Relaties
alle pijlers
Kan en wil ik mijn huwelijk nog redden?
donderdag 6 januari 2011 om 14:12
Hallo
Ik ben al een wat oudere vrouw maar voel me nietzo,ondanks mijn verdriet en ellende.
Ben sinds september gescheiden na een huwelijk van 41 jaar.
Mijn ex.werd ook verliefd op een erg jong meisje.
Hij wou niet scheiden maar ik was het zat nadat hij mij jaren voorgelogen had.
En dat ik hem vertrouwde kwam omdat hij haar nooit zag tot een jaar geleden hij onverwachts na haar toe ging,ik kwam er pas achter toen hij daar al bijna een week was.
Hova kies voor jezelf en je kinderen en laat hem gaan het word toch niets meer,ik weet heel erg moeilijk maar het gaat je lukken.
En mijn ervaring is dat bijna geen enkele man een scheiding regeld.
Ik ben al een wat oudere vrouw maar voel me nietzo,ondanks mijn verdriet en ellende.
Ben sinds september gescheiden na een huwelijk van 41 jaar.
Mijn ex.werd ook verliefd op een erg jong meisje.
Hij wou niet scheiden maar ik was het zat nadat hij mij jaren voorgelogen had.
En dat ik hem vertrouwde kwam omdat hij haar nooit zag tot een jaar geleden hij onverwachts na haar toe ging,ik kwam er pas achter toen hij daar al bijna een week was.
Hova kies voor jezelf en je kinderen en laat hem gaan het word toch niets meer,ik weet heel erg moeilijk maar het gaat je lukken.
En mijn ervaring is dat bijna geen enkele man een scheiding regeld.
donderdag 6 januari 2011 om 14:16
Hova je vindt dat hij met je had moeten praten, wat heb jij dan gedaan om dat gesprek op gang te krijgen en wat toen het je duidelijk werd dat het jou niet lukte? Jij was degene die wist dat hij was veranderd, hij niet. Hij kon dat ontkennen. Had jij toen niet iets anders kunnen proberen om de communicatie op een andere manier op gang te krijgen? Jullie konden niet meer communiceren, dat lag niet alleen bij hem en niet bij jou, bij jullie.
Als jij bij elk gesprek aangeeft dat wat jou betreft de deur wagenwijd openstaat push je juist wel, dat is een opmerking waar jij bij zwijgen zelf een antwoord voor bedenkt en waar hij alleen op kan antwoorden als hij al heeft besloten. Vertel het zoals het is, hoe langer het gaat duren hoe moeilijker het gaat worden om weer op te krabbelen.
Waarom denk je dat de verliefdheid sneller zou overwaaien als hij haar niet meer zou zien, dan blijft ze in zn gedachten zoals hij haar zag toen hij nog verliefd was, gewoon laten lopen tot hijzelf inziet dat ze niet zo bijzonder is. Zolang jij dat kan dus.
Ik zie het niet als tegenstelling dat hij weet met je verder te willen maar even later afstandelijk doet, zodra hij besluit gaat hij echt met de pijnlijke gevolgen van zn misstap geconfronteerd worden.
Laat die woede lekker zitten waar het zit, fabeltjes dat zoiets er uit zou moeten. Bovendien druk je hem er mee in een verdedigende positie, lijkt me niet bevorderlijk en zoiets kan altijd nog.
Als je hem echt duidelijk wil maken wat ie aan het aanrichten is neem je hem natuurlijk zonder voorwaarden weer gewoon in huis om het echt mee te maken
Ik stopte geen haat in mn opmerking dubiootje.
BGB, dat het ‘lekker dan’ is maakt het toch niet minder waar, degene die beslist is daar zelf verantwoordelijk voor. Dat doe je dus pas als je er zeker van bent dat je móet beslissen en je de consequenties daarvoor wil dragen. Tenzij ik er overheen gelezen heb viert hij trouwens zn lusten nu niet bot, hij twijfelt.
Als jij bij elk gesprek aangeeft dat wat jou betreft de deur wagenwijd openstaat push je juist wel, dat is een opmerking waar jij bij zwijgen zelf een antwoord voor bedenkt en waar hij alleen op kan antwoorden als hij al heeft besloten. Vertel het zoals het is, hoe langer het gaat duren hoe moeilijker het gaat worden om weer op te krabbelen.
Waarom denk je dat de verliefdheid sneller zou overwaaien als hij haar niet meer zou zien, dan blijft ze in zn gedachten zoals hij haar zag toen hij nog verliefd was, gewoon laten lopen tot hijzelf inziet dat ze niet zo bijzonder is. Zolang jij dat kan dus.
Ik zie het niet als tegenstelling dat hij weet met je verder te willen maar even later afstandelijk doet, zodra hij besluit gaat hij echt met de pijnlijke gevolgen van zn misstap geconfronteerd worden.
Laat die woede lekker zitten waar het zit, fabeltjes dat zoiets er uit zou moeten. Bovendien druk je hem er mee in een verdedigende positie, lijkt me niet bevorderlijk en zoiets kan altijd nog.
Als je hem echt duidelijk wil maken wat ie aan het aanrichten is neem je hem natuurlijk zonder voorwaarden weer gewoon in huis om het echt mee te maken
Ik stopte geen haat in mn opmerking dubiootje.
BGB, dat het ‘lekker dan’ is maakt het toch niet minder waar, degene die beslist is daar zelf verantwoordelijk voor. Dat doe je dus pas als je er zeker van bent dat je móet beslissen en je de consequenties daarvoor wil dragen. Tenzij ik er overheen gelezen heb viert hij trouwens zn lusten nu niet bot, hij twijfelt.
Let's play Twister, let's play Risk yeah
donderdag 6 januari 2011 om 14:19
Ik bewondering voor je dat je volhoud.
20 dagen tobben, 19 nachten slecht slapen.
Sorry dat ik het zeg maar ik vind je man een waardeloze
kerel, hij moet weten in wat voor hel je nu leeft en toch
laat hij je bungelen tussen hoop en vrees voor wat komen
gaat.
Dit is onmenselijk.
Blijf schrijven!! Het helpt echt!!
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
donderdag 6 januari 2011 om 14:25
Dat laatste klopt; voor zover ik weet (dat heeft hij tegen me gezegd, maar ik weet nu dat niet alles wat hij zegt klopt) heeft hij haar gezegd hem voorlopig met rust te laten omdat hij na wil denken. Hij ziet haar alleen zakelijk.:
Hova je vindt dat hij met je had moeten praten, wat heb jij dan gedaan om dat gesprek op gang te krijgen en wat toen het je duidelijk werd dat het jou niet lukte? Jij was degene die wist dat hij was veranderd, hij niet. Hij kon dat ontkennen. Had jij toen niet iets anders kunnen proberen om de communicatie op een andere manier op gang te krijgen? Jullie konden niet meer communiceren, dat lag niet alleen bij hem en niet bij jou, bij jullie.
Ik weet dat ik net zo goed verantwoordelijk ben voor het feit dat onze relatie de laatste tijd niet goed liep als hij. Maar voor wat er daarna gebeurd is, ligt de verantwoordelijkheid volledig bij hem!
Als jij bij elk gesprek aangeeft dat wat jou betreft de deur wagenwijd openstaat push je juist wel, dat is een opmerking waar jij bij zwijgen zelf een antwoord voor bedenkt en waar hij alleen op kan antwoorden als hij al heeft besloten. Vertel het zoals het is, hoe langer het gaat duren hoe moeilijker het gaat worden om weer op te krabbelen.
Ik heb hem gisterenavond gemaild dat ik mijn verhaal nu ook vaak genoeg gedaan heb en dat hij nu weet hoe ik erin sta. Ik ga hem vanavond vertellen dat ik ondertussen niet ga zitten wachten, maar ga proberen verder te gaan met mijn leven zonder hem. Meer keuze heb ik niet, ik kan mijn leven niet ' on hold' blijven zetten. En zolang ik dat kan staat de deur voor hem open. Hopelijk kan hij een keuze maken voordat de deur dicht zit.
Waarom denk je dat de verliefdheid sneller zou overwaaien als hij haar niet meer zou zien, dan blijft ze in zn gedachten zoals hij haar zag toen hij nog verliefd was, gewoon laten lopen tot hijzelf inziet dat ze niet zo bijzonder is. Zolang jij dat kan dus.
Ik zie het niet als tegenstelling dat hij weet met je verder te willen maar even later afstandelijk doet, zodra hij besluit gaat hij echt met de pijnlijke gevolgen van zn misstap geconfronteerd worden.
Klopt. Maar hij was stoer genoeg om vreemd te gaan, dan moet hij nu ook stoer genoeg zijn om de gevolgen te dragen. Die zijn er hoe dan ook, welke kant het uiteindelijk ook op gaat.
Laat die woede lekker zitten waar het zit, fabeltjes dat zoiets er uit zou moeten. Bovendien druk je hem er mee in een verdedigende positie, lijkt me niet bevorderlijk en zoiets kan altijd nog.
Als je hem echt duidelijk wil maken wat ie aan het aanrichten is neem je hem natuurlijk zonder voorwaarden weer gewoon in huis om het echt mee te maken
Ik stopte geen haat in mn opmerking dubiootje.
BGB, dat het ‘lekker dan’ is maakt het toch niet minder waar, degene die beslist is daar zelf verantwoordelijk voor. Dat doe je dus pas als je er zeker van bent dat je móet beslissen en je de consequenties daarvoor wil dragen. Tenzij ik er overheen gelezen heb viert hij trouwens zn lusten nu niet bot, hij twijfelt.
donderdag 6 januari 2011 om 14:27
Alleen al het feit dat ie twijfelt. Wil je tweede keus zijn?
Het zou bijvoorbeeld maar zo kunnen zijn, dat hij wacht op zijn vriendin, maar dat zij hem bij nader inzien toch niet zo'n aantrekkelijke partij vindt. Dan kan het zijn dat ie toch maar voor jou " kiest". Geen enkele man staat graag met lege handen...
Zou je dat willen? Zou jij hem op die manier terug willen? Met de wetenschap dat hij misschien wel was vertrokken wanneer zij hem wel had gewild?
Ik loop nu misschien ( misschien ook niet) op de dingen vooruit, maar dit is een niet ondenkbaar scenario.
Het zou bijvoorbeeld maar zo kunnen zijn, dat hij wacht op zijn vriendin, maar dat zij hem bij nader inzien toch niet zo'n aantrekkelijke partij vindt. Dan kan het zijn dat ie toch maar voor jou " kiest". Geen enkele man staat graag met lege handen...
Zou je dat willen? Zou jij hem op die manier terug willen? Met de wetenschap dat hij misschien wel was vertrokken wanneer zij hem wel had gewild?
Ik loop nu misschien ( misschien ook niet) op de dingen vooruit, maar dit is een niet ondenkbaar scenario.
donderdag 6 januari 2011 om 14:30
hbg, het helpt zeker!! Ik ben echt blij met alle reacties, ook al doe ik lang niet altijd wat jullie me aanraden, het helpt wel mijn gedachten op een rijtje te zetten!
En ik voel me sterker en onafhankelijker dan een week geleden. (Nu maar hopen dat ik dat blijf, vooral nadat ik hem vanavond weer aan de telefoon heb gehad...)
En ik voel me sterker en onafhankelijker dan een week geleden. (Nu maar hopen dat ik dat blijf, vooral nadat ik hem vanavond weer aan de telefoon heb gehad...)
donderdag 6 januari 2011 om 14:34
Zamirah, dat scenario heb ik ook over nagedacht. En ik kan alleen maar hopen (voor mezelf, maar zeker ook voor mijn kinderen) dat ik hem dan de deur weiger! Want op die manier wil ik hem zeker niet terug, ik ben meer waard dan dat! Ik weet zeker dat ik zonder hem uiteindelijk een leuke, lieve kerel vind, die me waardeert om wie ik ben. En ik ben geen tweede keus.
donderdag 6 januari 2011 om 14:41
wat ook kan is dat hij wacht tot jij de knuppel in het Hoenderhok gooit, zodat hij naar de buitenwereld verder kan gaan met zijn liefje en toch kan zeggen dat jij degene bent die de scheiding heeft aangevraagd
Wat Remix zegt klopt namelijk, in veruit de meeste gevallen wordt de scheiding aangevraagd door de vrouw.
Remix, wat rot voor je en wat lief dat je Iry de caravan aan wilde bieden.
Wat Remix zegt klopt namelijk, in veruit de meeste gevallen wordt de scheiding aangevraagd door de vrouw.
Remix, wat rot voor je en wat lief dat je Iry de caravan aan wilde bieden.
donderdag 6 januari 2011 om 14:42
donderdag 6 januari 2011 om 14:43
Er is geen eerste of tweede keus, er is alleen een keuze.
We zijn allemaal mensen en mensen kunnen en mogen twijfelen. Net zoals echtgenoot hova mag twijfelen, mag hova voor zichzelf kiezen en echtgenoot hova even "on hold" zetten.
Biede keuzes houden niet meteen in dat het einde relatie is. die keuze houdt alleen in dat er een duidelijke en daarmee rustigere situatie is voor beiden om hun mind op te maken.
Juist als je aan elkaar gaat trekken ontstaat twijfel.
Door elkaar even los te laten en de rust te geven om de zaken op een rij te zetten, kan dat gebeuren.
Wat je wel zou kunnen doen is iemand als intermediar laten fungeren om elkaars wensen en grenzen over te brengen, zodat duidelijk is naar welke situatie wordt toegewerkt uiteindelijk. Tevens kunnen dan afspraken worden gemaakt en vast gelegd over geldzaken, verzorgtaken enz enz. die in de tussentijd spelen.
We zijn allemaal mensen en mensen kunnen en mogen twijfelen. Net zoals echtgenoot hova mag twijfelen, mag hova voor zichzelf kiezen en echtgenoot hova even "on hold" zetten.
Biede keuzes houden niet meteen in dat het einde relatie is. die keuze houdt alleen in dat er een duidelijke en daarmee rustigere situatie is voor beiden om hun mind op te maken.
Juist als je aan elkaar gaat trekken ontstaat twijfel.
Door elkaar even los te laten en de rust te geven om de zaken op een rij te zetten, kan dat gebeuren.
Wat je wel zou kunnen doen is iemand als intermediar laten fungeren om elkaars wensen en grenzen over te brengen, zodat duidelijk is naar welke situatie wordt toegewerkt uiteindelijk. Tevens kunnen dan afspraken worden gemaakt en vast gelegd over geldzaken, verzorgtaken enz enz. die in de tussentijd spelen.
donderdag 6 januari 2011 om 14:44
donderdag 6 januari 2011 om 14:47
hvj, we hebben tijdens deze 'on hold' periode nog wel contact met elkaar. Telefonisch, sms en soms (as zaterdag) komt hij langs. Dus we hebben gelegenheid om afspraken te maken. Financien zijn voor nu geen probleem; we laten ze zoals ze waren. Verzorgtaken zijn wat lastiger, aangezien hij niet op een locatie woont waar hij de kinderen kan hebben. Maar ik ben wel van plan hem in te schakelen als ik weg wil met een vriendin of zo.
donderdag 6 januari 2011 om 14:49
Die locatie is zijn probleem, niet het jouwe!.
Redt hij het niet om iets te regelen, jammer voor hem (en de kids idd).
Als hij wil, is er altijd iets te regelen.
Dan neemt hij ze maar mee ergens heen waar ze zich binnen kunnen vermaken.
Redt hij het niet om iets te regelen, jammer voor hem (en de kids idd).
Als hij wil, is er altijd iets te regelen.
Dan neemt hij ze maar mee ergens heen waar ze zich binnen kunnen vermaken.
houvanjezelf wijzigde dit bericht op 06-01-2011 14:50
Reden: Beetje slordig getypt
Reden: Beetje slordig getypt
% gewijzigd
donderdag 6 januari 2011 om 14:51
donderdag 6 januari 2011 om 14:51
Wat lief zeg
Er waren toen lieve forummers die mee hebben gezorgd dat er wat dagjes vertier konden zijn.
En mede dankzij financiele steun van mijn ouders ben ik toch in eigen land weg geweest met de kids. Alleen, met rijangst naar de andere kant van het land.
Trots dat ik dat gedaan had, dat was mijn eerste overwinning nadat lulhannes ons liet barsten.
Jij ook veel sterkte, wat kunnen mensen anderen verdriet aan doen, terwijl je ooit geliefden was...
Hoe zuur.
donderdag 6 januari 2011 om 14:56
)