Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Gedoe met mijn moeder

16-09-2020 21:56 337 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Even proberen de boel kort samen te vatten.

-Ik zit al maandenlang thuis met flinke rugklachten. uiteindelijk geopereerd aan een hernia nu 5 weken geleden en nog herstellende. Ik begin langzaam maar zeker steeds meer te kunnen maar dat is nog pril

- 3 dagen voor mijn moeder (die op 2 uur rijden woont) jarig is word ik geopereerd aan iets anders waar ik paar jaar geleden ook al eens aan geopereerd ben maar wat dus is terug gekomen. Destijds viel die operatie ontzéttend tegen en ik beval nog liever 3x dan dat dit weer moet maar het is niet anders. Ik heb daar nu al buikpijn van en zie er huizenhoog tegenop. Na de operatie is het herstel ongeveer een week en in die week kan ik niet goed uit de voeten en zal ik zo veel mogelijk moeten zitten en niet druk rondlopen en dingen doen. Ik weet nog van de vorige keer dat ik de eerste 4 dagen echt super chagrijnig was van de pijn.

De afgelopen jaren is het vaker voorgekomen door of werk of andere oorzaken dat ik niet op de dag zelf op mijn moeders verjaardag was. Dat was nooit een probleem. Deden we t een andere dag of weekend. Ik ging er compleet vanuit dat ze dat dit jaar ook geen probleem zou vinden. Helaas pindakaas. Ze heeft eigenhandig bepaald Ik neem wel zorgverlof dan kom ik je de dagen na je operatie helpen en dan kan ik op mijn verjaardag in jouw huis zijn en dan nodigen we je broer ook uit.

Ik heb aangegeven dat ik dit niet zie zitten. Mijn moeder en ik hebben een historie van onbegrip over en weer en ze heeft errr in mijn ogen moeite met het respecteren van mijn grenzen. Ze is een paar dagen hier in huis geweest na mijn hernia operatie en haar manier van goedbedoeld helpen is mijn hele huis overhoop halen schoonmaken en op dagelijkse basis haar eigen plan trekken. Ook wat betreft mijn dochter. Ik zeg Nog 4 hapjes. Oma zegt Laat maar staan. Alles is goed bedoeld maar ze is voor mijn gevoel heel dominant en ik voel me dan schuldig want aan de ene kant waardeer ik de hulp ontzettend maar er zijn altijd wrijvingen en spanningen. Het voelt alsof ze mijn grenzen echt totaal omver blaast en compleet haar eigen plan trekt en als ik dan aangeef dat ik bepaalde dingen niet wil hebben dan is ze best geirriteerd meteen.

Kortom voor aankomende operatie heb ik al opvang voor dochter geregeld die dag. En de dagen erna wil ik gewoon rustig even bijkomen. Ik wil wat afspreken 2 weken later als ik weer pijnvrij ben om wat gezelligs te gaan doen (uit eten en museum oid). Ik wil gewoon de week na die operatie geen mensen over de vloer. Punt. Ook niet mijn moeder. Ik kan al maanden niet goed uit de voeten ook door de hernia en operatie en ik wil pas weer bezoek als ik me goed voel.

Mijn moeder heeft een grote sociale kring, normaliter houdt ze grote verjaardagen. Dit jaar zou het door corona anders zijn maar nog steeds geen reden om een paar mensen niet te kunnen uitnodigen. Hier heeft ze zelf geen zin in. Prima dat is haar keus. Maar het is ook mijn keus om aan te geven Ik kom liever 2 weken later ik wil eerst bijkomen van de operatie. En nu is ze heel erg gekrenkt. Mijn appjes worden genegeerd. Ben ik nu echt zo'n onredelijke lul ? Ik heb gewoon echt geen zin in dit getouwtrek. Vandaag was de 2e keer dat ze er over begon. Ik heb eerder deze week ook al aangegeven dat ik dat weekend niet kan.
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Alle reacties Link kopieren Quote
Lijkt me niks onredelijks aan. Juist omdat je deze operatie al eerder hebt ondergaan weet je grotendeels wat je te wachten staat. En als je weet dat je de eerste dagen geen mensen om je heen wilt hebben, dan heb je alle recht om dit aan te geven. Als moeder dat niet kan of wil begrijpen is dat helaas echt haar probleem... Het enige wat je nog kunt doen is het rustig uitleggen, maar blijf vooral bij je standpunt en laat niet over je grenzen heenwalsen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Je bent niet onredelijk.
Je zegt je moeder dat ze niet welkom is.

Het draait niet om haar.
I will not let anyone walk through my mind with their dirty feet
- Ghandi-
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat als je alles loslaat en het gewoon over je heen laat komen?
Je huishouden wordt gedaan en om je dochter hoef je je geen zorgen te maken.
Gewoon je moeder haar gang laten gaan en jij lekker bijkomen van je operatie.
Alle reacties Link kopieren Quote
Nee hoor, je hebt groot gelijk!
Bij je standpunt blijven. En het is graag of niet, dus als ze blijft mekkeren bekijkt ze het maar lekker helemaal.
Alle reacties Link kopieren Quote
Laat haar lekker in haar sop gaarkoken. Ze probeert haar zin te krijgen, zou gewoon voet bij stuk houden.
Alle reacties Link kopieren Quote
lila01 schreef:
16-09-2020 22:01
Wat als je alles loslaat en het gewoon over je heen laat komen?
Je huishouden wordt gedaan en om je dochter hoef je je geen zorgen te maken.
Gewoon je moeder haar gang laten gaan en jij lekker bijkomen van je operatie.
Als je een lieve zorgzame moeder hebt die je met een gerust hart je hele huishouden en de zorg voor je kind kunt toevertrouwen is dat een perfect plan. Als ik het verhaal echter zo lees zit deze moeder heel anders in elkaar en zit ‘lekker bijkomen’ er niet in zo lang zij in huis is.
Alle reacties Link kopieren Quote
Arkansas schreef:
16-09-2020 22:01
Lijkt me niks onredelijks aan. Juist omdat je deze operatie al eerder hebt ondergaan weet je grotendeels wat je te wachten staat. En als je weet dat je de eerste dagen geen mensen om je heen wilt hebben, dan heb je alle recht om dit aan te geven. Als moeder dat niet kan of wil begrijpen is dat helaas echt haar probleem... Het enige wat je nog kunt doen is het rustig uitleggen, maar blijf vooral bij je standpunt en laat niet over je grenzen heenwalsen.
Ja ik moet namelijk goed in mijn energie zitten om mijn moeder te ontvangen. Zoals ik al aangaf alles is goed bedoeld maar mijn moeder is er een die (omdat ze denkt dat ze me daarmee helpt ook al heb ik al tig keer aangegeven dat ik het niet wil) na 2 uur in de auto hier in huis binnenstapt en meteen mijn keuken begint te schrobben. En altijd opmerkingen (lees : in mijn ogen commentaar) heeft. Ze vind dat ik alles te zwaar opvat. Maar ik heb nu eenmaal een heftig jaar achter de rug (ook op relatiegebied maar met name medisch) en dan is mijn lontje vrij kort qua het omgaan met haar. Meestal gedraag ik me als een tefal pan. Ik incasseer de opmerkingen over hoe mijn vorige haarkleur leuker was, over dat mijn nagellak is afgebladderd, over dat ze mijn huis te rommelig vind -ja jouw keuze maar ik zou hier echt niet in kunnen leven, zo druk hier- en eigenlijk heel veel van wat ze zegt is passief agressief en haar eigen zin doordrukken. Dat kan ik wel een paar uurtjes handelen maar na mijn hernia operatie was het best wel een uitdaging om elkaar niet in de haren te vliegen.

Ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat ik mijn moeder hartstikke leuk vind maar als ik bij haar ben het liefst ondanks de reistijd dezelfde dag weer ga. Ik ben een einzelganger die sowieso graag op zichzelf is en het heel vervelend vind als ze hier de hele boel over komt nemen. Ter illustratie op de verjaardag van mijn dochter werd gewoon de tv aangeknald en ging ze de hele middag formule 1 kijken. Ik liep vers geopereerd aan die hernia met hapjes en drankjes te sjouwen en de kinderen te entertainen die hier waren om even een taartje te eten. Dus ik heb echt gewoon geen zin in bezoek in die week na de aankomende operatie al zou King Willy en Maxima op de stoep staan.
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Alle reacties Link kopieren Quote
Sommige moeders zijn zo. Mijn schoonmoeder zou precies zo kunnen reageren en als je de hulp niet wilt is ze boos met een hele grote hoofdletter B. En ik herken het ook. Ik had een operatie rond mijn 25ste en mijn schoonmoeder zou komen helpen. Uiteindelijk heeft ze de rolluiken schoongemaakt. Dat was nou niet echt het soort hulp dat ik nodig had. Dus toen ik een paar jaar later aan het einde van mijn zwangerschap heel ziek werd wilde ik haar niet in huis hebben. Ik zat echt echt echt echt niet te wachten op iemand die mijn huis overneemt, me continue vertelt wat ik moet doen en laten en dan daar ook nog heel dankbaar voor moet zijn ook.

Nee, je bent geen l*l, echt niet. Het is jouw huis, jouw lijf, jouw operatie en uiteindelijk jouw beslissing. Maar bereid je voor op een heel teleurgestelde en zielige moeder.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
Alle reacties Link kopieren Quote
Arkansas schreef:
16-09-2020 22:06
Als je een lieve zorgzame moeder hebt die je met een gerust hart je hele huishouden en de zorg voor je kind kunt toevertrouwen is dat een perfect plan. Als ik het verhaal echter zo lees zit deze moeder heel anders in elkaar en zit ‘lekker bijkomen’ er niet in zo lang zij in huis is.
Dit.

Ze doet het uit liefde. zegt ze. Maar ze doet haar eigen zin. Uit liefde is "kan ik je ergens mee helpen? ik doe het graag voor je" en dat ik dan aangeef "nou als het niet teveel moeite is zou je me dan willen helpen de was wegvouwen?" Zij begint gewoon. De dag na hernia operatie hoorde ik de hele dag die stofzuiger door het huis rammen, ze gaat als een razende roeland tekeer. Je hebt geen moment rust.

Met haar is het een constante machtsstrijd. Zij bepaalt. In die week dat ze hier was had ik voor mijn gevoel nergens inspraak in en was ik weer het kind van 12. En dat is een rol die ik weiger nog te spelen. En dan gaat ze heel verdrietig doen. "ik blijf de hele verjaardag wel in mijn bed liggen" kreeg ik naar mijn hoofd. Toen heb ik gereageerd met "goed plan, heb ik laatst ook gedaan toen ik alleen zat op de sterfdag van papa. Wel 5 seizoenen Keeping up with the Kardashians gekeken uit gekkigheid. Was me het dagje wel".
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Alle reacties Link kopieren Quote
lila01 schreef:
16-09-2020 22:01
Wat als je alles loslaat en het gewoon over je heen laat komen?
Je huishouden wordt gedaan en om je dochter hoef je je geen zorgen te maken.
Gewoon je moeder haar gang laten gaan en jij lekker bijkomen van je operatie.

Dit denk ik ook. Het klinkt alsof je de controle niet echt uit handen wil geven. Is je goed recht natuurlijk, maar je zou ook kunnen proberen het je te laten welgevallen. Gewoon niet ertegenin gaan. Laat je verwennen.

Maar dat zal wel weer te simpel zijn.
Such fun!1
Alle reacties Link kopieren Quote
Eggo schreef:
16-09-2020 22:11
Dit.

Ze doet het uit liefde. zegt ze. Maar ze doet haar eigen zin. Uit liefde is "kan ik je ergens mee helpen? ik doe het graag voor je" en dat ik dan aangeef "nou als het niet teveel moeite is zou je me dan willen helpen de was wegvouwen?" Zij begint gewoon.

Ik zou hier echt ZO geen moeite mee hebben. Ik wil niet iemand die de hele tijd vraagt 'kan ik dit' of 'kan ik dat'. Gewoon hop, was wegwerken.
marindah wijzigde dit bericht op 16-09-2020 22:14
11.68% gewijzigd
Such fun!1
Alle reacties Link kopieren Quote
Eggo schreef:
16-09-2020 22:08
Ja ik moet namelijk goed in mijn energie zitten om mijn moeder te ontvangen. Zoals ik al aangaf alles is goed bedoeld maar mijn moeder is er een die (omdat ze denkt dat ze me daarmee helpt ook al heb ik al tig keer aangegeven dat ik het niet wil) na 2 uur in de auto hier in huis binnenstapt en meteen mijn keuken begint te schrobben. En altijd opmerkingen (lees : in mijn ogen commentaar) heeft. Ze vind dat ik alles te zwaar opvat. Maar ik heb nu eenmaal een heftig jaar achter de rug (ook op relatiegebied maar met name medisch) en dan is mijn lontje vrij kort qua het omgaan met haar. Meestal gedraag ik me als een tefal pan. Ik incasseer de opmerkingen over hoe mijn vorige haarkleur leuker was, over dat mijn nagellak is afgebladderd, over dat ze mijn huis te rommelig vind -ja jouw keuze maar ik zou hier echt niet in kunnen leven, zo druk hier- en eigenlijk heel veel van wat ze zegt is passief agressief en haar eigen zin doordrukken. Dat kan ik wel een paar uurtjes handelen maar na mijn hernia operatie was het best wel een uitdaging om elkaar niet in de haren te vliegen.

Ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat ik mijn moeder hartstikke leuk vind maar als ik bij haar ben het liefst ondanks de reistijd dezelfde dag weer ga. Ik ben een einzelganger die sowieso graag op zichzelf is en het heel vervelend vind als ze hier de hele boel over komt nemen. Ter illustratie op de verjaardag van mijn dochter werd gewoon de tv aangeknald en ging ze de hele middag formule 1 kijken. Ik liep vers geopereerd aan die hernia met hapjes en drankjes te sjouwen en de kinderen te entertainen die hier waren om even een taartje te eten. Dus ik heb echt gewoon geen zin in bezoek in die week na de aankomende operatie al zou King Willy en Maxima op de stoep staan.
Wat een nare opmerkingen! Ik zou me dat enorm aantrekken als m’n moeder zo zou doen. Nu scheelt het dat je waarschijnlijk niet anders gewend bent, maar toch. Zo iemand wil je niet om je heen als je je niet lekker voelt. En blijkbaar zul je daarin heel duidelijk moeten zijn. Het feit dat ze dan gepikeerd is, moet dan echt haar probleem blijven en niet het jouwe... je hebt al genoeg aan je hoofd zonder deze onzin.
Alle reacties Link kopieren Quote
MarindaH schreef:
16-09-2020 22:12
Dit denk ik ook. Het klinkt alsof je de controle niet echt uit handen wil geven. Is je goed recht natuurlijk, maar je zou ook kunnen proberen het je te laten welgevallen. Gewoon niet ertegenin gaan. Laat je verwennen.

Maar dat zal wel weer te simpel zijn.
Dat heb ik geprobeerd na mijn vorige operatie.

Ik werd gillend gek. Ik mankeerde niks aan mijn mond en kon nog prima bepalen wat mijn dochter wel/niet mag. En inderdaad mijn huis mijn regels. Op de dag dat ik thuis kwam van de hernia operatie was een van de eerste dingen die ze zei "mooi, de aankomende week krijg je elke dag een keukenlaatje van me en dan ga je die maar opruimen"
Eh... whut? Ik heb tot mijn 19e aan moeten horen "als je op jezelf woont bepaal jij het , maar tot die tijd is het hier mijn huis" en ze vond mijn kamer altijd te rommelig en schond daarmee voor mijn gevoel mijn privacy. Dan waren ineens dingen weggegooid die ik wilde bewaren, was er in mijn laatjes van mijn bureau gerommeld etc. Nu ik inderdaad op mezelf woon, heeft ze in mijn kastjes en laatjes niks te zoeken. Maar dat is mijn mening.
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Alle reacties Link kopieren Quote
Na mijn hernia operatie moest ik veel liggen. Ik had dus behoefte (en ook uitgesproken) in hulp met koken want niet lang kunnen staan. Boodschappen doen, Kind helpen bij dingen die ze niet zelf kon, en zo had ik nog een paar dingen van te voren aangegeven. Ook heb ik aangegeven Blijf uit mijn laatjes. Ga dingen niet herindelen. Als ik namelijk iets schijt irritant vind, dan is het wel 3 dagen naar een dunschiller moeten zoeken omdat mijn moeder het ergens anders heeft neergelegd.
Ik heb expliciet gezegd "Ga je hier niet te druk lopen maken" maar dan zat ik alsnog uren in de herrie. Ging ik even liggen, was het continue trappen op en af stampen. Urenlang stofzuiger aan. Boem boem boem weer de trap op en af. Ik kan daar gewoon écht NIET tegen. En als je wil weten in wat voor zwijnenstal ik volgens haar woon... pb me maar dan kan je mijn istagram krijgen haha. Het is hier echt niet of Louisa en Rowan met Hulp met poetsen hoeven komen.
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik kan je alleen maar groot gelijk geven (maar dat had ik al laten merken). Ik krijg sterk het gevoel dat het niet zozeer om het schoonmaken an zich gaat (zoals sommigen lijken te lezen) maar om alles eromheen: het feit dat zij de regie overneemt, je het gevoel geeft dat je niks te zeggen hebt in je eigen huis, totaal geen rekening met jouw gevoelens en wensen houdt en daarmee jou ook totaal niet serieus neemt. En met opmerkingen als ‘ja maar ik bedoel het zo goed’ alsnog haar zin probeert te krijgen.

Ik lees regelmatig verhalen op dit forum van dergelijke moeders en zit me keer op keer te verwonderen hoe het mogelijk is dat vrouwen zo tegen hun kind doen...
Alle reacties Link kopieren Quote
Dus wat ik eigenlijk gewoon wil is dat als ik een grens trek, er niet steeds geduwd en getrokken word. Ik wil haar pas weer op visite krijgen als ik zelf niet in een afhankelijke positie zit. Zodat ik gewoon kan zeggen En nu ga je zitten, hier is je koffie, en je hoeft niks te doen. Sit, and eat your cake. Mijn huis en als je het hier te vies vind, jouw probleem maar zo leef ik hier. En die energie heb ik dus niet als ik met pijn loop. Dat weet ik nu al. Bovendien hoe kon ik weten dat ze voor het eerst niet zou vieren. En waarom is het niet voldoende om NEE te zeggen.

Ik heb voorstel gedaan voor 2 weken later inc sushi, leuk museum, mijn dochter erbij. En heb aangegeven dat ik het niet zo prettig vond dat ze voor de tweede keer over die verjaardag begon, tijdens het videobellen met mijn dochter , en dat ik bij mijn standpunt blijf en het niet op prijs stel dat ze toch door probeert te drukken. En nu is ze steeds online al de hele avond maar 0 reactie.
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik snap dat het vast lief bedoeld is van moeder. Mijn moeder zou het ook zo kunnen brengen en dan diep teleurgesteld zijn dat ik dat niet wil.
Ze wil helpen, maar kan zich blijkbaar niet verplaatsen in wat jíj fijn zou vinden. Ze kan alleen handelen naar wat zij zelf fijn vindt. Maar vergeet niet om wel de goede bedoelingen te zien.
Dat gezegd hebbende zou ik het ook niet willen. Hulp, oké, fijn, maar iemand die als een wervelwind mijn hele huis overneemt: nee.
Gewoon eerlijk en rustig aangeven bij je moeder, kijk of er misschien iets is wat je wél van haar wil. Ze wil ongetwijfeld graag helpen en is teleurgesteld als dat niet mag. Maar wees daarbij wel duidelijk als je iets echt niet wil.
Mijn eigen moeder, de lieverd, bied vaak aan als ik het erg druk heb om lekker samen op zaterdag een dagje samen te poetsen. Dat is dan echt precies het laatste waar ik behoefte aan heb, maar ik zie de goede bedoeling wel en laat haar dat ook weten. Maar wel zo dat ze niet tóch onverwacht met zwabbers en emmers op de stoep staat.
Alle reacties Link kopieren Quote
@ Arkansas
spijker op zijn kop

Het is een machtsstrijd. Al ontkent ze dat in alle toonaarden. En als ik haar er op aanspreek wordt ze verdrietig of boos en ze heeft ook keer tegen me gezegd dat ik niet goed bij mijn hoofd was. Dat ze zoveel vrienden heeft en contacten versus dat ik amper vrienden en sociale contacten heb, en dat het dus automatisch allemaal aan mij lag. Boem die kwam wel even binnen.
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Alle reacties Link kopieren Quote
Heeft het ook te maken met dat ze te kritisch is?
Alle reacties Link kopieren Quote
Eggo schreef:
16-09-2020 22:30
@ Arkansas
spijker op zijn kop

Het is een machtsstrijd. Al ontkent ze dat in alle toonaarden. En als ik haar er op aanspreek wordt ze verdrietig of boos en ze heeft ook keer tegen me gezegd dat ik niet goed bij mijn hoofd was. Dat ze zoveel vrienden heeft en contacten versus dat ik amper vrienden en sociale contacten heb, en dat het dus automatisch allemaal aan mij lag. Boem die kwam wel even binnen.
Ai, dat was een heel lelijke opmerking van haar. Dat moet zeer hebben gedaan. Heb je haar gezegd: mam, dit doet me pijn dat je dat zegt?

Dit klinkt inderdaad als een machtsstrijd. Maar luister, machtsstrijd bestaat bij de gratie van twee strijders. Als jij daar uit stapt en niet meer meegaat in de strijd, is er geen strijd meer. In je eentje kan je niet strijden.
Alle reacties Link kopieren Quote
@ jufjoke, voor de aankomende operatie heb ik opvang al geregeld. Ik heb haar niet gevraagd om langs te komen. En ik wil wat ter ere van haar verjaardag gaan doen wanneer ik weer uit de voeten kan. Ik zit al maanden in de lappenmand waar ik an sich al gillend gek van word en dat heeft nu al lang genoeg geduurd wat mij betreft. Dus zet ik mijn tijd energie en geld liever op 2 weken later (of desnoods een week later dan kijk ik wel of ik wat met mijn ex kan regelen want uiteraard wil mijn moeder dat mijn dochter er ook bij is). Wat me irriteert is dat zij iets heeft verzonnen wat echt totaal anders is als alle jaren ervoor en dat ik nu maar niet moet zeuren en moet schikken. Ik wil het niet. Klaar.
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Alle reacties Link kopieren Quote
Zeg nee, trek die grens en negeer enig gepruil daarover van haar kant. Haal je schouders daarover op. Gaat ze door met haar gedrag, zeg weer nee.

Of jij bent blij, of zij is blij. Aan jou de keus. Maar dan moet je wel wat ‘ongemak’ kunnen verdragen over het humeur van je moeder. Zoals 0 reacties.
Alle reacties Link kopieren Quote
Jufjoke schreef:
16-09-2020 22:30
Heeft het ook te maken met dat ze te kritisch is?
Yup

Heel dubbel ze vertelt wel tegen al haar vriendinnen dat ze trots op me is. En bij vlagen ook tegen mij wanneer de shit weer hoog oploopt tussen ons. Maar het gedrag is anders. Als ik bij haar op visite ben op een dag vrij en lekker in mijn vrijetijds kloffie loop, dan vraagt ze of ik mijn haar op een bepaalde manier doe want ja we gaan boodschappen doen en wie weet komen we de buren tegen. En of ik wat gezelligers aantrek. En als ik dat niet bij me heb dan duikt ze in haar eigen kast. Ik ben 37....Ze is heel erg van het controleren in het gesprek. Met ogen en lichaamstaal bepaalt ze wat ik al dan niet vertel. Als een van haar vriendinnen of de buurtjes naar me aan het luisteren is en ik vertel wat, dan krijg ik constant van die blikken. Of ze sist "dat hoeft niet iedereen te weten" of als ik in de tuin sta mogen de buren het niet weten. Als ik vervolgens een rondje met haar hond wandel, verbaast het me altijd dat de halve buurt wel alle ins en outs van mijn scheiding wist. Eigenlijk mijn hele prive leven ligt daar op straat maar als ik zelf wat vertel aan die mensen dan krijg ik de SILENCE I KILL U look.
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Alle reacties Link kopieren Quote
Mermedina schreef:
16-09-2020 22:36
Zeg nee, trek die grens en negeer enig gepruil daarover van haar kant. Haal je schouders daarover op. Gaat ze door met haar gedrag, zeg weer nee.

Of jij bent blij, of zij is blij. Aan jou de keus. Maar dan moet je wel wat ‘ongemak’ kunnen verdragen over het humeur van je moeder. Zoals 0 reacties.
Ik opende dit topic om even mijn hart te luchten en om even te peilen of ik nou gek ben. Want ik voel me gemanipuleerd maar voor t zelfde geldt zegt iedereen hier unaniem dat ik het echt niet kan maken om niet op de daadwerkelijke dag haar verjaardag te vieren. Wie weet zit ik er hartstikke naast.
Ik ben er helemaal ondersteboven van.

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven