Ik mis mijn ex in deze rotperiode

Hallo iedereen,

Enkele jaren geleden opende ik hier een topic, over mijn langdurige relatie die totaal niet meer goed aanvoelde, mede aan het feit dat hij me na 3 jaar relatie had geslagen tijdens een heftige ruzie. De gedachte dat hij me terug (ooit) ging slaan bleef mij oppeuzelen en ik geraakte er maar niet over, dit in combinatie met zijn ouders en zus, die mij totaal niet goed genoeg vonden voor hun zoon/broer (dit zorgde ook voor veel stress en ruzie)...

Ik heb me voor lange tijd ongelukkig gevoeld in deze relatie, ik kon niet meer genieten van het leven, van hem,...

Ik heb enkele weken geleden de relatie dan toch definitief verbroken. Alles is in orde gekomen op financieel vlak,
Mijn ouders steunden me (had ik niet verwacht, maar ze stonden meteen klaar voor mij), ik woon nu in een appartementje in mijn thuisstad...

Mijn ex hielp me zelfs met het verhuizen en richtte samen met mij het appartement in...Nadat het werk was het gebeurd gaven we elkaar nog een dikke knuffel en ik moest zo hard wenen...ik zei dat ik hem ging missen, en hij zei hetzelfde terug...

Het deed me veel pijn, de relatie te moeten opgeven... Ik besefte dat ik hem toch liever zag dan ik eigenlijk al die tijd dacht.
Ik dacht altijd, de liefde is voorbij, er valt niks meer te redden. Maar ik mis hem zo ontzettend hard!!! En ik denk echt dat ik hém mis, niet gewoon "iemand" omdat ik me nu zo alleen voel... Ik voel me zo'n loser... Ik had alles (de relatie was niet 100%, maar hij heeft me niks meer aangedaan in de afgelopen jaren, zich niet meer agressief opgesteld tegenover mij, hij leek echt veranderd te zijn. Het probleem lag nu eerder aan mij, ik kon het geen plekje geven, ik bleef maar denken in een cirkel, "wat als het nog eens gebeurd", enz)...

Ik voel me slecht, alleen, somber, en nu met corona (ik woon in België en hier is het volledige lockdown) is het helemaal goed, nu kan ik zelfs mijn vriendinnen niet eens uitnodigen om het mezelf wat makkelijker te maken. Ik droom elke nacht over hem, ik val in slaap denkend aan al onze goeie momenten samen..Over hoe dom ik ben geweest dit te verbreken/ op te geven Het enige wat ik wil is terug naar hem gaan, dit is 1 grote nachtmerrie!!!

Kan er mij a.u.b. iemand advies geven met mijn ongelofelijk wispelturige gedachten in deze donkere/koude dagen? Ik wordt gek van mezelf... Hoe kan dit nu?? Nu heb ik datgene wat ik wou toen ik in de relatie met hem zat, en nu wil ik terug het omgekeerde! Hoe stom kan een mens zijn ....

Ik moet straks nog eens bij hem langs, ik heb blijkbaar nog enkele dingen vergeten op te halen... en ik wil niks liever dan hem knuffelen, hem zeggen hoeveel ik hem mis de laatste tijd.. Maar tergelijkertijd maakt dit ook zoveel kapot...

viva-amber schreef: ↑

06-11-2020 17:55

Dus je twijfelt eigenlijk altijd....

Ik ben een enorme twijfelaar, en weet soms echt niet wat goed voor me is.
Ik maak soms stomme beslissingen..

Soms ben ik niet echt volwassen in het maken van keuzes, en ik ben bang dat ik dit keer ook weer in de fout ben gegaan.. Aan de andere kant heb ik niet zomaar die beslissing genomen, ik heb er lang over nagedacht, na veel wikken en wegen...Maar toch voelt het fout.

Ik weet het niet, het kan zijn dat dit de beste beslissing was die ik ooit heb gemaakt voor mezelf.. maar ik besef het alleszins nog niet !!

clivia52 schreef: ↑

06-11-2020 18:00

heb je hulp van een psycholoog

Neen, ik ben al naar 3 verschillende psychologen geweest ondertussen.
O.a. ook 1 x relatietherapie.. Het heeft me niet geholpen (misschien geen geluk gehad met de psychologen want ik geloof wel dat dit kan werken...). Alleen heb ik momenteel niet echt de middelen om terug in therapie te gaan hiervoor bij een andere psych.

viva-amber schreef: ↑

06-11-2020 18:09

Ik vind het raar dat je doet alsof het ligt aan een klap (blijkt nu al 4 jaar geleden), terwijl het eigenlijk zo is dat jij al twijfelt em je vriend dus nooit weet waar hij aan toe is.

Ik vond het al zo raar. Hij slaat en gaat je dan helpen verhuizen, lijkt mij niet logisch.
Hij moet dus steeds door een nieuwe hoepel springen om te bewijzen hoe veel hij van je houdt. En hij heeft je nu zelfs geholpen met alleen wonen, maar met deze stunt ben je ook al weer niet te tevreden.

Met die klap is alles begonnen 3-4 jaar geleden. Ik verloor het respect in hem. en toen begonnen de frustraties zich op te stapelen.
Ik begon inderdaad te twijfelen. Was hij wel de man waarmee ik oud wilde worden? Ik was ook bang dat hij me nog eens ging slaan. Maar dat bleek niet het geval te zijn, hij heeft het in die tijd niet meer gedaan.

We kwamen na de breuk nog steeds overeen en hij hielp me inderdaad met verhuizen..Ik was hem daar erg dankbaar voor en heb hem dat ook enkele keren gezegd...