Relaties
alle pijlers
In de hut van BabaYaga: lucht hier je hart en steun elkaar
zondag 12 juli 2020 om 19:07
Mijn oude topic was bijna vol. Ik heb het laten verwijderen omdat iemand dacht mij herkend te hebben.
Maar ik ben er nog, onder een andere naam.
Had je man een midlife crisis en een zoolmeet? Of "alleen maar" een midlife crisis? Wil je gewoon even anoniem je hart luchten zonder je omgeving daarmee te belasten? Zoek je steun van lotgenoten?
Schrijf het hier van je af. Of niet, maar dan verdwijnt dit topic vanzelf naar onderen.
Maar ik ben er nog, onder een andere naam.
Had je man een midlife crisis en een zoolmeet? Of "alleen maar" een midlife crisis? Wil je gewoon even anoniem je hart luchten zonder je omgeving daarmee te belasten? Zoek je steun van lotgenoten?
Schrijf het hier van je af. Of niet, maar dan verdwijnt dit topic vanzelf naar onderen.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
zaterdag 27 maart 2021 om 22:59
Oh wat erg Joelle, dat mijn verhaal voor jou herkenbaar is. En nog erger dat hij zijn kinderen niet meer wil zien... Daar kan ik met mijn verstand echt niet bij. Hoe reageren je kinderen hierop? Wat kunnen mensen toch hard zijn he, bah.
Naar mij was mijn ex ook al heel lang niet meer respectvol. Als ik bvb vertelde dat ik een bepaalde levensdroom ofzo had, werd dat gelijk met de grond gelijk gemaakt en gezegd dat ik dat nooit zou kunnen of halen of dat die droom te belachelijk voor woorden was.
Ik heb nog een hele tijd dromen gehad (en nog soms) over mijn ex die mij dan iedere keer het gevoel gaf dat ik niet goed genoeg was.
Sandy, ik probeer zijn doen en laten zoveel mogelijk van mij af te zetten want er zijn heel veel dingen voorgevallen die absoluut niet door de beugel kunnen. Tijdens én na de breuk maar dit wordt iedere keer geminimaliseerd door hem. Ik wil er gewoon geen energie meer aan verspillen.
Bloem, ook voor jou jammer dat het herkenbaar is. Het komt blijkbaar toch meer voor dan ik dacht... Plotseling verlaten worden.
Ja, gaslighting zou het inderdaad kunnen zijn. Op het moment dat het bedrog uitkwam, want hij vertelde het me niet spontaan, heb ik letterlijk gevraagd aan hem: 'maar wie ben jij eigenlijk, ik ken jou echt niet'. En toen had ik eigenlijk nog niet echt door wat er allemaal gebeurd was. Het was alsof het heel traag moest binnen komen, al die leugens en onwaarheden...
Sportschoen, ik denk dat je gelijk hebt. Dat het er misschien met de tijd is ingeslopen die dynamiek. Het is altijd zo geweest wel van in het begin dat ik de gever was en mijn ex de nemer. Dat was het enige wat hij eigenlijk deed, nemen. Op elk vlak. En hij was daar heel trots op ook.
Ik heb vaak gedacht na die breuk dat mijn ex wel een psychische stoornis moet hebben maar ik denk nu dat hij gewoon voelde dat ik hem heel graag zag en dat hij álles kon maken.
De uitspraken die hij laatste maanden, als het bedrog nog niet was uitgekomen, maakte waren achteraf gezien heel treffend. "Als ik iemand vind die beter is dan jou, ben ik direct weg" of "Ik zou graag nog eens vrijgezel zijn en kunnen tinderen" of out of the blue "Wie heeft er eigenlijk de vaatwasser betaald?"
Die relatie was zó rot. Ik deed alles in het huishouden, zorgde voor alles voor de kinderen, de financiën waren gescheiden omdat hij dit zo wilde en het niet eerlijk vond om te delen. Ik werkte niet meer fulltime omdat het niet te doen was, een huishouden runnen en voor 3 kinderen zorgen. Hij ging fulltime werken maar alle kosten die er waren werden wel gewoon door 2 gedeeld en ik verdiende een pak minder. Dat ik dit allemaal gepikt heb
Dat brengt mij dan ook weer bij iets anders waar ik vaak mee zit... Na die breuk heb ik een hele onverstandige reboundrelatie gehad. Heel stom maar ik denk niet dat ik zonder die rebound ooit uit mijn verdriet was geraakt.
En nu ben ik ervan overtuigd dat ik te beschadigd ben om nog ooit een relatie te hebben. Herkennen jullie dit ook?
Ik heb het gewoon helemaal gehad met die mannen en ik merk ook dat ik heel veel moeite heb om iemand te vertrouwen.
Als mijn ex ons toen gezamelijke huis achterliet zei hij trouwens: "Ik ga nu voor de what if, misschien wil ik over een paar maanden wel aan deze relatie werken. Dit hangt af van hoe het hier (met die andere) nu afloopt"
Naar mij was mijn ex ook al heel lang niet meer respectvol. Als ik bvb vertelde dat ik een bepaalde levensdroom ofzo had, werd dat gelijk met de grond gelijk gemaakt en gezegd dat ik dat nooit zou kunnen of halen of dat die droom te belachelijk voor woorden was.
Ik heb nog een hele tijd dromen gehad (en nog soms) over mijn ex die mij dan iedere keer het gevoel gaf dat ik niet goed genoeg was.
Sandy, ik probeer zijn doen en laten zoveel mogelijk van mij af te zetten want er zijn heel veel dingen voorgevallen die absoluut niet door de beugel kunnen. Tijdens én na de breuk maar dit wordt iedere keer geminimaliseerd door hem. Ik wil er gewoon geen energie meer aan verspillen.
Bloem, ook voor jou jammer dat het herkenbaar is. Het komt blijkbaar toch meer voor dan ik dacht... Plotseling verlaten worden.
Ja, gaslighting zou het inderdaad kunnen zijn. Op het moment dat het bedrog uitkwam, want hij vertelde het me niet spontaan, heb ik letterlijk gevraagd aan hem: 'maar wie ben jij eigenlijk, ik ken jou echt niet'. En toen had ik eigenlijk nog niet echt door wat er allemaal gebeurd was. Het was alsof het heel traag moest binnen komen, al die leugens en onwaarheden...
Sportschoen, ik denk dat je gelijk hebt. Dat het er misschien met de tijd is ingeslopen die dynamiek. Het is altijd zo geweest wel van in het begin dat ik de gever was en mijn ex de nemer. Dat was het enige wat hij eigenlijk deed, nemen. Op elk vlak. En hij was daar heel trots op ook.
Ik heb vaak gedacht na die breuk dat mijn ex wel een psychische stoornis moet hebben maar ik denk nu dat hij gewoon voelde dat ik hem heel graag zag en dat hij álles kon maken.
De uitspraken die hij laatste maanden, als het bedrog nog niet was uitgekomen, maakte waren achteraf gezien heel treffend. "Als ik iemand vind die beter is dan jou, ben ik direct weg" of "Ik zou graag nog eens vrijgezel zijn en kunnen tinderen" of out of the blue "Wie heeft er eigenlijk de vaatwasser betaald?"
Die relatie was zó rot. Ik deed alles in het huishouden, zorgde voor alles voor de kinderen, de financiën waren gescheiden omdat hij dit zo wilde en het niet eerlijk vond om te delen. Ik werkte niet meer fulltime omdat het niet te doen was, een huishouden runnen en voor 3 kinderen zorgen. Hij ging fulltime werken maar alle kosten die er waren werden wel gewoon door 2 gedeeld en ik verdiende een pak minder. Dat ik dit allemaal gepikt heb
Dat brengt mij dan ook weer bij iets anders waar ik vaak mee zit... Na die breuk heb ik een hele onverstandige reboundrelatie gehad. Heel stom maar ik denk niet dat ik zonder die rebound ooit uit mijn verdriet was geraakt.
En nu ben ik ervan overtuigd dat ik te beschadigd ben om nog ooit een relatie te hebben. Herkennen jullie dit ook?
Ik heb het gewoon helemaal gehad met die mannen en ik merk ook dat ik heel veel moeite heb om iemand te vertrouwen.
Als mijn ex ons toen gezamelijke huis achterliet zei hij trouwens: "Ik ga nu voor de what if, misschien wil ik over een paar maanden wel aan deze relatie werken. Dit hangt af van hoe het hier (met die andere) nu afloopt"
zondag 28 maart 2021 om 14:33
Ik herken dat gevoel over een nieuwe relatie Proetel. Er is zoveel stuk gegaan in de periode met mijn ex, mijn hele zelfbeeld en zelfvertrouwen zijn er aan gegaan. Eerlijk gezegd zou ik ook niet weten waar ik iemand zou moeten tegenkomen en online vind ik het teveel om sex draaien. Ik ben bang om teleurgesteld te worden, en die garantie kan niemand geven. Dus heb ik besloten om de mannen (waar ik vaker slechte keuzes in heb gemaakt) even te laten voor wat het is. Ik kan het ook zonder hen, enige wat ik mis het samen op bank, dingen doen in het weekend maar dat kan alleen ook. Je kunt alleen je ervaring met niemand delen, dat mis ik dan wel.
zondag 28 maart 2021 om 14:37
Wat een vreselijke opmerking, wat zal jij je rot hebben gevoeld.
Deze opmerking raakt mij zo, ik word er naar van.
zondag 28 maart 2021 om 16:20
Ik begrijp je gevoel. Heb me vooral in het begin zwaar waardeloos gevoeld. Stom. Onaantrekkelijk. (Dat was jammer, was echt waanzinnig afgevallen en superslank. Het moment om je heel mooi te voelen natuurlijk. Mijn moeder vond me mager. )Senseo schreef: ↑28-03-2021 14:33Ik herken dat gevoel over een nieuwe relatie Proetel. Er is zoveel stuk gegaan in de periode met mijn ex, mijn hele zelfbeeld en zelfvertrouwen zijn er aan gegaan. Eerlijk gezegd zou ik ook niet weten waar ik iemand zou moeten tegenkomen en online vind ik het teveel om sex draaien. Ik ben bang om teleurgesteld te worden, en die garantie kan niemand geven. Dus heb ik besloten om de mannen (waar ik vaker slechte keuzes in heb gemaakt) even te laten voor wat het is. Ik kan het ook zonder hen, enige wat ik mis het samen op bank, dingen doen in het weekend maar dat kan alleen ook. Je kunt alleen je ervaring met niemand delen, dat mis ik dan wel.
Maar eigenlijk zegt het gedrag van jouw ex alles over hem en niks over jou.
Ik ken heel veel leuke serieuze mannen, echt niet op zoek naar snelle seks. Er zijn ook heel veel leuke mannen, maar op dating sites zijn ze, als ze er al op staan, niet altijd heel succesvol. Daten via internet is best oppervlakkig natuurlijk en omdat je elkaar niet ziet selecteer je op uiterlijk.
Ik heb een niet heel bijzondere man naar rechts geswiped. Hij bleek in het echt wel heel leuk om te zien en ook een waanzinnig leuke man. Dus nu wonen we samen.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
zondag 28 maart 2021 om 16:46
Ik dacht ook aan gaslighting toen ik dit las. Logisch dat je in zo'n situatie aan jezelf gaat twijfelen. Vooral als je ziet dat het in zijn andere relatie wel ''gewoon'' werkt, of dat het zo overkomt in ieder geval. Was jij misschien in je relatie al best onzeker en (emotioneel) afhankelijk van hem Proetel?Bloem1970 schreef: ↑27-03-2021 22:21Proetel, volgens mij heet die die behandeling van jou door je ex gaslighting. Hij laat je aan jezelf twijfelen, zodat je steeds wat minder sterk wordt.
Zeker ook de combi met het verdere verloop, dat ze direct gaan samen wonen, zegt veel over hem/hen.
Een heel bekend verhaal namelijk.
Sandy, als je dit in het ouderschapsplan laat opnemen, geef je ook wat van jezelf bloot, namelijk dat je dit erg zou vinden. Als hij het perse zou willen en af dwingt bij je kinderen, wat doe je dan?
En benieuwd @Bloem1970 wat je bedoelt met het stuk ''zegt veel over hem/hen''. Wat zegt dat dat dan over hen?
zondag 28 maart 2021 om 17:01
Wat heerlijk dat het kanHexopbezemsteel schreef: ↑28-03-2021 16:20Ik heb een niet heel bijzondere man naar rechts geswiped. Hij bleek in het echt wel heel leuk om te zien en ook een waanzinnig leuke man. Dus nu wonen we samen.
Ik ben na een klein jaartje vrijgezel gaan daten met een collega (groot bedrijf dus ik kwam hem amper tegen). Ik was ernstig onder de indruk van hem, nog steeds trouwens.
zondag 28 maart 2021 om 17:43
Ik hoor ook om mij heen toch ook succesverhalen van het swipen naar rechts. Maar ook missers. Ik vind het fijn om te lezen dat jij nu samenwoont Hex. Dat geluk gun ik mijzelf ook en zou ik ook wel verdienen na alles wat ik heb meegemaakt.Hexopbezemsteel schreef: ↑28-03-2021 16:20Ik begrijp je gevoel. Heb me vooral in het begin zwaar waardeloos gevoeld. Stom. Onaantrekkelijk. (Dat was jammer, was echt waanzinnig afgevallen en superslank. Het moment om je heel mooi te voelen natuurlijk. Mijn moeder vond me mager. )
Ik heb een niet heel bijzondere man naar rechts geswiped. Hij bleek in het echt wel heel leuk om te zien en ook een waanzinnig leuke man. Dus nu wonen we samen.
Ik denk dat mijn onzekerheid en negatieve zelfbeeld op dit moment nog te veel aanwezig zijn om überhaupt een nieuwe relatie te hebben. Achter mijn opgetrokken muur is het nu (voor mij) veilig. Ik sta er ook niet voor open merk ik. Een collega vist nu al een paar keer naar een uitnodiging om te komen eten. Mijn vriendin zegt, doen! Ik houd het af omdat ik zijn bedoeling niet ken.
Maar zoals ik er nu ik sta, wil ik nooit meer met iemand een financiële verbintenis aan gaan. Dat maakt het open staan voor een relatie ook lastig. Hier is toentertijd over iedere euro ruzie gemaakt. Er is iets geknapt bij mij waar ik ondanks tijd nog niet zo goed overheen kom.
zondag 28 maart 2021 om 19:06
Financiële verbintenis? Is dat niet een beetje voorbarig? Wat dacht je van gewoon beginnen met een date?
Je hoeft toch geen financiële verbintenis aan te gaan? Je hoeft niet eens samen te wonen.
Niet alle mannen zijn zoals jouw ex he. En daarbij: je hebt dit overleefd he. Met pijn in je hart en een extra kras op je ziel, maar je bent er gewoon nog. Ik zou heel verdrietig zijn als deze relatie zou stranden, maar ik weet ook dat het na verloop van tijd ook vanzelf weer beter gaat.
Pijn is kut, maar niet het einde van de wereld, ook al voelt het soms wel zo.
Je hoeft toch geen financiële verbintenis aan te gaan? Je hoeft niet eens samen te wonen.
Niet alle mannen zijn zoals jouw ex he. En daarbij: je hebt dit overleefd he. Met pijn in je hart en een extra kras op je ziel, maar je bent er gewoon nog. Ik zou heel verdrietig zijn als deze relatie zou stranden, maar ik weet ook dat het na verloop van tijd ook vanzelf weer beter gaat.
Pijn is kut, maar niet het einde van de wereld, ook al voelt het soms wel zo.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
zondag 28 maart 2021 om 19:29
Ik herken de twijfel van een aantal van jullie. Ben nu zes jaar alleen en heb inmiddels zo’n rugzak mee te torsen, dat ik mezelf uiterst onaantrekkelijk vind (en dan tors ik ook nog de nodige stresskilo’s mee, die helpen ook niet). Ik hoop dat er betere tijden komen, dan ga ik ook wel weer eens om mij heen kijken of er echt nog leuke loslopende mannen zijn op de wereld. Maar niet nu...
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
zondag 28 maart 2021 om 19:47
Ik bedoel ook niet dat het moet, of nu moet. Je moet niks, behalve adem halen en belasting betalen. Dat is nu juist zo fijn. Maar meer dat je je niet moet laten weerhouden door de ervaring met je ex an sich.CaroMamaVanMaik schreef: ↑28-03-2021 19:29Ik herken de twijfel van een aantal van jullie. Ben nu zes jaar alleen en heb inmiddels zo’n rugzak mee te torsen, dat ik mezelf uiterst onaantrekkelijk vind (en dan tors ik ook nog de nodige stresskilo’s mee, die helpen ook niet). Ik hoop dat er betere tijden komen, dan ga ik ook wel weer eens om mij heen kijken of er echt nog leuke loslopende mannen zijn op de wereld. Maar niet nu...
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
zondag 28 maart 2021 om 19:54
Heb je ook van die leuke familieleden, collega's of vrienden die vragen of er alweer een man is? En dat het echt wel de hoogste tijd is? Bij mij vroegen ze het al na 2 maanden ofzo. Ik denk hoe langer je alleen bent, hoe meer je er aan gewend raakt maar ook de stap groter is.CaroMamaVanMaik schreef: ↑28-03-2021 19:29Ik herken de twijfel van een aantal van jullie. Ben nu zes jaar alleen en heb inmiddels zo’n rugzak mee te torsen, dat ik mezelf uiterst onaantrekkelijk vind (en dan tors ik ook nog de nodige stresskilo’s mee, die helpen ook niet). Ik hoop dat er betere tijden komen, dan ga ik ook wel weer eens om mij heen kijken of er echt nog leuke loslopende mannen zijn op de wereld. Maar niet nu...
zondag 28 maart 2021 om 20:58
Ik ben een tijdje bij een psycholoog langs geweest om alles goed op een rijtje te zetten en zij hamerde steeds op het feit dat ik me niet mocht afsluiten naar een nieuwe relatie toe en dat ik zeker niet alleen mocht blijven.
Dan vroeg ik me iedere keer af of het niet iets is wat maatschappelijk zo verwacht wordt, in de zin van je MOET een relatie hebben want anders kan je nooit meer gelukkig zijn.
Ik herken het ook wel wat je schrijft, hexopbezemsteel, dat een relatie die eindigt niet het einde is. Ook al voelt het in het begin wel zo.
Dan vroeg ik me iedere keer af of het niet iets is wat maatschappelijk zo verwacht wordt, in de zin van je MOET een relatie hebben want anders kan je nooit meer gelukkig zijn.
Ik herken het ook wel wat je schrijft, hexopbezemsteel, dat een relatie die eindigt niet het einde is. Ook al voelt het in het begin wel zo.
zondag 28 maart 2021 om 21:08
Ja precies. Het beeld is wel zo in de maatschappij. Het wordt ook overal opgedrongen. Als je geen relatie hebt en he bent geen twintiger meer is er vast iets mis met je. Dat idee krijg je wel. Heb je nou nogsteeds geen vriend? Das niet goed hoor je moet toch gelukkig worden? Blijkbaar kan je niet in je 1tje gelukkig worden.
zondag 28 maart 2021 om 21:15
Als een lange relatie eindigt slaat het de grond onder je voeten weg. Geen balans in wat dan ook en een flinke rugzak die gevuld word of de kras op je ziel. Alleen voor bepaalde dingen mag en kan je kiezen. Wat voor doort tas is het? Is de tas loodzwaar en blijf je de tas dragen of mag je hem ook neerzetten en er dingen uithalen? Het dragelijker maken.
En net zoals de kras op je ziel. Kijk naar de diepte van de kras, verzorg hem goed, masseer de kras en smeer er crème op en krap het niet onnodig open.
En net zoals de kras op je ziel. Kijk naar de diepte van de kras, verzorg hem goed, masseer de kras en smeer er crème op en krap het niet onnodig open.
zondag 28 maart 2021 om 21:17
Ik denk dat mensen er zelf moeite mee hebben als je alleen bent. Omdat ze invullen dat dat eenzaam is en ze gunnen iedereen haar of zijn geluk.Joelle1980 schreef: ↑28-03-2021 21:08Ja precies. Het beeld is wel zo in de maatschappij. Het wordt ook overal opgedrongen. Als je geen relatie hebt en he bent geen twintiger meer is er vast iets mis met je. Dat idee krijg je wel. Heb je nou nogsteeds geen vriend? Das niet goed hoor je moet toch gelukkig worden? Blijkbaar kan je niet in je 1tje gelukkig worden.
Daarbij denk ik ook dat ze reageren op alle redenen die je aanvoert om geen relatie (meer) te willen. (Durf niet meer, beschadigd door ex, etc etc, in plaats van: ik vermaak mij prima alleen).
Van mij hoeft niemand een partner, en ik ken er genoeg die al heel lang alleen zijn en dat prima vinden. Die willen zich niet binden, hebben geen zin om rekening te houden met iemand, reizen alleen de wereld rond, etc.
Anderen wekken de indruk dat ze niet per se alleen willen zijn maar gewoon niet meer aan een relatie durven te beginnen. Dan willen mensen je graag helpen op de één of andere manier.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
maandag 29 maart 2021 om 14:37
Ik merk dat ik so wie so nog niet open sta voor een relatie, maar wél twijfel aan de slagingskans als ik er op een gegeven moment weer aan toe zou zijn. Wat dat betreft ben ik -voor mezelf iig- vrij pessimistisch. Ik denk toch gewoon echt dat je op onze leeftijd er niet meer zo blasé instaat en weet wat er mis kan gaan. Daardoor ligt de lat hoger, bij mij in ieder geval wel. En ik denk dat de visvijver met leuke mannen ook niet meer zo groot is als in je twintiger jaren. Je moet met een hogere wensenlijst de lat eigenlijk lager leggen. Tuurlijk zijn er genoeg leuke mannen, maar in mijn optiek nog veel te weinig. En dan moet je ook nog maar eens het geluk hebben dat je elkaar tegenkomt en allebei tegelijkertijd leuk vindt. Dat is nog geen sinecure. Om die reden vermoed ik zomaar dat ik nog vele jaren zonder man ga doen. Heb gewoon geen zin om mijn lat te verlagen. Dan kan ik net zo goed bij mijn ex blijven. Weet ik ten minste wat ik moet inleveren en daar ben ik al getraind in.Proetel schreef: ↑28-03-2021 20:58Ik ben een tijdje bij een psycholoog langs geweest om alles goed op een rijtje te zetten en zij hamerde steeds op het feit dat ik me niet mocht afsluiten naar een nieuwe relatie toe en dat ik zeker niet alleen mocht blijven.
Dan vroeg ik me iedere keer af of het niet iets is wat maatschappelijk zo verwacht wordt, in de zin van je MOET een relatie hebben want anders kan je nooit meer gelukkig zijn.
Ik herken het ook wel wat je schrijft, hexopbezemsteel, dat een relatie die eindigt niet het einde is. Ook al voelt het in het begin wel zo.
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
maandag 29 maart 2021 om 14:42
Verder vind ik het vreselijk om te lezen dat er hier veel exen zijn die zó slecht zijn voor hun partners. Echt, als je dit leest, durf je toch bijna niet meer te geloven dat er leuke mannen zijn? Ik ken die leuke mannen zeker wel en heb in het verleden ook heel vaak geroepen tegen andere vrouwen dat er zoveel leuke mannen zijn, dat je gewoon in het verkeerde vijvertje vist.
Helaas ben ik hierin ook sceptischer geworden: ik ben namelijk inmiddels ook ontzettend veel niet leuke mannen tegengekomen. Zóveel zelfs dat ik er van geschrokken ben. Zat ik al die tijd in een lala bubbel qua mannen? Heb ik het nooit goed gezien? De mannen 80-90% van de kerels die ik nu tegenkom, al is het online, vind ik vaak zelfs om te kotsen. Het zijn niet alleen niet mijn types, wat prima kan gebeuren, maar ik kom ook echt veel klootzakken tegen online. Dat is een wereld die ik niet kende en wat momenteel maakt dat ik zelfs een beetje walg van mannen. Dat maakt dat ik denk 'als het zo moet, dan gewoon liever nooit meer'
Helaas ben ik hierin ook sceptischer geworden: ik ben namelijk inmiddels ook ontzettend veel niet leuke mannen tegengekomen. Zóveel zelfs dat ik er van geschrokken ben. Zat ik al die tijd in een lala bubbel qua mannen? Heb ik het nooit goed gezien? De mannen 80-90% van de kerels die ik nu tegenkom, al is het online, vind ik vaak zelfs om te kotsen. Het zijn niet alleen niet mijn types, wat prima kan gebeuren, maar ik kom ook echt veel klootzakken tegen online. Dat is een wereld die ik niet kende en wat momenteel maakt dat ik zelfs een beetje walg van mannen. Dat maakt dat ik denk 'als het zo moet, dan gewoon liever nooit meer'
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
maandag 29 maart 2021 om 15:34
Alsof je alleen maar aan een partner komt als je de lat niet heel hoog legt. 40% van de huwelijken eindigt in een scheiding. Daar zitten ook leuke mannen tussen. Ik ken eerlijk gezegd meer leuke mannen dan hufters.diyer schreef: ↑29-03-2021 14:37Ik merk dat ik so wie so nog niet open sta voor een relatie, maar wél twijfel aan de slagingskans als ik er op een gegeven moment weer aan toe zou zijn. Wat dat betreft ben ik -voor mezelf iig- vrij pessimistisch. Ik denk toch gewoon echt dat je op onze leeftijd er niet meer zo blasé instaat en weet wat er mis kan gaan. Daardoor ligt de lat hoger, bij mij in ieder geval wel. En ik denk dat de visvijver met leuke mannen ook niet meer zo groot is als in je twintiger jaren. Je moet met een hogere wensenlijst de lat eigenlijk lager leggen. Tuurlijk zijn er genoeg leuke mannen, maar in mijn optiek nog veel te weinig. En dan moet je ook nog maar eens het geluk hebben dat je elkaar tegenkomt en allebei tegelijkertijd leuk vindt. Dat is nog geen sinecure. Om die reden vermoed ik zomaar dat ik nog vele jaren zonder man ga doen. Heb gewoon geen zin om mijn lat te verlagen. Dan kan ik net zo goed bij mijn ex blijven. Weet ik ten minste wat ik moet inleveren en daar ben ik al getraind in.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
maandag 29 maart 2021 om 20:37
Ik denk niet dat je alleen aan een leuke vent komt als je de lat lager legt. Ik denk alleen wel dat het moeilijker is een geschikt iemand te vinden vanwege minder aanbod en een specifieker wensenpakket op oudere leeftijd. En in mijn geval heb ik het gevoel dat het soort mannen waar ik op val voor mij nog moeilijker te treffen zijn (of althans, ik zou niet zo goed weten waar). Dus dat ik dat soort man dan niet meer zou moeten willen en daarmee zou ik een sterke eigen voorkeur moeten loslaten.
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
maandag 29 maart 2021 om 20:58
Oh ja, en ze bedoelen het allemaal goed. Vanuit het niets: "Je bent al zo lang alleen!" en dan ik denken "Ja, en zonder drama, valt dat misschien ook op?".Joelle1980 schreef: ↑28-03-2021 19:54Heb je ook van die leuke familieleden, collega's of vrienden die vragen of er alweer een man is? En dat het echt wel de hoogste tijd is? Bij mij vroegen ze het al na 2 maanden ofzo. Ik denk hoe langer je alleen bent, hoe meer je er aan gewend raakt maar ook de stap groter is.
Mijn omgeving loopt ook echt weg met mijn huidige vriend alsof hij mijn persoonlijke verlosser is. Helemaal prima, want het is natuurlijk een ontzettend leuke en aardige man, maar ik denk dat ik het ook echt prima deed in mijn single jaren, helemaal vergeleken bij mijn neven en nichten die weliswaar nooit lang alleen zijn, maar in een eindeloze caroussel lijken te zitten van gedoe.
Huis kopen samen, uit elkaar, vreemdgaan, kinderen maken bij diverse vrouwen, zwanger raken na een paar maanden van een kerel die foetsie doet, en dat meerdere keren, elkaar de tent uit vechten. Maar nee, ik ben gek dat ik daarvoor even bedank
maandag 29 maart 2021 om 21:01
Ik geloof ook dat er nog leuke mannen bestaan. Enfin, ik weiger te geloven dat elke man zich uiteindelijk "ontpopt" tot klootzak. En als ik dan terugdenk aan mijn verbroken relatie, dan denk ik dat mijn ex eigenlijk nooit een leuke man is geweest. Wel een heel kinderachtige en egoïstische man. En dat zeg ik niet omdat ik hardvochtig ben tov hem of hem zijn "nieuw geluk" niet gun. Dat is iets wat ik regelmatig in die relatie ook ter sprake bracht. Dat ik vond dat hij steeds in zijn eigen belang dacht en nooit in het belang van het gezin ofzo.
Wat ik wel heel erg in die relatie had, was dat ik gezinspatronen van vroeger herkende. Mijn ex lijkt heel erg op mijn vader bvb. Zowel gedragsmatig als bepaalde uiterlijkheden.
En net daar heb ik dan ook wel wat schrik voor, stel dat ik opnieuw iemand tref met onbewust bepaalde gelijkenissen vanuit mijn jeugd... hopelijk sta ik dan ver genoeg om heel hard weg te rennen.
Wat ik wel heel erg in die relatie had, was dat ik gezinspatronen van vroeger herkende. Mijn ex lijkt heel erg op mijn vader bvb. Zowel gedragsmatig als bepaalde uiterlijkheden.
En net daar heb ik dan ook wel wat schrik voor, stel dat ik opnieuw iemand tref met onbewust bepaalde gelijkenissen vanuit mijn jeugd... hopelijk sta ik dan ver genoeg om heel hard weg te rennen.
maandag 29 maart 2021 om 21:10
Goede post en vraag, want het is niet ondenkbaar dat je onbewust bepaalde patronen herhaalt en bevestiging vindt in kenmerken van de persoonlijkheid je vader. Ik heb zelf veel gehad aan therapie die hierop gericht is. Soms is het gewoon eng hoeveel je meesleept uit je jeugd in je relaties. Het loont denk ik wel om dat te ontdekken voor jou.Proetel schreef: ↑29-03-2021 21:01Ik geloof ook dat er nog leuke mannen bestaan. Enfin, ik weiger te geloven dat elke man zich uiteindelijk "ontpopt" tot klootzak. En als ik dan terugdenk aan mijn verbroken relatie, dan denk ik dat mijn ex eigenlijk nooit een leuke man is geweest. Wel een heel kinderachtige en egoïstische man. En dat zeg ik niet omdat ik hardvochtig ben tov hem of hem zijn "nieuw geluk" niet gun. Dat is iets wat ik regelmatig in die relatie ook ter sprake bracht. Dat ik vond dat hij steeds in zijn eigen belang dacht en nooit in het belang van het gezin ofzo.
Wat ik wel heel erg in die relatie had, was dat ik gezinspatronen van vroeger herkende. Mijn ex lijkt heel erg op mijn vader bvb. Zowel gedragsmatig als bepaalde uiterlijkheden.
En net daar heb ik dan ook wel wat schrik voor, stel dat ik opnieuw iemand tref met onbewust bepaalde gelijkenissen vanuit mijn jeugd... hopelijk sta ik dan ver genoeg om heel hard weg te rennen.
maandag 29 maart 2021 om 21:13
Ik ben nu wel heel benieuwd wat voor soort man jij dan bedoelt Diyer.
Hallo allemaal.
Ik heb een paar heftige weken achter de rug dus geen ruimte in het hoofd voor Viva alleen voor Netflix.
Wat een ontzettend heftige verhalen heb ik hier gelezen zeg. Ik ben de namen ff kwijt, nog steeds niet veel ruimte in mijn hoofd, maar jeetje zeg.
Afschuwelijk. Ik wens jullie heel veel sterkte.
Ik had een stuk verdriet op mijn bord. 2 weken geleden ex gemaild dat ik ook geen vrienden meer wil zijn. Ik sta daar nog steeds achter. Maar moest het echt verteren. Vooral ook het niet meer even kunnen bellen over kind. Maar als ik dat deed had ik vaak niks aan de reactie. Maar toch. Het gaat heel moeilijk met kind en ik vond het erg eenzaam om dat niet te kunnen delen.
Maar als ik jullie lees heb ik nog niks te klagen!
Hoewel, ik klaag niet. Ik heb verdriet.
Ik kan me nog helemaal niks voorstellen bij een nieuwe man. Maar ik merk dat mijn gedachten wel weer vaker die kant uitgaan.
Ik denk dat er wel leuke mannen zijn. Maar ik ben een beetje een apart typ dus ik denk dat ik echt iemand tegen moet komen in het echt en moet leren kennen.
Maar ik zie wel. Ik heb geen haast. Het komt of het komt niet.
Ik ga weer vaker lezen en op jullie reageren.
Voor nu:
Hallo allemaal.
Ik heb een paar heftige weken achter de rug dus geen ruimte in het hoofd voor Viva alleen voor Netflix.
Wat een ontzettend heftige verhalen heb ik hier gelezen zeg. Ik ben de namen ff kwijt, nog steeds niet veel ruimte in mijn hoofd, maar jeetje zeg.
Afschuwelijk. Ik wens jullie heel veel sterkte.
Ik had een stuk verdriet op mijn bord. 2 weken geleden ex gemaild dat ik ook geen vrienden meer wil zijn. Ik sta daar nog steeds achter. Maar moest het echt verteren. Vooral ook het niet meer even kunnen bellen over kind. Maar als ik dat deed had ik vaak niks aan de reactie. Maar toch. Het gaat heel moeilijk met kind en ik vond het erg eenzaam om dat niet te kunnen delen.
Maar als ik jullie lees heb ik nog niks te klagen!
Hoewel, ik klaag niet. Ik heb verdriet.
Ik kan me nog helemaal niks voorstellen bij een nieuwe man. Maar ik merk dat mijn gedachten wel weer vaker die kant uitgaan.
Ik denk dat er wel leuke mannen zijn. Maar ik ben een beetje een apart typ dus ik denk dat ik echt iemand tegen moet komen in het echt en moet leren kennen.
Maar ik zie wel. Ik heb geen haast. Het komt of het komt niet.
Ik ga weer vaker lezen en op jullie reageren.
Voor nu:
maandag 29 maart 2021 om 21:22
Proetzel, mijn ex lijkt ook op mijn vader. Qua gedrag.
Dat is onbewust voor heel veel mensen een valkuil.
Je valt voor dat wat vertrouwd is voor jou.
Ik weet ook nog niet zo goed hoe ik dat de volgende keer moet voorkomen. Maar er is wel 1 groot verschil bij mezelf toen en nu.
Ik ben niet meer desperate. En dat was ik wel toen ik begon met ex.
Dat is onbewust voor heel veel mensen een valkuil.
Je valt voor dat wat vertrouwd is voor jou.
Ik weet ook nog niet zo goed hoe ik dat de volgende keer moet voorkomen. Maar er is wel 1 groot verschil bij mezelf toen en nu.
Ik ben niet meer desperate. En dat was ik wel toen ik begon met ex.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
