Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Hoe omgaan met vriend die ruimte nodig heeft?

17-01-2020 16:33 480 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Een tijd geleden heb ik een topic geplaatst over een nieuwe relatie waar ik in ben gestapt, vrij snel nadat ik uit een andere relatie kwam. Ik merkte toen dat ik aan veel dingen in een nieuwe relatie weer moest wennen en soms wat onzeker werd, omdat mijn huidige vriend heel anders is dan mijn ex (wat ook de bedoeling is, haha).

Nu het volgende. Nadat ik mijn vorige relatie had verbroken (we woonden samen), ben ik terug gegaan naar mijn ouders. Dat vond ik prima, ik kon immers weer even tot rust komen, ook iets meer geld sparen dan wanneer ik een dure huur heb alleen en mocht ik toch behoefte hebben aan echt een eigen plek, dan kon dat altijd nog.

In die periode ben ik in een nieuwe relatie gestapt. Dit is allemaal wat snel gegaan, maar voor mijn gevoel zeker niet te snel. We kenden elkaar al een tijdje, het klikt super goed en ik denk ook zeker dat we elkaar goed aanvullen. Mijn vriend had er echter in het begin nogal de vaart erin. We zijn vrijwel direct samen op vakantie gegaan, we spraken heel veel af, hij begon zelfs al over samenwonen. Hij zei: "als je nu gewoon een paar maanden bij je ouders zit, kun je ook even lekker tot rust komen na deze heftige periode, wat geld sparen en daarna kom je gewoon bij mij". Dit is wat ik zelf ook wilde, mijn vriend heeft een koophuis, een goede baan, eigenlijk heeft hij praktisch gezien alles goed voor elkaar. We werden steeds closer en eigenlijk sinds half/eind november was ik ongeveer al elke dag daar te vinden. We hadden zelfs al een taakverdeling voor het huishouden gemaakt en een gezamenlijke rekening voor boodschappen/leuke dingen die we samen doen. Begin januari zijn we weer samen op vakantie gegaan, wat ook erg leuk was.

Afgelopen weekend gaf mijn vriend ineens aan dat hij zich beklemd voelde. Dit is zijn allereerste serieuze relatie en het is op sommige vlakken nog wennen. Hij had het idee dat hij toch niet kon doen en laten wat hij wilde wanneer ik er was, omdat hij soms het gevoel had dat ik commentaar leverde. Een voorbeeld: we hadden een keer een avondje een gesprek over onze relatie op de bank. Dit vind ik belangrijk, een goed gesprek. Ondertussen werd hij gebeld, geen belangrijk telefoontje, maar hij ging gerust een half uur bellen met degene (over koetjes en kalfjes). Waarna ik aangaf dat hij ook even had terug kunnen bellen, aangezien we in gesprek waren. Ik vind dat fatsoen en niet iets om hem te beklemmen, maar goed. Hierdoor miste hij een beetje de ruimte om zijn eigen ding te kunnen doen. Zijn voorstel was dan ook om de komende weken drie avonden in de week af te spreken om van het beklemmende gevoel af te komen en dan zou het weer goed komen. Als we op deze voet verder zouden gaan, zou het beklemmende gevoel van hem blijven hangen en dan zou het niet goed komen. Dus: "Ik moet nu even van dit gevoel afkomen zodat het weer 100% is en daarna kunnen we gaan samenwonen". Beetje vreemd, maar afijn, ik wil hem prima de ruimte geven de komende weken.

Ik voelde me best rot nadat hij had uitgesproken. Ik ben het liefst elke dag bij hem en natuurlijk kan hij nog steeds met vrienden eten, sporten en weet ik veel wat. Dit heb ik ook tegen hem gezegd, dat ik er een rot gevoel aan over heb gehouden en dat ik dit samen wil oplossen. Ik begin er al steeds meer moeite mee te krijgen dat ik geen eigen plek heb, maar een beetje heen en weer geslingerd wordt tussen zijn huis en mijn ouders. Ik vond het juist fijn om steeds meer bij hem te zijn, het begon ook als mijn plek te voelen. En nu word ik voor mijn gevoel eigenlijk weer 'teruggestuurd' naar mijn ouders. Zijn reactie was dat hij mijn gevoel snapte, maar dat hij er niets aan kon veranderen. Dit is nou eenmaal zijn wens en daar blijft het bij.

Echter... Waar ik een beetje mee zit is dat ik het gevoel heb dat het moet gaan zoals hij het wil. Ik heb aangegeven dat ik juist wel wil dat hij zijn eigen ding blijft doen, maar dat dat ook kan als ik er wel ben. Hoe wil hij anders gaan samenwonen met mij? En ergens denk ik ook... Lekker makkelijk zo, ik moet maar weer vier dagen in de week bij mijn ouders zitten terwijl jij het allemaal voor elkaar hebt en alles doet zoals jij het wilt. Maar goed, ik wil hem natuurlijk ook geen druk opleggen, ik snap dat het wennen is als je nog nooit een nieuwe relatie hebt gehad en als hij deze ruimte nodig heeft, dan moet ik dat ook respecteren. Maar van de week gaf hij ook aan dat hij niet wist hoe lang het ging duren. Het kon een week zijn, maar het kan ook zes weken zijn.

Daarbij komt ook dat hij ontzettend hoge standaarden heeft. Dat is ook de reden waarom hij nog nooit een serieuze relatie heeft gehad, hij vond altijd wel weer iets bij een vrouw waarom het niets werd. Ik heb ook bepaalde verwijten gekregen waarbij ik me echt afvraag hoe je je daar in hemelsnaam druk om kunt maken. Ik vouw zijn sokken verkeerd op (ik wist niet dat dat kon), ik zet de dingen terug op de verkeerde plek in de kast... Prima, daar pas ik me op aan want ik hou van hem en ik kan me echt niet druk maken om die dingen. Maar ik heb ook bij hem aangegeven dat ik daardoor soms het gevoel krijg dat ik op mijn tenen moet lopen en dat ik het gevoel heb dat ik mezelf constant moet bewijzen of ik goed genoeg voor hem ben. Dat begreep hij wel, maar zo is hij gewoon... Ik ben echt heel gek op hem, hij is goed voor me, helpt me met alles en we zitten met veel dingen ook op een lijn, maar zijn hoge standaarden in combinatie met de ruimte die hij nu nodig heeft, geeft me niet bepaald een zeker gevoel.

Moet ik maar zitten afwachten totdat zijn gevoel er weer klaar voor is om weer meer samen te zijn? En uiteindelijk te gaan samenwonen? Ik heb er namelijk vrij weinig zin in om bij wijze van nog een half jaar bij mijn ouders te zitten en naar zijn pijpen te dansen. Hij weet toch binnen een paar weken wel of hij de ruimte fijn vindt of dat hij me liever bij zich heeft? En hoe kan hij zeggen dat hij wel wil samenwonen in het voorjaar, als hij nu de ruimte nodig heeft? Ik wil hem niet de touwtjes in handen laten nemen, want ik heb mezelf vaak genoeg aan anderen aangepast. Daarnaast wil ik ook geen rigoreuze beslissingen nemen omdat ik hem niet kwijt wil. Ik vind het erg lastig hoe hiermee om te gaan...

NB. Ik ben 25, hij is 27.

Sorry voor het lange verhaal. Ik ben erg benieuwd naar jullie visie hierop en jullie advies. Alvast bedankt :)
Alle reacties Link kopieren Quote
ik denk vooral: blijf met deze man voorlopig maar lekker latten.
Alle reacties Link kopieren Quote
Als je hem niet de ruimte geeft die hij nodig heeft, ben je hem sowieso kwijt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ga lekker je eigen plek zoeken. Samenwonen kan altijd nog.
Alle reacties Link kopieren Quote
Je vouwt zijn sokken verkeerd op? Ik neem aan dat jij 'm toen keihard hebt uitgelachen? Waarom vouw je überhaupt zijn sokken op?
Life is short. Eat dessert first.
Alle reacties Link kopieren Quote
Sta je ingeschreven? Je hoeft niet bij je ouders te zitten, dat is een keus. Ga op jezelf wonen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Eens met guppekop
Alle reacties Link kopieren Quote
Ga lekker iets voor jezelf zoeken. Je zit nu bij je ouders te “wachten“ totdat je bij hem “mag” wonen. Neem het heft in eigen hand, word zelfstandig!
Geloof niet alles wat je denkt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zou me gaan focussen op sparen en tzt een eigen plek. Jullie kunnen allebei niet jezelf zijn. Sokken verkeerd opvouwen? WTF bitch please. Je trekt ze toch daarna aan en dan boeit het toch geen mallemoer meer hoe ze opgevouwen waren ? Vervolgens zitten die sokken in een schoen en zie je ze de rest van de dag niet. Bovendien zou ik dan zoiets hebben van Joh vouw je sokken lekker zelf op.
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Alle reacties Link kopieren Quote
Dankjulliewel voor de reacties :) ik heb daar ook over na zitten te denken, iets voor mezelf zoeken, maar het punt is dat je dan meteen weer voor minimaal een jaar vast zit en de huur is torenhoog. Dus dat vind ik wel echt een nadeel.

@doornroosje9, haha ja ik moest wel even lachen ja ;) omdat ik de was altijd doe. Maar ik heb gezegd dat hij zijn sokken lekker zelf mag doen, hoor.
Alle reacties Link kopieren Quote
Herfstblaadje19 schreef:
17-01-2020 16:42
Ga lekker iets voor jezelf zoeken. Je zit nu bij je ouders te “wachten“ totdat je bij hem “mag” wonen. Neem het heft in eigen hand, word zelfstandig!
ja dat ja
stel je eens niet zo afhankelijk op zeg
Alle reacties Link kopieren Quote
purake schreef:
17-01-2020 16:44
Dankjulliewel voor de reacties :) ik heb daar ook over na zitten te denken, iets voor mezelf zoeken, maar het punt is dat je dan meteen weer voor minimaal een jaar vast zit en de huur is torenhoog. Dus dat vind ik wel echt een nadeel.

zoek een rijke vent, als je geld zo belangrijk vindt
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn vriend heeft aangegeven ook ruimte te willen. Ik denk wel op een andere manier; hij is vooral heel moe. Volgende week zien we elkaar weer en hebben al een aantal leuke dingen samen geplanned.
Alle reacties Link kopieren Quote
lilalinda schreef:
17-01-2020 16:45
zoek een rijke vent, als je geld zo belangrijk vindt
Dat vind ik helemaal niet belangrijk, maar als het plan toch was om te gaan samenwonen heb ik liever dat ik wat extra spaargeld op de bank heb zodat we er samen wat leuks mee kunnen doen.

Daarbij begrijp ik niet helemaal waarom er meteen op zo'n toontje gereageerd moet worden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ga alsjeblieft op jezelf wonen en laat hem zijn was mooi zelf doen.
Life is short. Eat dessert first.
Alle reacties Link kopieren Quote
'Hoe omgaan met vriend die ruimte nodig heeft'

- doneren aan Elon Musk zodat die m in een raket kan stoppen en de ruimte in kan knallen
- Alle seizoenen van Star Trek op DVD voor zijn verjaardag kopen
- Hem dumpen in een open veld en keihard wegrijden
- Hem kaalscheren, in een André Kuipers pak hijsen en m afleveren bij ESA in de hoop dat ze er in trappen....
Ik ben er helemaal ondersteboven van.
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoe lang hebben jullie in totaal een relatie?

Ik zou nu afstand nemen, geef hem zijn vrijheid maar belangrijker: jij pakt ook de regie over jouw leven!

En verder vouwt ie maar lekker zn eigen sokken op.

Ik ben zelf ooit binnen een maand of 4 gaan samenwonen toen ik 21/22 was. Wilden we beide. Maar na een tijdje kreeg ik t verwijt dat ik teveel aandacht van hem vroeg :huh: Ik was verhuisd naar de stad waar hij woonde en kende niemand..
Ik wilde perse met hem blijven samenwonen dus confirmeerde mij naar zijn eisen/wensen.
Lang verhaal kort; na 8/9jr gingen we uit elkaar. En achteraf wilde ik dat ik voor mezelf had gekozen toen ik dat commentaar kreeg. Ik was mijzelf in die jaren daarna compleet uit het oog verloren en dat wens ik jou zeker niet toe!
Alle reacties Link kopieren Quote
purake schreef:
17-01-2020 16:46
Dat vind ik helemaal niet belangrijk, maar als het plan toch was om te gaan samenwonen heb ik liever dat ik wat extra spaargeld op de bank heb zodat we er samen wat leuks mee kunnen doen.

Daarbij begrijp ik niet helemaal waarom er meteen op zo'n toontje gereageerd moet worden.
jouw reden voor samenwonen is financieel, je zegt het zelf
je kunt ook kiezen voor je vrijheid en klein en betaalbaar gaan wonen
Alle reacties Link kopieren Quote
Still-i-Rise schreef:
17-01-2020 16:47
Hoe lang hebben jullie in totaal een relatie?

Ik zou nu afstand nemen, geef hem zijn vrijheid maar belangrijker: jij pakt ook de regie over jouw leven!

En verder vouwt ie maar lekker zn eigen sokken op.

Ik ben zelf ooit binnen een maand of 4 gaan samenwonen toen ik 21/22 was. Wilden we beide. Maar na een tijdje kreeg ik t verwijt dat ik teveel aandacht van hem vroeg :huh: Ik was verhuisd naar de stad waar hij woonde en kende niemand..
Ik wilde perse met hem blijven samenwonen dus confirmeerde mij naar zijn eisen/wensen.
Lang verhaal kort; na 8/9jr gingen we uit elkaar. En achteraf wilde ik dat ik voor mezelf had gekozen toen ik dat commentaar kreeg. Ik was mijzelf in die jaren daarna compleet uit het oog verloren en dat wens ik jou zeker niet toe!
Dankjewel voor jouw ervaring! We zijn nu ongeveer 9/10 maanden samen. Er zit niet echt een datum aan vast, maar toen werd het echt serieus.
Ik snap jou ook volledig. Ik wil mezelf ook zeker niet verliezen, maar hem ook niet, haha. Ik ben er wel over na aan het denken inderdaad, maar ergens hoop ik gewoon dat hij snel bijdraait en de ruimte niet meer nodig heeft.
Alle reacties Link kopieren Quote
Je hebt pb
Alle reacties Link kopieren Quote
Eggo schreef:
17-01-2020 16:47
'Hoe omgaan met vriend die ruimte nodig heeft'

- doneren aan Elon Musk zodat die m in een raket kan stoppen en de ruimte in kan knallen
- Alle seizoenen van Star Trek op DVD voor zijn verjaardag kopen
- Hem dumpen in een open veld en keihard wegrijden
- Hem kaalscheren, in een André Kuipers pak hijsen en m afleveren bij ESA in de hoop dat ze er in trappen....
:HA:
Veni, vidi, vici. Ik kwam, zag en overwon.
Alle reacties Link kopieren Quote
lilalinda schreef:
17-01-2020 16:47
jouw reden voor samenwonen is financieel, je zegt het zelf
je kunt ook kiezen voor je vrijheid en klein en betaalbaar gaan wonen
Nee, ik wil samenwonen omdat ik bij hem wil zijn. En als ik ga huren, zit ik daar minimaal een jaar aan vast. Dat betekent dat ik het komende jaar in ieder geval niet bij hem kan intrekken, wat ik dus wel wil. Plus we hebben samen besproken dat ik nu bij mijn ouders blijf, om wat extra geld te sparen en vervolgens bij hem kan intrekken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Zoek een eigen woning. Je zit die man veel te veel op de lip, dus samenwonen gaat 'm niet worden. Voor je het weet zit je weer terug bij je ouders, want het is zijn huis, dus hij kan jou buiten zetten zodra hij het niet meer trekt. En hij trekt je nu al niet fulltime. Ga gewoon latten en doe het wat rustiger aan.
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
Alle reacties Link kopieren Quote
redbulletje schreef:
17-01-2020 16:50
Zoek een eigen woning. Je zit die man veel te veel op de lip, dus samenwonen gaat 'm niet worden. Voor je het weet zit je weer terug bij je ouders, want het is zijn huis, dus hij kan jou buiten zetten zodra hij het niet meer trekt. En hij trekt je nu al niet fulltime. Ga gewoon latten en doe het wat rustiger aan.

Ik snap je reactie, maar juist omdat hij er altijd de vaart in had en ik op de rem moest trappen, begrijp ik het niet helemaal, snap je? Hij is degene die altijd het hardst riep samen te willen wonen, die al een kamer heeft leeggemaakt zodat mijn kledingkast er kan komen te staan etc. En ik wil inderdaad niet dat hij mij buiten kan zetten zodra het meneer niet uitkomt.
Alle reacties Link kopieren Quote
purake schreef:
17-01-2020 16:50
Nee, ik wil samenwonen omdat ik bij hem wil zijn. En als ik ga huren, zit ik daar minimaal een jaar aan vast. Dat betekent dat ik het komende jaar in ieder geval niet bij hem kan intrekken, wat ik dus wel wil. Plus we hebben samen besproken dat ik nu bij mijn ouders blijf, om wat extra geld te sparen en vervolgens bij hem kan intrekken.
Hij voelt natuurlijk ook dondersgoed aan dat jij in een afhankelijke, wachtende positie zit. Echt, het is zoveel relaxter om allebei vanuit zelfstandigheid te gaan samenwonen, en die stap dan te zetten als je er allebei zin in hebt, ipv omdat de een “zit te wachten” op de ander.
Geloof niet alles wat je denkt.

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven