Relaties
alle pijlers
HELP! Kies ik voor mijn relatie of voor mezelf?
zondag 15 februari 2009 om 11:33
Ik heb momenteel een relatie van bijna 3 jaar waarin ik totaal niet gelukkig ben.
Mensen in mijn omgeving kennen mij als een rationeel en nuchter persoon die sterk in haar schoenen staat, maar als het om mijn eigen relatie gaat ken ik mezelf niet eens terug. Wat mankeert me?!
In het begin was alles natuurlijk koek en ei. Je bent verliefd en begint van elkaar te houden, maar gaandeweg ontdek je eigenschappen van hem waar je op z'n zachtst gezegd niet zo gecharmeerd van bent. Je denkt dat dat wel overwaait of dat je dat kan veranderen in je relatie. Het begon met kleine dingen, maar die hebben juist de hoogste storingsfactor.
Zo is hij iemand die altijd voor zijn beurt praat en een ander nooit uit laat spreken. Hij wil zich constant laten horen en heeft niet het respect voor het woord van een ander. Alles draait om hem, wat hij vindt en wat hij te zeggen heeft. Hij is nooit tevreden met de dingen die hij heeft. Alles kan altijd beter, mooier en groter. Dan wil hij weer ander werk, dan weer een nieuwe auto of nieuwe kleren. Hij staat negatief in het leven en "Dat overkomt mij wel weer" is een zinnetje die ik regelmatig te horen krijg. Ik ben van mening dat je zelf verantwoordelijk bent voor je eigen gedrag en geluk en dat je dat niet steeds kan verwijten aan alles om je heen behalve jezelf. Hij is impulsief, onnadenkend en egocentrisch. Allemaal eigenschappen die bij mij totaal het tegenovergestelde zijn.
Hij is jaloers op me en dat merk ik aan een heleboel dingen. Hij kan het bijvoorbeeld niet hebben dat ik ontzettend close ben met mijn moeder en mijn zus. De band die wij met elkaar hebben is zo sterk en daar voelt hij zich onzeker over terwijl dat totaal niet hoeft! De relatie die hij met zijn ouders heeft is daarentegen zo stug als rubber. Daarnaast kan hij het niet hebben dat ik vaak leuke events heb van mijn werk en dat ik thuis kom met enthousiaste verhalen. Dan is het van: "Jij doet altijd leuke dingen met je werk, ik niet". Het is nooit eens van "Goh schat, wat leuk dat je het naar je zin hebt gehad."
En als ik met vriendinnen ga stappen dan geeft hij me (vlak voordat ik wegga) een rotgevoel door vervelende dingen te zeggen, dingen waarvan hij weet dat ik me rot ga voelen en aan mezelf ga twijfelen.
Afgelopen week was er fysiek geweld in onze relatie. We hadden een aanvaring met elkaar en hij werd toen zo boos dat hij me heeft geschopt en geslagen. Hij heeft toen zelf de politie gebeld en geprobeerd te laten lijken alsof ik degene was die doordraaide. Ze wilden hem zelfs meenemen en nóg nam ik het voor hem op. Een uur later komt hij doodleuk terug met parfum als cadeautje om het goed te maken. Mij geestelijk manipuleren, dat is waar hij constant mee bezig is.
Natuurlijk snijdt het mes aan twee kanten en is dit alleen mijn kant van het verhaal. Hij heeft zijn waarheid en ik heb mijn waarheid. Feit is wel dat ik hier niet mee door wil gaan. Ik ben al een keer naar hem teruggegaan, maar diep van binnen weet ik dat het niet werkt. We hebben net een huis gekocht en dat is ook iets waar ik me zorgen over maak gezien de penibele huizenmarkt op dit moment. (Maargoed, is dat belangrijker dan ik?)
Ik moet een manier vinden om mezelf sterk te maken en de knoop door te hakken. Daar word ik een stuk gelukkiger van ook al voel ik me nu niet zo.
Ze zeggen, liefde maakt blind... en dat doet het zeker. Stekeblind.
Ik had nooit van mezelf gedacht dat ik zó ver zou gaan voor een relatie. Ik wil niet meer zo'n gecompliceerde relatie, ik wil weer gelukkig zijn en mezelf weer op de eerste plaats zetten.
Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan..
Daarom heb ik op dit forum een topic geplaatst omdat ik jullie kijk graag wil weten als 'buitenstaander'... Ik zie het niet helder meer omdat ik er middenin zit, ik ga heel erg aan mezelf twijfelen (heb ik niet goed genoeg mijn best gedaan of moet ik het misschien toch nog een kans geven..)
Mensen in mijn omgeving kennen mij als een rationeel en nuchter persoon die sterk in haar schoenen staat, maar als het om mijn eigen relatie gaat ken ik mezelf niet eens terug. Wat mankeert me?!
In het begin was alles natuurlijk koek en ei. Je bent verliefd en begint van elkaar te houden, maar gaandeweg ontdek je eigenschappen van hem waar je op z'n zachtst gezegd niet zo gecharmeerd van bent. Je denkt dat dat wel overwaait of dat je dat kan veranderen in je relatie. Het begon met kleine dingen, maar die hebben juist de hoogste storingsfactor.
Zo is hij iemand die altijd voor zijn beurt praat en een ander nooit uit laat spreken. Hij wil zich constant laten horen en heeft niet het respect voor het woord van een ander. Alles draait om hem, wat hij vindt en wat hij te zeggen heeft. Hij is nooit tevreden met de dingen die hij heeft. Alles kan altijd beter, mooier en groter. Dan wil hij weer ander werk, dan weer een nieuwe auto of nieuwe kleren. Hij staat negatief in het leven en "Dat overkomt mij wel weer" is een zinnetje die ik regelmatig te horen krijg. Ik ben van mening dat je zelf verantwoordelijk bent voor je eigen gedrag en geluk en dat je dat niet steeds kan verwijten aan alles om je heen behalve jezelf. Hij is impulsief, onnadenkend en egocentrisch. Allemaal eigenschappen die bij mij totaal het tegenovergestelde zijn.
Hij is jaloers op me en dat merk ik aan een heleboel dingen. Hij kan het bijvoorbeeld niet hebben dat ik ontzettend close ben met mijn moeder en mijn zus. De band die wij met elkaar hebben is zo sterk en daar voelt hij zich onzeker over terwijl dat totaal niet hoeft! De relatie die hij met zijn ouders heeft is daarentegen zo stug als rubber. Daarnaast kan hij het niet hebben dat ik vaak leuke events heb van mijn werk en dat ik thuis kom met enthousiaste verhalen. Dan is het van: "Jij doet altijd leuke dingen met je werk, ik niet". Het is nooit eens van "Goh schat, wat leuk dat je het naar je zin hebt gehad."
En als ik met vriendinnen ga stappen dan geeft hij me (vlak voordat ik wegga) een rotgevoel door vervelende dingen te zeggen, dingen waarvan hij weet dat ik me rot ga voelen en aan mezelf ga twijfelen.
Afgelopen week was er fysiek geweld in onze relatie. We hadden een aanvaring met elkaar en hij werd toen zo boos dat hij me heeft geschopt en geslagen. Hij heeft toen zelf de politie gebeld en geprobeerd te laten lijken alsof ik degene was die doordraaide. Ze wilden hem zelfs meenemen en nóg nam ik het voor hem op. Een uur later komt hij doodleuk terug met parfum als cadeautje om het goed te maken. Mij geestelijk manipuleren, dat is waar hij constant mee bezig is.
Natuurlijk snijdt het mes aan twee kanten en is dit alleen mijn kant van het verhaal. Hij heeft zijn waarheid en ik heb mijn waarheid. Feit is wel dat ik hier niet mee door wil gaan. Ik ben al een keer naar hem teruggegaan, maar diep van binnen weet ik dat het niet werkt. We hebben net een huis gekocht en dat is ook iets waar ik me zorgen over maak gezien de penibele huizenmarkt op dit moment. (Maargoed, is dat belangrijker dan ik?)
Ik moet een manier vinden om mezelf sterk te maken en de knoop door te hakken. Daar word ik een stuk gelukkiger van ook al voel ik me nu niet zo.
Ze zeggen, liefde maakt blind... en dat doet het zeker. Stekeblind.
Ik had nooit van mezelf gedacht dat ik zó ver zou gaan voor een relatie. Ik wil niet meer zo'n gecompliceerde relatie, ik wil weer gelukkig zijn en mezelf weer op de eerste plaats zetten.
Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan..
Daarom heb ik op dit forum een topic geplaatst omdat ik jullie kijk graag wil weten als 'buitenstaander'... Ik zie het niet helder meer omdat ik er middenin zit, ik ga heel erg aan mezelf twijfelen (heb ik niet goed genoeg mijn best gedaan of moet ik het misschien toch nog een kans geven..)
anoniem_81261 wijzigde dit bericht op 15-02-2009 12:29
Reden: spelfout
Reden: spelfout
% gewijzigd
zondag 15 februari 2009 om 11:42
Meid, toen ik de topictitel las wist ik het al. Als kiezen voor je relatie betekent dat je niet kiest voor jezelf is het volgens mij zo klaar als een klontje.
Relaties die om één persoon draaien, werken nu eenmaal niet en dat is wat hier volgens mij aan de hand is.
Doe jezelf een plezier en laat deze zelfingenomen, agressieveling voor wat ie is.
Ik begrijp dat het moeilijk lijkt om de stap te zetten, maar geloof me als je het eenmaal doet blijkt het verrassend makkelijk en bovendien heel bevrijdend.
Relaties die om één persoon draaien, werken nu eenmaal niet en dat is wat hier volgens mij aan de hand is.
Doe jezelf een plezier en laat deze zelfingenomen, agressieveling voor wat ie is.
Ik begrijp dat het moeilijk lijkt om de stap te zetten, maar geloof me als je het eenmaal doet blijkt het verrassend makkelijk en bovendien heel bevrijdend.
The time is now
zondag 15 februari 2009 om 11:44
Hoi Sterretje,
Als ik je jouw verhaal zo lees dan lijkt het me zo klaar als een klontje. Stop hiermee, zo snel mogelijk. Ga eindelijk voor jezelf kiezen en laat hem gaan. Ik snap heel goed dat je het moeilijk vindt afstand te nemen, vooral omdat je ineens in een zwart gat valt en het 'vertrouwde' weg is. Maar nu zeg ik je, dat zal over gaan, echt. Als je een paar maanden verder bent zal je waarschijnlijk denken 'Hoe heb ik hier ooit zo lang over kunnen twijfelen?'. Je bent het zo niet waard om op deze manier behandeld te worden, echt niet. Vergeet nooit dat jijzelf het allerbelangrijkste bent in je eigen leven. Ik heb ook zojuist mijn relatie beindigd, dus ik weet waar ik het over heb. Ik herken dingen uit je verhaal. Ik heb een keuze gemaakt en ik weet dat het de goeie is. Wees sterk, misschien helpt het als ik zeg dat je overal sterker uitkomt....al voelt dat nu misschien niet zo.
Ik wens je heel veel sterkte, houd je me op de hoogte?
Groetjes
Als ik je jouw verhaal zo lees dan lijkt het me zo klaar als een klontje. Stop hiermee, zo snel mogelijk. Ga eindelijk voor jezelf kiezen en laat hem gaan. Ik snap heel goed dat je het moeilijk vindt afstand te nemen, vooral omdat je ineens in een zwart gat valt en het 'vertrouwde' weg is. Maar nu zeg ik je, dat zal over gaan, echt. Als je een paar maanden verder bent zal je waarschijnlijk denken 'Hoe heb ik hier ooit zo lang over kunnen twijfelen?'. Je bent het zo niet waard om op deze manier behandeld te worden, echt niet. Vergeet nooit dat jijzelf het allerbelangrijkste bent in je eigen leven. Ik heb ook zojuist mijn relatie beindigd, dus ik weet waar ik het over heb. Ik herken dingen uit je verhaal. Ik heb een keuze gemaakt en ik weet dat het de goeie is. Wees sterk, misschien helpt het als ik zeg dat je overal sterker uitkomt....al voelt dat nu misschien niet zo.
Ik wens je heel veel sterkte, houd je me op de hoogte?
Groetjes
zondag 15 februari 2009 om 11:51
Je bent niet meer gelukkig met hem en jullie halen niet het beste in elkaar naar boven. Hij is zelfs geweldadig geworden naar jou toe. Als je niet meer gelukkig bent hoef je echt geen dichtgetimmerde reden op tafel te kunnen leggen om je relatie uit te maken. ' Ik wil niet meer' is voldoende.
Waar twijfel je nog aan dan? Dat je je zorgen maakt om praktische zaken kan ik me voorstellen, maar die zijn op te lossen hoor.
Je hebt een sterke band met je moeder en zus vertel je. Zoek daar hulp en steun en probeer opnieuw te beginnen.
Waar twijfel je nog aan dan? Dat je je zorgen maakt om praktische zaken kan ik me voorstellen, maar die zijn op te lossen hoor.
Je hebt een sterke band met je moeder en zus vertel je. Zoek daar hulp en steun en probeer opnieuw te beginnen.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
zondag 15 februari 2009 om 11:51
ik denk dat je verslaad bent aan die man en het ook zo moet behandelen.
dus cold turkey ermee stoppen, jezelf geen verwijten maken en je richten op een gelukkige toekomst voor jezelf.
google eens relatieverslaafd, je zult er een hoop herkenning in vinden!
je moet jezelf echt een schop onder de kont geven, alleen jij kunt dit stoppen dus jij zult het ook echt helemaal alleen moeten doen.
doen hoor, je zult er zo veel beter uitkomen!
dus cold turkey ermee stoppen, jezelf geen verwijten maken en je richten op een gelukkige toekomst voor jezelf.
google eens relatieverslaafd, je zult er een hoop herkenning in vinden!
je moet jezelf echt een schop onder de kont geven, alleen jij kunt dit stoppen dus jij zult het ook echt helemaal alleen moeten doen.
doen hoor, je zult er zo veel beter uitkomen!
zondag 15 februari 2009 om 12:02
Eens met iedereen, En ik denk dat jijd at eiegnlijk ook wel bent, maar het nog niet durft toegeven.
Kijk eens naar de situatie zoals een buitenstaander kijkt, wat zou je zeggen?
En ja de situatie wordt eenzijdig belicht, maar zogauw er geweld bij komt kijken wegwezen.
Kijk eens naar de situatie zoals een buitenstaander kijkt, wat zou je zeggen?
En ja de situatie wordt eenzijdig belicht, maar zogauw er geweld bij komt kijken wegwezen.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zondag 15 februari 2009 om 12:27
Wat lief jullie berichtjes, jullie weten half niet wat het met me doet.
Ik heb altijd gedacht dat ik nog harder moest rennen en nog beter mijn best moest doen voor onze relatie. Maar ik weet nu dat hij niet zal veranderen.
Het voelt ook als falen ten opzichte van mezelf hoe gek het ook klinkt. Ik had het zo graag met hem samen gewild, een leuk leven met ons huis en alles erom heen. Hij heeft echt alles kapot gemaakt. En dat doet ontzettend pijn.
Nu is het belangrijk dat het huis verkocht wordt en daar zie ik best wel tegenop. Ik weet dat het materialistisch en vervangbaar is, maar het is wel iets waar ik keihard voor gewerkt heb (waar ik nu een schuld aan overhou). Maar anderzijds weegt dat niet op tegen het stukje eigenwaarde wat ik nog heb en wil behouden. Dat is nu het allerbelangrijkste voor me.
Ik heb altijd gedacht dat ik nog harder moest rennen en nog beter mijn best moest doen voor onze relatie. Maar ik weet nu dat hij niet zal veranderen.
Het voelt ook als falen ten opzichte van mezelf hoe gek het ook klinkt. Ik had het zo graag met hem samen gewild, een leuk leven met ons huis en alles erom heen. Hij heeft echt alles kapot gemaakt. En dat doet ontzettend pijn.
Nu is het belangrijk dat het huis verkocht wordt en daar zie ik best wel tegenop. Ik weet dat het materialistisch en vervangbaar is, maar het is wel iets waar ik keihard voor gewerkt heb (waar ik nu een schuld aan overhou). Maar anderzijds weegt dat niet op tegen het stukje eigenwaarde wat ik nog heb en wil behouden. Dat is nu het allerbelangrijkste voor me.
zondag 15 februari 2009 om 12:49
quote:sterretje74 schreef op 15 februari 2009 @ 12:37:
[...]
Die heb ik niet, wel redenen om niet te blijven.
Ik heb nu wel angst voor de toekomst en alles wat komen gaat...en hoeveel groter wordt jouw angst als je blijft en je weet niet of hij nog eens geweld gaat gebruiken?
[...]
Die heb ik niet, wel redenen om niet te blijven.
Ik heb nu wel angst voor de toekomst en alles wat komen gaat...en hoeveel groter wordt jouw angst als je blijft en je weet niet of hij nog eens geweld gaat gebruiken?
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zondag 15 februari 2009 om 13:11
Oh en Sterretje. Wat je zegt over het gevoel hebben te falen als je stopt met de relatie is helemaal niet gek, maar zelfs erg herkenbaar voor mij. Bedenk je echter wel dat je met twee personen aan een relatie moet werken om het te laten slagen.
Als doe jij in je ééntje nog zó je best, het zal nooit genoeg zijn om zijn aandeel in te vullen.
Als doe jij in je ééntje nog zó je best, het zal nooit genoeg zijn om zijn aandeel in te vullen.
The time is now
zondag 15 februari 2009 om 14:33
quote:sterretje74 schreef op 15 februari 2009 @ 12:37:
[...]
Die heb ik niet, wel redenen om niet te blijven.
Ik heb nu wel angst voor de toekomst en alles wat komen gaat...
Lieve meid, de toekomst is leuk. Want je gaat hem zelf invullen! Hou dat in gedachten. Doorzetten hoor, straks zal alles anders zijn.
[...]
Die heb ik niet, wel redenen om niet te blijven.
Ik heb nu wel angst voor de toekomst en alles wat komen gaat...
Lieve meid, de toekomst is leuk. Want je gaat hem zelf invullen! Hou dat in gedachten. Doorzetten hoor, straks zal alles anders zijn.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
maandag 16 februari 2009 om 12:27
Ik voel me echt verschrikkelijk vandaag. Ik ben nu al 3 dagen van huis (bij ouders) en heb hem sindsdien ook niet meer gezien of gesproken.
Ik weet dat ik er een eind aan moet maken en dat ga ik ook doen (gelukkig speelt mijn verstand nu de boventoon ipv mijn hart).
Vanochtend CityBox gebeld ivm opslaan van mijn inboedel en aan het kijken bij welke makelaar wij het huis in de verkoop kunnen zetten.
En ook al weet ik dat het beter is, het doet zo ongelovelijk pijn!!! Ik hou nog zoveel van hem en het doet zeer dat het op deze manier afloopt. Ik heb dit helemaal niet gewild, het liefst was ik er blijven wonen samen met hém. Maar ik weet ook dat hoe onze relatie was, geen kans van slagen heeft.
Ik wou dat dit klotegevoel weg was, dan maakte het allemaal een stuk makkelijker.
Liefs van een hele verdrietige meid
Ik weet dat ik er een eind aan moet maken en dat ga ik ook doen (gelukkig speelt mijn verstand nu de boventoon ipv mijn hart).
Vanochtend CityBox gebeld ivm opslaan van mijn inboedel en aan het kijken bij welke makelaar wij het huis in de verkoop kunnen zetten.
En ook al weet ik dat het beter is, het doet zo ongelovelijk pijn!!! Ik hou nog zoveel van hem en het doet zeer dat het op deze manier afloopt. Ik heb dit helemaal niet gewild, het liefst was ik er blijven wonen samen met hém. Maar ik weet ook dat hoe onze relatie was, geen kans van slagen heeft.
Ik wou dat dit klotegevoel weg was, dan maakte het allemaal een stuk makkelijker.
Liefs van een hele verdrietige meid
dinsdag 17 februari 2009 om 11:03
Sterretje, je klinkt verdrietig en verslagen, maar ook vastbesloten. En je hebt door dat je bij jezelf moet blijven, dat dat het allerbelangrijkste is. En dat is je kracht en zal ook ke kracht blijven. Verdriet over een verbroken relatie, de ellende, zijn leuke kanten, verslagenheid, het hoort er allemaal bij. Maar je hebt jezelf nog en dus kom je er zeker en sterker uit.
Zoek afleiding en weet dat het goed komt.
Sterkte.
Zoek afleiding en weet dat het goed komt.
Sterkte.
