De liefde - mijn visie

Het is velen opgevallen dat ik de laatste dagen nauwelijks actief ben geweest. Gegeven de vragen aan mijn adres heb ik besloten een korte verklaring te doen uitgaan. Ik heb besloten om voor onbepaalde tijd (jaren, maanden of dagen) mijn activiteit op dit forum terug te schroeven. Dat betekent niet dat ik volledig van het forum zal verdwijnen, maar wel dat ik voor onbepaalde tijd minder productief zal zijn dan jullie tot voor eergisteren van me gewend waren. Hoeveel minder productief dat zal zijn zal moeten gaan blijken in de praktijk.

Dit is niet alleen een ‘afscheidstopic’. Ik heb altijd gezegd dat ik nooit persoonlijke aandacht heb gezocht. Wel wil ik afsluiten met een onderwerp dat heel belangrijk voor mij is, en ook belangrijker is geworden tijdens mijn ontwikkeling van de afgelopen maanden. Dat thema is ‘liefde’. Ik ben door mijn critici wel eens vergeleken met een ‘oversekste puber’ die in een ‘pornorealiteit’ zou willen leven. Maar ik heb gemerkt dat ik juist iemand ben (geworden?) die verbinding zoekt. Ook in het seksuele domein heb ik steeds meer verdieping nagestreefd en het seksuele willen gebruiken als een verlengstuk van de connectie tussen twee of meer mensen. Het was en is nog steeds een droom van me om een parenclub te beginnen waarin het niet alleen draait om ‘plat neuken’, maar waar ook die connectie centraal staat en die misschien makkelijker tot bloei kan komen bij het delen van een zekere achtergrond en wereldbeeld. Het is een nog grotere droom van me om een vriendengroep te vinden met wie ik seks, vriendschap en kameraadschap kan delen, niet als drie gescheiden componenten, maar als een in elkaar overvloeiend geheel. Ik heb dit elders proberen te illustreren met mijn ‘Friends-analogie’ (naar de sitcom-megahit van de jaren 90). Ik zal de tekst hieronder gekopieerd bijvoegen, omdat het perfect symboliseert wat het is dat ik zoek.

De liefde die ik zoek heb ik hier niet altijd gevonden. Ik ben gestuit op kortzichtigheid en soms zelfs op pure slechtheid. Ik ben er achter gekomen dat ik niet in de eerste plaats intelligenter en intellectueler ben dan de meeste anderen (zoals ik altijd dacht), maar vooral een vriendelijker, liefdevoller persoon. Hoewel ik niet van altijd liefde heb gekregen op dit forum, doet het me nog steeds goed om liefde te geven. Ik heb dit forum vaak een ‘passie’ genoemd, niet geheel toevallig een woord dat verbonden is met dat andere woord (liefde). Het is mijn passie om deze belangrijke onderwerpen aan de orde te stellen, om mensen te helpen, aan te zetten tot nadenken, tot vragen, tot verwondering, en soms ook tot de frustratie die hoort bij die zoektocht. Juist in de vijandigheid waarop ik soms stuitte heb ik kansen gevonden om tegen de stroom in mensen te blijven informeren, prikkelen en soms ook te vermaken, in plaats van weg te lopen bij diezelfde mensen.

Bovendien heb ik wel steeds vaker liefde gevonden op dit forum. Ik mocht steeds meer privé-berichten met steunbetuigingen ontvangen. Uit polls bleek dat mijn gedurfde ideeen (b.v. over partnerruil of over het gebruik van condooms) op substantiële steun konden rekenen. Hoewel ik nog steeds niet kan zeggen dat ik hier spreek namens de meerderheid, heb ik gemerkt dat mijn bijdragen hier ertoe doen.

De vraag is natuurlijk waarom ik minder ga posten als het Viva-forum een passie voor me is en het mij en anderen zoveel gebracht heeft. Het enige eerlijke antwoord is dat ik het gevoel heb een andere richting in te moeten slaan. Ik heb meer tijd voor mezelf nodig, en dat gaat helaas ten koste van mijn tijd voor anderen. Ik wil mezelf nog steeds uiten naar anderen toe, maar dan in een kleinere, intiemere setting. Want hoewel deze community ook voor liefde staat, is het niet hetzelfde als de liefde van een groep mensen die echt alles met elkaar deelt. Ze zeggen dat er een pas een deur opengaat als je een andere deur dichtdoet. Dat doe ik bij dezen, al laat ik de deur op een flinke kier staan (zoals ik al aangaf in de eerste alinea).

Het is altijd belangrijk voor me geweest dat mijn posts een duidelijke ‘signatuur’ hebben. Bepaalde stijlkenmerken, bepaald (taalkundig en argumentatief) niveau, maar ook een duidelijke inhoudelijke focus. Een van de grootste complimenten die ik hier ooit heb gekregen was “Ik wist meteen dat dit een topic van Orpheus13 was”. Toen ik hier begon met posten wist ik zelf eigenlijk nog niet wat mijn inhoudelijke signatuur was. Nu terugkijkend zie ik dat de “liefde” datgene was dat al mijn topics verbond. Het is dan ook veelzeggend dat dit topic op de relatiepijler staat, alsof ik symbolisch afscheid neem van de oversekste puber die velen in mij zagen. “All you need is love”.

Dit (voorlopig) laatste topic gaat over de verbinding tussen al mijn andere topics. Wat die verbinding is, wat mijn visie is, laat ik in eerste instantie aan jullie. Het ondekkingsproces is vaak interessanter dan pasklare antwoorden, en het zal jullie dan ook niet verbazen dat David Lynch mijn favoriete filmregisseur is:

entertainment/grote-twin-peaks-lost-hig ... ges/450277

Als je wilt weten wat mijn overkoepelende visie is, lees dan mijn topics, bediscussieer ze, deel ze. Kijk naar de ontwikkeling in de tijd. Veel topics kwamen van de sekspijler (dit is slechts een selectie):

seks/alle-condooms-de-deur-uit/list_messages/446762/3
seks/blumkin-vals-bewustzijn-casus/list_messages/453246
seks/hoort-dit-op-de-seks-pijler/list_m ... /454363/13
seks/droste-effect/list_messages/453004
seks/parenclub-voor-hoogopgeleiden/list ... s/453251/6

Maar er waren ook vele topics op andere pijlers:
actueel/naar-een-nieuw-feminisme/list_messages/459356
relaties/driehoeks-vierhoeks-of-vijfhoe ... ges/446818

(Mijn topic over tennis, ook een passie (!!!) kan ik helaas niet terugvinden. Misschien kan iemand anders daar eens naar kijken)

En soms postte ik in andermans topics, bijvoorbeeld over ‘boer zoekt vrouw’ of ‘temptation island’. Want wat ik al zei: het ging met nooit om mezelf, ik maakte me net zo lief dienstbaar in het topic van een ander.

Ik wil graag afsluiten met mijn favoriete (eigen) citaat van het afgelopen jaar: “Hun geheimen zijn er veilig”. Hiermee wilde ik zeggen dat de vrouwenwereld een mysterieus, gesloten bolwerk kan zijn. Ik wil iedereen danken die mij toch een kijkje heeft laten nemen en haar gedachtewereld voor me geopend heeft.

Dan wil ik nu echt afsluiten met de door mij beloofde Friends-analogie. Ik hoop dat het anderen zal inspireren, zoals het mij heeft geïnspireerd. Het ga jullie goed, en ik ga dit topic sowieso volgen!


"Eigenlijk zoek ik het Friends-model, nu ik erover nadenk. Drie mannen, drie vrouwen, allemaal heel close met elkaar. Allemaal bij elkaar in de buurt wonend. Stel dat ik Ross ben. (Laten we even doen alsof Monica niet mijn zus is, want anders is dit niet het meest gelukkige voorbeeld).

- Op maandag word ik gewoon wakker met mijn eigen Rachel. We zoenen een beetje in bed, verder gaan we gewoon aan onze dag beginnen. Ik ga na mijn werk, daarna ga ik een biertje doen met Chandler en Joey. Phoebe schuift een uurtje later ook aan, en na een paar biertjes en rondjes poolen, hebben we een m-m-m-v-kwartet. Als ik thuiskom liggen Rachel en Monica gezellig samen een filmpje te kijken met hun handen in elkaars pyjamabroek.
- Op dinsdagavond geeft Monica een etentje. We zijn er alle zes. Na het eten ontstaat er nog een relaxed orgietje. Gewoon lekker ontspannen. Ik ben vooral met Rachel bezig en Monica komt er later ook bij.
- Op woensdag lekker de hele dag in het koffietentje gehangen met zijn vijven. Alleen Monica moest werken. Daarna nog even met de jongens een filmpje gekeken en vroeg naar bed.
- Op donderdag met Joey naar de Yankees. Daarna nog even een vluggertje met Monica.
- Op vrijdag tot 3 uur uitgeweest. Daarna met een dronken lul gaan slapen.

Etc., etc.
Dit lijkt me zo fantastisch. Liefde, seks in allerlei leuke, spannende varianten en combinaties met fantastische mensen, gezelligheid, een inspirerende vriendengroep".


Update 10 april 2020:

Een aantal mensen heeft me gevraagd wanneer ik in volle omvang terug zal keren op het forum. Helaas moet ik antwoorden dat van een onmiddellijke terugkeer geen sprake zal zijn en dat ik ook nog geen datum kan noemen waarop dit wel het geval zal zijn.

Zoals jullie weten worstel ik op dit moment met een aantal levensvragen. Dat is een zoektocht waarvoor ik het overgrote deel van mijn energie en aandacht aan mezelf moet geven. Ik probeer ook niet te streng voor mezelf te zijn op dat punt, aangezien ik denk dat het moeilijk is om je helemaal te geven aan anderen als je jezelf verwaarloost.

Ik kan eigenlijk niet anders dan te herhalen wat ik eerder zei. Er is geen betere manier om mij te eren dan door mijn gedachtegoed levend te houden, door te discussiëren over de onderwerpen die er toe doen. Het feit dat dat afgelopen weken onvoldoende is gebeurd is aan de ene kant vleiend voor me (want kennelijk ben ik niet zomaar vervangbaar), maar doet me toch vooral verdriet. Dit forum is een te mooie plek om te verliezen aan de middelmatigheid.

De komende tijd zal ik alleen te zien zijn in de twee topics die me weinig energie kosten: het BZV-topic en het Temptation Island-topic. Hoewel jullie daar misschien niet de Orpheus zien die jullie gewend zijn, wil ik zo toch enige feeling houden met dit platform en ook met het thema 'liefde'.

Ik ben nog steeds op zoek naar liefde en blijf openstaan voor een leuke vrouw die enigszins past binnen het eerder door mij geschetste beeld. Ik sta daarnaast open voor een intellectuele 'relatie' op dit forum, iemand met wie ik kan sparren op niveau en die eenzelfde passie heeft voor mijn onderwerpen en agenda.

Ik wens iedereen veel sterkte, ook in deze moeilijke tijden. En ik weet zeker dat we elkaar weer meer gaan spreken.