Relaties
alle pijlers
mijn vrouw gaat vreemd
maandag 10 juni 2013 om 19:39
Ik ben een man van 34 en mijn vrouw is 29. 6 weken terug ben ik er achter gekomen dat zij vreemd gaat met een collega van haar sinds januari. net daarvoor zijn we eenweekend in Parijs geweest en heeft ze mij op de heenweg vertelt dat ze zit te denken om een einde aanonze relatie te maken toenhad ik direct door dat er een ander in het spel was. Dus de week daarna heb ik alles ondekt op haar tablet etc. We hebben eenkind van1,5 jaar en vind het echt schaamteloos. Zij heet een postnataledpressie gehad na de geboorte waabij ik haar ontzettend heb gesteund. In januari is mijn vader door het lint gegaan en diect gaan scheiden van mijn moeder na 40 jaar huwelijk en we hebben hem nooit weer gezien terwijl we een goede familieband hadden. Het was dus emotioneel een heftig jaar en mevrouwtje gaat vreemd na 10 jaar huwelijk en een kind van 1,5. Ik was er kapot van 4 weken lang. Ze heeft gezegd dat ze direct gestopt is. Na 4 weken kom ik er achter dat ze vrolijk doorgaat met mailen etc. Nu weer 2 weken later gaat het nog steeds door. Wanneer ik aandring op een scheiding wil ze dit absoluut niet maar ze is wel verliefd. Ik weet bij god niet wat ik moet doen. Ik wil niet net als mijn vader binnen 2 maand scheiden en later spijt krijgen. Ook vind ik het verschrikelijk voor onze zoon. Ik wil ook niet als een speelbal worden gebruikt om deze verliefdheid verder te onderzoeken. Als ik ga scheiden wordt ik een weekend vader terwijl ik nu een goede band met hem heb mede omdat ik ouderschaps verlof heb. Help!
maandag 10 juni 2013 om 21:37
Ik snap het verschil ook niet. Maakt niet uit of et een man of vrouw betreft, zo ga je niet met elkaar om.
Ik vind in voor en tegen spoed, er wordt helemaal niemand het huis uit gegooid. Je kunt hooguit na alles tot op de bodem te hebben uitgezocht, relatietherapie etc, beslissen niet verder te gaan. En dan moet je dus samen kijken hoe je het uit elkaar gaan het beste kunt regelen. Maar iemand uit huis gooien, kan gewoon niet. Zeker wanneer er kinderen in het spel zijn.
Ik vind in voor en tegen spoed, er wordt helemaal niemand het huis uit gegooid. Je kunt hooguit na alles tot op de bodem te hebben uitgezocht, relatietherapie etc, beslissen niet verder te gaan. En dan moet je dus samen kijken hoe je het uit elkaar gaan het beste kunt regelen. Maar iemand uit huis gooien, kan gewoon niet. Zeker wanneer er kinderen in het spel zijn.
maandag 10 juni 2013 om 21:50
:
Hey Amand.. vind je dit lekker? Dat je een keer wel op je stokpaard mag rijden?
http://flickriver.com/photos/wijkerslooth/tags/stokpaard/
maandag 10 juni 2013 om 21:51
maandag 10 juni 2013 om 21:52
maandag 10 juni 2013 om 21:58
Dat is inderdaad heel erg naïef, sorry dat ik het zo zeg.:
Moet ik onder ede antwoorden?
Volgens mij spreken de feiten voor zichzelf, trouwens. Ik was zelf ooit een naïeve man die meende dat vrouwen uitsluitend op basis van hun vrouw-zijn betere ouders zouden zijn. Inmiddels weet ik wel beter dan dat zoiets sekse-afhankelijk is.
maandag 10 juni 2013 om 21:59
Maar vooral ook bijzonder rancuneus en dat vind ik dan toch weer een beetje jammer. En dan andere mannen adviseren hoe je dat klotewijf zo mooi mogelijk een poot uit kan draaien en zonder enige vorm van menselijkheid van eene tweeje hoppeteeje onder de brug moet werpen.
Het gaat hier om mensen. Om een vrouw die verliefd werd op haar collega. Om in de war zijn en de weg kwijt zijn. Man of vrouw.. een béétje menselijkheid zou op zijn plaats zijn.
Ik hoop dat TO het op zijn eigen manier aanpakt. En zich niet laat volpompen met haat door een man die elk greintje mededogen lijkt kwijt te zijn.
maandag 10 juni 2013 om 22:00
Wat je schrijft was niet mijn situatie, maar wat je schrijft gaat helaas ongeveer wel op in veel zaken. Alsof het voor kinderen geen verschil maakt of hun full-time werkende vader 12 van de 14 dagen onbereikbaar is, ten opzichte van de situatie dat ze gewoon elke dag samen eten, de avond doorbrengen en in hetzelfde huis slapen
maandag 10 juni 2013 om 22:01
Ja precies, dit topic gaat over mij. Niet over een TO wiens vrouw buiten de deur neukt, na ontdekking nog meer buiten de deur neukt en er niets aan wil veranderen. Nee, het gaat over mij. Niet over TO's buiten de deur neukende moeder van zijn kind van 1,5 jaar oud.:
[...]
Maar vooral ook bijzonder rancuneus en dat vind ik dan toch weer een beetje jammer. En dan andere mannen adviseren hoe je dat klotewijf zo mooi mogelijk een poot uit kan draaien en zonder enige vorm van menselijkheid van eene tweeje hoppeteeje onder de brug moet werpen.
Het gaat hier om mensen. Om een vrouw die verliefd werd op haar collega. Om in de war zijn en de weg kwijt zijn. Man of vrouw.. een béétje menselijkheid zou op zijn plaats zijn.
Ik hoop dat TO het op zijn eigen manier aanpakt. En zich niet laat volpompen met haat door een man die elk greintje mededogen lijkt kwijt te zijn.
