Relaties
alle pijlers
Lotgenoten “samen verder na vreemdgaan partner”
zondag 8 november 2020 om 10:36
Beste mede-forummers, zoals de topictitel al zegt ben ik op zoek naar mensen die na het ontdekken van het vreemdgaan van hun partner hebben besloten toch samen verder te gaan, maar daarbij wel regelmatig tegen problemen aanlopen.
Mijn partner en ik zijn nu ruim 2 jaar bezig om onze relatie beter te krijgen dan voor het ontdekken van zijn ontrouw en dat doen we samen met de beste bedoelingen en heel intensief. We hebben allebei apart therapie (gehad) en ook nog steeds af en toe relatietherapie. Dit heeft zeker geholpen, maar we zijn nu helaas op een punt beland dat hij vindt dat we nu echt verder moeten en er minder mee bezig moeten zijn en ik nog vaak terugval in momenten van woede en verdriet. Ik ben het op zich met hem eens dat we vooruit moeten, maar wil wel graag steun als ik een slechte dag heb. Die steun krijg ik ook wel van hem, maar het zorgt daarna wel vaker voor irritaties. Maw: ik heb meer nodig dan hij me kan geven. Geen kwestie van onwil van zijn kant, maar van onvermogen.
Ik ben daarom dus op zoek naar mensen die zich in deze situatie herkennen, wie weet kunnen we onze slechte momenten dan wat meer met elkaar delen inplaats van ze te “dumpen” op onze partner.
Mijn partner en ik zijn nu ruim 2 jaar bezig om onze relatie beter te krijgen dan voor het ontdekken van zijn ontrouw en dat doen we samen met de beste bedoelingen en heel intensief. We hebben allebei apart therapie (gehad) en ook nog steeds af en toe relatietherapie. Dit heeft zeker geholpen, maar we zijn nu helaas op een punt beland dat hij vindt dat we nu echt verder moeten en er minder mee bezig moeten zijn en ik nog vaak terugval in momenten van woede en verdriet. Ik ben het op zich met hem eens dat we vooruit moeten, maar wil wel graag steun als ik een slechte dag heb. Die steun krijg ik ook wel van hem, maar het zorgt daarna wel vaker voor irritaties. Maw: ik heb meer nodig dan hij me kan geven. Geen kwestie van onwil van zijn kant, maar van onvermogen.
Ik ben daarom dus op zoek naar mensen die zich in deze situatie herkennen, wie weet kunnen we onze slechte momenten dan wat meer met elkaar delen inplaats van ze te “dumpen” op onze partner.
maandag 9 november 2020 om 11:06
Emma73 schreef: ↑09-11-2020 10:55Het heeft niks met vergeven te maken. Ik kan mijn man 100 keer vergeven en toch pijn voelen. Het huwelijk dat we hadden is weg. Daar is niks aan te doen. Het vanzelfsprekende, het vertrouwde, het comfortabele is weg. En sommige dagen wordt je door iets met de neus op de feiten geduwd. Dat kunnen onbenulligheden zijn maar dan brengt dan alles weer naar boven.
Ik las net pas dat jouw man een notoire vreemdganger is en je van niks wist.
Waarom blijf je bij zo iemand?
They call me the Wild Rose, but my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
maandag 9 november 2020 om 11:08
Ja, maar je wilt er toch zelf ook weleens vanaf? En door kunnen gaan zonder die pijn en dat verdriet.Emma73 schreef: ↑09-11-2020 10:24Nee dat is geen straffen.
Ik heb pijn, ben verdrietig, soms boos, ellendig.
Je kunt niet iemand dit aandoen en denken dat die persoon er zo over heen kan stappen. Dat heeft tijd nodig en die tijd moet je die persoon geven. En diegene die het is aangedaan bepaald hoeveel tijd ervoor nodig is. Voor mij is dat een recht.
Als je hem echt niet meer durft te vertrouwen houdt het ook wel een beetje op denk ik.
Misschien hangt het er ook vanaf hoe de mannen doen trouwens, mijn man is de jouwe niet en vice versa natuurlijk.
maandag 9 november 2020 om 11:08
Patatje15 schreef: ↑09-11-2020 10:45Welke 2 gedachten dan?
Bij mij ging het ook niet vanzelf hoor, na 2 jaar (en ook nog later, maar steeds meer sporadisch) kwamen die negatieve gevoelens echt nog wel af en toe naar boven. Maar ik kon wel relativeren dat die nu echt bij mij lagen en dat verder het een afgesloten hoofdstuk was binnen onze relatie. Vergeven en vertrouwen zijn allebei niet meer dan een keuze, je weet nooit zeker of een ander het weer doet, of hij het nooit eerder heeft gedaan of nu dan wel. Natuurlijk is het heel vervelend dat je nu sneller dat stemmetje hoort als een situatie niet helemaal lijkt te kloppen, maar het ligt bij jou om dan voor vertrouwen te kiezen uiteindelijk.
helemaal mee eens! Ik sta er precies zo in.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
maandag 9 november 2020 om 11:12
Hm, dit klinkt wel (te?) zwaar.Emma73 schreef: ↑09-11-2020 10:55Het heeft niks met vergeven te maken. Ik kan mijn man 100 keer vergeven en toch pijn voelen. Het huwelijk dat we hadden is weg. Daar is niks aan te doen. Het vanzelfsprekende, het vertrouwde, het comfortabele is weg. En sommige dagen wordt je door iets met de neus op de feiten geduwd. Dat kunnen onbenulligheden zijn maar dan brengt dan alles weer naar boven.
Ik weet niet of ik dan wel was doorgegaan.
Wij hadden na alle drama echt een periode van hernieuwde verliefdheid en daarna weer erg close en fijn. Tuurlijk gaat het soms wat op en neer, maar dat staat inmiddels wel echt los van het vreemdgaan.
Bovendien vond hij dat we toen uit elkaar waren dus in zijn ogen was het niet echt vreemdgaan. In mijnes wel maar dat heb ik losgelaten, ik snap van hem dat hij dat zo kon zien en verder helpt het mij om te geloven dat het geen ' echte ' vreemdgaander is.
justagirly wijzigde dit bericht op 09-11-2020 11:15
0.42% gewijzigd
maandag 9 november 2020 om 11:13
Het is een tijd lang best goed gegaan, ook wel met up en downs, maar we konden er goed over praten, hij troostte me als het nodig was en dat voelde fijn. Dat is ook waar ik het meest behoefte aan heb, de troost als ik me ellendig voel, het gevoel te krijgen dat hij er echt heel veel spijt van heeft, het nooit meer zal doen. Ik spui vooral de pijn en die kan soms nog heel heftig zijn en komt op de gekste momenten naar boven: een liedje op de radio, een vakantiefoto in een tijd waarin hij (wat ik nu weet) vreemdging, een oude mail, een artikel of stuk in een film over vreemdgaan, je wordt er eigenlijk continu mee geconfronteerd. De pijn is minder als hij er dan voor me is, me weer vertelt hoe belangrijk ik voor hem ben, dat hij me nooit kwijt wil. Je voelt je zo weggeschopt en niks waard als je er achter komt dat je jarenlang niet de enige was, die wond heeft echt genezing nodig.
maandag 9 november 2020 om 11:15
camy schreef: ↑09-11-2020 11:13Het is een tijd lang best goed gegaan, ook wel met up en downs, maar we konden er goed over praten, hij troostte me als het nodig was en dat voelde fijn. Dat is ook waar ik het meest behoefte aan heb, de troost als ik me ellendig voel, het gevoel te krijgen dat hij er echt heel veel spijt van heeft, het nooit meer zal doen. Ik spui vooral de pijn en die kan soms nog heel heftig zijn en komt op de gekste momenten naar boven: een liedje op de radio, een vakantiefoto in een tijd waarin hij (wat ik nu weet) vreemdging, een oude mail, een artikel of stuk in een film over vreemdgaan, je wordt er eigenlijk continu mee geconfronteerd. De pijn is minder als hij er dan voor me is, me weer vertelt hoe belangrijk ik voor hem ben, dat hij me nooit kwijt wil. Je voelt je zo weggeschopt en niks waard als je er achter komt dat je jarenlang niet de enige was, die wond heeft echt genezing nodig.
geluk moet in jezelf vinden, niet bij een ander.
Zorg dat jij jezelf goed genoeg, mooi genoeg, lief genoeg, belangrijk genoeg vindt. Zolang je dit niet voelt, al je de bevestiging bij een ander zoeken
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
maandag 9 november 2020 om 11:18
Poeh wat klinkt dit zwaar en vreselijk. Ik herken het in verminderde mate van een ex waarbij ik me altijd onbelangrijk voelde, dat weggeschopte gevoel inderdaad. Voor mij was alleen doorgaan een redding, hervonden geluk. Maar ik snap dat jij echt je relatie niet kwijt wil. Vind het heel naar voor je.camy schreef: ↑09-11-2020 11:13Het is een tijd lang best goed gegaan, ook wel met up en downs, maar we konden er goed over praten, hij troostte me als het nodig was en dat voelde fijn. Dat is ook waar ik het meest behoefte aan heb, de troost als ik me ellendig voel, het gevoel te krijgen dat hij er echt heel veel spijt van heeft, het nooit meer zal doen. Ik spui vooral de pijn en die kan soms nog heel heftig zijn en komt op de gekste momenten naar boven: een liedje op de radio, een vakantiefoto in een tijd waarin hij (wat ik nu weet) vreemdging, een oude mail, een artikel of stuk in een film over vreemdgaan, je wordt er eigenlijk continu mee geconfronteerd. De pijn is minder als hij er dan voor me is, me weer vertelt hoe belangrijk ik voor hem ben, dat hij me nooit kwijt wil. Je voelt je zo weggeschopt en niks waard als je er achter komt dat je jarenlang niet de enige was, die wond heeft echt genezing nodig.
maandag 9 november 2020 om 11:19
Dat vind ik dus ook het moeilijke als mensen zeggen dat ik het af moet sluiten en door moet. Waarom moet ik het wegstoppen?Rachmaninoff schreef: ↑09-11-2020 10:52Helemaal niet denk ik. Dit ging waarschijnlijk ver over jouw grens, de normen en waarden die voor jou belangrijk zijn.
Waarom wil je je gevoel wegstoppen? Is jouw gevoel ondergeschikt aan die van een ander? Is jouw waarheid niet waar? Zijn jouw normen en waarden niet geldig?
maandag 9 november 2020 om 11:21
Echt, boeten? Weet je het verschil tussen jou en de user waar je op reageert is dat er bij de user geen liefde meer in het spel is. Dat is bij jullie toch nog wel zo?
Ik heb dit 7 jaar geleden meegemaakt. Excuus voor zijn gedrag verzinnen doe ik niet, ik kan door zijn toenmalige situatie wel een inieminiebeetje begrip hebben. Ik heb er voor gekozen door te gaan. Ik bedacht ook, als ik dit doe, dan wil ik een deadline in mijn hoofd hebben. Ik wil niet in een verbitterde en verwijtende relatie blijven waarin ik het hem voor de voeten bleef gooien. Als ik dit niet achter mij kan laten is het klaar. Ik had de deadline op zes maanden gezet. Ik zag hem spijt hebben, anders handelen en besloot gewoon hem weer te vertrouwen. Elke keer (want dat gebeurde toen echt wel) daarna wanneer er iets gebeurde waardoor ik weer aan de situatie dacht, besloot ik terug te denken aan de keuze om geen oude koeien uit de sloot te halen. Zoals ik al zei, dit was 7 jaar geleden en ik denk er niet meer aan, behalve soms bij dit soort topics. Ik voel er in ieder geval niets meer bij.
She who dares wins...
maandag 9 november 2020 om 11:22
Wil je slachtoffer blijven van wat er gebeurd is, of wil je controle over je leven terug?
Geef het een plek, niet om weg te stoppen, maar om zelf de controle te houden over wanneer je er iets mee wilt doen.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
maandag 9 november 2020 om 11:23
Eerlijk gezegd vraag ik me dat ook wel eens af.Ellerlilalinne schreef: ↑09-11-2020 11:06Ik las net pas dat jouw man een notoire vreemdganger is en je van niks wist.
Waarom blijf je bij zo iemand?
Man heeft een aandoening. De kans is aanwezig dat die mede zijn gedrag heeft veroorzaakt.
Hij heeft dat zelf nooit erkent en artsen waren zich totaal niet bewust van wat er speelde.
Toen alles uitkwam is een batterij aan hulpverleners aan de slag gegaan.
Dus ik heb een man die meerdere jaren vreemd is gegaan maar daar misschien voor een deel niks aan kan doen en die nu alle hulp aangrijpt en zichzelf ook niet begrijpt als hij terugkijkt
Als je dat verhaal hebt is weggaan niet zo simpel
maandag 9 november 2020 om 11:24
Er is zeker liefde bij ons. Mijn man was de enige liefde in mijn leven en dat zal die ook altijd blijven.clubmedfan schreef: ↑09-11-2020 11:21Echt, boeten? Weet je het verschil tussen jou en de user waar je op reageert is dat er bij de user geen liefde meer in het spel is. Dat is bij jullie toch nog wel zo?
Ik heb dit 7 jaar geleden meegemaakt. Excuus voor zijn gedrag verzinnen doe ik niet, ik kan door zijn toenmalige situatie wel een inieminiebeetje begrip hebben. Ik heb er voor gekozen door te gaan. Ik bedacht ook, als ik dit doe, dan wil ik een deadline in mijn hoofd hebben. Ik wil niet in een verbitterde en verwijtende relatie blijven waarin ik het hem voor de voeten bleef gooien. Als ik dit niet achter mij kan laten is het klaar. Ik had de deadline op zes maanden gezet. Ik zag hem spijt hebben, anders handelen en besloot gewoon hem weer te vertrouwen. Elke keer (want dat gebeurde toen echt wel) daarna wanneer er iets gebeurde waardoor ik weer aan de situatie dacht, besloot ik terug te denken aan de keuze om geen oude koeien uit de sloot te halen. Zoals ik al zei, dit was 7 jaar geleden en ik denk er niet meer aan, behalve soms bij dit soort topics. Ik voel er in ieder geval niets meer bij.
maandag 9 november 2020 om 11:25
Vergeving is eigenlijk een zweverig woord. Het is gewoon het loslaten van iets. Het achter je laten.
Dat wat gebeurd is ligt achter je en jij gaat verder, waarom? Omdat je jezelf te leuk vindt om je in de fouten/ellende van een ander te blijven wentelen, omdat je een ontzettend leuk leven waard bent. Het is net als een zware lelijke jas die je uitdoet. Sommigen kiezen ervoor die zware lelijke jas aan te houden en een leven lang met zich mee te zeulen, alsof die jas aan hun vastgenaaid zit. Dat is niet zo. Je kan hem uitdoen en weer lichter en wijzer door het leven gaan. Het is een keuze.
Nu lees ik dat er wel wat verhalen door elkaar heen lopen. Als je man een keer is vreemdgegaan of een notoire vreemdganger is die mooi weer speelt vind ik dat wel een groot verschil. Kansloze gevallen moet je dumpen.
They call me the Wild Rose, but my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
maandag 9 november 2020 om 11:29
Mijn man had vroeger weinig tot geen zelfinzicht, wist 2 jaar geleden alleen dat hij zichzelf zo zat was, zijn leugens en bedrog, hij wilde niet meer op dezelfde manier door en is in therapie gegaan. Dat heeft zijn ogen geopend, hij is enorm met zichzelf geconfronteerd en zag toen hoe hij zich gedroeg en hoeveel pijn hij mij daarmee heeft gedaan. Zijn schuldgevoel is enorm, zijn wil om het beter te doen ook. Ik heb een andere man teruggekregen en dat waardeer ik heel erg. Dat hij zoveel moeite heeft willen doen voor zichzelf en voor mij vind ik een mooi iets. Dat is dus de reden dat ik de relatie, ook nu, niet kwijt wil. We lopen nu tegen een grens aan waarbij hij door wil en ik dat nog niet kan, maar wel wilSjulia schreef: ↑09-11-2020 11:18Poeh wat klinkt dit zwaar en vreselijk. Ik herken het in verminderde mate van een ex waarbij ik me altijd onbelangrijk voelde, dat weggeschopte gevoel inderdaad. Voor mij was alleen doorgaan een redding, hervonden geluk. Maar ik snap dat jij echt je relatie niet kwijt wil. Vind het heel naar voor je.
maandag 9 november 2020 om 11:30
Heeft hij Parkinson?Emma73 schreef: ↑09-11-2020 11:23Eerlijk gezegd vraag ik me dat ook wel eens af.
Man heeft een aandoening. De kans is aanwezig dat die mede zijn gedrag heeft veroorzaakt.
Hij heeft dat zelf nooit erkent en artsen waren zich totaal niet bewust van wat er speelde.
Toen alles uitkwam is een batterij aan hulpverleners aan de slag gegaan.
Dus ik heb een man die meerdere jaren vreemd is gegaan maar daar misschien voor een deel niks aan kan doen en die nu alle hulp aangrijpt en zichzelf ook niet begrijpt als hij terugkijkt
Als je dat verhaal hebt is weggaan niet zo simpel
Als het ligt aan een aandoening is het toch niet vreemdgaan in de zin van niet trouw willen zijn? Dan heeft boos worden helemaal weinig zin.
Wel heel vervelend natuurlijk.
They call me the Wild Rose, but my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
maandag 9 november 2020 om 11:30
maandag 9 november 2020 om 11:32
TO omschrijft triggers. Die kan je niet zomaar weg vergeven/negeren hoor. Je hebt verschillende soorten trauma’s, die loop je niet alleen op door geweldsdelicten. Vandaar dat ik haar EMDR aanraad, dat helpt dat proces naar loslaten wel. Je zegt het goed, als je jezelf leuk genoeg vind.. Maar dat is na een traumatisch event waarbij het je zelfbeeld beïnvloed heeft niet altijd meer een keuze, jezelf zo te zien. Dat is ook onderdeel van het probleem. Ik snap wat je bedoeld met loslaten en verder, dat heb ik ook veel moeten doen. Maar als ik denk eraan denk is het een blauwe plek, als ik erover moet praten (voorlichting middelbare scholen) schiet ik nog vol. Het beïnvloed alleen je dagelijks leven niet idd.Ellerlilalinne schreef: ↑09-11-2020 11:25Vergeving is eigenlijk een zweverig woord. Het is gewoon het loslaten van iets. Het achter je laten.
Dat wat gebeurd is ligt achter je en jij gaat verder, waarom? Omdat je jezelf te leuk vindt om je in de fouten/ellende van een ander te blijven wentelen, omdat je een ontzettend leuk leven waard bent. Het is net als een zware lelijke jas die je uitdoet. Sommigen kiezen ervoor die zware lelijke jas aan te houden en een leven lang met zich mee te zeulen, alsof die jas aan hun vastgenaaid zit. Dat is niet zo. Je kan hem uitdoen en weer lichter en wijzer door het leven gaan. Het is een keuze.
Nu lees ik dat er wel wat verhalen door elkaar heen lopen. Als je man een keer is vreemdgegaan of een notoire vreemdganger is die mooi weer speelt vind ik dat wel een groot verschil. Kansloze gevallen moet je dumpen.
maandag 9 november 2020 om 11:33
Eens, heb ik jarenlang hard voor gevochten en was me ook gelukt. Door het vreemdgaan voel ik me terug bij af
maandag 9 november 2020 om 11:35
Niet wegstoppen dus. Het raakte me dat je ergens al schreef dat je niet meer zo goed vertrouwde op jezelf. Dat komt daardoor. Als je ook nu weer keihard gaat proberen om je gevoelens niet serieus te nemen ga je steeds meer twijfelen aan je eigen normen en waarden, twijfelen aan je eigen standpunten, twijfelen aan je eigen gevoelens, of die wel mogen bestaan. Dan kun je wel EMDR gaan proberen om je gevoel 'weg te maken' maar wat heb jij daar aan als persoon als je daardoor nog minder op je eigen gevoel gaat vertrouwen? Jouw gevoelens mogen er zijn.
maandag 9 november 2020 om 11:36
Ik snap het verstandelijk ook echt wel, loslaten enz. Op een goeie dag kan ik mezelf ook heus wel toespreken, relativeren, positief zijn en mezelf fantastisch leuk vinden. Bij een trigger of op een slechte dag lukt me dat helaas voor geen meter. EMDR ga ik zeker proberen!Sjulia schreef: ↑09-11-2020 11:32TO omschrijft triggers. Die kan je niet zomaar weg vergeven/negeren hoor. Je hebt verschillende soorten trauma’s, die loop je niet alleen op door geweldsdelicten. Vandaar dat ik haar EMDR aanraad, dat helpt dat proces naar loslaten wel. Je zegt het goed, als je jezelf leuk genoeg vind.. Maar dat is na een traumatisch event waarbij het je zelfbeeld beïnvloed heeft niet altijd meer een keuze, jezelf zo te zien. Dat is ook onderdeel van het probleem. Ik snap wat je bedoeld met loslaten en verder, dat heb ik ook veel moeten doen. Maar als ik denk eraan denk is het een blauwe plek, als ik erover moet praten (voorlichting middelbare scholen) schiet ik nog vol. Het beïnvloed alleen je dagelijks leven niet idd.
maandag 9 november 2020 om 11:37
Niet wegstoppen, wel wegstoppen, het wordt er niet makkelijker op met alle verschillende meningenRachmaninoff schreef: ↑09-11-2020 11:35Niet wegstoppen dus. Het raakte me dat je ergens al schreef dat je niet meer zo goed vertrouwde op jezelf. Dat komt daardoor. Als je ook nu weer keihard gaat proberen om je gevoelens niet serieus te nemen ga je steeds meer twijfelen aan je eigen normen en waarden, twijfelen aan je eigen standpunten, twijfelen aan je eigen gevoelens, of die wel mogen bestaan. Dan kun je wel EMDR gaan proberen om je gevoel 'weg te maken' maar wat heb jij daar aan als persoon als je daardoor nog minder op je eigen gevoel gaat vertrouwen? Jouw gevoelens mogen er zijn.
maandag 9 november 2020 om 11:38
Nou sorry maar deze snap ik niet.Ellerlilalinne schreef: ↑09-11-2020 11:30Heeft hij Parkinson?
Als het ligt aan een aandoening is het toch niet vreemdgaan in de zin van niet trouw willen zijn? Dan heeft boos worden helemaal weinig zin.
Wel heel vervelend natuurlijk.
Zou eerder aan iets psychisch denken dan ipv aan Parkinson.
Maar dan nog, ze weten heus wel dat het fout is hè.
maandag 9 november 2020 om 11:42
Je kan heel klein beginnen. Ik vond het zelf een beetje eng toen. Mijn eerste EMDR sessies zijn gegaan over hele andere momenten waarbij ik me heel rot voelde maar die niet onderdeel waren van de reden dat ik in therapie zat. Denk aan pesterijtjes basisschool, gevoel van laag zelfbeeld voor de spiegel, een bepaald moment waarop ik me dom voelde. Om te merken hoe EMDR werkt en hoe het is. Het heeft me echt weggeblazen want die kleine momenten kan ik me nu dus niet eens meer herinneren. De grotere momenten wel maar daar voel ik me nu niet meer minderwaardig bij waardoor het makkelijker wordt om er mee om te gaan en het minder gepaard gaat met zware emoties. Het is echt een hulpmiddel die je begeleid.camy schreef: ↑09-11-2020 11:36Ik snap het verstandelijk ook echt wel, loslaten enz. Op een goeie dag kan ik mezelf ook heus wel toespreken, relativeren, positief zijn en mezelf fantastisch leuk vinden. Bij een trigger of op een slechte dag lukt me dat helaas voor geen meter. EMDR ga ik zeker proberen!
maandag 9 november 2020 om 11:45
Ik wil er vol voor gaan hoor, heb wel een rugzak vol traumatische momenten, zou echt heel fijn zijn als het makkelijker wordt daarmee om te gaan!Sjulia schreef: ↑09-11-2020 11:42Je kan heel klein beginnen. Ik vond het zelf een beetje eng toen. Mijn eerste EMDR sessies zijn gegaan over hele andere momenten waarbij ik me heel rot voelde maar die niet onderdeel waren van de reden dat ik in therapie zat. Denk aan pesterijtjes basisschool, gevoel van laag zelfbeeld voor de spiegel, een bepaald moment waarop ik me dom voelde. Om te merken hoe EMDR werkt en hoe het is. Het heeft me echt weggeblazen want die kleine momenten kan ik me nu dus niet eens meer herinneren. De grotere momenten wel maar daar voel ik me nu niet meer minderwaardig bij waardoor het makkelijker wordt om er mee om te gaan en het minder gepaard gaat met zware emoties. Het is echt een hulpmiddel die je begeleid.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
