Relaties
alle pijlers
mijn vrouw gaat vreemd
maandag 10 juni 2013 om 19:39
Ik ben een man van 34 en mijn vrouw is 29. 6 weken terug ben ik er achter gekomen dat zij vreemd gaat met een collega van haar sinds januari. net daarvoor zijn we eenweekend in Parijs geweest en heeft ze mij op de heenweg vertelt dat ze zit te denken om een einde aanonze relatie te maken toenhad ik direct door dat er een ander in het spel was. Dus de week daarna heb ik alles ondekt op haar tablet etc. We hebben eenkind van1,5 jaar en vind het echt schaamteloos. Zij heet een postnataledpressie gehad na de geboorte waabij ik haar ontzettend heb gesteund. In januari is mijn vader door het lint gegaan en diect gaan scheiden van mijn moeder na 40 jaar huwelijk en we hebben hem nooit weer gezien terwijl we een goede familieband hadden. Het was dus emotioneel een heftig jaar en mevrouwtje gaat vreemd na 10 jaar huwelijk en een kind van 1,5. Ik was er kapot van 4 weken lang. Ze heeft gezegd dat ze direct gestopt is. Na 4 weken kom ik er achter dat ze vrolijk doorgaat met mailen etc. Nu weer 2 weken later gaat het nog steeds door. Wanneer ik aandring op een scheiding wil ze dit absoluut niet maar ze is wel verliefd. Ik weet bij god niet wat ik moet doen. Ik wil niet net als mijn vader binnen 2 maand scheiden en later spijt krijgen. Ook vind ik het verschrikelijk voor onze zoon. Ik wil ook niet als een speelbal worden gebruikt om deze verliefdheid verder te onderzoeken. Als ik ga scheiden wordt ik een weekend vader terwijl ik nu een goede band met hem heb mede omdat ik ouderschaps verlof heb. Help!
maandag 10 juni 2013 om 22:22
TO je hebt je vrouw al een tweede kans gegeven begrijp ik en ze heeft besloten dat ze die langs zich neerlegt. Mij lijkt het dat het dan zinloos is om verder te vechten. Om aan je relatie te kunnen werken moet je dat met twee doen. In dit geval is dat uitgesloten.
Dus wat doe je dan? Je gaat met je vrouw rond te tafel zitten en zegt waar het op staat: of ze stopt volledig met die onzin en vecht met alles wat ze in zich heeft voor jullie huwelijk OF ze kan haar koffers pakken en zich melden bij haar nieuwe vlam. Dan zoeken ze het samen maar uit.
Vervolgens scheiding aanvragen en alles 50/50 verdelen. Eerlijk is eerlijk. Laat ALLES maar dan ook echt ALLES op papier vastleggen omtrent financiële afspraken en afspraken rond jullie kind. Elk detail omschrijven zodat er later geen discussie kan ontstaan. Jullie kunnen altijd afwijken van deze afspraken als dat toch beter uitkomt voor jullie (ook dit doe je via mail zodat het op papier staat). Indien er dan nog discussie is ga je terug naar originele afspraken.
Het kan er lelijk aan toe gaan tijdens en na een scheiding. Het is dus voor alle partijen (ook het kind) dat er duidelijkheid is en geen ruimte voor discussie. (Uiteraard wel voor door jullie beiden overeengekomen wijzigingen)
Wat de uitkomst van het gesprek ook moge zijn (scheiding of samen werken aan jullie huwelijk): ontzettend veel sterkte! Je hebt het niet makkelijk nu. Ik zou ook helemaal stuk zijn. Verzorg jezelf.
Dus wat doe je dan? Je gaat met je vrouw rond te tafel zitten en zegt waar het op staat: of ze stopt volledig met die onzin en vecht met alles wat ze in zich heeft voor jullie huwelijk OF ze kan haar koffers pakken en zich melden bij haar nieuwe vlam. Dan zoeken ze het samen maar uit.
Vervolgens scheiding aanvragen en alles 50/50 verdelen. Eerlijk is eerlijk. Laat ALLES maar dan ook echt ALLES op papier vastleggen omtrent financiële afspraken en afspraken rond jullie kind. Elk detail omschrijven zodat er later geen discussie kan ontstaan. Jullie kunnen altijd afwijken van deze afspraken als dat toch beter uitkomt voor jullie (ook dit doe je via mail zodat het op papier staat). Indien er dan nog discussie is ga je terug naar originele afspraken.
Het kan er lelijk aan toe gaan tijdens en na een scheiding. Het is dus voor alle partijen (ook het kind) dat er duidelijkheid is en geen ruimte voor discussie. (Uiteraard wel voor door jullie beiden overeengekomen wijzigingen)
Wat de uitkomst van het gesprek ook moge zijn (scheiding of samen werken aan jullie huwelijk): ontzettend veel sterkte! Je hebt het niet makkelijk nu. Ik zou ook helemaal stuk zijn. Verzorg jezelf.
maandag 10 juni 2013 om 22:26
Ja, dat heb ik ook. Daarom vind ik het niet direct einde oefening als 1 van de twee tijdelijk gaat bivakkeren in een hotel oid. Want in hoeverre die PND een rol speelt, I don't know. Kan mij wel indenken dat het voor TO nu te heftig en te confronterend is, en dat hij behoefte heeft aan wat rust. Lijkt mij voor de kleine ook beter.
Ik zou het vergelijken met een gokverslaafde partner. Dan is het in een aantal situaties ook aan te raden om ter bescherming van de andere gezinsleden even een break te nemen (en aanverwante maatregelen). Hoeft niet gelijk het einde van het huwelijk te zijn, maar misschien net genoeg voor de ander om te beseffen wat er op het spel staat. En hulp zoeken.
Zeker omdat TO aangeeft dat wat hem betreft er zeker nog sterke gevoelens zijn. Dus wel nog een basis om mee verder te werken. Dat wordt moeilijker als je nog maanden als kat en hond op elkaars lip zit.
Doe mee:https://forum.viva.nl/overig/attentie-grote-volkstelling-vivaforum/list_messages/479403/16?start=400
maandag 10 juni 2013 om 22:44
TO luister alsjeblieft niet naar de adviezen waarin wordt gezegd dat je je vrouw maar uit huis moet zetten (op basis van wraakgevoelens). Jullie kind heeft beide ouders nodig en dat zij vreemdgaat betekent niet dat zij nu ineens een slechte ouder is.
Besluiten jullie om uit elkaar te gaan, zorg dan dat je co-ouderschap krijgt en zie je ex dan als moeder van je kind en niet als vreemdgaande feeks. (Haar gedrag naar jou toe en haar ouderschap zijn twee verschillende dingen.)
Besluiten jullie om uit elkaar te gaan, zorg dan dat je co-ouderschap krijgt en zie je ex dan als moeder van je kind en niet als vreemdgaande feeks. (Haar gedrag naar jou toe en haar ouderschap zijn twee verschillende dingen.)
maandag 10 juni 2013 om 22:48
Eens maar dat hij gaat ingrijpen en dus geen relatie meer met haar wil lijkt me ook een vrij logisch gevolg van haar gedrag. Ze behandelt de vader van haar kind trouwens ook slecht en met weinig respect. Dat dit geen reden is om dat ook te terug te doen lijkt me duidelijk en dat is ook zeker niet in het belang van hun zoon. Maar niets doen en deze vrouw haar gang laten gaan is ook geen optie lijkt me.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 10 juni 2013 om 22:53
).
maandag 10 juni 2013 om 23:14
Niet uit wraakgevoel maar omdat ik het niet zou kunnen verdragen om degene van wie ik hou, verliefd te zien doen tegen een ander.
Deze vrouw blijft over TO's duidelijk aangegeven grenzen walsen.
Dat is toch niet te verkroppen na 9 jaar goede relatie?
En ja, zij moet weg want zij heeft deze situatie veroorzaakt terwijl ze kon voorzien dat uit elkaar gaan dan de consequentie zou zijn.
Toch koos zij ervoor haar affaire door te zetten. Dat zegt al genoeg over op welke plaats zíj haar kind zet.
maandag 10 juni 2013 om 23:19
Anyway, TO. Het is jouw verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat jullie kind stabiel opgroeit. Je aanstaande ex heeft al aangetoond de benodigde stabiliteit daar niet voor op te kunnen brengen, dus het is aan jou om daar wel voor te zorgen.
Dus: zorg dat je de leiding houdt; hou je kind in de GBA op jouw adres ingeschreven. Daar hangt zo'n beetje alles vanaf.
En zorg dat de aanvraag voor scheiding bij de rechtbank ligt voordat je aanstaande ex besluit minder te gaan werken.
Dus: zorg dat je de leiding houdt; hou je kind in de GBA op jouw adres ingeschreven. Daar hangt zo'n beetje alles vanaf.
En zorg dat de aanvraag voor scheiding bij de rechtbank ligt voordat je aanstaande ex besluit minder te gaan werken.
maandag 10 juni 2013 om 23:57
wat vreselijk voor je.
Ik snap dat je er van in de war raakt, maar als zij zo blijft belazeren, waar vecht je dan nog voor?
Jij vecht alleen, en kennelijk al vanaf januari.
Verliefde vrouwen zijn net zo koppig als een paard.
Zij moet ook echt voor jou gaan en je vertrouwen terug winnen.
Maar zoals het nu gaat maakt ze jou alleen maar kapot.
Ik snap dat je geen weekeind vader wil zijn, maar dat hoeft ook niet perse.
Je wil ook geen speelballetje zijn zeg je, maar als je zo over je heen laat lopen, dan ben je dat straks wel.
Ik snap dat je er van in de war raakt, maar als zij zo blijft belazeren, waar vecht je dan nog voor?
Jij vecht alleen, en kennelijk al vanaf januari.
Verliefde vrouwen zijn net zo koppig als een paard.
Zij moet ook echt voor jou gaan en je vertrouwen terug winnen.
Maar zoals het nu gaat maakt ze jou alleen maar kapot.
Ik snap dat je geen weekeind vader wil zijn, maar dat hoeft ook niet perse.
Je wil ook geen speelballetje zijn zeg je, maar als je zo over je heen laat lopen, dan ben je dat straks wel.
![;-]](https://forum.viva.nl/smilies/79_wink.gif){kind=small}
dinsdag 11 juni 2013 om 00:46
:
[...]
Ja eens en dat advies geldt net zo goed voor dochters hoor!
Ja, voor dochters ook. Toch hebben die het altijd nog zelf in de hand of ze bijvoorbeeld een kindje laten komen of niet.
En als het kindje komt, bepaalt zij toch in de meeste gevallen in hoeverre zij de vader deel laat uitmaken van zijn/haar leven. Vooral als ze niet getrouwd zijn.
dinsdag 11 juni 2013 om 01:17
[quote]:
Hoe langer je in dit topic blijft reageren, TO, hoe meer het jouw schuld zal worden dat zij vreemdgaat. Let maar op.
[quote]
Hoe kun je nu iemand de schuld geven als je niet weet hoe de situatie was Amand? Hoe de relatie was na de geboorte van het kind, hoe de postnatale depressie en zijn ondersteuning daarin was... Allemaal dingen waar wij niets van weten.
Misschien is het de schuld van de vrouw, zij heeft tenslotte die stap gezet om vreemd te gaan. Maar aan de andere kant.... vreemdgaan doe je niet zomaar.
Dus misschien ligt de schuld wel bij beiden.
Is daar niet zo'n mooi ouderwets spreekwoord over:
"Waar er 2 vechten hebben er 2 schuld" of zoiets
Hoe langer je in dit topic blijft reageren, TO, hoe meer het jouw schuld zal worden dat zij vreemdgaat. Let maar op.
[quote]
Hoe kun je nu iemand de schuld geven als je niet weet hoe de situatie was Amand? Hoe de relatie was na de geboorte van het kind, hoe de postnatale depressie en zijn ondersteuning daarin was... Allemaal dingen waar wij niets van weten.
Misschien is het de schuld van de vrouw, zij heeft tenslotte die stap gezet om vreemd te gaan. Maar aan de andere kant.... vreemdgaan doe je niet zomaar.
Dus misschien ligt de schuld wel bij beiden.
Is daar niet zo'n mooi ouderwets spreekwoord over:
"Waar er 2 vechten hebben er 2 schuld" of zoiets
