Relaties
alle pijlers
mijn vrouw gaat vreemd
maandag 10 juni 2013 om 19:39
Ik ben een man van 34 en mijn vrouw is 29. 6 weken terug ben ik er achter gekomen dat zij vreemd gaat met een collega van haar sinds januari. net daarvoor zijn we eenweekend in Parijs geweest en heeft ze mij op de heenweg vertelt dat ze zit te denken om een einde aanonze relatie te maken toenhad ik direct door dat er een ander in het spel was. Dus de week daarna heb ik alles ondekt op haar tablet etc. We hebben eenkind van1,5 jaar en vind het echt schaamteloos. Zij heet een postnataledpressie gehad na de geboorte waabij ik haar ontzettend heb gesteund. In januari is mijn vader door het lint gegaan en diect gaan scheiden van mijn moeder na 40 jaar huwelijk en we hebben hem nooit weer gezien terwijl we een goede familieband hadden. Het was dus emotioneel een heftig jaar en mevrouwtje gaat vreemd na 10 jaar huwelijk en een kind van 1,5. Ik was er kapot van 4 weken lang. Ze heeft gezegd dat ze direct gestopt is. Na 4 weken kom ik er achter dat ze vrolijk doorgaat met mailen etc. Nu weer 2 weken later gaat het nog steeds door. Wanneer ik aandring op een scheiding wil ze dit absoluut niet maar ze is wel verliefd. Ik weet bij god niet wat ik moet doen. Ik wil niet net als mijn vader binnen 2 maand scheiden en later spijt krijgen. Ook vind ik het verschrikelijk voor onze zoon. Ik wil ook niet als een speelbal worden gebruikt om deze verliefdheid verder te onderzoeken. Als ik ga scheiden wordt ik een weekend vader terwijl ik nu een goede band met hem heb mede omdat ik ouderschaps verlof heb. Help!
maandag 10 juni 2013 om 22:05
Als zij eruit is?? Ik zou daar niet op gaan wachten to. Ik zou jezelf niet als speelbal opstellen en heeeeeeel hard gaan bedenken of jij nog wel met haar verder wilt ipv andersom.
En ik zou aandringen op co ouderschap en de boel heeeeeeel erg goed voor jezelf uitzoeken voordat je scheidingspapieren onder haar neus douwt. Ze klinkt niet als iemand die zich veel aantrekt van gevolgen voor anderen, dus ik zou je eigen gevolgen goed uitzoeken. Haal evt. Jouw deel van het geld van gezamenlijke rekening af. Ga bij de bank langs hoe je het verstandigst de hypotheek kunt scheiden (als je die hebt) of zoek uit bij woningbouw wie recht heeft op het huis als jullie uit elkaar gaan, etc. Zorg dat je jezelf indekt voor je kind, zodat je alles in huis hebt voor co ouderschap en je voor je kind kunt blijven zorgen.
En verder, klote voor je!
maandag 10 juni 2013 om 22:07
Ik denk dat als je het mijn man zou vragen, hij ook zou zeggen dat ik de betere ouder ben van ons twee. Daar ben ik het niet mee eens maar ik begrijp de gedachte wel, heb het er een aantal keer met hem over gehad. Het is trouwens jammer (understatement) als dat dan tegen je gebruikt wordt.:
Moet ik onder ede antwoorden?
Volgens mij spreken de feiten voor zichzelf, trouwens. Ik was zelf ooit een naïeve man die meende dat vrouwen uitsluitend op basis van hun vrouw-zijn betere ouders zouden zijn. Inmiddels weet ik wel beter dan dat zoiets sekse-afhankelijk is.
maandag 10 juni 2013 om 22:07
Laten we het eens omdraaien:
Bullshit. Echt belachelijk hoe jij tracht gedrag van iemand die liegt en bedriegt te vergoelijken. TO heeft in mijn ogen groot gelijk dat hij niet met zich laat sollen en nu dus door pakt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 10 juni 2013 om 22:08
Ja? En? Dus? Hij is gekwetst, zij heeft met een ander geneukt dat had ze niet moeten doen, helemaal waar. Ze heeft hem belogen en bedrogen, absoluut.
Dus boeten moet de heks, in de fik met pek en veren. Net als jouw ex. Dat zal haar leren.
Toch hoop ik dat hij een hart heeft. Nee, hij hoeft haar dekbed niet op te schudden, hij hoeft de lopen niet uit te leggen. Maar hij kan haar wel als mens blijven behandelen. Dat wil jij ook graag toch, als mens behandelt worden?
maandag 10 juni 2013 om 22:14
Sorry hoor, als iedereen een postnatale depressie als excuusbrief zou opvoeren om vreemd te gaan, dan kun je vele relaties vaarwel zeggen.
Als je ongelukkig bent, dan kruip je niet bij een ander in bed, maar ga je het gesprek aan.
En voor veel vrouwen is een kind krijgen wennen. Haha, laat dat nu net ook het geval zijn voor mannen. Die moeten net zo hard wennen.
Slappe hap, meer woorden heb ik er niet voor. En dan ook nog eens liegen alsof het gedrukt staat. To wilde haar ruimte geven, maar mevrouwtje misbruikt dit kleine beetje vertrouwen wat over was en gaat vrolijk verder met haar lover.
Ik zou er klaar mee zijn!
maandag 10 juni 2013 om 22:15
Scamp, dat geloof je toch niet echt? Ken jij de vrouw? Heeft ze gezegd dat haar kind met een steen om de nek de rivier in kan? Als het kind kon praten zou het zeggen: Pap, mam, maak het goed. Ik heb jullie beiden zo lief en wil jullie zo graag onder één dak.
En ja, iemand zonder familie in de buurt de straat opschoppen vind ik onmenselijk. Sterker nog, dat doe je met je hond nog niet eens. Je veilige plek afpakken, het dak boven je hoofd weghalen. Het is fucking maar seks. Daar is in de regel wel uit te komen hoor. Er zijn issues, zoveel is duidelijk. Maar het is wel verdomde makkelijk lullen vanaf de zijlijn.
En ja, iemand zonder familie in de buurt de straat opschoppen vind ik onmenselijk. Sterker nog, dat doe je met je hond nog niet eens. Je veilige plek afpakken, het dak boven je hoofd weghalen. Het is fucking maar seks. Daar is in de regel wel uit te komen hoor. Er zijn issues, zoveel is duidelijk. Maar het is wel verdomde makkelijk lullen vanaf de zijlijn.
maandag 10 juni 2013 om 22:15
:
[...]
Wat je schrijft was niet mijn situatie, maar wat je schrijft gaat helaas ongeveer wel op in veel zaken. Alsof het voor kinderen geen verschil maakt of hun full-time werkende vader 12 van de 14 dagen onbereikbaar is, ten opzichte van de situatie dat ze gewoon elke dag samen eten, de avond doorbrengen en in hetzelfde huis sliepen
Maakt heel veel verschil uit, voor de kinderen is een scheiding het meest ingrijpend. Maar de beslissing om uit elkaar te gaan, brengt dat nu eenmaal vaak met zich mee tenzij beide ouders akkoord gaan met co-ouderschap.
Vette pech natuurlijk dat jij het tot 2x aan toe zo slecht getroffen hebt met de moeders van jouw kinderen.
maandag 10 juni 2013 om 22:16
Zelf heb ik ook een depressie op gelopen na de bevalling van mijn eerste kind. En een flinke ook. Na een half jaar pas begon ik weer iets op te krabbelen Met de nadruk op iets. Maar geen haar op mijn hoofd die er over dacht om vreemd te gaan. ( ooh ik heb toch een depressie dus dan mag dat?)
Het lijkt mij echt verschrikkelijk om een partner te hebben die niet van mij wil scheiden maar ondertussen wel verliefd is op een ander en mij dat ook laat merken.
Ik denk dat ik er alles voor over heb om uit die situatie te komen.
Het lijkt mij echt verschrikkelijk om een partner te hebben die niet van mij wil scheiden maar ondertussen wel verliefd is op een ander en mij dat ook laat merken.
Ik denk dat ik er alles voor over heb om uit die situatie te komen.
maandag 10 juni 2013 om 22:19
Ik zou er geloof ik niet klaar mee zijn na 9 jaar een prima relatie te hebben gehad. Het lijkt mij heel moeilijk. In die zin snap ik ook prima wat Rooss zegt, zo zou ik er denk ik zelf eerder instaan. Misschien onterecht, geen idee.
Maar ik begrijp ook heel goed dat het voor anderen direct klaar zou zijn.
Maar ik begrijp ook heel goed dat het voor anderen direct klaar zou zijn.
maandag 10 juni 2013 om 22:19
Hè goed om te lezen dat er nog een verstandig mens wakker is...
Inderdaad, haar verblijfplaats is niet jouw probleem. Desnoods gaat ze naar de daklozenopvang, in dit geval des te beter. Praat met je werkgever, neem voor die extra dag voorlopig (zorg) verlof op. Vraag haar om alimentatie en bied haar een omgangsregeling aan voor 2x per 14 dagen.
Ook ik denk dat je een sterke zaak hebt!
