Relaties
alle pijlers
Claim ik mijn vriend teveel?
zaterdag 30 april 2011 om 02:27
Sinds jaaaren heeft mijn vriend via internet mail/chat contact met andere (vaak jongere) vrouwen, op zich niets mis mee, hij vind het leuk en heeft het wellicht ook nodig voor zijn ego 
Ik heb eerder weleens tegen hem gezegd dat ik het niet leuk vind als hij de heeeele avond achter de pc zit, maar verder heb ik er geen problemen mee. Een jaar geleden ongeveer heeft hij, ook via internet, contact gekregen met W. Het verdere verhaal draait om haar.
Na een paar maanden mail/chat-contact zei ze en passant dat ze "even naar de psycholoog" ging, maar uiteindelijk kwam hij erachter dat het allemaal heel wat dieper gaat bij haar. Ik zal daar verder niet over in detail treden, maar ik geloof wat mijn vriend zegt, en dat zij inderdaad serieus hulp nodig heeft. Ze krijgt dit ook, in de vorm van 2 soorten therapie wat volgens mijn vriend niet goed aan slaat.
Een andere vorm van 'therapie' is de vriendschap die hij met haar heeft opgebouwd, door bewust in principe elke dag contact met haar te hebben en te praten. De ene keer over koetjes en kalfjes, maar vaak ook over haar problemen. Het schijnt dat hij het meeste op de hoogte is van haar problemen, bij haar thuis en haar vriendinnen weten niets. Zelfs haar therapeut weet niet zoveel als hij.
Mijn vriend is iemand die graag iemand (vooruit) helpt, die waar nodig letterlijlk een sterke arm wil bieden en/of een schouder om op uit te huilen. Toen hij mij vertelde dat hij dit, hoe zal ik het zeggen, project aan ging, vond ik het wel goed voor hem. Hij is namelijk soms naar mijn mening wat kort door de bocht als het gaat om mensen met psychische problemen en hij zou nu zelf kunnen merken dat een (verbale) "schop onder de kont" echt niet voldoende is voor de ander om een knop te kunnen omzetten.
Hij heeft dit inderdaad gemerkt
Op een gegeven moment had hij zo veel contact met haar, ook bv als we 's morgens samen in bed lagen (via z'n pda), dat ik tegen hem heb gezegd dat ik dit niet prettig vond, "met z'n 3-tjes in bed". Daar heeft hij vervolgens rekening mee gehouden.
Vorig jaar november was ik een weekje in Amerika met hem met en de week erna was ik weer thuis, maar was hij nog in Amerika, waar W. inmiddels ook was gekomen, om haar iets leuks te kunnen laten beleven na alle moeilijke gevoelens die door de therapie naar boven waren gekomen. Daar had ik geen moeite mee.
Hoewel ik het eigenlijk wel irritant vind dat hij praktisch ELKE dag contact met haar heeft, houdt hij er zich aardig aan als ik bv zeg dat ik om 21.30 naar bed wil kunnen (hij chat/belt op onze slaapkamer, er is geen andere mogelijkheid ivm geluidsoverlast anders).
Wat een poosje geleden bij mij de emmer even deed overlopen, was de volgende situatie: we waren uit eten geweest, we waren rond 19.30 weer thuis. Na ongeveer 5 minuten vroeg hij aan me of ik eerder naar bed wilde vanavond? Ik vertelde hem dat ik inderdaad wel eerder IN bed wilde liggen, en dacht in stilte dat we dan bv samen uitzending gemist konden kijken, doen we wel vaker. Alleen begreep ik daarna dat hij het niet om die reden vroeg, maar dat hij z'n "sessie" met W. ging starten. Ik gaf aan dat ik dacht dat de sessie al geweest was, omdat ze elkaar die middag toch ook al hadden gesproken?
Nou ja, blijkbaar was er nog een keer contact nodig. Ik werd vervolgens toch wel wat sjacho, waarop hij reageerde met "of mag ik niet praten dan, dan praat ik niet", wat ik dan ook weer te ver vond gaan, want ik wil geen "martelaar" van hem maken. Hij gaf nog aan "ik vraag toch hoe laat je naar bed wil?", maar ik reageerde met "zie maar hoe lang jullie nodig hebben". Maar jeetje zeg, het was dus zeg maar 19.30 en waarom heeft hij nou altijd zoveel tijd nodig met haar?
Ik weet wel dat hij bang is om er "te weinig" voor haar te zijn, hij is bang dat ze zichzelf dan wat aan doet (ze woont trouwens nog (of weer?) thuis, want heeft geen baan en geld om zelfstandig te wonen), maar zoals ik me toen voelde, is ook niet goed.
Hij heeft het blijkbaar nodig, want heus niet alles komt voort uit plichtsgevoel. En aangezien ik hem sommige andere dingen al "ontzeg" (bv uitgaan of lekker uitgebreid uit eten, daar ben ik geen type voor), vind ik het moeilijk om hier een big issue van te maken. Het is tenslotte geven en nemen in een relatie.
Vandaag hadden we echter weer een clash. Hij woont ivm een project even tijdelijk ergens anders, en W. is nu even op vakantie en zit samen met hem in het appartement. Daar heb ik geen probleem mee. Hij komt dit weekend even 1 dag naar huis sinds 3 weken ivm een afspraak vlakbij.
Wat ik jammer vind, is dat hij ook die avond een "sessie" met W. wil houden. Terwijl ze elkaar nu elke dag al meer zien/spreken dan normaal én ik hem heb gevraagd om een W-loze avond, zodat we meer tijd samen hebben, ook omdat ik niet zo'n enorm avondmens ben en rond 22.00 moe begin te worden. Zijn reactie op mijn vraag was "het hoort erbij".
Ligt het nu echt aan mij, claim ik hem teveel? Ik heb aan de andere kant echter ook het gevoel alsof ik niet leuk genoeg voor hem ben om een hele avond mee door te brengen.
Ik heb eerder weleens tegen hem gezegd dat ik het niet leuk vind als hij de heeeele avond achter de pc zit, maar verder heb ik er geen problemen mee. Een jaar geleden ongeveer heeft hij, ook via internet, contact gekregen met W. Het verdere verhaal draait om haar.
Na een paar maanden mail/chat-contact zei ze en passant dat ze "even naar de psycholoog" ging, maar uiteindelijk kwam hij erachter dat het allemaal heel wat dieper gaat bij haar. Ik zal daar verder niet over in detail treden, maar ik geloof wat mijn vriend zegt, en dat zij inderdaad serieus hulp nodig heeft. Ze krijgt dit ook, in de vorm van 2 soorten therapie wat volgens mijn vriend niet goed aan slaat.
Een andere vorm van 'therapie' is de vriendschap die hij met haar heeft opgebouwd, door bewust in principe elke dag contact met haar te hebben en te praten. De ene keer over koetjes en kalfjes, maar vaak ook over haar problemen. Het schijnt dat hij het meeste op de hoogte is van haar problemen, bij haar thuis en haar vriendinnen weten niets. Zelfs haar therapeut weet niet zoveel als hij.
Mijn vriend is iemand die graag iemand (vooruit) helpt, die waar nodig letterlijlk een sterke arm wil bieden en/of een schouder om op uit te huilen. Toen hij mij vertelde dat hij dit, hoe zal ik het zeggen, project aan ging, vond ik het wel goed voor hem. Hij is namelijk soms naar mijn mening wat kort door de bocht als het gaat om mensen met psychische problemen en hij zou nu zelf kunnen merken dat een (verbale) "schop onder de kont" echt niet voldoende is voor de ander om een knop te kunnen omzetten.
Hij heeft dit inderdaad gemerkt
Op een gegeven moment had hij zo veel contact met haar, ook bv als we 's morgens samen in bed lagen (via z'n pda), dat ik tegen hem heb gezegd dat ik dit niet prettig vond, "met z'n 3-tjes in bed". Daar heeft hij vervolgens rekening mee gehouden.
Vorig jaar november was ik een weekje in Amerika met hem met en de week erna was ik weer thuis, maar was hij nog in Amerika, waar W. inmiddels ook was gekomen, om haar iets leuks te kunnen laten beleven na alle moeilijke gevoelens die door de therapie naar boven waren gekomen. Daar had ik geen moeite mee.
Hoewel ik het eigenlijk wel irritant vind dat hij praktisch ELKE dag contact met haar heeft, houdt hij er zich aardig aan als ik bv zeg dat ik om 21.30 naar bed wil kunnen (hij chat/belt op onze slaapkamer, er is geen andere mogelijkheid ivm geluidsoverlast anders).
Wat een poosje geleden bij mij de emmer even deed overlopen, was de volgende situatie: we waren uit eten geweest, we waren rond 19.30 weer thuis. Na ongeveer 5 minuten vroeg hij aan me of ik eerder naar bed wilde vanavond? Ik vertelde hem dat ik inderdaad wel eerder IN bed wilde liggen, en dacht in stilte dat we dan bv samen uitzending gemist konden kijken, doen we wel vaker. Alleen begreep ik daarna dat hij het niet om die reden vroeg, maar dat hij z'n "sessie" met W. ging starten. Ik gaf aan dat ik dacht dat de sessie al geweest was, omdat ze elkaar die middag toch ook al hadden gesproken?
Nou ja, blijkbaar was er nog een keer contact nodig. Ik werd vervolgens toch wel wat sjacho, waarop hij reageerde met "of mag ik niet praten dan, dan praat ik niet", wat ik dan ook weer te ver vond gaan, want ik wil geen "martelaar" van hem maken. Hij gaf nog aan "ik vraag toch hoe laat je naar bed wil?", maar ik reageerde met "zie maar hoe lang jullie nodig hebben". Maar jeetje zeg, het was dus zeg maar 19.30 en waarom heeft hij nou altijd zoveel tijd nodig met haar?
Ik weet wel dat hij bang is om er "te weinig" voor haar te zijn, hij is bang dat ze zichzelf dan wat aan doet (ze woont trouwens nog (of weer?) thuis, want heeft geen baan en geld om zelfstandig te wonen), maar zoals ik me toen voelde, is ook niet goed.
Hij heeft het blijkbaar nodig, want heus niet alles komt voort uit plichtsgevoel. En aangezien ik hem sommige andere dingen al "ontzeg" (bv uitgaan of lekker uitgebreid uit eten, daar ben ik geen type voor), vind ik het moeilijk om hier een big issue van te maken. Het is tenslotte geven en nemen in een relatie.
Vandaag hadden we echter weer een clash. Hij woont ivm een project even tijdelijk ergens anders, en W. is nu even op vakantie en zit samen met hem in het appartement. Daar heb ik geen probleem mee. Hij komt dit weekend even 1 dag naar huis sinds 3 weken ivm een afspraak vlakbij.
Wat ik jammer vind, is dat hij ook die avond een "sessie" met W. wil houden. Terwijl ze elkaar nu elke dag al meer zien/spreken dan normaal én ik hem heb gevraagd om een W-loze avond, zodat we meer tijd samen hebben, ook omdat ik niet zo'n enorm avondmens ben en rond 22.00 moe begin te worden. Zijn reactie op mijn vraag was "het hoort erbij".
Ligt het nu echt aan mij, claim ik hem teveel? Ik heb aan de andere kant echter ook het gevoel alsof ik niet leuk genoeg voor hem ben om een hele avond mee door te brengen.
zondag 1 mei 2011 om 07:51
Persoonlijk moet ik eigenlijk steeds aan Keith Bakker denken. Ook zo iemand die geen opleiding heeft maar mensen wil helpen en daarbij over hun grenzen heengaat als dat voor hem goed uitkomt. Want hulpverlenen is toch intuïtief, of zoiets?
Calimero, ik heb in mijn laatste relatie behoorlijk over me heen laten lopen maar zelfs ik sla steil achterover van je verhaal. Dit is echt een hele foute relatie (allebei de relaties eigenlijk, jij wordt bedonderd en mag zitten te verpieteren en jeze;lf vragen stellen, hulp zoeken op een forum en via email bij échte buddies, terwijl meneer zit te keithbakkeren met iemand die voglens mij veel meer hulp nodig heeft dan wat halfbakken pogingen van een amateurpsycholoog die de grens tussen professionaliteit en vriendschap nog nooit heeft gezien en haar ook nog belazert door niet eerlijk te zijn over zijn relatie).
Ik voorspel dat jij én W hier beschadigder uit zullen komen.
zondag 1 mei 2011 om 07:52
Je zet de deur helemaal voor hem open naar andere relaties omdat je jezelf steeds tekort vindt schieten.
Maar zoals je jezelf moet accepteren MET je tekortkomingen, zo moet je partner jou ook MET je tekortkomingen accepteren.
Wees trots op jezelf!
Wat ga je nu doen? Hem laten kiezen, begrijp ik.
Eigenlijk leg je dan weer de bal bij hèm, terwijl je zelf de teugels in de hand moet nemen.
Kom op, zeg!
Maar zoals je jezelf moet accepteren MET je tekortkomingen, zo moet je partner jou ook MET je tekortkomingen accepteren.
Wees trots op jezelf!
Wat ga je nu doen? Hem laten kiezen, begrijp ik.
Eigenlijk leg je dan weer de bal bij hèm, terwijl je zelf de teugels in de hand moet nemen.
Kom op, zeg!
zondag 1 mei 2011 om 08:02
TO, je reageert heel selectief met wat in je straatje past en dat snap ik ook wel. Het is een hele omschakeling voor je wat er misschien aan de hand kan zijn.
Dat alle forummers hier op dit topic hetzelfde denken zet mij wel te denken dat er toch waarschijnlijk iets meer aan de hand is dan jij wil aanvaarden. Je hebt gewoon je hoofd in het zand gestoken.
Maar goed, hoe nu verder? Jullie wonen na 12.5 jaar nog niet samen? Heb ik dat goed gelezen?
En pas aanstaande maandag ga je een gesprek met hem aan? Waarom niet vandaag? Of komt hij vandaag niet? Kan je niet een sessie met hem afspreken? Met W heeft hij ook elke dag een sessie.
Denk je dat je door zijn verhaaltjes kan prikken? Want al die tijd heb je deze bullshit gewoon geslikt. Hoelang is het met W al aan de gang?
Dat alle forummers hier op dit topic hetzelfde denken zet mij wel te denken dat er toch waarschijnlijk iets meer aan de hand is dan jij wil aanvaarden. Je hebt gewoon je hoofd in het zand gestoken.
Maar goed, hoe nu verder? Jullie wonen na 12.5 jaar nog niet samen? Heb ik dat goed gelezen?
En pas aanstaande maandag ga je een gesprek met hem aan? Waarom niet vandaag? Of komt hij vandaag niet? Kan je niet een sessie met hem afspreken? Met W heeft hij ook elke dag een sessie.
Denk je dat je door zijn verhaaltjes kan prikken? Want al die tijd heb je deze bullshit gewoon geslikt. Hoelang is het met W al aan de gang?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
zondag 1 mei 2011 om 08:24
Het is al eerder gezegd, maar nog een keer dan: het is echt heel bijzonder dat iedereen die reageert er precies hetzelfde over denkt, 9 pagina's lang!! Echt uitzonderlijk!
Je wordt zelfs aangemoedigd om mailwisselingen te checken. Normaliter krijg je hier dan hele discussies over dat dat prive is enz.
Bedenk goed wat je zelf wilt: ik denk namelijk dat hij maandagavond een psychologisch spelletje met je gaat zitten spelen en je gaat wijs maken dat je egoïstisch bent, terwijl W. het zo moeilijk heeft enz, dat je het gewoon maar moet accepteren. Dan ga je weer twijfelen, dat je ruimdenkend moet zijn enz. Denk op zo' n moment aan alle reacties hier.
Maak hem rustig duidelijk dat hij te ver gegaan is, dat hij haar gaat meedelen dat hij een relatie heeft (waar jij bij bent) en het contact met haar gaat stopzetten (wou eerst terugbrengen schrijven, maar dat werkt volgens mij niet). Dit is ook beter voor W. opde lange termijn.
Als hij dat weigert of moeilijk gaat doen, vraag je je huissleutel terug en kan hij vertrekken.
JIJ STAAT IN JE RECHT!!
Sterkte maandag, want ik denk namelijk dat hij gaat weigeren om haar te lagen vallen. Hoop dat je de moed kunt vinden om eindelijk voor jezelf op te komen!!
Je wordt zelfs aangemoedigd om mailwisselingen te checken. Normaliter krijg je hier dan hele discussies over dat dat prive is enz.
Bedenk goed wat je zelf wilt: ik denk namelijk dat hij maandagavond een psychologisch spelletje met je gaat zitten spelen en je gaat wijs maken dat je egoïstisch bent, terwijl W. het zo moeilijk heeft enz, dat je het gewoon maar moet accepteren. Dan ga je weer twijfelen, dat je ruimdenkend moet zijn enz. Denk op zo' n moment aan alle reacties hier.
Maak hem rustig duidelijk dat hij te ver gegaan is, dat hij haar gaat meedelen dat hij een relatie heeft (waar jij bij bent) en het contact met haar gaat stopzetten (wou eerst terugbrengen schrijven, maar dat werkt volgens mij niet). Dit is ook beter voor W. opde lange termijn.
Als hij dat weigert of moeilijk gaat doen, vraag je je huissleutel terug en kan hij vertrekken.
JIJ STAAT IN JE RECHT!!
Sterkte maandag, want ik denk namelijk dat hij gaat weigeren om haar te lagen vallen. Hoop dat je de moed kunt vinden om eindelijk voor jezelf op te komen!!
zondag 1 mei 2011 om 08:28
Lees nou toch die chatgeschiedenis maar. Dan weet je in ieder geval zeker wat dit wel en niet is. Het lijkt wel of je elke vraag en elke eis die je aan hem stelt "not done" vindt.
Vind je het wel ok als hij een verhouding met haar zou hebben? Als hij maar liefst drie (!) weken met haar samenleeft? Mijn man en ik hebben een redelijk open relatie met (beperkt) ruimte voor anderen, maar dit zouden wij echt geen van beiden accepteren.
Ik denk dat jouw man helemaal niet zo onschuldig chat, ik denk zelfs dat hij onder jouw neus vreemd gaat. Maar goed, je mag het zelf weten. Jij steekt liever je kop in het zand onder het motto dat iets "niet hoort", en dat is je goed recht. Misschien wil je het ook gewoon niet weten, maar dan moet je het hier niet vragen.
Vind je het wel ok als hij een verhouding met haar zou hebben? Als hij maar liefst drie (!) weken met haar samenleeft? Mijn man en ik hebben een redelijk open relatie met (beperkt) ruimte voor anderen, maar dit zouden wij echt geen van beiden accepteren.
Ik denk dat jouw man helemaal niet zo onschuldig chat, ik denk zelfs dat hij onder jouw neus vreemd gaat. Maar goed, je mag het zelf weten. Jij steekt liever je kop in het zand onder het motto dat iets "niet hoort", en dat is je goed recht. Misschien wil je het ook gewoon niet weten, maar dan moet je het hier niet vragen.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zondag 1 mei 2011 om 09:04
TO reageert inderdaad selectief. Dat is wel jammer, er zijn flink wat vragen gesteld waarop een antwoord wel handig is.
Maar goed, ik voorspel dat de vriend van TO maandag een psychologisch spelletje zal spelen tijdens het gesprek en haar zal manipuleren. Inderdaad zeggen dat TO egoïstisch is, dat W zijn hulp nodig heeft, dat TO een heel gedoe om niets maakt en hem niet vertrouwt en dat dit een issue van TO is.
Ik denk dat TO absoluut niet sterk genoeg in haar schoenen staat om deze zak hooi te laten vallen.
Dat blijkt ook wel een beetje uit de manier van posten hier, waarin TO het gedrag van vriend vergoeilijkt en selectief reageert. Denk aan de buddy posting die in goede aarde viel en de kritische reacties waarop TO zuinig reageert.
Nee, ik zie dit niet tot een goed einde komen.
Maar goed, ik voorspel dat de vriend van TO maandag een psychologisch spelletje zal spelen tijdens het gesprek en haar zal manipuleren. Inderdaad zeggen dat TO egoïstisch is, dat W zijn hulp nodig heeft, dat TO een heel gedoe om niets maakt en hem niet vertrouwt en dat dit een issue van TO is.
Ik denk dat TO absoluut niet sterk genoeg in haar schoenen staat om deze zak hooi te laten vallen.
Dat blijkt ook wel een beetje uit de manier van posten hier, waarin TO het gedrag van vriend vergoeilijkt en selectief reageert. Denk aan de buddy posting die in goede aarde viel en de kritische reacties waarop TO zuinig reageert.
Nee, ik zie dit niet tot een goed einde komen.
zondag 1 mei 2011 om 09:23
Ik vind jou, en ik weet diagnoses stellen is not done want ik ben geen shrink, zeer problematisch overkomen. Jouw grenzen zijn dusdanig zoek en mi onherkenbaar voor jezelf dat je niet meer weet wat 'normaal' is. Jouw vriend en zijn project zijn hier niet het probleem maar mi de symptomen van jouw problemen, jij bent namelijk de enige die jouw grenzen kan beschermen, dat gaan zij niet doen want daar hebben zij totaal geen belang bij. Ga hulp zoeken voor jezelf, ontdek je grenzen en bescherm ze! Ik ben geen deskundige maar ik heb zelf ook ervaring met grensoverschrijding en schuldgevoel en ik schrik hier echt van. Ik heb het met je te doen, ik denk (mijn mening dan) dat je een hele weg hebt te gaan.
Misschien moet je je ook eens afvragen waarom jij in deze relatie zit,wat haal jij uit deze verhouding, ook jij moet hier een belang bij hebben anders had jij het gedrag van je vriend niet zo lang geaccepteerd. Vind je het misschien ook prettig dat hij zich met iemand anders bezig houdt, misschien houd je zo ook contact op een afstand (dit is een schot voor de boeg hoor, misschien totaal de plank misslaand, maar bij mij was dat mijn belang toen ik in een relatie zat waarbij ik te veel pikte)?
Misschien moet je je ook eens afvragen waarom jij in deze relatie zit,wat haal jij uit deze verhouding, ook jij moet hier een belang bij hebben anders had jij het gedrag van je vriend niet zo lang geaccepteerd. Vind je het misschien ook prettig dat hij zich met iemand anders bezig houdt, misschien houd je zo ook contact op een afstand (dit is een schot voor de boeg hoor, misschien totaal de plank misslaand, maar bij mij was dat mijn belang toen ik in een relatie zat waarbij ik te veel pikte)?
zondag 1 mei 2011 om 09:28
Oke:
Quote
Jaja007, 1 uur geleden
- Vriend heeft de LOI (psychologie) gevolgd
007,
Dit heb je na mijn post gepost - ik weet niet of vriend van TO daadwerkelijk de LOI heeft gedaan; heb het nergens gelezen. Ik gebruik dat vaker als er sprake is van gepruts: ........ -in-10-dagen-van-de-LOI
Op de puntjes kan je willekeurig een beroep invullen
Quote: 'Het blijft toch een feit dat mensen die gevaccineerd zijn, niets te vrezen hebben voor de on-gevaccineerde mensen. Want die mensen zijn dan beschermd toch!?'
zondag 1 mei 2011 om 09:37
Ik kan me wel voorstellen dat TO reageert zoals ze reageert. Zij heeft heel lang in deze relatie gezeten. Ik kom ook net uit een hele lange relatie waarbij er veel over mijn grenzen heen werd gegaan, en ook ik heb dat gepikt. Je hoofd gaat hele interessante dingen doen, het gaat je normen en waarden veranderen, je gaat je eigen rol en die van de partner anders bekijken zodat het allemaal wat minder pijnlijk wordt en in feite probeer je de werkelijkheid om te vormen zodat hij wel weer klopt met het idee dat jij van een relatie hebt,
Dat patroon kan je niet van de ene dag op de andere loslaten, want het is jaren je zelfbescherming geweest en zonder dat patroon sta je met trillende knietjes op het uiterste randje van de hoge duikplank te bibberen terwijl iedereen die van buitenaf kijkt ziet dat de duikplank helemaal niet zo hoog en zo eng is en luidkeels roept dat je eraf moet springen.
Ik heb dat jaren volgehouden, en uit TO's reacties te lezen heb ik het idee dat zij ook zo'n heel goedpraat- en verdedigingsmechanisme om zich heen heeft gebouwd.
Ik vind het dus wat veel gevraagd van TO om na een oproep gedaan te hebben op dit forum en een hele hoop (identieke) reacties gelezen te hebben, in een keer al haar jarenlang opgebouwde patronen in één klap af te breken en het licht te zien. Zoiets kost tijd, ook al is de situatie voor ons buitenstaanders de situatie zo klaar als een klontje. Ik hoop alleen wél heel erg hard dat TO druk aan de slag gaat met alles wat er hier wordt gezegd, zodat het ook echt door haar verdedigingsmechanisme heen kan dringen en ze zelf kan gaan nadenken en zelf haar eigen conclusies kan trekken. En ik heb ook het idee, TO dat je je gevoel totaal wegredeneert dus misschien is het ook tijd om gewoon alleen naar je gevoel te luisteren en uit te vogelen wat je hier nou van vindt. En dan kom je vanzelf tot de conclusie, het kan gewoon niet anders, dat deze relatie heel erg verkeerd is voor jou en je moet wegwezen.
Een aanvulling na het lezen van de post van Zoefff: helemaal mee eens. Ik heb vrij veel ervaring met het over mijn grenzen heen laten gaan en op een gegeven moment bereik je een punt waarop je de grenzen maar helemaal laat voor ze zijn, om gedonder te voorkomen. En dát is het punt waarop je jezelf kwijt raakt. Ik ben zelf nu na 19 jaar weer onderweg terug naar mezelf.
Ik hoop echt dat jij het nog niet een paar jaar laat duren maar NU voor jezelf gaat kiezen. Dat kan namelijk. En dat is geen claimen.
zondag 1 mei 2011 om 09:46
Boomschors, mooie post, ik ben het ook met je eens.
Ik verwacht niet dat TO haar vriend zal verlaten, dit is inderdaad een diepgeworteld patroon, verweven in de persoonlijkheid van TO en haar relatie.
Ik wilde met mijn post reageren op het feit dat TO in een eerdere post aangaf dat zij maandag bij hem weg zou gaan als hij haar gevoelens niet serieus neemt. Dat betwijfel ik dus.
Ik hoop wel dat TO haar oogkleppen een beetje af doet, naar aanleiding van dit topic.
Blij te horen dat jij, na jouw lange relatie, jezelf weer op de eerste plaats zet
zondag 1 mei 2011 om 09:56
Nou als dat mijn vent was had hij maar 1 optie: ik of die andere vrouw. Hallo he, dat jij het toestaat om ze in één appartement met elkaar te laten zijn. Heeft niets meer met claimen te maken, meer met de angst dat, als jij hem ermee zou confronteren, hij de keuze maakt voor W.
Hop, toon ff dat jij ook bestaat!
Hop, toon ff dat jij ook bestaat!
zondag 1 mei 2011 om 09:58
Dankjewel Ises. Het is een weg met veel kuilen en beren achter bomen en af en toe een landmijn maar ik kom er wel.
Ik betwijfel ook of Calimero haar vriend maandagavond de deur zal wijzen als ze geen bevredigend antwoord krijgt (maar ik hóóp het wél!) maar hopelijk is dit topic dan toch de eerste stap in de goeie richting. Het heeft mij ook jaren gekost.
En ik denk niet dat je een bevredigend antwoord gaat krijgen, Calimero, want als je vriend zo overtuigd is van zijn psychologisch inzicht als hij is dan zal hij zeker proberen dat ook op jou los te laten, en jouw hoofd zal hem daar waarschijnlijk bij gaan helpen door de jou opgebouwde mechanismes van goedpraten en zo in actie te brengen (ik praat nu even vanuit mijn eigen ervaring, maar ik ben niet uniek, volgens mij zijn veel vrouwen geneigd zichzelf in te leveren, bah!) dus probeer je voor te bereiden door bijvoorbeeld deze thread goed te lezen en desnoods belangrijke stukken uit te printen. En door er achter te komen hoe je je VOELT hierover.
Alvast heel veel succes!
Ik betwijfel ook of Calimero haar vriend maandagavond de deur zal wijzen als ze geen bevredigend antwoord krijgt (maar ik hóóp het wél!) maar hopelijk is dit topic dan toch de eerste stap in de goeie richting. Het heeft mij ook jaren gekost.
En ik denk niet dat je een bevredigend antwoord gaat krijgen, Calimero, want als je vriend zo overtuigd is van zijn psychologisch inzicht als hij is dan zal hij zeker proberen dat ook op jou los te laten, en jouw hoofd zal hem daar waarschijnlijk bij gaan helpen door de jou opgebouwde mechanismes van goedpraten en zo in actie te brengen (ik praat nu even vanuit mijn eigen ervaring, maar ik ben niet uniek, volgens mij zijn veel vrouwen geneigd zichzelf in te leveren, bah!) dus probeer je voor te bereiden door bijvoorbeeld deze thread goed te lezen en desnoods belangrijke stukken uit te printen. En door er achter te komen hoe je je VOELT hierover.
Alvast heel veel succes!
zondag 1 mei 2011 om 10:26
Pardon??? echt sorry hoor als jij zo afgestompt bent dat jij niet meer weet wat goed en kwaad is en niet meer weet wat je nou moet accepteren en wat absoluut niet is het wellicht voor jou ook een goede om hulp te zoeken en deze relatie achter je te laten.
Als je vriend bewust kwaad doet, dan accepteer je dat niet! Als hij bewust een kwetsbaar meisje om de tuin leidt, dat is geen leuke man, daar zou je niet mee om willen gaan als hij daar helemaal niet mee wil stoppen.
zondag 1 mei 2011 om 10:30
Voel eens even aan je hoofd? Onschuldig contact en er kan geen dag worden overslagen zelfs als hij TO al een tijdje niet heeft gezien? Daar is uberhaupt al niets onschuldigs aan wat de inhoudt van de chats ook zijn. Dat de partner van TO het zelf al sessies noemt daar is niets onschuldigs aan. Het is misdadig voor W en ook voor TO.:
[...]
Klopt het dat je vriend zich erg gauw onmisbaar voelt?
Bizar gebeuren maar stel nu dat het echt een onschuldig
contact is tussen die 2? Wat verwoest je door er een groot
probleem van te maken?
Toch snap ik wel dat je het gevoel hebt in een driehoeksrelatie
te zijn beland.
Misschien niet netjes maar heb je weleens overwogen die
chat cessies terug te lezen?
Een beetje digitaal rechercheren bedoel ik.
Een onorthodoxe gebeurtenis vraagt een dito aanpak
zondag 1 mei 2011 om 10:47
Ik vraag me af waar de eigenwaarde van TO is gebleven en of ze die uberhaupt wel heeft gehad?
Want een hork die vent van haar en dat zij erin meegaat, tja....
Ik was allang weg.
Haar vriend heeft het mooi voor elkaar zo met 2 vrouwen!
Hij weet goed wat ie doet en hoe hij zich er weer uit kan lullen en zij analyseert alles helemaal kapot.
Die chatvriendin heeft een moeilijk verleden, tja wie niet?
Is hij betaald psycholoog, nee, dussssssssss....
Trek je grenzen eens en anders laat hem.
Dit is echt niet gezond!
Want een hork die vent van haar en dat zij erin meegaat, tja....
Ik was allang weg.
Haar vriend heeft het mooi voor elkaar zo met 2 vrouwen!
Hij weet goed wat ie doet en hoe hij zich er weer uit kan lullen en zij analyseert alles helemaal kapot.
Die chatvriendin heeft een moeilijk verleden, tja wie niet?
Is hij betaald psycholoog, nee, dussssssssss....
Trek je grenzen eens en anders laat hem.
Dit is echt niet gezond!
zondag 1 mei 2011 om 10:52
:
Vandaag hadden we echter weer een clash. Hij woont ivm een project even tijdelijk ergens anders, en W. is nu even op vakantie en zit samen met hem in het appartement. Daar heb ik geen probleem mee. Hij komt dit weekend even 1 dag naar huis sinds 3 weken ivm een afspraak vlakbij.
(Niet alle reacties gelezen, dus vast mosterd)
Mijn God wat een treurigheid.
Deze man - of hij het nu doet met dat meisje of niet - heeft zijn prioriteiten heel verkeerd liggen.
Maar waar ik het meest door geschokt bent, is dat jij zo vreselijk blij bent dat je hem een dagje kunt zien. Terwijl hij waarschijnlijk drie weken met zijn 'sessies' bezig is (zonder twijfel bed-sessies ook), en dat jij je afvraagt of jij hem claimt! Dat toont hoe ver hij gaat met het manipuleren van jou en jouw gevoelens.
Wake up woman!
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
