gescheiden, kinderen, slecht contact ex

Maduixa schreef: ↑

08-03-2021 22:12

Dat is waarom het gaat, niet om wasjes of wel en niet een portemonnee halen. Dat deze man keer op keer op keer iets weet te verzinnen wat wij nu nog niet eens kunnen bedenken, om over te zeiken. Hoe moet je daar in godsnaam mee omgaan?

Cameron7 schreef: ↑

09-03-2021 08:09

Veel mannen die alimentatie moeten betalen gaan zo dwarsliggen omdat ze denken dat moeder het geld voor zichzelf gebruikt. Daar komt veel venijn uit voort.
Het lijkt me dat je ex je voor dat venijn terug wil pakken/raken.

In het algemeen is het zo dat er tussen 2 mensen een dynamiek bestaat die alleen kan bestaan door hetzelfde reactiepatroon.

Dus, wat al eerder is gezegd in dit draadje, verander je eigen houding/communicatie en de dynamiek verandert.

Blauw_bloempje schreef: ↑

09-03-2021 12:42

Ik weet niet of dat het is, erkenning.
En het gaat me ook niet zozeer om wie wat betaalt van welk geld.

Het gaat me er meer om dat ik het gewoon te achterlijk voor woorden vind dat hij automatisch verwacht dat ik alles doe regel en oplos en als het dan om iets ingewikkelds gaat nee, zoon heeft een bepaald soort tandpasta nodig en mondwater ivm zijn beugel. En hooikoortstabletten. Gewoon van de drogist. Waar hij tegenover woont. Dus ik laat hem weten wat zoon nodig heeft/gebruikt, maar in plaats van dat hij dat zelf regelt vraagt hij mij waarom ik het niet meegegeven heb. Nou gewoon omdat het voor mij niet te doen is zowel daar als hier in de gaten te houden dat zoon voldoende heeft, wanneer het op is, etc. En we hebben het niet over dat hij daar 1x in de 2 weken een weekend is, nee hij is er om en om 7 dagen. En wie dat dan moet betalen volgens de alimentatienormen daar gaat het me helemaal niet om.En ja daar ga ik volgende keer heus wel praktischer mee om, ik geef zoon wel geld mee dat hij het zelf koopt. Maar ik kon gewoon niet vermoeden dat hij hier een issue van ging maken toen ik aangaf wat zoon nodig heeft.

En als het dan daarbij bleef, dat ex te belabberd is dit soort dingen zelf even te regelen, of die was te doen. Nee, daarnaast de constante stroom aan kritiek en commentaar. Ik voed ze niet op (is niet zo) . Ze mogen hier alles (is niet zo). Ze hoeven hier niks (is niet zo). Geen wonder dat de kinderen hier willen zijn en niet bij hem. 1 kind ziet er niet uit, vindt hij (is niet zo), en dat is mijn schuld, want ik moet zeggen wat voor kapsel wel en niet staat, en ik moet haar vertellen dat ze andere soort kleren moet dragen, terwijl dit kind dus 15 is en dat prima zelf kan bepalen maar het is dus mijn schuld, en ik ben er ook schuld aan dat dit kind niet meer bij hem wil zijn, want ik doe er niet genoeg aan hun relatie te verbeteren, en dat dit kind een mening over hem heeft daar is hij niet van gediend, die achterlijke mening moet ik haar uit haar hoofd praten, en dat hun slechte relatie heel misschien kan liggen aan hoe hij over dit kind praat en denkt en hoe hij dit kind behandelt , dat komt niet in hem op. Dit ligt echt aan mij, en aan haar. Niet aan hem.
Altijd, alles.

Blauw_bloempje schreef: ↑

09-03-2021 12:42

En als het dan daarbij bleef, dat ex te belabberd is dit soort dingen zelf even te regelen, of die was te doen. Nee, daarnaast de constante stroom aan kritiek en commentaar. Ik voed ze niet op (is niet zo) . Ze mogen hier alles (is niet zo). Ze hoeven hier niks (is niet zo). Geen wonder dat de kinderen hier willen zijn en niet bij hem. 1 kind ziet er niet uit, vindt hij (is niet zo), en dat is mijn schuld, want ik moet zeggen wat voor kapsel wel en niet staat, en ik moet haar vertellen dat ze andere soort kleren moet dragen, terwijl dit kind dus 15 is en dat prima zelf kan bepalen maar het is dus mijn schuld, en ik ben er ook schuld aan dat dit kind niet meer bij hem wil zijn, want ik doe er niet genoeg aan hun relatie te verbeteren, en dat dit kind een mening over hem heeft daar is hij niet van gediend, die achterlijke mening moet ik haar uit haar hoofd praten, en dat hun slechte relatie heel misschien kan liggen aan hoe hij over dit kind praat en denkt en hoe hij dit kind behandelt , dat komt niet in hem op. Dit ligt echt aan mij, en aan haar. Niet aan hem.
Altijd, alles.

Blauw_bloempje schreef: ↑

09-03-2021 12:42

En als het dan daarbij bleef, dat ex te belabberd is dit soort dingen zelf even te regelen, of die was te doen. Nee, daarnaast de constante stroom aan kritiek en commentaar. Ik voed ze niet op (is niet zo) . Ze mogen hier alles (is niet zo). Ze hoeven hier niks (is niet zo). Geen wonder dat de kinderen hier willen zijn en niet bij hem. 1 kind ziet er niet uit, vindt hij (is niet zo), en dat is mijn schuld, want ik moet zeggen wat voor kapsel wel en niet staat, en ik moet haar vertellen dat ze andere soort kleren moet dragen, terwijl dit kind dus 15 is en dat prima zelf kan bepalen maar het is dus mijn schuld, en ik ben er ook schuld aan dat dit kind niet meer bij hem wil zijn, want ik doe er niet genoeg aan hun relatie te verbeteren, en dat dit kind een mening over hem heeft daar is hij niet van gediend, die achterlijke mening moet ik haar uit haar hoofd praten, en dat hun slechte relatie heel misschien kan liggen aan hoe hij over dit kind praat en denkt en hoe hij dit kind behandelt , dat komt niet in hem op. Dit ligt echt aan mij, en aan haar. Niet aan hem.
Altijd, alles.

Protocol schreef: ↑

09-03-2021 12:54

Ik hoor het aan en reageer niet. Dropt hij ze hier thuis na de vakantie met een berg wasgoed, dan was ik dat. Daarna krijg ik op hoogstaande poten een appje dat hij geen kleding meer voor ze heeft (dat zat dus in die koffer.....), dan geef ik braaf die schone was weer mee.

Blauw_bloempje schreef: ↑

09-03-2021 12:42

Het gaat me er meer om dat ik het gewoon te achterlijk voor woorden vind dat hij automatisch verwacht dat ik alles doe regel en oplos en als het dan om iets ingewikkelds gaat nee, zoon heeft een bepaald soort tandpasta nodig en mondwater ivm zijn beugel. En hooikoortstabletten. Gewoon van de drogist. Waar hij tegenover woont. Dus ik laat hem weten wat zoon nodig heeft/gebruikt, maar in plaats van dat hij dat zelf regelt vraagt hij mij waarom ik het niet meegegeven heb.

En als het dan daarbij bleef, dat ex te belabberd is dit soort dingen zelf even te regelen, of die was te doen. Nee, daarnaast de constante stroom aan kritiek en commentaar. Ik voed ze niet op (is niet zo) . Ze mogen hier alles (is niet zo). Ze hoeven hier niks (is niet zo). Geen wonder dat de kinderen hier willen zijn en niet bij hem. 1 kind ziet er niet uit, vindt hij (is niet zo), en dat is mijn schuld, want ik moet zeggen wat voor kapsel wel en niet staat, en ik moet haar vertellen dat ze andere soort kleren moet dragen, terwijl dit kind dus 15 is en dat prima zelf kan bepalen maar het is dus mijn schuld, en ik ben er ook schuld aan dat dit kind niet meer bij hem wil zijn, want ik doe er niet genoeg aan hun relatie te verbeteren, en dat dit kind een mening over hem heeft daar is hij niet van gediend, die achterlijke mening moet ik haar uit haar hoofd praten, en dat hun slechte relatie heel misschien kan liggen aan hoe hij over dit kind praat en denkt en hoe hij dit kind behandelt , dat komt niet in hem op. Dit ligt echt aan mij, en aan haar. Niet aan hem.
Altijd, alles.

KooktMetKnoflook schreef: ↑

09-03-2021 16:36

Tweede. Denk je dat er een antwoord bestaat, dat jouw ex niet irriteert?
Ja, dat antwoord bestaat. Het is niet "jij woont tegenover de drogist, moet ik de route voor je uittekenen?"
Het enige antwoord dat hem niet irriteert is: "Oh nee ik ben ze vergeten, en ik zit nu bij mijn moeder die ik al 2 weken niet heb gezien en nu moet ik 50km rijden om ze te brengen en dan is mijn hele middag naar de haaien maar ik kom er meteen aan en sorry voor het ongemak".
Dat is het enige antwoord dat hem niet irriteert.

Blauw_bloempje schreef: ↑

09-03-2021 17:04

Je hebt zo gelijk dat de tranen ervan in mijn ogen springen. Ik denk gelijk aan die keer dat ik met vriend zat te eten in een restaurant en ex maar bleef appen omdat hij verwachtte dat ik de fiets van zoon even kwam brengen.