Relaties
alle pijlers
Lotgenoten “samen verder na vreemdgaan partner”
zondag 8 november 2020 om 10:36
Beste mede-forummers, zoals de topictitel al zegt ben ik op zoek naar mensen die na het ontdekken van het vreemdgaan van hun partner hebben besloten toch samen verder te gaan, maar daarbij wel regelmatig tegen problemen aanlopen.
Mijn partner en ik zijn nu ruim 2 jaar bezig om onze relatie beter te krijgen dan voor het ontdekken van zijn ontrouw en dat doen we samen met de beste bedoelingen en heel intensief. We hebben allebei apart therapie (gehad) en ook nog steeds af en toe relatietherapie. Dit heeft zeker geholpen, maar we zijn nu helaas op een punt beland dat hij vindt dat we nu echt verder moeten en er minder mee bezig moeten zijn en ik nog vaak terugval in momenten van woede en verdriet. Ik ben het op zich met hem eens dat we vooruit moeten, maar wil wel graag steun als ik een slechte dag heb. Die steun krijg ik ook wel van hem, maar het zorgt daarna wel vaker voor irritaties. Maw: ik heb meer nodig dan hij me kan geven. Geen kwestie van onwil van zijn kant, maar van onvermogen.
Ik ben daarom dus op zoek naar mensen die zich in deze situatie herkennen, wie weet kunnen we onze slechte momenten dan wat meer met elkaar delen inplaats van ze te “dumpen” op onze partner.
Mijn partner en ik zijn nu ruim 2 jaar bezig om onze relatie beter te krijgen dan voor het ontdekken van zijn ontrouw en dat doen we samen met de beste bedoelingen en heel intensief. We hebben allebei apart therapie (gehad) en ook nog steeds af en toe relatietherapie. Dit heeft zeker geholpen, maar we zijn nu helaas op een punt beland dat hij vindt dat we nu echt verder moeten en er minder mee bezig moeten zijn en ik nog vaak terugval in momenten van woede en verdriet. Ik ben het op zich met hem eens dat we vooruit moeten, maar wil wel graag steun als ik een slechte dag heb. Die steun krijg ik ook wel van hem, maar het zorgt daarna wel vaker voor irritaties. Maw: ik heb meer nodig dan hij me kan geven. Geen kwestie van onwil van zijn kant, maar van onvermogen.
Ik ben daarom dus op zoek naar mensen die zich in deze situatie herkennen, wie weet kunnen we onze slechte momenten dan wat meer met elkaar delen inplaats van ze te “dumpen” op onze partner.
maandag 9 november 2020 om 16:22
Ik begin meer het gevoel te krijgen dat je winst haalt uit de huidige situatie en dat je er dus niks bij te winnen hebt om voorbij dit punt te komen.
Je man moet nog steeds boeten voor de fouten (niet een! Nee, nee meerdere en heel traumatiserend) die hij heeft gemaakt en jij bent nog steeds het slachtoffer die zo goed is om er alles maar dan ook alles aan te doen om deze relatie beter te maken. Je man heeft er ook veel aan gedaan, tuurlijk, maar nu kan de arme doederak niet meer geven dan hij al vergeven heeft. Jij arm slachtoffer moet dus sterk zijn en lijden en man moet blijven boeten zolang jij lijdt. Want jij hebt de macht daarin. Hij was fout, jij was goed. Jullie zitten in een patstelling en houden elkaar gegijzeld in deze relatie waar jullie allebei zooooo hard aan gewerkt hebben. Maar hee. Je geeft niet op! Jij loopt niet voor problemen weg. Dat is je (huidige) status en je (huidige) rol.
Je man moet nog steeds boeten voor de fouten (niet een! Nee, nee meerdere en heel traumatiserend) die hij heeft gemaakt en jij bent nog steeds het slachtoffer die zo goed is om er alles maar dan ook alles aan te doen om deze relatie beter te maken. Je man heeft er ook veel aan gedaan, tuurlijk, maar nu kan de arme doederak niet meer geven dan hij al vergeven heeft. Jij arm slachtoffer moet dus sterk zijn en lijden en man moet blijven boeten zolang jij lijdt. Want jij hebt de macht daarin. Hij was fout, jij was goed. Jullie zitten in een patstelling en houden elkaar gegijzeld in deze relatie waar jullie allebei zooooo hard aan gewerkt hebben. Maar hee. Je geeft niet op! Jij loopt niet voor problemen weg. Dat is je (huidige) status en je (huidige) rol.
maandag 9 november 2020 om 16:26
Dat is een duidelijke spiegel Mariejan, dank daarvoor. Mag ik dan ook van je horen hoe het wel zou moeten?Mariejan schreef: ↑09-11-2020 16:22Ik begin meer het gevoel te krijgen dat je winst haalt uit de huidige situatie en dat je er dus niks bij te winnen hebt om voorbij dit punt te komen.
Je man moet nog steeds boeten voor de fouten (niet een! Nee, nee meerdere en heel traumatiserend) die hij heeft gemaakt en jij bent nog steeds het slachtoffer die zo goed is om er alles maar dan ook alles aan te doen om deze relatie beter te maken. Je man heeft er ook veel aan gedaan, tuurlijk, maar nu kan de arme doederak niet meer geven dan hij al vergeven heeft. Jij arm slachtoffer moet dus sterk zijn en lijden en man moet blijven boeten zolang jij lijdt. Want jij hebt de macht daarin. Hij was fout, jij was goed. Jullie zitten in een patstelling en houden elkaar gegijzeld in deze relatie waar jullie allebei zooooo hard aan gewerkt hebben. Maar hee. Je geeft niet op! Jij loopt niet voor problemen weg. Dat is je (huidige) status en je (huidige) rol.
maandag 9 november 2020 om 16:30
Ik weet het niet, ben je nu sarcastisch?
Het begint allemaal wel bij oprecht vergeven.
En als je dat niet kan, dan oprecht loslaten. Houden van, is namelijk heel cliché ook loslaten hé?
maandag 9 november 2020 om 16:32
Het is ontzettend pijnlijk om mee te maken.
Om daarna samen verder te kunnen gaan vraagt van jullie beide veel.
Er is oprechte spijt nodig. En hij zal ook jouw emoties moeten kunnen incasseren. Zijn schuldgevoel verdragen. Naar jouw emoties luisteren en volledige openheid van zaken geven.
Je zegt dat jullie nu 2 jaar verder zijn. Heb je wel het gevoel dat jullie deze "fases" goed doorlopen hebben?
Of wilde hij gelijk al dat je eroverheen stapte?
Mochten jullie dit alles al doorlopen hebben is het echt een keuze. Een keuze voor je man. Er is een verschil tussen emoties en gedachten. Leer je emoties te doorvoelen, die mogen er zijn. Maar die zich steeds herhalende gedachten kan je stoppen (bv mijn man vindt mij niet meer aantrekkelijk, heeft hij dit ook bij haar gedaan? Etc etc)
Stop ze. Want het wordt een gewoonte die ook steeds weer de pijnlijke emoties oproepen.
En je wil een leuk leven neem ik aan.
En zekerheid heb je nooit in het leven. Dus controle willen houden is zonde van je energie.
Om daarna samen verder te kunnen gaan vraagt van jullie beide veel.
Er is oprechte spijt nodig. En hij zal ook jouw emoties moeten kunnen incasseren. Zijn schuldgevoel verdragen. Naar jouw emoties luisteren en volledige openheid van zaken geven.
Je zegt dat jullie nu 2 jaar verder zijn. Heb je wel het gevoel dat jullie deze "fases" goed doorlopen hebben?
Of wilde hij gelijk al dat je eroverheen stapte?
Mochten jullie dit alles al doorlopen hebben is het echt een keuze. Een keuze voor je man. Er is een verschil tussen emoties en gedachten. Leer je emoties te doorvoelen, die mogen er zijn. Maar die zich steeds herhalende gedachten kan je stoppen (bv mijn man vindt mij niet meer aantrekkelijk, heeft hij dit ook bij haar gedaan? Etc etc)
Stop ze. Want het wordt een gewoonte die ook steeds weer de pijnlijke emoties oproepen.
En je wil een leuk leven neem ik aan.
En zekerheid heb je nooit in het leven. Dus controle willen houden is zonde van je energie.
maandag 9 november 2020 om 16:35
Nee, totaal niet sarcastisch bedoeld, sorry als dat zo overkwam. Vergeven, tja, dan is het wat sommigen hier ook hebben gezegd: daarmee is de pijn niet weg en dat is nou juist waar we tegenaan lopen
Loslaten als in hem of de relatie loslaten?
maandag 9 november 2020 om 16:38
Maar als je (zelfs met therapie), na 2 jaar nog niet verder komt.....
hoe lang gaat dat dan nog duren?
Misschien kun je het gewoon niet,
met hem in een relatie doorgaan na zijn scheve schaatsen.
En dat is niet erg, maar dan houdt de relatie wel op. En dan is liefde inderdaad óók loslaten, hem én de relatie.
Je hebt er dan alles aan gedaan, de wil was er van beide kanten maar als dan blijkt dat het toch niet gaat werken, dan hoef je je niet schuldig te voelen, maar dan gaat het gewoon niet meer goedkomen.
Een relatie moet iets toevoegen, ja, maar géén pijn, wrok, verdriet, boosheid...
hoe lang gaat dat dan nog duren?
Misschien kun je het gewoon niet,
met hem in een relatie doorgaan na zijn scheve schaatsen.
En dat is niet erg, maar dan houdt de relatie wel op. En dan is liefde inderdaad óók loslaten, hem én de relatie.
Je hebt er dan alles aan gedaan, de wil was er van beide kanten maar als dan blijkt dat het toch niet gaat werken, dan hoef je je niet schuldig te voelen, maar dan gaat het gewoon niet meer goedkomen.
Een relatie moet iets toevoegen, ja, maar géén pijn, wrok, verdriet, boosheid...
justagirly wijzigde dit bericht op 09-11-2020 16:41
31.07% gewijzigd
maandag 9 november 2020 om 16:42
Ja, de fases zijn op zich goed doorlopen, met hulp van de relatietherapie. De herhalende gedachten zijn heel erg herkenbaar, die zou ik graag willen kunnen stoppen, maar dat lukt me nog niet zo goedEsri38 schreef: ↑09-11-2020 16:32Het is ontzettend pijnlijk om mee te maken.
Om daarna samen verder te kunnen gaan vraagt van jullie beide veel.
Er is oprechte spijt nodig. En hij zal ook jouw emoties moeten kunnen incasseren. Zijn schuldgevoel verdragen. Naar jouw emoties luisteren en volledige openheid van zaken geven.
Je zegt dat jullie nu 2 jaar verder zijn. Heb je wel het gevoel dat jullie deze "fases" goed doorlopen hebben?
Of wilde hij gelijk al dat je eroverheen stapte?
Mochten jullie dit alles al doorlopen hebben is het echt een keuze. Een keuze voor je man. Er is een verschil tussen emoties en gedachten. Leer je emoties te doorvoelen, die mogen er zijn. Maar die zich steeds herhalende gedachten kan je stoppen (bv mijn man vindt mij niet meer aantrekkelijk, heeft hij dit ook bij haar gedaan? Etc etc)
Stop ze. Want het wordt een gewoonte die ook steeds weer de pijnlijke emoties oproepen.
En je wil een leuk leven neem ik aan.
En zekerheid heb je nooit in het leven. Dus controle willen houden is zonde van je energie.
maandag 9 november 2020 om 16:47
Misschien een nergens opslaande opmerking maar het spreekwoord: “kan niet ligt op het kerkhof en wil niet ligt ernaast” spreekt me altijd erg aan. Het niet kunnen gaat er bij mij dus niet in, het niet willen is misschien meer op mij van toepassing, daar ben ik wel achter na de spiegels die me hier voor worden gehouden (waarvoor echt heel veel dank aan iedereen). Daar moet ik dus mee aan de slagjustagirly schreef: ↑09-11-2020 16:38Maar als je (zelfs met therapie), na 2 jaar nog niet verder komt.....
hoe lang gaat dat dan nog duren?
Misschien kun je het gewoon niet,
met hem in een relatie doorgaan na zijn scheve schaatsen.
En dat is niet erg, maar dan houdt de relatie wel op. En dan is liefde inderdaad óók loslaten, hem én de relatie.
Je hebt er dan alles aan gedaan, de wil was er van beide kanten maar als dan blijkt dat het toch niet gaat werken, dan hoef je je niet schuldig te voelen, maar dan gaat het gewoon niet meer goedkomen.
Een relatie moet iets toevoegen, ja, maar géén pijn, wrok, verdriet, boosheid...
maandag 9 november 2020 om 16:47
O gelukkig dat je het niet sarcastisch bedoelde. Ik had het natuurlijk een beetje uitvergroot over de top geschreven dus wist niet hoe dat bij je gevallen was.
Je moet je afvragen waarom je niet over dit punt heen komt. Het klinkt mij in de oren of je dan de macht over hem kwijt raakt en die macht heb je nodig om hem te kunnen vertrouwen. Maar dat is natuurlijk geen echt vertrouwen.
Maar goed jij weet het echte antwoord.
Het is of dit hele gebeuren loslaten, of hem loslaten.
En als je het gebeuren niet kan loslaten en je kan hem niet loslaten, dan houdt het op. Dat blijf je voor eeuwig verdrietig in je verder leuke relatie.
Loslaten is net als vergeven een keuze. Eentje die je misschien keer op keer moet doen (bij elke trigger, jezelf meteen tot de orde roepen) maar lijkt me wel de enige oplossing.
Je moet je afvragen waarom je niet over dit punt heen komt. Het klinkt mij in de oren of je dan de macht over hem kwijt raakt en die macht heb je nodig om hem te kunnen vertrouwen. Maar dat is natuurlijk geen echt vertrouwen.
Maar goed jij weet het echte antwoord.
Het is of dit hele gebeuren loslaten, of hem loslaten.
En als je het gebeuren niet kan loslaten en je kan hem niet loslaten, dan houdt het op. Dat blijf je voor eeuwig verdrietig in je verder leuke relatie.
Loslaten is net als vergeven een keuze. Eentje die je misschien keer op keer moet doen (bij elke trigger, jezelf meteen tot de orde roepen) maar lijkt me wel de enige oplossing.
maandag 9 november 2020 om 16:48
Hij was ontrouw, ik geloof wel echt dat mensen kunnen veranderen als ze dat zelf graag willenBlack_Phillip schreef: ↑09-11-2020 16:40Waarom wil je verder met een ontrouwe man? Je zal hem nooit meer kunnen vertrouwen,ook niet na jaren therapie.
maandag 9 november 2020 om 16:50
Maar geloof je dat ook echt van je man ?
Lijkt me van wel?
Waar ben je nu dan nog zo bang voor?
Het ergste wat gebeuren kon heb je al gehad, niks kan jou nu toch meer kapot maken?
maandag 9 november 2020 om 16:50
Ik geloof dat je hier echt de spijker op z’n kop slaat: ik heb die macht nodig om hem te kunnen vertrouwenMariejan schreef: ↑09-11-2020 16:47O gelukkig dat je het niet sarcastisch bedoelde. Ik had het natuurlijk een beetje uitvergroot over de top geschreven dus wist niet hoe dat bij je gevallen was.
Je moet je afvragen waarom je niet over dit punt heen komt. Het klinkt mij in de oren of je dan de macht over hem kwijt raakt en die macht heb je nodig om hem te kunnen vertrouwen. Maar dat is natuurlijk geen echt vertrouwen.
Maar goed jij weet het echte antwoord.
Het is of dit hele gebeuren loslaten, of hem loslaten.
En als je het gebeuren niet kan loslaten en je kan hem niet loslaten, dan houdt het op. Dat blijf je voor eeuwig verdrietig in je verder leuke relatie.
Loslaten is net als vergeven een keuze. Eentje die je misschien keer op keer moet doen (bij elke trigger, jezelf meteen tot de orde roepen) maar lijkt me wel de enige oplossing.
Dat is een echte eye-opener, jeetje
maandag 9 november 2020 om 16:51
Nou, kom op dan vrouw!camy schreef: ↑09-11-2020 16:47Misschien een nergens opslaande opmerking maar het spreekwoord: “kan niet ligt op het kerkhof en wil niet ligt ernaast” spreekt me altijd erg aan. Het niet kunnen gaat er bij mij dus niet in, het niet willen is misschien meer op mij van toepassing, daar ben ik wel achter na de spiegels die me hier voor worden gehouden (waarvoor echt heel veel dank aan iedereen). Daar moet ik dus mee aan de slag
maandag 9 november 2020 om 16:51
“Kan niet” bestaat natuurlijk wel. Jullie kunnen nooit meer ongedaan maken dat er in jullie relatie is vreemdgegaan. Dat kan niet.
Je bent nog aan het bewijzen dat je geen slechte relatie hebt. Hij is misschien vreemd gegaan. Maar jij Kan Dit. Jij geeft niet op.
Om zo de pijn van het vreemd gaan uit te wissen. Maar zo werkt het dus, klaarblijkelijk, niet.
Je bent nog aan het bewijzen dat je geen slechte relatie hebt. Hij is misschien vreemd gegaan. Maar jij Kan Dit. Jij geeft niet op.
Om zo de pijn van het vreemd gaan uit te wissen. Maar zo werkt het dus, klaarblijkelijk, niet.
maandag 9 november 2020 om 16:53
Goeie vraag... goeie vragen.... vertrouwen na zoiets is echt heel erg moeilijkjustagirly schreef: ↑09-11-2020 16:50Maar geloof je dat ook echt van je man ?
Lijkt me van wel?
Waar ben je nu dan nog zo bang voor?
Het ergste wat gebeuren kon heb je al gehad, niks kan jou nu toch meer kapot maken?
maandag 9 november 2020 om 17:08
Mariejan schreef: ↑09-11-2020 16:51“Kan niet” bestaat natuurlijk wel. Jullie kunnen nooit meer ongedaan maken dat er in jullie relatie is vreemdgegaan. Dat kan niet.
Je bent nog aan het bewijzen dat je geen slechte relatie hebt. Hij is misschien vreemd gegaan. Maar jij Kan Dit. Jij geeft niet op.
Om zo de pijn van het vreemd gaan uit te wissen. Maar zo werkt het dus, klaarblijkelijk, niet.
Ehm zoals ik het lees heeft de man van TO allerlei serieuze issues met zichzelf gehad die hij oploste door vreemd te gaan. Dit doen mannen wel vaker. Mannen gaan vaak anders om met (jeugd)trauma's.
Het feit dat hij zichzelf zo zat was dat hij niet meer verder kon, zijn kaarten op tafel heeft gelegd, hij hulp is gaan zoeken en aan zichzelf is gaan werken vind ik wel voor hem pleiten. Twee jaar relatietherapie er boven op. Dan mag je er voorzichtig wel vanuit gaan dat hij serieus is toch? Zoals ik het lees is hij nu een betere versie van zichzelf. Hij zal zijn overspel nooit kunnen wegnemen. TO wil met hem verder en hij met haar.
They call me the Wild Rose, but my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
Why they call me it I do not know, for my name was Elisa Day
maandag 9 november 2020 om 20:03
Hoe meer ik lees hoe meer ik ervan overtuigd raam dat dit niet gaat werken.
Niemand zegt dat je dit alles niet mag voelen, maar hoe je er nu nog in zit klinkt als iemand die net bedrogen is, niet iemand die al 2 jaar verder is en hulp heeft gehad.
Wat je nu doet is jezelf en hem kwellen.
Vooral dat je al 2 jaar verder bent en er nog zo in staat vind ik alarmerend.
Hoe groot je verdriet ook was en is (wat ik snap), ik had dit niet meer getrokken als ik jouw vriend was, ook al is hij degene die fout zat.
Niemand zegt dat je dit alles niet mag voelen, maar hoe je er nu nog in zit klinkt als iemand die net bedrogen is, niet iemand die al 2 jaar verder is en hulp heeft gehad.
Wat je nu doet is jezelf en hem kwellen.
Vooral dat je al 2 jaar verder bent en er nog zo in staat vind ik alarmerend.
Hoe groot je verdriet ook was en is (wat ik snap), ik had dit niet meer getrokken als ik jouw vriend was, ook al is hij degene die fout zat.
maandag 9 november 2020 om 20:06
maandag 9 november 2020 om 20:06
ik lees helemaal niet dat hij zijn kaarten op tafel heeft gelegd en dat zegt ook best veel over iemands intentie. Heeft hij het uit zichzelf opgebiecht of kwam TO erachter?Ellerlilalinne schreef: ↑09-11-2020 17:08Ehm zoals ik het lees heeft de man van TO allerlei serieuze issues met zichzelf gehad die hij oploste door vreemd te gaan. Dit doen mannen wel vaker. Mannen gaan vaak anders om met (jeugd)trauma's.
Het feit dat hij zichzelf zo zat was dat hij niet meer verder kon, zijn kaarten op tafel heeft gelegd, hij hulp is gaan zoeken en aan zichzelf is gaan werken vind ik wel voor hem pleiten. Twee jaar relatietherapie er boven op. Dan mag je er voorzichtig wel vanuit gaan dat hij serieus is toch? Zoals ik het lees is hij nu een betere versie van zichzelf. Hij zal zijn overspel nooit kunnen wegnemen. TO wil met hem verder en hij met haar.
maandag 9 november 2020 om 22:01
Antwoord geven nog op je vraag, beter zorgen voor mezelf. Goed nadenken en de tijd geven waar ik gelukkig van wordt. Wat voor een relatie wil ik? Wat voor een communicatie wil ik? Maar bovenal waar wordt ik gelukkig van? Het kost tijd maar er komt ook een punt dat je wel over die drempel heen moet. Echter het heeft geen zin om alleen maar verwijten te geven want wat bereik je hiermee? Uiteindelijk heb je overal prikkels en triggers. Of dat nu op tv is of in de buitenwereld. Maar wanneer is het voor jou goed genoeg dat je partner is veranderd? Dat je hem kan vertrouwen? Wat kan hij nu nog doen? Dat moet je voor jezelf afvragen. Wees ook realistische want anders kan je net zo goed de relatie beëindigen.
maandag 9 november 2020 om 22:34
Zo lang je hem verantwoordelijk maakt voor het oplossen van jouw pijn en verdriet gaat dit door.
Er zijn twee smaken: samen verder gaan en dan ook echt verder gaan. Of concluderen dat de basis onder je relatie weg is en vertrekken. Neem verantwoordelijkheid voor jezelf en leg dat niet bij hem neer.
Er zijn twee smaken: samen verder gaan en dan ook echt verder gaan. Of concluderen dat de basis onder je relatie weg is en vertrekken. Neem verantwoordelijkheid voor jezelf en leg dat niet bij hem neer.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
dinsdag 10 november 2020 om 09:08
Goeiemorgen allemaal,
Echt heel fijn om jullie reakties te lezen! De overgrote meerderheid vindt dat het zo niet verder kan en dat ik daar iets aan moet doen, door te stoppen met de relatie of te stoppen met het zwelgen in pijn en leed. Dat laatste gaat het dus worden, daar ga ik mijn best voor doen.
Heb dit ook met mijn man besproken, hem gezegd dat ik begrijp dat het anders moet, hem wel gevraagd of er af en toe ruimte mag zijn voor het verdriet als dat naar boven komt. Daar heeft hij geen problemen mee, begrijpt dat ook en zal er dan voor me zijn. Dat vertrouwen heb ik ook, dat heeft hij me de afgelopen twee jaar wel laten zien.
Zoals iemand hier zei zal ik dat dan op een andere manier moeten aangeven: ik voel me onzeker, verdrietig en dan “laat me maar even” of me laten troosten als dat mogelijk is.
Verder ga ik EMDR proberen, mocht er iemand tips hebben via wie dat online kan (ik heb begrepen dat niet alle therapeuten dat kunnen), dan hoor ik dat graag!
Echt heel fijn om jullie reakties te lezen! De overgrote meerderheid vindt dat het zo niet verder kan en dat ik daar iets aan moet doen, door te stoppen met de relatie of te stoppen met het zwelgen in pijn en leed. Dat laatste gaat het dus worden, daar ga ik mijn best voor doen.
Heb dit ook met mijn man besproken, hem gezegd dat ik begrijp dat het anders moet, hem wel gevraagd of er af en toe ruimte mag zijn voor het verdriet als dat naar boven komt. Daar heeft hij geen problemen mee, begrijpt dat ook en zal er dan voor me zijn. Dat vertrouwen heb ik ook, dat heeft hij me de afgelopen twee jaar wel laten zien.
Zoals iemand hier zei zal ik dat dan op een andere manier moeten aangeven: ik voel me onzeker, verdrietig en dan “laat me maar even” of me laten troosten als dat mogelijk is.
Verder ga ik EMDR proberen, mocht er iemand tips hebben via wie dat online kan (ik heb begrepen dat niet alle therapeuten dat kunnen), dan hoor ik dat graag!
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
