Lotgenoten “samen verder na vreemdgaan partner”
zondag 8 november 2020 om 10:36
Beste mede-forummers, zoals de topictitel al zegt ben ik op zoek naar mensen die na het ontdekken van het vreemdgaan van hun partner hebben besloten toch samen verder te gaan, maar daarbij wel regelmatig tegen problemen aanlopen.
Mijn partner en ik zijn nu ruim 2 jaar bezig om onze relatie beter te krijgen dan voor het ontdekken van zijn ontrouw en dat doen we samen met de beste bedoelingen en heel intensief. We hebben allebei apart therapie (gehad) en ook nog steeds af en toe relatietherapie. Dit heeft zeker geholpen, maar we zijn nu helaas op een punt beland dat hij vindt dat we nu echt verder moeten en er minder mee bezig moeten zijn en ik nog vaak terugval in momenten van woede en verdriet. Ik ben het op zich met hem eens dat we vooruit moeten, maar wil wel graag steun als ik een slechte dag heb. Die steun krijg ik ook wel van hem, maar het zorgt daarna wel vaker voor irritaties. Maw: ik heb meer nodig dan hij me kan geven. Geen kwestie van onwil van zijn kant, maar van onvermogen.
Ik ben daarom dus op zoek naar mensen die zich in deze situatie herkennen, wie weet kunnen we onze slechte momenten dan wat meer met elkaar delen inplaats van ze te “dumpen” op onze partner.
Mijn partner en ik zijn nu ruim 2 jaar bezig om onze relatie beter te krijgen dan voor het ontdekken van zijn ontrouw en dat doen we samen met de beste bedoelingen en heel intensief. We hebben allebei apart therapie (gehad) en ook nog steeds af en toe relatietherapie. Dit heeft zeker geholpen, maar we zijn nu helaas op een punt beland dat hij vindt dat we nu echt verder moeten en er minder mee bezig moeten zijn en ik nog vaak terugval in momenten van woede en verdriet. Ik ben het op zich met hem eens dat we vooruit moeten, maar wil wel graag steun als ik een slechte dag heb. Die steun krijg ik ook wel van hem, maar het zorgt daarna wel vaker voor irritaties. Maw: ik heb meer nodig dan hij me kan geven. Geen kwestie van onwil van zijn kant, maar van onvermogen.
Ik ben daarom dus op zoek naar mensen die zich in deze situatie herkennen, wie weet kunnen we onze slechte momenten dan wat meer met elkaar delen inplaats van ze te “dumpen” op onze partner.
woensdag 11 november 2020 om 05:52
Natuurlijk kan je het aan. Je bent echt sterker dan je denkt. Hopelijk gebeurd het niet en kom je (voorlopig) ook geen andere tegenslagen tegen in het leven. Maar bang zijn voor iets wat nog niet gebeurd is en waarschijnlijk nooit gaat gebeuren, dat is zo zonde van je tijd en energie.
Draai het verder ook eens om. Je man heeft ook heel bewust voor JOUW gekozen. Hij vindt jou zo'n fantastische vrouw dat het allerliefste zijn leven met jou wilt delen. Niet er voor gekozen om jullie leven samen "weg te gooien", weg lopen is soms echt de makkelijkste weg. Nee, heeft heeft er voor gekozen om aan zichzelf te werken en samen met jou verder te gaan. Dan moet je echt wel een moordwijf zijn
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
woensdag 11 november 2020 om 07:55
Serieus? Na 2 jaar therapie heb je een vrij voor de hand liggende analyse van een forummer nodig om tot dit inzicht te komen? En EMDR is ook niet geopperd?
Ik zou van therapeut wisselen. Sowieso als je na 2 jaar nog niet significant anders omgaat met de dingen dan kan je je afvragen of die therapeut het niet wel
makkelijk cashen vindt zo.
Daarnaast wil ik je nog wat in overweging geven; je kan het doodanalyseren, je kan je gevoelens willen veranderen maar eerlijk gezegd vind ik je gevoelens juist heel oké. De meeste mensen met een gezonde dosis eigenwaarde (misschien heb je dat wel meer dan je denkt), zouden na herhaaldelijke vertrouwensbreuken uit zelfbescherming de relatie loslaten. Trots, noem je dat ook wel. Dat hele diepe gevoel ergens diep weggestopt bij jou dat je dit niet verdiend hebt, dat je hem geen zoveelste kans meer geeft omdat je dat niet meer kán. Je bent te diep gekwetst. Je vergeeft hem niet, je kan het niet loslaten, je geeft hem dus nu geen kans meer. Ergens heb je dat al besloten.
Je kan nog jaren zo doorgaan en hopen dat dat diepste gevoel verandert maar imo is het op instinctief, dierlijk niveau. Dat kán je niet veranderen. In de basis ben je een dier en je bent nu 3x door een slang gebeten, wat je ook doet, die aap in jou gaat die slang niet meer vertrouwen. Zou evolutionair heel onverstandig zijn namelijk.
woensdag 11 november 2020 om 08:55
Wat ontzettend waar! Mooi gezegd.Roodkapjeendewolf schreef: ↑10-11-2020 14:25Dat zijn geen helpende gedachtes.
Je kan het wel want leven loopt gewoon zoals het loopt , ook voor jou. Je hebt geen controle op de ander. Ook al gebruik je de macht van het verdriet het lost de angst niet op.
Het is een vorm van menselijke manipulatie wat op langere termijn tegenwerkt. Accepteer dat angst voor verlies bij liefde hoort. Dat geld voor iedereen.
Probeer de bevestiging van de liefde op een positieve manier te krijgen. Door in elkaar te investeren, verbinden en open gesprekken te voeren
Gaat hij ooit vreemd dan is het zijn persoonlijke stuk wat hij niet onder controle krijgt en kies je voor jezelf. Nu ga je er samen voor!
Aan TO: haal diep adem en ga verder met leven.
Hoe zeggen ze dat? Liefde is loslaten? Ik bedoel dan dat je hem niet cobstant onder controlle kunt houden. Daar gaat geen mens mee akoord.
Dat is ook geen eerlijke relatie.
Uiteindelijk heeft hij geen moord gepleegd... maar de fout in gegaan met oerdriften.
Niet om het goed te praten trouwens.
Maar misschien moet je er anders heen gaan kijken.
Hoe langer jij zo blijft denken/ doen, hoe verder je hem juist weg duwt.
Op deze manier heeft hij levenslang.
de wereld wacht om ontdekt te worden
woensdag 11 november 2020 om 10:35
Natuurlijk wel. Je hebt dit toch ook overleefd? Het doet alleen ontzettend veel pijn.
"Gewogen en te licht bevonden" is jouw eigen conclusie. Het gebeurt nu eenmaal af en toe dat iemand een relatie verbreekt. Als iedereen die verlaten werd "te licht bevonden " was, dan bleven er weinig mensen over die "goed genoeg" zouden zijn.
Je bent veel bezig met wat een ander van jou vindt. Maar wat vind jij zelf eigenlijk? Word jij gelukkig van een relatie waarbij je telkens je partner in de gaten moet houden?
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
woensdag 11 november 2020 om 11:25
Dat is zeker waar
woensdag 11 november 2020 om 11:30
Ik heb ervoor gekozen omdat ik echt gezien heb dat hij het ook zo zat was. Hij liep heel erg tegen zichzelf en zijn eigen gedrag aan en begreep ook niet waarom hij deed wat hij deed. Daar is hij dus mee aan de slag gegaan en inmiddels een heel eind gevorderd. Hij heeft een veel beter zelfinzicht en begrijpt nu ook waar zijn valkuilen zitten.
Ik heb mezelf wel gewogen destijds en snel tot de conclusie gekomen dat ik meer waard ben dan bedrog en leugens. Dat heb ik hem ook duidelijk gemaakt, we zijn ook even uit elkaar geweest.
woensdag 11 november 2020 om 11:34
Dank voor je reaktie, zeker op momenten herkenbaar. Het boek “hou me vast” heb ik gelezen en de relatietherapie is daar ook op gebaseerd, dus wat dat betreft zitten we wel goed. Ik wil graag de gevoelens loslaten die jij beschrijft, want dat houdt de vooruitgang tegen. Ik vind het heel erg dat het bij jullie weer fout ging, dat lijkt me dan echt een klap die je moeilijk te boven komt. Hoe gaat het nu met je?Zoetelande schreef: ↑10-11-2020 23:41Ik ben door hetzelfde gegaan als jij (maar dan als man). En dan niet één keer..helaas.
Zij heeft er destijds veel aan gedaan vertrouwen terug te winnen en aan zichzelf gewerkt, maar ik heb het (voor mezelf) altijd als speerpunt in ruzies gebruikt om mezelf te verdedigen of mijn eigen acties juist te bagatelliseren. En dat is ook niet goed.
Mijn vertrouwen zat op een gegeven moment wel goed, maar ik heb het vreemdgaan nooit vergeten en eigenlijk ook nooit vergeven. Ja, als het goed ging tussen ons dan dacht ik er niet aan; maar er niet aan denken is hooguit uitstel van executie. Het kwam altijd wel terug in mijn hoofd en veel te vaak. Niet dat ik daar altijd mee schermde of haar daar mee aanviel maar op het moment dat we onenigheid hadden dacht ik altijd bij mezelf "ja maar jij hebt zus en zo gedaan".
En dan ben je feitelijk klaar. Je partner heeft op geen enkel moment voor jouw gevoel dan nog recht van spreken, kan niets meer goed doen als het fout gegaan is etc.
En dan rest de vraag: is diegene echt zo betrouwbaar? Want bij ons ging het wéér fout.
Enige wat hier nooit geprobeerd is, is relatietherapie. Als je man en jij daarvoor openstaan is dat nog een optie en zou je dan persoonlijk aanraden om een EFT te volgen. Het boek "Hou me vast" is een goede start als je openstaat voor wat zelfreflectie (geldt voor jullie beiden).
Succes en sterkte, hoe dan ook en sowieso.
woensdag 11 november 2020 om 11:39
Nou, dat valt wel mee hoor. Mijn zelfbeeld was niet zo heel ongezond en ik heb ook niet steeds opnieuw gekozen voor de foute partner, gelukkig niet zeg. Mijn lage zelfbeeld van vroeger (en ja, dat was er, dat klopt) is echter wel opnieuw getriggerd door het vreemdgaan. Vandaar de EMDR, want soms kom je met gewone therapie juist niet verder.Lady_Valentine schreef: ↑11-11-2020 03:22Jouw zelfbeeld was als ik het goed begrijp al ongezond vóór deze man. Je kiest steeds opnieuw de foute partner. Je spreekt van een heus trauma maar blijft samen met degene die het veroorzaakt heeft (trauma bonding). Ik geloof niet dat deze man goed voor jou is of ooit zal zijn maar dat jij er onbewust van overtuigd bent dat je niet meer waard bent dan dit. Ik hoop dat je in therapie gaat om deze patronen te doorbreken ipv EMDR.
woensdag 11 november 2020 om 11:42
Dank je Hamerhaai, dat zegt mijn man dus ook en ik vind het daarom ook heel erg dat ik vast blijf zitten in verdriet, pijn en woede. Misschien toch ook een ego-dingetje: waarom heb je mij... dat moordwijf dus... dit aangedaan?hamerhaai schreef: ↑11-11-2020 05:52Natuurlijk kan je het aan. Je bent echt sterker dan je denkt. Hopelijk gebeurd het niet en kom je (voorlopig) ook geen andere tegenslagen tegen in het leven. Maar bang zijn voor iets wat nog niet gebeurd is en waarschijnlijk nooit gaat gebeuren, dat is zo zonde van je tijd en energie.
Draai het verder ook eens om. Je man heeft ook heel bewust voor JOUW gekozen. Hij vindt jou zo'n fantastische vrouw dat het allerliefste zijn leven met jou wilt delen. Niet er voor gekozen om jullie leven samen "weg te gooien", weg lopen is soms echt de makkelijkste weg. Nee, heeft heeft er voor gekozen om aan zichzelf te werken en samen met jou verder te gaan. Dan moet je echt wel een moordwijf zijn
woensdag 11 november 2020 om 11:44
Even voor de duidelijkheid, ook voor de anderen die zo lief zijn om te reageren: de relatietherapie is nog geen 2 jaar aan de gang, maar pas sinds begin dit jaar. Daarvoor probeerden we het samen, mijn man was wel in therapie (en nu af en toe nog steeds apart van de relatietherapie)Bellyflop schreef: ↑11-11-2020 07:55Serieus? Na 2 jaar therapie heb je een vrij voor de hand liggende analyse van een forummer nodig om tot dit inzicht te komen? En EMDR is ook niet geopperd?
Ik zou van therapeut wisselen. Sowieso als je na 2 jaar nog niet significant anders omgaat met de dingen dan kan je je afvragen of die therapeut het niet wel
makkelijk cashen vindt zo.
Daarnaast wil ik je nog wat in overweging geven; je kan het doodanalyseren, je kan je gevoelens willen veranderen maar eerlijk gezegd vind ik je gevoelens juist heel oké. De meeste mensen met een gezonde dosis eigenwaarde (misschien heb je dat wel meer dan je denkt), zouden na herhaaldelijke vertrouwensbreuken uit zelfbescherming de relatie loslaten. Trots, noem je dat ook wel. Dat hele diepe gevoel ergens diep weggestopt bij jou dat je dit niet verdiend hebt, dat je hem geen zoveelste kans meer geeft omdat je dat niet meer kán. Je bent te diep gekwetst. Je vergeeft hem niet, je kan het niet loslaten, je geeft hem dus nu geen kans meer. Ergens heb je dat al besloten.
Je kan nog jaren zo doorgaan en hopen dat dat diepste gevoel verandert maar imo is het op instinctief, dierlijk niveau. Dat kán je niet veranderen. In de basis ben je een dier en je bent nu 3x door een slang gebeten, wat je ook doet, die aap in jou gaat die slang niet meer vertrouwen. Zou evolutionair heel onverstandig zijn namelijk.
woensdag 11 november 2020 om 11:46
Eens en inmiddels ook goed in m’n oren geknooptthanx schreef: ↑11-11-2020 08:55Wat ontzettend waar! Mooi gezegd.
Aan TO: haal diep adem en ga verder met leven.
Hoe zeggen ze dat? Liefde is loslaten? Ik bedoel dan dat je hem niet cobstant onder controlle kunt houden. Daar gaat geen mens mee akoord.
Dat is ook geen eerlijke relatie.
Uiteindelijk heeft hij geen moord gepleegd... maar de fout in gegaan met oerdriften.
Niet om het goed te praten trouwens.
Maar misschien moet je er anders heen gaan kijken.
Hoe langer jij zo blijft denken/ doen, hoe verder je hem juist weg duwt.
Op deze manier heeft hij levenslang.
woensdag 11 november 2020 om 11:48
Ligt er natuurlijk aan door wie je gewogen en te licht bevonden wordt. Als dit mensen zijn die jou juist zouden moeten beschermen tegen zo’n oordeel gebeurt er wel wat met je. Dit was niet in een liefdesrelatie.Hexopbezemsteel schreef: ↑11-11-2020 10:35Natuurlijk wel. Je hebt dit toch ook overleefd? Het doet alleen ontzettend veel pijn.
"Gewogen en te licht bevonden" is jouw eigen conclusie. Het gebeurt nu eenmaal af en toe dat iemand een relatie verbreekt. Als iedereen die verlaten werd "te licht bevonden " was, dan bleven er weinig mensen over die "goed genoeg" zouden zijn.
Je bent veel bezig met wat een ander van jou vindt. Maar wat vind jij zelf eigenlijk? Word jij gelukkig van een relatie waarbij je telkens je partner in de gaten moet houden?
En hoe bedoel je dat ik veel bezig ben met wat een ander van mij vindt? Bedoel je in het algemeen of mijn man?
woensdag 11 november 2020 om 11:57
Bellyflop schreef: ↑11-11-2020 07:55Serieus? Na 2 jaar therapie heb je een vrij voor de hand liggende analyse van een forummer nodig om tot dit inzicht te komen? En EMDR is ook niet geopperd?
Ik zou van therapeut wisselen. Sowieso als je na 2 jaar nog niet significant anders omgaat met de dingen dan kan je je afvragen of die therapeut het niet wel
makkelijk cashen vindt zo.
Daarnaast wil ik je nog wat in overweging geven; je kan het doodanalyseren, je kan je gevoelens willen veranderen maar eerlijk gezegd vind ik je gevoelens juist heel oké. De meeste mensen met een gezonde dosis eigenwaarde (misschien heb je dat wel meer dan je denkt), zouden na herhaaldelijke vertrouwensbreuken uit zelfbescherming de relatie loslaten. Trots, noem je dat ook wel. Dat hele diepe gevoel ergens diep weggestopt bij jou dat je dit niet verdiend hebt, dat je hem geen zoveelste kans meer geeft omdat je dat niet meer kán. Je bent te diep gekwetst. Je vergeeft hem niet, je kan het niet loslaten, je geeft hem dus nu geen kans meer. Ergens heb je dat al besloten.
Je kan nog jaren zo doorgaan en hopen dat dat diepste gevoel verandert maar imo is het op instinctief, dierlijk niveau. Dat kán je niet veranderen. In de basis ben je een dier en je bent nu 3x door een slang gebeten, wat je ook doet, die aap in jou gaat die slang niet meer vertrouwen. Zou evolutionair heel onverstandig zijn namelijk.
Daar ben ik dan ook wel eens bang voor, dat het geen kwestie is van niet willen loslaten van negatieve gevoelens, maar dat die aap in mij hem niet meer anders kan zien dan een slang, hoezeer hij ook z’n best doet een ander niet bijtend dier te worden waarvan ik niks te vrezen heb
woensdag 11 november 2020 om 14:05
camy schreef: ↑11-11-2020 11:57[/b][/b]
Daar ben ik dan ook wel eens bang voor, dat het geen kwestie is van niet willen loslaten van negatieve gevoelens, maar dat die aap in mij hem niet meer anders kan zien dan een slang, hoezeer hij ook z’n best doet een ander niet bijtend dier te worden waarvan ik niks te vrezen heb
Maar waarom ga je verder als je jouw man als een slang ziet als iemand die je niet kan vertrouwen?
Eerder schreef je dat jullie het goed hebben, dat hij een leukere man is dan voor de therapie etc.
Je komt over als iemand die niet zo goed weet wat ze wil. Misschien kan je veel beter de aandacht op jezelf richten in plaats van je man. Laat je man even los. Ga eens los van je man bedenken wat jij in dit leven wil? Als je nu alles naar jouw hand kon zetten (behalve het verleden veranderen), wat wil je dan? Neem de tijd omdat voor jezelf uit te vogelen. We hebben alle antwoorden altijd in ons zelf.
They call me the Wild Rose, but my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
woensdag 11 november 2020 om 14:07
Dan wil je het niet echt. En dat is haar goed recht. Maar dan kan ze beter dat voor zichzelf erkennen en van daaruit nieuwe keuzes maken.justagirly schreef: ↑11-11-2020 13:26Dat bedoelde ik ook met mijn post dat je het misschien niet kunt.
Wel wilt, maar niet kunt.
Daar kun je dan niks aan doen.
They call me the Wild Rose, but my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day

woensdag 11 november 2020 om 14:11
maar?camy schreef: ↑11-11-2020 11:30Ik heb ervoor gekozen omdat ik echt gezien heb dat hij het ook zo zat was. Hij liep heel erg tegen zichzelf en zijn eigen gedrag aan en begreep ook niet waarom hij deed wat hij deed. Daar is hij dus mee aan de slag gegaan en inmiddels een heel eind gevorderd. Hij heeft een veel beter zelfinzicht en begrijpt nu ook waar zijn valkuilen zitten.
Ik heb mezelf wel gewogen destijds en snel tot de conclusie gekomen dat ik meer waard ben dan bedrog en leugens. Dat heb ik hem ook duidelijk gemaakt, we zijn ook even uit elkaar geweest.
woensdag 11 november 2020 om 14:40
Ik geloof dat ik dat al heb toegegeven. Mijn man is inderdaad niet het probleem, die heeft zijn deel aangepakt, wil verder, kan verder en heeft laten zien dat hij daarin serieus is. Ik ben degene die van links naar rechts naar voren en achterstevoren en ondersteboven vlieg. Daar word ik zelf ook heel moe van. Ik ben niet bepaald stabiel op dit onderwerp en misschien dat dat sommigen van jullie zal verbazen, maar dat ben ik in de rest van mijn leven wel gelukkig. Nog een reden dat ik er zo moe van word. Waar is die vrouw die goed weet wat ze wil, zich niet van de wijs laat brengen, altijd kalm en stressbestendig is en goed kan relativeren? Waarom kan/wil dat op dit vlak niet lukken?
woensdag 11 november 2020 om 14:45
Ja, misschien is dat zo dan.Ellerlilalinne schreef: ↑11-11-2020 14:07Dan wil je het niet echt. En dat is haar goed recht. Maar dan kan ze beter dat voor zichzelf erkennen en van daaruit nieuwe keuzes maken.
Ik had het juist andersom, dacht altijd vreemdgaan= einde relatie.
Tot het me overkwam. Maar goed dat kan in een andere relatie weer anders zijn.
Ik had het iniedergeval niet van mezelf verwacht dat ik in zo'n geval wel door zou willen.
woensdag 11 november 2020 om 14:50
camy schreef: ↑11-11-2020 14:40Ik geloof dat ik dat al heb toegegeven. Mijn man is inderdaad niet het probleem, die heeft zijn deel aangepakt, wil verder, kan verder en heeft laten zien dat hij daarin serieus is. Ik ben degene die van links naar rechts naar voren en achterstevoren en ondersteboven vlieg. Daar word ik zelf ook heel moe van. Ik ben niet bepaald stabiel op dit onderwerp en misschien dat dat sommigen van jullie zal verbazen, maar dat ben ik in de rest van mijn leven wel gelukkig. Nog een reden dat ik er zo moe van word. Waar is die vrouw die goed weet wat ze wil, zich niet van de wijs laat brengen, altijd kalm en stressbestendig is en goed kan relativeren? Waarom kan/wil dat op dit vlak niet lukken?
Misschien ben je bang voor de verandering en het onbekende als je de knoop doorhakt? Je weet nu wat je hebt, ook al is dat niet wat je wil, het is wel duidelijk. Bij je man weggaan brengt veel onduidelijkheid. Dat houdt je misschien wel tegen.
They call me the Wild Rose, but my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
woensdag 11 november 2020 om 14:53
Snap ik wel.justagirly schreef: ↑11-11-2020 14:45Ja, misschien is dat zo dan.
Ik had het juist andersom, dacht altijd vreemdgaan= einde relatie.
Tot het me overkwam. Maar goed dat kan in een andere relatie weer anders zijn.
Ik had het iniedergeval niet van mezelf verwacht dat ik in zo'n geval wel door zou willen.
Het hangt van de man af, wat heeft hij je verder te bieden, van wie je zelf bent, van jullie relatie, de hele context.
They call me the Wild Rose, but my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
donderdag 12 november 2020 om 08:48
Misschien geeft het je rust als je weet dat je niet hoeft te kiezen nu. Je kunt elk gewenst moment je relatie verbreken.
Je gaat door met je leven en mocht je het zat zijn, dan stop je met die relatie.
Je wil er gewoon niet meer elke minuut van de dag aan denken?
Dat werkt niet als je blijft therapieen en zelfhulpboeken.
Want dat is net als aan iemand zeggen dat ze niet aan een aardappel mogen denken.... waar denken ze dan aan? Juist.
Het is nu met corona moeilijk, maar probeer wat voor jezelf te doen, en je man ook (ja, ook hem moet je dat weer gaan gunnen, hij is geen gevangene).
Heb je b.v. een vriendin, waarmee je wekelijks een ommetje kunt maken? Of een koffie-to-go kunt doen?
Sporten? Op bezoek bij je moeder of wat dan ook?
Straks, als het weer mag, een etentje, bios?
Dat moet je gaan doen. Zoek afleiding.
Je zult merken. Eerst denk je er elk uur nog aan. Dat wordt minder, elke dag. En uiteindelijk denk je na een week, goh, ik heb er al een paar dagen niet meer aan gedacht.
Je gaat door met je leven en mocht je het zat zijn, dan stop je met die relatie.
Je wil er gewoon niet meer elke minuut van de dag aan denken?
Dat werkt niet als je blijft therapieen en zelfhulpboeken.
Want dat is net als aan iemand zeggen dat ze niet aan een aardappel mogen denken.... waar denken ze dan aan? Juist.
Het is nu met corona moeilijk, maar probeer wat voor jezelf te doen, en je man ook (ja, ook hem moet je dat weer gaan gunnen, hij is geen gevangene).
Heb je b.v. een vriendin, waarmee je wekelijks een ommetje kunt maken? Of een koffie-to-go kunt doen?
Sporten? Op bezoek bij je moeder of wat dan ook?
Straks, als het weer mag, een etentje, bios?
Dat moet je gaan doen. Zoek afleiding.
Je zult merken. Eerst denk je er elk uur nog aan. Dat wordt minder, elke dag. En uiteindelijk denk je na een week, goh, ik heb er al een paar dagen niet meer aan gedacht.
de wereld wacht om ontdekt te worden
donderdag 12 november 2020 om 10:32
Dit dus. Maar daar wil TO niet naar kijken/niet meenemen als optie.justagirly schreef: ↑11-11-2020 13:26Dat bedoelde ik ook met mijn post dat je het misschien niet kunt.
Wel wilt, maar niet kunt.
Daar kun je dan niks aan doen.
Het is echt niet altijd een kwestie van 'willen', en als je het maar graag genoeg wil dan lukt het.
Soms is er teveel gebeurd (en dat kan per persoon verschillen, wat teveel is, in combinatie met persoonlijkheid/verleden etc) en zijn er blokkades waardoor het gewoon niet lukt/ je het niet kan.
Dat kan juist heel goed, dat dat het geval is.
Maar TO wil het toch, koste wat kost.
Het is nu 2 jaar geleden, hoe lang wil je dan nog zo doorgaan?
Het is soms ook een kunst te erkennen dat iets niet meer loopt.
donderdag 12 november 2020 om 10:34
Wat betreft je laatste vraag, de waarom-vraag;camy schreef: ↑11-11-2020 14:40Ik geloof dat ik dat al heb toegegeven. Mijn man is inderdaad niet het probleem, die heeft zijn deel aangepakt, wil verder, kan verder en heeft laten zien dat hij daarin serieus is. Ik ben degene die van links naar rechts naar voren en achterstevoren en ondersteboven vlieg. Daar word ik zelf ook heel moe van. Ik ben niet bepaald stabiel op dit onderwerp en misschien dat dat sommigen van jullie zal verbazen, maar dat ben ik in de rest van mijn leven wel gelukkig. Nog een reden dat ik er zo moe van word. Waar is die vrouw die goed weet wat ze wil, zich niet van de wijs laat brengen, altijd kalm en stressbestendig is en goed kan relativeren? Waarom kan/wil dat op dit vlak niet lukken?
Het is goed om daarbij stil te staan, maar soms krijg je die vraag niet beantwoord.
Dan kun je wel blijven graven, maar wat als dat niets oplevert?

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
