Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Kunnen autisten wel rekening houden met partner/gezin?

29-07-2017 19:36 401 berichten
Alle reacties Link kopieren
Dit is naar aanleiding van een ander topic waar iemand zeer stellig redeneerde dat er met autisten niet samen te leven valt omdat ze te moeilijk zijn. Mijn eigen bevindingen zijn overigens ook niet positief. Mijn vader had asperger. En het is me opgevallen dat dit erger werd naarmate hij ouder werd.
VOor mijn moeder was het nog het moeilijkste. In een huwelijk met hem stond zij zo goed als er alleen voor. Het heeft echt schade bij haar aangericht in de vorm van een te hoge bloeddruk en een paar tia's.
Ik kon ook lang niet altijd met hem opschieten, maar in andere opzichten was hij weer begripvol en een echte vader voor mij.
Mijn pa was geen huwelijksmateriaal. Absoluut niet.

Maar ik ben nieuwsgierig naar andere, tegenovergestelde ervaringen. Zijn die hier?
Alle reacties Link kopieren
redbulletje schreef:
23-08-2017 11:23
Wat zijn dan de kenmerken waardoor je onder klassiek autisme valt terwijl je blijkbaar wel 'n gezinsleven aankunt?
En het idee dat een Asperger wel en een klassiek autist niet een gezinsleven aankan is dus een vooroordeel.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
Alle reacties Link kopieren
redbulletje schreef:
23-08-2017 11:23
Wat zijn dan de kenmerken waardoor je onder klassiek autisme valt terwijl je blijkbaar wel 'n gezinsleven aankunt?
Ik weet niet meer wat de uitleg daarvan was (bijna 6 jaar geleden is dat besproken), maar ik voldeed aan de specifieke punten voor Klassiek Autisme.

Maar dat geeft dus weer aan dat "Klassiek autisme" helemaal niet betekent dat je een raaskallend, wiegend, zwakbegaafd persoon bent die niet voor zichzelf kan zorgen (dus mijn vooroordeel hieromtrent klopte niet). Ik beschik (blijkbaar) over een "hoog" IQ (niet getest) waardoor ik heel veel dingen cognitief op kan vangen en allerlei coping mechanismen (standaard programmaatjes) heb opgesteld waarmee ik "redelijk normaal" kan functioneren in de huidige maatschappij.
Alle reacties Link kopieren
De palilalie bij mijn zoon is er niet meer, dus hij zou nu zomaar kunnen voldoen aan de criteria voor Asperger. Zo klein is het verschil dus.
Maar een gezinsleven is voor hem echt te hoog gegrepen.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
Alle reacties Link kopieren
Solomio schreef:
23-08-2017 11:28
En het idee dat een Asperger wel en een klassiek autist niet een gezinsleven aankan is dus een vooroordeel.
Ik dacht dat hoe milder de diagnose hoe beter je met sociale situaties zoals samenwonen/gezin zou om kunnen gaan, maar er zijn dus mensen met de zwaarste diagnose die daar geen probleem mee hebben en mildere die het niet aankunnen? Ik ben me er nog niet zo lang in aan 't verdiepen, dus ben gewoon benieuwd waar de verschillen zitten. Bij mij loopt 't traject nog, gesprek met mijn moeder erbij heb ik al gehad, waar uitkwam dat ik ook als baby/klein kind al autistische trekken had. Zelf herken ik mij het meest in de punten die bij Asperger genoemd worden, mede door hoog iq en goede taalontwikkeling, maar wellicht krijg ik uiteindelijk ook wel 'n andere diagnose.
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
Alle reacties Link kopieren
Biebeltje schreef:
23-08-2017 11:34
Ik weet niet meer wat de uitleg daarvan was (bijna 6 jaar geleden is dat besproken), maar ik voldeed aan de specifieke punten voor Klassiek Autisme.

Maar dat geeft dus weer aan dat "Klassiek autisme" helemaal niet betekent dat je een raaskallend, wiegend, zwakbegaafd persoon bent die niet voor zichzelf kan zorgen (dus mijn vooroordeel hieromtrent klopte niet). Ik beschik (blijkbaar) over een "hoog" IQ (niet getest) waardoor ik heel veel dingen cognitief op kan vangen en allerlei coping mechanismen (standaard programmaatjes) heb opgesteld waarmee ik "redelijk normaal" kan functioneren in de huidige maatschappij.
Ik had idd ook het vooroordeel dat 'n klassieke autist stil in zijn eigen wereldje zat, waar je vrijwel helemaal geen contact mee kon krijgen. Maar die afentoe wel extreem goed in één ding zijn. Maar dat blijkt dus ook weer niet zo te zijn. Moet nog veel leren merk ik.
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
Alle reacties Link kopieren
redbulletje schreef:
23-08-2017 11:36
Ik dacht dat hoe milder de diagnose hoe beter je met sociale situaties zoals samenwonen/gezin zou om kunnen gaan, maar er zijn dus mensen met de zwaarste diagnose die daar geen probleem mee hebben en mildere die het niet aankunnen? Ik ben me er nog niet zo lang in aan 't verdiepen, dus ben gewoon benieuwd waar de verschillen zitten. Bij mij loopt 't traject nog, gesprek met mijn moeder erbij heb ik al gehad, waar uitkwam dat ik ook als baby/klein kind al autistische trekken had. Zelf herken ik mij het meest in de punten die bij Asperger genoemd worden, mede door hoog iq en goede taalontwikkeling, maar wellicht krijg ik uiteindelijk ook wel 'n andere diagnose.
De eerste psych die mijn zoon onderzocht legde het nogal versimpeld uit: voor pdd-nos heb je 3, 4 of 5 kenmerken nodig uit een lijst van 12 en voor Asperger en klassiek autisme heb je er minimaal 6 nodig.
De exacte combinatie bepaalde dan of de diagnose Asperger werd of klassiek autisme.
Ik weet dat deze uitleg niet helemaal klopt, maar het geeft wel aan dat die veronderstelde verschillen er gewoon niet zijn.
Asperger is niet milder dan klassiek. De kenmerken kunnen bij de ene mss sterker zijn dan bij de ander, maar ze zijn niet wezenlijk anders.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
Alle reacties Link kopieren
Okee, da's een goede uitleg Solomio!
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
Alle reacties Link kopieren
Het zal per persoon verschillen. Hier op het forum lees ik toch ook positieve verhalen. Of dat komt doordat de Autist in kwestie zich toch redelijk kan aanpassen of doordat de partner heel flexibel is weet ik niet.
Ik ben Autist en heb nooit een serieuze relatie gehad, laat staan samengewoond. Maar ik zou het niet kunnen denk ik.
Langer dan 1 dag steeds met iemand samenzijn beklemt me al. Er is wel eens een FWB blijven logeren, ook een Autist. Je zou denken dat je elkaar dan beter aanvoelt. Maar nee, ik heb me constant lopen ergeren. Geprobeerd dit niet te laten merken, want we wilden het beiden eens ervaren. Een dag en nacht samen zijn. Het is me niet bevallen. We verschilden veel van dagritme en interesses. Alleen die middag naar de stad vond ik leuk. De rest van de tijd had ik steeds het gevoel: Wat moet ik hier nu mee?
Men zegt dat je het je geliefde anders is. Maar geldt dat voor iedereen? Of zijn er ook mensen die zo apart zijn dat er niemand bij past? Ik ervaar sociale dingen gauw als verplicht. Als ik hoor wat stelletjes in mijn omgeving gaan doen met b.v. Kerst. is dat meestal: 1 dag naar hun eigen ouders en de andere dag naar die van hun partner. Daar krijg ik de kriebels van. Dan zou ik me zo geleefd voelen. Ik heb veel dingen waarvan ik denk: Wat een gedoe.
Alle reacties Link kopieren
Hondenmens, ik herken wat je schrijft. Ik vind het heel lastig om bijv mijn eigen dingen te doen als er anderen bij zijn.
Maar ik kan me voorstellen dat dat binnen een relatie wel zou moeten (kunnen).
Ik heb nooit met een partner samengewoond, dus geen idee of ik dan wel makkelijker ook mijn eigen dingen zou kunnen doen, maar ik betwijfel dat ten zeerste. Samenwonen is dan ook niet iets wat ik zou willen.

Maar of dat met mijn autisme te maken heeft weet ik niet.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
Alle reacties Link kopieren
Hondenpension en.Solomio, ik herken heel erg wat jullie zeggen.

Ik heb in hele tijd geleden een topic hier geopend omdat ik niet meer wist wat ik met mijn relatie aanmoest: doorgaan of stoppen. Er volgde een moeilijke tijd van elkaar aantrekken en afstoten. Op dat moment wist ik nog niet dat ik autisme had. Als ik dat topic nu teruglees begrijp ik dat mede-forummers de term autisme af en toe noemde.

Om een lang verhaal kort te maken: uiteindelijk zijn mijn vriend en ik toch weer een relatie begonnen. Het gaat met vallen en opstaan. Soms voelt het heel beklemmend. Ik kan dat heel moeilijk uitleggen aan anderen, want we zijn absoluut geen stel dat alles samendoet. We wonen officieel nog niet samen, maar zijn wel een dag of 3 in de week bij elkaar. Er zijn momenten dat ik gek word van mezelf: ik ben gek op hem, wil niet zonder hem, maar soms toch zo beklemmend...
Alle reacties Link kopieren
Ik ben getrouwd met een man met Asperger. Op dit moment hebben we het heel moeilijk, omdat ik eigenlijk pas net doorheb wat dit inhoudt en welke impact dit op mij heeft. Hij heeft constant leiding nodig van mij en als dit wegvalt functioneert hij niet. Ik moet hem bijvoorbeeld zeggen dat hij op een dag de vaatwasser uit moet ruimen en de was ophangen. Als ik dat soort 'opdrachten' niet geef zit hij de hele dag op de bank. Hij is obsessief met mij bezig en maakt mijn hobby's zijn hobby's, waardoor ik het gevoel heb dat hij mijn identiteit overneemt. Dit werkt heel erg verstikkend en ik weet niet of ik wel met hem verder wil, hoe zeer ik ook van hem hou.
Alle reacties Link kopieren
Rachel85 schreef:
23-08-2017 14:38
Ik ben getrouwd met een man met Asperger. Op dit moment hebben we het heel moeilijk, omdat ik eigenlijk pas net doorheb wat dit inhoudt en welke impact dit op mij heeft. Hij heeft constant leiding nodig van mij en als dit wegvalt functioneert hij niet. Ik moet hem bijvoorbeeld zeggen dat hij op een dag de vaatwasser uit moet ruimen en de was ophangen. Als ik dat soort 'opdrachten' niet geef zit hij de hele dag op de bank. Hij is obsessief met mij bezig en maakt mijn hobby's zijn hobby's, waardoor ik het gevoel heb dat hij mijn identiteit overneemt. Dit werkt heel erg verstikkend en ik weet niet of ik wel met hem verder wil, hoe zeer ik ook van hem hou.
Is dit een asperger ding?
Ik ken het enkel van borderline. Het leven van een ander over gaan nemen van hobby's, kleding tot muzieksmaak aan toe.

Volgens mij loopt borderline, asperges, ASS, vormen van autisme eng veel door elkaar. DSM moet eens op de schop.
Alle reacties Link kopieren
Snoekbaars schreef:
23-08-2017 15:12
Is dit een asperger ding?
Ik ken het enkel van borderline. Het leven van een ander over gaan nemen van hobby's, kleding tot muzieksmaak aan toe.

Volgens mij loopt borderline, asperges, ASS, vormen van autisme eng veel door elkaar. DSM moet eens op de schop.
DSM is net op de schop geweest.

Vrouwen met autisme hebben vaak al vele diagnoses gehad voordat er autisme wordt vastgesteld. Borderline is zo'n diagnose die ze nogal eens krijgen.
Wat aangeeft dat er een behoorlijke overlap is, of kan zijn.

Wat mij betreft vergelijkbaar met fysieke aandoeningen: griep en verkoudheid zijn verschillende dingen, maar hebben behoorlijke overlap.
De diagnose is daardoor niet altijd eenvoudig te stellen.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
Alle reacties Link kopieren
Rachel85 schreef:
23-08-2017 14:38
Ik ben getrouwd met een man met Asperger. Op dit moment hebben we het heel moeilijk, omdat ik eigenlijk pas net doorheb wat dit inhoudt en welke impact dit op mij heeft. Hij heeft constant leiding nodig van mij en als dit wegvalt functioneert hij niet. Ik moet hem bijvoorbeeld zeggen dat hij op een dag de vaatwasser uit moet ruimen en de was ophangen. Als ik dat soort 'opdrachten' niet geef zit hij de hele dag op de bank. Hij is obsessief met mij bezig en maakt mijn hobby's zijn hobby's, waardoor ik het gevoel heb dat hij mijn identiteit overneemt. Dit werkt heel erg verstikkend en ik weet niet of ik wel met hem verder wil, hoe zeer ik ook van hem hou.
Ervaart jouw man de relatie ook zo zwaar (of zeg ik dit niet goed)?

Een van mijn grootste angst is dat mijn vriend niet meer met mij verder wil. We spreken wel onze gedachtes daarover naar elkaar uit. Maar toch... Voor hem is het ook lastig.
Alle reacties Link kopieren
sneeuwklokje74 schreef:
23-08-2017 15:42
Ervaart jouw man de relatie ook zo zwaar (of zeg ik dit niet goed)?

Een van mijn grootste angst is dat mijn vriend niet meer met mij verder wil. We spreken wel onze gedachtes daarover naar elkaar uit. Maar toch... Voor hem is het ook lastig.
Mijn man ervaart de relatie totaal niet als zwaar. Hij vindt het heel fijn om mij te 'volgen'.
Alle reacties Link kopieren
Rachel85 schreef:
23-08-2017 14:38
Ik ben getrouwd met een man met Asperger. Op dit moment hebben we het heel moeilijk, omdat ik eigenlijk pas net doorheb wat dit inhoudt en welke impact dit op mij heeft. Hij heeft constant leiding nodig van mij en als dit wegvalt functioneert hij niet. Ik moet hem bijvoorbeeld zeggen dat hij op een dag de vaatwasser uit moet ruimen en de was ophangen. Als ik dat soort 'opdrachten' niet geef zit hij de hele dag op de bank. Hij is obsessief met mij bezig en maakt mijn hobby's zijn hobby's, waardoor ik het gevoel heb dat hij mijn identiteit overneemt. Dit werkt heel erg verstikkend en ik weet niet of ik wel met hem verder wil, hoe zeer ik ook van hem hou.
Kan je dat niet bespreekbaar maken met hem? Heeft hij überhaupt door dat hij dit doet? Wellicht denkt hij dat jij het prettig vindt dat hij dezelfde dingen leuk vindt als jij zodat jullie het daar samen over kunnen hebben? Heeft hij op zichzelf gewoond voordat hij ging samenwonen? Want anders kan ik me voorstellen dat hij geen idee heeft welke taken allemaal gedaan moeten worden in het huis waardoor hij het ook niet doet. Ga daarover allemaal praten met hem. Zonder dingen te verwijten, maar gewoon wat dit voor jou betekent.
Alle reacties Link kopieren
Bumba1985 schreef:
23-08-2017 10:07
Ik vind dat helemaal niet zo logisch. In mijn ogen moet er dan juist meer onderscheid komen ipv minder. Want zoals je zelf nu ook toegeeft is er wel degelijk verschil in mate van beperking. Nu wordt alles maar op 1 hoop geveegd en dat vind ik echt heel kwalijk eigenlijk. Het helpt in elk geval niet bij een betere beeldvorming en zorgt er alleen maar voor dat mensen met een mindere mate van beperking er pas (te) laat achterkomen dat ze ASS hebben.
Er is ook meer onderscheid, maar op andere gebieden. Het wordt nu niet meer onderscheiden in diverse diagnoses, maar in de ernst op de verschillende domeinen. En dat maakt het juist duidelijker waar de problemen van iemand liggen. De diagnoses voorheen maakten dat helemaal niet duidelijk, want waar je bij de een Asperger kreeg, kreeg je bij weer een ander klassiek autisme en bij weer een ander PDD-NOS. Dat zei allemaal helemaal niets over de beperkingen die iemand ervoer en het was ook echt niet zo dat Asperger mild was en klassiek zwaar.
Alle reacties Link kopieren
Rachel85 schreef:
23-08-2017 17:15
Mijn man ervaart de relatie totaal niet als zwaar. Hij vindt het heel fijn om mij te 'volgen'.
Maar is er dan wel gelijkwaardigheid binnen jullie relatie? En zo nee, is de relatie dan wel eerlijk?
Alle reacties Link kopieren
Rachel85 schreef:
23-08-2017 14:38
Ik ben getrouwd met een man met Asperger. Op dit moment hebben we het heel moeilijk, omdat ik eigenlijk pas net doorheb wat dit inhoudt en welke impact dit op mij heeft. Hij heeft constant leiding nodig van mij en als dit wegvalt functioneert hij niet. Ik moet hem bijvoorbeeld zeggen dat hij op een dag de vaatwasser uit moet ruimen en de was ophangen. Als ik dat soort 'opdrachten' niet geef zit hij de hele dag op de bank. Hij is obsessief met mij bezig en maakt mijn hobby's zijn hobby's, waardoor ik het gevoel heb dat hij mijn identiteit overneemt. Dit werkt heel erg verstikkend en ik weet niet of ik wel met hem verder wil, hoe zeer ik ook van hem hou.
Ik herken wel het een en ander in wat je schrijft over je man.
Ik neem zelden initiatief, gewoon omdat ik dat niet bedenk. Ik ben ooit met een vriendin op vakantie geweest die daar helemaal gek van werd. Zij moest alles verzinnen en ik knikte braaf ja.
Inmiddels weet ik hoe irritant dat is, of kan zijn, maar ik kan er weinig aan doen, behalve aan mensen uitleggen dat ik zo in elkaar steek en hoe we daar het beste mee om kunnen gaan.
Ik heb bij een sollicitatie ook wel eens gezegd dat ik niet iemand ben die de kar trekt, maar dat ik altijd bereid ben om mee te doen als ik weet wat er moet gebeuren.

Wat betreft het overnemen van je identiteit, dat deed ik vroeger wel in relaties, waardoor ik binnen de kortste keren niet meer die leuke, spontane, adremme Solomio was waar iemand een relatie mee aangegaan was, maar een soort ja-knikker, en ik raakte mezelf (bijna letterlijk) kwijt.
Mede daarom heb ik al lang geleden besloten dat ik beter geen relatie kan hebben, want daar wordt niemand gelukkig van.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
Alle reacties Link kopieren
Solomio schreef:
23-08-2017 19:42


Wat betreft het overnemen van je identiteit, dat deed ik vroeger wel in relaties, waardoor ik binnen de kortste keren niet meer die leuke, spontane, adremme Solomio was waar iemand een relatie mee aangegaan was, maar een soort ja-knikker, en ik raakte mezelf (bijna letterlijk) kwijt.
Mede daarom heb ik al lang geleden besloten dat ik beter geen relatie kan hebben, want daar wordt niemand gelukkig van.
Ik herken dit! Ik ben zo helemaal niet maar als ik 'n enorme klik met iemand voel dan verlies ik ook mijn persoonlijkheid en word 'n pleaser (wat zooooo niet bij me past) en dan werkt het idd niet meer. Ondanks dat ik de persoon waar ik voor gevallen was dan weer kwijt raak, voel ik me tevens enorm bevrijd, dus ik ben ook veel beter af zonder relatie.
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
Alle reacties Link kopieren
Ik doe ook weinig uit mezelf. Met taken en werk, maar ook in vriendschappen ( is ook een vorm van relaties). Een vriendin (ook Autist) stoorde zich eraan. Ze vond me te aarzelend me afspreken en kreeg daardoor het gevoel dat ik niet graag met haar weg ging. Was niet waar, maar ik heb gewoon veel moeite om in actie te komen. Zo wilde ik samen eens naar een dierentuin. Zij had de routes voor het OV uitgeprint van 3 dierentuinen. Ik heb geen printer (vorige ging kapot omdat ik hem zo weinig gebruikte). Omdat zij geen duidelijke voorkeur gaf wist ik ook niet wat ik moest kiezen. Dus ik wachtte af en zij ook. Toen ze erop terug kwam zei ze dat het voor haar niet uitmaakte. Dat vind aan de ene kant relaxt, maar ook moeilijk. Ik twijfel dan of het echt waar is en denk dat de ander mijn keus toch niet leuk zal vinden.
Die vriendschap is stuk gelopen, onder andere daardoor. Maar wat voor mij de druppel was is dat ze ineens ging bepalen met wie ik om mocht gaan. En boos werd omdat ik keer ergens zonder haar naartoe was gegaan. Zij had vooraf gezegd daar niet heen te willen. Maar dan mocht ik blijkbaar ook niet alleen gaan. En dan voelt het voor mij als verplichting, haar mee vragen. Dat wil ik niet. Ze heeft me boze mails gestuurd en de ruzie in haar werk betrokken. We spreken al 2 maanden niet tegen elkaar. Gelukkig kan ik haar ontlopen. Hoewel ik het jammer vind dat het zo gelopen is, voel ik me nu ook bevrijd. Andere vriendinnen heb ik er nooit over horen klagen.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben denk ook geen goed relatiemateriaal. Ik heb heel wat relaties achter de rug. Maar ik moet zeggen dat het met mijn vriend toch anders is dan in mijn vorige relaties. Ik mis hem echt als hij er niet is. Ik kan verlangen naar zijn arm om me heen, zijn geur en zijn lichaam. En is hij er wel, dan wordt het soms wat veel.
Ik durf niet te zeggen dat het allemaal door autisme komt. Mischien heb ik gewoon een lastig karakter. Ik ben nogal impulsief zegt men; ik noem het meer een wat onrustige kant van me. Voor vriend is dat wel eens lastig, maar hij moet er ook wel vaak om lachen.
anoniem_201120 wijzigde dit bericht op 23-08-2017 22:57
Reden: Spelfout
0.17% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Iemand Frans de Waal gezien afgelopen zondag bij Zomergasten? Die zei dat empathie vooral een vrouweneigenschap is. Ik heb ooit gelezen dat uit onderzoek is gebleken dat testosteron empathie in de weg staat. Vrouwen waarbij testosteron werd toegediend, waren daarna ook minder empathisch.

Maar of mensen met autisme nu verstoken zouden zijn van empathie, dat betwijfel ik. Afgaande wederom op mijn vader. Want die had dat wel. Alleen ging hij gewoon te veel van zichzelf uit.
Alle reacties Link kopieren
Iones, testosteron lijkt idd tot minder empathie te leiden. Wat zou betekenen dat mannen gemiddeld minder empathisch zijn dan vrouwen.
Maar dan nog heb je zeer empathische mannen en zeer onempathische vrouwen en alles ertussenin.
Net zoals je empathische en minder empathische autisten hebt.
Al die generalisaties zeggen niets over het individu.

De topictitel blijft me bijv storen, omdat het een vooroordeel over autisme betreft.
Ja, het zal voor sommige autisten gelden en het zal ook voor niet-autisten-met-een-kutkarakter gelden.
Maar geen enkel kenmerk is 'typisch' voor autisten.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
Ik vind het samenwonen soms heel fijn en soms ook wel pittig. Mijn man en ik zijn beiden best wel einzelgangers maar hebben elkaar daar juist ook wel weer in gevonden. Sommige dagen doen we 's avonds wat samen, op andere dagen zijn we beiden heel erg op onszelf. En soms doen we ook iets samen wat eigenlijk ook los van elkaar is, bijvoorbeeld een film kijken die we allebei willen kijken. Dan doe je wel iets samen maar er is eigenlijk niet echt contact ofzo, behalve dat ik hem 'gebruik' als extra kussentje om tegenaan te zitten :bonk:

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven