Relaties
alle pijlers
het leeftijdsverschil topic!
maandag 19 februari 2007 om 00:40
Regelmatig duiken hier topics op.... in de trant van Oudere man, jongere vriend, 22 jaar leeftijds verschil e.d. Ik volg die topics omdat ik zelf ook in een leeftijdsverschil situatie zit. Wat me opvalt is dat veel van onze angsten, twijfels en problemen op elkaar lijken. Is het een idee om er een centraal topic van te maken waarin een ieder die met leeftijdsverschil in de relatie te maken heeft en er met 'lotgenoten' over wil kletsen terecht kan?
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
maandag 5 januari 2009 om 17:29
Sweetcandy: je moet wel jezelf op nummer 1 zetten hoor! Als jullie echt een relatie hebben, is het normaal dat jij hem wilt zien en hij jou ook! Of, als dat ECHT niet kan, je in elk geval even belt of iets van je laat horen. Ik snap dat je heel gek op hem bent, maar jullie kennen elkaar nog niet zo lang en als je nu al het gevoel hebt dat je niet op nummer 1 staan bij hem, of in elk geval op nummer 2 of 3, dan moet je wel goed nadenken of dit is wat je wilt. Ik bedoel dit echt niet als aanval hoor! Sterkte (f)
maandag 5 januari 2009 om 21:30
Nouja elkaar ruim 8 maanden kennen vind ik toch wel vrij lang al hoor ;) Tenminste zo voelt het wel. Nog steeds is er geen nieuwe afspraak gepland, en ik trek mijn handen er vanaf.
Het domme van mezelf is dat ik.. zodra ik een sms krijg van hem, me weer helemaal oké voel. En daar wil ik vanaf. Hoe doe ik dat??? Ik wil boos kunnen zijn, zonder bang te zijn hem kwijt te raken. Dan vindt hij me maar een trut, maar ik sta dan wel voor wat ik wil en ik vind. Want het is niet oké dat ik bij (voor mijn doen) belangrijke dingen pas veeeeel later een berichtje krijg. Die belangrijke dingen zouden net zo belangrijk voor hem moeten zijn (kerst, oud en nieuw en een steuntje in de rug na een rotdag vandaag :( ) Misschien ziet hij het helemaal anders, heeft hij het niet door. Maar dan zal ik dat wel tot hem door gaan dringen...... Ben benieuwd. Vooral erg boos vandaag, juist nu ik zijn steun even nodig heb!
Dus even geen positieve posting ;) Ik hoef er ook geen reacties op van : dumpen die hap.. Zover ben ik nog niet.
Het domme van mezelf is dat ik.. zodra ik een sms krijg van hem, me weer helemaal oké voel. En daar wil ik vanaf. Hoe doe ik dat??? Ik wil boos kunnen zijn, zonder bang te zijn hem kwijt te raken. Dan vindt hij me maar een trut, maar ik sta dan wel voor wat ik wil en ik vind. Want het is niet oké dat ik bij (voor mijn doen) belangrijke dingen pas veeeeel later een berichtje krijg. Die belangrijke dingen zouden net zo belangrijk voor hem moeten zijn (kerst, oud en nieuw en een steuntje in de rug na een rotdag vandaag :( ) Misschien ziet hij het helemaal anders, heeft hij het niet door. Maar dan zal ik dat wel tot hem door gaan dringen...... Ben benieuwd. Vooral erg boos vandaag, juist nu ik zijn steun even nodig heb!
Dus even geen positieve posting ;) Ik hoef er ook geen reacties op van : dumpen die hap.. Zover ben ik nog niet.
donderdag 8 januari 2009 om 16:58
Je hebt het vooral over hoe anderen zullen reageren en dat jij je daar zorgen om maakt. Zelf hoor ik niet dat JIJ het heeeeel erg vindt. 19 en 31 is een groot verschil, andere leeftijdsfases blablabla je kent het wel. Maar als jullie elkaar leuk vinden, wat is er dan mis mee om te kijken waar dit gaat eindigen? Natuurlijk zul je vervelende reacties uit de omgeving krijgen, die heb ik ook genoeg gehad. Je zult je gekwetst voelen, maar als je echt gek bent op deze man en hij op jou.. dan komen jullie er vanzelf wel uit!
donderdag 8 januari 2009 om 16:59
donderdag 8 januari 2009 om 23:11
Hoi.. Ik lees hier veel dat voornamelijk de omgeving vaak tegen jullie relaties zijn..
Echt typisch.
Mijn moeder net zo'n "geval" gaf wel commentaar op mijn beginnende relatie met iemand die 9 jaar jonger was dan mij, maar mijn vader was wel mooi 13 jr ouder dan haar hahah.
Nu zijn we bijna 3 jr samen mijn vriend 28 jr en ik 37 jr.
Na 2,5 mnd gaan samenwonen, en natuurlijk is het niet allemaal rooskleurig en hebben zeer zeker onze ups en downs. Toch voel ik me geborgen bij hem.
Echt typisch.
Mijn moeder net zo'n "geval" gaf wel commentaar op mijn beginnende relatie met iemand die 9 jaar jonger was dan mij, maar mijn vader was wel mooi 13 jr ouder dan haar hahah.
Nu zijn we bijna 3 jr samen mijn vriend 28 jr en ik 37 jr.
Na 2,5 mnd gaan samenwonen, en natuurlijk is het niet allemaal rooskleurig en hebben zeer zeker onze ups en downs. Toch voel ik me geborgen bij hem.
vrijdag 9 januari 2009 om 22:18
maandag 12 januari 2009 om 17:22
Haha, grappig Jolantje. Ik heb nooit nare reacties over het leeftijdsverschil gehad, iedereen vond hem meteen heel leuk en dat 'ie wat ouder is.. dat was gewoon eigenlijk niet aan de orde. Ik heb geen ervaring dus, maar ik zou gewoon lekker zien waar het schip strand, Peultjes, en je niet nu al druk maken over wat mensen denken. Makkelijker gezegd dan gedaan, I know 
Geniet van deze flirt-periode!
Geniet van deze flirt-periode!
dinsdag 13 januari 2009 om 15:01
heey peultjes
ik ben zelf 20 en mijn vriend is ook 31 tot nu toe heb ik van dat leeftijdsverschil niet veel gemerkt. ja misschien af en toen een naam van een artiest of acteur die me ontgaat. maar dan plaag ik hem dat ie wel op de generatie kloof moet letten dan grapt hij owja jij bent nog een jong blaadje he. In onze omgeving zijn de reacties verschillend de 1 is het er totaal niet mee eens en de ander zegt zolang je het maar met elkaar kan vinden dat is het belangrijkst. Ik had ook zelf in het begin nee 30 ( zo oud was hij toen ik hem leerde kennen en ik was 19) dat is veel te oud maarja toen werd ik verliefd. En dat gaat super goed hoor.
veel succes
ik ben zelf 20 en mijn vriend is ook 31 tot nu toe heb ik van dat leeftijdsverschil niet veel gemerkt. ja misschien af en toen een naam van een artiest of acteur die me ontgaat. maar dan plaag ik hem dat ie wel op de generatie kloof moet letten dan grapt hij owja jij bent nog een jong blaadje he. In onze omgeving zijn de reacties verschillend de 1 is het er totaal niet mee eens en de ander zegt zolang je het maar met elkaar kan vinden dat is het belangrijkst. Ik had ook zelf in het begin nee 30 ( zo oud was hij toen ik hem leerde kennen en ik was 19) dat is veel te oud maarja toen werd ik verliefd. En dat gaat super goed hoor.
veel succes
dinsdag 13 januari 2009 om 15:22
Bij mij is het een kleiner leeftijdsverschil, maar af en toe nog wel te merken (qua levenservaring): mijn vriend is 4 jaar jonger. Misschien is het ook wel met name te merken omdat mijn vriend niet een erg open persoon is, hij zoekt niet snel contact met vreemden, maakt niet snel vrienden (dat vindt hij zelf prima) en ik juist wel. Ik ben ook zijn eerste vriendin. Wel heel serieus overigens, we wonen samen en het gaat helemaal goed.
Ondanks dat ik m soms wat saai vind wil ik oud worden met hém.
Ondanks dat ik m soms wat saai vind wil ik oud worden met hém.
vrijdag 23 januari 2009 om 19:43
Zaterdag 10 januari, 2 weekenden terug, ben ik samen met vrienden naar een concert gegaan. Hij was er ook, pfff..wat is hij ontzettend leuk zeg. Ben echt hartstikke verliefd op hem..
Volgend weekend ben ik van plan om mijn ouders in te lichten. Vind ik erg moeilijk. Tijdens het eten vertelde mijn zus dat ze naar een verjaardag ging van een jongen die 23 werd. Poeh, zegt vader, 23..dat is best oud. Wat voelde ik mij naar zeg..Allemachtig.
Weet zeker dat mijn ouders zullen zeggen dat het een bevlieging is..Bleeh..wat zie ik er tegenop. Maar heb geen zin om dingen stiekem achter hun rug te doen. Heb ook tegen m'n schatje gezegd..Ik wil het eerst vertellen tegen m'n ouders, voor die tijd kom ik niet stiekem bij je over de vloer.
Iemand nog ideeën hoe ik het gesprek moet gaan beginnen?
Volgend weekend ben ik van plan om mijn ouders in te lichten. Vind ik erg moeilijk. Tijdens het eten vertelde mijn zus dat ze naar een verjaardag ging van een jongen die 23 werd. Poeh, zegt vader, 23..dat is best oud. Wat voelde ik mij naar zeg..Allemachtig.
Weet zeker dat mijn ouders zullen zeggen dat het een bevlieging is..Bleeh..wat zie ik er tegenop. Maar heb geen zin om dingen stiekem achter hun rug te doen. Heb ook tegen m'n schatje gezegd..Ik wil het eerst vertellen tegen m'n ouders, voor die tijd kom ik niet stiekem bij je over de vloer.
Iemand nog ideeën hoe ik het gesprek moet gaan beginnen?
vrijdag 23 januari 2009 om 23:06
hahaha mijn ouders riepen ook regelmatig : Kom me niet met zo'n oude vent in huis! (als ze weer eens wat hoorden over een meisje uit de omgeving die met een oude man ging ;) ) En nu ben ik zelf zo'n meisje...
Ouders draaien wel bij als het om hun eigen kind gaat, reken maar! Naar mijn idee accepteren ze het gewoon. We maken er grapjes over en af en toe vragen ze naar hem. Gewone normale interesse, geen flauw gedoe.
Ouders draaien wel bij als het om hun eigen kind gaat, reken maar! Naar mijn idee accepteren ze het gewoon. We maken er grapjes over en af en toe vragen ze naar hem. Gewone normale interesse, geen flauw gedoe.
maandag 16 februari 2009 om 14:11
Hallo dames,
Eindelijk kan ik mijn hart ergens luchten.
Een aantal maanden geleden ben ik verliefd geworden op een vriend van mijn ouders. We hadden elkaar al vaker gezien en gesproken en hij woont vlakbij ons. De laatste maanden zagen we elkaar vaker door een evenement wat we met een club organiseerden, en waar mijn fam, ik en ook hij bij betrokken waren. Het klikte tussen ons vanaf het begin, maar meer was het niet. Tot we elkaar ongeveer elke week een aantal keer zagen, we hadden vreselijk veel lol met elkaar. We hadden afgesproken samen een dagje weg te gaan, en daarvoor zouden we samen een keer naar een concert gaan omdat hij het niet zo leuk vond om alleen te gaan. We gingen samen naar het concert en genoten enorm. Daarna dronken we nog even een wijntje bij hem thuis en hebben we erg veel gepraat. We zijn allebei nu een jaar vrijgezel. Ik had net een relatie van 2 jaar achter de rug, en terwijl we het daarover hadden werd ik emotioneel en trooste hij mij, waarna een onverwachte zoen volgde. Vanaf toen (november) was het er ineens. Ik werd verliefd. En hij ook. We zijn toen samen nog een dagje weggeweest en het was echt super. We hebben een heerlijke dag gehad, vreselijk veel gelachen, gepraat enz. Hij heeft dingen die ik in mijn afgelopen relatie heb gemist. Maar ik schrijf dit natuurlijk niet zomaar, er is een leeftijdsverschil van 28 jaar, ik ben 21. Daarom durf ik het mijn ouders niet te vertellen, daarom hebben we er al meerdere malen een punt achter gezet, maar we komen elke keer weer bij elkaar uit. Hij is nu een weekje weg, en eigenlijk is dat wel lekker zo kunnen we er alle twee over nadenken. Ik mis hem echt, en ik ben niet iemand die dat vaak heeft. Het dilemma spookt de hele tijd door mijn hoofd, wat moet ik doen, wat is goed, en wat niet? Er zijn maar twee opties: 1. Geen geheimen meer, voor elkaar kiezen en het iedereen vertellen. En er zeker van zijn dat mijn ouders helemaal woest worden en het niet accepteren.
2. Hiermee stoppen en hopen dat ik nog eens zo'n man tegenkom die minder oud is.
Ik weet het niet, en ik kom er ook niet uit. Ik weet dat ik mijn familie er echt pijn mee zou doen, en ik weet niet of ik zover wil gaan. Maar de smoesjes en de leugens die ik moet verzinnen om bij elkaar te kunnen zijn vind ik ook vreselijk.
Wat moet ik doen?
Eindelijk kan ik mijn hart ergens luchten.
Een aantal maanden geleden ben ik verliefd geworden op een vriend van mijn ouders. We hadden elkaar al vaker gezien en gesproken en hij woont vlakbij ons. De laatste maanden zagen we elkaar vaker door een evenement wat we met een club organiseerden, en waar mijn fam, ik en ook hij bij betrokken waren. Het klikte tussen ons vanaf het begin, maar meer was het niet. Tot we elkaar ongeveer elke week een aantal keer zagen, we hadden vreselijk veel lol met elkaar. We hadden afgesproken samen een dagje weg te gaan, en daarvoor zouden we samen een keer naar een concert gaan omdat hij het niet zo leuk vond om alleen te gaan. We gingen samen naar het concert en genoten enorm. Daarna dronken we nog even een wijntje bij hem thuis en hebben we erg veel gepraat. We zijn allebei nu een jaar vrijgezel. Ik had net een relatie van 2 jaar achter de rug, en terwijl we het daarover hadden werd ik emotioneel en trooste hij mij, waarna een onverwachte zoen volgde. Vanaf toen (november) was het er ineens. Ik werd verliefd. En hij ook. We zijn toen samen nog een dagje weggeweest en het was echt super. We hebben een heerlijke dag gehad, vreselijk veel gelachen, gepraat enz. Hij heeft dingen die ik in mijn afgelopen relatie heb gemist. Maar ik schrijf dit natuurlijk niet zomaar, er is een leeftijdsverschil van 28 jaar, ik ben 21. Daarom durf ik het mijn ouders niet te vertellen, daarom hebben we er al meerdere malen een punt achter gezet, maar we komen elke keer weer bij elkaar uit. Hij is nu een weekje weg, en eigenlijk is dat wel lekker zo kunnen we er alle twee over nadenken. Ik mis hem echt, en ik ben niet iemand die dat vaak heeft. Het dilemma spookt de hele tijd door mijn hoofd, wat moet ik doen, wat is goed, en wat niet? Er zijn maar twee opties: 1. Geen geheimen meer, voor elkaar kiezen en het iedereen vertellen. En er zeker van zijn dat mijn ouders helemaal woest worden en het niet accepteren.
2. Hiermee stoppen en hopen dat ik nog eens zo'n man tegenkom die minder oud is.
Ik weet het niet, en ik kom er ook niet uit. Ik weet dat ik mijn familie er echt pijn mee zou doen, en ik weet niet of ik zover wil gaan. Maar de smoesjes en de leugens die ik moet verzinnen om bij elkaar te kunnen zijn vind ik ook vreselijk.
Wat moet ik doen?
dinsdag 17 februari 2009 om 18:33
Je zit in een erg lastig pakket. Niet alleen is de man die je leuk vindt van je vaders' leeftijd, ook is hij in eerste instantie een vriend van je ouders. Kan je objectief naar de situatie kijken, of ben je al helemaal hoteldebotel? Als je objectief kan kijken, is het misschien een idee om een blik in de toekomst te werpen. Zie je een relatie tussen jullie? Hoe moet dat met samenwonen, een gezin stichten, kinderen, etc.? Misschien kan je dan een wat duidelijker beeld krijgen of je hier meer door wilt gaan. Komt daar een volmondig "ja" uit, dan pas zou ik gaan nadenken over je familie en de gevolgen als jullie kiezen voor een relatie. Weet je ook wat hij wil?
woensdag 18 februari 2009 om 20:49
Lastig...
Als jullie écht verliefd zijn, geef het dan een kans. Het is een groot leeftijdsverschil, maar dat zegt niet altijd alles.
Je ouders/familie zullen vast wel schrikken en misschien krijgen jullie vele nare reacties. Maaaaar als dit goed voelt en jullie dit aandurven, ga er dan voor!!!
Enne ik zou niet direct in de toekomst kijken, kijk eerst maar of het inderdaad goed gaat werken binnen een relatie
Als jullie écht verliefd zijn, geef het dan een kans. Het is een groot leeftijdsverschil, maar dat zegt niet altijd alles.
Je ouders/familie zullen vast wel schrikken en misschien krijgen jullie vele nare reacties. Maaaaar als dit goed voelt en jullie dit aandurven, ga er dan voor!!!
Enne ik zou niet direct in de toekomst kijken, kijk eerst maar of het inderdaad goed gaat werken binnen een relatie
donderdag 19 februari 2009 om 11:43
Hoi sweet candy,
Wij merken het leeftijdsverschil niet eens, De familie heeft er verder geen probleem mee omdat ze zien dat we gelukkig zijn. En als er mensen zijn die er wel probleem mee hebben dan hebben ze pech gehad. Wij doen er niet zo moelijk over.
Liever 30 jaar met iemand gelukkig, dan 50 jaar met iemand leven in het ongeluk.
Wij merken het leeftijdsverschil niet eens, De familie heeft er verder geen probleem mee omdat ze zien dat we gelukkig zijn. En als er mensen zijn die er wel probleem mee hebben dan hebben ze pech gehad. Wij doen er niet zo moelijk over.
Liever 30 jaar met iemand gelukkig, dan 50 jaar met iemand leven in het ongeluk.
zondag 22 februari 2009 om 22:29
Even een update van mijn kant.
Heb het mijn ouders verteld en ze reageerden luchtiger dan ik had gedacht. Het leek ze verstandig dat ik even wat afstand van hem zou nemen en er nog even goed overna zou denken. Heb ik gedaan en ik wil helemaal voor hem gaan.
Ben afgelopen donderdag met hem een dagje naar de dierentuin geweest, wat erg gezellig was.. We doen het rustig aan en hebben nog niks 'officieels', alleen de vraag is niet of dat komt, maar wanneer. Haha, ben zo gek op hem
Heb het mijn ouders verteld en ze reageerden luchtiger dan ik had gedacht. Het leek ze verstandig dat ik even wat afstand van hem zou nemen en er nog even goed overna zou denken. Heb ik gedaan en ik wil helemaal voor hem gaan.
Ben afgelopen donderdag met hem een dagje naar de dierentuin geweest, wat erg gezellig was.. We doen het rustig aan en hebben nog niks 'officieels', alleen de vraag is niet of dat komt, maar wanneer. Haha, ben zo gek op hem
zondag 12 april 2009 om 13:30
Hallo allemaal!
Ik hoor er ook bij ;) Ik ben 26 en mijn vriend 44. Heb eigenlijk nooit rare reacties uit onze omgeving gehad, en zelf merk ik ook weinig van ons leeftijdsverschil. We gaan nog vaak stappen denken over veel dingen hetzelfde. Nu zijn we over een kindje aan het denken. Ik wil graag een kindje met hem maar nog niet nu, wel over een paar jaar. Hoe is dat bij andere? Hij roept telkens dat ie dan een oude vader is en op zijn 55ste niet achter een kind kan aanrennen haha. Dat zal natuurlijk wel meevallen, maar als ons kind dan een jaar of 15 is zal hij rond de 60! zijn... Vind ik toch wel een eng idee..
Mijn vraag is eigenlijk, hoe gaan jullie daarmee om? Boeit het je niet zo? Is het een reden om niet aan kinderen te beginnen?
Ik hoor er ook bij ;) Ik ben 26 en mijn vriend 44. Heb eigenlijk nooit rare reacties uit onze omgeving gehad, en zelf merk ik ook weinig van ons leeftijdsverschil. We gaan nog vaak stappen denken over veel dingen hetzelfde. Nu zijn we over een kindje aan het denken. Ik wil graag een kindje met hem maar nog niet nu, wel over een paar jaar. Hoe is dat bij andere? Hij roept telkens dat ie dan een oude vader is en op zijn 55ste niet achter een kind kan aanrennen haha. Dat zal natuurlijk wel meevallen, maar als ons kind dan een jaar of 15 is zal hij rond de 60! zijn... Vind ik toch wel een eng idee..
Mijn vraag is eigenlijk, hoe gaan jullie daarmee om? Boeit het je niet zo? Is het een reden om niet aan kinderen te beginnen?
