Relaties
alle pijlers
Kan en wil ik mijn huwelijk nog redden?
dinsdag 8 februari 2011 om 11:28
Hoi Dubiootje,
Het blijven mannen he, niet zo slim idd, natuurlijk checkte ik zijn mobiel van voren naar achteren.....!!!
Enniewee, hoe het ook zij, het is zijn verantwoordelijkheid wat hij mij verteld, tot nu is gaat het goed en moet (!!) ik ook enige vertrouwen in hem hebben, anders kan ik er gelijk mee kappen, ik heb al 13 jaar een relatie met deze man (waarvan 7 jaar getrouwd), maar verrassingen zijn de wereld blijkbaar nog niet uit na zoveel jaar. Ik heb hem nog een kans gegeven en tot nu toe heeft ie die niet verkeken. Ik richt me nu op mezelf en ons gezin (waar hij natuurlijk ook deel in heeft).
En wb het financiele plaatje, dat was al rond voordat alles uitkwam, ik zit in de luxe positie dat ik me daar geen zorgen over hoef te maken, ook al kom ik alleen te staan. Dat is alweer een hele zorg minder. Maar wel goed dat je zo realistisch bent dubiootje.
Het blijven mannen he, niet zo slim idd, natuurlijk checkte ik zijn mobiel van voren naar achteren.....!!!
Enniewee, hoe het ook zij, het is zijn verantwoordelijkheid wat hij mij verteld, tot nu is gaat het goed en moet (!!) ik ook enige vertrouwen in hem hebben, anders kan ik er gelijk mee kappen, ik heb al 13 jaar een relatie met deze man (waarvan 7 jaar getrouwd), maar verrassingen zijn de wereld blijkbaar nog niet uit na zoveel jaar. Ik heb hem nog een kans gegeven en tot nu toe heeft ie die niet verkeken. Ik richt me nu op mezelf en ons gezin (waar hij natuurlijk ook deel in heeft).
En wb het financiele plaatje, dat was al rond voordat alles uitkwam, ik zit in de luxe positie dat ik me daar geen zorgen over hoef te maken, ook al kom ik alleen te staan. Dat is alweer een hele zorg minder. Maar wel goed dat je zo realistisch bent dubiootje.
dinsdag 8 februari 2011 om 12:20
Dubiootje,
Je hebt helemaal gelijk, zo had ik het nog niet bekeken.
Ik stond ook enorm in tweestrijd, ik heb geschreeuwd naar hem 'je zou geen kontakt meer met haar hebben en nu dit weer!!'. Zijn reactie (natuurlijk idd) dat zij hem nog een paar keer gebeld had om te vragen hoe het ging thuis.
Hij had ook al bijna zijn biezen gepakt op mijn verzoek, maar we hebben daarna zo zitten praten, en heb ik hem heel, heel uitdrukkelijk gemeld dat dit de allerlaatste keer was.
Volgens mij kwam het wel over...
.!
Een rijke erfgename ben ik niet, maar heb het wel goed geregeld vanaf het begin. Ben niet gek!
Je hebt helemaal gelijk, zo had ik het nog niet bekeken.
Ik stond ook enorm in tweestrijd, ik heb geschreeuwd naar hem 'je zou geen kontakt meer met haar hebben en nu dit weer!!'. Zijn reactie (natuurlijk idd) dat zij hem nog een paar keer gebeld had om te vragen hoe het ging thuis.
Hij had ook al bijna zijn biezen gepakt op mijn verzoek, maar we hebben daarna zo zitten praten, en heb ik hem heel, heel uitdrukkelijk gemeld dat dit de allerlaatste keer was.
Volgens mij kwam het wel over...
.!Een rijke erfgename ben ik niet, maar heb het wel goed geregeld vanaf het begin. Ben niet gek!
dinsdag 8 februari 2011 om 12:42
Ik vind het knap van je dat je hem toch weer kan vertrouwen nadat hij je een tweede keer belogen heeft over zijn minnares. Dat lijkt me toch een teer punt. Ik vind het persoonlijk volkomen ongeloofwaardig dat zij belde om te vragen hoe het nu met jullie ging. Aangezien hij de moeite had genomen haar nummer onder een andere naam in zijn telefoon te zetten (hij kon het blijkbaar minder goed onthouden dan jij 
), ga ik ervan uit dat de affaire gewoon doorging. Is die gedachte nooit bij je opgekomen?
De boodschap zal wel overgekomen zijn, maar welke? De boodschap die je mondeling hebt overgebracht? Of de boodschap: ik zeg het één en als puntje bij paaltje komt doe ik het ander? Dat is ook het risico in Hova's situatie. Als je de daad niet consequent bij het woord voegt, worden je grenzen niet meer serieus genomen.
), ga ik ervan uit dat de affaire gewoon doorging. Is die gedachte nooit bij je opgekomen? De boodschap zal wel overgekomen zijn, maar welke? De boodschap die je mondeling hebt overgebracht? Of de boodschap: ik zeg het één en als puntje bij paaltje komt doe ik het ander? Dat is ook het risico in Hova's situatie. Als je de daad niet consequent bij het woord voegt, worden je grenzen niet meer serieus genomen.
Ga in therapie!
dinsdag 8 februari 2011 om 13:14
Dubiootje,
Natuurlijk is de gedachte bij me opgekomen dat de affaire nog steeds door ging, nu vliegt het nog steeds af en toe wel door mijn hoofd, het vertrouwen is natuurlijk niet ineens weer terug. Maar ik heb hem ook duidelijk gemeld dat, als we geen kids hadden, ik zeker (!) een time-out had ingelast, om te kijken of ik uberhaupt wel verder wilde. Maar ik ben niet alleen op de wereld, de kids zijn er + een verleden + liefde en daarom begrijp ik Hova ook zo goed, het is niet altijd zo zwart/wit. Maar ook ik heb mijn grenzen en ik hoop alleen dat ik die goed duidelijk heb gemaakt bij hem nu, ik ga er wel vanuit.
Maar je moet ook een keer een punt achter iets zetten, het is nu eenmaal gebeurd, kan het niet meer terugdraaien. Dus je moet vanaf een nieuwe basis samen weer iets gaan opbouwen of alleen verder gaan. Ik heb de keuze gemaakt om het toch samen te doen, maar dan wel op een (nu) duidelijke basis.
Die basis voor mij is nu gewoon eerlijkheid, ook al is het soms niet leuk om kritiek op elkaar te hebben, beter dat, dan vluchten in iets (wat bij ons dus gebeurd is).
Mijn liefde voor hem is enorm maar nogmaals, als we geen kids hadden gehad, had ik hem er zeker uitgegooid. Maar nu ben ik zo blij dat we doorgezet hebben, al is het is soms vreselijk moeilijk.
Natuurlijk is de gedachte bij me opgekomen dat de affaire nog steeds door ging, nu vliegt het nog steeds af en toe wel door mijn hoofd, het vertrouwen is natuurlijk niet ineens weer terug. Maar ik heb hem ook duidelijk gemeld dat, als we geen kids hadden, ik zeker (!) een time-out had ingelast, om te kijken of ik uberhaupt wel verder wilde. Maar ik ben niet alleen op de wereld, de kids zijn er + een verleden + liefde en daarom begrijp ik Hova ook zo goed, het is niet altijd zo zwart/wit. Maar ook ik heb mijn grenzen en ik hoop alleen dat ik die goed duidelijk heb gemaakt bij hem nu, ik ga er wel vanuit.
Maar je moet ook een keer een punt achter iets zetten, het is nu eenmaal gebeurd, kan het niet meer terugdraaien. Dus je moet vanaf een nieuwe basis samen weer iets gaan opbouwen of alleen verder gaan. Ik heb de keuze gemaakt om het toch samen te doen, maar dan wel op een (nu) duidelijke basis.
Die basis voor mij is nu gewoon eerlijkheid, ook al is het soms niet leuk om kritiek op elkaar te hebben, beter dat, dan vluchten in iets (wat bij ons dus gebeurd is).
Mijn liefde voor hem is enorm maar nogmaals, als we geen kids hadden gehad, had ik hem er zeker uitgegooid. Maar nu ben ik zo blij dat we doorgezet hebben, al is het is soms vreselijk moeilijk.
dinsdag 8 februari 2011 om 13:45
Op dat moment zelf heb ik zeker niet voor mezelf gekozen maar even in het belang van de kids (of gezin). En het is ook verd.... moeilijk om op dat moment een 'finale' keuze te maken, in het heetst vd strijd zeg maar.
Maar om eerlijk te zijn, het blijft af en toe best moeilijk. Maar ik kies nu bewust voor mezelf, wil mezelf niet weer 'verliezen'.
De vraag is natuurlijk in hoeverre hij (mijn man) daarin mee wil gaan, natuurlijk is het geven en nemen in een relatie maar op het moment vind ik dat ik iets meer mag nemen, zo gezegd.
Maar ben blij met je reacties dubiootje, het is wel even recht toe recht aan, dat heb ik zelfs met mijn psych niet gehad.
Maar om eerlijk te zijn, het blijft af en toe best moeilijk. Maar ik kies nu bewust voor mezelf, wil mezelf niet weer 'verliezen'.
De vraag is natuurlijk in hoeverre hij (mijn man) daarin mee wil gaan, natuurlijk is het geven en nemen in een relatie maar op het moment vind ik dat ik iets meer mag nemen, zo gezegd.
Maar ben blij met je reacties dubiootje, het is wel even recht toe recht aan, dat heb ik zelfs met mijn psych niet gehad.
dinsdag 8 februari 2011 om 13:59
Ik denk dat het ook bijna onmogelijk is om op basis van emoties te kiezen in zo'n situatie. Juist die emoties zijn heel verward en onbetrouwbaar, en zelfs tegenstrijdig soms. Daar worstelt Hova nu ook zo mee. Het is moeilijk om op zo'n moment een knoop door te hakken en je huwelijk te beëindigen, omdat dat zo veel meer elementen omvat dan Dat Ene.
Ga in therapie!
dinsdag 8 februari 2011 om 17:43
Dubio, natuurlijk is dan niet 'alles weer goed' en zijn we weer gelukkig. Ik besef heel goed dat we nog een hele lange weg te gaan hebben. Ik besef heel goed dat, welke kant het ook opgaat, of ik nu alleen of wel met hem verder ga, dat het komende jaar (en misschien nog wel langer) zwaar gaat worden. Dat is niet anders...
En sowieso moet onze relatie veranderen. Ik kan en wil zelf niet meer terug in de relatie zoals we die eerst hadden. Alles is nu eenmaal veranderd.
Champoepel, dat klopt wel; die eigen initiatieven mis ik nog van hem.
Vlindertobe, eerlijkheid lijkt me inderdaad de beste basis. Maar desondanks zwaar. Fijn dat het weer goed voelt voor je!!
Meds, uiteraard is dat geliefd voelen momenteel niet echt van toepassing, alhoewel het de laatste paar dagen (heel langzaam aan) lijkt om te draaien. Nodeloos te zeggen dat dat wel terug moet komen natuurlijk (in veelvoud
)
En sowieso moet onze relatie veranderen. Ik kan en wil zelf niet meer terug in de relatie zoals we die eerst hadden. Alles is nu eenmaal veranderd.
Champoepel, dat klopt wel; die eigen initiatieven mis ik nog van hem.
Vlindertobe, eerlijkheid lijkt me inderdaad de beste basis. Maar desondanks zwaar. Fijn dat het weer goed voelt voor je!!
Meds, uiteraard is dat geliefd voelen momenteel niet echt van toepassing, alhoewel het de laatste paar dagen (heel langzaam aan) lijkt om te draaien. Nodeloos te zeggen dat dat wel terug moet komen natuurlijk (in veelvoud
)
dinsdag 8 februari 2011 om 18:15
Ik denk dat we hier min of meer allemaal dezelfde vraag stellen, en dat is: wat heb jij nodig? Ik zie in deze posting daar niet echt een concreet antwoord op. Dat snap ik, want het is een heel moeilijke vraag (en trouwens ook je huiswerk voor morgen 
).
Is het genoeg als hij thuis komt wonen, het contact met zijn minnares volledig verbreekt en zegt dat hij weer 100% voor jou gaat? Die hele lange weg, wat houdt dat in, waar moeten jullie dan aan gaan werken? Wat moet er anders in jullie relatie? En wat wil je anders voor jezelf?
Het lijkt me dat die laatste vraag de belangrijkste is. Jij bent nu zo gericht op je man en je huwelijk. Maar hij kan niet aan al jouw behoeften voldoen. Je zal veel beter in je vel zitten en dus ook een leukere echtgenote en moeder zijn als je je eigen wensen en verlangens serieus neemt. Dat betekent dat je jezelf de confronterende vraag moet stellen: wat wil ík eigenlijk?
(dat klinkt als een leuke vraag maar is in werkelijkheid een rotvraag!)
Dus liefde, wat is dat voor jou? Hoe ben je lief voor jezelf? Hoe toon je jezelf dat je van jezelf houdt? Hoe wil je dat een ander dat toont? Allemaal essentiële vragen die je nu voor jezelf moet beantwoorden. Een heel mooi en waardevol proces, hoe pijnlijk ook
). Is het genoeg als hij thuis komt wonen, het contact met zijn minnares volledig verbreekt en zegt dat hij weer 100% voor jou gaat? Die hele lange weg, wat houdt dat in, waar moeten jullie dan aan gaan werken? Wat moet er anders in jullie relatie? En wat wil je anders voor jezelf?
Het lijkt me dat die laatste vraag de belangrijkste is. Jij bent nu zo gericht op je man en je huwelijk. Maar hij kan niet aan al jouw behoeften voldoen. Je zal veel beter in je vel zitten en dus ook een leukere echtgenote en moeder zijn als je je eigen wensen en verlangens serieus neemt. Dat betekent dat je jezelf de confronterende vraag moet stellen: wat wil ík eigenlijk?
(dat klinkt als een leuke vraag maar is in werkelijkheid een rotvraag!)
Dus liefde, wat is dat voor jou? Hoe ben je lief voor jezelf? Hoe toon je jezelf dat je van jezelf houdt? Hoe wil je dat een ander dat toont? Allemaal essentiële vragen die je nu voor jezelf moet beantwoorden. Een heel mooi en waardevol proces, hoe pijnlijk ook
Ga in therapie!
dinsdag 8 februari 2011 om 18:23
Mijn huiswerk voor vrijdag bedoel je
Ja, ik ben al een heel eind maar ga hier niet alles op 'mijn lijst' neerzetten.
Voor wat betreft er anders moet in onze relatie is bijvoorbeeld dat hij zijn aandeel in de opvoeding van de kids vergroot en in het huishouden. Wat dus voor mij inhoudt dat hij in ieder geval een dag in de week thuis moet gaan zijn. Dat geeft mij meer ruimte en vrije tijd voor mijn eigen dingen en het fijne gevoel van gedeelde verantwoordelijkheid. Want vooral de huishouding kwam de laatste twee jaar bijna geheel op mijn schouders neer, naast mijn baan en zorg voor kids. Dat moet anders.
Is maar een van de (meer praktische) punten. Er zijn er meer en uiteraard de nog belangrijkere emotionele voorwaarden voor onze relatie.
Maar ben er hard aan aan het werk.
Ja, ik ben al een heel eind maar ga hier niet alles op 'mijn lijst' neerzetten.
Voor wat betreft er anders moet in onze relatie is bijvoorbeeld dat hij zijn aandeel in de opvoeding van de kids vergroot en in het huishouden. Wat dus voor mij inhoudt dat hij in ieder geval een dag in de week thuis moet gaan zijn. Dat geeft mij meer ruimte en vrije tijd voor mijn eigen dingen en het fijne gevoel van gedeelde verantwoordelijkheid. Want vooral de huishouding kwam de laatste twee jaar bijna geheel op mijn schouders neer, naast mijn baan en zorg voor kids. Dat moet anders.
Is maar een van de (meer praktische) punten. Er zijn er meer en uiteraard de nog belangrijkere emotionele voorwaarden voor onze relatie.
Maar ben er hard aan aan het werk.
dinsdag 8 februari 2011 om 22:09
Ik neem aan dat die afspraken voor allebei gelden. Uiteraard hebben de pijlers van je relatie met je man te maken. Wat ik wil zeggen is dat jouw leven nog andere pijlers heeft dan je relatie. Maar ik zie dat je daar ook al over aan het nadenken bent.
Ik heb destijds ook zo'n lijstje gemaakt. Allemaal goede ideeen voor meer tijd voor elkaar, af en toe een oppas en samen uitgaan, afspraken over de taken in huis. Helaas nooit iets van terechtgekonen omdat ik de enige was die erachteraan zat. Ex vond het wel prima verdeeld zo. Ik werkte en deed het huishouden, hij hing op de bank. Hij is er schijnbaar nog boos om dat dat bestaan ten einde is.
Je hoeft hier natuurlijk niet je hele lijstje neer te zetten :-) Maar we kunnen wel met je meedenken over de richting die je op denkt. Wat betekent liefde voor jou, wat zijn de voorwaarden, hoe uit zich dat in de praktijk? Wat heb je nodig om de schade te herstellen, nu een terugkeer naar hoe het was niet mogelijk is?
Ik heb destijds ook zo'n lijstje gemaakt. Allemaal goede ideeen voor meer tijd voor elkaar, af en toe een oppas en samen uitgaan, afspraken over de taken in huis. Helaas nooit iets van terechtgekonen omdat ik de enige was die erachteraan zat. Ex vond het wel prima verdeeld zo. Ik werkte en deed het huishouden, hij hing op de bank. Hij is er schijnbaar nog boos om dat dat bestaan ten einde is.
Je hoeft hier natuurlijk niet je hele lijstje neer te zetten :-) Maar we kunnen wel met je meedenken over de richting die je op denkt. Wat betekent liefde voor jou, wat zijn de voorwaarden, hoe uit zich dat in de praktijk? Wat heb je nodig om de schade te herstellen, nu een terugkeer naar hoe het was niet mogelijk is?
Ga in therapie!
woensdag 9 februari 2011 om 13:10
Hova, lees dit eens:
Als je in een slachtofferrol stapt, betekent dit dat je het ontstaan van negatieve gevoelens en emoties volledig of voor een groot deel bij een ander of bij de omstandigheden neerlegt. Je laat je verlammen door de situatie. De ander begrijpt je niet; dat alles tegen zit, komt door de omstandigheden; niemand luistert naar jou. De essentie van deze rol is dus dat je niet de leiding en verantwoordelijkheid neemt over je eigen leven, maar dat jij je laat leiden door de manier van reageren van anderen. Je neemt geen of onvoldoende eigen verantwoordelijkheid voor je leven. Hoe jij je voelt hangt af van anderen! Wat jij doet hangt af van anderen!
Als je in een slachtofferrol stapt, betekent dit dat je het ontstaan van negatieve gevoelens en emoties volledig of voor een groot deel bij een ander of bij de omstandigheden neerlegt. Je laat je verlammen door de situatie. De ander begrijpt je niet; dat alles tegen zit, komt door de omstandigheden; niemand luistert naar jou. De essentie van deze rol is dus dat je niet de leiding en verantwoordelijkheid neemt over je eigen leven, maar dat jij je laat leiden door de manier van reageren van anderen. Je neemt geen of onvoldoende eigen verantwoordelijkheid voor je leven. Hoe jij je voelt hangt af van anderen! Wat jij doet hangt af van anderen!
woensdag 9 februari 2011 om 13:38
Hvj, ik heb het gelezen, maar vind het niet van toepassing. Uiteraard laat ik of we wel of niet samen verder gaan voor een deel van hem afhangen (ik heb hem er immers wel bij nodig), maar ik heb ook mijn eisen aan een eventuele 'doorstart'.
Wat zou ik moeten doen volgens jou dan? Zeggen dat ik niet meer verder met hem wil en de scheiding aanvragen? Als dat niet is wat ik wil (nu op dit moment in ieder geval), moet ik dus tegen mijn eigen gevoel ingaan en dingen gaan doen waar ik later spijt van krijg? Lijkt me ook niet de bedoeling.
Ik heb wel al enkele stappen genomen om zeker te weten dat ik ook alleen verder kan zonder al te grote praktische problemen. Verder wil ik nog niet gaan. Dat is mijn eigen keuze.
En ik probeer ondertussen door te gaan met mijn eigen leven: ik ga dit weekend weg met mijn vriendin, binnenkort een midweekje met de kids, ik doe mijn eigen dingen weer.
Bovendien kijk ik ook wel degelijk naar mijn eigen rol in het geheel: ik weet dat ik ook dingen verkeerd heb gedaan in onze relatie en ga ook, samen met de therapeut, kijken naar mijn aandeel in het geheel.
Wat zou ik moeten doen volgens jou dan? Zeggen dat ik niet meer verder met hem wil en de scheiding aanvragen? Als dat niet is wat ik wil (nu op dit moment in ieder geval), moet ik dus tegen mijn eigen gevoel ingaan en dingen gaan doen waar ik later spijt van krijg? Lijkt me ook niet de bedoeling.
Ik heb wel al enkele stappen genomen om zeker te weten dat ik ook alleen verder kan zonder al te grote praktische problemen. Verder wil ik nog niet gaan. Dat is mijn eigen keuze.
En ik probeer ondertussen door te gaan met mijn eigen leven: ik ga dit weekend weg met mijn vriendin, binnenkort een midweekje met de kids, ik doe mijn eigen dingen weer.
Bovendien kijk ik ook wel degelijk naar mijn eigen rol in het geheel: ik weet dat ik ook dingen verkeerd heb gedaan in onze relatie en ga ook, samen met de therapeut, kijken naar mijn aandeel in het geheel.
