Relaties
alle pijlers
contact met mijn ex
dinsdag 27 oktober 2009 om 20:35
Soms is iets je op het lijf geschreven. Maar soms is iets niet voor jou gemaakt. acceptatie of hopen??
Niet zolang geleden heeft mijn vriend het uitgemaakt. heb voor het eerst in mijn leven helemaal ondersteboven geweest van een breake-up. zag het niet aankomen en ook al hadden we even een lastige tijd, ik had al eens voor hetere vuren gestaan. hij niet, hij trok het niet meer. mijn hart lag in duizend stukjes op de grond.
Afgelopen weken zijn mijn ex en ik weer wat aan het afspreken. Helaas kom ik tot de conclusie dat we elke keer in bed belanden. Ook zijn de dingen die we samen doen niet heel leuk. Het lijkt wel alsof ik met hem geen plezier meer kan maken. Alleen een goeie seksbeurt pimpt het hele verhaal weer op. en dat is ook het enige dat bij ons altijd goed is. zo lijkt het ten minste...
Ben pasgeleden met hem naar de stad geweest om lekker te genieten. Lekker herfst gevoel, de stad in volle glorie, vrije weekenddag, heerlijk terrasje, hapje eten, een dag samen met je liefje, ... kortom: alle ingredienten voor een leuke dag! Helaas was er niets aan. *R* liep vanaf het begin met een gezicht rond dat op onweer stond. Ook na verschillende pogingen om hem aan het lachen te maken werd het niets...
Alles was fout, de winkels te druk, de mensen liepen te langzaam, het zachte briesje stond te hard, de druppeltjes uit de lucht waren te veel, de zaakjes om iets te eten hadden niet wat hij wou, toen er eindelijk besloten werd ergens naar binnen te gaan was het niet wat hij dacht dat het zou zijn en gingen we weer naar buiten... Onder het eten zelf kwam het gesprek niet op gang. Moest gewoon nadenken over onderwerpen om te praten.
Was blij toen we naar de auto gingen om naar huis te gaan. Hij liep nog mee naar boven, en ja hoor, daar zijn we weer in bed beland. Daarna is hij naar huis gegaan en heb ik nu al dagen niets meer gehoord... Laat het contact nu ook van hem afhangen. Aangezien hij nog geen contact opneemt heb ik het duidelijke idee dat hij geen behoefte heeft aan mij.
Ben er eigenlijk een beetje klaar mee. Hij hoeft maar met zijn vingers te knipperen dat hij wel weer contact wilt, en ik sta al naast hem. Volgens mij geniet hij er ook van om de touwtjes in handen te hebben. En aan de andere kant denk ik dat hij niet eens weet dat het zo overkomt op mij. Want alles komt hem toch altijd aanwaaien? Hij hoeft nooit ergens om te knokken. Dus ik denk dat het gewoon gemakzucht is van hem in combinatie met een naief meisje dat verliefd op hem is. Als hij weer zin in seks heeft, dan belt ie vanzelf wel...
Hij heeft al eens eerder gezegd dat hij geen zin meer heeft in een relatie, op welke manier dan ook. maar toch blijft hij terug komen. Het doet pijn dat je moeite probeert te doen voor iemand die niets terug geeft. Het doet pijn dat je hartje vol is van iemand die jou op de reservebank heeft gezet. het doet pijn omdat je om hem geeft...
pijn als iemand besluit om je niets meer te geven...
liefdesverdriet is pijn hebben...
hopelijk leest iemand dit verhaal en kan diegene een bemoedigend woordje missen voor deze meid die even steun nodig heeft...
Niet zolang geleden heeft mijn vriend het uitgemaakt. heb voor het eerst in mijn leven helemaal ondersteboven geweest van een breake-up. zag het niet aankomen en ook al hadden we even een lastige tijd, ik had al eens voor hetere vuren gestaan. hij niet, hij trok het niet meer. mijn hart lag in duizend stukjes op de grond.
Afgelopen weken zijn mijn ex en ik weer wat aan het afspreken. Helaas kom ik tot de conclusie dat we elke keer in bed belanden. Ook zijn de dingen die we samen doen niet heel leuk. Het lijkt wel alsof ik met hem geen plezier meer kan maken. Alleen een goeie seksbeurt pimpt het hele verhaal weer op. en dat is ook het enige dat bij ons altijd goed is. zo lijkt het ten minste...
Ben pasgeleden met hem naar de stad geweest om lekker te genieten. Lekker herfst gevoel, de stad in volle glorie, vrije weekenddag, heerlijk terrasje, hapje eten, een dag samen met je liefje, ... kortom: alle ingredienten voor een leuke dag! Helaas was er niets aan. *R* liep vanaf het begin met een gezicht rond dat op onweer stond. Ook na verschillende pogingen om hem aan het lachen te maken werd het niets...
Alles was fout, de winkels te druk, de mensen liepen te langzaam, het zachte briesje stond te hard, de druppeltjes uit de lucht waren te veel, de zaakjes om iets te eten hadden niet wat hij wou, toen er eindelijk besloten werd ergens naar binnen te gaan was het niet wat hij dacht dat het zou zijn en gingen we weer naar buiten... Onder het eten zelf kwam het gesprek niet op gang. Moest gewoon nadenken over onderwerpen om te praten.
Was blij toen we naar de auto gingen om naar huis te gaan. Hij liep nog mee naar boven, en ja hoor, daar zijn we weer in bed beland. Daarna is hij naar huis gegaan en heb ik nu al dagen niets meer gehoord... Laat het contact nu ook van hem afhangen. Aangezien hij nog geen contact opneemt heb ik het duidelijke idee dat hij geen behoefte heeft aan mij.
Ben er eigenlijk een beetje klaar mee. Hij hoeft maar met zijn vingers te knipperen dat hij wel weer contact wilt, en ik sta al naast hem. Volgens mij geniet hij er ook van om de touwtjes in handen te hebben. En aan de andere kant denk ik dat hij niet eens weet dat het zo overkomt op mij. Want alles komt hem toch altijd aanwaaien? Hij hoeft nooit ergens om te knokken. Dus ik denk dat het gewoon gemakzucht is van hem in combinatie met een naief meisje dat verliefd op hem is. Als hij weer zin in seks heeft, dan belt ie vanzelf wel...
Hij heeft al eens eerder gezegd dat hij geen zin meer heeft in een relatie, op welke manier dan ook. maar toch blijft hij terug komen. Het doet pijn dat je moeite probeert te doen voor iemand die niets terug geeft. Het doet pijn dat je hartje vol is van iemand die jou op de reservebank heeft gezet. het doet pijn omdat je om hem geeft...
pijn als iemand besluit om je niets meer te geven...
liefdesverdriet is pijn hebben...
hopelijk leest iemand dit verhaal en kan diegene een bemoedigend woordje missen voor deze meid die even steun nodig heeft...
dinsdag 27 oktober 2009 om 20:39
Het lijkt dat je er wel uit bent en dat je eigenlijk wel begrijpt waarom het uit is.
Glij de volgende keer niet uit op bed bovenop hem, dat is het enige echte advies wat ik je ga geven. Dat gebeurt niet zomaar. Daar ben je zelf bij.
Probeer hem niet meer te zien en echt afscheid te nemen. Het is moeilijk, maar levert op termijn het meeste op.
Glij de volgende keer niet uit op bed bovenop hem, dat is het enige echte advies wat ik je ga geven. Dat gebeurt niet zomaar. Daar ben je zelf bij.
Probeer hem niet meer te zien en echt afscheid te nemen. Het is moeilijk, maar levert op termijn het meeste op.
dinsdag 27 oktober 2009 om 20:50
Lieve livelovelaugh,
Tja....zoals domnaiefmutsje (die overigens haar naam geen eer aan doet met al dat wijze advies
) al aangeeft: het is voor je eigenwaarde toch echt het beste om door te bijten en hem niet meer te gaan zien.
Als hij de volgende keer weer belt om 'wat leuks te doen', kun je inmiddels (hopelijk) zegge"n: "Nou eigenlijk heb ik daar niet zo'n zin in, want de vorige keer is het me nogal tegen gevallen" En houd dan ook afstand en geef aan dat je al iets anders hebt op die dag (ook al is dat niet zo!!). Als deze meneer - ondanks zijn strontverwende en irritante gedrag naar jou - toch een klein en lief hartje blijkt te hebben, gaat hij zeker weten achter je aanlopen totdat hij op zijn knieën gaat. Maar daar, lieve LLL, gaat echt een lange tijd overheen. dan moet je gaan denken in maanden ipv dagen of zelfs weken.
En als je jezelf niet sterk genoeg vindt daarvoor: neem de telefoon niet op. Dat werkt ook heel goed!!
Laat zien dat je het waard bent om voor te vechten. Blijft hij doorgaan met vechten, dan maakt hij misschien nog een kans (maar dan alleen als hij jouw voorwaarden ook wil horen en probeert te begrijpen) en anders hoort deze jongen echt niet bij jou.
Dus ga nu je eiegn leventje lekker doen: met vriendinnen babbelen, op dit forum posten, schrijven, breien, naar de sauna, whatever. Zoek afleiding en bel hem niet!
Even een vraagje: hoe lang hebben jullie een relatie gehad voordat hij het uit maakte? En: waarom maakte hij het eigenlijk uit?
Lfs DG
Tja....zoals domnaiefmutsje (die overigens haar naam geen eer aan doet met al dat wijze advies
) al aangeeft: het is voor je eigenwaarde toch echt het beste om door te bijten en hem niet meer te gaan zien. Als hij de volgende keer weer belt om 'wat leuks te doen', kun je inmiddels (hopelijk) zegge"n: "Nou eigenlijk heb ik daar niet zo'n zin in, want de vorige keer is het me nogal tegen gevallen" En houd dan ook afstand en geef aan dat je al iets anders hebt op die dag (ook al is dat niet zo!!). Als deze meneer - ondanks zijn strontverwende en irritante gedrag naar jou - toch een klein en lief hartje blijkt te hebben, gaat hij zeker weten achter je aanlopen totdat hij op zijn knieën gaat. Maar daar, lieve LLL, gaat echt een lange tijd overheen. dan moet je gaan denken in maanden ipv dagen of zelfs weken.
En als je jezelf niet sterk genoeg vindt daarvoor: neem de telefoon niet op. Dat werkt ook heel goed!!
Laat zien dat je het waard bent om voor te vechten. Blijft hij doorgaan met vechten, dan maakt hij misschien nog een kans (maar dan alleen als hij jouw voorwaarden ook wil horen en probeert te begrijpen) en anders hoort deze jongen echt niet bij jou.
Dus ga nu je eiegn leventje lekker doen: met vriendinnen babbelen, op dit forum posten, schrijven, breien, naar de sauna, whatever. Zoek afleiding en bel hem niet!
Even een vraagje: hoe lang hebben jullie een relatie gehad voordat hij het uit maakte? En: waarom maakte hij het eigenlijk uit?
Lfs DG
Only dead fish go with the flow
dinsdag 27 oktober 2009 om 20:51
Ah, jouw *R* is mijn *R*
Hier hetzelfde verhaal maar ik vind t niet erg (meer) we gebruiken elkaar nu gewoon totdat er een nieuwe en betere liefde voorbijkomt.
Als die komt want het bevalt zo wel eigenlijk, wel de lusten en niet de lasten.
Gewoon de "leuke dingen" doen overslaan en alleen de echt leuke dingen doen.
De stad ingaan doe je dan maar met je vriendinnen.
(btw, met z'n vingers knipperen....hoe doet ie dat?)
Hier hetzelfde verhaal maar ik vind t niet erg (meer) we gebruiken elkaar nu gewoon totdat er een nieuwe en betere liefde voorbijkomt.
Als die komt want het bevalt zo wel eigenlijk, wel de lusten en niet de lasten.
Gewoon de "leuke dingen" doen overslaan en alleen de echt leuke dingen doen.
De stad ingaan doe je dan maar met je vriendinnen.
(btw, met z'n vingers knipperen....hoe doet ie dat?)
dinsdag 27 oktober 2009 om 21:07
Het klinkt alsof hij zeker wel aanvoelt dat jij wil dat het meer is dan het is, namelijk seks met je ex (die hoogstwaarschijnlijk ook ex blijft). Daar zal hij chagrijnig van worden denk ik.
Verder zet hij je niet op het reservebankje, jij gaat daar zelf zitten. En hij houdt je niet aan het lijntje. Jij laat je aan het lijntje houden.
Wat haal je daaruit behalve een instant bevrediging op het moment zelf, maar een rotgevoel achteraf?
Eigenlijk weet je het zelf heel goed, maar moet je de hoop nog loslaten. Dan kom je er wel meisje. Dus gewoon niet meer reageren als hij contact opneemt, omdat het jouw energie kost, en zoals je aangeeft krijg je er niets voor terug. Niets waar jij blij van wordt in ieder geval.
Verder zet hij je niet op het reservebankje, jij gaat daar zelf zitten. En hij houdt je niet aan het lijntje. Jij laat je aan het lijntje houden.
Wat haal je daaruit behalve een instant bevrediging op het moment zelf, maar een rotgevoel achteraf?
Eigenlijk weet je het zelf heel goed, maar moet je de hoop nog loslaten. Dan kom je er wel meisje. Dus gewoon niet meer reageren als hij contact opneemt, omdat het jouw energie kost, en zoals je aangeeft krijg je er niets voor terug. Niets waar jij blij van wordt in ieder geval.
dinsdag 27 oktober 2009 om 21:52
woensdag 28 oktober 2009 om 00:17
ohhh!! jullie zijn echt geweldig!!
had nooit verwacht dat er zoveel reacties zouden komen... thanks for the support! en tegen iedereen: jullie hebben gelijk...
mijn relatie met hem heeft hij destijds beindigd omdat er wat turbulenties in mijn leven waren waar ik mee moest leren dealen en hij dat niet met mij kon delen. dat was te heftig voor hem. hij kent een leven vol rozengeur en vodka-lime... ik niet... kun je hem ook niet echt kwalijk nemen, als ik kon kiezen tssn fun en vechten werd het ook fun... maar nu heb ik de grootste demonen de hort op gedaan en wilden we het opieuw proberen.. maar heb het idee dat ik de enige ben die er voor vecht...
het is ook stom en het is ook mijn eigen gegraven kuil waar ik in stap. er zijn zoveel manieren om dit aan te pakken en zoveel mogelijkheden hoe dit verhaal kan eindigen... en daarom is de toekomst zo onzeker.. dat maakt mij in de war. weet wel dat dit niet ok is, maar wat dan?? als wij samen zijn. ongecompliceerd, genietend, dan is alles goed. maar tegenwoordig beperkt zich dat alleen tot de momenten dat we intiem zijn. daarom teer ik zo op die momenten en ben ik zo stom om het steeds toe te laten.
eigenlijk moet ik zijn hoofdstuk sluiten en als hij wilt, dan moet hij maar eens moeite doen. het is zo gemakkelijk gezegd... het is de waarheid... maar het is zo moeilijk... afleiding zoeken is ook niet alles... je mist iemand om iets mee te delen...
heb heel veel aanzien voor mensen die de kracht hebben om het roer om te gooien. het lijkt wel alsof ik het niet kan omdat ik nog ergens een sprankje van hoop zie... omdat ik nog gek op hem ben denk ik.
kwestie van acceptatie zeggen ze dan...
heb geduld...
komt goed...
nou...ben benieuwd... :(
liefdesverdriet is pijn hebben...
had nooit verwacht dat er zoveel reacties zouden komen... thanks for the support! en tegen iedereen: jullie hebben gelijk...
mijn relatie met hem heeft hij destijds beindigd omdat er wat turbulenties in mijn leven waren waar ik mee moest leren dealen en hij dat niet met mij kon delen. dat was te heftig voor hem. hij kent een leven vol rozengeur en vodka-lime... ik niet... kun je hem ook niet echt kwalijk nemen, als ik kon kiezen tssn fun en vechten werd het ook fun... maar nu heb ik de grootste demonen de hort op gedaan en wilden we het opieuw proberen.. maar heb het idee dat ik de enige ben die er voor vecht...
het is ook stom en het is ook mijn eigen gegraven kuil waar ik in stap. er zijn zoveel manieren om dit aan te pakken en zoveel mogelijkheden hoe dit verhaal kan eindigen... en daarom is de toekomst zo onzeker.. dat maakt mij in de war. weet wel dat dit niet ok is, maar wat dan?? als wij samen zijn. ongecompliceerd, genietend, dan is alles goed. maar tegenwoordig beperkt zich dat alleen tot de momenten dat we intiem zijn. daarom teer ik zo op die momenten en ben ik zo stom om het steeds toe te laten.
eigenlijk moet ik zijn hoofdstuk sluiten en als hij wilt, dan moet hij maar eens moeite doen. het is zo gemakkelijk gezegd... het is de waarheid... maar het is zo moeilijk... afleiding zoeken is ook niet alles... je mist iemand om iets mee te delen...
heb heel veel aanzien voor mensen die de kracht hebben om het roer om te gooien. het lijkt wel alsof ik het niet kan omdat ik nog ergens een sprankje van hoop zie... omdat ik nog gek op hem ben denk ik.
kwestie van acceptatie zeggen ze dan...
heb geduld...
komt goed...
nou...ben benieuwd... :(
liefdesverdriet is pijn hebben...
woensdag 28 oktober 2009 om 09:50
i know...
maar hoe ga je er mee om?? heb het idee dat ik nooit meer verliefd op iemand zal worden..
hoort er mssn wel bij, maar dat zorgt ervoor dat ik me zo onhappy voel...
ben al aardig wat aan het lezen geweest op andere topics, en merk zo dat iedereen er op zijn/haar manier mee dealt...
tijd heelt alle wonden zeggen ze dan...
:(
maar hoe ga je er mee om?? heb het idee dat ik nooit meer verliefd op iemand zal worden..
hoort er mssn wel bij, maar dat zorgt ervoor dat ik me zo onhappy voel...
ben al aardig wat aan het lezen geweest op andere topics, en merk zo dat iedereen er op zijn/haar manier mee dealt...
tijd heelt alle wonden zeggen ze dan...
:(
woensdag 28 oktober 2009 om 10:00
Hoi LLL toen ik je op las kreeg ik het gevoel dat je ex nogal ontevreden is. Hij wil geen relatie meer met je, dat lijkt me duidelijk. Dan laat hij zich tóch verleiden tot het doen van leuke dingen en loopt hij daar waarschijnlijk met een gevoel van, eigenlijk wil ik hier niet zijn, wat doe ik hier...(ik begrijp wel dat het verlangen om af te spreken ook bij hem vandaan komt hoor)
De sex is vertrouwd... daarbij hoef je dan niet na te denken, de geiligheid en het fysieke neemt het over, daarom lukt dat wel.
Het is uit, kies voor jezelf het word niks meer. Als jij je er voor open stelt word je écht wel weer verliefd.
Ik hoop dat je de kracht kan hebben om de deur dicht te gooien. Je verdient gewoon iemand die helemaal voor jou gaat!
De sex is vertrouwd... daarbij hoef je dan niet na te denken, de geiligheid en het fysieke neemt het over, daarom lukt dat wel.
Het is uit, kies voor jezelf het word niks meer. Als jij je er voor open stelt word je écht wel weer verliefd.
Ik hoop dat je de kracht kan hebben om de deur dicht te gooien. Je verdient gewoon iemand die helemaal voor jou gaat!
woensdag 28 oktober 2009 om 16:50
Liefdesverdriet is ook pijn hebben, maar doe je jezelf dit niet langer aan. Ik heb het mezelf zo'n vier maanden aangedaan..
Geloof me, daar ga je aan onderdoor..Dan ga je op een gegeven moment wel zo kapot aan onzekerheid en verscheurde gevoelens dat het de dingen alleen maar erger maakt..Ik herken me zo in je verhaal, heb ook nog geprobeerd om dingen met hem af te spreken, maar we ergerden ons zo aan elkaar dat de sfeer steeds grimmiger werd.
Gisteren heb ik een goed gesprek met hem gehad, tot ongeveer 01:00 uur en we laten elkaar nu een tijd met rust. Wanneer mijn gevoelens voor hem weg zijn, zien we wel of een 'normale' vriendschap erin zit.
Het heeft me enorm opgelucht, de druk is van de ketel. En natuurlijk is het logisch dat je er nu niet aandenkt om weer verliefd op iemand te worden, maar dat komt vanzelf allemaal wel. Ik ben liever niet verliefd, dan me diep en diep ongelukkig voelen door een liefde die niet wordt beantwoord..
Geloof me, daar ga je aan onderdoor..Dan ga je op een gegeven moment wel zo kapot aan onzekerheid en verscheurde gevoelens dat het de dingen alleen maar erger maakt..Ik herken me zo in je verhaal, heb ook nog geprobeerd om dingen met hem af te spreken, maar we ergerden ons zo aan elkaar dat de sfeer steeds grimmiger werd.
Gisteren heb ik een goed gesprek met hem gehad, tot ongeveer 01:00 uur en we laten elkaar nu een tijd met rust. Wanneer mijn gevoelens voor hem weg zijn, zien we wel of een 'normale' vriendschap erin zit.
Het heeft me enorm opgelucht, de druk is van de ketel. En natuurlijk is het logisch dat je er nu niet aandenkt om weer verliefd op iemand te worden, maar dat komt vanzelf allemaal wel. Ik ben liever niet verliefd, dan me diep en diep ongelukkig voelen door een liefde die niet wordt beantwoord..
