Escalatie ruzie met man
dinsdag 3 januari 2017 om 14:59
Het gaat al een tijdje minder goed tussen mijn man en mij. We hebben het heel druk met jonge kinderen en een grote verbouwing. Hierdoor zijn we elkaar wat uit het oog verloren en zijn er heel wat opgebouwde frustraties. Gisteren is het helemaal geëscaleerd.
Met de feestdagen was hij twee weken thuis, wat we beiden fijn vonden. We hebben kunnen praten, hebben een werkschema opgesteld voor de verbouwingen en hebben het fijn gehad met mijn familie.
Gisteren was zijn laatste dag verlof. We wilden dit 'vieren', ik ging voor hem koken en ik had de kinderen bij de buren laten logeren (wat ik héél moeilijk vind). Hij had eerst een nieuwsjaarreceptie op het werk. Hij zou snel zijn hoofd laten zien en naar huis komen. Na twee uur (wat ik al lang vond) belde hij om te zeggen dat hij nog wat langer ging blijven en nog iets ging drinken. Ik heb gezegd dat ik liever zou hebben dat hij naar huis komt omdat ik had gekookt. Hij zei dat het ook nog goed zou zijn in een uurtje en dat "het geen vraag was, maar een mededeling". We hebben ruzie gemaakt aan de telefoon. Hij zei dat het maar éénmaal per jaar nieuwjaar is, dat ik mij aanstel en dat hij helemaal geen zin meer had om thuis te komen. Hij is uiteindelijk maar om drie uur vannacht naar huis gekomen, is zonder iets te zeggen gaan slapen (ik lag op de sofa). Vanmorgen is hij zonder iets te zeggen gaan werken.
Ik ben heel kwaad en teleurgesteld dat hij alweer zijn eigen tijd en ontspanning boven ons stelt. Over enkele uren komt hij thuis en ik weet niet wat ik moet zeggen of doen. Ik weet niet wat ik wil met dit topic, ik moet gewoon ergens mijn hoofd ordenen.
Met de feestdagen was hij twee weken thuis, wat we beiden fijn vonden. We hebben kunnen praten, hebben een werkschema opgesteld voor de verbouwingen en hebben het fijn gehad met mijn familie.
Gisteren was zijn laatste dag verlof. We wilden dit 'vieren', ik ging voor hem koken en ik had de kinderen bij de buren laten logeren (wat ik héél moeilijk vind). Hij had eerst een nieuwsjaarreceptie op het werk. Hij zou snel zijn hoofd laten zien en naar huis komen. Na twee uur (wat ik al lang vond) belde hij om te zeggen dat hij nog wat langer ging blijven en nog iets ging drinken. Ik heb gezegd dat ik liever zou hebben dat hij naar huis komt omdat ik had gekookt. Hij zei dat het ook nog goed zou zijn in een uurtje en dat "het geen vraag was, maar een mededeling". We hebben ruzie gemaakt aan de telefoon. Hij zei dat het maar éénmaal per jaar nieuwjaar is, dat ik mij aanstel en dat hij helemaal geen zin meer had om thuis te komen. Hij is uiteindelijk maar om drie uur vannacht naar huis gekomen, is zonder iets te zeggen gaan slapen (ik lag op de sofa). Vanmorgen is hij zonder iets te zeggen gaan werken.
Ik ben heel kwaad en teleurgesteld dat hij alweer zijn eigen tijd en ontspanning boven ons stelt. Over enkele uren komt hij thuis en ik weet niet wat ik moet zeggen of doen. Ik weet niet wat ik wil met dit topic, ik moet gewoon ergens mijn hoofd ordenen.
dinsdag 3 januari 2017 om 21:15
Dit!!! Je hoeft ook geen ruzie te maken!! Jullie moeten praten. Gevoelens delen/uiten.
Ik vond het jammer dat....
Ik krijg het gevoel dat...
Ik heb dit en dat nodig...
PRATEN!!! Je bent het elkaar, maar vooral je kinderen verplicht!! Leuk voor ze om in deze sfeer op te groeien!!
Klinkt misschien niet aardig, maar toch! Ga praten, ipv boven zitten mokken. Daar bereik je echt niets mee!!

dinsdag 3 januari 2017 om 21:17
Wat een vervelende situatie is er voorgevallen, ik snap heel goed dat je boos bent. Maar eerlijk gezegd denk ik ook dat het niet handig is dat jullie je laatste dag samen hadden willen vieren op een dag dat hij naar een nieuwjaarsborrel ging. Was het wel van te voren gepland dat hij daar naartoe wilde, op een verlofdag? Of was dat eerst niet de bedoeling? Ik snap niet dat je speciaal naar je werk/collega's toe gaat op een borrel als je eigenlijk vrij bent maar dat terzijde...
Ik denk ook dat je meer ontspanning voor jezelf moet zoeken. Lees hier dat mensen 1 avond per week (iets doen zonder partner/kinderen) weinig vinden. Nu ben ik niet uithuizig aangelegd en wonen al mijn vriendinnen ver weg, maar ik ga ook niet vaker dan een keer of drie per jaar "alleen" iets doen.
.
dinsdag 3 januari 2017 om 21:20
En ook ik vind het niet netjes van je man en zou ook boos zijn. Maar niet alleen op mijn kamer, maar in zijn gezicht:
''Ik vind het jammer dat...''
Ik had me verheugd op een avond samen, waarom ben je langer weggebleven?'
Ik heb voor je gekookt en de kinderen uit logeren gebracht, ik ben teleurgesteld......
Geen idee of ik het zo rustig kan brengen, aangezien ik meer van het gelijk zeggen ben en als hij dan niet luistert oid, ik heeeel boos zou worden!! Maar van te voren zorg ik er wel voor dat hij precies weet hoe ik me voel e.d. En dus weet dat ik zijn idee waardeer vh etentje bv. En dat ik met moeite de kinderen uit logeren zou doen. Zou hij zijn afspraak niet na komen, dan probeer ik dit rustig te zeggen, maar waarschijnlijk ontplof ik na 1 minuut (max).
Misschien niet goed die ontploffing, maar hij weet wel precies hoe ik me voel. En ik heb het geuit en zit niet mokkend op mijn kamer....waar ik niet bereik dan alleen maar boosheid.
Wat ik probeer te zeggen: PRAAT!!
''Ik vind het jammer dat...''
Ik had me verheugd op een avond samen, waarom ben je langer weggebleven?'
Ik heb voor je gekookt en de kinderen uit logeren gebracht, ik ben teleurgesteld......
Geen idee of ik het zo rustig kan brengen, aangezien ik meer van het gelijk zeggen ben en als hij dan niet luistert oid, ik heeeel boos zou worden!! Maar van te voren zorg ik er wel voor dat hij precies weet hoe ik me voel e.d. En dus weet dat ik zijn idee waardeer vh etentje bv. En dat ik met moeite de kinderen uit logeren zou doen. Zou hij zijn afspraak niet na komen, dan probeer ik dit rustig te zeggen, maar waarschijnlijk ontplof ik na 1 minuut (max).
Misschien niet goed die ontploffing, maar hij weet wel precies hoe ik me voel. En ik heb het geuit en zit niet mokkend op mijn kamer....waar ik niet bereik dan alleen maar boosheid.
Wat ik probeer te zeggen: PRAAT!!

dinsdag 3 januari 2017 om 21:31
Dit. Het spijt me, maar het ging ook door mij heen toen ik dit topic en het vorige topic las.
@JustcallmeTuT: supergoed dat je jouw verhaal deelt! Ook mensen in de zorg zijn maar mensen en wat er bij jezelf of in je eigen gezin speelt, is zo anders dan bij patienten/clienten! Bijzonder. Vind het echt goed dat je dit zo bespreekt hier.
dinsdag 3 januari 2017 om 21:34
Hij had spijt van de ruzie, niet van het feit dat hij later was. Hij vond dat hij niets verkeerd gedaan heeft, omdat we geen uur hadden afgesproken . Hij was van plan om nog iets te drinken en dan naar huis te komen. Hij vond dat ik dankbaar moest zijn dat hij mij verwittigd heeft. Voor hem is alles goed.
dinsdag 3 januari 2017 om 21:47
Het klinkt alsof je wel anders bent dan anders. Of was je voor de komst van de kinderen ook vaak teleurgesteld, voelde je je ook over het hoofd gezien, als iets vanzelfsprekends gezien, boos, woedend zelfs, trok je je terug op op de slaapkamer omdat je geen zin had om met je man te praten, kon je toen ook ontploffen als er iets mis ging?
Ik wil je niet aanpraten dat je een postnatale depressie hebt of iets anders hoor, maar ik kan me niet voorstellen dat jij jezelf van een paar jaar geleden herkent in de vrouw die je nu bent geworden. Natuurlijk is er van alles veranderd in je leven met de komst van de tweeling, maar zoals het nu gaat, is vast niet zoals je het graag zou willen hebben. Jullie kunnen dat samen veranderen. Maar niet als jullie niet met elkaar communiceren over verwachtingen, verlangens, teleurstellingen en oplossingen. Daar zit de oplossing, denk ik.
Wat eten we vanavond?


dinsdag 3 januari 2017 om 21:59
Poeff ik denk dat een depressie niet perse hoeft te betekenen dat je dagenlang in bed ligt en niks wil doen en dood wil, maar dat het ook zo kan zijn dat je gewoon in een soort waas leeft. Automatische piloot, afgestompte gevoelens, zelden gelukkige momenten meer voelt etc. Misschien kan dat ook een teken van depressie zijn.
Maar het is wel duidelijk dat óók jij ziet dat er iets moet veranderen, anders had je dit topic e het vorige niet geopend. Alleen is het me een raadsel waarom je na 2 topics nogsteeds geen actie hebt ondernomen. Wil je wel iets veranderen? Ik bedoel, je weet dat het niet lekker loopt, maar het lijkt tegelijkertijd alsof je het al hebt opgegeven. Je opent een topic met een probleem en vervolgens kaats je alle adviezen en constateringen af.
Maar het is wel duidelijk dat óók jij ziet dat er iets moet veranderen, anders had je dit topic e het vorige niet geopend. Alleen is het me een raadsel waarom je na 2 topics nogsteeds geen actie hebt ondernomen. Wil je wel iets veranderen? Ik bedoel, je weet dat het niet lekker loopt, maar het lijkt tegelijkertijd alsof je het al hebt opgegeven. Je opent een topic met een probleem en vervolgens kaats je alle adviezen en constateringen af.
''The sea, once it casts its spell, holds on in its net of wonder forever.''



dinsdag 3 januari 2017 om 22:09

dinsdag 3 januari 2017 om 22:11
En wat een gezeur over of TO een depressie heeft.
Man spreekt wat met haar af, kinderen gaan zelfs logeren en dan meld hij even dat hij wat anders gaat doen, laat haar zitten. Gaat als TO aangeeft dat niet leuk te vinden gewoon tot diep in de nacht weg en laat TO zo aan haar lot over.
En het ergste is dat hij zelf heeft bedacht om maar even te gaan en dan samen zonder kinderen een leuke aovnd te hebben met TO en TO daar van alles voor heeft gedaan.
Dan ben je gewoon een zak hooi.
Man spreekt wat met haar af, kinderen gaan zelfs logeren en dan meld hij even dat hij wat anders gaat doen, laat haar zitten. Gaat als TO aangeeft dat niet leuk te vinden gewoon tot diep in de nacht weg en laat TO zo aan haar lot over.
En het ergste is dat hij zelf heeft bedacht om maar even te gaan en dan samen zonder kinderen een leuke aovnd te hebben met TO en TO daar van alles voor heeft gedaan.
Dan ben je gewoon een zak hooi.
dinsdag 3 januari 2017 om 22:20
Ho wacht even, ik heb nergens gezegd dat ik denk dat TO een depressie heeft. Ik zei alleen dat het misschien ook zo kan zijn dat het niet het klassieke "in bed liggen en een doodswens" hoeft te zijn. Dat JustcallmeTut dát bedoelde. Ik denk helemaal niet dat TO een depressie heeft, wel dat ze op dit moment echt niet gelukkig is.
''The sea, once it casts its spell, holds on in its net of wonder forever.''
