Relaties
alle pijlers
Kan en wil ik mijn huwelijk nog redden?
dinsdag 5 april 2011 om 12:52
En precies dit stukje, is de reden waarom ik jouw suggestie een onwijs slecht plan vind. Want dit is precies waar het de vorige keer op stuk is gelopen. Hova's man had toen inderdaad moeite moeten doen om weer nader tot elkaar te komen. Dat heeft hij niet gedaan. Hij zocht zijn heil bij een andere vrouw. Een vrouw die op dit moment naar alle waarschijnlijk nog steeds wel ergens in beeld is. Het lijkt me dus een ontzettend slecht idee om een herhaling van zetten te gaan doen, met het risico dat zij er dan wederom is om de oh zo zielige Hova-man weer op te vangen.....
dinsdag 5 april 2011 om 13:45
Ik heb het idee dat jij mij niet snapt met wat ik bedoel.
ik quote je eventjes:Het lijkt me dus een ontzettend slecht idee om een herhaling van zetten te gaan doen, met het risico dat zij er dan wederom is om de oh zo zielige Hova-man weer op te vangen.....
Waarom moet hij dan worden opgevangen?
Als hij thuis steeds afstand neemt en als Hova elke keer word afgewezen dat word ook erg vervelend voor haar.
Ik bedoel met afstand tot hem nemen niet dat hij de deur uitgaat!
hij neemt nu al steeds afstand van haar en de kids letterlijk ergens anders gaan zitten dan waar hova zit niet uit zichzelf knuffelen willen zoenen etc.
en in plaats van dat je daar druk om maakt (makkelijk gezegd van mij maar ik bedoel zelf ook even laten en afstand nemen van de situatie) kun je hova man dan ook even laten maar met de AFSPRAAK dat hij daarna ook zelf weer de stap zet om weer dichterbij naar hova en kids te komen.
dus dat hij zelf weet wanneer hij weer afstand neemt ook weer degene moet zijn om te laten zien dat hij nog steeds deel uit hun gezin wil uitmaken.
en dat laat hova weer zien dat hij zich er wel voor inzet.
en hoe die afspraken er uit moeten komen te zien dat moet hova en hova man zelf weten.
en hova heeft zelf ook wat meer rust omdat ze niet steeds word afgewezen en ze kan zien of hij er inderdaad wel voor hun gaat
en of dat dan ook genoeg is in hova haar ogen.
ik quote je eventjes:Het lijkt me dus een ontzettend slecht idee om een herhaling van zetten te gaan doen, met het risico dat zij er dan wederom is om de oh zo zielige Hova-man weer op te vangen.....
Waarom moet hij dan worden opgevangen?
Als hij thuis steeds afstand neemt en als Hova elke keer word afgewezen dat word ook erg vervelend voor haar.
Ik bedoel met afstand tot hem nemen niet dat hij de deur uitgaat!
hij neemt nu al steeds afstand van haar en de kids letterlijk ergens anders gaan zitten dan waar hova zit niet uit zichzelf knuffelen willen zoenen etc.
en in plaats van dat je daar druk om maakt (makkelijk gezegd van mij maar ik bedoel zelf ook even laten en afstand nemen van de situatie) kun je hova man dan ook even laten maar met de AFSPRAAK dat hij daarna ook zelf weer de stap zet om weer dichterbij naar hova en kids te komen.
dus dat hij zelf weet wanneer hij weer afstand neemt ook weer degene moet zijn om te laten zien dat hij nog steeds deel uit hun gezin wil uitmaken.
en dat laat hova weer zien dat hij zich er wel voor inzet.
en hoe die afspraken er uit moeten komen te zien dat moet hova en hova man zelf weten.
en hova heeft zelf ook wat meer rust omdat ze niet steeds word afgewezen en ze kan zien of hij er inderdaad wel voor hun gaat
en of dat dan ook genoeg is in hova haar ogen.
dinsdag 5 april 2011 om 13:51
Ik zou denk ik willen weten waar hij 'is' als hij afstand neemt. Waar zijn gedachten op die momenten zijn, waar hij zou willen zijn in plaats van bij zijn gezin, wat hij nou precies mist. En of dat niet in een vorm kan worden gegoten die binnen het gezinsleven en zijn relatie past, in plaats van dat hij zich daarbuiten wil plaatsen.
dat zou ik ook graag willen weten .
de enigste die het weet is hova man zelf en ik weet niet of hij zo eerlijk gaat zijn voor hova en misschien zelfs voor zichzelf.
maar dat is wel wat hij zou moeten WILLEN als hij verder met zijn gezin wil.
dat zou ik ook graag willen weten .
de enigste die het weet is hova man zelf en ik weet niet of hij zo eerlijk gaat zijn voor hova en misschien zelfs voor zichzelf.
maar dat is wel wat hij zou moeten WILLEN als hij verder met zijn gezin wil.
dinsdag 5 april 2011 om 13:52
Een vrouw die op dit moment naar alle waarschijnlijk nog steeds wel ergens in beeld is. Het lijkt me dus een ontzettend slecht idee om een herhaling van zetten te gaan doen, met het risico dat zij er dan wederom is om de oh zo zielige Hova-man weer op te vangen.....
Als dit aan de hand is, is hova beter af zonder hem....
Als dit aan de hand is, is hova beter af zonder hem....
dinsdag 5 april 2011 om 14:23
Ik wil niet beweren dat er tussen die twee nog iets gaande is op dit moment. Dat weet ik natuurlijk ook niet. Het gevaar schuilt hem er alleen wel in, dat ze gewoon niet uit zijn leven te bannen is. Ze werken samen en daar lijkt niemand verandering in te willen brengen, dus zullen ze altijd met elkaar te maken blijven hebben. De stap om, als het allemaal weer even te moeilijk wordt voor Hova-man, terug te keren naar zijn minnares, hoeft dus niet heel erg groot en ingewikkeld te zijn als het erop aankomt.
voor hova, hoop dat het beter gaat en dat het harde werken beloond word. Dat het "goed" voelt dat hovaman thuis is.
zaterdag 9 april 2011 om 09:25
Hier gaat het redelijk: soms fijn, soms moeilijk. Na zo'n heerlijk weekend weg, kon het niet anders of het gewone leven valt wat tegen. De afstand die Hovaman houdt, wordt wel steeds kleiner maar is nog steeds aanwezig. Hij heeft er ook nog steeds moeite mee als ik vragen stel over haar of hun relatie. Voor hem is dat hoofdstuk afgesloten, voor mij duidelijk nog niet.
Therapeut was (uiteraard) weer zwaar, ze vroeg dingen waar ik eigenlijk geen antwoord op wilde geven en soms ook waar ik eigenlijk geen antwoord op wilde horen. We hebben het veel gehad over wat ik nodig heb on het vertrouwen terug te krijgen en dan komt het eigenlijk neer op een gevoel. Het gevoel dat ik weer die enige vrouw voor hem ben, de mooiste, de liefste, de enige. Een gevoel dat hij mij nu (nog) niet geeft omdat hij nog wat afstand houdt, zowel emotioneel als fysiek. En hij geeft aan nodig te hebben dat dat wantrouwen verdwijnt. Maar ja, dat gaat niet zomaar natuurlijk...
Hij moest aangeven op welke hoogte zijn gevoelens voor haar nu zaten, vergeleken met een 10 op het moment van vreemdgaan. Dan zit het nu op een zes zegt hij. Lager dan ik gedacht had. Hij moest ook vertellen wat hij precies voor haar en met haar voelde ten tijde van de 10 . Maar dat wilde ik niet horen, kon ik niet aanhoren eigenlijk.
Nu hebben we pas over drie weken weer peut, want ze is op vakantie. Best wel lang vind ik eigenlijk. Die gesprekken zijn best wel belangrijk voor ons nu, anders worden sommige dingen niet uitgesproken. Het is niet anders.
Ik leef nog steeds 'stukje voor stukje', dat werkt het best voor mij momenteel. Zo van: ik kijk het aan tot het volgende gesprek van de peut en dan zien we wel weer. Maar er zit nog wel steeds vooruitgang in gelukkig, hoe langzaam het dan ook gaat.
Therapeut was (uiteraard) weer zwaar, ze vroeg dingen waar ik eigenlijk geen antwoord op wilde geven en soms ook waar ik eigenlijk geen antwoord op wilde horen. We hebben het veel gehad over wat ik nodig heb on het vertrouwen terug te krijgen en dan komt het eigenlijk neer op een gevoel. Het gevoel dat ik weer die enige vrouw voor hem ben, de mooiste, de liefste, de enige. Een gevoel dat hij mij nu (nog) niet geeft omdat hij nog wat afstand houdt, zowel emotioneel als fysiek. En hij geeft aan nodig te hebben dat dat wantrouwen verdwijnt. Maar ja, dat gaat niet zomaar natuurlijk...
Hij moest aangeven op welke hoogte zijn gevoelens voor haar nu zaten, vergeleken met een 10 op het moment van vreemdgaan. Dan zit het nu op een zes zegt hij. Lager dan ik gedacht had. Hij moest ook vertellen wat hij precies voor haar en met haar voelde ten tijde van de 10 . Maar dat wilde ik niet horen, kon ik niet aanhoren eigenlijk.
Nu hebben we pas over drie weken weer peut, want ze is op vakantie. Best wel lang vind ik eigenlijk. Die gesprekken zijn best wel belangrijk voor ons nu, anders worden sommige dingen niet uitgesproken. Het is niet anders.
Ik leef nog steeds 'stukje voor stukje', dat werkt het best voor mij momenteel. Zo van: ik kijk het aan tot het volgende gesprek van de peut en dan zien we wel weer. Maar er zit nog wel steeds vooruitgang in gelukkig, hoe langzaam het dan ook gaat.
zaterdag 9 april 2011 om 09:34
Legt ie nu echt de verantwoordelijkheid weer bij jou...????
Híj is vreemdgegaan, híj is de oorzaak voor het wantrouwen, híj is verantwoordelijk voor de verwijdering tussen jullie... híj is degene die moet zorgen dat het wantrouwen verdwijnt!
Dat is niet jouw verantwoordelijkheid... daar moet híj aan werken!
Wat een flapdrol, nog steeds. Sorry hoor. Hij doet z'n best - voor zover dat in zijn mogelijkheden ligt - maar dit getuigt gewoon van weinig inzicht.
Maar... sterkte! Ook de komende weken, als jullie het even helemaal alleen moeten doen... Heel veel sterkte. Ik hoop dat je langzaamaan ook weer een beetje van zijn gezelschap kan genieten.
zaterdag 9 april 2011 om 09:45
Hova, het is al vaker gezegd maar dit is echt zo de omgedraaide wereld. Hij is vreemd gegaan en heeft je vertrouwen beschaamd. Nu wil hij het vertrouwen terug. Met andere woorden, hij heeft wensen en verwachtingen van jou. Hij heeft je dit aangedaan, er ligt puinhoop en jij mag er niet over praten omdat hij het afgesloten heeft. Hij leeft zichzelf niet in jou in en voldoet niet aanwat jij nodig hebt. Denk dat je daarom ook afstand voelt.
Het is pure struisvogelpolitiek. Het is gebeurd en er mag vooral niet over gesproken worden als jij vragen hebt. Als hij echt spijt heeft zou hij alles uit de kast halen om aan je wensen te voldoen en je te helpen met wat hij aangericht heeft. Ook als het niet in zijn straatje past.
Sterkte Hova.
Het is pure struisvogelpolitiek. Het is gebeurd en er mag vooral niet over gesproken worden als jij vragen hebt. Als hij echt spijt heeft zou hij alles uit de kast halen om aan je wensen te voldoen en je te helpen met wat hij aangericht heeft. Ook als het niet in zijn straatje past.
Sterkte Hova.
zaterdag 9 april 2011 om 10:45
Nee, het was eigenlijk niet zo dat hij de verantwoordelijkheid bij mij neer legde. Het was een vraag van de peut aan ons allebei wat we het nodig hebben om de relatie uiteindelijk weer te laten werken.
Hij zei erbij dat hij wist dat dat stuk vertrouwen nog veel tijd nodig gaat hebben om terug te krijgen.
Hij zei erbij dat hij wist dat dat stuk vertrouwen nog veel tijd nodig gaat hebben om terug te krijgen.
zaterdag 9 april 2011 om 10:49
zaterdag 9 april 2011 om 10:55
Neeheee..... Híj is degene die niets te vragen of te eisen heeft om de relatie te laten werken! Híj moet niets nodig hebben van jou, hij moet gewoon vanzelf nu al helemaal overtuigd zijn dat ie voor je gaat! Jouw wantrouwen hoort hem pijn te doen, doordat hij inziet dat ie dat helemaal zelf veroorzaakt heeft, en het hoort hem pijn te doen omdat ie van je houdt en jou niet gekwetst wil zien en omdat ie bang moet zijn je kwijt te raken.... Hij hoort nabijheid te voelen, hij hoort - uit onzekerheid en uit wil om het goed te maken - aan jou vastgeplakt te zitten, ook al voelt ie jouw wantrouwen... dat zou zijn gevoelens voor jou, in een normale situatie, alleen maar moeten versterken!
Hij hééft gewoon niets te willen om de relatie weer te laten werken... ja jouw inzet, maar jouw gevoelens heeft ie maar gewoon te erkennen!
Pfffff....
Hij hééft gewoon niets te willen om de relatie weer te laten werken... ja jouw inzet, maar jouw gevoelens heeft ie maar gewoon te erkennen!
Pfffff....
zaterdag 9 april 2011 om 15:40
Ernie, je hebt volgens mij mijn twee laatste berichtjes niet goed gelezen...
Tjoepertje. Dit gaf hij alleen aan omdat de peut dat vroeg. Hij heeft van mij niet geeist dat het wantrouwen verdwijnt, hij denkt alleen dat dat op termijn (uiteindelijk) weg zal moeten zijn, wat ik met hem eens ben. Ik weet niet meer wie het vroeg, maar de peut zei er ook inderdaad bij dat dat vertrouwen veel tijd en inzet van beide kanten nodig gaat hebben en dat het ook vooral afhankelijk is van het gevoel dat hij mij geeft/ik voor hem heb/hoe onze relatie ervoor staat.
Hij zei dat het uberhaupt niet van iets dat ik doe of zeg afhankelijk is en dat ik niets hoef te doen of laten om dit te laten lukken. Hij zei dat hij weet dat 'het probleem' bij hem ligt en dat het in.hemzelf opgelost moet worden.
Ik denk trouwens niet dat je kunt zeggen: 'hij hoort dit of dat te doen'. Elke situatie is weer anders. Ik weet niet if we het gaan.redden met zijn tweeen, maar ik heb wel het gevoel dat onze kans van slagen groter is dan ik een maand geleden dacht.
Star, hij houdt geen afstand omdat ik hem wantrouw. Dat gevoel van afstand bij hem is er sinds de zomervakantie/de hartstilstand ingeslopen en is mede verantwoordelijk voor de verwijdering tussen ons met als gevolg het vreemdgaan. Hij is echt veranderd sinds die tijd.
Nu lijkt het langzaam aan weer terug te veranderen. Zoals ik al aangaf, wordt de afstand kleiner. Alleen niet helemaal in het tempo waarin ik het zou willen
Tjoepertje. Dit gaf hij alleen aan omdat de peut dat vroeg. Hij heeft van mij niet geeist dat het wantrouwen verdwijnt, hij denkt alleen dat dat op termijn (uiteindelijk) weg zal moeten zijn, wat ik met hem eens ben. Ik weet niet meer wie het vroeg, maar de peut zei er ook inderdaad bij dat dat vertrouwen veel tijd en inzet van beide kanten nodig gaat hebben en dat het ook vooral afhankelijk is van het gevoel dat hij mij geeft/ik voor hem heb/hoe onze relatie ervoor staat.
Hij zei dat het uberhaupt niet van iets dat ik doe of zeg afhankelijk is en dat ik niets hoef te doen of laten om dit te laten lukken. Hij zei dat hij weet dat 'het probleem' bij hem ligt en dat het in.hemzelf opgelost moet worden.
Ik denk trouwens niet dat je kunt zeggen: 'hij hoort dit of dat te doen'. Elke situatie is weer anders. Ik weet niet if we het gaan.redden met zijn tweeen, maar ik heb wel het gevoel dat onze kans van slagen groter is dan ik een maand geleden dacht.
Star, hij houdt geen afstand omdat ik hem wantrouw. Dat gevoel van afstand bij hem is er sinds de zomervakantie/de hartstilstand ingeslopen en is mede verantwoordelijk voor de verwijdering tussen ons met als gevolg het vreemdgaan. Hij is echt veranderd sinds die tijd.
Nu lijkt het langzaam aan weer terug te veranderen. Zoals ik al aangaf, wordt de afstand kleiner. Alleen niet helemaal in het tempo waarin ik het zou willen
