Claim ik mijn vriend teveel?
zaterdag 30 april 2011 om 02:27
Sinds jaaaren heeft mijn vriend via internet mail/chat contact met andere (vaak jongere) vrouwen, op zich niets mis mee, hij vind het leuk en heeft het wellicht ook nodig voor zijn ego 
Ik heb eerder weleens tegen hem gezegd dat ik het niet leuk vind als hij de heeeele avond achter de pc zit, maar verder heb ik er geen problemen mee. Een jaar geleden ongeveer heeft hij, ook via internet, contact gekregen met W. Het verdere verhaal draait om haar.
Na een paar maanden mail/chat-contact zei ze en passant dat ze "even naar de psycholoog" ging, maar uiteindelijk kwam hij erachter dat het allemaal heel wat dieper gaat bij haar. Ik zal daar verder niet over in detail treden, maar ik geloof wat mijn vriend zegt, en dat zij inderdaad serieus hulp nodig heeft. Ze krijgt dit ook, in de vorm van 2 soorten therapie wat volgens mijn vriend niet goed aan slaat.
Een andere vorm van 'therapie' is de vriendschap die hij met haar heeft opgebouwd, door bewust in principe elke dag contact met haar te hebben en te praten. De ene keer over koetjes en kalfjes, maar vaak ook over haar problemen. Het schijnt dat hij het meeste op de hoogte is van haar problemen, bij haar thuis en haar vriendinnen weten niets. Zelfs haar therapeut weet niet zoveel als hij.
Mijn vriend is iemand die graag iemand (vooruit) helpt, die waar nodig letterlijlk een sterke arm wil bieden en/of een schouder om op uit te huilen. Toen hij mij vertelde dat hij dit, hoe zal ik het zeggen, project aan ging, vond ik het wel goed voor hem. Hij is namelijk soms naar mijn mening wat kort door de bocht als het gaat om mensen met psychische problemen en hij zou nu zelf kunnen merken dat een (verbale) "schop onder de kont" echt niet voldoende is voor de ander om een knop te kunnen omzetten.
Hij heeft dit inderdaad gemerkt
Op een gegeven moment had hij zo veel contact met haar, ook bv als we 's morgens samen in bed lagen (via z'n pda), dat ik tegen hem heb gezegd dat ik dit niet prettig vond, "met z'n 3-tjes in bed". Daar heeft hij vervolgens rekening mee gehouden.
Vorig jaar november was ik een weekje in Amerika met hem met en de week erna was ik weer thuis, maar was hij nog in Amerika, waar W. inmiddels ook was gekomen, om haar iets leuks te kunnen laten beleven na alle moeilijke gevoelens die door de therapie naar boven waren gekomen. Daar had ik geen moeite mee.
Hoewel ik het eigenlijk wel irritant vind dat hij praktisch ELKE dag contact met haar heeft, houdt hij er zich aardig aan als ik bv zeg dat ik om 21.30 naar bed wil kunnen (hij chat/belt op onze slaapkamer, er is geen andere mogelijkheid ivm geluidsoverlast anders).
Wat een poosje geleden bij mij de emmer even deed overlopen, was de volgende situatie: we waren uit eten geweest, we waren rond 19.30 weer thuis. Na ongeveer 5 minuten vroeg hij aan me of ik eerder naar bed wilde vanavond? Ik vertelde hem dat ik inderdaad wel eerder IN bed wilde liggen, en dacht in stilte dat we dan bv samen uitzending gemist konden kijken, doen we wel vaker. Alleen begreep ik daarna dat hij het niet om die reden vroeg, maar dat hij z'n "sessie" met W. ging starten. Ik gaf aan dat ik dacht dat de sessie al geweest was, omdat ze elkaar die middag toch ook al hadden gesproken?
Nou ja, blijkbaar was er nog een keer contact nodig. Ik werd vervolgens toch wel wat sjacho, waarop hij reageerde met "of mag ik niet praten dan, dan praat ik niet", wat ik dan ook weer te ver vond gaan, want ik wil geen "martelaar" van hem maken. Hij gaf nog aan "ik vraag toch hoe laat je naar bed wil?", maar ik reageerde met "zie maar hoe lang jullie nodig hebben". Maar jeetje zeg, het was dus zeg maar 19.30 en waarom heeft hij nou altijd zoveel tijd nodig met haar?
Ik weet wel dat hij bang is om er "te weinig" voor haar te zijn, hij is bang dat ze zichzelf dan wat aan doet (ze woont trouwens nog (of weer?) thuis, want heeft geen baan en geld om zelfstandig te wonen), maar zoals ik me toen voelde, is ook niet goed.
Hij heeft het blijkbaar nodig, want heus niet alles komt voort uit plichtsgevoel. En aangezien ik hem sommige andere dingen al "ontzeg" (bv uitgaan of lekker uitgebreid uit eten, daar ben ik geen type voor), vind ik het moeilijk om hier een big issue van te maken. Het is tenslotte geven en nemen in een relatie.
Vandaag hadden we echter weer een clash. Hij woont ivm een project even tijdelijk ergens anders, en W. is nu even op vakantie en zit samen met hem in het appartement. Daar heb ik geen probleem mee. Hij komt dit weekend even 1 dag naar huis sinds 3 weken ivm een afspraak vlakbij.
Wat ik jammer vind, is dat hij ook die avond een "sessie" met W. wil houden. Terwijl ze elkaar nu elke dag al meer zien/spreken dan normaal én ik hem heb gevraagd om een W-loze avond, zodat we meer tijd samen hebben, ook omdat ik niet zo'n enorm avondmens ben en rond 22.00 moe begin te worden. Zijn reactie op mijn vraag was "het hoort erbij".
Ligt het nu echt aan mij, claim ik hem teveel? Ik heb aan de andere kant echter ook het gevoel alsof ik niet leuk genoeg voor hem ben om een hele avond mee door te brengen.
Ik heb eerder weleens tegen hem gezegd dat ik het niet leuk vind als hij de heeeele avond achter de pc zit, maar verder heb ik er geen problemen mee. Een jaar geleden ongeveer heeft hij, ook via internet, contact gekregen met W. Het verdere verhaal draait om haar.
Na een paar maanden mail/chat-contact zei ze en passant dat ze "even naar de psycholoog" ging, maar uiteindelijk kwam hij erachter dat het allemaal heel wat dieper gaat bij haar. Ik zal daar verder niet over in detail treden, maar ik geloof wat mijn vriend zegt, en dat zij inderdaad serieus hulp nodig heeft. Ze krijgt dit ook, in de vorm van 2 soorten therapie wat volgens mijn vriend niet goed aan slaat.
Een andere vorm van 'therapie' is de vriendschap die hij met haar heeft opgebouwd, door bewust in principe elke dag contact met haar te hebben en te praten. De ene keer over koetjes en kalfjes, maar vaak ook over haar problemen. Het schijnt dat hij het meeste op de hoogte is van haar problemen, bij haar thuis en haar vriendinnen weten niets. Zelfs haar therapeut weet niet zoveel als hij.
Mijn vriend is iemand die graag iemand (vooruit) helpt, die waar nodig letterlijlk een sterke arm wil bieden en/of een schouder om op uit te huilen. Toen hij mij vertelde dat hij dit, hoe zal ik het zeggen, project aan ging, vond ik het wel goed voor hem. Hij is namelijk soms naar mijn mening wat kort door de bocht als het gaat om mensen met psychische problemen en hij zou nu zelf kunnen merken dat een (verbale) "schop onder de kont" echt niet voldoende is voor de ander om een knop te kunnen omzetten.
Hij heeft dit inderdaad gemerkt
Op een gegeven moment had hij zo veel contact met haar, ook bv als we 's morgens samen in bed lagen (via z'n pda), dat ik tegen hem heb gezegd dat ik dit niet prettig vond, "met z'n 3-tjes in bed". Daar heeft hij vervolgens rekening mee gehouden.
Vorig jaar november was ik een weekje in Amerika met hem met en de week erna was ik weer thuis, maar was hij nog in Amerika, waar W. inmiddels ook was gekomen, om haar iets leuks te kunnen laten beleven na alle moeilijke gevoelens die door de therapie naar boven waren gekomen. Daar had ik geen moeite mee.
Hoewel ik het eigenlijk wel irritant vind dat hij praktisch ELKE dag contact met haar heeft, houdt hij er zich aardig aan als ik bv zeg dat ik om 21.30 naar bed wil kunnen (hij chat/belt op onze slaapkamer, er is geen andere mogelijkheid ivm geluidsoverlast anders).
Wat een poosje geleden bij mij de emmer even deed overlopen, was de volgende situatie: we waren uit eten geweest, we waren rond 19.30 weer thuis. Na ongeveer 5 minuten vroeg hij aan me of ik eerder naar bed wilde vanavond? Ik vertelde hem dat ik inderdaad wel eerder IN bed wilde liggen, en dacht in stilte dat we dan bv samen uitzending gemist konden kijken, doen we wel vaker. Alleen begreep ik daarna dat hij het niet om die reden vroeg, maar dat hij z'n "sessie" met W. ging starten. Ik gaf aan dat ik dacht dat de sessie al geweest was, omdat ze elkaar die middag toch ook al hadden gesproken?
Nou ja, blijkbaar was er nog een keer contact nodig. Ik werd vervolgens toch wel wat sjacho, waarop hij reageerde met "of mag ik niet praten dan, dan praat ik niet", wat ik dan ook weer te ver vond gaan, want ik wil geen "martelaar" van hem maken. Hij gaf nog aan "ik vraag toch hoe laat je naar bed wil?", maar ik reageerde met "zie maar hoe lang jullie nodig hebben". Maar jeetje zeg, het was dus zeg maar 19.30 en waarom heeft hij nou altijd zoveel tijd nodig met haar?
Ik weet wel dat hij bang is om er "te weinig" voor haar te zijn, hij is bang dat ze zichzelf dan wat aan doet (ze woont trouwens nog (of weer?) thuis, want heeft geen baan en geld om zelfstandig te wonen), maar zoals ik me toen voelde, is ook niet goed.
Hij heeft het blijkbaar nodig, want heus niet alles komt voort uit plichtsgevoel. En aangezien ik hem sommige andere dingen al "ontzeg" (bv uitgaan of lekker uitgebreid uit eten, daar ben ik geen type voor), vind ik het moeilijk om hier een big issue van te maken. Het is tenslotte geven en nemen in een relatie.
Vandaag hadden we echter weer een clash. Hij woont ivm een project even tijdelijk ergens anders, en W. is nu even op vakantie en zit samen met hem in het appartement. Daar heb ik geen probleem mee. Hij komt dit weekend even 1 dag naar huis sinds 3 weken ivm een afspraak vlakbij.
Wat ik jammer vind, is dat hij ook die avond een "sessie" met W. wil houden. Terwijl ze elkaar nu elke dag al meer zien/spreken dan normaal én ik hem heb gevraagd om een W-loze avond, zodat we meer tijd samen hebben, ook omdat ik niet zo'n enorm avondmens ben en rond 22.00 moe begin te worden. Zijn reactie op mijn vraag was "het hoort erbij".
Ligt het nu echt aan mij, claim ik hem teveel? Ik heb aan de andere kant echter ook het gevoel alsof ik niet leuk genoeg voor hem ben om een hele avond mee door te brengen.
vrijdag 24 juni 2011 om 12:53
Kan me neit voorstellen dat C hardsitkke gek is op haar vent. Zo klinkt ze niet namelijk.
Wat mij nog het meest verbaasd in deze hele soap is dat Calimero blijkbaar helemaal verhuisd is naar de Antillen of Suriname ( 1 van beide is het volgens mij omdat ze blijkbaar zich goed kan uitdrukken bij haar psycholoog waardoor ik vermoed dat ze gewoon Nederlands kan praten.) en dat ze eigenlijk helemaal neit samenwoont met haar vent.
Want die vliegt steeds heen en weer ( tussen wat eigenlijk? Zo groot zijn de antillen toch niet? Of werkt hij gewoon in Nederland?)
Normale mensen gaan echt samenwonen als ze naar een ander land verkasssen voor de ander. Dus gewoon 7 dagen pw samenwonen en slapen enzo.
Calmiero laat haar hele leven achter voor ene man die er nooit is.
Erg logisch!
vrijdag 24 juni 2011 om 13:28
vrijdag 24 juni 2011 om 13:37
Mily, heb jij het idee dat C. hartstikke gek is op haar vriend?
C., je vindt het al jarenlang prima dat je vriend contact zoekt met jongere vrouwen en hebt met hem afgesproken dat je het niet wil weten als hij vreemdgaat. Daarnaast verklaar je bepaald gedrag door zijn verleden.
Bedoel je daarmee dat je denkt dat hij de aandacht van andere vrouwen nodig heeft om een door het verleden geslagen gat te vullen (zie OP, je denkt dat hij het nodig heeft voor zijn ego)? En vind jij het daarom wel prima?
Waarom zou je vriend eigenlijk niet vreemdgaan?
C., je vindt het al jarenlang prima dat je vriend contact zoekt met jongere vrouwen en hebt met hem afgesproken dat je het niet wil weten als hij vreemdgaat. Daarnaast verklaar je bepaald gedrag door zijn verleden.
Bedoel je daarmee dat je denkt dat hij de aandacht van andere vrouwen nodig heeft om een door het verleden geslagen gat te vullen (zie OP, je denkt dat hij het nodig heeft voor zijn ego)? En vind jij het daarom wel prima?
Waarom zou je vriend eigenlijk niet vreemdgaan?
Ga in therapie!
vrijdag 24 juni 2011 om 13:49
Precies. Dat heeft niks met vrijlaten te maken, maar met controle. Door te dreigen de relatie te beëindigen als de ander zich niet zo gedraagt als jij wil (en bv. niet zeurt), zet je de ander juist klem. De enige limiet die je dan nog aan die ander kan stellen, is opstappen. Want een gewoon gesprek gaat niet. Als je partner weet dat je te bang bent om te gaan, dan kan die elk gesprek afkappen met die opmerking. Heel makkelijk en heel manipulatief en met liefde heeft het helemaal niks te maken. Eén persoon krijgt alle controle in de relatie, de ander doet er het zwijgen toe.
Ga in therapie!
vrijdag 24 juni 2011 om 14:24
vrijdag 24 juni 2011 om 14:32
Fijn dat haar vriendin dit even voor mij uitlegd.
Calimero heeft al 12, 5 jaar een relatie zegt ze zelf en heolang woont ze daarvan samen dan?
En wist ze dan niet voordat ze emigreerde dat haar vriend voor zijn werk vaak weg was?
Als haar vriendin zijnde kun je vast wel uitleggen waarom hij zoveel vliegt, want zoals ik al zei de antillen zijn niet zo groot.
Mijn gevoel zegt dat hij gewoon in Nederland zit en dus doordeweeks gewoon met W samenwoont en dat hij tegen W hetzelfde zegt als hij naar C gaat ( werkproject blablabla .....)
vrijdag 24 juni 2011 om 14:49
vrijdag 24 juni 2011 om 14:50
Calimero gebruikt niet snel dit soort bewoordingen. Maar om samen te emigreren, moet je natuurlijk wel blij zijn met je relatie, anders zou je dat niet doen.
Maar het ging me in de reactie waarin ik dit schreef om het punt dat je minderwaardig voelen niet betekent dat je _dus_ je relatie beeindigt (want de ander verdient beter).
@mumia12
Ja, dat zou ik kunnen uitleggen, maar dat doe ik niet, want Calimero kiest er zelf voor om niet te vertellen in welk land ze woont e.d.
Haar vriend zit in ieder geval niet door de weeks in Nederland.
vrijdag 24 juni 2011 om 14:56
Ik denk eigenlijk dat Calimero helemaal niets wil ondernemen.
Waarom heb je eigenlijk dit topic geopend C.? Je weet werkelijk alles te weerleggen.
Hier maakt men zich drukker om jou, dan dat jij je maakt. Je relativeert en weerlegt werkelijk ieder detail.
Je bent alles aan het downplayen.
Tja. Als alles dan is zoals het is, dan is dan maar zo. Prima. Het is jouw leven en jouw topic.
Als er eigenlijk niet veel aan de hand is en er is verder geen wisselwerking, behalve dat je ons geruststeld, wat doen we hier eigenlijk dan? Wij hebben jouw niet bestaande probleem niet. En jij ook niet. Jij kwam voor feedback. Maar die is niet nodig. Je bent volledig in control. Nou, dan houdt 't op toch?
Laten we er maar mee stoppen dan.
Waarom heb je eigenlijk dit topic geopend C.? Je weet werkelijk alles te weerleggen.
Hier maakt men zich drukker om jou, dan dat jij je maakt. Je relativeert en weerlegt werkelijk ieder detail.
Je bent alles aan het downplayen.
Tja. Als alles dan is zoals het is, dan is dan maar zo. Prima. Het is jouw leven en jouw topic.
Als er eigenlijk niet veel aan de hand is en er is verder geen wisselwerking, behalve dat je ons geruststeld, wat doen we hier eigenlijk dan? Wij hebben jouw niet bestaande probleem niet. En jij ook niet. Jij kwam voor feedback. Maar die is niet nodig. Je bent volledig in control. Nou, dan houdt 't op toch?
Laten we er maar mee stoppen dan.
vrijdag 24 juni 2011 om 14:59
Jaha, Calimero houdt van geheimzinnigheid!
Het is ook van erg grote privacy belang dat je stil houdt waar je woont, nou, nou, stel je voor dat iemand daar iets mee doet!
nee, je gooit wel verder je hele hebben en houden over je relatie op het internet maar welk land je woont.....
Heeeeel logisch weer dit.
Ach ,en emigreren omdat je heel blij bent met elkaar is niet altijd de reden hoor.
Er zijn veel mensen die emigreren om bv een baan, hoger loon, lagere belasting, om een verblijfsvergunning te regelen voor de ander, omdat ze vanuit hun geloof neit mogen samenwonen en hun familie er tegen is en ze dus maar in een ander land samen gaan wonen en zo zijn er nog tich andere redenen te benoemen.
Dus maak het vooral niet te romantisch hoor!
vrijdag 24 juni 2011 om 15:06
Dat viel me ook al op MevrS. Bovenstaande (vetgedrukt) doet ook Calimero.... (Ben overigens meelezer, nog niet eerder gereageerd hier...er is al zoveel geschreven, maar hier wilde ik wel even op reageren. Twijfelde niet eerder aan de echtheid van Milly, maar die twijfel begint nu wel op te komen...).
vrijdag 24 juni 2011 om 15:07
Dubiootje, om eerlijk te zijn vind ik het niet van haar afstralen dat ze dol is op hem. Ik heb altijd gevonden dat ze dingen erg verstandelijk aanpakken. Toen ze nog niet zo lang wat hadden, dacht ik dat het ook niet heel lang zou duren, omdat ik hen niet bij elkaar vond passen. Toen de jaren doortikten en Calimero en haar vriend nog steeds samen waren, heb ik geconcludeerd dat ik het blijkbaar mis had. Ik ben er wel altijd bij gebleven dat ik zelf nooit zo'n relatie zou willen en dat ik bepaalde dingen vreemd vind. Maar ja, als zij dat zo willen, dan moeten ze dat natuurlijk zelf weten, zolang ze dat dan ook maar allebei zo willen.
vrijdag 24 juni 2011 om 15:15
Dit was mij ook al een aantal pagina's terug opgevallen en C werd boos van deze suggestie van mijn kant.
ik noemde dit topic toen ook calimero's project omdat het lijkt alsof ze reacties aan het uitlokken is.
Het zou me niet verbazen als C ineens op een dag ons allemaal bedankt voor de medwerking aan haar onderzoek voor haar scriptie!
vrijdag 24 juni 2011 om 15:30
Mily, ik begrijp het natuurlijk wel, dat mensen dat minderwaardige gevoel kunnen hebben en dat je dan niet weg gaat bij je vriend. Maar het begint een beetje irritant te worden dat C. dat steeds zegt. Ik heb ook geen zin om dat steeds te weerleggen. Dus vind zij dat ze haar vriend niet waard is? Prima, dan is dat zo, dan is ze dus niks waard. Ze lijkt ook niet aan haar minderwaardigheidscomplex te willen werken.
Ik probeer haar ook uit de tent te lokken, omdat ze totaal niet rationeel/realistisch denkt. Ze maakt allemaal denkfouten. Haar vriend zou eraan onderdoor gaan als hij het contact met W. zou verbreken. Boehoeho, nou nou wat heb ik een medelijden. En ondertussen interesseert het hem geen reet dat C. aan zijn contact met W. onderdoor gaat. Maar dat ZIET C. dus gewoon niet. Zo frustrerend.
VAndaar dat ik me afvraag, wat wil je van ons C.? Wil je geholpen worden en zo ja, hoe dan? En waarmee eigenlijk?

