Relaties
alle pijlers
Ex blijft een rol spelen
maandag 9 november 2020 om 09:31
Het is alweer jaren geleden dat ik samen met mijn ex de relatie verbrak. Ik heb hem daarna nooit meer gezien. We hadden geen kinderen, geen gezamenlijk huis, geen gezamenlijke vrienden. Er was geen reden om contact te houden.
Toch blijven mijn gedachtes regelmatig afdwalen naar hem. Ik ben alweer jaren gelukkig in een nieuwe relatie, hij ook. Waar ik eerst vooral dacht aan de leuke herinneringen en aan “wat had kunnen zijn”, denk ik nu steeds vaker terug aan hoe een relatie met hem op dit moment er uit zou zien. Ik doe niets met die gevoelens, buiten zo nu en dan een korte appconversatie met ex over koetjes en kalfjes.
Is dit herkenbaar en hoe ga je om met dit soort gevoelens? Gaat dit gevoel ooit nog weg? Ik probeer er geen aandacht aan te geven maar toch dwalen mijn gedachten regelmatig af.
Toch blijven mijn gedachtes regelmatig afdwalen naar hem. Ik ben alweer jaren gelukkig in een nieuwe relatie, hij ook. Waar ik eerst vooral dacht aan de leuke herinneringen en aan “wat had kunnen zijn”, denk ik nu steeds vaker terug aan hoe een relatie met hem op dit moment er uit zou zien. Ik doe niets met die gevoelens, buiten zo nu en dan een korte appconversatie met ex over koetjes en kalfjes.
Is dit herkenbaar en hoe ga je om met dit soort gevoelens? Gaat dit gevoel ooit nog weg? Ik probeer er geen aandacht aan te geven maar toch dwalen mijn gedachten regelmatig af.
dinsdag 10 november 2020 om 10:30
Ja ik weet niet zo goed wat het goede woord ervoor is. We houden elkaar op de hoogte van grote gebeurtenissen. Niet van elke vriend die trouwen hoor, maar zo nu en dan praten we even bij in een paar appjes.sunshineandblueskies schreef: ↑10-11-2020 09:21Maar ik vind elkaar appen over grote gebeurtenissen in het leven, niet praten over 'koetjes en kalfjes'. Misschien heb ik het gemist, maar hoe lang zijn jullie al uit elkaar? Hoe oud waren jullie toen jullie iets kregen, en uit elkaar gingen?
Ik was 27 toen we iets kregen en 30 toen het uit ging. Dat is nu bijna 4 jaar geleden. Al langer dan dat de relatie duurde dus. Ik vond het toen moeilijk naar de toekomst te kijken. Ik weet nog dat hij toen vroeg “hoe weet jij nu hoe we ons over 5 jaar voelen”. Nou nu weet ik dat dus ongeveer
en de conclusie is dat ik nog steeds van hem houd, maar dat ik daar te laat achter ben gekomen. En om het nog verder te compliceren houd ik nu ook nog van iemand anders 
dinsdag 10 november 2020 om 10:44
In een bepaalde mate heb ik dit ook. Ik wist eerlijk gezegd ook niet dat dat mogelijk was voor ik het zelf ervoer. Heel bizar. Ik los het op door gewoon zo min mogelijk contact met mijn ex te hebben, want ik vind het risico te groot dat ik ga dwalen in herinneringen. Dat is niet eerlijk tegenover mijn huidige vriend, van wie ik echt houd en dus niet gebruik als uitvlucht oid. Dat gaat ten koste van mijn aandacht en focus voor/op hem. Ik weet (volgens vrienden, thanks mates) dat mijn ex zich net zo voelt als ik, dus ik ga zeker niet met vuur spelen door dan vriendschappelijk met hem om te gaan met regelmaat. Wat je voedt, dat groeit.Yennefer schreef: ↑10-11-2020 10:30Ja ik weet niet zo goed wat het goede woord ervoor is. We houden elkaar op de hoogte van grote gebeurtenissen. Niet van elke vriend die trouwen hoor, maar zo nu en dan praten we even bij in een paar appjes.
Ik was 27 toen we iets kregen en 30 toen het uit ging. Dat is nu bijna 4 jaar geleden. Al langer dan dat de relatie duurde dus. Ik vond het toen moeilijk naar de toekomst te kijken. Ik weet nog dat hij toen vroeg “hoe weet jij nu hoe we ons over 5 jaar voelen”. Nou nu weet ik dat dus ongeveer
Tja. Het is een beetje wat het is.
dinsdag 10 november 2020 om 10:46
Volgens mij bedoelt TO dat áls ze appen het dan gaat over grote dingen, zoals een huwelijk of geboorte. Niet dat ze mekaar appen zodra er zoiets gebeurd.sunshineandblueskies schreef: ↑10-11-2020 09:21Maar ik vind elkaar appen over grote gebeurtenissen in het leven, niet praten over 'koetjes en kalfjes'. Misschien heb ik het gemist, maar hoe lang zijn jullie al uit elkaar? Hoe oud waren jullie toen jullie iets kregen, en uit elkaar gingen?
dinsdag 10 november 2020 om 11:04
Yennefer schreef: ↑10-11-2020 10:30Ja ik weet niet zo goed wat het goede woord ervoor is. We houden elkaar op de hoogte van grote gebeurtenissen. Niet van elke vriend die trouwen hoor, maar zo nu en dan praten we even bij in een paar appjes.
Ik was 27 toen we iets kregen en 30 toen het uit ging. Dat is nu bijna 4 jaar geleden. Al langer dan dat de relatie duurde dus. Ik vond het toen moeilijk naar de toekomst te kijken. Ik weet nog dat hij toen vroeg “hoe weet jij nu hoe we ons over 5 jaar voelen”. Nou nu weet ik dat dus ongeveer
Maar in de OP geef je aan dat er geen reden was om contact te houden. Hoe komt het dan dat jullie elkaar wel (nog steeds) op de hoogte houden van de gebeurtenissen?
Wil je naar hem terug?
Nee heb je, ja kun je krijgen.
dinsdag 10 november 2020 om 11:26
maak het jezelf gemakkelijk, en stop met het contactYennefer schreef: ↑10-11-2020 10:30Ja ik weet niet zo goed wat het goede woord ervoor is. We houden elkaar op de hoogte van grote gebeurtenissen. Niet van elke vriend die trouwen hoor, maar zo nu en dan praten we even bij in een paar appjes.
Ik was 27 toen we iets kregen en 30 toen het uit ging. Dat is nu bijna 4 jaar geleden. Al langer dan dat de relatie duurde dus. Ik vond het toen moeilijk naar de toekomst te kijken. Ik weet nog dat hij toen vroeg “hoe weet jij nu hoe we ons over 5 jaar voelen”. Nou nu weet ik dat dus ongeveer
Het levert je niks op, enkel onrust
woensdag 11 november 2020 om 19:42
Ja het is een vreemd gevoel. Ik ben na deze relatie een tijdje vrijgezel geweest. En toen mijn huidige partner tegengekomen. Het is heel vreemd maar het voelt helemaal niet alsof er al jaren verstreken zijn.Suusje666 schreef: ↑10-11-2020 10:44In een bepaalde mate heb ik dit ook. Ik wist eerlijk gezegd ook niet dat dat mogelijk was voor ik het zelf ervoer. Heel bizar. Ik los het op door gewoon zo min mogelijk contact met mijn ex te hebben, want ik vind het risico te groot dat ik ga dwalen in herinneringen. Dat is niet eerlijk tegenover mijn huidige vriend, van wie ik echt houd en dus niet gebruik als uitvlucht oid. Dat gaat ten koste van mijn aandacht en focus voor/op hem. Ik weet (volgens vrienden, thanks mates) dat mijn ex zich net zo voelt als ik, dus ik ga zeker niet met vuur spelen door dan vriendschappelijk met hem om te gaan met regelmaat. Wat je voedt, dat groeit.
Tja. Het is een beetje wat het is.
Het voelt overigens niet alsof het minimale contact dat we hebben zoveel impact heeft. Ik heb het even nagekeken maar het laatste contact dat we hadden is alweer een jaar geleden. Ik ben ook niet wekelijks foto’s aan het terugkijken, we zijn geen facebook vriendjes, ik kijk niet op zijn social media of iets dergelijks. Ik probeer zo min mogelijk met hem geconfronteerd te worden. En toch denk ik regelmatig aan hem en mis ik hem.
woensdag 11 november 2020 om 19:46
Ik weet het niet waarom we elkaar op de hoogte houden. Het voelt overigens wel prettig, simpelweg te weten dat hij nog leeft, dat het goed met hem gaat.sunshineandblueskies schreef: ↑10-11-2020 11:04Maar in de OP geef je aan dat er geen reden was om contact te houden. Hoe komt het dan dat jullie elkaar wel (nog steeds) op de hoogte houden van de gebeurtenissen?
Wil je naar hem terug?
Als ik vrijgezel was zou ik zeker naar hem terugwillen. Maar op dit moment, nee ik zou mijn vriend niet kwijt willen.
woensdag 11 november 2020 om 22:52
Sta je voor een grote beslissing in je relatie? Toen ik ten huwelijk werd gevraagd door man moest ik ook aan mijn ex denken (en ook mijn eerste liefde), was ik gekker op mijn dan dat ik op mijn ex was? En daar gaat ie ook meteen mis, je eerste liefde is vaak de heftigste omdat alles nieuw en spannend en verwachtingsvol is, dat gevoel kan je dus niet vergelijken met nu. En toch kan het ook aangeven wat je echt in je relatie wil terugzien en voelen en als je dat voor de toekomst niet ziet, danweet je ook genoeg.
woensdag 11 november 2020 om 23:12
Heel herkenbaar. Mijn eerste liefde. Ik ben altijd in anderen naar hem op zoek gebleven (vergeleek iedereen met hem).
28 jaar later zonder enig contact te hebben gehad, heb ik via via contact met hem opgenomen (ik gescheiden, hij lag in scheiding) en hebben we de draad weer opgepakt. Veel tijd verloren, wel allebei 2 kinderen die dat “goed maken”, we lopen tegen veel uitdagingen aan maar we gaan elkaar nooit meer loslaten!
28 jaar later zonder enig contact te hebben gehad, heb ik via via contact met hem opgenomen (ik gescheiden, hij lag in scheiding) en hebben we de draad weer opgepakt. Veel tijd verloren, wel allebei 2 kinderen die dat “goed maken”, we lopen tegen veel uitdagingen aan maar we gaan elkaar nooit meer loslaten!
woensdag 11 november 2020 om 23:57
Andere invalshoek.
Doe niet zo moeilijk.
Het is helemaal niet erg om nog van je ex te houden. Ik houd nog van ál mijn exen, en heb met een aantal ook nog wel contact.
Ik vind het niet erg of eng of bedreigend om nog van ze te houden. Zo lang ze geen hele gekke dingen doen, zal ik tot mijn dood van ze houden.
Maar ik ben nu al bijna 20 jaar bij mijn man. Van wie ik ook hou. En om de hele boel niet te compliceren ga ik niet uitproberen wat er gaat gebeuren als ik het leven met één van mijn exen weer op zou pakken. Met een enkeling zou ik dat best kunnen en onder andere omstandigheden vast ook best willen. Maar er zijn geen andere omstandigheden.
Doe niet zo moeilijk.
Het is helemaal niet erg om nog van je ex te houden. Ik houd nog van ál mijn exen, en heb met een aantal ook nog wel contact.
Ik vind het niet erg of eng of bedreigend om nog van ze te houden. Zo lang ze geen hele gekke dingen doen, zal ik tot mijn dood van ze houden.
Maar ik ben nu al bijna 20 jaar bij mijn man. Van wie ik ook hou. En om de hele boel niet te compliceren ga ik niet uitproberen wat er gaat gebeuren als ik het leven met één van mijn exen weer op zou pakken. Met een enkeling zou ik dat best kunnen en onder andere omstandigheden vast ook best willen. Maar er zijn geen andere omstandigheden.
Flairadres@hotmail.com
donderdag 12 november 2020 om 01:05
Dat heet loslaten en verder gaan met je leven. Ik ben 20 jaar samen geweest met mijn ex en nee, ik spreek of zie hem nooit meer.
Jij blijft zelf je gevoelens voeden.
donderdag 12 november 2020 om 05:57
Ja, heel herkenbaar. Ik geef als onderliggende reden dat ik, zoals ik eerder zei, de beste versie van mezelf heb leren kennen in de tijd dat ik met hem was. Daarvoor zat ik erg met mezelf in de knoop en kwam ik uit een slechte relatie. Mijn ex was in vergelijking daarmee een frisse wind door mijn leven. Daar heeft ie ook niks bijzonders voor hoeven doen, gewoon door de persoon die hij is ging ik heel anders in het leven staan en ging ik ook meer van mezelf houden. Mijn huidige vriend heeft ook een heel positief effect op me (anders zou ik niet bij hem zijn), maar met mijn ex was het zo'n nieuwe ervaring voor me dat het echt mijlpalen voor mij persoonlijk zijn geweest. Het is ook gewoon een mooi mens, en daarom denk ik met enige regelmaat nog aan hem. Ik heb ook echt minimaal contact met hem, mede om die reden, maar toch blijft mijn brein af en toe teruggaan. Ik heb me er lang schuldig over gevoeld, maar dat doe ik nu niet meer. Ik heb ten slotte al nauwelijks contact met hem, zit niet zwijmelend foto's te kijken, hij zit niet op social media oid. Meer kan ik dus niet doen. Ik mis hem soms ook, vooral om de mooie dingen die we hebben beleefd. Ik heb met mijn huidige vriend ook nog niet echt de kans gehad om in die mate herinneringen samen te maken wegens corona, dus de enige herinneringen van dat soort die ik heb zijn met mijn ex.Yennefer schreef: ↑11-11-2020 19:42Ja het is een vreemd gevoel. Ik ben na deze relatie een tijdje vrijgezel geweest. En toen mijn huidige partner tegengekomen. Het is heel vreemd maar het voelt helemaal niet alsof er al jaren verstreken zijn.
Het voelt overigens niet alsof het minimale contact dat we hebben zoveel impact heeft. Ik heb het even nagekeken maar het laatste contact dat we hadden is alweer een jaar geleden. Ik ben ook niet wekelijks foto’s aan het terugkijken, we zijn geen facebook vriendjes, ik kijk niet op zijn social media of iets dergelijks. Ik probeer zo min mogelijk met hem geconfronteerd te worden. En toch denk ik regelmatig aan hem en mis ik hem.
Het is complex, maar ik stel me gerust met het idee van dat wat ik eraan kan doen, doe ik al. Verder is het zoals het is vrees ik.
donderdag 12 november 2020 om 07:55
ik heb leuke exen, nooit een mafklapper gedate. Maar ik mis ze niet. Spreek ze niet etc.feow schreef: ↑11-11-2020 23:57Andere invalshoek.
Doe niet zo moeilijk.
Het is helemaal niet erg om nog van je ex te houden. Ik houd nog van ál mijn exen, en heb met een aantal ook nog wel contact.
Ik vind het niet erg of eng of bedreigend om nog van ze te houden. Zo lang ze geen hele gekke dingen doen, zal ik tot mijn dood van ze houden.
Maar ik ben nu al bijna 20 jaar bij mijn man. Van wie ik ook hou. En om de hele boel niet te compliceren ga ik niet uitproberen wat er gaat
Ben ook op social media slechts met een enkeling bevriend. Tja, das war einmal
Het is prima zo
donderdag 12 november 2020 om 09:32
Hier sla je misschien wel de spijker op zijn kop. Bedankt voor dit inzicht. Met mijn ex waren een aantal dingen in mijn leven zoveel gemakkelijker. Ik vond mijzelf ook een stuk leuker toen, en inderdaad we beleefden zoveel nieuwe dingen. Ik had toen een baan waarvoor ik veel reisde, en hij ging vaak mee. Samen nieuwe steden ontdekken, spannende avonturen beleven. Met mijn huidige vriend is dat een stuk minder, maar dat ligt meer aan de omstandigheden (andere baan). Wat ik wel een lastig punt vind is dat met mijn ex ook andere dingen gemakkelijker waren, beiden een goede baan, we hadden een mooi huis, een zorgeloos bestaan. Nu is dat helaas wat anders.Suusje666 schreef: ↑12-11-2020 05:57Ja, heel herkenbaar. Ik geef als onderliggende reden dat ik, zoals ik eerder zei, de beste versie van mezelf heb leren kennen in de tijd dat ik met hem was. Daarvoor zat ik erg met mezelf in de knoop en kwam ik uit een slechte relatie. Mijn ex was in vergelijking daarmee een frisse wind door mijn leven. Daar heeft ie ook niks bijzonders voor hoeven doen, gewoon door de persoon die hij is ging ik heel anders in het leven staan en ging ik ook meer van mezelf houden. Mijn huidige vriend heeft ook een heel positief effect op me (anders zou ik niet bij hem zijn), maar met mijn ex was het zo'n nieuwe ervaring voor me dat het echt mijlpalen voor mij persoonlijk zijn geweest. Het is ook gewoon een mooi mens, en daarom denk ik met enige regelmaat nog aan hem. Ik heb ook echt minimaal contact met hem, mede om die reden, maar toch blijft mijn brein af en toe teruggaan. Ik heb me er lang schuldig over gevoeld, maar dat doe ik nu niet meer. Ik heb ten slotte al nauwelijks contact met hem, zit niet zwijmelend foto's te kijken, hij zit niet op social media oid. Meer kan ik dus niet doen. Ik mis hem soms ook, vooral om de mooie dingen die we hebben beleefd. Ik heb met mijn huidige vriend ook nog niet echt de kans gehad om in die mate herinneringen samen te maken wegens corona, dus de enige herinneringen van dat soort die ik heb zijn met mijn ex.
Naast een nostalgisch gevoel mis ik denk ik ook het gevoel dat hij mij gaf, dat ik de allerleukste was en echt een soort prijs. Mijn huidige vriend houd heel veel van mij, dat weet ik zeker. Maar hij laat het wat minder merken.
@geronimo, ik sta inderdaad nu op een punt in mijn leven dat ik een aantal grote beslissingen ga maken. En hij ook, hij is verloofd. Buiten dat ik de afgelopen jaren sowieso regelmatig aan het denk en hem mis maakt dat het misschien nog wat erger nu. Ik heb het gevoel dat het nu of nooit is. Ook al slaat dat natuurlijk nergens op, want we zijn niet meer bij elkaar en ik houd van mijn vriend.
donderdag 12 november 2020 om 09:36
Ik ben het hier wel mee eens. Ik houd ook nog van mijn ex en denk regelmatig aan de leuke herinneringen. En ik zie dat niet als iets negatiefs maar juist als iets positiefs. Maak het niet zo gecompliceerd.feow schreef: ↑11-11-2020 23:57Andere invalshoek.
Doe niet zo moeilijk.
Het is helemaal niet erg om nog van je ex te houden. Ik houd nog van ál mijn exen, en heb met een aantal ook nog wel contact.
Ik vind het niet erg of eng of bedreigend om nog van ze te houden. Zo lang ze geen hele gekke dingen doen, zal ik tot mijn dood van ze houden.
Maar ik ben nu al bijna 20 jaar bij mijn man. Van wie ik ook hou. En om de hele boel niet te compliceren ga ik niet uitproberen wat er gaat gebeuren als ik het leven met één van mijn exen weer op zou pakken. Met een enkeling zou ik dat best kunnen en onder andere omstandigheden vast ook best willen. Maar er zijn geen andere omstandigheden.
vrijdag 13 november 2020 om 20:58
vrijdag 13 november 2020 om 22:25
Ja, dit is precies wat ik bedoel. Ik herken je gevoel heel erg, maar ik zie ook in dat het ook lag aan de omstandigheden. Buiten dat mijn ex een mooi mens is, kwam ik net uit een kut relatie en zat ik best in de put. Met hem leerde ik mezelf kennen. Dat was voor mij heel bijzonder, niet per se dankzij hem maar samen met hem. Maar dat neemt niet weg dat mijn huidige vriend me ook weer nieuwe aspecten van mezelf leert kennen. Het is maar net wat voor effect iemand op je heeft. Ik zie ook de dingen die ik bij mijn ex niet zal krijgen en bij mijn vriend wel. Ik houd erg van reizen en met mijn ex heb ik dat veel kunnen doen. Die herinneringen koester ik, maar met mijn vriend maak ik de corona crisis mee dus kunnen we niet reizen. Dat zou dus appels met peren vergelijken zijn, en het is niet eerlijk om dan een soort gevoel van waarde daaraan te hangen.Yennefer schreef: ↑12-11-2020 09:32Hier sla je misschien wel de spijker op zijn kop. Bedankt voor dit inzicht. Met mijn ex waren een aantal dingen in mijn leven zoveel gemakkelijker. Ik vond mijzelf ook een stuk leuker toen, en inderdaad we beleefden zoveel nieuwe dingen. Ik had toen een baan waarvoor ik veel reisde, en hij ging vaak mee. Samen nieuwe steden ontdekken, spannende avonturen beleven. Met mijn huidige vriend is dat een stuk minder, maar dat ligt meer aan de omstandigheden (andere baan). Wat ik wel een lastig punt vind is dat met mijn ex ook andere dingen gemakkelijker waren, beiden een goede baan, we hadden een mooi huis, een zorgeloos bestaan. Nu is dat helaas wat anders.
Naast een nostalgisch gevoel mis ik denk ik ook het gevoel dat hij mij gaf, dat ik de allerleukste was en echt een soort prijs. Mijn huidige vriend houd heel veel van mij, dat weet ik zeker. Maar hij laat het wat minder merken.
Ik beschouw dit als een andere manier van mijn leven indelen, met mijn vriend samen. Ik heb geleerd meer voor mezelf te kiezen in de loop der jaren, en dat matcht met iemand of het matcht niet (dat geldt voor de ander natuurlijk ook). Verder is er liefde, of het is er niet. Ik heb geen kinderwens, dus ik ervaar geen druk dat iemand de ware moet zijn of niet wat dat betreft. Ik leef in het moment.
Ik ben nu gelukkig en dat is wat telt. Ik hoop dat dat voor jou ook geldt, TO.
vrijdag 13 november 2020 om 22:31
Dit klinkt op papier altijd zo klaar als een klontje, maar persoonlijk vind ik het niet zo zwart-wit. Als persoon verander je continu. Je leert en je groeit. En daar past iemand bij, of niet. Het kan best zijn dat je je in retrospect beseft dat je via een andere weg als een ex partner op een punt bent beland waarop je heel goed matcht. Niemand bewandeld hetzelfde pad. De vraag is alleen of je ervan op de hoogte gehouden wil worden, en of je er wat mee wil doen of niet.snoopylynn schreef: ↑13-11-2020 20:58Romantische en nostalgische herinneringen die door jezelf extra mooi ingekleurd worden, terwijl als je realistisch bent en het echt de man voor je geweest zou zijn, jullie tot op de dag van vandaag samen zouden zijn.
Dat is dus niet zo...
Let it go
vrijdag 13 november 2020 om 22:46
Dit vind ik dus zo lastig. We zijn toen niet samen verder gegaan omdat ik erg twijfelde. Mijn twijfels kwamen vooral door een beperkt referentiekader (eerste relatie), het gevoel dat het gras elders groener zou zijn en doordat ik erg hing aan mijn vrijheid. Hij wilde graag verder en huisje, boompje, beestje. Ik ben nu op het punt waar hij toen was, en nu begrijp ik hem ineens een stuk beter. De afgelopen jaren ben ik daar heel erg in veranderd. Waar ik toen een baan had waar ik veel voor reisde en eigenlijk zelden thuis was en vooral lang leven de lol wilde, ben ik nu een stuk serieuzer daar in geworden. Zijn koophuis in een buitenwijk van de stad, zijn volwassen baan, ik vond het toen allemaal erg beangstigend. Nu denk ik, wat was het probleem nou toch precies.snoopylynn schreef: ↑13-11-2020 20:58Romantische en nostalgische herinneringen die door jezelf extra mooi ingekleurd worden, terwijl als je realistisch bent en het echt de man voor je geweest zou zijn, jullie tot op de dag van vandaag samen zouden zijn.
Dat is dus niet zo...
Let it go
vrijdag 13 november 2020 om 23:48
Dit is dus "het leven", je hebt een natuurlijke nieuwsgierigheid naar je eigen dromen, ambities maar ook grenzen, als je dit had genegeerd en je meteen had gesettled met hem, dan was je nu doodongelukkig en gefrustreerd geweest. Je bent wie je bent en zoals jij je nu in je fantasie vastbijt, weet je zeker dat je je partner ook ziet als vader van je kinderen en voor de rest van je leven? Ik ben eens bij ex weggegaan omdat ik iets miste terwijl hij op papier geweldig was, samen een huis kopen of kinderen, ik stelde het onbewust, blijkbaar wist ik ergens dat dit hem niet was. Wel vaak een reden om oude gevoelens op te rakelen om een beetje te vergelijken.Yennefer schreef: ↑13-11-2020 22:46Dit vind ik dus zo lastig. We zijn toen niet samen verder gegaan omdat ik erg twijfelde. Mijn twijfels kwamen vooral door een beperkt referentiekader (eerste relatie), het gevoel dat het gras elders groener zou zijn en doordat ik erg hing aan mijn vrijheid. Hij wilde graag verder en huisje, boompje, beestje. Ik ben nu op het punt waar hij toen was, en nu begrijp ik hem ineens een stuk beter. De afgelopen jaren ben ik daar heel erg in veranderd. Waar ik toen een baan had waar ik veel voor reisde en eigenlijk zelden thuis was en vooral lang leven de lol wilde, ben ik nu een stuk serieuzer daar in geworden. Zijn koophuis in een buitenwijk van de stad, zijn volwassen baan, ik vond het toen allemaal erg beangstigend. Nu denk ik, wat was het probleem nou toch precies.
zaterdag 14 november 2020 om 00:29
Ja ik denk dat jullie wel gelijk hebben Geronimo en Raindance. Ik romantiseer de relatie inderdaad, en het was toen niet het juiste moment voor ons. Ik heb na de relatie nog een hoop ervaringen op gedaan die ik anders waarschijnlijk niet had gehad.
En als ik 100% eerlijk ben tegen mijzelf dan wil ik het liefste een combi van mijn vriend en ex. Maar die bestaat niet. En dat is maar goed ook, ik zou er zelf dan behoorlijk onzeker van worden. Ik heb het heel leuk met mijn vriend, na jaren zijn we nog steeds niet uitgepraat en maken we elkaar nog steeds ontzettend aan het lachen. Soms als ik naar hem kijk dan smelt ik een beetje van binnen
Maar er zijn ook wel wat problemen tussen ons die lastig op te lossen zijn. Er zijn wat scheurtjes ontstaan het laatste jaar. En waarschijnlijk verlang ik daarom ook terug naar het ongecompliceerde van vroeger.
En als ik 100% eerlijk ben tegen mijzelf dan wil ik het liefste een combi van mijn vriend en ex. Maar die bestaat niet. En dat is maar goed ook, ik zou er zelf dan behoorlijk onzeker van worden. Ik heb het heel leuk met mijn vriend, na jaren zijn we nog steeds niet uitgepraat en maken we elkaar nog steeds ontzettend aan het lachen. Soms als ik naar hem kijk dan smelt ik een beetje van binnen
Maar er zijn ook wel wat problemen tussen ons die lastig op te lossen zijn. Er zijn wat scheurtjes ontstaan het laatste jaar. En waarschijnlijk verlang ik daarom ook terug naar het ongecompliceerde van vroeger.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
