Relaties
alle pijlers
Kan en wil ik mijn huwelijk nog redden?
zondag 3 april 2011 om 01:58
Ik hoop het niet voor je Nesbo maar stel alsjeblieft je makkelijke houding over zijn gevoelens bij. Dit zou je heel veel kunnen kosten en dat is denk ik wat je niet wilt voor jullie en de kinderen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Jeemig Julus je bent wel een oude rot hier!
zondag 3 april 2011 om 02:04
zondag 3 april 2011 om 10:57
Nesbojofan, jouw insteek geeft een interessant kijkje in de psyche van een vreemdganger. Dus het lijkt misschien off-topic maar het zou best interessant kunnen zijn voor Hova om dit te lezen.
Wat ik niet begrijp in je verhaal is dat je je man toestemming hebt gegeven om ook vreemd te gaan. Is dit eenmalig of mag hij dat vaker? En als hij het twee keer doet, mag jij dan ook weer één keer? Is dit het begin van een open relatie en zo ja, hebben jullie de voorwaarden daarvoor dan goed doorgesproken?
Ik kan me voorstellen dat zo'n goedbedoeld voorstel juist heel kwetsend kan zijn. Het geeft de indruk dat jij nog steeds geen idéé hebt hoeveel pijn je je man hebt gedaan - anders zou je jezelf die pijn niet willen aandoen. Maar het kan hem ook het gevoel geven dat jij niet genoeg om hem geeft om hem niet te willen delen. Dat hangt er uiteraard vanaf hoe je hier tegenaan kijkt. Een open relatie kan best werken, maar dan moet je hier allebei hetzelfde in staan en heel duidelijk over communiceren. Dat gaat sowieso nooit eenzijdig in de vorm van toestemming geven.
Weet je man dat je hier schrijft? Ik zou het interessant vinden te weten hoe hij reageert op hoe je hier schrijft, dat je niet al te dramatisch moet doen over vreemdgaan, zand erover en verder gaan met je leven. Het klinkt zo makkelijk en ik vraag me af of hij het ook zo makkelijk vond en vindt.
Wat ik niet begrijp in je verhaal is dat je je man toestemming hebt gegeven om ook vreemd te gaan. Is dit eenmalig of mag hij dat vaker? En als hij het twee keer doet, mag jij dan ook weer één keer? Is dit het begin van een open relatie en zo ja, hebben jullie de voorwaarden daarvoor dan goed doorgesproken?
Ik kan me voorstellen dat zo'n goedbedoeld voorstel juist heel kwetsend kan zijn. Het geeft de indruk dat jij nog steeds geen idéé hebt hoeveel pijn je je man hebt gedaan - anders zou je jezelf die pijn niet willen aandoen. Maar het kan hem ook het gevoel geven dat jij niet genoeg om hem geeft om hem niet te willen delen. Dat hangt er uiteraard vanaf hoe je hier tegenaan kijkt. Een open relatie kan best werken, maar dan moet je hier allebei hetzelfde in staan en heel duidelijk over communiceren. Dat gaat sowieso nooit eenzijdig in de vorm van toestemming geven.
Weet je man dat je hier schrijft? Ik zou het interessant vinden te weten hoe hij reageert op hoe je hier schrijft, dat je niet al te dramatisch moet doen over vreemdgaan, zand erover en verder gaan met je leven. Het klinkt zo makkelijk en ik vraag me af of hij het ook zo makkelijk vond en vindt.
Ga in therapie!
zondag 3 april 2011 om 14:01
Wat ik niet begrijp in je verhaal is dat je je man toestemming hebt gegeven om ook vreemd te gaan. Is dit eenmalig of mag hij dat vaker? En als hij het twee keer doet, mag jij dan ook weer één keer? Is dit het begin van een open relatie en zo ja, hebben jullie de voorwaarden daarvoor dan goed doorgesproken?
Ik kon natuurlijk niet tegen manlief zeggen "ik wil niet dat je vreemd gaat terwijl ik het zelf wel deed"
Nu ligt dit al geruime tijd achter ons, hij zegt geen behoefte te hebben aan iemand anders en hebben wij deze periode afgesloten.
Het ging fout omdat wij elkaar voor lief namen, nu gaat dat veel beter.
Verder wil ik Hova's topic niet vervuilen. Hier trouwens moederdag in UK![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif)
Ik kon natuurlijk niet tegen manlief zeggen "ik wil niet dat je vreemd gaat terwijl ik het zelf wel deed"
Nu ligt dit al geruime tijd achter ons, hij zegt geen behoefte te hebben aan iemand anders en hebben wij deze periode afgesloten.
Het ging fout omdat wij elkaar voor lief namen, nu gaat dat veel beter.
Verder wil ik Hova's topic niet vervuilen. Hier trouwens moederdag in UK
zondag 3 april 2011 om 14:42
:
Wat ik niet begrijp in je verhaal is dat je je man toestemming hebt gegeven om ook vreemd te gaan. Is dit eenmalig of mag hij dat vaker? En als hij het twee keer doet, mag jij dan ook weer één keer? Is dit het begin van een open relatie en zo ja, hebben jullie de voorwaarden daarvoor dan goed doorgesproken?
Ik kon natuurlijk niet tegen manlief zeggen "ik wil niet dat je vreemd gaat terwijl ik het zelf wel deed"
Ik zei al eerder, een relatie is geen wedstrijdje, dit is een bijzonder onvolwassen manier om met je eigen fouten om te gaan
Nu ligt dit al geruime tijd achter ons, hij zegt geen behoefte te hebben aan iemand anders en hebben wij deze periode afgesloten.
eh, je zei gisteren nog dat het pas 1,5 jaar geleden was. Hebben jullie therapie gehad, of 'wordt er gewoon niet meer over gepraat' dan is het maar zeer de vraag of het achter de rug is of dat er nog van alles smeult bij de bedrogene. Pijn, verdriet en woede kan je niet maar zo uitschakelen. Je kan het wel verbergen maar dat wil niet zeggen dat het weg is
Het ging fout omdat wij elkaar voor lief namen, nu gaat dat veel beter. Het ging fout omdat jij met een ander naar bed ging, neem je verantwoordelijkheid!
Verder wil ik Hova's topic niet vervuilen. Hier trouwens moederdag in UK
zondag 3 april 2011 om 15:09
al 1.5 jaar geleden ! Meds
Op een gegeven moment is een misstap uitgepraat en valt er gewoon niets meer over te zeggen, alles is al bepraat.
Ipv er maar over door te blijven gaan, werkt het beter samen dingen te doen, sporten, uit eten, filmpje pakken, vrijen, weekendje weg, lief zijn voor elkaar, geven en nemen.
Het lijkt wel alsof je perse wilt dat er een probleem in mijn relatie is of misschien niet nu, maar het komt vast wel, dat vind ik dus onvolwassen.
Ik merk heus wel of mijn vent lekker in zijn vel zit of niet.
Op een gegeven moment is een misstap uitgepraat en valt er gewoon niets meer over te zeggen, alles is al bepraat.
Ipv er maar over door te blijven gaan, werkt het beter samen dingen te doen, sporten, uit eten, filmpje pakken, vrijen, weekendje weg, lief zijn voor elkaar, geven en nemen.
Het lijkt wel alsof je perse wilt dat er een probleem in mijn relatie is of misschien niet nu, maar het komt vast wel, dat vind ik dus onvolwassen.
Ik merk heus wel of mijn vent lekker in zijn vel zit of niet.
zondag 3 april 2011 om 15:21
@Zamirah, dat maken vreemdgangers er van. Vreemdgaan is geen symptoom, het is de slechts mogelijke manier om met andere problemen om te gaan. Het zou best kunnen voortkomen uit onvrede over je relatie maar als je daar op reageert door vreemd te gaan zit het grootste probleem in jezelf. Na het vreemdgaan zou de vreemdganger in therapie moeten om te analyseren waarom hij/zij deze destructieve manier van probleemoplossing kiest. Want vreemdgaan is vooral een keuze, het overkomt je niet, je bent geen slachtoffer. Hoe graag de vreeemdgangers de verantwoordelijkheid ook bij een ander willen leggen
zondag 3 april 2011 om 15:22
Waarom trek ik het uit zijn verband? Dat is toch wat je hebt gedaan; je man vertellen dat als hij zonodig jou met gelijke munt terug wil betalen, voelen wat jij hebt gedaan, geef het maar een naam, hij dat mag doen?
Ik stel alleen dat met permissie een ander wippen totáál niet te vergelijken valt met erachter komen dat één van de twee de spelregels binnen een relatie aan zijn/ haar laars heeft gelapt.
Ik zie niet in waarom mijn reactie kinderachtig zou zijn.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
