Relaties
alle pijlers
Kan en wil ik mijn huwelijk nog redden?
donderdag 10 februari 2011 om 15:20
Ik geloof dat hij eerst niet achter deze laatste stap stond. Hij ziet echter nu hoe belangrijk het voor me is.
Misschien is het wel zo dat ikzelf over een paar maanden zoiets heb van dat het eigenlijk er helemaal niet meer toe doet of zij wel of niet helemaal uit ons leven verdwenen is. Gewoon omdat zij er dan voor hem niet meer toe doet.
Maar helaas kan ik niet in de toekomst kijken en alleen maar zeggen hoe ik het nu voel.
donderdag 10 februari 2011 om 15:26
Maar Hova...als je erover nadenkt..voelt het wel prettig als jij hem ervan moet overtuigen dat hij hierin actie onderneemt? Had hij niet gewoon vanuit zichzelf die stap al moeten zetten?
Helaas is het vaak zo dat hij tegen haar zal zeggen wat zij het liefste wil horen, en tegen jou wat jij wil. Dat is heeel, heeel erg berekenend en dat gaat enkel en alleen om zijn belang. Maar wie komt er op voor JÓUW belangen? In denk, alleen jij zelf..
en dat vind ik niet zo correct na een huwelijk van 20 jaar.
Helaas is het vaak zo dat hij tegen haar zal zeggen wat zij het liefste wil horen, en tegen jou wat jij wil. Dat is heeel, heeel erg berekenend en dat gaat enkel en alleen om zijn belang. Maar wie komt er op voor JÓUW belangen? In denk, alleen jij zelf..
en dat vind ik niet zo correct na een huwelijk van 20 jaar.
donderdag 10 februari 2011 om 15:27
Echt, ik begrijp heel goed dat zij als bedreiging wordt gezien, dat deed ik ook. Maar als je er los van alle emoties eerlijk over nadenkt, dan is dit toch gewoon ook niet netjes?
Tuurlijk wil jij, Hova, haar zsm uit jullie leven hebben, allicht.
Maar daar dient hij zorg voor te dragen, hij is immers met zijn volle verstand in die affaire meegegaan. Zij heeft hem echt niet hoeven dwingen..
donderdag 10 februari 2011 om 15:28
Sorry, maar zij is geen onschuldige hierin. Ik heb de mailtjes gezien die ze aan elkaar hebben verstuurd en zij is duidelijk geen onschuldige hierin. Ik heb geen medelijden met haar en vind ook niet dat ik dat hoef te hebben.
Bovendien is zij eigenlijk niet mijn probleem. Ik heb bij hem aangegeven hoe ik denk dat we om moeten gaan met hun zakenrelatie om mij weer vertrouwen te geven. Hij reageert daarop.
En eh... het is ook niet gauw goed bij jullie he
Nu doet hij wat voor mij belangrijk is en is het nog niet goed :-)
Bovendien is zij eigenlijk niet mijn probleem. Ik heb bij hem aangegeven hoe ik denk dat we om moeten gaan met hun zakenrelatie om mij weer vertrouwen te geven. Hij reageert daarop.
En eh... het is ook niet gauw goed bij jullie he
Nu doet hij wat voor mij belangrijk is en is het nog niet goed :-)
donderdag 10 februari 2011 om 15:30
Je houdt hem nog steeds behoorlijk het hand boven zijn hoofd..lees; je doet alles om jullie huwelijk op de rit te krijgen en daar hoort bij dat je jezelf verloochent. Straks sta jij met lege handen en heel veel pijn te kijken..en hij heeft wat hij wil. No matter what, want dat weet hij nog helemaal niet!
Hak de knoop door en kap alles af, voor je eigen gezondheid, lijfbehoud, gemoedstoestand, zelfvertrouwen, jezelf!
Hak de knoop door en kap alles af, voor je eigen gezondheid, lijfbehoud, gemoedstoestand, zelfvertrouwen, jezelf!
donderdag 10 februari 2011 om 15:31
Lieverd, ik zou willen dat ik wat positievers kon schrijven, maar zo ziet het er helaas niet uit..tuurlijk voelt het voor jou alsof het beter gaat. Maar wij (dat meen ik begrepen te hebben) hebben met dit bijltje gehad en hij is zooo doorzichtig.:
Sorry, maar zij is geen onschuldige hierin. Ik heb de mailtjes gezien die ze aan elkaar hebben verstuurd en zij is duidelijk geen onschuldige hierin. Ik heb geen medelijden met haar en vind ook niet dat ik dat hoef te hebben.
Bovendien is zij eigenlijk niet mijn probleem. Ik heb bij hem aangegeven hoe ik denk dat we om moeten gaan met hun zakenrelatie om mij weer vertrouwen te geven. Hij reageert daarop.
En eh... het is ook niet gauw goed bij jullie he
Nu doet hij wat voor mij belangrijk is en is het nog niet goed :-)
donderdag 10 februari 2011 om 15:32
Julus, de eerste weken is de situatie denk ik zo geweest als jij nu schetst: dat hij tegen mij zei wat ik wilde horen en tegen haar ook. Nu is dat niet meer zo. Hij wil niets meer met haar (zegt overigens nog steeds dat hij nooit van plan is geweest om met haar serieus verder te gaan, hetgeen ook uit de mails over en weer blijkt. Het ging voor hem tussen of alleen verder gaan of met mij verder gaan. Ik geloof hem daarin).
En ik moet hem niet overtuigen; ik heb hem gezegd hoe ik daarin sta, dat moeten we steeds tegen elkaar zeggen, ook tijdens de therapie. Als hij daar niets mee doet, kan ik daar niets aan veranderen. Maar hij doet er nu wel iets mee, hetgeen ik als positief zie.
Nee, ik vind het ook niet helemaal netjes. Maar het is wel iets waar ze zelf in is gestapt; een relatie beginnen met je getrouwde baas is niet echt heel slim denk ik. En wat moet ik doen dan, zeggen: ik vind het zielig voor haar, laat maar blijven, ik leef er wel mee?
En ik moet hem niet overtuigen; ik heb hem gezegd hoe ik daarin sta, dat moeten we steeds tegen elkaar zeggen, ook tijdens de therapie. Als hij daar niets mee doet, kan ik daar niets aan veranderen. Maar hij doet er nu wel iets mee, hetgeen ik als positief zie.
Nee, ik vind het ook niet helemaal netjes. Maar het is wel iets waar ze zelf in is gestapt; een relatie beginnen met je getrouwde baas is niet echt heel slim denk ik. En wat moet ik doen dan, zeggen: ik vind het zielig voor haar, laat maar blijven, ik leef er wel mee?
donderdag 10 februari 2011 om 15:35
donderdag 10 februari 2011 om 15:37
Snap ik. Dit schreef ik ook alleen om aan te geven dat ik haar niet als onschuldige zie, omdat het 'niet fair' is blijkbaar als zij haar baan verliest. Ze heeft hier bewust voor gekozen, is bewust achter haar getrouwde baas achter gegaan. Ze is dus niet onschuldig in deze.
(Dat hij zo stom en een z*k is geweest om erop in te gaan, is iets heel anders waar het nu niet om ging.)
donderdag 10 februari 2011 om 15:40
Bovendien maak je hem nu wel erg berekenend. Ik heb, tot voor twee weken geleden, hier alleen een man gezien die compleet de weg kwijt was. Maar ik neem het nu weer voor hem op, dus dat krijg ik straks weer te horen natuurlijk.
Ik wil het ook helemaal niet voor hem opnemen, maar ik denk wel dat er een groot verschil zit in hier meelezen met hetgene dat ik hier verkies neer te zetten en aan de hand daarvan je oordeel te bepalen over mensen die je niet eens kent. Of er middenin zitten met een man die je al 21 jaar kent.
donderdag 10 februari 2011 om 15:43
Volgens mij moet ik wat meer afstand van het forum gaan nemen.
Ik merk dat hier lezen en schrijven mij de eerste paar weken heel erg geholpen heeft, waarmee ik erg blij was. Nu is het echter zo dat ik een flink aantal keer per dag kijk of er weer wat bij is geschreven en ik voel me elke keer verplicht om weer te reageren. Dat is niet goed voor me, want ik blijf er zo de hele dag mee bezig.
Dus het lijkt me beter dat ik nog maar maximaal 1 keer per dag hier ga lezen en reageren.
Misschien maak ik een fout door weer een klein beetje in hem te gaan geloven. Maar misschien is dat wel een fout die ik moet maken. Als ik niet probeer om er weer wat van te gaan maken met zijn tweetjes, weet ik dat ik daar later spijt van ga krijgen en ga denken: 'had ik nou maar...'. Dat wil ik niet.
Ik loop het risico alsnog keihard naar beneden te kletteren, ja dat weet ik. Dan zal ik hier wellicht horen: dat heb ik je toch gezegd....
Maar gelukkig ken ik ook verhalen van mensen die er wel uit zijn gekomen met zijn tweetjes. En ik hoop dat dat bij ons ook gaat lukken. Vooralsnog heb ik nog steeds hoop...
Ik merk dat hier lezen en schrijven mij de eerste paar weken heel erg geholpen heeft, waarmee ik erg blij was. Nu is het echter zo dat ik een flink aantal keer per dag kijk of er weer wat bij is geschreven en ik voel me elke keer verplicht om weer te reageren. Dat is niet goed voor me, want ik blijf er zo de hele dag mee bezig.
Dus het lijkt me beter dat ik nog maar maximaal 1 keer per dag hier ga lezen en reageren.
Misschien maak ik een fout door weer een klein beetje in hem te gaan geloven. Maar misschien is dat wel een fout die ik moet maken. Als ik niet probeer om er weer wat van te gaan maken met zijn tweetjes, weet ik dat ik daar later spijt van ga krijgen en ga denken: 'had ik nou maar...'. Dat wil ik niet.
Ik loop het risico alsnog keihard naar beneden te kletteren, ja dat weet ik. Dan zal ik hier wellicht horen: dat heb ik je toch gezegd....
Maar gelukkig ken ik ook verhalen van mensen die er wel uit zijn gekomen met zijn tweetjes. En ik hoop dat dat bij ons ook gaat lukken. Vooralsnog heb ik nog steeds hoop...
donderdag 10 februari 2011 om 16:02
Oeiii....
Volgens mij loop je nu weg voor een pijn die "wij" als forum je geven.
Vraag je eens af hoe "ons" dit lukt?
Zou ons dat werkelijk lukken, als je er zelf ook niet een beetje in geloofd wat "wij" schrijven?
"Wij" wagen het om te twijfelen aan jouw man, die zo rete zijn best doet om weer te gaan werken aan een jullie.
Ik lees uit al je posts dat je zielsveel van deze man houd.
Dat kan ook niet anders, aangezien jij hem nog steeds verdedigd, ondanks alle ellende die hij over je heeft uitgestort.
Jij hebt nog steeds je roze bril op en kijkt nog steeds naar hem alsof hij de man is die hij was van voor zijn vreemdgaan.
"This is you're wake-up call madam."
Dat is hij niet meer en dat zal hij ook NOOIT meer worden.
Dus stop ernaar te streven dat alles weer wordt zoals het was, want dat is wat ik je alsmaar zie doen.
Wordt wakker en ga aan de slag met uitvinden wat jijzelf nodig hebt om met deze NIEUWE situatie en man verder te kunnen.
Dat betekent concreet dat je moet stoppen met het zoeken naar de aalmoezen die hij je steeds geeft om je stil te houden.
Dat betekent dat je hem hard moet confronteren met de dingen die jij nodig hebt en wilt hebbenom verder te kunnen.
En daar eindigd het voor jou. Geen compromieen.
Kan hij het niet, wil hij het niet of is de situatie er niet naar enz enz.... ZIJN probleem.
Hij ging vreemd, dus nu is hij aan zet.
Pas als hij dit doet en zich hiervoor inzet, pas dan kan jouw gevoel weer terugkomen.
En dat gevoel heet VERTROUWEN!
Volgens mij loop je nu weg voor een pijn die "wij" als forum je geven.
Vraag je eens af hoe "ons" dit lukt?
Zou ons dat werkelijk lukken, als je er zelf ook niet een beetje in geloofd wat "wij" schrijven?
"Wij" wagen het om te twijfelen aan jouw man, die zo rete zijn best doet om weer te gaan werken aan een jullie.
Ik lees uit al je posts dat je zielsveel van deze man houd.
Dat kan ook niet anders, aangezien jij hem nog steeds verdedigd, ondanks alle ellende die hij over je heeft uitgestort.
Jij hebt nog steeds je roze bril op en kijkt nog steeds naar hem alsof hij de man is die hij was van voor zijn vreemdgaan.
"This is you're wake-up call madam."
Dat is hij niet meer en dat zal hij ook NOOIT meer worden.
Dus stop ernaar te streven dat alles weer wordt zoals het was, want dat is wat ik je alsmaar zie doen.
Wordt wakker en ga aan de slag met uitvinden wat jijzelf nodig hebt om met deze NIEUWE situatie en man verder te kunnen.
Dat betekent concreet dat je moet stoppen met het zoeken naar de aalmoezen die hij je steeds geeft om je stil te houden.
Dat betekent dat je hem hard moet confronteren met de dingen die jij nodig hebt en wilt hebbenom verder te kunnen.
En daar eindigd het voor jou. Geen compromieen.
Kan hij het niet, wil hij het niet of is de situatie er niet naar enz enz.... ZIJN probleem.
Hij ging vreemd, dus nu is hij aan zet.
Pas als hij dit doet en zich hiervoor inzet, pas dan kan jouw gevoel weer terugkomen.
En dat gevoel heet VERTROUWEN!
donderdag 10 februari 2011 om 16:08
Maar hvj, ik dacht dat ik nu juist dat aan het doen was....
Ik weet dat hij niet meer wordt zoals hij was voor deze sh*t (en ik word ook niet meer zoals ik was) en ik heb opgesteld hoe ik wil dat onze relatie wordt en wat ik daarin nodig heb. Ook voor mij moeten er dingen veranderen. Daar zijn we nu, oa met de therapie, mee aan het werk. Hij zet zich hiervoor in.
Volgens mij doen we dus wat jij/jullie bedoelen. (en uiteraard heb ik ook mijn twijfels, dat lijkt me voor zich spreken...)
Ik weet dat hij niet meer wordt zoals hij was voor deze sh*t (en ik word ook niet meer zoals ik was) en ik heb opgesteld hoe ik wil dat onze relatie wordt en wat ik daarin nodig heb. Ook voor mij moeten er dingen veranderen. Daar zijn we nu, oa met de therapie, mee aan het werk. Hij zet zich hiervoor in.
Volgens mij doen we dus wat jij/jullie bedoelen. (en uiteraard heb ik ook mijn twijfels, dat lijkt me voor zich spreken...)
donderdag 10 februari 2011 om 16:11
Dan lees je toch 1 x per dag Hova? Probeer te begrijpen dat er hier ervaringsdeskundigen schrijven die jou het liefst willen behoeden voor alle pijn die zij hebben gehad! Het is goed bedoeld. En natuurlijk moet jij deze strijd zelf gaan voeren en zelf gaan ervaren. En als je het daar moeilijk mee hebt schrijf dan vooral hier, er zullen weinig schrijfsters zijn die jou daarop zullen beoordelen.
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
donderdag 10 februari 2011 om 16:13
donderdag 10 februari 2011 om 16:19
Natuurlijk begrijp ik dat! Je wordt continu in twijfel gebracht. Aan de andere kant betekend dat ook dat je niet zo heel erg zeker van je zaak bent. Voor de rest vind ik dat er in dit topic weinig aannames worden gemaakt en er vooral naar jou gekeken wordt. Maar jouw harde eis van geen contact bijvoorbeeld is nu van tafel geveegt waar blijft jouw eis dan? Wat doet hij voor jou? Ik denk dat momenteel bedoelt word. En als jij vindt dat het voldoende is voor jou, dan is het toch goed? Jij moet tenslotte in jouw relatie leven, wij niet.
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
donderdag 10 februari 2011 om 16:20
Hova, ik snap je volkomen. Heb destijds ook veel op het VF geschreven en telkens als ik dan las wat de reacties waren op mijn schrijfsels...deed me dat veel pijn. Want ik kreeg veelal dezelfde soort reacties, niet zo prettig om te lezen.
Je moet voor jezelf bepalen wat het prettigste voor je is, wij kunnen slechts reageren op wat jij schrijft. En inderdaad..ik heb meerdere keren gezegd dat het pijnlijk is wat ik schrijf, maar wil je graag behoeden voor meer pijn.
Hou je taai!
Je moet voor jezelf bepalen wat het prettigste voor je is, wij kunnen slechts reageren op wat jij schrijft. En inderdaad..ik heb meerdere keren gezegd dat het pijnlijk is wat ik schrijf, maar wil je graag behoeden voor meer pijn.
Hou je taai!
donderdag 10 februari 2011 om 16:24
30-, die eis van geen contact wordt niet van tafel geveegd; zoals hij er nu ligt, heb ik het zelf voorgesteld. Momenteel is dat goed genoeg, voor nu iig.
Julus, dat het pijnlijk is soms klopt, maar alles aan deze situatie is pijnlijk helaas.
Ik wil alleen wel goed blijven voelen wat ik zelf denk en voel! En dat is soms moeilijk tussen alle berichten en meningen door.
Julus, dat het pijnlijk is soms klopt, maar alles aan deze situatie is pijnlijk helaas.
Ik wil alleen wel goed blijven voelen wat ik zelf denk en voel! En dat is soms moeilijk tussen alle berichten en meningen door.
