Relaties
alle pijlers
het leeftijdsverschil topic!
maandag 19 februari 2007 om 00:40
Regelmatig duiken hier topics op.... in de trant van Oudere man, jongere vriend, 22 jaar leeftijds verschil e.d. Ik volg die topics omdat ik zelf ook in een leeftijdsverschil situatie zit. Wat me opvalt is dat veel van onze angsten, twijfels en problemen op elkaar lijken. Is het een idee om er een centraal topic van te maken waarin een ieder die met leeftijdsverschil in de relatie te maken heeft en er met 'lotgenoten' over wil kletsen terecht kan?
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
donderdag 2 augustus 2007 om 09:48
Dat klopt. Hij kan zeker alles nog. Hij loopt 2 x in de week bij een hardloopclub en heeft onlangs de New York Marathon nog gelopen. Het is geen oude man. Werkt nog volop in zijn eigen bedrijf. Samen hebben ze geen kinderen, hij wel twee zoons uit zijn vorige huwelijk. Het is dus zeker per geval verschillend. Het enige punt waaraan ze het weleens merkt, is dat hij op vrijdagavond echt moe is van de hele week rennen en vliegen. Hij zit dan wel te knikkenbollen in zijn stoel. Hij is jong van geest, ziet er superstrak uit en en ik denk ook zeker dat zij hem jong houdt. Ze is wel bang hem te verliezen, maar hij komt uit een ijzersterke familie. Zijn eigen vader is 96 geworden. Het is één van de beste stellen in mijn omgeving.
zaterdag 4 augustus 2007 om 13:18
tussen mn ex en mij zat 18 jaar verschil. hij was 18 jaar ouder. ik heb het 4 jaar geleden uit gemaakt met de reden dat liefde van 2 kanten moet komen en als dat niet zo (mee) is moet je er meehouden. en omdat we niet op de zelfde lijn zaten. het grote leeftijdsverschil was dus niet de reden. want ik val vaak op mannen die ouder dan mij zijn.
woensdag 15 augustus 2007 om 15:41
Hoi...
Ik ben 21 en mijn vriend is 37. We zijn dik 2 jaar bij elkaar en dat gaat prima!
Echte problemen hebben we er niet mee. In het begin had ik er wel is last van dat hij bv jaren lang vrijgezel is geweest. Dan sliep ik bij hem en die ochtend maakte hij voor zich zelf een boterhammetje klaar maar vergat mij.
Leeftijds verschil zegt niets maar er word altijd misbruik van gemaakt in vele situatie's stel het gaat uit dan zal dat door het leeftdijdsverschil komen zouden er dan velen zeggen.
Ik heb hem trouwens in de lesauto leten kennen
Ik ben 21 en mijn vriend is 37. We zijn dik 2 jaar bij elkaar en dat gaat prima!
Echte problemen hebben we er niet mee. In het begin had ik er wel is last van dat hij bv jaren lang vrijgezel is geweest. Dan sliep ik bij hem en die ochtend maakte hij voor zich zelf een boterhammetje klaar maar vergat mij.
Leeftijds verschil zegt niets maar er word altijd misbruik van gemaakt in vele situatie's stel het gaat uit dan zal dat door het leeftdijdsverschil komen zouden er dan velen zeggen.
Ik heb hem trouwens in de lesauto leten kennen
woensdag 15 augustus 2007 om 17:57
Nou mijn vader reageerde in het begin ook woest maar is nu zover dat ie de caravan plus auto zo aan hem uitleent om daarmee naar zuid frankrijk te rijden. Kortom het is helemaal goed gekomen. Ik heb mn ouders gerespecteerd en gezegt dat IK ze graag wil blijven zien en als ze niks met mijn vriend te maken willen hebben dat het hun keuze is, waar ik ook begrip voor zal opbrengen. In het begin liep het dus stroef maar ze zagen me helemaal opbloeien en toen zijn voorzichtig de eerste stapjes gezet. En dat ging beter en beter en ik ben heeel blij dat mn ouders hem een kans hebben gegeven als persoon.
Wel vind ik TTM , dat hij eerst zijn huwelijk moet afsluiten en op zichzelf moet gaan wonen voordat jullie kunnen zeggen Wij hebben een relatie. Ik vind dit nogal respectloos naar zijn ex toe die ook even moet bekomen van t feit dat haar man met een jonge vrouw er vandoor is. Van Kamikaze acties wordt niemand gelukkig. Dat zie je misschien nu niet door de verliefdheid maar toch is het zo.
Wel vind ik TTM , dat hij eerst zijn huwelijk moet afsluiten en op zichzelf moet gaan wonen voordat jullie kunnen zeggen Wij hebben een relatie. Ik vind dit nogal respectloos naar zijn ex toe die ook even moet bekomen van t feit dat haar man met een jonge vrouw er vandoor is. Van Kamikaze acties wordt niemand gelukkig. Dat zie je misschien nu niet door de verliefdheid maar toch is het zo.
donderdag 16 augustus 2007 om 22:25
Ja met de kinderen is soms wel lastig gewoon omdat ik niet de ouder ben en er niks over te zeggen heb en me soms erger aan hoe ze zijn opgevoed. Maar dat zijn allemaal dingen waar in zijn geheel gezien mee is te leven. Ze hebben mij geaccepteerd en dat is al heel prettig. Daar moet ik hartstikke blij mee zijn vind ik.
En ja ik begrijp het wel, dat je het niet voor je kan houden als je zo in love bent, maar het had het naar de buitenwereld misschien iets makkelijker te verkopen gemaakt. Hij had dan kunnen zeggen Joh ben al half jaar gescheiden en zij had er niks mee te maken. Nu vellen mensen zo snel een oordeel.
Is bij ons ook hoor. Ik ben per definitie dom,jong en op zoek naar een papa (terwijl ik hele lieve vader heb) en hij is de typische veertiger met een midlife crisis. En wij...wij hebben voor t eerst in ons leven t gevoel een partner te hebben waarbij we volledig onszelf kunnen zijn. Dus mijn vriend kan op zijn 40e met een nieuwe nintendo thuiskomen, en ik kan hem om 4 uur snachts wakkermaken om over de zin van het leven te discussieren.
Veel mensen hebben mijn vriend laten vallen, en hebben een mening over ons terwijl ze mij nieteens kennen. Vaak zijn het de afvalligen die het hardst schreeuwen met een mening en das jammer. Want de mensen die van zijn kant wél de moeite hebben genomen, zeggen dat ze me een leuke meid vinden met een goed stel hersens en dr hart op de goeie plek. En de mensen uit mijn omgeving hebben hem ook in het hart gesloten.
Ja er zijn hooop dingen die je in ogenschouw moet nemen bij relatie met leeftijdsverschil. Maar uiteindelijk moet je doen waar je hart zich goed bij voelt.
En ja ik begrijp het wel, dat je het niet voor je kan houden als je zo in love bent, maar het had het naar de buitenwereld misschien iets makkelijker te verkopen gemaakt. Hij had dan kunnen zeggen Joh ben al half jaar gescheiden en zij had er niks mee te maken. Nu vellen mensen zo snel een oordeel.
Is bij ons ook hoor. Ik ben per definitie dom,jong en op zoek naar een papa (terwijl ik hele lieve vader heb) en hij is de typische veertiger met een midlife crisis. En wij...wij hebben voor t eerst in ons leven t gevoel een partner te hebben waarbij we volledig onszelf kunnen zijn. Dus mijn vriend kan op zijn 40e met een nieuwe nintendo thuiskomen, en ik kan hem om 4 uur snachts wakkermaken om over de zin van het leven te discussieren.
Veel mensen hebben mijn vriend laten vallen, en hebben een mening over ons terwijl ze mij nieteens kennen. Vaak zijn het de afvalligen die het hardst schreeuwen met een mening en das jammer. Want de mensen die van zijn kant wél de moeite hebben genomen, zeggen dat ze me een leuke meid vinden met een goed stel hersens en dr hart op de goeie plek. En de mensen uit mijn omgeving hebben hem ook in het hart gesloten.
Ja er zijn hooop dingen die je in ogenschouw moet nemen bij relatie met leeftijdsverschil. Maar uiteindelijk moet je doen waar je hart zich goed bij voelt.
vrijdag 17 augustus 2007 om 00:37
Christine23, heel mooi gezegd die laatste alinea. Want daar draait toch alles om.
Ik zit in een omgekeerde situatie. Ik ben ouder dan man en heb kinderen die qua leeftijd minder met hem schelen dan ik met hem. En nee, het is niet altijd rozengeur en maneschijn, zeker niet. Maar we houden veel van elkaar en dan blijkt, dat je heel veel samen aan kan en dat het het meer dan waard is.
Ik zit in een omgekeerde situatie. Ik ben ouder dan man en heb kinderen die qua leeftijd minder met hem schelen dan ik met hem. En nee, het is niet altijd rozengeur en maneschijn, zeker niet. Maar we houden veel van elkaar en dan blijkt, dat je heel veel samen aan kan en dat het het meer dan waard is.
vrijdag 17 augustus 2007 om 10:21
TTM
Als eerste wil ik graag zeggen dat ik het dapper van je vind dat je met je ouders gepraat hebt. Ik weet hoe je er tegen op zag.
Ook ik keur het niet helemaal goed zoals het met jullie gaat, maar zoals je weet doel ik daarmee inderdaad op zijn vrouw. Ik vind dat hij er al veel eerder weg had moeten gaan. Ook toen jij niet zeker wist wat je wilde. Maar goed..
Je ouders draaien wel bij. Je bent hun kind. Ze houden van je. Als zij zien dat man48 je gelukkig maakt, zullen ze langzaam wel gaan accepteren dat hij bij je hoort. Tuurlijk, dat duurt een tijd.. maar uiteindelijk komt het wel. Stel dat jullie kinderen krijgen in de toekomst, het zijn wel hun kleinkinderen. Geloof me, die laten ze echt niet vallen. Als het wel zo zou zijn.. tja, dan denk ik dat dat meer aan je ouders ligt dan aan jou/jullie.
En inderdaad: het is jouw leven, jouw keuze!
Als eerste wil ik graag zeggen dat ik het dapper van je vind dat je met je ouders gepraat hebt. Ik weet hoe je er tegen op zag.
Ook ik keur het niet helemaal goed zoals het met jullie gaat, maar zoals je weet doel ik daarmee inderdaad op zijn vrouw. Ik vind dat hij er al veel eerder weg had moeten gaan. Ook toen jij niet zeker wist wat je wilde. Maar goed..
Je ouders draaien wel bij. Je bent hun kind. Ze houden van je. Als zij zien dat man48 je gelukkig maakt, zullen ze langzaam wel gaan accepteren dat hij bij je hoort. Tuurlijk, dat duurt een tijd.. maar uiteindelijk komt het wel. Stel dat jullie kinderen krijgen in de toekomst, het zijn wel hun kleinkinderen. Geloof me, die laten ze echt niet vallen. Als het wel zo zou zijn.. tja, dan denk ik dat dat meer aan je ouders ligt dan aan jou/jullie.
En inderdaad: het is jouw leven, jouw keuze!
zaterdag 18 augustus 2007 om 18:59
Beste Allemaal,
Ook ik ben er één die een relatie heeft met een veel oudere man. We schelen 24 jaar. Mijn ouders hebben er in het begin ook veel moeite mee gehad. Niet om de persoon die hij is maar puur om het grote leeftijdsverschil en het oog op mijn toekomst. Ik kan nu na 2 jaar nog niet zeggen dat ze er blij mee zijn, maar ze accepteren hem en onze relatie wel. Ze zien dat we gelukkig zijn en dat dit echt is wat we willen.
Ik wens iedereen hier heel veel geluk in de weg die jullie moeten gaan, en wens dat t voor iedereen op zijn pootjes terecht komt.
Ook ik ben er één die een relatie heeft met een veel oudere man. We schelen 24 jaar. Mijn ouders hebben er in het begin ook veel moeite mee gehad. Niet om de persoon die hij is maar puur om het grote leeftijdsverschil en het oog op mijn toekomst. Ik kan nu na 2 jaar nog niet zeggen dat ze er blij mee zijn, maar ze accepteren hem en onze relatie wel. Ze zien dat we gelukkig zijn en dat dit echt is wat we willen.
Ik wens iedereen hier heel veel geluk in de weg die jullie moeten gaan, en wens dat t voor iedereen op zijn pootjes terecht komt.
zondag 19 augustus 2007 om 17:37
Hallo allemaal. De afgelopen tijd volg ik met belangstelling de discussie rond leeftijdsverschillen. Ligt het aan mij, of mis ik hierin de relaties waarbij de vrouw ouder is? Enfin, ik ben zelf als man 56 en mijn vriendin is 29. Wij kennen elkaar 7 jaar en zijn dolgelukkig met elkaar en met onze super lieve kindjes.
Als ik in de spiegel kijk, zie ik net als iedereen dat het karkas onderhevig is aan aftakeling. Ik deed vroeger aan wedstrijdzwemmen en wellicht mede daardoor en door genetische oorzaken heb ik een strak lijf, een super mooi gebit en voldoende haar. Maar ik ben niet achterlijk en zie mijn kop verouderen. Maar het gekke is dat ik uiterst tevreden ben met die onvolkomenheden. Ik zou dan ook nooit ergens aan laten sleutelen zoals ik nu ben. Trouwens mijn vriendin krijgt nu al kraaiepootjes en haar voortanden staan ook wat scheef en zo heeft elk mens uiterlijke en ook innerlijke onvolkomenheden Maar ik realiseer mij vooral ook dat elke 3 doodsoorzaken van de 10 door kanker veroorzaakt wordt, de daaropvolgende 4 doodsoorzaken zijn door een hartaanval, dus waarvoor moet ik nu eigenlijk bang zijn? Voor mijn leeftijd of voor een verkeerde levensstijl? Ik rook niet, drink matig en voel me vooral heel erg gelukkig...intens gelukkig. Dat geluk kende ik overigens altijd al. Ik ben gewoon een vrolijk optimistisch mens die in een tegenslag eerder een uitdaging ziet dan dat ik jammerend ter aarde stort.
Tinkelbel 13 werd terecht erop gewezen door _zarza_dat elk mens weer anders is en jaloerse, benepen mensen met een klein leefwereldje kennen rang noch stand noch leeftijd. Even verderop wordt gevraagd: "kan hij alles nog?" En ook daar moet je zeggen...wat dan? 50 meter horden? De marathon van New York (pff...ik werd op mijn 20e al moe van dat idee :-)
Misschien zijn er dingen anders....als die andere persoon ook anders is, sluit dat perfect op elkaar aan. Ik heb bijvoorbeeld deels een aan Nederland non-conformistische inslag.
Braderie, kermis, discotheek....blote bleke Nederlanders in verkeerde korte broekjes en gymschoenen met sokken...het griezelde mij op mijn 20e reeds toe en nog steeds, ik wordt daar onpasselijk van. Aan de andere kant ben ik een globetrotter en berijs de wereld meerdere malen in het jaar. Mijn vriendin is precies zo...en zij is een echte doordouwer daarin.
Wij gaan met kinderen op de rug de bergen van de Himalaya in als we tracken.
We knappen samen onze oude Jaguar uit 1960 op, zij kan sleutelen als de beste...ik maak de soep klaar en verwissel een poepluier.
Ik heb geen rijbewijs, nooit gehad en dat interesseert me ook niks, zij vindt dat wel belangrijk. Dat is toch allemaal heerlijk.
Ik heb nog nooit mezelf een moment onzeker gevoeld en ik draag haar gelukkig niet op handen. Wel vind ik haar een geweldige boeiende vrouw. Hoewel ze het uiterlijk en figuur heeft van een filmster laat dat haar volkomen koud. Oude T-shirts zijn belangrijker. Wij kunnen soms niet zonder elkaar, msn-en en sms-en bij het leven en kunnen elkaar dan ineens weer laten waar de ander iets voor zichzelf doet.
Kortom, we zijn net mensen !
Als ik in de spiegel kijk, zie ik net als iedereen dat het karkas onderhevig is aan aftakeling. Ik deed vroeger aan wedstrijdzwemmen en wellicht mede daardoor en door genetische oorzaken heb ik een strak lijf, een super mooi gebit en voldoende haar. Maar ik ben niet achterlijk en zie mijn kop verouderen. Maar het gekke is dat ik uiterst tevreden ben met die onvolkomenheden. Ik zou dan ook nooit ergens aan laten sleutelen zoals ik nu ben. Trouwens mijn vriendin krijgt nu al kraaiepootjes en haar voortanden staan ook wat scheef en zo heeft elk mens uiterlijke en ook innerlijke onvolkomenheden Maar ik realiseer mij vooral ook dat elke 3 doodsoorzaken van de 10 door kanker veroorzaakt wordt, de daaropvolgende 4 doodsoorzaken zijn door een hartaanval, dus waarvoor moet ik nu eigenlijk bang zijn? Voor mijn leeftijd of voor een verkeerde levensstijl? Ik rook niet, drink matig en voel me vooral heel erg gelukkig...intens gelukkig. Dat geluk kende ik overigens altijd al. Ik ben gewoon een vrolijk optimistisch mens die in een tegenslag eerder een uitdaging ziet dan dat ik jammerend ter aarde stort.
Tinkelbel 13 werd terecht erop gewezen door _zarza_dat elk mens weer anders is en jaloerse, benepen mensen met een klein leefwereldje kennen rang noch stand noch leeftijd. Even verderop wordt gevraagd: "kan hij alles nog?" En ook daar moet je zeggen...wat dan? 50 meter horden? De marathon van New York (pff...ik werd op mijn 20e al moe van dat idee :-)
Misschien zijn er dingen anders....als die andere persoon ook anders is, sluit dat perfect op elkaar aan. Ik heb bijvoorbeeld deels een aan Nederland non-conformistische inslag.
Braderie, kermis, discotheek....blote bleke Nederlanders in verkeerde korte broekjes en gymschoenen met sokken...het griezelde mij op mijn 20e reeds toe en nog steeds, ik wordt daar onpasselijk van. Aan de andere kant ben ik een globetrotter en berijs de wereld meerdere malen in het jaar. Mijn vriendin is precies zo...en zij is een echte doordouwer daarin.
Wij gaan met kinderen op de rug de bergen van de Himalaya in als we tracken.
We knappen samen onze oude Jaguar uit 1960 op, zij kan sleutelen als de beste...ik maak de soep klaar en verwissel een poepluier.
Ik heb geen rijbewijs, nooit gehad en dat interesseert me ook niks, zij vindt dat wel belangrijk. Dat is toch allemaal heerlijk.
Ik heb nog nooit mezelf een moment onzeker gevoeld en ik draag haar gelukkig niet op handen. Wel vind ik haar een geweldige boeiende vrouw. Hoewel ze het uiterlijk en figuur heeft van een filmster laat dat haar volkomen koud. Oude T-shirts zijn belangrijker. Wij kunnen soms niet zonder elkaar, msn-en en sms-en bij het leven en kunnen elkaar dan ineens weer laten waar de ander iets voor zichzelf doet.
Kortom, we zijn net mensen !
maandag 20 augustus 2007 om 18:41
Bedankt voor je verhaal!
Er zijn hier wel degelijk hier en daar verhalen voorbij gekomen van relaties waarbij de vrouw ouder is hoor, maar dat terzijde.
Ik merk inderdaad ook dat mensen zich heel erg focussen op van die vragen als Kan ie alles nog en Wat moet je met zo'n oude vent. Tuurlijk over een paar jaar is ie stukke ouder maar er loopt hier in de sportschool een oude vent zich elke dag nog kapot te trainen en die ziet er nog strak uit. Zo kan het ook , en mijn eigen vriend is ook zuinig op zijn lijf. Snoept bijna niet, is een matige drinker en sport regelmatig.
Bovendien, in mijn familie stikt het van de hartziektes. Opa werd maar 54, mijn tante kreeg op dr 29e een infarct en zit nu in een verpleeghuis, mijn vader heeft ondanks zijn super gezonde levensstijl ook al een dotterbehandeling er op zitten... het kan heel goed dat mijn vent MIJ overleeft.
Enne, ook al gaat ie eerder dood dan ik, ik vind het heerlijk om de mooie jaren die we nu nog voor ons hebben samen door te brengen. Wat is daar nou zo vreselijk mis mee? Waarom worden er dinngen bij gehaald als niveauverschil en gemis-aan-vader complexen en weetikveel. Ik heb een relatie gehad met een leeftijdsgenoot waarin het niveauverschil en verschil in levensfase veel schrijnender aanwezig was dan in mijn huidige relatie. Mensen weten het vaak zo veel beter zonder dat ze mij als persoon kennen of hem. Er wordt hoofdschuddend gezegt dat ik het doekje na het bloeden ben ivm zijn scheiding.... ik zou dom en naief zijn enzovoort. En niemand die je gewoon eens aanspreekt om je te leren kennen.
Vrouwen houden je in de gaten op een feestje want O wee straks krijgt hun vent het op zijn heupen en ruilt ie haar in voor een jong ding. Mannen doen arrogant en lacherig tegen je van Och popje ga JIJ maar een biertje halen hahaha omdat ze zich zo lekker boven je verheven voelen vanwege de leeftijd. Come on denk ik dan DOE NORMAAL!!! Alsof jullie zo dom waren en nietszeggend op jullie 24e. Nou dan, beschuldig mij daar ook niet van en behandel me niet als een kleuter. Maar dat is heeeel moeilijk. Net zoals die eikels die heus wel zien dat ik zijn dochter niet ben maar tóch even een steek onder de gordel geven van "goh wat is je dochter grooot geworden" Zum kotzen.
En wat KAN het die andere mensen toch schelen dat ie eerder oud ziek zwak en misselijk wordt. Het is toch MIJN leven. Toen ik een vriend had van mijn eigen leeftijd maakte niemand zich druk om t feit dat ie misschien eerder dood zou kunnen gaan, een ongeluk zou kunnen krijgen en weetikveel nog meer. Niemand nam hem onder de loep want hij was net zo oud als ik. Dat ie me emotioneel kapotmaakte en een kut karakter had leek niemand te deren.
Er zijn hier wel degelijk hier en daar verhalen voorbij gekomen van relaties waarbij de vrouw ouder is hoor, maar dat terzijde.
Ik merk inderdaad ook dat mensen zich heel erg focussen op van die vragen als Kan ie alles nog en Wat moet je met zo'n oude vent. Tuurlijk over een paar jaar is ie stukke ouder maar er loopt hier in de sportschool een oude vent zich elke dag nog kapot te trainen en die ziet er nog strak uit. Zo kan het ook , en mijn eigen vriend is ook zuinig op zijn lijf. Snoept bijna niet, is een matige drinker en sport regelmatig.
Bovendien, in mijn familie stikt het van de hartziektes. Opa werd maar 54, mijn tante kreeg op dr 29e een infarct en zit nu in een verpleeghuis, mijn vader heeft ondanks zijn super gezonde levensstijl ook al een dotterbehandeling er op zitten... het kan heel goed dat mijn vent MIJ overleeft.
Enne, ook al gaat ie eerder dood dan ik, ik vind het heerlijk om de mooie jaren die we nu nog voor ons hebben samen door te brengen. Wat is daar nou zo vreselijk mis mee? Waarom worden er dinngen bij gehaald als niveauverschil en gemis-aan-vader complexen en weetikveel. Ik heb een relatie gehad met een leeftijdsgenoot waarin het niveauverschil en verschil in levensfase veel schrijnender aanwezig was dan in mijn huidige relatie. Mensen weten het vaak zo veel beter zonder dat ze mij als persoon kennen of hem. Er wordt hoofdschuddend gezegt dat ik het doekje na het bloeden ben ivm zijn scheiding.... ik zou dom en naief zijn enzovoort. En niemand die je gewoon eens aanspreekt om je te leren kennen.
Vrouwen houden je in de gaten op een feestje want O wee straks krijgt hun vent het op zijn heupen en ruilt ie haar in voor een jong ding. Mannen doen arrogant en lacherig tegen je van Och popje ga JIJ maar een biertje halen hahaha omdat ze zich zo lekker boven je verheven voelen vanwege de leeftijd. Come on denk ik dan DOE NORMAAL!!! Alsof jullie zo dom waren en nietszeggend op jullie 24e. Nou dan, beschuldig mij daar ook niet van en behandel me niet als een kleuter. Maar dat is heeeel moeilijk. Net zoals die eikels die heus wel zien dat ik zijn dochter niet ben maar tóch even een steek onder de gordel geven van "goh wat is je dochter grooot geworden" Zum kotzen.
En wat KAN het die andere mensen toch schelen dat ie eerder oud ziek zwak en misselijk wordt. Het is toch MIJN leven. Toen ik een vriend had van mijn eigen leeftijd maakte niemand zich druk om t feit dat ie misschien eerder dood zou kunnen gaan, een ongeluk zou kunnen krijgen en weetikveel nog meer. Niemand nam hem onder de loep want hij was net zo oud als ik. Dat ie me emotioneel kapotmaakte en een kut karakter had leek niemand te deren.
maandag 20 augustus 2007 om 19:45
Groot gelijk Christine en die mensen die zulke flauwe grapjes maken vind ik persoonlijk erg onvolwassen, in ieder geval een heel stuk minder volwassen dan jij. Laten we nu eens genieten van het leven en ons niet zo klein opstellen tegenover mensen die andere keuzes maken dan wij zelf (durven te) maken.
dinsdag 21 augustus 2007 om 14:19
dinsdag 21 augustus 2007 om 15:21
Christine23, leuke schrijfstijl heb jij! En je hebt helemaal gelijk.
Het volgende is wel leuk:
Geef je in een kroeg een rondje dan wordt er gezegd "waar doet ie het van?" en geef je geen rondje dan zegt men "wat een krent".
Moraal van dit verhaal is dat je het nooit goed kan doen en dat de verhouding als volgt is: de verhouding complimenten/afkeuringen ligt in Nederland 1 op 100 (dit lijkt me nog een voorzichtige schatting).
Kortom doe je eigen ding
En moraal van dit verhaal: geef een ander eens vaker een compliment.
Daarom: wat geweldig goed dat jij zo opkomt voor jouw/jullie eigen leven !
Ondanks alle scheidingsverhalen met kinderen die in de ellende worden gestort was dit ook eens een successtory van jullie...ze worden steeds zeldzamer (ondanks het leeftijdsverschil zou ik zeggen :-)
Het volgende is wel leuk:
Geef je in een kroeg een rondje dan wordt er gezegd "waar doet ie het van?" en geef je geen rondje dan zegt men "wat een krent".
Moraal van dit verhaal is dat je het nooit goed kan doen en dat de verhouding als volgt is: de verhouding complimenten/afkeuringen ligt in Nederland 1 op 100 (dit lijkt me nog een voorzichtige schatting).
Kortom doe je eigen ding
En moraal van dit verhaal: geef een ander eens vaker een compliment.
Daarom: wat geweldig goed dat jij zo opkomt voor jouw/jullie eigen leven !
Ondanks alle scheidingsverhalen met kinderen die in de ellende worden gestort was dit ook eens een successtory van jullie...ze worden steeds zeldzamer (ondanks het leeftijdsverschil zou ik zeggen :-)
dinsdag 21 augustus 2007 om 19:22
Wilderoos, ik ben ook benieuwd wat het probleem dan is. Bij ons is het niet echt te merken nog, maar goed ik ben ook geen type dat avonden achter elkaar wil stappen. Ik hou wel van een feestje maar ook van rust op zijn tijd. Dus we hebben al besloten om tegen de tijd dat ie echt begint in te kakken een punnik set te kopen en dan gaan we samen proberen in het guinnes book of records te komen.
