Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Man voelt na 20 jaar geen verliefdheid meer

12-09-2017 03:10 2934 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Omwille van de privacy schrijf ik dit onder een andere nick. Onder de gebruikelijke ben ik te herkenbaar.

Mijn man en ik zijn al meer dan twintig jaar getrouwd een we hebben twee pubers (18 en 14).

Allebei goede baan, leuke en makkelijke kinderen. Gewoon een normaal, stabiel gezin. Sinds anderhalf a twee jaar is er geleidelijk aan iets veranderd. Ik had de indruk dat mijn man me niet meer zo zag staan. Ik kon mijn vinger er niet op leggen, maar het leek wel of hij mij niet meer zo leuk en aantrekkelijk vond. Wilde nauwelijks of niet meer vrijen. Gedroeg zich vriendelijk, gezellig, niet minder attent dan anders maar er miste iets.

Hij had veel druk op zijn werk, zei hij. Moe, stress, was een fase.

Vandaag kon ik er niet meer tegen en barstte ik in bed in tranen uit. En toen kwam het. Hij voelt geen verliefdheid meer. Houdt nog wel van mij, vindt me een leuke en aantrekkelijke vrouw maar het gevoel ontbreekt.

What
The
Fuck

Hij wil nu in therapie om te kijken of het gevoel nog terugkomt. Beweert bij hoog en bij laag dat er geen ander is.

Ik weet het even niet meer. Therapie kan heel zinvol zijn als je vastloopt omdat je niet met elkaar kan praten, of omdat je alleen nog maar ruzie maakt. Daar is allemaal geen sprake van. En dus vraag ik me af of we onszelf niet voor de gek houden en of het gevoel terug kan komen door te praten. En waarover dan in godsnaam? Er zit hem niks dwars, er is niks aan de hand, hij voelt gewoon niks meer. Hij weet nog precies waarom hij verliefd op mij werd en als hij naar mij kijkt ziet hij nog steeds dezelfde vrouw, zegt hij.

Ik ben zo verdrietig. Natuurlijk ga ik mee in therapie, we hebben twee kinderen. Ik vermoed echter dat het uitdraait op een verstandshuwelijk tot de kinderen de deur uit zijn. Ik wil dat ze in een intact gezin opgroeien, met twee ouders. We hebben geen ruzie, het is verder best gezellig thuis. Maar daarna is het voor mij klaar, als er niets verandert. Langer ben ik niet bereid om mooi weer te spelen.

Maar o, wat doet het pijn. Ik dacht dat we onverwoestbaar waren. Dat ons huwelijk goed en stabiel was. Hoe kan een mens zich zo vergissen?

Update december 2018: we zijn inmiddels gescheiden en ik heb ontdekt dat er toch een ander was. Al een paar jaar. Daarom trok hij zich al jaren steeds verder terug, was niets meer goed en was ons huwelijk echt niet meer te redden. Dat hij verliefd werd neem ik hem niet kwalijk. Dat hij weg is ook niet. Maar dat hij mij zo heeft laten bungelen, dat hij niets heeft gezegd terwijl ik zo wanhopig was wel. Enfin, ik ga verder met mijn leven samen met onze twee geweldige kinderen.
yagababa wijzigde dit bericht op 26-12-2018 11:46
10.22% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Kastanjez schreef:
12-09-2017 13:45
Ik dacht dat ze wel vragen aan hem stelde maar steeds werd afgescheept met moe-druk-werk-enzovoort.

Overigens, ietsjes off topic, je legt natuurlijk niet meteen een bom onder je relatie als je aan je partner vraagt wat er nou toch met hem aan de hand is. Juist als je dat doet zodra het niet goed voelt (en nog een keer als het geen resultaat heeft. En nog een keer als je het niet snapt) lijkt me dat juist de mogelijke redding voor je relatie.
Hij heeft dan misschien wel eens gezegd dat hij het druk had, of stress, maar ik bedoel dat TO best in de gaten had dat het allemaal niet zo lekker liep. Hoe dan ook, ik kan me best voorstellen dat het voor hem ook niet makkelijk was om die bom te leggen (ik bedoelde hem dus, niet zij). Hij geeft ook aan dat hij niet meer verliefd is maar wel van zijn vrouw houdt. Wat moet hij anders? Ik deel echter wel de zorgen van anderen. Dat hij, nu hij iemand anders tegen het lijf is gelopen, deze gevoelens ineens wel durft uit te spreken. En dat vind ik absoluut een zwaktebod. Maar dat zijn insinuaties, vooralsnog heeft hij geen ander.
Alle reacties Link kopieren Quote
Suy schreef:
12-09-2017 13:20
Het valt me op dat er door mensen hier veelvuldig genoemd wordt: ooohh hij zal wel vreemdgaan. ooohhh het zal wel een midlife zijn,
Daarmee wordt zijn eigenlijke reden overruled; zijn gevoel is weg. En afgaande op het verhaal van TO, is dat niet "ineens". Het is overigens nooit "ineens". En als je dat als partner wel zo ervaart heb je zelf net zo met je kop in het zand gezeten.
Het is hard, de wereld is hard, maar deze dingen gebeuren. Gevoelens kunnen, om wat voor reden dan ook, anders of weg zijn.
En als er al een andere vrouw is dan is dat een gevolg van een al bestaande situatie waarover jullie niet hebben kunnen praten of nooit de moeite genomen hebben. Van beide kanten.

Een ander is vaak niet de oorzaak he....dus leg de focus daar ook niet op en ga ook gewoon niet in zijn telefoon kijken. Wat wil je daar mee bereiken; ahaaaa kijk eens! Zie je nou wel!! Lul! JIJ bent vreemdgegaan! JIJ zit fout! IK ben het slachtoffer! IK heb niets verkeerd gedaan want JIJ bent vreemdgegaan.
Zo zwart wit is het vaak niet.
Ik denk dat het niet gaat om de vinger wijzen, of wie er 'fout' zit. Maar meer om te achterhalen wat er nou echt speelt.

Ik ben het met je eens dat de schuld meestal wel ergens in het midden ligt.
In mijn geval was het wel zo dat de partner van de een op de ander dag niets meer voor me voelde. Daarvóór was het misschien verminderd, maar was er gewoon sprake van 'houden van'. Dus het kan wel 'ineens' zijn.
vivamien schreef:
12-09-2017 13:43
Prima dat er na 20 jaar misschien geen vlinders meer in je buik zitten, maar je kan na 20 jaar toch nog wel intens van je partner houden? Overigens voel ik zelfs na 30 jaar die vlinders nog wel. Niet dagelijks misschien, maar ze zijn er nog wel degelijk.
Houden van is toch niet hetzelfde als verliefdheid?
Alle reacties Link kopieren Quote
YagaBaba schreef:
12-09-2017 12:54
Hij is wel enorm afstandelijk, gereserveerd, op zichzelf. Nou is hij van nature ook al zo maar nog nooit zo erg als nu.

Dat vind ik ook. Hij zegt dat hij het ook niet weet. Het klinkt gewoon zo kansloos allemaal
Dat eerste herken ik wel, hij leek toen niet meer benaderbaar. Alsof ik opeens met een huisgenoot i.p.v. met een partner samenwoonde.

Op zich vind ik het wel positief dat jouw man nu hulp zoekt en jullie samen iets ondernemen. Ik hoop dat hij jou weer op emotioneel vlak in zijn leven toe kan laten.

Nogmaals veel sterkte :hug:
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik vind het alleen maar goed van je man dat hij in therapie wilt, want verliefdheid kan nou eenmaal weggaan. Dat doet hij echt niet bewust. Hij geeft dus wel veel om je, anders zou hij direct de stekker eruit trekken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Herkenbaar.. Bij ons is het dus wel uitgedraaid op een scheiding. Ex was niet meer gelukkig met ons leven. Kon niet accepteren dat ik een rolstoel nodig heb. Ik heb alleen niet het idee dat hij dat nu wel gelukkig is. Hij is nu flink aan het uitgaan, andere kledingstijl, opeens borsthaar ed scheren.. Tja..

Ik woon nu zo'n 3/4 jaar in een prachtig appartement; date weer (jaja, tinder enzo) en vermaak me prima. Alleen financieel is het wat krapper. Gelukkig krijg ik wel behoorlijk wat toeslagen en die heb ik ook hard nodig. Ex betaalt alimentatie voor de kinderen ook al is de verdeling 50/50.
Alle reacties Link kopieren Quote
Kastanjez schreef:
12-09-2017 13:48
Ow, ik had deze nog niet gezien toen ik mijn vorige reactie schreef. Wat jij schrijft, dat is precies hoe ik denk dat het zou moeten zijn. Maar mijn man is nogal een binnenvetter. Heeft van huis uit niet echt leren praten over emoties, laat staan over negatieve emoties. Is gruwelijk conflictvermijdend. Vind het moeilijk om zijn gedachten goed onder woorden te brengen. Dat alles bij elkaar maakt dat ik wel eens bang ben dat wat ik ook doe, er toch op een gegeven moment iets ontstaat bij hem waar hij geen woorden aan weet te geven maar wel te lang laat doorsudderen.
Ik vermoed dat jij goed let op hoe het gaat met je man, juist omdat hij het niet zo snel zal uitspreken.
TO merkte al eerder dat het niet zo goed ging. En in mijn geval had de partner nogal wat tegenslagen en een burnout/depressie te verduren gehad. Wat dat betreft was het geen donderslag bij heldere hemel, al had ik er niet van te voren bij stil gestaan dat zoiets kon gebeuren (sindsdien zie ik het wel vaker langskomen op dit forum).
Alle reacties Link kopieren Quote
Pientjexxxx schreef:
12-09-2017 14:04
Houden van is toch niet hetzelfde als verliefdheid?
Nee, precies, dat bedoelde ik ook. Maar als de verliefdheid over is, dan is dat toch niet het einde van een relatie?
Alle reacties Link kopieren Quote
vivamien schreef:
12-09-2017 13:09
Ja, maar dat deed TO zelf ook niet, hè?

Waar maak je dat uit op? Ik probeer al heel lang met hem te praten hierover. Te achterhalen wat er aan de hand is, wat hij nodig heeft, zoekt, mist, weet ik veel. Het antwoord was standaard dat me iets inbeeldde. Hij was gewoon druk

Het is natuurlijk ook niet makkelijk om een bom onder je huwelijk te leggen. Vind het (tot nu toe) wel te prijzen dat hij zijn heil niet bij een ander heeft gezocht. Want dat hoor je helaas regelmatig ook te vaak. En in dat geval denk ik inderdaad ook: had je bek opengetrokken, dan hadden we er nog iets aan kunnen doen.
Nou, tof dat hij me niet heeft laten zitten voor een ander. Heel fideel van hem.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb overigens niet de indruk dat er een ander in het spel is. Ik steek nergens mijn hand voor in het vuur maar ik heb de indruk dat hij eerlijk is tegen mij.

Man zoekt nu veel toenadering, wil ineens knuffels, brengt mij koffie en thee. Is zelfs mee geweest om te kijken bij mijn sport. Op eigen initiatief.

De slachtoffer rol zoals Suy die beschrijft herken ik niet. Al ben ik natuurlijk enorm verdrietig en ook wel boos. Vooral omdat hij mij zo lang aan het lijntje heeft gehouden. Als hij vreemd gegaan is dan zij dat zo. Is voor mij green dealbreaker. Had in dat geval wel liever gehad dat hij had gezorgd dat ik er geen last van had.

Heb hem ook gevraagd wat er voor hem veranderd was in onze relatie, zoals iemand hier suggereerde. Niks, zegt híj, behalve hijzelf. Is er iets in míj? Nee, ook niet.

De therapeut zei aan de telefoon dat ze dacht dat hier wel samen uit te komen was. Ik hoop het maar. Ik sta open voor verandering, veel meer dan mijn man zelf, denk ik. Maar ik kan geen gedachten lezen jammer genoeg. Hij zal zich dus toch uit moeten spreken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Mannenshampoo schreef:
12-09-2017 14:13
Ik vind het alleen maar goed van je man dat hij in therapie wilt, want verliefdheid kan nou eenmaal weggaan. Dat doet hij echt niet bewust. Hij geeft dus wel veel om je, anders zou hij direct de stekker eruit trekken.
Absoluut waar. Dank je wel
Alle reacties Link kopieren Quote
TO ik hoop dat de therapeut wat meer naar boven kan krijgen. Misschien is je man 'gewoon' overspannen/depressief en is hij een tijdje meer bezig geweest met overleven dan echt leven. Heeft hij jou daardoor uit het oog en hart verloren en dacht hij dat het gevoel vanzelf wel terug zou komen. (Ik roep maar wat hoor, ben zelf geen psycholoog)

Ik vind het een goed teken dat hij nu wél initiatief toont en in therapie gaat. Hij gooit de handdoek in ieder geval niet in de ring.

Wat ik nog wilde zeggen: misschien is therapie of een gesprek met een goede vriend/vriendin voor jou ook fijn. Om even je hart te kunnen luchten.
Alle reacties Link kopieren Quote
YagaBaba schreef:
12-09-2017 16:28
Nou, tof dat hij me niet heeft laten zitten voor een ander. Heel fideel van hem.
Zo bedoelde ik het niet. Ik heb het over die lamzakken die dat wel op die manier doen. En daarbij had ik niet begrepen dat jij dit al regelmatig bij hem had aangekaart. Zo kwam het niet op mij over.
Nogmaals, ik kan me voorstellen dat je heel erg geschrokken bent, boos ook, maar volgens mij doet je man toch wel enorm zijn best om er nog iets van te maken. En dat staat hem toch te prijzen? Je kunt in de slachtofferrol gaan zitten, of er samen aan gaan werken. En volgens mij heeft hij die intentie wel. En jij ook. Dus er is nog hoop.
Alle reacties Link kopieren Quote
YagaBaba schreef:
12-09-2017 16:43
Ik heb overigens niet de indruk dat er een ander in het spel is. Ik steek nergens mijn hand voor in het vuur maar ik heb de indruk dat hij eerlijk is tegen mij.

Man zoekt nu veel toenadering, wil ineens knuffels, brengt mij koffie en thee. Is zelfs mee geweest om te kijken bij mijn sport. Op eigen initiatief.

De slachtoffer rol zoals Suy die beschrijft herken ik niet. Al ben ik natuurlijk enorm verdrietig en ook wel boos. Vooral omdat hij mij zo lang aan het lijntje heeft gehouden. Als hij vreemd gegaan is dan zij dat zo. Is voor mij green dealbreaker. Had in dat geval wel liever gehad dat hij had gezorgd dat ik er geen last van had.

Heb hem ook gevraagd wat er voor hem veranderd was in onze relatie, zoals iemand hier suggereerde. Niks, zegt híj, behalve hijzelf. Is er iets in míj? Nee, ook niet.

De therapeut zei aan de telefoon dat ze dacht dat hier wel samen uit te komen was. Ik hoop het maar. Ik sta open voor verandering, veel meer dan mijn man zelf, denk ik. Maar ik kan geen gedachten lezen jammer genoeg. Hij zal zich dus toch uit moeten spreken.
Je hebt niet de indruk dat er een ander is, maar hij bewaakt toch de telefoon met zijn leven? Wijzigt elke 6 wkn zijn wachtwoord? Waarom doet ie dat dan?
Alle reacties Link kopieren Quote
vivamien schreef:
12-09-2017 17:29
Zo bedoelde ik het niet. Ik heb het over die lamzakken die dat wel op die manier doen. En daarbij had ik niet begrepen dat jij dit al regelmatig bij hem had aangekaart. Zo kwam het niet op mij over.
Nogmaals, ik kan me voorstellen dat je heel erg geschrokken bent, boos ook, maar volgens mij doet je man toch wel enorm zijn best om er nog iets van te maken. En dat staat hem toch te prijzen? Je kunt in de slachtofferrol gaan zitten, of er samen aan gaan werken. En volgens mij heeft hij die intentie wel. En jij ook. Dus er is nog hoop.
Er zit weinig anders op dan er samen voor te gaan. Hij doet in ieder geval zichtbaar erg zijn best en dat is erg fijn. Het is natuurlijk ook niet allemaal in één keer opgelost.
Alle reacties Link kopieren Quote
YagaBaba schreef:
12-09-2017 18:16
Er zit weinig anders op dan er samen voor te gaan. Hij doet in ieder geval zichtbaar erg zijn best en dat is erg fijn. Het is natuurlijk ook niet allemaal in één keer opgelost.
Denk ik heel slecht als ik denk dat hij die dingen doet uit een gevoel van schuld?

Is zijn telefoongedrag ergens veranderd, of was ie altijd al zo spastisch met zn telefoon?
Alle reacties Link kopieren Quote
Misschien een hele rare vraag, en de kans is ook zeer klein maar je verhaal klinkt mij zeer bekend in de oren.

Ken ook een man die 20 jaar getrouwd is en we hebben de laatste 2 jaar contact. Met welke letter begint z'n naam? Misschien is het zelfde persoon. Ik herken namelijk ook wat andere puntjes uit je verhaal
zonnebloem1234 schreef:
12-09-2017 19:49
Met welke letter begint z'n naam?

Je zou ook zelf de eerste letter kunnen noemen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Suy schreef:
12-09-2017 13:20
Het valt me op dat er door mensen hier veelvuldig genoemd wordt: ooohh hij zal wel vreemdgaan. ooohhh het zal wel een midlife zijn,
Daarmee wordt zijn eigenlijke reden overruled; zijn gevoel is weg. En afgaande op het verhaal van TO, is dat niet "ineens". Het is overigens nooit "ineens".
O, jawel hoor. Men komt een ander tegen. Vlam slaat in de pan en daarmee verandert alles. Die twijfels komen niet uit de lucht vallen. Verliefdheid zorgt voor een tijdelijke gekte. Midlife, nieuw liefje en behoefte aan meer. Het gras aan de andere kant lijkt ineens veel groener.
Opvallend ook dat degene die vreemdgaat altijd gelijk in therapie wil, alsof ze daarmee willen laten zien dat het om iets heel anders draait. ' Het komt niet door jou, het ligt aan mij'
Kom op zeg, zeg dan eerlijk dat je met je kop en lijf bij een ander zit. Een vrouwelijke collega misschien?
Alle reacties Link kopieren Quote
zonnebloem1234 schreef:
12-09-2017 19:49
Misschien een hele rare vraag, en de kans is ook zeer klein maar je verhaal klinkt mij zeer bekend in de oren.

Ken ook een man die 20 jaar getrouwd is en we hebben de laatste 2 jaar contact. Met welke letter begint z'n naam? Misschien is het zelfde persoon. Ik herken namelijk ook wat andere puntjes uit je verhaal
:facepalm:
Alle reacties Link kopieren Quote
Dus eens met minke.
Hij gaat vreemd. Al het andere gedraai is bullshit. Hij wil gewoon niet de kwaaie pier zijn in dit verhaal, vandaar het zand in de ogen strooien met therapie en aardig doen. Schuldgevoelens.
lila01 wijzigde dit bericht op 12-09-2017 20:15
0.95% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
julius schreef:
12-09-2017 18:23
Denk ik heel slecht als ik denk dat hij die dingen doet uit een gevoel van schuld?

Is zijn telefoongedrag ergens veranderd, of was ie altijd al zo spastisch met zn telefoon?
Nee. Is hij al jaren. Niks nieuws.
Alle reacties Link kopieren Quote
Inktlijn schreef:
12-09-2017 17:18
TO ik hoop dat de therapeut wat meer naar boven kan krijgen. Misschien is je man 'gewoon' overspannen/depressief en is hij een tijdje meer bezig geweest met overleven dan echt leven. Heeft hij jou daardoor uit het oog en hart verloren en dacht hij dat het gevoel vanzelf wel terug zou komen. (Ik roep maar wat hoor, ben zelf geen psycholoog)

Ik vind het een goed teken dat hij nu wél initiatief toont en in therapie gaat. Hij gooit de handdoek in ieder geval niet in de ring.

Wat ik nog wilde zeggen: misschien is therapie of een gesprek met een goede vriend/vriendin voor jou ook fijn. Om even je hart te kunnen luchten.
Dit is inderdaad ongeveer zijn verhaal. Ik weet het niet. Het zou kunnen.
Alle reacties Link kopieren Quote
appelientjex schreef:
12-09-2017 17:39
Je hebt niet de indruk dat er een ander is, maar hij bewaakt toch de telefoon met zijn leven? Wijzigt elke 6 wkn zijn wachtwoord? Waarom doet ie dat dan?
O, vreemdgaan is geen dealbreaker voor jou TO, zie ik. Nou, mooi. Voor hem misschien wel? Wachten is misschien op die andere vrouw? Tot zij de knoop doorhakt?
Alle reacties Link kopieren Quote
In het beste geval is dit een wake-up call voor jullie relatie. In het slechtste geval maakt hij al plannen voor de toekomst met iemand anders.

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven