Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Man voelt na 20 jaar geen verliefdheid meer

12-09-2017 03:10 1783 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Omwille van de privacy schrijf ik dit onder een andere nick. Onder de gebruikelijke ben ik te herkenbaar.

Mijn man en ik zijn al meer dan twintig jaar getrouwd een we hebben twee pubers (18 en 14).

Allebei goede baan, leuke en makkelijke kinderen. Gewoon een normaal, stabiel gezin. Sinds anderhalf a twee jaar is er geleidelijk aan iets veranderd. Ik had de indruk dat mijn man me niet meer zo zag staan. Ik kon mijn vinger er niet op leggen, maar het leek wel of hij mij niet meer zo leuk en aantrekkelijk vond. Wilde nauwelijks of niet meer vrijen. Gedroeg zich vriendelijk, gezellig, niet minder attent dan anders maar er miste iets.

Hij had veel druk op zijn werk, zei hij. Moe, stress, was een fase.

Vandaag kon ik er niet meer tegen en barstte ik in bed in tranen uit. En toen kwam het. Hij voelt geen verliefdheid meer. Houdt nog wel van mij, vindt me een leuke en aantrekkelijke vrouw maar het gevoel ontbreekt.

What
The
Fuck

Hij wil nu in therapie om te kijken of het gevoel nog terugkomt. Beweert bij hoog en bij laag dat er geen ander is.

Ik weet het even niet meer. Therapie kan heel zinvol zijn als je vastloopt omdat je niet met elkaar kan praten, of omdat je alleen nog maar ruzie maakt. Daar is allemaal geen sprake van. En dus vraag ik me af of we onszelf niet voor de gek houden en of het gevoel terug kan komen door te praten. En waarover dan in godsnaam? Er zit hem niks dwars, er is niks aan de hand, hij voelt gewoon niks meer. Hij weet nog precies waarom hij verliefd op mij werd en als hij naar mij kijkt ziet hij nog steeds dezelfde vrouw, zegt hij.

Ik ben zo verdrietig. Natuurlijk ga ik mee in therapie, we hebben twee kinderen. Ik vermoed echter dat het uitdraait op een verstandshuwelijk tot de kinderen de deur uit zijn. Ik wil dat ze in een intact gezin opgroeien, met twee ouders. We hebben geen ruzie, het is verder best gezellig thuis. Maar daarna is het voor mij klaar, als er niets verandert. Langer ben ik niet bereid om mooi weer te spelen.

Maar o, wat doet het pijn. Ik dacht dat we onverwoestbaar waren. Dat ons huwelijk goed en stabiel was. Hoe kan een mens zich zo vergissen?
Alle reacties Link kopieren Quote
vivamien schreef:
12-09-2017 08:55
In eerste instantie dacht ik: oh jee, weer zo'n loser met een midlifecrisis. Maar eigenlijk geef je zelf al aan dat het al een hele tijd niet goed ging tussen jullie. En dan kun jij wel vaak heb initiatief voor seks genomen hebben, maar als bij hem het gevoel weg is, dan is het weg. Dat hij zelf nooit voor zijn gevoelens uitgekomen is, tja, dat had hij misschien beter wel (en eerder) kunnen doen. Maar uiteindelijk is nu wel het hoge woord eruit. Het siert hem, dat hij in ieder geval nog wel bereid is om er wat mee te doen. Ik weet niet of therapie helpen kan. Maar er zijn natuurlijk meer manieren om een huwelijk weer meer leven in te blazen. Weekendjes weg, tijd voor jezelf, samen leuke dingen doen, ik noem maar wat.
Nogmaals, als de liefde over is, dan is dat een feit. Dat kan gebeuren. Dat is heel erg jammer, als je zelf het idee had dat het nog wel goed zat. Maar wees eerlijk, dat gevoel had je zelf ook al niet. En dat jij het allemaal wel welletjes vond, wil niet zeggen dat een ander daar ook nog jaren mee door kan. Sterkte in ieder geval, want het is en blijft een klote situatie.
Ik sluit mij hierbij aan. Sommige mensen willen meer dan alleen maar het wel welletjes gevoel. En dat is niet jouw fout, dat is niet zijn fout. Mensen veranderen, de ene relatie beweegt mee, de andere niet. Maar als ik het zo lees delen jullie niet dezelfde interesses, proberen jullie ook niet om dit te veranderen, gaat het al twee jaar slecht met de sex, althans, de één wil wel en de ander niet. Jullie leven langs elkaar heen. Máár het is wél gezellig thuis, tjsa, gezelligheid kan ik ook met mijn vriendinnen creëren. Wat maakt eigenlijk dat jullie meer zijn dan vader en moeder? Jullie hebben de boel laten verslappen. En je kunt hem de schuld geven (dat mag, ik zou mij ook afgewezen voelen), maar ook naar je eigen aandeel kijken. Schijnbaar gaat dit dus al jaren zo.

En ik zou inzage eisen. In zijn telefoon op een moment dat hij het niet verwacht. Al is het maar om jouw onzekerheid weg te werken over het feit dat er misschien een ander is. Privacy en zo kan mij nu gestolen worden.
Alle reacties Link kopieren Quote
toffifee schreef:
12-09-2017 09:13
Ik sluit mij hierbij aan. Sommige mensen willen meer dan alleen maar het wel welletjes gevoel.

Inderdaad. Ik hoor bij die sommige mensen overigens.

En dat is niet jouw fout, dat is niet zijn fout. Mensen veranderen, de ene relatie beweegt mee, de andere niet. Maar als ik het zo lees delen jullie niet dezelfde interesses, proberen jullie ook niet om dit te veranderen,

Kleine nuancering, we hebben jarenlang een beetje dezelfde hobby's gehad. Achteraf omdat ik me altijd verdiepte in de zijne. Inmiddels heb ik de sport die ik vroeger beoefende weer opgepakt. Andersom blijkt hij veel minder (nauwelijks) bereid zich te verdiepen in mijn sport. Hij vindt het wel heel leuk voor mij dat ik er zo blij van word. We gaan regelmatig samen uit, af en toe een weekend of een midweek weg.

gaat het al twee jaar slecht met de sex, althans, de één wil wel en de ander niet. Jullie leven langs elkaar heen. Máár het is wél gezellig thuis, tjsa, gezelligheid kan ik ook met mijn vriendinnen creëren. Wat maakt eigenlijk dat jullie meer zijn dan vader en moeder? Jullie hebben de boel laten verslappen. En je kunt hem de schuld geven (dat mag, ik zou mij ook afgewezen voelen), maar ook naar je eigen aandeel kijken. Schijnbaar gaat dit dus al jaren zo.


En ik zou inzage eisen. In zijn telefoon op een moment dat hij het niet verwacht. Al is het maar om jouw onzekerheid weg te werken over het feit dat er misschien een ander is. Privacy en zo kan mij nu gestolen worden.
Weet ik nog niet. Misschien doe ik dat wel. Maar als er een ander is heeft hij alles nu wel gewist denk ik.
Alle reacties Link kopieren Quote
KalindaSharma schreef:
12-09-2017 09:08
Dit huwelijk kan m.i. alleen gered worden als hij eerlijk is. Als er echt een derde in het spel is, dan is het wel zo fair om hierover te praten met je partner. Teken van respect. Op deze manier legt TO de schuld deels bij zichzelf en dat is niet hoe het werkelijk in elkaar steekt natuurlijk.
maar tja, misschien is hij wel eerlijk en is er wel geen ander
En houdt hij zijn telefoon bij zich, omdat hij met een vriend over zijn huwelijk praat
Het blijven aannames
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat een k* situatie TO. Ik vermoed ook een midlife crisis. Of hij een ander heeft, dat is echt iets dat hij zelf toe zal moeten geven. Dat is een belangrijke eerste stap. Ik vind het wel vreemd dat hij zijn telefoon angstvallig bij zich houdt. Misschien gaat hij emotioneel vreemd.

Qua therapie zou hij eerst alleen in therapie kunnen gaan. Misschien speelt er toch meer (een 'is dit alles gevoel').

Het kan duidelijkheid geven om hem te vragen hoe hij denkt een leven zonder jou in te willen richten. Check daarbij of hij onrealistische verwachtingen heeft of niet. Stel hij roept dat hij in een grote stad wil wonen, weer uit wil gaan en vrijheid wil, dan weet je zeker dat het een crisis betreft. Dan kan een reality call helpen.

Sterkte TO, ik heb iets vergelijkbaars meegemaakt (uiteindelijk goed afgelopen, dat kan ook) en weet hoe naar het is als je man opeens van je vervreemd is geraakt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik vind het ook de meest logische optie dat hij verliefd is op een ander. If hij vreemd gaat is een tweede.
Wat antwoorde hij op het feit dat hij niet reageerd op jou initiatieven wat betreft de seks? En wat is zijn verklaring voor het geheimzinnige gedoe met zijn telefoon??
Alle reacties Link kopieren Quote
lilalinda schreef:
12-09-2017 09:51
maar tja, misschien is hij wel eerlijk en is er wel geen ander
En houdt hij zijn telefoon bij zich, omdat hij met een vriend over zijn huwelijk praat
Het blijven aannames
Dat klopt. Ik kan er dus weinig mee. Hij zegt van niet, ik voel er weinig voor om zijn telefoon op te gaan eisen en bovendien heeft hij eventueel belastend materiaal inmiddels zeker gewist, als het er überhaupt was.
Alle reacties Link kopieren Quote
YagaBaba schreef:
12-09-2017 08:44
Dat is precies wat ik ook denk. Ik kom niet uit een ei. Zijn telefoon bewaakt hij met zijn leven en hij wijzigt elke zes weken het wachtwoord. Staat ook standaard op stil als hij thuis is.

Hij blijft bij hoog en bij laag beweren dat er geen ander is. Ik vind dat alles erop wijst van wel.
Als dit gedrag recent veranderd is, kan je ervan uit gaan dat ie iets te verbergen heeft.

Ik zeg altijd: op het moment dat iemand plotseling zn telefoon meeneemt als ie gaat douchen, is het foute boel. En serieus, dat klopt al-tijd.
Alle reacties Link kopieren Quote
ondanks dat ´we´ denken dat bij een scheiding altijd vreemdgaande oorzaak is, is dat maar in een derde van de gevallen het punt.
Veel vaker gaat het om gebrek aan communicatie etc.
En natuurlijk kan het best dat er een ander is. Maar ook dat hoeft niet doorslaggevend te zijn.
Alle reacties Link kopieren Quote
Inktlijn schreef:
12-09-2017 09:52
Wat een k* situatie TO. Ik vermoed ook een midlife crisis. Of hij een ander heeft, dat is echt iets dat hij zelf toe zal moeten geven. Dat is een belangrijke eerste stap. Ik vind het wel vreemd dat hij zijn telefoon angstvallig bij zich houdt. Misschien gaat hij emotioneel vreemd.

Qua therapie zou hij eerst alleen in therapie kunnen gaan. Misschien speelt er toch meer (een 'is dit alles gevoel').

Het kan duidelijkheid geven om hem te vragen hoe hij denkt een leven zonder jou in te willen richten. Check daarbij of hij onrealistische verwachtingen heeft of niet. Stel hij roept dat hij in een grote stad wil wonen, weer uit wil gaan en vrijheid wil, dan weet je zeker dat het een crisis betreft. Dan kan een reality call helpen.

Die vrijheid heeft hij al. Nooit een probleem geweest. Maakt hij eigenlijk nooit gebruik van. We gaan meestal samen uit, met vrienden. Dan halen we de hele nacht door. Heel af en toe gaat hij met zijn beste vriend op stap en dan is hij redelijk vroeg thuis, zuipt ook niet.

Sterkte TO, ik heb iets vergelijkbaars meegemaakt (uiteindelijk goed afgelopen, dat kan ook) en weet hoe naar het is als je man opeens van je vervreemd is geraakt.
Dank je. Fijn dat het bij jou goed afliep. Het is inderdaad erg naar. Zeker omdat ik het vaak bespreekbaar probeerde te maken en hij het ontkende. Hij was druk, veel aan zijn hoofd, etc etc. Dacht ik maar, lag aan mijn perceptie. Samen iets doen? Prima hoor, best gezellig ook nog maar hielp niet echt. Hij vond dat ik spoken zag.

Nog een paar sterfgevallen in mijn familie en van een goede vriendin tussendoor (allemaal binnen een jaar) hielp ook niet mee denk ik.
Alle reacties Link kopieren Quote
lilalinda schreef:
12-09-2017 09:58
ondanks dat ´we´ denken dat bij een scheiding altijd vreemdgaande oorzaak is, is dat maar in een derde van de gevallen het punt.
Veel vaker gaat het om gebrek aan communicatie etc.
En natuurlijk kan het best dat er een ander is. Maar ook dat hoeft niet doorslaggevend te zijn.
Ik weet het niet. Het is ook niet zo belangrijk. Wel voor de slagingskans van de therapie misschien, maar als dat mislukt mislukt het. Dat kan om verschillende redenen. Ik heb mijn man niet aan een touwtje en als hij er om wat voor reden dan ook niet helemaal voor gaat dan maakt de oorzaak daarvan weinig uit voor het resultaat.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat een rotverhaal. Dit is ook mijn grote angst, dat man ineens komt met een verhaal dat het al jaren niet goed zit/gaat/voelt. Je hoort het zo vaak en dan denk ik 'waarom trok je je bek niet eerder open??'.

Sterkte TO!
Alle reacties Link kopieren Quote
Kastanjez schreef:
12-09-2017 12:32
Wat een rotverhaal. Dit is ook mijn grote angst, dat man ineens komt met een verhaal dat het al jaren niet goed zit/gaat/voelt. Je hoort het zo vaak en dan denk ik 'waarom trok je je bek niet eerder open??'.

Sterkte TO!
Lief. Dank je. Ik had niet gedacht dat mij dit op deze manier zou overkomen. Man heeft eerste afspraak met een therapeut gemaakt. Eerste keer alleen, daarna zien we verder.
Alle reacties Link kopieren Quote
Mmm lastige situatie TO. Het lijkt erop dat hij alles heeft bij jou, maar toch voelt hij die verbondenheid niet meer. En ik heb een beetje het vermoeden dat hij die emotionele steun bij iemand anders zoekt (via de telefoon).

Misschien kun je hem vragen waar hij concreet gezien aan wil werken tijdens therapie. En of hij een verschil voelt tussen jullie relatie van nu en van vroeger. Of hij uberhaupt nog wel iets voelt/doet op sexueel vlak. De oorzaak moet ergens liggen. Ik kan me ook best voorstellen dat de sterfgevallen in jullie omgeving hem op een tweesprong hebben gezet (zo van: waar sta ik nu, waar wil ik heen).

Kort uitgelegd: In mijn situatie wilde de partner (na flink wat tegenslagen) een compleet ander leven. Zijn visie was onrealistisch, dat heb ik hem uiteindelijk voor kunnen spiegelen. Daarnaast heeft het contact met degene met wie hij tijdelijk lief en leed deelde (via internet) helemaal moeten verbreken. Gelukkig was ik er meteen achter en heeft het niet heel lang kunnen slepen. Het heeft me nog wel veel tijd gekost om het vertrouwen terug te krijgen, het hielp dat hij daarna gewoon weer eerlijk was.

Het leek toen alsof hij bezeten was, helemaal niet zichzelf was, ik weet niet of je dat herkent.

Ik denk dat je er heel gezond in staat. Je kunt iemand niet dwingen om bij je te blijven of van je te houden. Dat zag ik toen ook wel. Neemt niet weg dat het een pijnlijke situatie is. En ik vind dat hij het een eerlijke kans moet geven, door eerlijk naar zichzelf en jou toe te zijn over de oorzaak.
Alle reacties Link kopieren Quote
YagaBaba schreef:
12-09-2017 12:42
Lief. Dank je. Ik had niet gedacht dat mij dit op deze manier zou overkomen. Man heeft eerste afspraak met een therapeut gemaakt. Eerste keer alleen, daarna zien we verder.
Fijn dat er een eerste stap gezet is.
Alle reacties Link kopieren Quote
Inktlijn schreef:
12-09-2017 12:42
Mmm lastige situatie TO. Het lijkt erop dat hij alles heeft bij jou, maar toch voelt hij die verbondenheid niet meer. En ik heb een beetje het vermoeden dat hij die emotionele steun bij iemand anders zoekt (via de telefoon).

Dat denk ik ook. Hij zegt van niet. Ben heel boos geworden en heb een beetje gebluft en zijn beste vriend een beetje uit zijn tent gelokt. Nada. Dus dat laat ik maar.

Misschien kun je hem vragen waar hij concreet gezien aan wil werken tijdens therapie. En of hij een verschil voelt tussen jullie relatie van nu en van vroeger.

Dat is wel een goede vraag ja.

Of hij uberhaupt nog wel iets voelt/doet op sexueel vlak.

Hij zégt helemaal niks. Vind ik wat moeilijk te geloven gezien hoe hij altijd was, maar het zou kunnen.

De oorzaak moet ergens liggen. Ik kan me ook best voorstellen dat de sterfgevallen in jullie omgeving hem op een tweesprong hebben gezet (zo van: waar sta ik nu, waar wil ik heen).

Kort uitgelegd: In mijn situatie wilde de partner (na flink wat tegenslagen) een compleet ander leven. Zijn visie was onrealistisch, dat heb ik hem uiteindelijk voor kunnen spiegelen. Daarnaast heeft het contact met degene met wie hij tijdelijk lief en leed deelde (via internet) helemaal moeten verbreken.

Weet je, dat vind ik nog niet eens zo erg. Dat hij het niet meer deelt met mij wel.

Gelukkig was ik er meteen achter en heeft het niet heel lang kunnen slepen. Het heeft me nog wel veel tijd gekost om het vertrouwen terug te krijgen, het hielp dat hij daarna gewoon weer eerlijk was.

Het leek toen alsof hij bezeten was, helemaal niet zichzelf was, ik weet niet of je dat herkent.

Nee. Hij is wel enorm afstandelijk, gereserveerd, op zichzelf. Nou is hij van nature ook al zo maar nog nooit zo erg als nu.

Ik denk dat je er heel gezond in staat. Je kunt iemand niet dwingen om bij je te blijven of van je te houden. Dat zag ik toen ook wel. Neemt niet weg dat het een pijnlijke situatie is. En ik vind dat hij het een eerlijke kans moet geven, door eerlijk naar zichzelf en jou toe te zijn over de oorzaak.
Dat vind ik ook. Hij zegt dat hij het ook niet weet. Het klinkt gewoon zo kansloos allemaal
Alle reacties Link kopieren Quote
Kastanjez schreef:
12-09-2017 12:32
Wat een rotverhaal. Dit is ook mijn grote angst, dat man ineens komt met een verhaal dat het al jaren niet goed zit/gaat/voelt. Je hoort het zo vaak en dan denk ik 'waarom trok je je bek niet eerder open??'.

Sterkte TO!
Ja, maar dat deed TO zelf ook niet, hè? Het is natuurlijk ook niet makkelijk om een bom onder je huwelijk te leggen. Vind het (tot nu toe) wel te prijzen dat hij zijn heil niet bij een ander heeft gezocht. Want dat hoor je helaas regelmatig ook te vaak. En in dat geval denk ik inderdaad ook: had je bek opengetrokken, dan hadden we er nog iets aan kunnen doen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Heeft hij (interesse in) een andere vrouw?
Chillllll.....
Alle reacties Link kopieren Quote
Het klinkt alsof een nieuwe verliefdheid hem heeft doen beseffen wat hij nu "mist" met een lange relatie. Hoop dat ik het mis heb. Wat ontzettend klote voor jou, hoe dan ook :hug:
Alle reacties Link kopieren Quote
Het valt me op dat er door mensen hier veelvuldig genoemd wordt: ooohh hij zal wel vreemdgaan. ooohhh het zal wel een midlife zijn,
Daarmee wordt zijn eigenlijke reden overruled; zijn gevoel is weg. En afgaande op het verhaal van TO, is dat niet "ineens". Het is overigens nooit "ineens". En als je dat als partner wel zo ervaart heb je zelf net zo met je kop in het zand gezeten.
Het is hard, de wereld is hard, maar deze dingen gebeuren. Gevoelens kunnen, om wat voor reden dan ook, anders of weg zijn.
En als er al een andere vrouw is dan is dat een gevolg van een al bestaande situatie waarover jullie niet hebben kunnen praten of nooit de moeite genomen hebben. Van beide kanten.

Een ander is vaak niet de oorzaak he....dus leg de focus daar ook niet op en ga ook gewoon niet in zijn telefoon kijken. Wat wil je daar mee bereiken; ahaaaa kijk eens! Zie je nou wel!! Lul! JIJ bent vreemdgegaan! JIJ zit fout! IK ben het slachtoffer! IK heb niets verkeerd gedaan want JIJ bent vreemdgegaan.
Zo zwart wit is het vaak niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik vind dat hij wel daadkracht toont door niet alleen te roepen maar ook echt een afspraak te plannen. Ik hoop echt dat hij oprecht is. sterkte!
Alle reacties Link kopieren Quote
Kastanjez schreef:
12-09-2017 12:32
Wat een rotverhaal. Dit is ook mijn grote angst, dat man ineens komt met een verhaal dat het al jaren niet goed zit/gaat/voelt. Je hoort het zo vaak en dan denk ik 'waarom trok je je bek niet eerder open??'.

Sterkte TO!
Waarom is dat je grote angst?
Als je regelmatig echt met elkaar praat en de moeite neemt om echt naar elkaar te luisteren, als je die binding hebt met elkaar als goede basis en als je je zo veilig voelt bij elkaar dat je voor 200% eerlijk kunt zijn over alles, dan zul je niet zo snel voor verrassingen komen te staan.

Het komt nooit van 1 kant. De ene partner zal niet voor niks zijn of haar "bek" niet hebben opengetrokken. Of sterker nog, misschien is dit al veelvuldig gebeurt maar heeft de ander gewoon niet willen luisteren, het niet begrepen of het niet serieus genomen.
Twee mensen.
Alle reacties Link kopieren Quote
elfjetwaalfje schreef:
12-09-2017 05:16
Verliefdheid:
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Verliefdheid

Houden van:
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Liefde

Waarmee ik wil zeggen dat verliefdheid en houden van niet hetzelfde zijn. Een langdurige relatie kan beginnen met verliefdheid en kan duurzaam zijn door houden van.
Dit dus. Ik denk dat er maar heel weinig stellen zijn waarbij er na 20 jaar nog sprake is van "vlinders in je buik".
Alle reacties Link kopieren Quote
Pientjexxxx schreef:
12-09-2017 13:25
Dit dus. Ik denk dat er maar heel weinig stellen zijn waarbij er na 20 jaar nog sprake is van "vlinders in je buik".
Prima dat er na 20 jaar misschien geen vlinders meer in je buik zitten, maar je kan na 20 jaar toch nog wel intens van je partner houden? Overigens voel ik zelfs na 30 jaar die vlinders nog wel. Niet dagelijks misschien, maar ze zijn er nog wel degelijk.
Alle reacties Link kopieren Quote
vivamien schreef:
12-09-2017 13:09
Ja, maar dat deed TO zelf ook niet, hè? Het is natuurlijk ook niet makkelijk om een bom onder je huwelijk te leggen. Vind het (tot nu toe) wel te prijzen dat hij zijn heil niet bij een ander heeft gezocht. Want dat hoor je helaas regelmatig ook te vaak. En in dat geval denk ik inderdaad ook: had je bek opengetrokken, dan hadden we er nog iets aan kunnen doen.
Ik dacht dat ze wel vragen aan hem stelde maar steeds werd afgescheept met moe-druk-werk-enzovoort.

Overigens, ietsjes off topic, je legt natuurlijk niet meteen een bom onder je relatie als je aan je partner vraagt wat er nou toch met hem aan de hand is. Juist als je dat doet zodra het niet goed voelt (en nog een keer als het geen resultaat heeft. En nog een keer als je het niet snapt) lijkt me dat juist de mogelijke redding voor je relatie.
Alle reacties Link kopieren Quote
Suy schreef:
12-09-2017 13:24
Waarom is dat je grote angst?
Als je regelmatig echt met elkaar praat en de moeite neemt om echt naar elkaar te luisteren, als je die binding hebt met elkaar als goede basis en als je je zo veilig voelt bij elkaar dat je voor 200% eerlijk kunt zijn over alles, dan zul je niet zo snel voor verrassingen komen te staan.

Het komt nooit van 1 kant. De ene partner zal niet voor niks zijn of haar "bek" niet hebben opengetrokken. Of sterker nog, misschien is dit al veelvuldig gebeurt maar heeft de ander gewoon niet willen luisteren, het niet begrepen of het niet serieus genomen.
Twee mensen.
Ow, ik had deze nog niet gezien toen ik mijn vorige reactie schreef. Wat jij schrijft, dat is precies hoe ik denk dat het zou moeten zijn. Maar mijn man is nogal een binnenvetter. Heeft van huis uit niet echt leren praten over emoties, laat staan over negatieve emoties. Is gruwelijk conflictvermijdend. Vind het moeilijk om zijn gedachten goed onder woorden te brengen. Dat alles bij elkaar maakt dat ik wel eens bang ben dat wat ik ook doe, er toch op een gegeven moment iets ontstaat bij hem waar hij geen woorden aan weet te geven maar wel te lang laat doorsudderen.

Anonymous

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven