Relaties
alle pijlers
man heeft gevoelens voor een collega. Nog samen op vakantie?
vrijdag 20 juli 2018 om 19:21
Hallo, ik had nooit nooit nooit gedacht dat ik hier een topic over zou openen, omdat het zo'n beetje het allerverste scenario is wat ik in mijn hoofd kon halen als ik denk aan mijn relatie.
Mijn man en ik zijn 25 jaar samen, sinds ons 19e en 20e. Wij hebben 2 inmiddels grotere kinderen en vandaag hebben wij elkaar een brief geschreven. Op met name het verzoek van mijn man, omdat hij al een tijdje last heeft van de verzuring binnen onze relatie. En daar wilde hij het over hebben.
Ik heb dus zijn brief gelezen, waarin hij mij bekende al een tijd (anderhalf jaar) de vonk of chemie te zijn verloren voor mij en inmiddels geraakt te zijn door een vrouwelijke collega van hem. Dit viel voor mij precies als een puzzelstukje op z'n plek. Maar tevens wist ik niet wat voor donkere wolk zich zo plotseling en onaangekondigd boven mijn hoofd begaf.
Ik heb gehuild. En geschreeuwd vandaag.
We zijn gaan wandelen en tijdens het wandelen vertelde hij meer. Blijkt dus dat hij denkt niet per se door mij of door hem een crush te zijn gaan voelen voor zijn collega. Maar doordat hij het gevoel heeft al langer niet echt gelukkig te zijn. Hij weet niet waarom, denkt dat het misschien een midlife crisis is. Zegt ook nooit over de schreef te zijn gegaan met zijn collega. Maar ze hebben wel naar elkaar opgebiecht hetzelfde te voelen. Als sinds november dit jaar. Ze hebben intens app contact gehad met elkaar en dat vond ik al die tijd al vreemd. Heb ook wel eens gevraagd of hij meer voelde voor haar. Maar dat werd steeds weggewuifd met natuurlijk niet. En je hoeft nergens onzeker over te zijn.
Blijkt dat ik toch zo gek niet was.
Ik ben zo ontzettend onthutst. Voel me een vreemde in dit verhaal. Heb het gevoel alsof het een slechte grap is en ik in een of andere rare filmscene ben beland. Maar goed, hoe dan ook zouden wij dit weekend samen vertrekken voor een paar dagen weg en ik wil helemaal niks nu. Ik wil niet bij hem zijn, niet door hem getroost worden, niet samen in 1 bed liggen.
Wat doe je in zo'n situatie? Wat mag ik van mijn man verwachten? Wat doe ik hier in godsnaam mee?
Mijn man en ik zijn 25 jaar samen, sinds ons 19e en 20e. Wij hebben 2 inmiddels grotere kinderen en vandaag hebben wij elkaar een brief geschreven. Op met name het verzoek van mijn man, omdat hij al een tijdje last heeft van de verzuring binnen onze relatie. En daar wilde hij het over hebben.
Ik heb dus zijn brief gelezen, waarin hij mij bekende al een tijd (anderhalf jaar) de vonk of chemie te zijn verloren voor mij en inmiddels geraakt te zijn door een vrouwelijke collega van hem. Dit viel voor mij precies als een puzzelstukje op z'n plek. Maar tevens wist ik niet wat voor donkere wolk zich zo plotseling en onaangekondigd boven mijn hoofd begaf.
Ik heb gehuild. En geschreeuwd vandaag.
We zijn gaan wandelen en tijdens het wandelen vertelde hij meer. Blijkt dus dat hij denkt niet per se door mij of door hem een crush te zijn gaan voelen voor zijn collega. Maar doordat hij het gevoel heeft al langer niet echt gelukkig te zijn. Hij weet niet waarom, denkt dat het misschien een midlife crisis is. Zegt ook nooit over de schreef te zijn gegaan met zijn collega. Maar ze hebben wel naar elkaar opgebiecht hetzelfde te voelen. Als sinds november dit jaar. Ze hebben intens app contact gehad met elkaar en dat vond ik al die tijd al vreemd. Heb ook wel eens gevraagd of hij meer voelde voor haar. Maar dat werd steeds weggewuifd met natuurlijk niet. En je hoeft nergens onzeker over te zijn.
Blijkt dat ik toch zo gek niet was.
Ik ben zo ontzettend onthutst. Voel me een vreemde in dit verhaal. Heb het gevoel alsof het een slechte grap is en ik in een of andere rare filmscene ben beland. Maar goed, hoe dan ook zouden wij dit weekend samen vertrekken voor een paar dagen weg en ik wil helemaal niks nu. Ik wil niet bij hem zijn, niet door hem getroost worden, niet samen in 1 bed liggen.
Wat doe je in zo'n situatie? Wat mag ik van mijn man verwachten? Wat doe ik hier in godsnaam mee?
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
dinsdag 18 september 2018 om 22:44
Ik zei tegen Waterman, we gaan niet schelden hè? Niet scheiden maar schelden.diyer schreef: ↑18-09-2018 22:34Wat bedoel je hiermee? We hebben het nog niet gehad over scheiden en alles officieel maken. Ik heb het idee dat we ietsjes minder hard lopen daarin. Het voelt uberhaupt allemaal al heel snel aan: de brief, de inhoud, de consequenties, de nieuwe etage voor tijdelijk en nu voor minder tijdelijk. Alleen in ons het huis achterblijven. Het gaat superhard.
De volgende stap zal zijn om het financiele plaatje rond te krijgen en dat betekend voor mij iig andere woonruimte zoeken. Ik weet niet of man op de etage wil blijven (vermoed van niet), dus ook hij andere woonruimte. Godzijdank staan we allebei al vanaf ons 18e ingeschreven voor sociale huur, want dat is waarschijnlijk waar we een beroep op moeten doen gezien ons beider inkomen. Maar wat we dan met dit huis gaan doen? Ik neig ernaar om het voor een jaar onder te verhuren. Maar weet niet of dat uberhaupt mogelijk is. Ik ga iig even nog anderhalve week mijn kop in het zand steken, voordat ik de actie-knop indruk.
Gelukkig ben je al lang lid.
Dat scheelt enorm dan.
Ja, steek je kop in het zand, ben ik ook goed in soms.
Geniet van je leven.
Kan een ander niet voor je doen.
eslarealidad wijzigde dit bericht op 18-09-2018 22:46
0.08% gewijzigd
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
dinsdag 18 september 2018 om 22:44
Klopt, ik zal ze zeker kunnen zien op verjaardagen. Maar de jongste viert het bijna nooit op de echte dag, omdat het vaak botst met Sinterklaas. Dus kan me zo voorstellen dat grootouders langskomen op een weekend dat ze bij mijn man zal zijn. En de oudste heeft al 2 jaar grootouders niet meer uitgenodigd. En het ligt eraan of man mij op zijn verjaardag uitnodigt. Maar ook dan kan ik me voorstellen dat we elkaar niet tegenkomen, omdat grootouders vaak geen behoefte hebben om langs te komen als er andere visite is. Die proberen het meestal zo te plannen dat ze de enige zijn. Dus ik denk dat het in de praktijk nog erg gaat tegenvallen hoe vaak zich die situatie voordoet. En met kerst zie ik ze nu ook niet meer. Ik denk dat er máánden voorbij kunnen gaan en ik die kant van de familie gewoon niet meer zie...SweetFirefly schreef: ↑18-09-2018 22:36Je zult je schoonouders toch wel op bepaalde gelegenheden zien, verjaardagen van de kinderen bv. Lijkt me stug dat ze niet komen als je ze uitnodigd. Jullie zijn immers ook (nog) niet uit elkaar.
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
dinsdag 18 september 2018 om 22:45
SweetFirefly schreef: ↑18-09-2018 22:42Staan jullie allebei, los van elkaar al ruim 25 jaar ingeschreven voor sociale huur?
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
dinsdag 18 september 2018 om 22:49
Dat is gewoon common sense en vind ik eigenlijk zo horen. Ik denk dat je áltijd in je leven rekening moet houden met dingen die mis kunnen gaan. Ik bedoel, een van ons kan ook ziek worden, baan verliezen of overlijden. Dan heb je hetzelfde probleem. Daarnaast gaat dat hier vrij makkelijk. Eenmaal ingeschreven blijft ingeschreven. Maar ook als dat niet zo was geweest, had ik er wel voor gezorgd dat ik en hij ingeschreven stond. Dat zit nu eenmaal in mijn aard om dat soort dingen goed geregeld te willen hebben.SweetFirefly schreef: ↑18-09-2018 22:47Maar.... waarom? Altijd al in je achterhoofd rekening gehouden dat het mis kon gaan tussen jullie?
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
dinsdag 18 september 2018 om 22:50
Kwamen/komen je schoonouders alleen langs als ze uitgenodigd waren? Nooit spontaan? En jij kan toch ook naar hun toe gaan? Of zou je man dat niet op prijs stellen. Is moeilijk voor de naaste familie.... hoe om te gaan met mensen die jaren aangetrouwd waren en dan ineens uit beeld lijken te verdwijnen.diyer schreef: ↑18-09-2018 22:44Klopt, ik zal ze zeker kunnen zien op verjaardagen. Maar de jongste viert het bijna nooit op de echte dag, omdat het vaak botst met Sinterklaas. Dus kan me zo voorstellen dat grootouders langskomen op een weekend dat ze bij mijn man zal zijn. En de oudste heeft al 2 jaar grootouders niet meer uitgenodigd. En het ligt eraan of man mij op zijn verjaardag uitnodigt. Maar ook dan kan ik me voorstellen dat we elkaar niet tegenkomen, omdat grootouders vaak geen behoefte hebben om langs te komen als er andere visite is. Die proberen het meestal zo te plannen dat ze de enige zijn. Dus ik denk dat het in de praktijk nog erg gaat tegenvallen hoe vaak zich die situatie voordoet. En met kerst zie ik ze nu ook niet meer. Ik denk dat er máánden voorbij kunnen gaan en ik die kant van de familie gewoon niet meer zie...
Het basismateriaal waarmee we vandaag gaan werken is..... kurk.
dinsdag 18 september 2018 om 22:57
Schoonouders kwamen nooit spontaan. Denk dat ik ze om de 3 maanden zag. Ook nooit spontaan toen de kinderen kleiner waren. Dat zijn niet het type mensen om het woord spontaan aan te verbinden (alles behalve dat). En spontaan vanuit mijn kant werd nooit zo gewaardeerd, dus daar ben ik mee gestopt al jaren geleden. Daarmee overviel je ze echt.
Ach, dat is iig 1 ding wat ik niet zal missen uit deze relatie: mijn schoonouders. En denk dat dat voor hen ook zo opgaat
Ach, dat is iig 1 ding wat ik niet zal missen uit deze relatie: mijn schoonouders. En denk dat dat voor hen ook zo opgaat
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
dinsdag 18 september 2018 om 23:23
Ze hadden ook geen mail kunnen sturen he, wees blij dat ze wat laten horen en zich neutraal opstellen. Wat had je dan verwacht?diyer schreef: ↑18-09-2018 22:27
Verder heb ik van mijn schoonouders een mail gehad dat ze het jammer vinden dat het zo loopt, maar mij het beste wensen. Vond ik een gekke mail, raar genoeg. Gek om te bedenken dat het daarmee over en klaar is, ook al heb je zolang deel uitgemaakt van elkaars leven. Niks geen sentimenteel gedoe ofzo. Niet dat ik dat perse verwacht had, maar toch voelt het vrij zakelijk dat het slechts "jammer" is na zoveel jaar. Ik heb er waarschijnlijk geen recht op om iets anders te verwachten, maar het krenkt wel.
En hoezo 'recht op'? Ik heb je topic gelezen, en op de een of andere manier past dit, de woordkeuze ('recht hebben op' en gekrenkt zijn) m.i. precies bij waar dit topic over gaat: de relatie met jouw (ex)man en wat je van hem verwacht.
dinsdag 18 september 2018 om 23:39
Ja, dat mag toch?Voornu schreef: ↑18-09-2018 23:23Ze hadden ook geen mail kunnen sturen he, wees blij dat ze wat laten horen en zich neutraal opstellen. Wat had je dan verwacht?
En hoezo 'recht op'? Ik heb je topic gelezen, en op de een of andere manier past dit, de woordkeuze ('recht hebben op' en gekrenkt zijn) m.i. precies bij waar dit topic over gaat: de relatie met jouw (ex)man en wat je van hem verwacht.
Een beetje menselijkheid verwachten?
Als dat er niet is dan houdt het op en dan kun je je gekrenkt voelen.
Goh, wat erg om warmte te verwachten.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
dinsdag 18 september 2018 om 23:57
Ik begrijp verder ook niet wat mijn verwachting van mijn schoonouders te maken hebben met de relatie van mijn man. Dat is een wezenlijk andersoort relatie en het lijkt onderhand wel dat je vooral nergens teleurgesteld in mag zijn of anderzins minder leuke gevoelens mag hebben. Waarom is dat zo'n doorn in het oog? Niks menselijks is mij vreemd, dus ook de minder leuke kantjes van het leven waar je vaak niet zo trots op bent horen daarbij.
Dus ja, ik kan teleurgesteld, jaloers, gekrenkt, verdrietig, boos, chagerijnig en de hele rambam zijn. Sinds wanneer is dat een ding? Zolang ik er mensen niet naar door ga benaderen, lijkt me dat heel menselijk. Ik ga mijn schoonouders ook niks raars terugschrijven. Ik ga ze gewoon bedanken voor hun mail en wens ze ook het beste terug. Dat is het leven dat je niet altijd de reacties krijgt die je hoopt. Maar mag ik alsjeblieft daar gewoon dingen bij voelen? Jeetje zeg, schrik wel van die oordelen daarover.
Dus ja, ik kan teleurgesteld, jaloers, gekrenkt, verdrietig, boos, chagerijnig en de hele rambam zijn. Sinds wanneer is dat een ding? Zolang ik er mensen niet naar door ga benaderen, lijkt me dat heel menselijk. Ik ga mijn schoonouders ook niks raars terugschrijven. Ik ga ze gewoon bedanken voor hun mail en wens ze ook het beste terug. Dat is het leven dat je niet altijd de reacties krijgt die je hoopt. Maar mag ik alsjeblieft daar gewoon dingen bij voelen? Jeetje zeg, schrik wel van die oordelen daarover.
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
woensdag 19 september 2018 om 00:00
Waarom iets verwachten wat er niet in zit?Eslarealidad schreef: ↑18-09-2018 23:39Ja, dat mag toch?
Een beetje menselijkheid verwachten?
Als dat er niet is dan houdt het op en dan kun je je gekrenkt voelen.
Goh, wat erg om warmte te verwachten.
Ze schrijft toch zelf dat de verhoudingen altijd al zo lagen, en het verre van spontane mensen zijn. Binnen dat kader kan je zo'n mail toch gewoon op waarde schatten en bedenken dat dit voor hen het meest 'menselijk' is wat ze kunnen bieden. Nogmaals, ze hadden het ook niet kunnen doen, het feit dat ze die moeite nemen is toch al wat waard?
Je kan niet iedereen kneden naar jouw eigen wens en afserveren (of andere optie: doorkneden tot het slappe was is) als ze zich niet gedragen zoals je wilt door ze bv onvolwassen te noemen en uiteindelijk te (hier) schrijven dat je ze ook niet zal missen. Hoe onvolwassen is dat?
woensdag 19 september 2018 om 00:13
Waarom zou je het gaan missen als je je wat gekrenkt voelt. Dat heeft dan niks met elkaar te maken.Voornu schreef: ↑19-09-2018 00:00Waarom iets verwachten wat er niet in zit?
Ze schrijft toch zelf dat de verhoudingen altijd al zo lagen, en het verre van spontane mensen zijn. Binnen dat kader kan je zo'n mail toch gewoon op waarde schatten en bedenken dat dit voor hen het meest 'menselijk' is wat ze kunnen bieden. Nogmaals, ze hadden het ook niet kunnen doen, het feit dat ze die moeite nemen is toch al wat waard?
Je kan niet iedereen kneden naar jouw eigen wens en afserveren (of andere optie: doorkneden tot het slappe was is) als ze zich niet gedragen zoals je wilt door ze bv onvolwassen te noemen en uiteindelijk te (hier) schrijven dat je ze ook niet zal missen. Hoe onvolwassen is dat?
Het is toch de realiteit dat ze eerlijk haar gevoel zegt.
Als je kinderen (toen ze klein waren) weinig bezocht worden kun je je gekrenkt voelen. Is erg menselijk.
Niet onvolwassen.
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
woensdag 19 september 2018 om 00:14
Diyer, het valt me op dat je alles zo weloverwogen doodlult. Inclusief je man waarschijnlijk.
Zwak dat je meteen toehapt als je man een keer seks wil en dat jij dat hier, opgelucht en een beetje trots, in geuren en kleuren deelt.
Besef dat je ook het leven van je man en kinderen hier zeer, maar dan ook werkelijk zeer, herkenbaar deelt, inclusief de sneue staat van de pik van je man. Niet integer en liefdevol.
Ben je misschien verslaafd geraakt aan de loftuitingen van de paar die nog steeds denken dat je getypte woorden betekenen dat je een warme vrouw bent terwijl je man en nu je schoonfamilie zijn weggedreven en je vrijwel geen sociaal netwerk hebt? Er klopt iets niet, toch?
Zwak dat je meteen toehapt als je man een keer seks wil en dat jij dat hier, opgelucht en een beetje trots, in geuren en kleuren deelt.
Besef dat je ook het leven van je man en kinderen hier zeer, maar dan ook werkelijk zeer, herkenbaar deelt, inclusief de sneue staat van de pik van je man. Niet integer en liefdevol.
Ben je misschien verslaafd geraakt aan de loftuitingen van de paar die nog steeds denken dat je getypte woorden betekenen dat je een warme vrouw bent terwijl je man en nu je schoonfamilie zijn weggedreven en je vrijwel geen sociaal netwerk hebt? Er klopt iets niet, toch?
woensdag 19 september 2018 om 00:29
Ik geloof niet dat ik schrijf, omdat ik de opdracht heb meegekregen dat ik politiek correct moet zijn. Het is een door mijzelf geopend topic waarbij ik godzijdank mijn gevoelens (hoe terecht of onterecht ook) lekker van me af kan schrijven. Als je daar een oordeel over wilt hebben, vind ik dat jammer.Voornu schreef: ↑19-09-2018 00:00Je kan niet iedereen kneden naar jouw eigen wens en afserveren (of andere optie: doorkneden tot het slappe was is) als ze zich niet gedragen zoals je wilt door ze bv onvolwassen te noemen en uiteindelijk te (hier) schrijven dat je ze ook niet zal missen. Hoe onvolwassen is dat?
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
woensdag 19 september 2018 om 00:35
Ik heb besloten dit topic te laten voor wat het is. Ik merk dat ik me teveel stoor aan de ongefundeerde meningen van mensen die aan elke scheet die ik hier schrijf een behoorlijk negatieve invulling geven. Dat stoort me en die negativiteit kan ik niet gebruiken in mijn proces. Wat jammer is, want daardoor mis ik ook de goedbedoelde en opbouwende feedback. Helaas raakt die teveel ondergesneeuwd en dat maakt dat ik heb besloten dit topic achter me te laten.
Iedereen die met me heeft meegeleefd en meegedacht, enorm bedankt voor jullie steun! Het is me heel dierbaar gebleken dat ik zo'n enorm heftig en pijnlijk proces heb mogen delen en dat velen van jullie hebben gezorgd voor momenten dat mijn tranen iets minder pijn deden.
Iedereen die met me heeft meegeleefd en meegedacht, enorm bedankt voor jullie steun! Het is me heel dierbaar gebleken dat ik zo'n enorm heftig en pijnlijk proces heb mogen delen en dat velen van jullie hebben gezorgd voor momenten dat mijn tranen iets minder pijn deden.
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
woensdag 19 september 2018 om 00:45
woensdag 19 september 2018 om 01:10
dat is begrijpelijk. jammer dat het zo moet. Veel sterktediyer schreef: ↑19-09-2018 00:35Ik heb besloten dit topic te laten voor wat het is. Ik merk dat ik me teveel stoor aan de ongefundeerde meningen van mensen die aan elke scheet die ik hier schrijf een behoorlijk negatieve invulling geven. Dat stoort me en die negativiteit kan ik niet gebruiken in mijn proces. Wat jammer is, want daardoor mis ik ook de goedbedoelde en opbouwende feedback. Helaas raakt die teveel ondergesneeuwd en dat maakt dat ik heb besloten dit topic achter me te laten.
Iedereen die met me heeft meegeleefd en meegedacht, enorm bedankt voor jullie steun! Het is me heel dierbaar gebleken dat ik zo'n enorm heftig en pijnlijk proces heb mogen delen en dat velen van jullie hebben gezorgd voor momenten dat mijn tranen iets minder pijn deden.
woensdag 19 september 2018 om 05:28
diyer schreef: ↑18-09-2018 22:27Dankjewel, hoewel ik bijna geen zin meer heb om nog te posten. Het zal de komende tijd vrij rustig zijn, dus ik heb denk ik ook niet zoveel te posten. Ik ga dit van vrij t/m zaterdag naar een vriendin en man komt hier het weekend om bij de kinderen te zijn en gaat met oudste op zondag ergens naartoe. Jongste is zondag weg met een vriendin en ik ga zondag op pad met de nieuwe mensen leren kennen club. Ben erg benieuwd hoe dat is. Man en ik zien elkaar dit weekend niet, omdat de plannen niet aansluiten op elkaar. Dus de week erna zullen we wel contacten wat de nieuwe afspraken zijn. Er komen zeer binnenkort 2 uitvaarten aan, aan beide zijden van de familie en in principe gaan we ook alleen daar naartoe.
Verder heb ik van mijn schoonouders een mail gehad dat ze het jammer vinden dat het zo loopt, maar mij het beste wensen. Vond ik een gekke mail, raar genoeg. Gek om te bedenken dat het daarmee over en klaar is, ook al heb je zolang deel uitgemaakt van elkaars leven. Niks geen sentimenteel gedoe ofzo. Niet dat ik dat perse verwacht had, maar toch voelt het vrij zakelijk dat het slechts "jammer" is na zoveel jaar. Ik heb er waarschijnlijk geen recht op om iets anders te verwachten, maar het krenkt wel.
[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 19-09-2018 09:26
Reden: Op de man
Reden: Op de man
12.27% gewijzigd
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
