Doorgaan met je relatie nadat je bent vreemdgegaan

En dat slaat op?.......

Even van de andere kant belicht, en dat is wellicht vanuit mijn situatie geschreven, .. omdat dat mijn 'reden?' was om vreemd te gaan..



Ik ga toch ook tijdens triviant, een verjaardag of een kerstdinner niet op tafel gooien dat mijn partner niet seksueel actief is? Waarom zou dat dan wel binnenshuis gehouden moeten worden? Er zijn vele jaren frustratie en gesprekken daarover aan vooraf gegaan. Het is dus niet zo dat ik dat probleem geheel bij mezelf heb gehouden, echter vind ik dat het zelfde 'probleem' en hoort dat niet zomaar buiten de relatie medegedeeld te worden



Toen ik letterlijk tegen de muren opvloog van die frustratie, heb ik het aan 2 personen verteld, 1 was mijn beste vriendin, en de 2e mijn toen al beste vriendje en die werd daarna mijn minnaar..

In een later stadium is daar nog een relatie therapeut in betrokken, en uiteraard was die ook op de hoogte

Je vragen voelen ook zeker niet als judgement hoor.. Ik probeer ze ook zo goed als mogelijk te beantwoorden..



Indien mijn partner zijn directe omgeving wel had willen inlichten, zou ik naar hem het op dezelfde wijze hebben uitgelegd.. We hebben daar ook een gesprek over gehad nadat hij aangaf er met iemand over te willen praten.

Hij dacht er het zelfde over als ik, Beiden zijn we ons zeer bewust van de vooroordelen die onze situatie bij veel mensen oproep, ik praat mijn beslissing, mijn keuze nooit goed, maar beiden weten wij waar dit een gevolg van was..



Ik heb geen spijt van mijn minnaar.. Ik schaam me niet, wel besef ik me elke dag wat ik met mijn keuze, mijn partner heb aangedaan.. En ik besef me dat dit voor altijd tussen ons instaat. .



De details wil mijn partner niet weten, en ook al zou hij die wel willen weten, dan gaf ik die niet. Net zo goed als ik mijn minnaar geen details op dat vlak over mijn partner geef. Beide relaties zijn geheel gescheiden van elkaar.. En beide weten dat ik geen kwaad of slecht sprekerij over de ander wens.



Ik besef me dat ik hier zo op het beeldscherm erg 'nuchter' over kom.. Echter is dat voor een groot deel schijn, ik kies mijn woorden heel bewust, de emoties daarentegen, zijn heftig en niet nuchter.



De maanden na het uitkomen zijn voor ons allemaal een emotionele rollercoaster geweest.. En nog is het iets waar ik niet luchtig over nadenk. Het vertrouwen wat ik bij mijn partner heb geschonden, is iets waar ik me heel erg bewust van ben en wat mij met grote regelmaat bezig houdt. Ik ben nu wel eerlijk naar hem, ook als ik een hapje ga eten met mijn en - minnaar.

Sense, ik vind jou geweldig. Ik ben je erg dankbaar voor jouw openheid.

Ben ik geweldig? Nee, wat ik heb gedaan, is en blijft fout.. Mijn verwoording, en houding spreek je wellicht aan (of stoot blijkbaar sommigen af..) Maar geweldig ben ik niet.

@Ella



Ik ben mij dagelijks bewust van het feit dat ik onze relatie niet 'for granted' neem.. Ik waak ervoor om niet in een sleur te verzanden. En ik waak er voor om mijn frustraties niet te hoog op te laten lopen, zoals dat in het verleden wel is gebeurd.



Ik denk van nature al veel vanuit zijn persoon, maar dat is nu wat sterker geworden. Ik wil in elke beslissing die ik neem, niet egoistisch te zijn.. ik ben namelijk op een belangrijk vlak al zo egoistisch.. dat mag niet ook op andere vlakken gebeuren.



Ja de seksuele kant van onze minnaar relatie is stopgezet, maar de vriendschap niet, en die is heftig.. gaat gepaard met vele emoties. Ook deze hou ik weg bij mijn partner. Ik ga hem niet 'opzadelen' met iets waar ik voor kies. Hij weet wat er gaande is, hij weet ook dat de seksuele kant over is.

We hebben wel gesproken over bepaalde details, maar dat waren details op gevoelsniveau, niet op seksueel niveau, wat schieten we er beide mee op als hij dat zou weten? Zodat hij het zich kan inbeelden? Zodat hij gaat denken dat hij niet goed genoeg was? Zodat hij gaat denken dat hij ook 'zo' moet zijn?



Ik vind het al meer dan genoeg dat ze elkaar kennen, maar waken er alle 3 voor dat ze elkaar nooit meer hoeven zien. Niet dat ze 'vrienden' waren , maar er waren situaties waarin ze elkaar zagen.

Ik mag over ex-minnaar spreken, en soms ook wat specifieks voorleggen. (ex minnaar heeft een hobby waarbij ik betrokken ben) Maar ik hou dat wel heel erg beperkt.



Vraagje voor jou, hoe heb jij je partner uit kunnen leggen wat er is gebeurd, en bovenal waarom het is gebeurd? Kon je dat uitleggen?

ella6006 schreef op 22 oktober 2013 @ 10:52:

En hoe houdt je dat dan bezig als je je daar bewust van bent? Waar zit je dan mee? Het klopt dat je in vorige berichten inderdaad nuchter bij mij overkomt, zonder berouw of spijt over wat je hebt gedaan (ik denk dat clubmedfan daar misschien wel over viel...) terwijl je in je laatste bericht juist kwetsbaar bij mij overkomt.

Klopt. Het kwam op mij over alsof je totaal anders was dan Ella. Het leek niet bepaald of je spijt had. En nog lees ik geen spijt, maar vooral dat je er 'recht' op had. Toch vind ik het wel heel mooi te lezen hoe open je bent over jullie vorm van relatie. Ik weet echt niet hoe ik gereageerd had in een relatie zonder sex. Ik denk dat ik ook tegen de muren op zou vliegen, dus weet ook niet of ik niet hetzelfde gedaan zou hebben, maar denk dan wel met medeweten en niet achter zijn rug om. Waar heeft je man dan nu nog zoveel moeite mee? Het feit dat je (ondanks dat je geen sex meer met die ene man hebt) hem nog ziet? Dat is mij niet helemaal duidelijk.

clubmedfan schreef op 22 oktober 2013 @ 13:49:

[...]





Klopt. Het kwam op mij over alsof je totaal anders was dan Ella. Het leek niet bepaald of je spijt had. En nog lees ik geen spijt, maar vooral dat je er 'recht' op had. Toch vind ik het wel heel mooi te lezen hoe open je bent over jullie vorm van relatie. Ik weet echt niet hoe ik gereageerd had in een relatie zonder sex. Ik denk dat ik ook tegen de muren op zou vliegen, dus weet ook niet of ik niet hetzelfde gedaan zou hebben, maar denk dan wel met medeweten en niet achter zijn rug om. Waar heeft je man dan nu nog zoveel moeite mee? Het feit dat je (ondanks dat je geen sex meer met die ene man hebt) hem nog ziet? Dat is mij niet helemaal duidelijk.

Ik ben ook anders dan Ella, en mijn 'redenen' zijn ook anders dan die van Ella, en hoe we er mee omgaan is ook anders.



Maar maakt anders dan mij ook meteen 'anders' fout?

Lees door de jaren heen eens de shit die ik door 'mensen als jij' over mij heb gekregen.. Je wordt voorzichtiger in hetgeen je neerzet, je weegt je woorden op een andere weegschaal na die ervaringen.



Ik ben anders, mijn partner is anders, en onze relatie is anders.. maar tja, anders dan wat? Wat is de benchmark in dat opzicht. Wij zijn wie we zijn, en kunnen daarmee prima door 1 deur.

Het feit dat ik me niet schaam, geen spijt heb van mijn keuze maakt met niet fout, ook al zou jij het anders doen..



Waar mijn partner nog bang voor is? Voor meerder zaken, bang dat ik alsnog toch kies voor een relatie waarin seks wel een rol zal spelen,bang dat ik het wederom niet vol ga houden zonder seks..en metname bang dat mijn minnaar mij zal vragen met hem verder te gaan,



Geen ongegronde angsten, er zijn er een aantal die ik weg kan nemen, zo weet ik dat ik niet verder zal gaan met mijn minnaar (ik heb nog altijd moeite met het woord 'ex' ) Dat wij niet voor elkaar zullen kiezen. Maar verder kan ik hem geen garanties geven... Ik kan hem 'garanderen' dat ik van hem hou.. En dat ik met hem oud wil/kan worden.. maar ik kan niet garanderen dat het lukt..

single-lady schreef op 16 oktober 2013 @ 15:58:

.

Denk je dat hij deze appjes bewaard...

Ha Ella, hoe gaat het met jou? Gaat het herstelproces met jou en jouw vriend al beter? Ik hoop het heel erg voor je! En hoe is het met jouw gevoel t.o.v. jezelf? Ben je al wat vredelievender richting Ella?



Zelf zit ik nog steeds in een worsteling... had gehoopt dat ik mijn misstap inmiddels kon afsluiten (aangezien ik het niet kan veranderen dat het is gebeurt). Helaas is niets minder waar. Tussen ex/aanstaande vriend en mij ging het beter, stap voor stap weer omhoog, dat was heel fijn! Helaas heeft de persoon waar ik mee mis ben gegaan (ik noem hem even X) hier andere gedachten bij en vond het nodig door een aan mijn ex/aanstaande vriend gerichte actie de oude en pijnlijke wonden open te halen. Zo bizar! Helaas zie ik X nog elke dag op mijn werk (maar dat is binnenkort ook voorbij gelukkig) maar spreek hem al maanden niet meer! We negeren elkaar volledig en ik had de indruk (lees; illusie) dat we beiden klaar waren met het hoofdstuk. Niet dus. Het ergste vind ik dat hij mijn ex/aanstaande vriend gebruikt om mij te raken. Ex/aanstaande vriend heeft immers niets fout gedaan... dat vind ik zó erg! En ik weet eerlijk gezegd niet wat ik moet doen. Het liefste vlieg ik X aan en als tweede, iets volwassenere optie, zou ik hem hier op aan willen spreken. Maar ja... dan krijgt hij wat hij wilt; aandacht.



Voor mijn ex/aanstaande vriend vind ik het verschrikkelijk. Hij is heel rationeel en heeft het vermogen om dit naast zich neer te leggen, al merk wel aan hem dat die actie hem diep heeft geraakt. Het kwam net op een moment dat zijn vertrouwen en daarmee het weer voor mij openstellen aan het toenemen was... mooi k**. Ik weet dat dit mijn schuld is. Zonder mijn vreemdgaan was er niet eens een oude wond geweest om open te halen. Ik kan het niemand anders dus verwijten dan mijzelf. Wat ik verschrikkelijk vind is dat ex/aanstaande vriend en ik beiden heel veel van elkaar houden en willen dat het goed komt. Maar het vertrouwen kan niet klap op klap blijven krijgen natuurlijk. Gelukkig hebben we hier goed over gesproken en heeft X hierdoor juist een platform gegeven dat ex/aanstaande vriend en ik een heel openhartig gesprek hebben gehad. Een lastig gesprek, maar open naar elkaar. En dat vind ik heel fijn, schijnbaar voelen we ons beiden veilig genoeg om een eerlijk gesprek te hebben, hoe moeilijk ook. Enerzijds geeft dat vertrouwen anderzijds zit ik na die actie van X met een naar gevoel. Ik weet niet meer wat ik moet doen namelijk. Ik heb een aantal maanden geleden besloten om de juiste dingen te doen. Echt de juiste dingen, ook al vind ik dat niet altijd even leuk om alles op basis van verstand te doen. En ex/aanstaande vriend waardeert dat heel erg en dat gaf hem ook vertrouwen dat ik het écht meen. Met de actie van X kom ik er achter hoe broos het herstel dus eigenlijk is... en dat er echt nog een hele lange weg is te gaan. Ik vind dat niet erg, ex/aanstaande vriend is voor mij de ware en hij is het helemaal waard om voor door te blijven vechten. Dat ik mij nu zo voel, dat is mijn eigen schuld en is de straf die er dus bij hoort. Ik zou soms willen dat hij even in mijn hoofd en hart kon zitten om het te voelen wat ik voor hem voel. Aangezien dat niet kan... ben ik benieuwd of iemand een visie heeft wat dan wel te doen? Ik wil namelijk voorkomen dat ik druk op hem zet, maar wil hem zo graag laten merken dat ik hem nooit meer zo zal laten vallen...

Hangt er van af..



Iemand die eenmalig vreemdgaat is even een grote klootzak, maar hoeft niet direct einde verhaal te zijn. Als de vreemdganger er maar wat van leert en niet in herhaling valt.



Ik heb ervaring met een vreemdganger die niks van zijn fouten heeft geleerd. Zelfs in zijn volgende relatie flikt hij het weer. Deze personen zullen nooit leren en dit altijd blijven doen...

Fijn te horen dat het goed gaat met jullie...! Als ik het zo een beetje hoor denk ik ook wel dat jij er wellicht meer mee "zit" dan jouw vriend. Hij heeft immers te keuze gemaakt om met jou verder te gaan, daar heeft hij echt wel over nagedacht hoor!! Toen hij die keuze maakte wist hij wat er gebeurt was, dat heeft hij echt wel meegenomen in zijn besluit. Zou het mogelijk kunnen zijn dat jij je dat niet kan voorstellen? Dat hij zoveel van jou houdt dat hij je deze misser kan vergeven?



Paulo Coelho (mijn held) zegt het heel mooi; "It's not Always enough to be forgiven by someone, in most cases we have to forgive ourselves first". Voor mij gaat dat in ieder geval heel hard op en ik merk dat ik mijzelf nog niet vergeven heb. Uiteindelijk heb ik twee mensen heel veel pijn gedaan, mijn ex/aanstaande vriend én mijzelf!



In de situatie waar wij (fijn een lotgenoot, echt! heel weinig mensen begrijpen de gevoelens waar wij mee worstelen) in zitten hebben we ons heel erg gefocust op onze partner. Dat is ook de normale reactie en ook helemaal de juiste zet. Echter, wat we onszelf hebben aangedaan, dat was op die momenten niet belangrijk. Eérst onze partner. Nu dat allemaal een beetje vorm heeft komen we zelf aan de beurt... en dat heeft impact. Want nu zijn we op het punt dat we de energie naar onszelf moeten verplaatsen en dat legt pijnlijke zaken bloot. In mijn geval bijvoorbeeld; een laag zelfbeeld. Diep gevoel van spijt en schaamte... En dat is, op zijn zachtst gezegd, niet prettig te constateren.



Inmiddels ben ik er achter dat het geen zin heeft om aan zelfkastijding te doen. Ik vond in eerste instantie dat dat moest. Veel pijn voelen onder het mom; dat verdien je, eigen schuld dikke bult. Dus, en dat voelde eerst tegenstrijdig en heel erg egocentrisch, ben ik daar mee gestopt. Ik voel mij daar alleen nóg rotter en uiteindelijk onzekerder door en wat brengt het... echt helemaal niets. Ik zou mij zo voor kunnen stellen dat jouw vriend wellicht een beetje "moe" van jou elke keer aanhalen wordt. Begrijp me niet verkeerd, zou ik ook zo kunnen doen. Hij weet dat de deur om te praten bij jou wagenwijd open staat, geloof me. Je hebt dit heel duidelijk aangegeven. Maar wellicht wíl hij het niet (meer). Is het hem duidelijk en wil hij inderdaad vooruit kijken en niet elke keer terug die pijn en onzekerheid in. Maar wij willen zelfkastijding, dus halen wij het toch wel weer even aan.



Om goed te zijn naar ex/aanstaande vriend ben ik ook uiteindelijk goed geworden naar mijzelf. Koop bloemen om mijzelf mee te verwennen. Ja, dat heb ik verdiend. Ik voer een hobby uit waar ik blij van word, of kijk een film waar ik heel veel zin in heb terwijl ik eigenlijk iets moest doen met de was. Ik koop een nieuwe nagellak (ja, ik heb al 50 kleuren in de kast staan) omdat ik daar blij van word. Ik gun mijzelf nieuwe schoenen en een uitgebreide behandeling bij de kapper. Ik sport fanatiek om het lelijke gevoel dat ik soms over mijzelf heb eruit te zweten en heb mij opgegeven voor een lichamelijke en mentale challange. Puur om mij mentaal ook eens uit te dagen en dan eens anders dan bij de psych op de bank. En ik voel mij daardoor beter! Heb meer vrede met mijzelf en kan de belachelijke actie die ik heb gedaan daardoor ook verwerken en een plek geven. Vanuit daar kan ik ook beter zijn naar ex/aanstaande vriend. Mijn liefde tonen in andere dingen dan alleen maar de hele tijd aan hem zitten, hem willen knuffelen, 100x zeggen dat ik van hem hou... want ik begon hem ook een beetje te benauwen met die acties.



Een heel verhaal maar wellicht kan je hier iets uithalen Ella? We hóeven niet de hele tijd door het stof te blijven gaan. Dat vinden onze mannen ook echt niet de bedoeling... Het is die altijd terugkerende tijd, maar die gaat in dit verhaal veel betekenen. En voor ons, de scheefschaatsers, blijft het hard werken en alert zijn. Alert zijn dat we integer zijn en de juiste dingen doen. Heb je toevallig van de week "verslaafd" gekeken op tv? Heel herkenbaar. Niet het drugs gedeelte, maar wat een vertrouwensbreuk doet met naasten. Wij willen het vertrouwen terug, maar zoals in dat programma ook werd gesteld; dat moeten we terug VERDIENEN. Niet krijgen. En dat bereiken we door hard werk en de juiste dingen blijven doen (en niet door zelfkastijding )



Naja, dit alles wierp mij mij dus heel voorzichtig zijn vruchten af. Tot X van zich liet horen. Betekent niet dat het een verloren zaak is, maar we zijn wel weer een paar stappen terug. De wond die zo mooi aan het genezen was is pijnlijk opengesprongen... Wat het doel is van X? Ik denk dat het al jou suggesties zijn; jaloers, kan het niet loslaten, kan het niet aan dat ik niet voor hem heb gekozen "na alles wat hij voor mij heeft gedaan"... ik zou het wel willen weten hoor en dan voornamelijk waarom hij daar ex/aanstaande vriend in betrekt. Waarom hij hém zoveel pijn wilt doen. Wat hem dat dan oplevert... waarschijnlijk hoopt hij dat het effect heeft op het herstel tussen ex/aanstaande vriend en mij. Maar uiteindelijk heeft hij hierdoor een mooi platform neergezet waardoor ex/aanstaande vriend en ik juist in gesprek gingen wat ons weer dichter tot elkaar bracht.



Betreft werk, dat is gelukkig nog maar een paar weken. Ik heb gekozen voor een andere baan. Ja, om X niet meer te zien en daarmee een gebaar te maken naar ex/aanstaande vriend. Dat ik oprecht serieus met hem ben en er inderdaad alles voor over heb. Mijn baan is altijd heel belangrijk voor mij geweest, dus dit is een hele stap voor mij (weet ex/aanstaande vriend ook) en hij is heel blij en trots dat ik dit doe. Een mooie bijkomstigheid is dat de nieuwe baan een hele, hele, héle mooie stap voorwaarts is in mijn carriére en ik hier heel veel zin in heb en naar uitkijk. Ook iets wat ik eerst niet kon geloven; krijg ik écht deze baan? ik? de vreemdgangster? het slechte mens? Ja, ik kreeg deze baan omdat ik de beste kandidaat bleek voor deze functie. En dat heb ik verdiend! Punt. :-)



Lieve Ella, ik snap je zo...! Echt. Ook ik vind het heel erg wat ik allemaal heb gedaan en het is goed dat we ons daar bewust van zijn. Dat we er niet "zomaar" overheen stappen. Dat we de pijn voelen en dat we onszelf niet begrijpen wáárom we dit deden. Het enige wat te doen is, is de juiste dingen doen. Liefde tonen, begrip voor de gevoelens van onze mannen en praten als het nodig is. En verder... ja toch ook wel verder gaan met ons leven en lief zijn voor onszelf. Dikke knuffel!!!

ella6006 schreef op 02 november 2013 @ 17:35:

Mooie reactie :-) Is het misschien een idee dat ik op je reageer via een privé bericht? Dat voelt toch iets prettiger denk ik.

natuurlijk!! Was ook een heel verhaal van mij

Je zit best erg in de slachtofferhouding.