Relaties
alle pijlers
Lotgenoten “samen verder na vreemdgaan partner”
zondag 8 november 2020 om 10:36
Beste mede-forummers, zoals de topictitel al zegt ben ik op zoek naar mensen die na het ontdekken van het vreemdgaan van hun partner hebben besloten toch samen verder te gaan, maar daarbij wel regelmatig tegen problemen aanlopen.
Mijn partner en ik zijn nu ruim 2 jaar bezig om onze relatie beter te krijgen dan voor het ontdekken van zijn ontrouw en dat doen we samen met de beste bedoelingen en heel intensief. We hebben allebei apart therapie (gehad) en ook nog steeds af en toe relatietherapie. Dit heeft zeker geholpen, maar we zijn nu helaas op een punt beland dat hij vindt dat we nu echt verder moeten en er minder mee bezig moeten zijn en ik nog vaak terugval in momenten van woede en verdriet. Ik ben het op zich met hem eens dat we vooruit moeten, maar wil wel graag steun als ik een slechte dag heb. Die steun krijg ik ook wel van hem, maar het zorgt daarna wel vaker voor irritaties. Maw: ik heb meer nodig dan hij me kan geven. Geen kwestie van onwil van zijn kant, maar van onvermogen.
Ik ben daarom dus op zoek naar mensen die zich in deze situatie herkennen, wie weet kunnen we onze slechte momenten dan wat meer met elkaar delen inplaats van ze te “dumpen” op onze partner.
Mijn partner en ik zijn nu ruim 2 jaar bezig om onze relatie beter te krijgen dan voor het ontdekken van zijn ontrouw en dat doen we samen met de beste bedoelingen en heel intensief. We hebben allebei apart therapie (gehad) en ook nog steeds af en toe relatietherapie. Dit heeft zeker geholpen, maar we zijn nu helaas op een punt beland dat hij vindt dat we nu echt verder moeten en er minder mee bezig moeten zijn en ik nog vaak terugval in momenten van woede en verdriet. Ik ben het op zich met hem eens dat we vooruit moeten, maar wil wel graag steun als ik een slechte dag heb. Die steun krijg ik ook wel van hem, maar het zorgt daarna wel vaker voor irritaties. Maw: ik heb meer nodig dan hij me kan geven. Geen kwestie van onwil van zijn kant, maar van onvermogen.
Ik ben daarom dus op zoek naar mensen die zich in deze situatie herkennen, wie weet kunnen we onze slechte momenten dan wat meer met elkaar delen inplaats van ze te “dumpen” op onze partner.
dinsdag 10 november 2020 om 09:32
Misschien is het accepteren van je verdriet de sleutel tot helen. Je verdriet hoeft niet te worden "opgelost" of "weggenomen".
Je mag gewoon af en toe verdrietig zijn. Zoek een beetje afleiding door te gaan wandelen of op een andere manier fysiek bezig te zijn (sporten, klussen in huis, tuinieren, poetsen). Je zal zien dat het vanzelf ook weer verdwijnt. Het komt en het gaat een beetje en het komt steeds minder vaak terug.
Rouw en verdriet horen bij het leven.
Je mag gewoon af en toe verdrietig zijn. Zoek een beetje afleiding door te gaan wandelen of op een andere manier fysiek bezig te zijn (sporten, klussen in huis, tuinieren, poetsen). Je zal zien dat het vanzelf ook weer verdwijnt. Het komt en het gaat een beetje en het komt steeds minder vaak terug.
Rouw en verdriet horen bij het leven.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
dinsdag 10 november 2020 om 09:40
Dat laatste weet ik maar al te goed, ervaring genoeg helaas. Ik heb wel gemerkt dat rouw om verlies dat komt door verraad pijnlijker aanvoelt dan rouw om verlies zoals we dat allemaal in ons leven meemaken. Persoonlijke ervaring dan he, dat zal niet voor iedereen zo zijn natuurlijk.Hexopbezemsteel schreef: ↑10-11-2020 09:32Misschien is het accepteren van je verdriet de sleutel tot helen. Je verdriet hoeft niet te worden "opgelost" of "weggenomen".
Je mag gewoon af en toe verdrietig zijn. Zoek een beetje afleiding door te gaan wandelen of op een andere manier fysiek bezig te zijn (sporten, klussen in huis, tuinieren, poetsen). Je zal zien dat het vanzelf ook weer verdwijnt. Het komt en het gaat een beetje en het komt steeds minder vaak terug.
Rouw en verdriet horen bij het leven.
dinsdag 10 november 2020 om 09:53
Ik herken het wel hoor, rouw om verraad is super pijnlijk. (Been there, done that. ) En het laten bestaan is makkelijker gezegd dan gedaan, weet ik uit eigen ervaring. Je gaat het ook pas zien als je het door hebt. Ik wel tenminste. Maar het is wel hoe het werkt.camy schreef: ↑10-11-2020 09:40Dat laatste weet ik maar al te goed, ervaring genoeg helaas. Ik heb wel gemerkt dat rouw om verlies dat komt door verraad pijnlijker aanvoelt dan rouw om verlies zoals we dat allemaal in ons leven meemaken. Persoonlijke ervaring dan he, dat zal niet voor iedereen zo zijn natuurlijk.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
dinsdag 10 november 2020 om 10:09
Zeker, ik weet ook dat ik blij mag zijn dat mijn man het licht heeft gezien om het zo maar te zeggen, dat geldt zeker niet voor alle vreemdgangers en het zou toch heel triest zijn als dat licht weer heel langzaam zou doven omdat ik maar niet vooruit kom. Zoals sommigen ook vonden: hij verdient echt wel wat meer kredietHexopbezemsteel schreef: ↑10-11-2020 09:53Ik herken het wel hoor, rouw om verraad is super pijnlijk. (Been there, done that. ) En het laten bestaan is makkelijker gezegd dan gedaan, weet ik uit eigen ervaring. Je gaat het ook pas zien als je het door hebt. Ik wel tenminste. Maar het is wel hoe het werkt.
dinsdag 10 november 2020 om 11:38
Dat besef ik, is alleen niet zo makkelijkRoodkapjeendewolf schreef: ↑10-11-2020 11:06Het gaat trouwens niet om loslaten van je partner of het verdriet ontkennen van het vreemdgaan. Het gaat om loslaten van controle en angst.....
dinsdag 10 november 2020 om 13:16
Daar moet je een keer een begin mee maken. Dan komt het vertrouwen vanzelf.
Je angst regeert nu. Maar je hebt dit gewoon overleefd hè. En als het echt zou moeten kan je dat nog een keer, of je nu wel of niet vertrekt.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
dinsdag 10 november 2020 om 14:04
Dat stuk vertrouwen in mezelf ontbreekt, ik heb het gevoel dat ik dit niet nog een keer (aan) zou kunnenHexopbezemsteel schreef: ↑10-11-2020 13:16Daar moet je een keer een begin mee maken. Dan komt het vertrouwen vanzelf.
Je angst regeert nu. Maar je hebt dit gewoon overleefd hè. En als het echt zou moeten kan je dat nog een keer, of je nu wel of niet vertrekt.
dinsdag 10 november 2020 om 14:08
Maar wat zou je alternatief zijn?
Je geeft aan dat er wat jou betreft geen ruimte voor 'kan niet' is mbt de relatie (en dat lijkt me heel goed), maar wat betreft het verdriet naast je neerleggen of deze hypothese glijd je wel meteen in kan ik niet modus.
Natuurlijk zit de moeilijkheid in hoe, maar natuurlijk kun je dat.
dinsdag 10 november 2020 om 14:20
Ja, grappig eigenlijk hoe ik mezelf daarin lijk tegen te spreken. Het geen ruimte voor “kan niet” zit meer in het verbeteren van onze relatie. Dat is zeg maar een concreet doel waar ik me voor in kan zetten. Denken niet weer zo’n enorm verdriet aan kunnen is puur een gebrek aan zelfvertrouwen, of een overloop aan verdriet. Soms zit je rugzak gewoon vol.Patatje15 schreef: ↑10-11-2020 14:08Maar wat zou je alternatief zijn?
Je geeft aan dat er wat jou betreft geen ruimte voor 'kan niet' is mbt de relatie (en dat lijkt me heel goed), maar wat betreft het verdriet naast je neerleggen of deze hypothese glijd je wel meteen in kan ik niet modus.
Natuurlijk zit de moeilijkheid in hoe, maar natuurlijk kun je dat.
dinsdag 10 november 2020 om 14:25
Dat zijn geen helpende gedachtes.
Je kan het wel want leven loopt gewoon zoals het loopt , ook voor jou. Je hebt geen controle op de ander. Ook al gebruik je de macht van het verdriet het lost de angst niet op.
Het is een vorm van menselijke manipulatie wat op langere termijn tegenwerkt. Accepteer dat angst voor verlies bij liefde hoort. Dat geld voor iedereen.
Probeer de bevestiging van de liefde op een positieve manier te krijgen. Door in elkaar te investeren, verbinden en open gesprekken te voeren
Gaat hij ooit vreemd dan is het zijn persoonlijke stuk wat hij niet onder controle krijgt en kies je voor jezelf. Nu ga je er samen voor!
dinsdag 10 november 2020 om 14:29
Maar je kunt het wel, want gebeurt dat?
Dan trap je hem er meteen uit!
Zo'n pijn als het nu heeft gedaan heb je dan niet nog een keer.
En weet dat je meer waard bent dan zo'n loserige idioot die steeds opnieuw de fout in blijft gaan. Ik gun jou echt dat je jezelf sterker gaat voelen!!
dinsdag 10 november 2020 om 14:31
Reden dat ik graag iets met EMDR wil doen, het is ook een oude angst: ben vaker gewogen en te licht bevonden, aan de kant gezet, niet goed genoeg gevonden (en dan niet in liefdesrelaties). Zijn vreemdgaan heeft dit allemaal weer naar boven gebracht, ik dacht dat stuk wel verwerkt te hebben, maar kennelijk zit het toch diep in mijn systeem.Roodkapjeendewolf schreef: ↑10-11-2020 14:25Dat zijn geen helpende gedachtes.
Je kan het wel want leven loopt gewoon zoals het loopt , ook voor jou. Je hebt geen controle op de ander. Ook al gebruik je de macht van het verdriet het lost de angst niet op.
Het is een vorm van menselijke manipulatie wat op langere termijn tegenwerkt. Accepteer dat angst voor verlies bij liefde hoort. Dat geld voor iedereen.
Probeer de bevestiging van de liefde op een positieve manier te krijgen. Door in elkaar te investeren, verbinden en open gesprekken te voeren
Gaat hij ooit vreemd dan is het zijn persoonlijke stuk wat hij niet onder controle krijgt en kies je voor jezelf. Nu ga je er samen voor!
dinsdag 10 november 2020 om 14:32
Gun ik mezelf ookjustagirly schreef: ↑10-11-2020 14:29Maar je kunt het wel, want gebeurt dat?
Dan trap je hem er meteen uit!
Zo'n pijn als het nu heeft gedaan heb je dan niet nog een keer.
En weet dat je meer waard bent dan zo'n loserige idioot die steeds opnieuw de fout in blijft gaan. Ik gun jou echt dat je jezelf sterker gaat voelen!!
dinsdag 10 november 2020 om 14:54
Wil je die ervaring met me delen? Wie weet kan ik ervan leren
dinsdag 10 november 2020 om 14:56
Al 2 jaar?
Mijn relatietherapeut hebben we toen gevraagd hoe lang zoiets gemiddeld een nasleep kan hebben.
Nu snap ik dat, dat voor iedereen anders is, maar 2 jaar was toch wel het max.
Ik denk dat het voor jullie beide niet eerlijk is om er nu nog steeds zo mee te zitten.
Blijf aan je zelfvertrouwen werken.
Mijn relatietherapeut hebben we toen gevraagd hoe lang zoiets gemiddeld een nasleep kan hebben.
Nu snap ik dat, dat voor iedereen anders is, maar 2 jaar was toch wel het max.
Ik denk dat het voor jullie beide niet eerlijk is om er nu nog steeds zo mee te zitten.
Blijf aan je zelfvertrouwen werken.
de wereld wacht om ontdekt te worden
dinsdag 10 november 2020 om 14:59
Ja, dat zei die van ons ook, reden te meer om nu echt andere stappen te nemen. Ik dan he, want ik ben degene die vastloopt in de nasleep. Ik denk dat mijn man daarom ook steeds geirriteerder begon te raken, want die had die termijn natuurlijk ook in z’n agenda gezet, hahathanx schreef: ↑10-11-2020 14:56Al 2 jaar?
Mijn relatietherapeut hebben we toen gevraagd hoe lang zoiets gemiddeld een nasleep kan hebben.
Nu snap ik dat, dat voor iedereen anders is, maar 2 jaar was toch wel het max.
Ik denk dat het voor jullie beide niet eerlijk is om er nu nog steeds zo mee te zitten.
Blijf aan je zelfvertrouwen werken.
dinsdag 10 november 2020 om 15:17
Een relatie is vaak ook een herhaling van oude herhalende patronen (hechting en trauma) Je krijgt ze voor de kiezen om van te leren zodat je steeds sterker in je vel komt. Ik ben heel enthousiast over EMDR. Het haalt op een snelle efficiënte manier de lading af van trauma’s ( hoeven niet altijd grote trauma’s te zijn)camy schreef: ↑10-11-2020 14:31Reden dat ik graag iets met EMDR wil doen, het is ook een oude angst: ben vaker gewogen en te licht bevonden, aan de kant gezet, niet goed genoeg gevonden (en dan niet in liefdesrelaties). Zijn vreemdgaan heeft dit allemaal weer naar boven gebracht, ik dacht dat stuk wel verwerkt te hebben, maar kennelijk zit het toch diep in mijn systeem.
dinsdag 10 november 2020 om 15:23
Dat is dan voor mij een volgende stap!Roodkapjeendewolf schreef: ↑10-11-2020 15:17Een relatie is vaak ook een herhaling van oude herhalende patronen (hechting en trauma) Je krijgt ze voor de kiezen om van te leren zodat je steeds sterker in je vel komt. Ik ben heel enthousiast over EMDR. Het haalt op een snelle efficiënte manier de lading af van trauma’s ( hoeven niet altijd grote trauma’s te zijn)
dinsdag 10 november 2020 om 23:12
dinsdag 10 november 2020 om 23:21
waarom zou je hem gekozen als partner en waarom blijf je terwijl je weet dat hij je bedrogen heeft. heb je jezelf ook gewogen?camy schreef: ↑10-11-2020 14:31Reden dat ik graag iets met EMDR wil doen, het is ook een oude angst: ben vaker gewogen en te licht bevonden, aan de kant gezet, niet goed genoeg gevonden (en dan niet in liefdesrelaties). Zijn vreemdgaan heeft dit allemaal weer naar boven gebracht, ik dacht dat stuk wel verwerkt te hebben, maar kennelijk zit het toch diep in mijn systeem.
dinsdag 10 november 2020 om 23:41
Ik ben door hetzelfde gegaan als jij (maar dan als man). En dan niet één keer..helaas.
Zij heeft er destijds veel aan gedaan vertrouwen terug te winnen en aan zichzelf gewerkt, maar ik heb het (voor mezelf) altijd als speerpunt in ruzies gebruikt om mezelf te verdedigen of mijn eigen acties juist te bagatelliseren. En dat is ook niet goed.
Mijn vertrouwen zat op een gegeven moment wel goed, maar ik heb het vreemdgaan nooit vergeten en eigenlijk ook nooit vergeven. Ja, als het goed ging tussen ons dan dacht ik er niet aan; maar er niet aan denken is hooguit uitstel van executie. Het kwam altijd wel terug in mijn hoofd en veel te vaak. Niet dat ik daar altijd mee schermde of haar daar mee aanviel maar op het moment dat we onenigheid hadden dacht ik altijd bij mezelf "ja maar jij hebt zus en zo gedaan".
En dan ben je feitelijk klaar. Je partner heeft op geen enkel moment voor jouw gevoel dan nog recht van spreken, kan niets meer goed doen als het fout gegaan is etc.
En dan rest de vraag: is diegene echt zo betrouwbaar? Want bij ons ging het wéér fout.
Enige wat hier nooit geprobeerd is, is relatietherapie. Als je man en jij daarvoor openstaan is dat nog een optie en zou je dan persoonlijk aanraden om een EFT te volgen. Het boek "Hou me vast" is een goede start als je openstaat voor wat zelfreflectie (geldt voor jullie beiden).
Succes en sterkte, hoe dan ook en sowieso.
Zij heeft er destijds veel aan gedaan vertrouwen terug te winnen en aan zichzelf gewerkt, maar ik heb het (voor mezelf) altijd als speerpunt in ruzies gebruikt om mezelf te verdedigen of mijn eigen acties juist te bagatelliseren. En dat is ook niet goed.
Mijn vertrouwen zat op een gegeven moment wel goed, maar ik heb het vreemdgaan nooit vergeten en eigenlijk ook nooit vergeven. Ja, als het goed ging tussen ons dan dacht ik er niet aan; maar er niet aan denken is hooguit uitstel van executie. Het kwam altijd wel terug in mijn hoofd en veel te vaak. Niet dat ik daar altijd mee schermde of haar daar mee aanviel maar op het moment dat we onenigheid hadden dacht ik altijd bij mezelf "ja maar jij hebt zus en zo gedaan".
En dan ben je feitelijk klaar. Je partner heeft op geen enkel moment voor jouw gevoel dan nog recht van spreken, kan niets meer goed doen als het fout gegaan is etc.
En dan rest de vraag: is diegene echt zo betrouwbaar? Want bij ons ging het wéér fout.
Enige wat hier nooit geprobeerd is, is relatietherapie. Als je man en jij daarvoor openstaan is dat nog een optie en zou je dan persoonlijk aanraden om een EFT te volgen. Het boek "Hou me vast" is een goede start als je openstaat voor wat zelfreflectie (geldt voor jullie beiden).
Succes en sterkte, hoe dan ook en sowieso.
woensdag 11 november 2020 om 03:22
Jouw zelfbeeld was als ik het goed begrijp al ongezond vóór deze man. Je kiest steeds opnieuw de foute partner. Je spreekt van een heus trauma maar blijft samen met degene die het veroorzaakt heeft (trauma bonding). Ik geloof niet dat deze man goed voor jou is of ooit zal zijn maar dat jij er onbewust van overtuigd bent dat je niet meer waard bent dan dit. Ik hoop dat je in therapie gaat om deze patronen te doorbreken ipv EMDR.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
