Relaties
alle pijlers
gescheiden, kinderen, slecht contact ex
maandag 8 maart 2021 om 17:30
Ik ben een paar jaar geleden gescheiden, de scheiding verliep moeizaam. In ons huwelijk was ik altijd degene die het meeste deed en moest regelen. Het is me toen niet gelukt die dynamiek te veranderen. Ik hoopte dat ex het na de scheiding, ivm de zorg voor de kinderen wel op zou pakken, en dat heeft hij ook wel enigszins gedaan al kostte het wel tijd, maar nog steeds blijft de verhouding erg scheef.
Ex is daarin ook nogal manipulatief, hij weet dingen altijd over de heg te kieperen naar mij, althans hij probeert het altijd en ik moet enorm op mijn hoede zijn hierdoor. Dingen waarvan ik denk dat regel je zelf maar, dat leidt geheid tot vervelende discussies of appgesprekken. Uiteindelijk ga ik twijfelen of ik moeilijk doe of het gewoon zelf even had moeten regelen, dat gevoel probeert hij mij namelijk altijd aan te praten. Er is weinig geven vanuit zijn kant en veel nemen. Als het meer in evenwicht was had ik er minder moeite mee gehad denk ik, maar dat is het niet. Hij probeert mij dan ook af te schilderen als een zeur (heb ik 18 jaar lang aangehoord, dus op een gegeven moment denk je dat dat waar is) moeilijk, onzelfstandig (als ik hem iets vraag te regelen) etc.
Door mijn nieuwe relatie, en door hoe hij in het leven staat (behulpzaam, lief, zorgzaam etc) ben ik gaan zien dat het grotendeels manipulatie van ex is en dat ik niet gek ben. Soms denk ik, is het de discussie waard, maar als ik de discussie niet steeds aanga doe ik alles, moet ik alles regelen, alles betalen, inspringen voor hem, en zelf er steeds bij inschieten. Hoe kom ik hier vanaf. Hoe hou ik het zakelijk. Hoe kom ik voor mezelf op zonder steeds in lelijk appgesprekken terecht te komen met hem.
Overigens de financieen zijn ook een heel moeizaam onderwerp, ex betaalt alimentatie, hij wilde geen gezamelijk co-ouderschap en geen gedeelde financiele verantwoordelijkheid. Hij ging niet meer betalen dan wettelijk gezien moest. Helaas voor hem pakte de alimentatie berekening in zijn nadeel uit, hij moet meer betalen dan verwacht. Daarna begon de discussie, dat het toch wel veel geld was, of ik er van rond kon komen. Ik kan er prima van rondkomen, wat alimentatie betreft. Wat ik dan met het overgebleven geld deed. Dat staat apart op een kinderrekening voor toekomstige kosten. Dat zou dan inmiddels wel een flinke spaarpot zijn, aldus ex. Etc.
Nu is sinds kort de omgang met 1 van de kinderen gewijzigd, dit kind wil voorlopig niet meer naar vader toe. Dit is voor kind heel ingrijpend, want kind voelt zich door hem niet geaccepteerd.
Maar ex is vooral boos, het is kinds eigen schuld, en anders wel mijn schuld.
Ik wil nu de alimentatie die gebaseerd is op hoeveel dagen kind bij vader verblijft aan passen. Kind is nu fulltime bij mij, dus de alimentatie zou omhoog moeten. Ook hier zijn gewoon wettelijke richtlijnen voor maar nu deed hij een voorstel wat lager was dan de wettelijke richtlijn. Nu heb ik aangegeven dat ik gewoon wil krijgen waar ik wettelijk gezien recht op heb, eerder wilde hij ook niet meer betalen dan hij wettelijk gezien verplicht was namelijk. Maar nu ben ik uiteraard een graaier die het onderste uit de kan wil.
En zo verloopt iedere discussie over wie wat moet doen en wie wat moet betalen. Ik ben de zeur, de graaier etc, en hij is het slachtoffer. Afijn. mijn hoop op een soepel gedeelde verantwoordelijkheid voor de opvoeding en de financieen rondom de kinderen is inmiddels wel een beetje vervlogen maar ik zoek manieren om er mee om te gaan.
Ik ben naar mijn idee best wel een tikkeltje beschadigd uit dit huwelijk gekomen en mijn huidige vriend is superlief en dit herstelt mijn gekrenkte vertrouwen wel enigszins. Maar de strubbelingen met ex worden nog steeds niet minder helaas.
Ex is daarin ook nogal manipulatief, hij weet dingen altijd over de heg te kieperen naar mij, althans hij probeert het altijd en ik moet enorm op mijn hoede zijn hierdoor. Dingen waarvan ik denk dat regel je zelf maar, dat leidt geheid tot vervelende discussies of appgesprekken. Uiteindelijk ga ik twijfelen of ik moeilijk doe of het gewoon zelf even had moeten regelen, dat gevoel probeert hij mij namelijk altijd aan te praten. Er is weinig geven vanuit zijn kant en veel nemen. Als het meer in evenwicht was had ik er minder moeite mee gehad denk ik, maar dat is het niet. Hij probeert mij dan ook af te schilderen als een zeur (heb ik 18 jaar lang aangehoord, dus op een gegeven moment denk je dat dat waar is) moeilijk, onzelfstandig (als ik hem iets vraag te regelen) etc.
Door mijn nieuwe relatie, en door hoe hij in het leven staat (behulpzaam, lief, zorgzaam etc) ben ik gaan zien dat het grotendeels manipulatie van ex is en dat ik niet gek ben. Soms denk ik, is het de discussie waard, maar als ik de discussie niet steeds aanga doe ik alles, moet ik alles regelen, alles betalen, inspringen voor hem, en zelf er steeds bij inschieten. Hoe kom ik hier vanaf. Hoe hou ik het zakelijk. Hoe kom ik voor mezelf op zonder steeds in lelijk appgesprekken terecht te komen met hem.
Overigens de financieen zijn ook een heel moeizaam onderwerp, ex betaalt alimentatie, hij wilde geen gezamelijk co-ouderschap en geen gedeelde financiele verantwoordelijkheid. Hij ging niet meer betalen dan wettelijk gezien moest. Helaas voor hem pakte de alimentatie berekening in zijn nadeel uit, hij moet meer betalen dan verwacht. Daarna begon de discussie, dat het toch wel veel geld was, of ik er van rond kon komen. Ik kan er prima van rondkomen, wat alimentatie betreft. Wat ik dan met het overgebleven geld deed. Dat staat apart op een kinderrekening voor toekomstige kosten. Dat zou dan inmiddels wel een flinke spaarpot zijn, aldus ex. Etc.
Nu is sinds kort de omgang met 1 van de kinderen gewijzigd, dit kind wil voorlopig niet meer naar vader toe. Dit is voor kind heel ingrijpend, want kind voelt zich door hem niet geaccepteerd.
Maar ex is vooral boos, het is kinds eigen schuld, en anders wel mijn schuld.
Ik wil nu de alimentatie die gebaseerd is op hoeveel dagen kind bij vader verblijft aan passen. Kind is nu fulltime bij mij, dus de alimentatie zou omhoog moeten. Ook hier zijn gewoon wettelijke richtlijnen voor maar nu deed hij een voorstel wat lager was dan de wettelijke richtlijn. Nu heb ik aangegeven dat ik gewoon wil krijgen waar ik wettelijk gezien recht op heb, eerder wilde hij ook niet meer betalen dan hij wettelijk gezien verplicht was namelijk. Maar nu ben ik uiteraard een graaier die het onderste uit de kan wil.
En zo verloopt iedere discussie over wie wat moet doen en wie wat moet betalen. Ik ben de zeur, de graaier etc, en hij is het slachtoffer. Afijn. mijn hoop op een soepel gedeelde verantwoordelijkheid voor de opvoeding en de financieen rondom de kinderen is inmiddels wel een beetje vervlogen maar ik zoek manieren om er mee om te gaan.
Ik ben naar mijn idee best wel een tikkeltje beschadigd uit dit huwelijk gekomen en mijn huidige vriend is superlief en dit herstelt mijn gekrenkte vertrouwen wel enigszins. Maar de strubbelingen met ex worden nog steeds niet minder helaas.
blauw_bloempje wijzigde dit bericht op 12-03-2021 10:18
4.41% gewijzigd
maandag 8 maart 2021 om 22:22
maandag 8 maart 2021 om 22:24
Wat een bijzondere reacties hier
To moet alles maar pikken en vader hoeft geen verantwoording te nemen?
Hij heeft ook gekozen voor deze kinderen. Al dat gezeik van mannen over alimentatie. Kinderen kosten geld ja. En kinderen kosten tijd en energie t is niet omdat je niet meer bij elkaar bent dat je ze dat als vader niet hoeft te geven.
Sterkte to
To moet alles maar pikken en vader hoeft geen verantwoording te nemen?
Hij heeft ook gekozen voor deze kinderen. Al dat gezeik van mannen over alimentatie. Kinderen kosten geld ja. En kinderen kosten tijd en energie t is niet omdat je niet meer bij elkaar bent dat je ze dat als vader niet hoeft te geven.
Sterkte to
where ever you go, go with your heart
maandag 8 maart 2021 om 22:50
Heb ik het antwoord gemist over de leeftijd van de kinderen?
Ik kan mij bijvoorbeeld ook wel voorstellen dat dochter, die dus oud genoeg is voor een portemonnee, zelf ook even iets regelt om haar portemonnee terug te krijgen.
Ik snap dat het illustrerende voorbeelden zijn.
Ik kan mij bijvoorbeeld ook wel voorstellen dat dochter, die dus oud genoeg is voor een portemonnee, zelf ook even iets regelt om haar portemonnee terug te krijgen.
Ik snap dat het illustrerende voorbeelden zijn.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 8 maart 2021 om 23:02
Hoe denk je dat af te dwingen dan? Tegen de kinderen zeggen dat het papa’s schuld is dat ze met de korsten in de onderbroek lopen?Skawa schreef: ↑08-03-2021 22:24Wat een bijzondere reacties hier
To moet alles maar pikken en vader hoeft geen verantwoording te nemen?
Hij heeft ook gekozen voor deze kinderen. Al dat gezeik van mannen over alimentatie. Kinderen kosten geld ja. En kinderen kosten tijd en energie t is niet omdat je niet meer bij elkaar bent dat je ze dat als vader niet hoeft te geven.
Sterkte to
maandag 8 maart 2021 om 23:03
Ik snap je wel hoor. Mijn ouders hadden ook deze dynamiek en ik denk zelf ook dat het verstandig is. Maar to geeft wat voorbeelden en je kunt uiteraard van ieder ding wel roepen van 'gewoon meebuigen'.
Ik maak uit haar voorbeelden op dat ze al erg meebuigt en dit zijn haar druppels. Zijn voor iedereen anders. Om to dan uit te maken voor 'net zo' n lul' terwijl zij feitelijk degene is die de kinderen nog verzorgt en alles regelt vond ik niet nodig.
maandag 8 maart 2021 om 23:05
Maar hij verandert niet. Nooit. Dus dan kan je je er verschrikkelijk druk om maken en er ruzie om maken en ellende. Of slikken, zelf doen en bij je ieder of een vriendin even lekker razen of janken. En ja, iedereen die over de ruggen van de kinderen een gevecht uitvecht is een lul.Surebaby schreef: ↑08-03-2021 23:03Ik snap je wel hoor. Mijn ouders hadden ook deze dynamiek en ik denk zelf ook dat het verstandig is. Maar to geeft wat voorbeelden en je kunt uiteraard van ieder ding wel roepen van 'gewoon meebuigen'.
Ik maak uit haar voorbeelden op dat ze al erg meebuigt en dit zijn haar druppels. Zijn voor iedereen anders. Om to dan uit te maken voor 'net zo' n lul' terwijl zij feitelijk degene is die de kinderen nog verzorgt en alles regelt vond ik niet nodig.
maandag 8 maart 2021 om 23:21
Maar zolang jij het oplost bkijft hij die houding houden. Waarom maak je van zijn probleem jouw probleem?Blauw_bloempje schreef: ↑08-03-2021 22:09De strijd begint op het moment dat hij mij aanspreekt op dingen die bij hem horen te liggen. Ik ben dan niet zo snel geneigd om dan te zeggen los ik wel op. Waarom. waarom moet ik zijn shit oplossen. Ik hoef geen conflict. Ik hoef simpelweg gewoon niet altijd zijn shit er ook nog bij. Heb genoeg aan mezelf en kinderen en huishouden en werk
Vwb de portemonnee, beste x ik ben net gebeld door mevrouw xx. Ik begrijp dat x haar portemonnee verloren is en mevrouw x hem gevinden heeft. Hier heb je haar telefoonnummer zodat je haar kan bellen om een afspraak te maken om de portemonnee op te halen.
Gedrag uit het verleden is lastig terug te draaien. Verwacht ook niet dat hij meteen zegt ja natuurlijk dat ga ik doen. Hij zal brommen en het gaan doen en de volgende keer wordt het brommen minder....of niet.....maar dat is niet jouw probleem.
En echt, ik ben inmiddels 6 jaar gescheiden heb ook een hoop moeten leren maar het loslaten was mijn grootste kado. Ik communuceer nu duidelijk naar mijn ex en laat het verder buiten mezelf. Dit heeft mij zoveel rust gegeven. Hij werkt uit frustratie nog geregeld tegen en dat mag hij doen. Het is zijn eigen verlies het kost gem bergen energie en mij heeft ie er niet meer mee.
maandag 8 maart 2021 om 23:32
En ik noemde nu een aantal dingen waarbij het erom ging wiens verantwoordelijkheid het was iets te doen en te regelen maar er zijn zo nog tig andere situatie waarin het discussie wordt.
Bijv. hij had een keer een etentje van het werk waar hij absoluut heen moest en was in zijn week dus of de kinderen die dag uit school bij mij kunnen zijn en mee-eten, dan zou hij ze uiterlijk om 21 uur ophalen. Ok, ik had ook plannen maar tot uiterlijk 21 uur is goed. Hij komt om 21.30 en ik zeg dat hij er uiterlijk 21 uur zou zijn. Boos. Ik had toch kunnen weten dat etentjes uitlopen etc. Ja dat kan maar zeg dan niet uiterlijk. Zeg dan ik weet niet precies hoe laat het wordt.
Andere dag: zijn verzoek of ik de kinderen rond 13 uur kon brengen. Het werd 20 minuten later. Tijdens het rijden werd ik bestookt met lelijke appjes, want de kinderen zouden uiterlijk 13 uur bij hem zijn. Nee ze zouden niet uiterlijk 13 uur bij hem zijn, ik zou ze rond 13 uur bij hem brengen zoals hij vroeg en het werd iets later.
Het is niet alsof ik de discussie met hem altijd kan vermijden door mee te buigen, gaat het niet over wie wat moet doen dan zoekt hij wel weer iets anders om over te zeiken. En ook in deze voorbeelden, het werkt 1 kant op. Is hij te laat, ik mag er niks van zeggen of ik heb ruzie, maar geeft hij niet duidelijk aan dat de kinderen uiterlijk op een bepaalde tijd bij hem moeten zijn en ik weet dat dus niet en ben iets later..ook ruzie.
Bijv. hij had een keer een etentje van het werk waar hij absoluut heen moest en was in zijn week dus of de kinderen die dag uit school bij mij kunnen zijn en mee-eten, dan zou hij ze uiterlijk om 21 uur ophalen. Ok, ik had ook plannen maar tot uiterlijk 21 uur is goed. Hij komt om 21.30 en ik zeg dat hij er uiterlijk 21 uur zou zijn. Boos. Ik had toch kunnen weten dat etentjes uitlopen etc. Ja dat kan maar zeg dan niet uiterlijk. Zeg dan ik weet niet precies hoe laat het wordt.
Andere dag: zijn verzoek of ik de kinderen rond 13 uur kon brengen. Het werd 20 minuten later. Tijdens het rijden werd ik bestookt met lelijke appjes, want de kinderen zouden uiterlijk 13 uur bij hem zijn. Nee ze zouden niet uiterlijk 13 uur bij hem zijn, ik zou ze rond 13 uur bij hem brengen zoals hij vroeg en het werd iets later.
Het is niet alsof ik de discussie met hem altijd kan vermijden door mee te buigen, gaat het niet over wie wat moet doen dan zoekt hij wel weer iets anders om over te zeiken. En ook in deze voorbeelden, het werkt 1 kant op. Is hij te laat, ik mag er niks van zeggen of ik heb ruzie, maar geeft hij niet duidelijk aan dat de kinderen uiterlijk op een bepaalde tijd bij hem moeten zijn en ik weet dat dus niet en ben iets later..ook ruzie.
blauw_bloempje wijzigde dit bericht op 08-03-2021 23:44
1.71% gewijzigd
maandag 8 maart 2021 om 23:41
Blauw_bloempje schreef: ↑08-03-2021 23:32En ik noemde nu een aantal dingen waarbij het erom ging wiens verantwoordelijkheid het was iets te doen en te regelen maar er zijn zo nog tig andere situatie waarin het discussie wordt.
Bijv. hij had een keer een etentje van het werk waar hij absoluut heen moest en was in zijn week dus of de kinderen die dag uit school bij mijn konden zijn en mee-eten, dan zou hij ze uiterlijk om 21 uur ophalen. Ok, ik had ook plannen maar tot uiterlijk 21 uur is goed. Hij komt om 21.30 en ik zeg dat hij er uiterlijk 21 uur zou zijn. Boos. Ik had toch kunnen weten dat etentjes uitlopen etc. Ja dat kan maar zeg dan niet uiterlijk. Zeg dan ik weet niet precies hoe laat het wordt.
Andere dag: zijn verzoek of ik de kinderen rond 13 uur kon brengen. Het werd 20 minuten later. Tijdens het rijden werd ik bestookt met lelijke appjes, want de kinderen zouden uiterlijk 13 uur bij hem zijn. Nee ze zouden niet uiterlijk 13 uur bij hem zijn, ik zou ze rond 13 uur bij hem brengen zoals hij vroeg en het werd iets later.
Het is niet alsof ik de discussie met hem altijd kan vermijden door mee te buigen, gaat het niet over wie wat moet doen dan zoekt hij wel weer iets anders om over te zeiken. En ook in deze voorbeelden, het werkt 1 kant op. Is hij te laat, ik mag er niks van zeggen of ik heb ruzie, maar geeft hij niet duidelijk aan dat de kinderen uiterlijk op een bepaalde tijd bij hem moeten zijn en ik weet dat dus niet en ben iets later..ook ruzie.
Ik herken dat, de hele situatie trouwens.
Met het inzicht van nu; je strak houden aan de afspraken. Als hij een probleem heeft met de opvang in zijn tijd, dan regelt hij dat zelf maar.
Iedere afwijking van de afspraken zorgde voor gezeik. Maar gezeik was er sowieso wel, dus uiteindelijk reageerde ik gewoon nergens meer op.
maandag 8 maart 2021 om 23:42
overigens, ik reageer niet op iedereen individueel maar ik lees alles.
Voor wie zei, schakel whatsapp uit: op mail reageert hij dagen niet, en soms moet je wat afspreken, telefonisch wil ik dat niet. Want dan hebben we geheid nog meer discussie met, dat heb ik niet gezegd, of dat heb je verkeerd begrepen. Nu kan ik tenminste nog teruglezen wat hij gezegd heeft of wat ik gezegd heb. Zodat ik in ieder geval weet dat ik niet gek ben.
Voor wie zei, schakel whatsapp uit: op mail reageert hij dagen niet, en soms moet je wat afspreken, telefonisch wil ik dat niet. Want dan hebben we geheid nog meer discussie met, dat heb ik niet gezegd, of dat heb je verkeerd begrepen. Nu kan ik tenminste nog teruglezen wat hij gezegd heeft of wat ik gezegd heb. Zodat ik in ieder geval weet dat ik niet gek ben.
maandag 8 maart 2021 om 23:45
Blauw_bloempje schreef: ↑08-03-2021 23:42overigens, ik reageer niet op iedereen individueel maar ik lees alles.
Voor wie zei, schakel whatsapp uit: op mail reageert hij dagen niet, en soms moet je wat afspreken, telefonisch wil ik dat niet. Want dan hebben we geheid nog meer discussie met, dat heb ik niet gezegd, of dat heb je verkeerd begrepen. Nu kan ik tenminste nog teruglezen wat hij gezegd heeft of wat ik gezegd heb. Zodat ik in ieder geval weet dat ik niet gek ben.
Hebben jullie een ouderschapsplan?
maandag 8 maart 2021 om 23:48
Dan zou ik dat strak aan gaan houden. Dan valt er al een stuk minder te overleggen, want dat is waar hij steeds een opening ziet om te gaan discussiëren, denk ik.
maandag 8 maart 2021 om 23:49
maandag 8 maart 2021 om 23:52
Ja, maar echt, als ik zeg, we hebben dit afgesproken in het ouderschapsplan, dan ben ik een regelneuker. En als ik zeg de was moet ieder voor zich doen, zegt hij, dat staat niet in het ouderschapsplan dat hoef ik niet te doen (dat staat er overigens dus wel in, dat ieder voor zich de was doet) .
De regels zijn slechts richtlijnen, en ik ben een zeikerd als ik er naar verwijs, als het hem zo uitkomt verwijst hij wel naar de regels maar zit dan alsnog fout omdat hij geen idee heeft wat we afgesproken hebben.
Het is een onmogelijke man om mee te communiceren.
De regels zijn slechts richtlijnen, en ik ben een zeikerd als ik er naar verwijs, als het hem zo uitkomt verwijst hij wel naar de regels maar zit dan alsnog fout omdat hij geen idee heeft wat we afgesproken hebben.
Het is een onmogelijke man om mee te communiceren.
maandag 8 maart 2021 om 23:55
Blauw_bloempje schreef: ↑08-03-2021 23:52Ja, maar echt, als ik zeg, we hebben dit afgesproken in het ouderschapsplan, dan ben ik een regelneuker. En als ik zeg de was moet ieder voor zich doen, zegt hij, dat staat niet in het ouderschapsplan dat hoef ik niet te doen (dat staat er overigens dus wel in, dat ieder voor zich de was doet) .
De regels zijn slechts richtlijnen, en ik ben een zeikerd als ik er naar verwijs, als het hem zo uitkomt verwijst hij wel naar de regels maar zit dan alsnog fout omdat hij geen idee heeft wat we afgesproken hebben.
Het is een onmogelijke man om mee te communiceren.
Daarom moet je het ook niet meer proberen. Verwijzen naar het oudersschapsplan en verder niet reageren. Die was heb ik overgens gewoon geslikt, dat was me de moeite van de discussie niet waard.
maandag 8 maart 2021 om 23:59
Maar eerlijk, hij komt te laaten dan word je boos en jij komt te laat en dan is het volgens jou oke? Simpelen alleen om de reden omdat hij uiterlijk zeien jij rond die tijd?Blauw_bloempje schreef: ↑08-03-2021 23:32En ik noemde nu een aantal dingen waarbij het erom ging wiens verantwoordelijkheid het was iets te doen en te regelen maar er zijn zo nog tig andere situatie waarin het discussie wordt.
Bijv. hij had een keer een etentje van het werk waar hij absoluut heen moest en was in zijn week dus of de kinderen die dag uit school bij mij kunnen zijn en mee-eten, dan zou hij ze uiterlijk om 21 uur ophalen. Ok, ik had ook plannen maar tot uiterlijk 21 uur is goed. Hij komt om 21.30 en ik zeg dat hij er uiterlijk 21 uur zou zijn. Boos. Ik had toch kunnen weten dat etentjes uitlopen etc. Ja dat kan maar zeg dan niet uiterlijk. Zeg dan ik weet niet precies hoe laat het wordt.
Andere dag: zijn verzoek of ik de kinderen rond 13 uur kon brengen. Het werd 20 minuten later. Tijdens het rijden werd ik bestookt met lelijke appjes, want de kinderen zouden uiterlijk 13 uur bij hem zijn. Nee ze zouden niet uiterlijk 13 uur bij hem zijn, ik zou ze rond 13 uur bij hem brengen zoals hij vroeg en het werd iets later.
Het is niet alsof ik de discussie met hem altijd kan vermijden door mee te buigen, gaat het niet over wie wat moet doen dan zoekt hij wel weer iets anders om over te zeiken. En ook in deze voorbeelden, het werkt 1 kant op. Is hij te laat, ik mag er niks van zeggen of ik heb ruzie, maar geeft hij niet duidelijk aan dat de kinderen uiterlijk op een bepaalde tijd bij hem moeten zijn en ik weet dat dus niet en ben iets later..ook ruzie.
Behandel hem zoals he ook zelf behandeld wil worden. Pas dan kan jij wat van zijn gedrag zeggen.
dinsdag 9 maart 2021 om 00:10
Ik ga nog steeds wel een keertje in het jaar de mist in. Hij is alleen maar gekker geworden de afgelopen 16 jaar, dus totaal zinloos om dat te doen. Dus bel ik nog af en toe mijn moeder om even uit te razen (gelukkig nog maar af en toe ipv elke week), of koop ik een tompouce bij de Hema, helemaal voor mij alleen
dinsdag 9 maart 2021 om 00:14
Bij mij moest er echt een knop om. Me realiseren dat hij en ik niet meer samen ouders konden zijn, hoe ik ook mijn best deed. En dat vond en vind ik uitermate kut voor onze kinderen.
Maar blijven proberen leverde ze nog veel meer schade op. Dus ik heb alle overleg gestaakt, bij discussie verwezen naar het ouderschapsplan en alles wat niet de moeite waard was (zoals de was) gelaten. Dan maar zelf wassen, dat kost me eigenlijk geen kruim, de hele discussie wel.
Idem met alimentatie, zolang we geen droog brood eten, stik er maar fijn in als je geld je zoveel ellende waard is.
Maar blijven proberen leverde ze nog veel meer schade op. Dus ik heb alle overleg gestaakt, bij discussie verwezen naar het ouderschapsplan en alles wat niet de moeite waard was (zoals de was) gelaten. Dan maar zelf wassen, dat kost me eigenlijk geen kruim, de hele discussie wel.
Idem met alimentatie, zolang we geen droog brood eten, stik er maar fijn in als je geld je zoveel ellende waard is.
dinsdag 9 maart 2021 om 00:16
Veel sterkte want je hebt het niet makkelijk en ik reageerde vrij ... direct in mijn eerste reactie.
Het doet mij veel denken aan aikido. Hij valt aan, maar jij hebt een keus of je op de aanval in gaat ... of gewoon opzij stapt.
Een appje is alsof iemand een zwaai in jouw richting geeft. Je kunt die arm vastpakken om je te verdedigen; maar dan zit jouw eigen arm ook meteen vast; je kunt niet meer weglopen, je bent gedwongen te re-ageren op wat hij doet; je bent gedwongen om te volgen.
Klopt mijn analogie een beetje?
Dat geldt bv ook als hij jou in zijn weekend apt over een probleem.
Zodra jij dat apje beantwoordt, heeft hij je. Met elk antwoord heeft hij je beet.
Op dat moment is het jouw probleem.
Zolang de blauwe vinkjes bij hem uitblijven, is het zijn probleem.
Het is toch te gek dat een volwassen man geen probleem met een vuile onderbroek kan oplossen? Serieus?
Probeer te bedenken wat je wilt bereiken. Duidelijk niet 'gelijk krijgen' daar sta je al ver boven.
Je gaat hem ook niet veranderen en hij gaat jou ook niet opvolgen als jij op het ouderschapsplan wijst.
Overal waar hij het niet mee eens is - en jij bent een geldwolf en een regeln**ker; bedenk: Wat is het ergste dat er kan gebeuren als ik nu die app op 'dempen' zet?
Denk je krediet op te bouwen, of een goede verstandhouding, als je niet te vaak tegen hem in gaat? Enne... werkt dat ook? (kun je krediet opbouwen bij iemand die op je neerkijkt, je vernedert en een hekel aan je heeft?)
Waarom reageer je zoals je reageert? Hij drukt op jouw knopjes, en hij kent ze heel goed. Probeer je iets te bereiken, of re-ageer je alleen elke keer op wat hij nu weer verzonnen heeft? Wat zijn die knopjes waar hij op duwt? Hoe werkt dit?
En misschien als je iets echt belangrijk vindt: Advocaat er bij en naar de rechter.
(zoals die alimentatie). Ook om even te laten voelen: dit schoothondje accepteert een hoop sh*t maar ze laat niet over zich lopen.
Veel sterkte. Zoek eens iets over 'omdenken'. Misschien zit je niet zo vast als je denkt, maar kun je dat vanuit een uitzichtsloze situatie niet zien.
Het doet mij veel denken aan aikido. Hij valt aan, maar jij hebt een keus of je op de aanval in gaat ... of gewoon opzij stapt.
Een appje is alsof iemand een zwaai in jouw richting geeft. Je kunt die arm vastpakken om je te verdedigen; maar dan zit jouw eigen arm ook meteen vast; je kunt niet meer weglopen, je bent gedwongen te re-ageren op wat hij doet; je bent gedwongen om te volgen.
Klopt mijn analogie een beetje?
Dat geldt bv ook als hij jou in zijn weekend apt over een probleem.
Zodra jij dat apje beantwoordt, heeft hij je. Met elk antwoord heeft hij je beet.
Op dat moment is het jouw probleem.
Zolang de blauwe vinkjes bij hem uitblijven, is het zijn probleem.
Het is toch te gek dat een volwassen man geen probleem met een vuile onderbroek kan oplossen? Serieus?
Probeer te bedenken wat je wilt bereiken. Duidelijk niet 'gelijk krijgen' daar sta je al ver boven.
Je gaat hem ook niet veranderen en hij gaat jou ook niet opvolgen als jij op het ouderschapsplan wijst.
Overal waar hij het niet mee eens is - en jij bent een geldwolf en een regeln**ker; bedenk: Wat is het ergste dat er kan gebeuren als ik nu die app op 'dempen' zet?
Denk je krediet op te bouwen, of een goede verstandhouding, als je niet te vaak tegen hem in gaat? Enne... werkt dat ook? (kun je krediet opbouwen bij iemand die op je neerkijkt, je vernedert en een hekel aan je heeft?)
Waarom reageer je zoals je reageert? Hij drukt op jouw knopjes, en hij kent ze heel goed. Probeer je iets te bereiken, of re-ageer je alleen elke keer op wat hij nu weer verzonnen heeft? Wat zijn die knopjes waar hij op duwt? Hoe werkt dit?
En misschien als je iets echt belangrijk vindt: Advocaat er bij en naar de rechter.
(zoals die alimentatie). Ook om even te laten voelen: dit schoothondje accepteert een hoop sh*t maar ze laat niet over zich lopen.
Veel sterkte. Zoek eens iets over 'omdenken'. Misschien zit je niet zo vast als je denkt, maar kun je dat vanuit een uitzichtsloze situatie niet zien.
kooktmetknoflook wijzigde dit bericht op 09-03-2021 00:21
8.06% gewijzigd
dinsdag 9 maart 2021 om 00:18
LīlyRose schreef: ↑09-03-2021 00:10Ik ga nog steeds wel een keertje in het jaar de mist in. Hij is alleen maar gekker geworden de afgelopen 16 jaar, dus totaal zinloos om dat te doen. Dus bel ik nog af en toe mijn moeder om even uit te razen (gelukkig nog maar af en toe ipv elke week), of koop ik een tompouce bij de Hema, helemaal voor mij alleen
Doe je goed
Ik heb de hele mail uit handen gegeven. Als er (gelukkig niet vaak meer) weer zo'n rant binnenkomt over mijn moederschap, dan filtert een vriendin dat voor me. Die appt dan alleen, " je moet daar en daar om zo laat zijn voor dat en dat" .
Als het alleen maar rant is dan hoor ik helemaal niks en bewaart zij de mail.
Klinkt kinderachtig maar heeft me echt heel erg geholpen om afstand te nemen.
dinsdag 9 maart 2021 om 00:31
thanks, ik vond je directe reactie niet erg hoor, het raakt bij mij ergens waarvan ik denk dat ik er mee verder kan dus alleen maar goed, maar geen pasklare antwoorden, dingen om even verder op te broedenKooktMetKnoflook schreef: ↑09-03-2021 00:16Veel sterkte want je hebt het niet makkelijk en ik reageerde vrij ... direct in mijn eerste reactie.
Het doet mij veel denken aan aikido. Hij valt aan, maar jij hebt een keus of je op de aanval in gaat ... of gewoon opzij stapt.
Een appje is alsof iemand een zwaai in jouw richting geeft. Je kunt die arm vastpakken om je te verdedigen; maar dan zit jouw eigen arm ook meteen vast; je kunt niet meer weglopen, je bent gedwongen te re-ageren op wat hij doet; je bent gedwongen om te volgen.
Klopt mijn analogie een beetje?
Dat geldt bv ook als hij jou in zijn weekend apt over een probleem.
Zodra jij dat apje beantwoordt, heeft hij je. Met elk antwoord heeft hij je beet.
Op dat moment is het jouw probleem.
Zolang de blauwe vinkjes bij hem uitblijven, is het zijn probleem.
Het is toch te gek dat een volwassen man geen probleem met een vuile onderbroek kan oplossen? Serieus?
Probeer te bedenken wat je wilt bereiken. Duidelijk niet 'gelijk krijgen' daar sta je al ver boven.
Je gaat hem ook niet veranderen en hij gaat jou ook niet opvolgen als jij op het ouderschapsplan wijst.
Overal waar hij het niet mee eens is - en jij bent een geldwolf en een regeln**ker; bedenk: Wat is het ergste dat er kan gebeuren als ik nu die app op 'dempen' zet?
Denk je krediet op te bouwen, of een goede verstandhouding, als je niet te vaak tegen hem in gaat? Enne... werkt dat ook? (kun je krediet opbouwen bij iemand die op je neerkijkt, je vernedert en een hekel aan je heeft?)
Waarom reageer je zoals je reageert? Hij drukt op jouw knopjes, en hij kent ze heel goed. Probeer je iets te bereiken, of re-ageer je alleen elke keer op wat hij nu weer verzonnen heeft? Wat zijn die knopjes waar hij op duwt? Hoe werkt dit?
En misschien als je iets echt belangrijk vindt: Advocaat er bij en naar de rechter.
(zoals die alimentatie). Ook om even te laten voelen: dit schoothondje accepteert een hoop sh*t maar ze laat niet over zich lopen.
Veel sterkte. Zoek eens iets over 'omdenken'. Misschien zit je niet zo vast als je denkt, maar kun je dat vanuit een uitzichtsloze situatie niet zien.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
