Relaties
alle pijlers
Escalatie ruzie met man
dinsdag 3 januari 2017 om 14:59
Het gaat al een tijdje minder goed tussen mijn man en mij. We hebben het heel druk met jonge kinderen en een grote verbouwing. Hierdoor zijn we elkaar wat uit het oog verloren en zijn er heel wat opgebouwde frustraties. Gisteren is het helemaal geëscaleerd.
Met de feestdagen was hij twee weken thuis, wat we beiden fijn vonden. We hebben kunnen praten, hebben een werkschema opgesteld voor de verbouwingen en hebben het fijn gehad met mijn familie.
Gisteren was zijn laatste dag verlof. We wilden dit 'vieren', ik ging voor hem koken en ik had de kinderen bij de buren laten logeren (wat ik héél moeilijk vind). Hij had eerst een nieuwsjaarreceptie op het werk. Hij zou snel zijn hoofd laten zien en naar huis komen. Na twee uur (wat ik al lang vond) belde hij om te zeggen dat hij nog wat langer ging blijven en nog iets ging drinken. Ik heb gezegd dat ik liever zou hebben dat hij naar huis komt omdat ik had gekookt. Hij zei dat het ook nog goed zou zijn in een uurtje en dat "het geen vraag was, maar een mededeling". We hebben ruzie gemaakt aan de telefoon. Hij zei dat het maar éénmaal per jaar nieuwjaar is, dat ik mij aanstel en dat hij helemaal geen zin meer had om thuis te komen. Hij is uiteindelijk maar om drie uur vannacht naar huis gekomen, is zonder iets te zeggen gaan slapen (ik lag op de sofa). Vanmorgen is hij zonder iets te zeggen gaan werken.
Ik ben heel kwaad en teleurgesteld dat hij alweer zijn eigen tijd en ontspanning boven ons stelt. Over enkele uren komt hij thuis en ik weet niet wat ik moet zeggen of doen. Ik weet niet wat ik wil met dit topic, ik moet gewoon ergens mijn hoofd ordenen.
Met de feestdagen was hij twee weken thuis, wat we beiden fijn vonden. We hebben kunnen praten, hebben een werkschema opgesteld voor de verbouwingen en hebben het fijn gehad met mijn familie.
Gisteren was zijn laatste dag verlof. We wilden dit 'vieren', ik ging voor hem koken en ik had de kinderen bij de buren laten logeren (wat ik héél moeilijk vind). Hij had eerst een nieuwsjaarreceptie op het werk. Hij zou snel zijn hoofd laten zien en naar huis komen. Na twee uur (wat ik al lang vond) belde hij om te zeggen dat hij nog wat langer ging blijven en nog iets ging drinken. Ik heb gezegd dat ik liever zou hebben dat hij naar huis komt omdat ik had gekookt. Hij zei dat het ook nog goed zou zijn in een uurtje en dat "het geen vraag was, maar een mededeling". We hebben ruzie gemaakt aan de telefoon. Hij zei dat het maar éénmaal per jaar nieuwjaar is, dat ik mij aanstel en dat hij helemaal geen zin meer had om thuis te komen. Hij is uiteindelijk maar om drie uur vannacht naar huis gekomen, is zonder iets te zeggen gaan slapen (ik lag op de sofa). Vanmorgen is hij zonder iets te zeggen gaan werken.
Ik ben heel kwaad en teleurgesteld dat hij alweer zijn eigen tijd en ontspanning boven ons stelt. Over enkele uren komt hij thuis en ik weet niet wat ik moet zeggen of doen. Ik weet niet wat ik wil met dit topic, ik moet gewoon ergens mijn hoofd ordenen.
maandag 9 januari 2017 om 17:09
Het weekend heeft hij aangekondigd. "Huppeldepup (naam vriend) heeft gebeld. We gaan dan op weekend". Hij heeft dit wel netjes twee maanden op tijd aangekondigd. Ik vind dat zo'n dingen in overleg moeten gaan, we hadden daar ook geen budget voor. Hij beslist ook soms als de kinderen op bed liggen om te gaan sporten (de avond zelf), ik vind het leuker als zo'n dingen vooraf besproken worden. Hij zou er geen problemen mee hebben als ik eens wegga, ik heb daar gewoon geen behoefte aan.
Ik heb altijd gezegd dat hij minstens één avond per week weg is, de minstens werd gewoon niet gelezen. Wat ik in de eerste post daarover gezegd heb: "Hij gaat elke week minstens één avond de deur uit (en dat is meer uitzondering dan regel)."
De afspraken in de vakantie gingen over de verbouwingen, over wat we wanneer gingen doen, over het budget, wanneer hij zou rusten... Het ging niet over huishouden/kinderen.
Over het eten hebben we nooit gesproken, ik kook elke avond, hij kan nog geen ei bakken.
maandag 9 januari 2017 om 18:16
maandag 9 januari 2017 om 19:09
Wat at de man voordat hij jou kende?
Overigens vind ik aankondigen een (duur) weekend weg te gaan, terwijl je het geld hard nodig hebt voor een verbouwing die maar niet af komt ook not done. Vanavond aankondigen diezelfde avond een uurtje te gaan sporten zou ik dan weer geen moeite mee hebben. Tenzij je andere plannen hebt, natuurlijk.
Overigens vind ik aankondigen een (duur) weekend weg te gaan, terwijl je het geld hard nodig hebt voor een verbouwing die maar niet af komt ook not done. Vanavond aankondigen diezelfde avond een uurtje te gaan sporten zou ik dan weer geen moeite mee hebben. Tenzij je andere plannen hebt, natuurlijk.
Ik geloof niet meer in sprookjes.
maandag 9 januari 2017 om 19:22
Wat die nieuwjaarsreceptie betreft: slechte planning om dan een "romantische avond" te plannen. Als mijn man nieuwjaarsreceptie van zijn werk heeft, weet ik dat hij om 8 uur thuis kan zijn (als er niet veel aan was), maar dat hij net zo goed een paar leuke collega's kan treffen waarmee hij langer blijft hangen, en dan kan het zelfs voorkomen dat ze daarna nog een afzakkertje in de stad gaan halen. Dus op zo'n avond plan ik echt geen romantisch etentje voor twee.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
maandag 9 januari 2017 om 19:23
maandag 9 januari 2017 om 19:29
Was vroeger heel normaal in Nederland. Mijn oma en opa aten altijd warm in de middag toen ze nog werkten en mij op het werk wordt er ook warm eten aangeboden in het personeelsrestaurant tijdens de lunch:
Ik vermoed dat TO uit Belgie komt (puur omdat ze tussen de middag normaal warm eten, ik ken dat zelf niet in Nederland). Wellicht dat dat ook een andere manier van verwoorden verklaart?
maandag 9 januari 2017 om 19:34
Ik heb geen zin om te zagen over de taakverdeling, want ik zaag al de hele dag door. Ik wil dat hij de verbouwing eerst afwerkt. Ik zie daar voor mij geen verschil in. Hij zegt regelmatig waar hij zin in heeft om te eten en hij belt af en toe van zijn werk om te zeggen dat hij vertrekt (zodat ik aan het eten kan beginnen).
maandag 9 januari 2017 om 19:39
Ik kan me jouw man helemaal voorstellen. Blijkbaar zijn jullie aan een huis begonnen waar nog flink wat aan verbouwd/gerenoveerd moet worden, en jij verwacht blijkbaar dat hij elke minuut van zijn vrije tijd daar aan spendeert. Klinkt allemaal leuk als je er net aan begint, maar op een gegeven moment ben je het (begrijpelijkerwijze) gewoon zat dat je elke avond en elk vrij weekend constant met de bouw bezig bent.
Maar waarom moet je man dat allemaal doen dan? Jij bent toch heel de dag thuis? Waarom doe jij dan niks aan die verbouwing?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
maandag 9 januari 2017 om 19:44
TO je klinkt ontzettend passief-agressief. Alles is negatief, ik word er al moe van als ik het lees, dus ik kan alleen maar concluderen dat jij nog veel moeier moet zijn.
Wat kan jij zelf doen (los van je man) om weer meer energie te krijgen? Al zijn het maar kleine dingetjes zoals een heet bad, een kopje thee met een chocolaatje, een wandeling, hobby etc.
maandag 9 januari 2017 om 19:53
Op die vraag heeft ze al vaak antwoord gegeven.. waar TO energie uithaalt zijn haar kinderen en het thuis samen zijn met haar man.
En dat is dus ook één van de grotere problemen, TO heeft haar man nodig om te ontspannen en man gaat liever weg om te ontspannen. Dan heb je dus een probleem.
Tenminste.. dat is hoe ik het interpreteer allemaal.
maandag 9 januari 2017 om 19:56
Je ging zitten om afspraken te maken. Jammer dat je dat zélf dan weer zagen noemt. Er waren een aantal dingen waarvan jij vint dat het niet lekker loopt. Dan maak je daar toch een lijstje van en afspraken over.
Het verschil zat er verder voor mij in 'moet op tafel staan als hij thuiskomt' of 'ik kook' en ergens rond een bepaalde tijd is dat klaar, kan ook zijn als hij al een half uur thuis is. Is een stuk minder dwingend.
Hoe sta je nu zelf over hulp zoeken om voor jezelf duidelijk te krijgen wat je wilt en hoe je dat krijgt? Ik noemde al eerder mijn man met studie. De afgelopen jaren zaten we vervolgens met een chronisch zieke dochter. Het heeft mij geholpen met een derde hierover te praten hoe ik daarmee omga. Wat je eigen gedachtes en kleine acties al een verschil kunnen maken. Iemand die je vraagt 'waarom gaat dat dan zo' en 'waarom denk je dat' over bepaalde dingen. Je leert anders kijken naar ingesleten gewoontes, ook bij jezelf. Heel verhelderend.
Later is nu
