Relaties
alle pijlers
herstart van een 20 jarig durende relatie of niet?
zaterdag 7 november 2020 om 15:50
Hallo dames en heren, ik zal proberen kort te schetsen hoe ik momenteel leef en wat mijn twijfels zijn en ik hoop op jullie adviezen.
Ik ben nu een kleine 5 jaar officieel uit de relatie met mijn vriend, nadat wij twintig jaar een relatie hebben gehad. Na 1 jaar zijn wij toch tot de conclusie gekomen dat we elkaar niet willen missen en ons misten. Dus na een jaar zijn we een beetje soort van weer bij elkaar gekomen. Maar het gaat toch niet goed. We hebben periodiek veel verdriet en ruzies over de échte commitment die aan beide kanten ontbreekt en daar hoop ik graag uit te komen.
Achtergrondinformatie: aan deze relatie is een eind gekomen, omdat hij verliefd was op een ander. Nu is zoiets nooit een op zichzelf staand iets, maar komt meestal voort uit onvrede etc. Deze vrouw en hij hebben 1 keer gekust, zijn daarvan geschrokken en hij heeft mij zijn verliefdheid opgebiecht. Er is geen contact meer met haar, behalve dat ze wel binnen hetzelfde bedrijf werken en hij haar nog gemiddeld 1 keer per week tegenkomt (momenteel niet door thuiswerken). Hij blijft wel nog steeds een zwak voor haar houden (in eigen woorden, in een ander leven zou hij daar ook een relatie mee kunnen hebben).
Maar er ontbreekt bij ons allebei ook vertrouwen dat onze moeizame relatie uit het verleden niet klaar is en dat wij die problemen altijd met ons mee zullen dragen. Ook heeft hij een depressie achter de rug en is daarvan nog herstellende, wat betekent dat hij naar eigen zeggen niet vol voor ons kan gaan en zich moet focussen op zichzelf. Ik begrijp dat, maar vraag me telkens af hoe lang dat is voordat we aan ONS kunnen werken.
Wat is er bij jullie ooit nodig geweest om te kijken of je weer écht goed in de relatie zat? Ik blijf maar op twee benen hinken, kan niet het vertrouwen opbrengen om te geloven in een relatie 2.0 en omdat hij vindt dat ik nooit tevreden zal kunnen zijn, hij niet het vertrouwen heeft dat er een relatie 2.0 is. Met andere woorden, we draaien om elkaar heen, brengen leuke tijd met elkaar door, niemand uit onze omgeving weet het echt (al hebben sommigen misschien een vermoeden) en over de toekomst mag eigenlijk niet gesproken worden. Hij vindt mijn wensen voor de toekomst rigide en ik vind zijn verlangens voor de toekomst geen recht doen aan een goede relatie.
We zijn beiden begin 40 en hebben geen kinderen. We wonen niet samen (nooit gedaan) en ik zou dat (als uitgangspunt voor een relatie) voor de toekomst wél willen, hij niet.
Ik ben nu een kleine 5 jaar officieel uit de relatie met mijn vriend, nadat wij twintig jaar een relatie hebben gehad. Na 1 jaar zijn wij toch tot de conclusie gekomen dat we elkaar niet willen missen en ons misten. Dus na een jaar zijn we een beetje soort van weer bij elkaar gekomen. Maar het gaat toch niet goed. We hebben periodiek veel verdriet en ruzies over de échte commitment die aan beide kanten ontbreekt en daar hoop ik graag uit te komen.
Achtergrondinformatie: aan deze relatie is een eind gekomen, omdat hij verliefd was op een ander. Nu is zoiets nooit een op zichzelf staand iets, maar komt meestal voort uit onvrede etc. Deze vrouw en hij hebben 1 keer gekust, zijn daarvan geschrokken en hij heeft mij zijn verliefdheid opgebiecht. Er is geen contact meer met haar, behalve dat ze wel binnen hetzelfde bedrijf werken en hij haar nog gemiddeld 1 keer per week tegenkomt (momenteel niet door thuiswerken). Hij blijft wel nog steeds een zwak voor haar houden (in eigen woorden, in een ander leven zou hij daar ook een relatie mee kunnen hebben).
Maar er ontbreekt bij ons allebei ook vertrouwen dat onze moeizame relatie uit het verleden niet klaar is en dat wij die problemen altijd met ons mee zullen dragen. Ook heeft hij een depressie achter de rug en is daarvan nog herstellende, wat betekent dat hij naar eigen zeggen niet vol voor ons kan gaan en zich moet focussen op zichzelf. Ik begrijp dat, maar vraag me telkens af hoe lang dat is voordat we aan ONS kunnen werken.
Wat is er bij jullie ooit nodig geweest om te kijken of je weer écht goed in de relatie zat? Ik blijf maar op twee benen hinken, kan niet het vertrouwen opbrengen om te geloven in een relatie 2.0 en omdat hij vindt dat ik nooit tevreden zal kunnen zijn, hij niet het vertrouwen heeft dat er een relatie 2.0 is. Met andere woorden, we draaien om elkaar heen, brengen leuke tijd met elkaar door, niemand uit onze omgeving weet het echt (al hebben sommigen misschien een vermoeden) en over de toekomst mag eigenlijk niet gesproken worden. Hij vindt mijn wensen voor de toekomst rigide en ik vind zijn verlangens voor de toekomst geen recht doen aan een goede relatie.
We zijn beiden begin 40 en hebben geen kinderen. We wonen niet samen (nooit gedaan) en ik zou dat (als uitgangspunt voor een relatie) voor de toekomst wél willen, hij niet.
maandag 9 november 2020 om 09:43
Weet je wat me zo zonde lijkt, dat je aan het eind van je leven er achter komt dat jij jezelf niet eens een leuke relatie heb gegund uit angst. Je bent al zo lang bij je partner dat je niet eens meer weet dat er ook een heel leven is buiten jullie relatie waar er veel minder problemen zijn dan die jij je op je hals haalt. Ik zou mezelf iets meer gunnen en dan maar die sprong in het diepe met bijkomend verdriet omdat je hem verlaat. Alles is beter dan hopen en wachten op niets en je hele leven stil zetten voor iemand die niets wil.
maandag 9 november 2020 om 10:14
Sorry, ik zag mijn tekst niet. Nog een keer.
Als ik een punt zet achter deze relatie, denk ik dat ik wel iets moet scheppen of doen om het te laten slagen. Want dat was destijds met het verbreken hetzelfde: allebei niet sterk genoeg om er een punt achter te zetten. Die punt was nl. grotendeels gebaseerd op een verstandelijke beslissing en niet op basis van een sterk gevoel. Want dat mis ik en zou zo kunnen helpen. Als er een sterk gevoel zou zijn, zoals
dit is de druppel
Wat voel ik me opgelucht
Maar dat zijn gevoelens die maar niet komen. Vooral gemis blijft de boventoon voeren helaas. Iemand enig idee hoe ik dat soort gevoelens wél kan gaan ontwikkelen?
Als ik een punt zet achter deze relatie, denk ik dat ik wel iets moet scheppen of doen om het te laten slagen. Want dat was destijds met het verbreken hetzelfde: allebei niet sterk genoeg om er een punt achter te zetten. Die punt was nl. grotendeels gebaseerd op een verstandelijke beslissing en niet op basis van een sterk gevoel. Want dat mis ik en zou zo kunnen helpen. Als er een sterk gevoel zou zijn, zoals
dit is de druppel
Wat voel ik me opgelucht
Maar dat zijn gevoelens die maar niet komen. Vooral gemis blijft de boventoon voeren helaas. Iemand enig idee hoe ik dat soort gevoelens wél kan gaan ontwikkelen?
maandag 9 november 2020 om 10:49
Mijn vriend is bij mij weggegaan in eerste instantie, omdat hij niet meer vol voor ons kon gaan en kiezen. Zijn gevoel van toen 5 jaar terug was niet genoeg. Maar toen het uit was kreeg hij het gevoel terug zoals hij dat zegt. Ik was heel erg verdrietig, maar heb geprobeerd mijn leven opnieuw op te pakken en als vrienden verder te gaan. En na een aantal maanden merkten we dat we die fijne oude gevoelens die weg waren weer terug kregen. En hij wil dat dus niet forceren. Is gelukkig met hoe het gaat, zonder druk, zonder verwachtingen, zonder geclaim, zonder ...... al dat soort dingen die voor hem bij een traditionele relatie horen, maar niet bij hem. In ieder geval niet nu. En wat ik dus schreef, dat leek me een heel goed plan in het begin. Want laten we vooral rustig aan doen en kijken waar het schip strandt. Maar nu zijn we jaren verder en voelt dat niet meer als genoeg. Het schip strandt bij hem op half half relatie (voor mijn gevoel), terwijl ik wil doorvaren naar volwaardige relatie.chocolol schreef: ↑08-11-2020 22:50Misschien ook goed om eens na te denken waarom jullie oorspronkelijk uit elkaar zijn gegaan en of die reden nu volledig is weggenomen. Want anders verval je snel in oude patronen.
Maar als ik eerlijk ben vind ik het klinken alsof jij wel wil en hij niet. Dus eigenlijk heb je helemaal niet te kiezen, toch? Ja, of een slap aftreksel van een relatie zoals hij graag wil waarin jij verzwegen wordt voor vrienden en jullie geen gezamenlijk toekomstbeeld delen OF geen relatie.
Leg ik dit zo goed uit?
maandag 9 november 2020 om 10:58
Dat soort gevoelens kun je niet zomaar ‘ontwikkelen’.Singlejingle schreef: ↑09-11-2020 10:14Sorry, ik zag mijn tekst niet. Nog een keer.
Als ik een punt zet achter deze relatie, denk ik dat ik wel iets moet scheppen of doen om het te laten slagen. Want dat was destijds met het verbreken hetzelfde: allebei niet sterk genoeg om er een punt achter te zetten. Die punt was nl. grotendeels gebaseerd op een verstandelijke beslissing en niet op basis van een sterk gevoel. Want dat mis ik en zou zo kunnen helpen. Als er een sterk gevoel zou zijn, zoals
dit is de druppel
Wat voel ik me opgelucht
Maar dat zijn gevoelens die maar niet komen. Vooral gemis blijft de boventoon voeren helaas. Iemand enig idee hoe ik dat soort gevoelens wél kan gaan ontwikkelen?
Wat meer helpt is je toekomst visualiseren, en jezelf te kennen. Wat heb jij nodig, wat zoek jij in een relatie, wat zijn jouw verlangens?
En daarbij je te realiseren dat gevoelens van gemis normaal zijn. Daar moet je doorheen, en dat kan wel even duren. Maar je wel goed te bedenken dat de reden is: jij heb een man nodig die 100% voor jou gaat.
Je doet jezelf zo ongelooflijk tekort. Het zou goed voor je zijn als je eens gaat onderzoeken waardoor dit gebeurt.
Geloof niet alles wat je denkt.
maandag 9 november 2020 om 11:03
maandag 9 november 2020 om 13:00
Wat je uitlegt is duidelijk hoor. Maar het was niet echt een reactie op mijn opmerking. Hij wil dus iets anders wat jij wil. Dus de keuze gaat er niet om of je moet kiezen voor deze relatie te gaan en of je er nog wat van kan maken, maar of je tevreden bent met hoe het nu is versus loslaten en aan een andere toekomst zonder hem werken.
Na 5 jaar rustig aan doen, is rustig doen jullie norm geworden ipv de opbouw naar iets. Ik hoop dat je snel een keuze kunt maken en ik gun het je om voor jezelf te kiezen.
Ik hoop dat je over een tijdje nog een update komt geven (ook als je gekozen hebt om samen te blijven).
Dit is een blok tekst dat toegevoegd kan worden aan de berichten die je maakt. Er is limiet van 255 tekens.
maandag 9 november 2020 om 13:02
Nou als dit al vijf jaar duurt, lijkt het antwoord me: nee.Singlejingle schreef: ↑07-11-2020 23:35Niet a la minute. Maar na 5 jaar wil ik onderhand wel eens weten of hier nog toekomst inzit of dat ik mezelf voor de gek hou.
maandag 9 november 2020 om 17:11
captain_hindsight schreef: ↑09-11-2020 13:02Nou als dit al vijf jaar duurt, lijkt het antwoord me: nee.
Zeg dat. Het meest bijzondere aan dit verhaal is dat TO dat zelf niet ziet, na 5(!!!) jaar.
Singlejingle schreef: ↑09-11-2020 10:49Mijn vriend is bij mij weggegaan in eerste instantie, omdat hij niet meer vol voor ons kon gaan en kiezen. Zijn gevoel van toen 5 jaar terug was niet genoeg. Maar toen het uit was kreeg hij het gevoel terug zoals hij dat zegt. Ik was heel erg verdrietig, maar heb geprobeerd mijn leven opnieuw op te pakken en als vrienden verder te gaan. En na een aantal maanden merkten we dat we die fijne oude gevoelens die weg waren weer terug kregen. En hij wil dat dus niet forceren. Is gelukkig met hoe het gaat, zonder druk, zonder verwachtingen, zonder geclaim, zonder ...... al dat soort dingen die voor hem bij een traditionele relatie horen, maar niet bij hem. In ieder geval niet nu. En wat ik dus schreef, dat leek me een heel goed plan in het begin. Want laten we vooral rustig aan doen en kijken waar het schip strandt. Maar nu zijn we jaren verder en voelt dat niet meer als genoeg. Het schip strandt bij hem op half half relatie (voor mijn gevoel), terwijl ik wil doorvaren naar volwaardige relatie.
Leg ik dit zo goed uit?
En VIJF jaar later is dat toch nog steeds zo? Echt, ga bij jezelf na welke issues je hebt (niet alleen durven zijn bijv.) en ga daaraan werken.
maandag 9 november 2020 om 19:06
ja, je bent zijn zijspoor. Hij date met andere vrouwen. Wedden?Singlejingle schreef: ↑09-11-2020 10:49Mijn vriend is bij mij weggegaan in eerste instantie, omdat hij niet meer vol voor ons kon gaan en kiezen. Zijn gevoel van toen 5 jaar terug was niet genoeg. Maar toen het uit was kreeg hij het gevoel terug zoals hij dat zegt. Ik was heel erg verdrietig, maar heb geprobeerd mijn leven opnieuw op te pakken en als vrienden verder te gaan. En na een aantal maanden merkten we dat we die fijne oude gevoelens die weg waren weer terug kregen. En hij wil dat dus niet forceren. Is gelukkig met hoe het gaat, zonder druk, zonder verwachtingen, zonder geclaim, zonder ...... al dat soort dingen die voor hem bij een traditionele relatie horen, maar niet bij hem. In ieder geval niet nu. En wat ik dus schreef, dat leek me een heel goed plan in het begin. Want laten we vooral rustig aan doen en kijken waar het schip strandt. Maar nu zijn we jaren verder en voelt dat niet meer als genoeg. Het schip strandt bij hem op half half relatie (voor mijn gevoel), terwijl ik wil doorvaren naar volwaardige relatie.
Leg ik dit zo goed uit?
maandag 9 november 2020 om 19:10
Goed idee en vraag jezelf af wat jij verwacht van een relatie en of deze relatie zoals hij er nu uitziet hieraan voldoet. Is het antwoord nee of nog niet dan weet je dat je moet stoppen. En dat stoppen dat levert gewoon verdriet op, daar kan je niet om heen. Maar dat gaat weer over dus je moet het verdragen.Singlejingle schreef: ↑09-11-2020 11:03Dat is een fijne tip. Om mijn toekomst te gaan visualiseren. Want ik zit in mist en kan het slecht zien. Ik denk dat ik idd ook gesprekken voor mezelf moet gaan inplannen om uit de mist te komen. Ik hoop dat dat mij de kracht zal geven om knopen te gaan doorhakken.
maandag 9 november 2020 om 20:38
Ik voel me gelukkig niet alleen in deze relatie. Wel gefrustreerd.
En ik moet stiekem wel een beetje lachen om het idee dat hij met een ander gaat. Ik zou vanalles erachter kunnen zoeken, maar niet dát.
Maar in kaart gaan brengen wat ik wil, wat ik eruit wil halen en dus dat de mist gaat optrekken, dat zou wel erg fijn zijn. Gelukkig hebben we vrijdag al een afspraak staan van bijna 2 uur bij de coach die hopelijk ook wat verhelderend kan werken. Ik wil vooral een relatie die gebaseerd is op iets positiefs (positivisme als uitgangspunt) en niet gebaseerd op angsten van een van ons. Dus de vraag is dan ook, gaan we dat kunnen.
En ik moet stiekem wel een beetje lachen om het idee dat hij met een ander gaat. Ik zou vanalles erachter kunnen zoeken, maar niet dát.
Maar in kaart gaan brengen wat ik wil, wat ik eruit wil halen en dus dat de mist gaat optrekken, dat zou wel erg fijn zijn. Gelukkig hebben we vrijdag al een afspraak staan van bijna 2 uur bij de coach die hopelijk ook wat verhelderend kan werken. Ik wil vooral een relatie die gebaseerd is op iets positiefs (positivisme als uitgangspunt) en niet gebaseerd op angsten van een van ons. Dus de vraag is dan ook, gaan we dat kunnen.
dinsdag 10 november 2020 om 00:04
Singlejingle schreef: ↑09-11-2020 20:38Ik voel me gelukkig niet alleen in deze relatie. Wel gefrustreerd.
En ik moet stiekem wel een beetje lachen om het idee dat hij met een ander gaat. Ik zou vanalles erachter kunnen zoeken, maar niet dát.
oh nee? jullie hebben geen seks en zijn omgeving weet niet van je. Dat heeft een praktische reden. Iets minder naief zou niet slecht zijn.
Maar in kaart gaan brengen wat ik wil, wat ik eruit wil halen en dus dat de mist gaat optrekken, dat zou wel erg fijn zijn. Gelukkig hebben we vrijdag al een afspraak staan van bijna 2 uur bij de coach die hopelijk ook wat verhelderend kan werken. Ik wil vooral een relatie die gebaseerd is op iets positiefs (positivisme als uitgangspunt) en niet gebaseerd op angsten van een van ons. Dus de vraag is dan ook, gaan we dat kunnen.
dinsdag 10 november 2020 om 08:15
TO, ik denk dat jij zelf het beste in kan schatten of hij vreemd gaat. En als jij aangeeft dat hij geen erectie kan krijgen door medicijnen maar jullie wel op andere manieren seks hebben dan lijkt me dat frustrerend maar wel begrijpelijk. Het lijkt me inderdaad goed uit te zoeken wat jij precies wil halen uit een relatie. Als dit zo door blijft gaan en je kijkt op je 80ste terug, was het dan voldoende voor je?
donderdag 12 november 2020 om 22:56
Het gevoel is het gevolg van het besef dat je je niet langer gefrustreerd hoeft te voelen.Singlejingle schreef: ↑09-11-2020 10:14Als er een sterk gevoel zou zijn, zoals
dit is de druppel
Wat voel ik me opgelucht
Maar dat zijn gevoelens die maar niet komen. Vooral gemis blijft de boventoon voeren helaas. Iemand enig idee hoe ik dat soort gevoelens wél kan gaan ontwikkelen?
Hij heeft duidelijke doelen waardoor hij deze relatie 'on hold' zet. Je schrijft dat je je leven goed op orde hebt, behalve op dit punt. Zijn er geen doelen in jouw leven die in de weg gezeten worden door zijn gedrag?
Ik denk dat de opluchting iets is dat je pas beseft wanneer je met kerst met een man doorbrengt die wél volledig voor je gaat en lachend je moeders mislukte stoofschotel zit te eten. Die je altijd meeneemt naar zijn vrienden, en overlegt wat de volgende stap wordt in jullie leven. Niet zijn leven waarvoor dat van jouw in de wacht mag staan tot nader orde.
Dan denk je:
dat ik zo lang bij hem ben gebleven.
If you love somebody set them free. If somebody loves you.. do not fuck up. E.V.
donderdag 12 november 2020 om 23:16
Timtraveler bedoelt niet dat je je alleen voelt in je relatie, maar dat jij niet alleen kan zijn. En dat idee krijg ik ook.Singlejingle schreef: ↑09-11-2020 20:38Ik voel me gelukkig niet alleen in deze relatie. Wel gefrustreerd.
TO, je krijgt eigenlijk unaniem het advies om aan jezelf te denken. Maar alle antwoorden van jou zijn gericht op het samenzijn met hem. Je lijkt op zoek naar de tip waardoor je hem over de streep trekt. Lees alle adviezen eens goed door.
Je blijft je maar focussen op die relatie. Waarom blijf je trekken aan een dood paard, al 5 jaar? Het probleem is niet hij, maar jij. Jij blijft wanhopig achter hem aanhobbelen, hopend op aandacht en liefde. Het lijkt iets verslavends te hebben of de angst om alleen te zijn. Misschien is je ex al verder gegaan, maar ben jij degene die de knoop niet doorhakt.
Leef nu het kan!
donderdag 12 november 2020 om 23:59
Het gaat goed, dankjewel chocolol.
Ik ben afgelopen week veel alleen geweest en heb veel tijd gehad om na te denken. Heb ook een brief geschreven aan mijn vriend die ik morgen mee wil nemen. Dan hebben wij een lang gesprek staan bij de coach en daarin wil ik graag dingen bespreken. Het feit dat de coach erbij is, helpt denk ik om dingen tegen elkaar te zeggen, zonder dat we te snel vervallen in oude pijn, gevolgd door verwijten.
Want dat is waar ik vanaf wil. Ik wil weten of mijn vriend zich kan richten op de toekomst en kan (leren om) af te stappen van pijn uit het verleden.
Volgens mij had ik al geschreven dat ik last heb van zijn angsten uit het verleden. Hij heeft wel een knop in zijn hoofd omgezet waarbij hij met zijn hoofd heeft beslist om verder te willen gaan. Maar zijn hart blijft achter bij pijn en teleurstelling. En ik snap natuurlijk ook best wel dat je niet zomaar over pijn kunt stappen. Maar het heeft geen zin om in het verleden te blijven leven. Dus kijk de pijn dan ook aan.
Morgen wordt eigenlijk een vraag aan hem. Of hij zich wil gaan inzetten.
Ik ben afgelopen week veel alleen geweest en heb veel tijd gehad om na te denken. Heb ook een brief geschreven aan mijn vriend die ik morgen mee wil nemen. Dan hebben wij een lang gesprek staan bij de coach en daarin wil ik graag dingen bespreken. Het feit dat de coach erbij is, helpt denk ik om dingen tegen elkaar te zeggen, zonder dat we te snel vervallen in oude pijn, gevolgd door verwijten.
Want dat is waar ik vanaf wil. Ik wil weten of mijn vriend zich kan richten op de toekomst en kan (leren om) af te stappen van pijn uit het verleden.
Volgens mij had ik al geschreven dat ik last heb van zijn angsten uit het verleden. Hij heeft wel een knop in zijn hoofd omgezet waarbij hij met zijn hoofd heeft beslist om verder te willen gaan. Maar zijn hart blijft achter bij pijn en teleurstelling. En ik snap natuurlijk ook best wel dat je niet zomaar over pijn kunt stappen. Maar het heeft geen zin om in het verleden te blijven leven. Dus kijk de pijn dan ook aan.
Morgen wordt eigenlijk een vraag aan hem. Of hij zich wil gaan inzetten.
vrijdag 13 november 2020 om 00:08
Singlejingle schreef: ↑07-11-2020 23:35Niet a la minute. Maar na 5 jaar wil ik onderhand wel eens weten of hier nog toekomst inzit of dat ik mezelf voor de gek hou.
Ik denk dat je dat antwoord in jezelf moet zoeken en niet in 'gemiddelden' of van hem duidelijkheid moet verwachten.
Kijk naar zijn gedrag en de wensen die hij uitspreekt over de toekomst (niks zeggen is ook een uitspraak, namelijk dat hij niet de behoefte heeft iets te te willen veranderen of te plannen).
Zijn daden geven je alle informatie die je nodig hebt. Je hoeft 'alleen nog maar' te besluiten of zijn gedrag en wensen voldoende zijn voor jou.
Nog een vraagje, had je geen kinderwens of heeft jullie moeizame relatie ook te maken met de keuze kinderloos te blijven?
vrijdag 13 november 2020 om 00:14
Singlejingle schreef: ↑09-11-2020 10:14Sorry, ik zag mijn tekst niet. Nog een keer.
Als ik een punt zet achter deze relatie, denk ik dat ik wel iets moet scheppen of doen om het te laten slagen. Want dat was destijds met het verbreken hetzelfde: allebei niet sterk genoeg om er een punt achter te zetten. Die punt was nl. grotendeels gebaseerd op een verstandelijke beslissing en niet op basis van een sterk gevoel. Want dat mis ik en zou zo kunnen helpen. Als er een sterk gevoel zou zijn, zoals
dit is de druppel
Wat voel ik me opgelucht
Maar dat zijn gevoelens die maar niet komen. Vooral gemis blijft de boventoon voeren helaas. Iemand enig idee hoe ik dat soort gevoelens wél kan gaan ontwikkelen?
Die gevoelens zijn er vaak niet als je een relatie verbreekt. Was het naar zo makkelijk dat er een grote ruzie was, hij iets onvergeeflijks gedaan had, jij opeens instort en het licht ziet.
Je gaat als volwassene voor het (blijkbaar afhankelijke) kind in jou iets besluiten, omdat je weet dat het op lange termijn het beste en gezondste is voor jezelf. Een beslissing nemen op basis van verlangen of angst op de korte termijn is niet altijd wat ook goed voor je is.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
