Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Kan en wil ik mijn huwelijk nog redden?

28-12-2010 21:47 2863 berichten
Alle reacties Link kopieren
Verwijderd ivm herkenbaarheid
Alle reacties Link kopieren
Ik heb toch echt niet het idee dat ik niet aangeef wat ik wil/nodig heb. Ik ben degene geweest die gezegd heb dat hij beter ergens anders kon gaan wonen voorlopig. Ik ben degene geweest die gezegd heeft dat 'opbouwen' van weer sanenwonen niet gaat totdat hij helemaal voor mij heeft gekozen. Ik heb zijn voorstel om tijdens het weekje weg een of twee daagjes langs te komen afgewezen. Omdat ik dat allemaal nog niet kan zolang hij niet volledig voor me gaat.
Alle reacties Link kopieren
Sorry, weer dubbel. Nieuwe mobiel (iPhone van hem gekregen, ben hem aan het uittesten maar weet nog niet of ik hem definitief ga aannemen).



Hij heeft overigens een aantal maal voorgesteld dat ik een week bij een vriendin ga zitten om even tot rust te komen. Ik hou dat af, wil nu geen week zonder mijn kids. Weet dat dat misschien als we toch niet samen verder gaan toch soms zal moeten, maar zolang het niet nodig is.
Alle reacties Link kopieren
Lieve Hova ik zou de kans op een weekje weg met beide handen aangrijpen.

Je doet het niet om je kinderen in de steek te laten maar om de batterij weer een beetje op te laden na 7 weken ellende.

Je doet het om er na dat weekje weer met nieuwe frisse moed tegenaan te kunnen.

En je hebt nog een heerlijke midweek samen met je kinderen in het verschiet.

Hij is hun vader dus de kinderen worden niet aan hun lot overgelaten en blijven ook niet bij een vreemde achter.

Als jij een beetje tot rust bent gekomen daar heb niet alleen jij profijt van maar ook je kinderen.



:hug: stoere sterke vrouw.!!!!
Alle reacties Link kopieren
Ik weet dat de kids bij hem prima af zijn, doe het dan ook niet niet voor hen, maar puur voor mezelf. Ga aankomend weekend al naar mijn vriendin, dus ben er dan al even uit. En heb veel zin in midweekje, ook al zal het raar zijn zonder hem.
Alle reacties Link kopieren
En heus... Ik ben niet zo stoer....
Lieve Hova, dat ben je wel.....



Zoals je hier ook al wekenlang het gesprek aangaat met allerlei mensen, die van alles tegen je te zeggen hebben, alleen dat al vind ik stoer.



Hij is weg en dat hij even weg moest is natuurlijk prima. Maar hij is al bijna 8 weken weg.

Hoe lang heeft een mens nodig om na te denken over een relatie die al 21 jaar bestaat?

Zou hij er nu niet al lang (in ieder geval een paar weken) uit moeten zijn geweest?



Een verliefdheid hoeft niet het einde van een relatie te betekenen, echt niet. Wat weinig hoopt geeft, in ieder geval weinig hoop bij mij, als lezer, is dat het dus al zo lang duurt, dat nadenken.



Wat valt er na te denken allemaal? Hoe is het al die 21 jaar geweest dat hij er nu zo lang over na moet denken of hij al dan niet bij je blijft? Jij bent het, Hova, de vrouw met wie hij kinderen kreeg. Is het op dan is het op, dat weet hij dan echt al lang wel al. Maar ook als hij nog verder met je wil, dat zou hij nu ook echt wel al lang moeten weten.



Waar is al die tijd voor nodig?
Alle reacties Link kopieren
7 weken en 2 dagen he Leo ;-)
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Hova, je gaat je kinderen toch niet een week met hun vader ontzeggen? Me dunkt dat ze daar grote behoefte aan hebben.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
hova jij geeft bij je man aan dat je het niet veel langer gaat trekken!



en hij vraagt jou om ietsie pietsie meer tijd!
Alle reacties Link kopieren
hova mischien is het een idee om voor jezelf een deadline te trekken dat je dat mooi voor jezelf houd.

dat zou je wat meer rust moeten geven.

maar verbind er voor jezelf consequenties aan anders loop je steeds maar weer je grenzen te verleggen.

en die consequenties moet je zelf achter staan dus denk daar anders goed over na wanneer het genoeg is.

wat betekent ietsie meer tijd??

het is niet duidelijk maar zorg dat je er voor jezelf uitkomt hoelang jij nog op een man wacht die jou niet meer wilt?
Alle reacties Link kopieren
hova, de vraag is wat er voor jou nodig is om jullie relatie te redden. Dat gaat niet over de vraag of hij wel of niet een nachtje mag logeren, dat zijn randvoorwaarden waarvan overigens meer dan terecht dat je dat niet accepteert. Het gaat over wat jij verwacht in een relatie, hoe ziet een goede relatie eruit? wat zijn de basiswaarden? Wat verwacht je van een partner en waarom verwacht je dat? hoe belangrijk is vertrouwen en hoe kan hij dat terugwinnen, hoe belangrijk is vriendschap?
Alle reacties Link kopieren
je kan pas beginnen Met de verwerking als de situatie gestabiliseerd en duidelijk is. En dan zal het nog veel moeilijker worden
Alle reacties Link kopieren
Je geeft dit zelfs al sinds eind december aan. Toen trok je het al niet meer.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
dubiootje een erg groot compliment voor je post ik zit met tranen in mijn ogen te lezen.
Alle reacties Link kopieren
Mooi beschreven Duub. Ik denk dat je doel altijd moet zijn: gelukkig zijn/ tevreden zijn. Je huwelijk is stand houden is daar geen voorwaarde in, in dit geval brengt het je zelfs weg van je doel, want hoe gelukkig ben je in deze situatie met deze man?
Alle reacties Link kopieren
Inderdaad, Meds. En als je je eigen geluk nastreeft, dan blijken er meerdere manieren te zijn om dat doel te bereiken.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Bovendien heb je als je jouw geluk in handen legt van je man, er verdomd weinig zelf over te zeggen. En eigenlijk zie je dat hier heel goed. Hova wacht en probeert datgene te doen waarvan ze denkt dat het haar man teruggeeft. Maar eigenlijk neem je daarmee niet zelf verantwoordelijkheid voor jouw geluk
Alle reacties Link kopieren
Hova, goed dat je je tanden laat zien en grenzen aangeeft.

Onthoud wel dat jij, en alleen jij, weet wanneer je grenzen zijn bereikt en dat is kennelijk nog niet ECHT gebeurt.

Misschien zijn die pas bereikt als hij achter jou rug om weer met die slet afspreekt.

Maar dat doet hij niet.

Je wil iets(weer een gelukkig gezin zijn) en je wil dat bereiken op JOUW manier al begrijpen anderen die manier mischien niet.

Zolang jij nog iets terugziet van de man waar je veel van gehouden hebt en nog steeds houdt dan trek je niet aan een dood paard.

Je zit nog niet in de acceptatie en opbouwfase van een nieuw leven.

Scheiden is de makkelijkste oplossing en de moeilijkste weg.
Alle reacties Link kopieren
Wynette, ik moet mijn eigen weg kiezen, want als ik dat niet doe ben ik bang dat ik daar later spijt van krijg. Dus ik lees alle adviezen hier en probeer daar tussendoor mijn eigen weg te bepalen. Als hij weer met haar afspreekt, is inderdaad mijn grens bereikt, maar nu (zeker de laatste dagen) zie ik weer steeds meer terug van de man van wie ik hou.



Dubio, ik weet wat je zegt. Ik ben de laatste weken hard bezig geweest voor mijzelf op papier te zetten hoe voor mij onze relatie zou moeten veranderen, wil het weer werken tussen ons. Want ook ik wil dingen veranderen, zoals het was wil ik het ook niet meer terug inmiddels. Dan ga ik liever alleen verder met de kids.

Ik heb het ondertussen redelijk op papier staan. Ook heb ik in mijn hoofd de grens gelegd in de voorjaarsvakantie. Als het dan nog steeds 'misschien en als' is, ga ik proberen me te richten op een toekomst zonder hem (alhoewel ik al een aantal stappen heb genomen). Hij is echt veranderd de laatste paar dagen, dus die twee weken wil ik hem nog geven. Maar als het dan nog niet genoeg tijd is, is het dat nooit volgens mij.
Alle reacties Link kopieren
Even een andere vraag:



Hova,



Wat moet je man doen dat je hem wel de deur uit zet?



Dit deed hij al:
  • Hij ging vreemd
  • Vertelde je dat hij met haar verder wilde.
  • Hij hield je buiten zijn leven
Tijdens de vakantie had mijn man een hartstilstand gekregen. HIj is gered door de ICD, maar sinds die tijd was hij dus anders. Als ik erover begon zei hij dat het niet zo was. Als ik opperde dat het misschien fijn zou zijn met iemand over de heftige tijd die hij had gehad te praten, zei hij dat hij het zelf wel aankon.
  • Hij stelt zich op als slachtoffer
Nu denkt hij dat hij zijn problemen met de hartafwijking onderkend heeft, dat hij daardoor gestresst en in de war, wellicht overspannen is geraakt. Feit is dat hij zegt dat hij sinds die tijd zijn 'verliefdheid' voor mij kwijt is geraakt. HIj houdt nog wel van me, maar denkt dat dit niet genoeg is als de verliefdheid er niet meer is. HIj zegt dat hij het niet goed vindt dat hij mij sinds die tijd niet meer mist als ik bijvoorbeeld een middagje naar mijn paard bent. Hij zegt dat hij niet meer voelde dat ik van hem hield, dat we 'langs elkaar heen' leefden (wat het laatste half jaar wel een beetje zo was ook)
  • Hij laat je in het ongewisse
En nu zegt hij het niet meer te weten. Hij zegt dat de vrouw van zijn werk waarmee hij is vreemd gegaan (10 jaar jonger dan ik, net een paar maanden uit een langdurige relatie die heftig is geeindigd) er niets mee te maken heeft, dat het gaat tussen ' alleen wonen' of met mij verder gaan .(Maar ondertussen maakt hij het niet uit met haar maar heeft haar alleen gezegd hem even met rust te laten)
  • Hij laat je voor de zorg van het hele gezin opdraaien
Alle reacties Link kopieren
hova schreef op 07 februari 2011 @ 17:18:

Wynette, ik moet mijn eigen weg kiezen, want als ik dat niet doe ben ik bang dat ik daar later spijt van krijg. Dus ik lees alle adviezen hier en probeer daar tussendoor mijn eigen weg te bepalen. Als hij weer met haar afspreekt, is inderdaad mijn grens bereikt, maar nu (zeker de laatste dagen) zie ik weer steeds meer terug van de man van wie ik hou. Je ziet de man terug waar je van houdt. Maar wie was die andere man dan? De man die zijn collega verkoos boven jou, die je in de steek heeft gelaten en de man die nog steeds niet weet of hij wel 100% voor je gaat. Wie is die man??? Of zou het kunnen zijn dat dat ook je man is, en dat jouw beeld van hem misschien niet helemaal consistent is met de realiteit. Hij is niet mr. Jekyll en Hyde, hij is de "zorgzame huisvader" die zijn vrouw bedroog en zijn gezin in de steek liet. Dat is hij. Ga jij 100% voor hem?



Dubio, ik weet wat je zegt en vind het een prachtige metafoor. Ik ben de laatste weken hard bezig geweest voor mijzelf op papier te zetten hoe voor mij onze relatie zou moeten veranderen, wil het weer werken tussen ons. Want ook ik wil dingen veranderen, zoals het was wil ik het ook niet meer terug inmiddels. Ik heb het ondertussen redelijk op papier staan. Ook heb ik in mijn hoofd de grens gelegd in de voorjaarsvakantie. Als het dan nog steeds 'misschien en als' is, ga ik proberen me te richten op een toekomst zonder hem (alhoewel ik al een aantal stappen heb genomen). Hij is echt veranderd de laatste paar dagen, dus die twee weken wil ik hem nog geven. Maar als het dan nog niet genoeg tijd is, is het dat nooit volgens mij.
Alle reacties Link kopieren
Meds, ik zeg niet dat het makkelijk is. Ik weet dat we, als we samen verder gaan, nog een zware, lange weg te gaan hebben.
Alle reacties Link kopieren
hova schreef op 07 februari 2011 @ 17:34:

Meds, ik zeg niet dat het makkelijk is. Ik weet dat we, als we samen verder gaan, nog een zware, lange weg te gaan hebben.




Wat heb je als je vanaf nu samen verder gaat?

Wat wil je hebben als je vanaf nu samen verder gaat?

Is het realistisch dat te denken als je vanaf nu samen verder gaat?

Hoe lang duurt het voordat je hebt wat je wilt als je samen verder gaat?

Kun je dat onafhankelijk van hem bereiken, als je vanaf nu samen verder gaat?

Zo nee, waarom ga je samen met hem verder?.

Zo ja, waarom ga je samen met hem verder?.
Alle reacties Link kopieren
Hier even een meelezer.

Wat worden hier ontzettend goede dingen gepost. Prachtige metaforen en het is ontroerend hoeveel forummers er iedere dag weer 'staan' voor Hova.



En Hova, meid wat heb jij het moeilijk.

Ruim twee jaar geleden zat ik in dat bootje en ik herken zoveel wan wat je schrijft en doormaakt.



Welke kant het ook op gaat, makkelijk wordt het niet meer, het onbevangene is er af, er is zoveel gebeurd.

Ga je uiteindelijk wel samen verder dan is er nog heel wat geschaad vertrouwen dat weer van de grond af opgebouwd moet worden.

Ga je alleen verder, ook dan is er nog heel wat te verwerken..



Kies je eigen pad, doe het op jouw manier.

Je doet het hartstikke goed.

(En luister maar eens goed naar dat nummer dat BGB hier neer heeft gezet, wat een goede tekst is dat eigenlijk!)



Sterkte, ik weet hoe je je voelt..

Ik ben nu alleen met de kinderen en nog steekt geregeld de twijfel, het verdriet en de woede de kop op...

Maar er is ergens een grens aan wat je hebben kan...
Alle reacties Link kopieren
hova schreef op 07 februari 2011 @ 17:34:

Meds, ik zeg niet dat het makkelijk is. Ik weet dat we, als we samen verder gaan, nog een zware, lange weg te gaan hebben.
maar waar wil je mee verder met je man zoals hij is of met het beeld dat je van je man had?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven