebreid uit eten, daar ben ik geen type voor), vind ik het moeilijk om hier een big issue van te maken. Het is tenslotte geven en nemen in een relatie.
Vandaag hadden we echter weer een clash. Hij woont ivm een project even tijdelijk ergens anders, en W. is nu even op vakantie en zit samen met hem in het appartement. Daar heb ik geen probleem mee. Hij komt dit weekend even 1 dag naar huis sinds 3 weken ivm een afspraak vlakbij.
Wat ik jammer vind, is dat hij ook die avond een "sessie" met W. wil houden. Terwijl ze elkaar nu elke dag al meer zien/spreken dan normaal én ik hem heb gevraagd om een W-loze avond, zodat we meer tijd samen hebben, ook omdat ik niet zo'n enorm avondmens ben en rond 22.00 moe begin te worden. Zijn reactie op mijn vraag was "het hoort erbij".
Ligt het nu echt aan mij, claim ik hem teveel? Ik heb aan de andere kant echter ook het gevoel alsof ik niet leuk genoeg voor hem ben om een hele avond mee door te brengen.
Ik heb eerder weleens tegen hem gezegd dat ik het niet leuk vind als hij de heeeele avond achter de pc zit, maar verder heb ik er geen problemen mee. Een jaar geleden ongeveer heeft hij, ook via internet, contact gekregen met W. Het verdere verhaal draait om haar.
Na een paar maanden mail/chat-contact zei ze en passant dat ze "even naar de psycholoog" ging, maar uiteindelijk kwam hij erachter dat het allemaal heel wat dieper gaat bij haar. Ik zal daar verder niet over in detail treden, maar ik geloof wat mijn vriend zegt, en dat zij inderdaad serieus hulp nodig heeft. Ze krijgt dit ook, in de vorm van 2 soorten therapie wat volgens mijn vriend niet goed aan slaat.
Een andere vorm van 'therapie' is de vriendschap die hij met haar heeft opgebouwd, door bewust in principe elke dag contact met haar te hebben en te praten. De ene keer over koetjes en kalfjes, maar vaak ook over haar problemen. Het schijnt dat hij het meeste op de hoogte is van haar problemen, bij haar thuis en haar vriendinnen weten niets. Zelfs haar therapeut weet niet zoveel als hij.
Mijn vriend is iemand die graag iemand (vooruit) helpt, die waar nodig letterlijlk een sterke arm wil bieden en/of een schouder om op uit te huilen. Toen hij mij vertelde dat hij dit, hoe zal ik het zeggen, project aan ging, vond ik het wel goed voor hem. Hij is namelijk soms naar mijn mening wat kort door de bocht als het gaat om mensen met psychische problemen en hij zou nu zelf kunnen merken dat een (verbale) "schop onder de kont" echt niet voldoende is voor de ander om een knop te kunnen omzetten.
Hij heeft dit inderdaad gemerkt
Op een gegeven moment had hij zo veel contact met haar, ook bv als we 's morgens samen in bed lagen (via z'n pda), dat ik tegen hem heb gezegd dat ik dit niet prettig vond, "met z'n 3-tjes in bed". Daar heeft hij vervolgens rekening mee gehouden.
Vorig jaar november was ik een weekje in Amerika met hem met en de week erna was ik weer thuis, maar was hij nog in Amerika, waar W. inmiddels ook was gekomen, om haar iets leuks te kunnen laten beleven na alle moeilijke gevoelens die door de therapie naar boven waren gekomen. Daar had ik geen moeite mee.
Hoewel ik het eigenlijk wel irritant vind dat hij praktisch ELKE dag contact met haar heeft, houdt hij er zich aardig aan als ik bv zeg dat ik om 21.30 naar bed wil kunnen (hij chat/belt op onze slaapkamer, er is geen andere mogelijkheid ivm geluidsoverlast anders).
Wat een poosje geleden bij mij de emmer even deed overlopen, was de volgende situatie: we waren uit eten geweest, we waren rond 19.30 weer thuis. Na ongeveer 5 minuten vroeg hij aan me of ik eerder naar bed wilde vanavond? Ik vertelde hem dat ik inderdaad wel eerder IN bed wilde liggen, en dacht in stilte dat we dan bv samen uitzending gemist konden kijken, doen we wel vaker. Alleen begreep ik daarna dat hij het niet om die reden vroeg, maar dat hij z'n "sessie" met W. ging starten. Ik gaf aan dat ik dacht dat de sessie al geweest was, omdat ze elkaar die middag toch ook al hadden gesproken?
Nou ja, blijkbaar was er nog een keer contact nodig. Ik werd vervolgens toch wel wat sjacho, waarop hij reageerde met "of mag ik niet praten dan, dan praat ik niet", wat ik dan ook weer te ver vond gaan, want ik wil geen "martelaar" van hem maken. Hij gaf nog aan "ik vraag toch hoe laat je naar bed wil?", maar ik reageerde met "zie maar hoe lang jullie nodig hebben". Maar jeetje zeg, het was dus zeg maar 19.30 en waarom heeft hij nou altijd zoveel tijd nodig met haar?
Ik weet wel dat hij bang is om er "te weinig" voor haar te zijn, hij is bang dat ze zichzelf dan wat aan doet (ze woont trouwens nog (of weer?) thuis, want heeft geen baan en geld om zelfstandig te wonen), maar zoals ik me toen voelde, is ook niet goed.
Hij heeft het blijkbaar nodig, want heus niet alles komt voort uit plichtsgevoel. En aangezien ik hem sommige andere dingen al "ontzeg" (bv uitgaan of lekker uitgebreid uit eten, daar ben ik geen type voor), vind ik het moeilijk om hier een big issue van te maken. Het is tenslotte geven en nemen in een relatie.
Vandaag hadden we echter weer een clash. Hij woont ivm een project even tijdelijk ergens anders, en W. is nu even op vakantie en zit samen met hem in het appartement. Daar heb ik geen probleem mee. Hij komt dit weekend even 1 dag naar huis sinds 3 weken ivm een afspraak vlakbij.
Wat ik jammer vind, is dat hij ook die avond een "sessie" met W. wil houden. Terwijl ze elkaar nu elke dag al meer zien/spreken dan normaal én ik hem heb gevraagd om een W-loze avond, zodat we meer tijd samen hebben, ook omdat ik niet zo'n enorm avondmens ben en rond 22.00 moe begin te worden. Zijn reactie op mijn vraag was "het hoort erbij".
Ligt het nu echt aan mij, claim ik hem teveel? Ik heb aan de andere kant echter ook het gevoel alsof ik niet leuk genoeg voor hem ben om een hele avond mee door te brengen.
dinsdag 21 juni 2011 om 18:22
@ Calimero:
Heb je mail gestuurd of wacht je gesprek zaterdag af?
Ik wens je in elk geval veel kracht en sterkte. Kom voor jezelf op en speel geen 2-e viool in jullie relatie!
Ik snap dat het eng is over W. te beginnen (duidelijkheid te vragen/krijgen), maar je moet toch eerst de kaarten open op tafel hebben liggen (voor jullie beiden) om sowieso na te kunnen denken over de relatie?
Je gedachten en gevoelens moeten in elk geval rusten op de waarheid en de realiteit, anders zijn die gedachten en gevoelens irreeel en zonde van de energie.
Heb je mail gestuurd of wacht je gesprek zaterdag af?
Ik wens je in elk geval veel kracht en sterkte. Kom voor jezelf op en speel geen 2-e viool in jullie relatie!
Ik snap dat het eng is over W. te beginnen (duidelijkheid te vragen/krijgen), maar je moet toch eerst de kaarten open op tafel hebben liggen (voor jullie beiden) om sowieso na te kunnen denken over de relatie?
Je gedachten en gevoelens moeten in elk geval rusten op de waarheid en de realiteit, anders zijn die gedachten en gevoelens irreeel en zonde van de energie.
dinsdag 21 juni 2011 om 22:22
Twinkle, je hebt verschrikkelijk gelijk. Dat weet Calimero ook wel. Maar ze WIL (nog) niet weg en zoekt naar uitvluchten om te blijven. Vandaar de struisvogelpolitiek. Aan de andere kant wil ze het ook niet accepteren en blijft ze peuteren.
Maar wat Calimero wil: dat dit stopt, gaat niet gebeuren.
Maar wat Calimero wil: dat dit stopt, gaat niet gebeuren.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
dinsdag 21 juni 2011 om 23:19
Er lijkt toch wel iets meer schot in het geheel te komen 
Ik ben alleen benieuwd wanneer het moment was dat Calimero het bankafschrift zag en het duidelijk werd dat Vriend en W samen een nacht in een hotel verbleven. Was dit nou al duidelijk voor haar op het moment dat het topic werd geopend, of is dit juist kort geleden gebeurd?
Ik ben alleen benieuwd wanneer het moment was dat Calimero het bankafschrift zag en het duidelijk werd dat Vriend en W samen een nacht in een hotel verbleven. Was dit nou al duidelijk voor haar op het moment dat het topic werd geopend, of is dit juist kort geleden gebeurd?
woensdag 22 juni 2011 om 00:26
TO heeft dit pas kortgeleden ontdekt anabella en probeert nu duidelijk te krijgen wat dit betekent voor haar en de relatie met vriend. Het vertrouwen wat ze had in haar vriend (ook nog bij het openen van dit topic, want die draaide om een hele andere vraag) begint door deze leugen af te brokkelen bij haar.
woensdag 22 juni 2011 om 01:44
donderdag 23 juni 2011 om 19:09
Het is opeens stil op dit topic, misschien totdat vriend vrijdag thuiskomt?
Ik vroeg me n.a.v. de openingspost eigenlijk nog wel iets af.
TO schreef daarin:
Sinds jaaaren heeft mijn vriend via internet mail/chat contact met andere (vaak jongere) vrouwen
Ik ben ook best vaak op internet te vinden, maar daar doe ik eigenlijk nooit spontaan contacten met jonge(-re) mannen op.
Hoe komt je vriend eigenlijk aan die contacten? Weet je op wat voor soort sites hij die vindt, Calimero?
Ik vroeg me n.a.v. de openingspost eigenlijk nog wel iets af.
TO schreef daarin:
Sinds jaaaren heeft mijn vriend via internet mail/chat contact met andere (vaak jongere) vrouwen
Ik ben ook best vaak op internet te vinden, maar daar doe ik eigenlijk nooit spontaan contacten met jonge(-re) mannen op.
Hoe komt je vriend eigenlijk aan die contacten? Weet je op wat voor soort sites hij die vindt, Calimero?
Every day is a schoolday.
vrijdag 24 juni 2011 om 03:29
Ehm, ik hèb hem in het verleden gevraagd of hij niet liever een bepaalde ex van hem terug wilde hebben, omdat ik uit zijn verhalen begreep dat ze toch wel een bijzondere klik hadden. DAAR was ik wel jaloers op, op iemand die een 'echte' klik met hem heeft, die -blijkbaar- tot z'n diepe gevoel wist te komen. Ik weet dat ik niet zo ver kom bij mijn vriend.
Je 1-na-laatste zin is weliswaar ook sarcastisch bedoeld, maar voelt voor mijn gevoel vaak als waarheid...
vrijdag 24 juni 2011 om 03:53
Ehm, ik heb niet gezegd dat hij is vreemdgegaan, want, ja ik weet ook niet meer wat. Net de post van Twinkle gelezen en nog even niet erop gereageerd, niet omdat ik het wil verdedigen, maar juist omdat ik toch ook wel zie dat het zo kan zijn.
Geen idee waarom ik zo graag het goede toch nog in hem wil blijven zien, misschien doordat hij ook z'n portie ellende in het leven al heeft gehad, ben ik zelf ook een beetje een Florence Nightingale geworden misschien, geen idee.
Morgenavond is hij er weer en ik ben heel benieuwd hoe ik me dan voel. Hij is flink grieperig, kon bijna niet praten aan de telefoon, dus wat praten betreft zal het misschien een rustig weekend worden

vrijdag 24 juni 2011 om 03:56
--> Hij vroeg ook zoiets: 'wat als ik met W. zou stoppen, wat is dan het volgende?'. Waarop ik zei dat ik niet weet of er dan weer iets zou zijn of kunnen komen, maar zo ja, dat we dan dan zouden bespreken, net als dat we hier nu mee bezig zijn.
Voor mij is het (vooralsnog) niet nodig dat W uit beeld verdwijnt, niet als dat betekent dat mijn vriend het gevoel heeft dat hij wegkwijnt. Noem mij maar nog raarder dan ik al ben, maar dat gun ik hem niet.
Ja, ik noem je nog raarder dan je al bent. Volg dit topic al weken, zag de eerste post en had toen al de neiging om te schrijven: "die gaat vreemd". Mens, hou er toch mee op. Je vriend wegkwijnen, pardon?? Je wordt belazerd waar je bij staat. Je enige probleem is om er effectief mee om te gaan.
Voor mij is het (vooralsnog) niet nodig dat W uit beeld verdwijnt, niet als dat betekent dat mijn vriend het gevoel heeft dat hij wegkwijnt. Noem mij maar nog raarder dan ik al ben, maar dat gun ik hem niet.
Ja, ik noem je nog raarder dan je al bent. Volg dit topic al weken, zag de eerste post en had toen al de neiging om te schrijven: "die gaat vreemd". Mens, hou er toch mee op. Je vriend wegkwijnen, pardon?? Je wordt belazerd waar je bij staat. Je enige probleem is om er effectief mee om te gaan.

vrijdag 24 juni 2011 om 04:34
Ik bedoelde hier niet mee te zeggen dat ik hier jubelend over ben, ik geef alleen weer wat HIJ zegt. Het is iets wat hij zegt dat hij voor mij doet, ookal is het iets waar ik niet om heb gevraagd.
Mijn psychologe vind het verhaal ook raar. Vind ook dat mijn vriend al veel heeft meegemaakt in z'n leven, want ik vond het nodig om dat ook te vertellen. Ookal doet-ie raar en geheimzinnig en liegt hij, ik wil op mijn beurt niet over zijn verleden heen stappen alsof het geen impact heeft gehad op wie hij nu is.
Maar ik ben nog steeds dubbel in hoe ik naar hem kijk. Daarom ben ik ook zo benieuwd hoe ik morgenavond naar hem kijk als ik hem van het vliegveld op haal. Of mijn irritatiegevoelens weer naar boven komen. Of ik zijn arm om me heen toch niet meer hoef te hebben als ik hem zie. Of misschien wel.
Mijn vader heeft in het kader van een soort hobby van hem ooit eens tegen mijn moeder gezegd (heb ik van haar gehoord): 'Als je het ergens anders beter kunt krijgen, dan ben je vrij om te gaan'. Als tiener vond ik dat zo krom: ik vond dat als hij van haar hield, dan 'hoezo het is juist liefde om iemand te laten gaan?', ik vond dat hij dat maar wat beter z'n best moet doen!. (en nog steeds trouwens)
Mijn vader laat z'n emoties ook niet zo zien, misschien heb ik dat van hem. Mijn ouders zijn in een andere tijd bij elkaar gekomen, toen gold het minder dat je 100% stapel op elkaar moest zijn enzo. Misschien dat mijn ouders gezien de huidige maatstaven niet bij elkaar gebleven zouden zijn. Dat mijn vader heeft gezegd wat hij deed, omdat hij misschien niet zo gehecht is aan mijn moeder. Geen idee, ik ben ook wel zo egoïstisch dat ik wat dat betreft geen slapende honden wil wakker maken door het ze te gaan vragen
De psych had het ook over het gevaarlijke gedrag van mijn vriend richting W, als ze idd zo labiel is als hij zegt. Ik heb haar nog gevraagd of ik het kon maken om, als ik het op een dag zou willen, W. te bellen om te zeggen dat ik er ook ben, en stel dat W toch zo labiel is en zichzelf idd iets aan doet. Toen zei ze net zoiets als wat ik vanavond hier op het forum heb gelezen: dat mijn vriend dan de vinger naar mij kan wijzen ipv naar zichzelf.
Ze was, ondanks haar jarenlange ervaring, best verbaasd over mijn verhaal en daar was ik dan weer verbaasd over... Ze had op dit moment geen 'huiswerk' voor me, gaf me alleen het advies mee om veel door te vragen en goed te luisteren.
De komende dagen zal ik hier waarschijnlijk weer niet komen, 'omdat' mijn vriend er is. Tenzij ik het bureau op mijn eigen kamer opruim
vrijdag 24 juni 2011 om 06:39
Sommige mensen kunnen niet normaal door het leven gaan en willen manipuleren en mind games spelen.
To's vriend zoekt kwetsbare vrouwen om, op een of andere manier aan zijn gerief te komen, hoef misschien niet eens altijd lichamelijk. Maar het is in ieder geval om er zelf beter van te worden.
TO zit met een big smile op de achtergrond, want zij is net zo goed een player. Met die W is het voor haar een beetje uit de hand gelopen daar baalt ze een beetje van.
Nu worden jullie bespeeld en gemanipuleerd.
Ach, zie het maar als een vermakelijke soap maar verwacht niet dat TO werkelijk een "normaal" leven wil.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
