Doorgaan met je relatie nadat je bent vreemdgegaan
dinsdag 15 oktober 2013 om 19:56
Dag,
Ik bericht onder een andere gebruikersnaam, omdat ik deze kwestie te persoonlijk vind om onder eigen naam te vertellen.
Mijn doel van dit topic is om in contact te komen met mensen die in hun relatie zijn vreemdgegaan, oprecht spijt hebben van hun misstap en waarbij de partner de keuze heeft gemaakt verder te willen gaan met de relatie.
Hoe is jullie relatie nu? Wat was de reactie van je partner? Hoe ga je (samen) door? Hoe leer je jezelf weer leuk te vinden, etc.?
Ik ben destijds zelf vreemdgegaan. Mijn partner heeft de keuze gemaakt om samen verder te gaan. Ik ben hem hier erg dankbaar voor en wil hier natuurlijk verder op in gaan, wat voor emoties dit met zich mee heeft gebracht e.d. Maar ik vraag me eerst af of er mensen zijn die in dezelfde situatie zitten en behoefte hebben om hier samen over te praten, voordat ik mijn persoonlijke verhaal vertel.
Ik merk dat ik het moeilijk vind om de juiste woorden te vinden, omdat ik niemand wil kwetsen met het openen van dit topic. Daarnaast ben ik me ook heel goed bewust van het feit dat dit een kwetsbaar onderwerp kan zijn en bepaalde emoties kan oproepen en los maken.
Mijn vraag is dan ook om respectvol om te gaan met de mensen die hier eventueel hun verhaal vertellen. Niet om nu mezelf in te dekken, maar als ik naar mezelf kijk: ik weet dat ik fout ben geweest door een misstap te begaan. Als mensen de behoefte hebben om dat tegen mij te zeggen, dan snap ik dat volkomen, maar daar kan ik nu niet veel mee. Ik ben momenteel hard bezig met dit hele proces, samen met mijn partner. Mijn partner wil graag dat ik de knop probeer om te zetten: het is zoals het is, ik heb fouten gemaakt en het enige wat ik volgens hem momenteel kan doen is eerlijk zijn, zodat zijn vertrouwen weer kan groeien.
Niet te vergeten, ik heb voor mijn partner enorm veel bewondering en ik mag in mijn handen knijpen met zo'n vent, laat dat voorop staan.
Maar daar heb ik in eerste instantie dit topic niet voor geopend.
Hoe ga jij zelf verder als degene die vreemd is gegaan? Wat vind je moeilijk? Hoe ga je om met schaamte? Hoe accepteer je je eigen fout en wanneer durf je jezelf weer leuk te vinden?
Ik hoop op serieuze en respectvolle reacties.
Ik bericht onder een andere gebruikersnaam, omdat ik deze kwestie te persoonlijk vind om onder eigen naam te vertellen.
Mijn doel van dit topic is om in contact te komen met mensen die in hun relatie zijn vreemdgegaan, oprecht spijt hebben van hun misstap en waarbij de partner de keuze heeft gemaakt verder te willen gaan met de relatie.
Hoe is jullie relatie nu? Wat was de reactie van je partner? Hoe ga je (samen) door? Hoe leer je jezelf weer leuk te vinden, etc.?
Ik ben destijds zelf vreemdgegaan. Mijn partner heeft de keuze gemaakt om samen verder te gaan. Ik ben hem hier erg dankbaar voor en wil hier natuurlijk verder op in gaan, wat voor emoties dit met zich mee heeft gebracht e.d. Maar ik vraag me eerst af of er mensen zijn die in dezelfde situatie zitten en behoefte hebben om hier samen over te praten, voordat ik mijn persoonlijke verhaal vertel.
Ik merk dat ik het moeilijk vind om de juiste woorden te vinden, omdat ik niemand wil kwetsen met het openen van dit topic. Daarnaast ben ik me ook heel goed bewust van het feit dat dit een kwetsbaar onderwerp kan zijn en bepaalde emoties kan oproepen en los maken.
Mijn vraag is dan ook om respectvol om te gaan met de mensen die hier eventueel hun verhaal vertellen. Niet om nu mezelf in te dekken, maar als ik naar mezelf kijk: ik weet dat ik fout ben geweest door een misstap te begaan. Als mensen de behoefte hebben om dat tegen mij te zeggen, dan snap ik dat volkomen, maar daar kan ik nu niet veel mee. Ik ben momenteel hard bezig met dit hele proces, samen met mijn partner. Mijn partner wil graag dat ik de knop probeer om te zetten: het is zoals het is, ik heb fouten gemaakt en het enige wat ik volgens hem momenteel kan doen is eerlijk zijn, zodat zijn vertrouwen weer kan groeien.
Niet te vergeten, ik heb voor mijn partner enorm veel bewondering en ik mag in mijn handen knijpen met zo'n vent, laat dat voorop staan.
Maar daar heb ik in eerste instantie dit topic niet voor geopend.
Hoe ga jij zelf verder als degene die vreemd is gegaan? Wat vind je moeilijk? Hoe ga je om met schaamte? Hoe accepteer je je eigen fout en wanneer durf je jezelf weer leuk te vinden?
Ik hoop op serieuze en respectvolle reacties.
Misschien moet je eerst jezelf tegen komen, voordat je het kunt zijn
zaterdag 2 november 2013 om 18:18
Hmm, je schrijft ook echt letterlijk alleen maar ' ik ik ik ik ik'. Ik voel me zo naar, ik vind het zo erg, blablabla. Alles gaat over jou in deze situatie. De persoon die het ergst gekwetst is, is als het goed is, jouw partner.
Maar ja, als ik jou was had ik een punt achter de relatie gezet. Hoe moeilijk ook. Er klopt natuurlijk iets niet binnen jullie relatie en 't is ongezond hoe jij je gedraagt en hoe je denkt.
.Volgens mij kan en durf jij gewoon niet alleen te zijn, want zo te lezen vlieg je van man naar man. En als je enigszins aandacht krijgt, ga je erg makkelijk voor de bijl.
Maar ja, als ik jou was had ik een punt achter de relatie gezet. Hoe moeilijk ook. Er klopt natuurlijk iets niet binnen jullie relatie en 't is ongezond hoe jij je gedraagt en hoe je denkt.
.Volgens mij kan en durf jij gewoon niet alleen te zijn, want zo te lezen vlieg je van man naar man. En als je enigszins aandacht krijgt, ga je erg makkelijk voor de bijl.
zaterdag 2 november 2013 om 18:28
[quote]:
Hmm, je schrijft ook echt letterlijk alleen maar ' ik ik ik ik ik'. Ik voel me zo naar, ik vind het zo erg, blablabla. Alles gaat over jou in deze situatie. De persoon die het ergst gekwetst is, is als het goed is, jouw partner.
Maar ja, als ik jou was had ik een punt achter de relatie gezet. Hoe moeilijk ook. Er klopt natuurlijk iets niet binnen jullie relatie en 't is ongezond hoe jij je gedraagt en hoe je denkt.
.Volgens mij kan en durf jij gewoon niet alleen te zijn, want zo te lezen vlieg je van man naar man. En als je enigszins aandacht krijgt, ga je erg makkelijk voor de bijl.
Tegen wie praat je?
Hmm, je schrijft ook echt letterlijk alleen maar ' ik ik ik ik ik'. Ik voel me zo naar, ik vind het zo erg, blablabla. Alles gaat over jou in deze situatie. De persoon die het ergst gekwetst is, is als het goed is, jouw partner.
Maar ja, als ik jou was had ik een punt achter de relatie gezet. Hoe moeilijk ook. Er klopt natuurlijk iets niet binnen jullie relatie en 't is ongezond hoe jij je gedraagt en hoe je denkt.
.Volgens mij kan en durf jij gewoon niet alleen te zijn, want zo te lezen vlieg je van man naar man. En als je enigszins aandacht krijgt, ga je erg makkelijk voor de bijl.
Tegen wie praat je?
zaterdag 9 november 2013 om 18:03
Mijn ex ging ook al een hele poos vreemd. Toen ik er achter kwam, hield ik te veel van hem om hem los te laten. Dus hij vertelde het mij, nog geen 4 uur later had ik hem vergeven. Hij beloofde verbetering en ik geloofde hem.
Op dat moment dacht ik ook, dat dit een dieptepunt was en dat het daarna beter zou gaan. Al pratend, kabbelde we verder. Op de manier hoe jullie denken, begrijp ik. Je houdt zoveel van iemand , je geloofd zijn oprechtheid en dat hij verbeterd.
Helaas kwam ik van een koude kermis thuis. Een maand later zei hij dat ik beter kon verhuizen (we woonde samen). In eerste instantie maakte hij het uit. We bleven sowieso nog 3 weken bij elkaar wonen. 1e twee waren een ware hel. Laatste week groeide we naar elkaar toe.We waren er toen over uit, dit wordt een break. In die week ook extreem veel sex, leek wel een voorbode. De dag dat ik verhuisde, was heel raar. Hij kwam thuis en schreeuwde boos, wat denk je nou dat ik niet met een brok in mijn keel naar huis fiets?? Ik was weer heel verward.
De weken erna zagen we elkaar regelmatig. Er gingen geruchten dat hij wat had met zijn minnares. Maar hij wuifde deze geruchten weg en dat hij genoot van zijn leven alleen. Na drie maanden hoorde ik dat steeds vaker en was het dus echt dat ze een relatie had, dus alles op de mail gezet naar haar. Hij was razend en verbrook het contact. Dit was het beste wat hij destijds heeft gedaan.
4 maanden later, 3 weken geleden, stond hij daar weer. Voor mijn deur. Ik voelde me sterk, liet geen emotie zien. Uiteindelijk hebben we sex gehad. Ik zei nog, nu doe je het weer, je hebt een vriendin. Ik weet dat hij geen type is om alleen te zijn, dus niet echt verbaasd was ik bij zijn opmerking; dat was de makkelijke weg. Ik had nog medelijden met hem ook! Want zag dat het slecht met hem ging. Maar dit was niet goed voor me, dus hem gedwongen om het te vertellen aan haar. Deed hij niet, dus ik heb het weer op de mail gezet. Hij is nu weer kwaad op me en dat moet hij blijven ook. Want hij is niet goed voor me.
Volgens mij heeft hij nou weer gepraat als Brugman, want ze zijn nog steeds bij elkaar.
Ik heb nu leren kennen hoe het is om om te gaan met een vreemdganger. Hij heeft mij flink gesloopt. Er is een groot verschil tussen iemand die dronken zoent in de kroeg of het met zijn volle verstand doet. Als iemand dit met zijn volle verstand doet, dan denkt hij alleen maar aan zich zelf. Kijk zo goed uit als je met iemand omgaat die vreemd is gegaan. Denk niet met je gevoel, maar met je verstand. Bedenk wat zelf goed voor je is en bekijk de situatie niet met een roze bril. Niet alleen als je met een vreemdganger omgaat, maar ook als je zelf de persoon bent die vreemdgaat. Bekijk wat je iemand aan doet. Als tegenpartij voel je je bedrogen en vernedert.
Op dat moment dacht ik ook, dat dit een dieptepunt was en dat het daarna beter zou gaan. Al pratend, kabbelde we verder. Op de manier hoe jullie denken, begrijp ik. Je houdt zoveel van iemand , je geloofd zijn oprechtheid en dat hij verbeterd.
Helaas kwam ik van een koude kermis thuis. Een maand later zei hij dat ik beter kon verhuizen (we woonde samen). In eerste instantie maakte hij het uit. We bleven sowieso nog 3 weken bij elkaar wonen. 1e twee waren een ware hel. Laatste week groeide we naar elkaar toe.We waren er toen over uit, dit wordt een break. In die week ook extreem veel sex, leek wel een voorbode. De dag dat ik verhuisde, was heel raar. Hij kwam thuis en schreeuwde boos, wat denk je nou dat ik niet met een brok in mijn keel naar huis fiets?? Ik was weer heel verward.
De weken erna zagen we elkaar regelmatig. Er gingen geruchten dat hij wat had met zijn minnares. Maar hij wuifde deze geruchten weg en dat hij genoot van zijn leven alleen. Na drie maanden hoorde ik dat steeds vaker en was het dus echt dat ze een relatie had, dus alles op de mail gezet naar haar. Hij was razend en verbrook het contact. Dit was het beste wat hij destijds heeft gedaan.
4 maanden later, 3 weken geleden, stond hij daar weer. Voor mijn deur. Ik voelde me sterk, liet geen emotie zien. Uiteindelijk hebben we sex gehad. Ik zei nog, nu doe je het weer, je hebt een vriendin. Ik weet dat hij geen type is om alleen te zijn, dus niet echt verbaasd was ik bij zijn opmerking; dat was de makkelijke weg. Ik had nog medelijden met hem ook! Want zag dat het slecht met hem ging. Maar dit was niet goed voor me, dus hem gedwongen om het te vertellen aan haar. Deed hij niet, dus ik heb het weer op de mail gezet. Hij is nu weer kwaad op me en dat moet hij blijven ook. Want hij is niet goed voor me.
Volgens mij heeft hij nou weer gepraat als Brugman, want ze zijn nog steeds bij elkaar.
Ik heb nu leren kennen hoe het is om om te gaan met een vreemdganger. Hij heeft mij flink gesloopt. Er is een groot verschil tussen iemand die dronken zoent in de kroeg of het met zijn volle verstand doet. Als iemand dit met zijn volle verstand doet, dan denkt hij alleen maar aan zich zelf. Kijk zo goed uit als je met iemand omgaat die vreemd is gegaan. Denk niet met je gevoel, maar met je verstand. Bedenk wat zelf goed voor je is en bekijk de situatie niet met een roze bril. Niet alleen als je met een vreemdganger omgaat, maar ook als je zelf de persoon bent die vreemdgaat. Bekijk wat je iemand aan doet. Als tegenpartij voel je je bedrogen en vernedert.


zaterdag 9 november 2013 om 22:36
Jij geeft hem de schuld en ik denk dat jij uit jouw slachtofferrol moet komen Miss. Ook al weet een man precies hoe jou te bespelen dan nog ben jij degene die hem over jouw grens laat gaan. Dat doe jij. Hij wil nu geen contact meer met jou. Toch zullen er nog wel meer slimme mannen langs komen die jou als makkelijk te neuken zullen willen behandelen. Wil jij dat? Leer jouw grens te bewaken en nee zeggen.
volg je verstand, gebruik je gevoel
zondag 10 november 2013 om 00:52
Dit is heel herkenbaar.
Ik ben bedrogen door mijn ex en ik weet nog goed dat ik als eerste vroeg: Wie?
De tweede vraag was: Wat is er gebeurd? Hebben jullie seks gehad?
Eigenlijk had ik als eerste moeten vragen: Waarom?
En ja ik bleef ook vragen naar details.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 10 november 2013 om 01:17
Ik heb besloten niet meer de reageren, omdat het topic een andere wending heeft aangenomen dan mijn bedoeling was. Het komt over alsof ik alleen maar met mezelf bezig ben, maar daar was juist dit topic voor bedoeld.
Ik heb geen behoefte om me te moeten verantwoorden voor mijn daden en gedachtengang. Dit werkt ook wel als een spiegel en kan goed zijn, maar op deze manier heeft het geen toegevoegde waarde en kan ik mijn ei niet kwijt.
Tussen mijn vriend en mij gaat het tot nu goed.
Als jullie door willen blijven schrijven, dan hoop ik dat iedereen fijn zijn verhaal kwijt kan en dat dit helpt. Het leek me wel netjes om hier nog een bericht te plaatsen, aangezien veel mensen de moeite hebben genomen hier serieuze reacties te geven. Heel erg bedankt
Ik heb geen behoefte om me te moeten verantwoorden voor mijn daden en gedachtengang. Dit werkt ook wel als een spiegel en kan goed zijn, maar op deze manier heeft het geen toegevoegde waarde en kan ik mijn ei niet kwijt.
Tussen mijn vriend en mij gaat het tot nu goed.
Als jullie door willen blijven schrijven, dan hoop ik dat iedereen fijn zijn verhaal kwijt kan en dat dit helpt. Het leek me wel netjes om hier nog een bericht te plaatsen, aangezien veel mensen de moeite hebben genomen hier serieuze reacties te geven. Heel erg bedankt
Misschien moet je eerst jezelf tegen komen, voordat je het kunt zijn
zondag 10 november 2013 om 01:43
Thnx ella.. Het werkt helaas niet. . Een plekje waar jij als persoon ook je verhaal kwijt zou moeten kunnen.. Het blijkt dat je dus gewoon dubbel gestraft moet worden
Alsof 1 straf niet voldoende zou zijn..
Ik begrijp precies hoe je je voelt.. Je mag geen 'persoonlijkheid zijn.. Enkel de' vreemdganger '. .
Ik begrijp precies hoe je je voelt.. Je mag geen 'persoonlijkheid zijn.. Enkel de' vreemdganger '. .
veroordeel wat je ziet, maar wat jij ziet .... ben ik niet
zondag 10 november 2013 om 01:46
zondag 10 november 2013 om 09:07
Thx Sense :-) we komen elkaar wel weer tegen
Hollebollegijs; het is ook een interessant verhaal en er valt genoeg over te bepraten. Maar dat is nog niet alles. Ik heb geen behoefte om aldoor te letten op wat ik zeg en hoe ik dingen opschrijf, om vervolgens daarop gewezen te worden. Merendeel is ook juist de (ex)partner van de vreemdganger.
Ik heb behoefte om te praten over mijn gevóel, hoe ik dingen ervaar in mijn eigen confrontatie, mijn schaamte, mijn zelfwaarde, hoe ik dingen kan oplossen boor mezelf mijn vriend en onze relatie.
Dat komt hier gewoon niet tot uiting. Dat geeft niet, het was het proberen waard. Hopelijk hebben anderen er wel wat aan :-)
Hollebollegijs; het is ook een interessant verhaal en er valt genoeg over te bepraten. Maar dat is nog niet alles. Ik heb geen behoefte om aldoor te letten op wat ik zeg en hoe ik dingen opschrijf, om vervolgens daarop gewezen te worden. Merendeel is ook juist de (ex)partner van de vreemdganger.
Ik heb behoefte om te praten over mijn gevóel, hoe ik dingen ervaar in mijn eigen confrontatie, mijn schaamte, mijn zelfwaarde, hoe ik dingen kan oplossen boor mezelf mijn vriend en onze relatie.
Dat komt hier gewoon niet tot uiting. Dat geeft niet, het was het proberen waard. Hopelijk hebben anderen er wel wat aan :-)
Misschien moet je eerst jezelf tegen komen, voordat je het kunt zijn
dinsdag 12 november 2013 om 23:13
Bedankt, Missfantasy. Rot van die emotionele achtbaan. Jouw verhaal is inderdaad de andere kant, maar doordat anderen ook zulke verhalen vertellen en anderen daar weer op reageren, blijf mijn doel van het topic behoorlijk in het niet hangen. Daardoor kunnen mensen zoals ik alsnog niet echt hun verhaal kwijt, vandaar dat ik het nut niet meer zie om hier te reageren.
Misschien moet je eerst jezelf tegen komen, voordat je het kunt zijn
dinsdag 12 november 2013 om 23:35
Hij doet mij aan mij denken ten tijde van de affaire van mijn toen vriendin inmiddels vrouw. Goedmaken heeft tijd nodig, dus neem die ook en voor je het weet zijn jullie ook tig jaar verder en zie je in dat de affaire een katalysator is geweest die jullie tot confronterende doch openhartige gesprekken en dichter tot elkaar heeft geleid.
volg je verstand, gebruik je gevoel
