Relaties
alle pijlers
Huiselijk geweld (geestelijke/emotionele mishandeling)
zondag 8 november 2020 om 11:21
Ik ben op zoek naar advies of herkenning omdat ik momenteel in een moeilijke situatie zit.
Ik had nooit gedacht dat dit me ooit zou overkomen maar ik zit in een relatie waarin huiselijk geweld plaatsvind.
Mijn vriend heeft last van woedeuitbarstingen. Het is binnen een aantal jaar geescaleerd van 1x per half jaar naar nu vrijwel dagelijks. Het heeft zich ontwikkeld van (erg) boos worden, naar schelden, vernederen, en dreigen.
Recentelijk heeft hij belangrijke en dierbare spullen van mijn dochter kapot gegooid. Zij heeft dit op school verteld, en ik werd gebeld door haar leraar, die zich uiteraard erg veel zorgen maakte.
Ik heb eerder aan de bel getrokken bij hulpinstanties, maar dit maakte het eerder erger dan beter, omdat mijn vriend niet mee wilde werken, en het (geestelijke) geweld naar mij toe dan erger werd, omdat ik hem volgens hem verraadde, en omdat hij het idee had dat de instanties allemaal tegen hem waren.
Ik heb destijds al gevraagd of ik naar de noodopvang mocht omdat ik me onveilig voelde, maar dat werd afgewezen.
Ik heb mijn vriend meerdere keren aangegeven dat de relatie wat mij betreft over is, en dat hij moet vertrekken. Het punt is dat hij weigert te vertrekken, en dat mij vanuit professionals is afgeraden om bv de sloten te veranderen, vanwege het opvliegende karakter van mijn vriend.
Nu ik toch weer contact heb opgenomen met onze maatschappelijk werkster, blijken er een aantal anonieme meldingen te zijn gedaan over ons gezin bij veilig thuis, en moeten we daar binnenkort op gesprek komen.
Sinds de laatste gebeurtenissen is er bij mij wat geknakt. Ik heb lang gehoopt en gewacht tot het beter zou worden, maar feitelijk wordt het steeds erger.
Mijn vriend heeft laatst een intake gesprek gehad bij een hulpinstantie en staat aan het begin van een behandeling, maar eerlijk gezegd vrees ik dat zijn mentale problemen zo diep en complex zijn, dat dit jaren gaat duren en dat het misschien wel nooit meer goed komt met hem. Hij heeft veel meegemaakt, is beschadigd en labiel. Hij zit al een jaar thuis vanwege een conflict met zijn werkgever.
Nu komt er deze week een maatschappelijk werkster bij ons om een veiligheidsplan op te stellen. Hier komt in te staan hoe we het thuis veilig houden, en er hangen ook consequenties aan het overtreden van de regels (ik kan bv kiezen voor een huisverbod). Hij heeft echter geen plek om naartoe te gaan, en eerlijk gezegd ben ik ook bang wat er met hem gebeurt, in zijn huidige mentale toestand, als ik hem op straat zet.
Ik ben na de geboorte van onze zoon mijn baan kwijtgeraakt, en sindsdien betaald hij de rekeningen. Ergens voelt het om die reden ook rot om hem eruit te zetten.
Ik heb wel gesolliciteerd, maar werd steeds overal afgewezen, en toen de pandemie uitbrak, en onze zoon het ook niet zo naar zn had op de creche, heb ik dat plan op on hold gezet.
Er zijn zeker ook periodes geweest waarin het beter ging, en daar putte ik dan hoop uit.
Er is zelfs sprake dat ik met de kinderen naar de noodopvang moet gaan als het weer uit de hand loopt. Buiten dat dit mij vreselijk en traumatisch lijkt voor mij en de kinderen, vind ik het ook nog onrechtvaardig want hij is destijds bij mij ingetrokken. Het is dus mijn huis.
Ik ben mentaal en fysiek aan het einde van mijn latijn. Ik heb de laatste paar nachten nachtmerries van alles wat er de afgelopen jaren is gebeurt. Ik ben bang dat als dit nog maanden duurt, dat er dan op een gegeven moment een punt komt dat ik instort en niet meer voor de kinderen kan zorgen, en dat wil ik natuurlijk koste wat kost voorkomen, omdat ik momenteelde enige stabiele factor ben in hun leven.
Heel rationeel bekeken, moet ik als moeder zorgen dat de kinderen opgroeien in een veilige omgeving. Mijn vriend zorgt voor onveiligheid, en die zou dus "weg" moeten.
Emotioneel gezien ligt het een stuk complexer. De kinderen zijn nog te klein om de situatie goed te plaatsen, en zien nog regelmatig een blije papa die gek met ze doet en met ze lacht. Ik zelf heb ergens nog steeds hoop dat alles nog goed kan komen, ik zie mijn vriend verdrinken in zijn geestelijke toestand, maar hij trekt mij en de kinderen wel mee in zijn ellende.
Ik ben op zoek naar kracht, advies, misschien herkenning, alles wat me zou kunnen helpen.
Ik had nooit gedacht dat dit me ooit zou overkomen maar ik zit in een relatie waarin huiselijk geweld plaatsvind.
Mijn vriend heeft last van woedeuitbarstingen. Het is binnen een aantal jaar geescaleerd van 1x per half jaar naar nu vrijwel dagelijks. Het heeft zich ontwikkeld van (erg) boos worden, naar schelden, vernederen, en dreigen.
Recentelijk heeft hij belangrijke en dierbare spullen van mijn dochter kapot gegooid. Zij heeft dit op school verteld, en ik werd gebeld door haar leraar, die zich uiteraard erg veel zorgen maakte.
Ik heb eerder aan de bel getrokken bij hulpinstanties, maar dit maakte het eerder erger dan beter, omdat mijn vriend niet mee wilde werken, en het (geestelijke) geweld naar mij toe dan erger werd, omdat ik hem volgens hem verraadde, en omdat hij het idee had dat de instanties allemaal tegen hem waren.
Ik heb destijds al gevraagd of ik naar de noodopvang mocht omdat ik me onveilig voelde, maar dat werd afgewezen.
Ik heb mijn vriend meerdere keren aangegeven dat de relatie wat mij betreft over is, en dat hij moet vertrekken. Het punt is dat hij weigert te vertrekken, en dat mij vanuit professionals is afgeraden om bv de sloten te veranderen, vanwege het opvliegende karakter van mijn vriend.
Nu ik toch weer contact heb opgenomen met onze maatschappelijk werkster, blijken er een aantal anonieme meldingen te zijn gedaan over ons gezin bij veilig thuis, en moeten we daar binnenkort op gesprek komen.
Sinds de laatste gebeurtenissen is er bij mij wat geknakt. Ik heb lang gehoopt en gewacht tot het beter zou worden, maar feitelijk wordt het steeds erger.
Mijn vriend heeft laatst een intake gesprek gehad bij een hulpinstantie en staat aan het begin van een behandeling, maar eerlijk gezegd vrees ik dat zijn mentale problemen zo diep en complex zijn, dat dit jaren gaat duren en dat het misschien wel nooit meer goed komt met hem. Hij heeft veel meegemaakt, is beschadigd en labiel. Hij zit al een jaar thuis vanwege een conflict met zijn werkgever.
Nu komt er deze week een maatschappelijk werkster bij ons om een veiligheidsplan op te stellen. Hier komt in te staan hoe we het thuis veilig houden, en er hangen ook consequenties aan het overtreden van de regels (ik kan bv kiezen voor een huisverbod). Hij heeft echter geen plek om naartoe te gaan, en eerlijk gezegd ben ik ook bang wat er met hem gebeurt, in zijn huidige mentale toestand, als ik hem op straat zet.
Ik ben na de geboorte van onze zoon mijn baan kwijtgeraakt, en sindsdien betaald hij de rekeningen. Ergens voelt het om die reden ook rot om hem eruit te zetten.
Ik heb wel gesolliciteerd, maar werd steeds overal afgewezen, en toen de pandemie uitbrak, en onze zoon het ook niet zo naar zn had op de creche, heb ik dat plan op on hold gezet.
Er zijn zeker ook periodes geweest waarin het beter ging, en daar putte ik dan hoop uit.
Er is zelfs sprake dat ik met de kinderen naar de noodopvang moet gaan als het weer uit de hand loopt. Buiten dat dit mij vreselijk en traumatisch lijkt voor mij en de kinderen, vind ik het ook nog onrechtvaardig want hij is destijds bij mij ingetrokken. Het is dus mijn huis.
Ik ben mentaal en fysiek aan het einde van mijn latijn. Ik heb de laatste paar nachten nachtmerries van alles wat er de afgelopen jaren is gebeurt. Ik ben bang dat als dit nog maanden duurt, dat er dan op een gegeven moment een punt komt dat ik instort en niet meer voor de kinderen kan zorgen, en dat wil ik natuurlijk koste wat kost voorkomen, omdat ik momenteelde enige stabiele factor ben in hun leven.
Heel rationeel bekeken, moet ik als moeder zorgen dat de kinderen opgroeien in een veilige omgeving. Mijn vriend zorgt voor onveiligheid, en die zou dus "weg" moeten.
Emotioneel gezien ligt het een stuk complexer. De kinderen zijn nog te klein om de situatie goed te plaatsen, en zien nog regelmatig een blije papa die gek met ze doet en met ze lacht. Ik zelf heb ergens nog steeds hoop dat alles nog goed kan komen, ik zie mijn vriend verdrinken in zijn geestelijke toestand, maar hij trekt mij en de kinderen wel mee in zijn ellende.
Ik ben op zoek naar kracht, advies, misschien herkenning, alles wat me zou kunnen helpen.
zondag 8 november 2020 om 12:11
Wat een slappe hap zeg, ook van die hulpverleners. Hij heeft niks te willen!pinkglitter610 schreef: ↑08-11-2020 11:56Nee helaas niet vandaar de optie noodopvang. Dit is ook het advies van de 2 maatschappelijk werksters die betrokken zijn. Dit omdat hij dus weigert te vertrekken.
zondag 8 november 2020 om 12:21
pinkglitter610 schreef: ↑08-11-2020 11:56Nee helaas niet vandaar de optie noodopvang. Dit is ook het advies van de 2 maatschappelijk werksters die betrokken zijn. Dit omdat hij dus weigert te vertrekken.
Of samen met moeder bij de noodopvang.
Of zonder moeder in een crisispleeggezin.
Maak je keuze.
Hips, hopsakee en pierlala.
zondag 8 november 2020 om 12:24
Och die kinderen 
Dit soort topics maken me echt ziek, doordat ik exact weet hoe het is om op te groeien in zo’n situatie. TO, er moeten echt stappen gezet worden want je kinderen zijn niet veilig bij jou. Zo ziet een rechter dat, ze zijn niet alleen niet veilig bij hun vader. Misschien is het in deze situatie wel het beste als je kinderen tijdelijk in een pleeggezin terecht komen zodat jij dit allemaal uit kan puzzelen. De schade die ze elke dag oplopen door in deze situatie op te groeien is onomkeerbaar.
Dit soort topics maken me echt ziek, doordat ik exact weet hoe het is om op te groeien in zo’n situatie. TO, er moeten echt stappen gezet worden want je kinderen zijn niet veilig bij jou. Zo ziet een rechter dat, ze zijn niet alleen niet veilig bij hun vader. Misschien is het in deze situatie wel het beste als je kinderen tijdelijk in een pleeggezin terecht komen zodat jij dit allemaal uit kan puzzelen. De schade die ze elke dag oplopen door in deze situatie op te groeien is onomkeerbaar.
zondag 8 november 2020 om 12:31
Maar hij heeft haar (nog) niet geslagen toch? Dan valt er weinig aangifte te doen.
Voor het zijn van een klootzak kun je niet uit huis worden gezet (was het maar waar).
zondag 8 november 2020 om 12:37
Heb eerder dit jaar zelf met zoiets te maken gehad, gelukkig wel zonder dat er kinderen bij betrokken waren. De belangrijkste vraag is, staat hij op het huurcontract, is hij medebewoner.
Als dit niet zo is, dan heb jij alle recht om de sloten te vervangen.
Politie hier ook geweest, en zeiden toen ook dat ze niets konden doen, omdat hij hier ingeschreven stond. Ze zeiden zelfs dat ik de sloten niet mocht vervangen. Na 2 dagen bellen, en de geweldige tip om eens te bellen met de woningbouw, kwam het verlossende antwoord. Ik mocht de sloten veranderen, en hem de toegang ontzeggen. Dat heb ik toen de zelfde dag nog gedaan.
Hoop dat je iets hebt aan deze informatie. Laat zijn probleem niet langer het probleem van jou en de kinderen zijn. Heel veel sterkte met de situatie
Als dit niet zo is, dan heb jij alle recht om de sloten te vervangen.
Politie hier ook geweest, en zeiden toen ook dat ze niets konden doen, omdat hij hier ingeschreven stond. Ze zeiden zelfs dat ik de sloten niet mocht vervangen. Na 2 dagen bellen, en de geweldige tip om eens te bellen met de woningbouw, kwam het verlossende antwoord. Ik mocht de sloten veranderen, en hem de toegang ontzeggen. Dat heb ik toen de zelfde dag nog gedaan.
Hoop dat je iets hebt aan deze informatie. Laat zijn probleem niet langer het probleem van jou en de kinderen zijn. Heel veel sterkte met de situatie
zondag 8 november 2020 om 12:42
Precies dit!VANTA schreef: ↑08-11-2020 11:31Hij moet uit je huis. Denk aan jullie veiligheid! Beter nu dan te laat.
Het is jouw huis. Vraag bijstand en toeslagen aan. Ga in gesprek met de politie. Zet hem op straat. Verander de sloten. Vraag mensen om je heen om jullie in de gaten te houden. Zorg dat je een korte lijn hebt met hulp als het dreigt mis te lopen.
Heel veel sterkte en kracht gewenst
Geen prima, prima is geen goed.
zondag 8 november 2020 om 12:43
hij is verbaal gewelddadig en vernielt spullen van de kinderen. De zorgen zijn dusdanig dat er melding zijn gedaan bij VT en dat de school ook aan de bel heeft getrokken. TO kan dus prima de man uit huis zetten. Vooral ook omdat zij hoofdhuurder is. Ze zal wel moeten, de volgende stap is dat haar kinderen haar worden ontnomen. Waar is trouwens de vader van de kinderen en wat vindt hij hiervan? kunnen de kinderen bij hem wonen?
zondag 8 november 2020 om 12:43
Als je tijdens een uitbarsting de [politie belt, dan zetten zij hem buiten de deur.
En schrijf niet steeds mijn vriend, want wat jou betreft is het over en uit toch?
Wat betreft zijn toekomst, dat zijn jouw zorgen niet, jouw zorgen zijn je kinderen. Hij is een volwassen vent met een grote mond en stoere toestanden tegenover vrouw en kinderen, dus dan red hij het wel, labiel of niet.
En schrijf niet steeds mijn vriend, want wat jou betreft is het over en uit toch?
Wat betreft zijn toekomst, dat zijn jouw zorgen niet, jouw zorgen zijn je kinderen. Hij is een volwassen vent met een grote mond en stoere toestanden tegenover vrouw en kinderen, dus dan red hij het wel, labiel of niet.
Wees vriendelijk voor de mensen die je ontmoet op je weg naar boven, je zou ze op je weg naar beneden ook nog weleens tegen kunnen komen.
zondag 8 november 2020 om 12:47
Is hij niet de vader van de kinderen?S-Meds schreef: ↑08-11-2020 12:43hij is verbaal gewelddadig en vernielt spullen van de kinderen. De zorgen zijn dusdanig dat er melding zijn gedaan bij VT en dat de school ook aan de bel heeft getrokken. TO kan dus prima de man uit huis zetten. Vooral ook omdat zij hoofdhuurder is. Ze zal wel moeten, de volgende stap is dat haar kinderen haar worden ontnomen. Waar is trouwens de vader van de kinderen en wat vindt hij hiervan? kunnen de kinderen bij hem wonen?
Geen prima, prima is geen goed.
zondag 8 november 2020 om 13:14
Tja, daar word ik dan weer heel erg lullig van. Kan me er namelijk niets bij voorstellen.
Wees vriendelijk voor de mensen die je ontmoet op je weg naar boven, je zou ze op je weg naar beneden ook nog weleens tegen kunnen komen.
zondag 8 november 2020 om 13:18
Hij doet toch niets strafbaars? Hoeveel mensen maken er wel niet dagelijks ruzie in hun relatie, moeten die allemaal uit huis gezet worden?
(Even voor de duidelijkheid: ik neem het niet op voor die gast hè, ik vind ook dat ie weg moet. Maar daar gaat de politie je echt niet zomaar mee helpen. Dan moet er echt meer aan de hand zijn.)
zondag 8 november 2020 om 13:37
Ik ben opgegroeid in een huishouden waar emotionele mishandeling plaatsvond, dat gebeurde meer in vlagen. En veel minder dan wat jij beschrijft. Het was wel altijd aanwezig, maar niet dat mijn moeder aan de lopende band werd uitgescholden. Het was een stuk subtieler.
Maar ik kan je vertellen dat het mij en mijn zussen heeft beschadigd voor het leven. Mijn moeder heeft nooit kunnen scheiden want is jong overleden, en daar kan ik mij nog rot over voelen. Ik had haar zo graag een leven zonder mijn vader toegewenst, dat had ik haar zó gegund. Bij elkaar blijven doe je echt niet voor de kinderen, dat is iets wat je jezelf wijs maakt. En dat is ergens wel logisch omdat je er middenin zit. Maar geloof mij nou maar, je kinderen hebben veel meer kans om op te groeien tot gezonde volwassenen als ze niet iedere dag getuige zijn van jullie ongezonde relatie.
Sterkte! Hopelijk heb je iets aan de gegeven adviezen, en ga je nu ook echte stappen ondernemen omwille van jezelf en de kinderen.
Maar ik kan je vertellen dat het mij en mijn zussen heeft beschadigd voor het leven. Mijn moeder heeft nooit kunnen scheiden want is jong overleden, en daar kan ik mij nog rot over voelen. Ik had haar zo graag een leven zonder mijn vader toegewenst, dat had ik haar zó gegund. Bij elkaar blijven doe je echt niet voor de kinderen, dat is iets wat je jezelf wijs maakt. En dat is ergens wel logisch omdat je er middenin zit. Maar geloof mij nou maar, je kinderen hebben veel meer kans om op te groeien tot gezonde volwassenen als ze niet iedere dag getuige zijn van jullie ongezonde relatie.
Sterkte! Hopelijk heb je iets aan de gegeven adviezen, en ga je nu ook echte stappen ondernemen omwille van jezelf en de kinderen.
zondag 8 november 2020 om 13:41
Ik begrijp alle reacties, en kon tot voor dit jaar, mezelf ook niet voorstellen hoe moeilijk het is om hulp te krijgen.
Heb hele rijtje aan hulpinstanties afgebeld, en was echt in shock over hoe weinig ze kunnen en weten.
Dat uitschrijven gaat ook zonder zijn medewerking lukken, gaat alleen een 56 dagen lang adresonderzoek van de gemeente aan vooraf. Belangrijkste vraag blijft echt, staat hij op het huurcontract
Heb hele rijtje aan hulpinstanties afgebeld, en was echt in shock over hoe weinig ze kunnen en weten.
Dat uitschrijven gaat ook zonder zijn medewerking lukken, gaat alleen een 56 dagen lang adresonderzoek van de gemeente aan vooraf. Belangrijkste vraag blijft echt, staat hij op het huurcontract
zondag 8 november 2020 om 13:52
En dan?
Het lijkt me nu eerst zaak dat ze een plan maakt voor ‘daarna’.
Hoe gaat ze de huur betalen en de boodschappen? Hoe zorgt ze ervoor dat de kinderen hier het minst van mee gaan krijgen?
Wat kan ze maandag in gang gaan zetten? Kleine stappen. Wie kan haar helpen?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
