Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Mijn zoon is homo

14-10-2018 15:44 275 berichten
Na aanleiding van een ander topic wil ik deze aanmaken voor moeder van kinderen die gay zijn en samen willen praten over de leuke en minder leuke dingen die dit met zich meebrengt.

Mijn zoon in homosexueel. Hij is nu 13, wist het zelf toen hij 8 was en heeft het ons verteld toen hij 10 was.

Mijn eerste reactie was een volledige liefdevolle acceptatie (we hadden zelf al een vermoeden vanaf zijn 4e)

Mijn tweede reactie was: 'oh nee!'

Zijn leven wordt bij voorbaat al zwaarder omdat hij met mensen te maken krijgt die hem niet zullen accepteren. Hem daarom zullen negeren, of erger, fysiek iets aan willen doen.

Mensen die uit naam van een geloof hem als minderwaardig zullen zien.

Mensen die te dom zijn om te kunnen begrijpen dat dit geen keuze is maar iets waarmee je geboren wordt. Mensen die zullen zeggen dat hij maar moet veranderen.

Hij groeit op in een liefdevol gezin. Wij als ouders, zijn broertje, maar ook de oma's, ooms en tante's, zijn vrienden, maar ook de vrienden van mij en mijn man zijn op de hoogte. Tot nu toe hebben we nog geen nare ervaring gehad.

We proberen hem absoluut te laten zijn wie hij is en hoe hij wil zijn.

Maar ik wil hem ook beschermen en ik weet niet altijd hoe ik dit het beste aan kan pakken zonder hem dingen te ontzeggen.

Graag praat ik hier met moeders (en vaders) die hetzelfde meemaken. Die ook soms met vragen zitten of gewoon leuke (of minder leuke) anekdotes willen delen.
Alle reacties Link kopieren
Jest schreef:
14-10-2018 16:12
Tjonge zeg, ik vind al die afkeurende reacties hier ook niet zo nodig. Kan toch prima dat TO het fijn vindt om met andere homomoeders te praten? Homo zijn heeft nou eenmaal bepaalde consequenties. Net als autisme inderdaad. Er zullen ook zat moeders met een kind met autisme zijn die het fijn vinden om daar met andere moeders met een kind met autisme over te forummen. Laat TO toch.
Ik ben nu wel nieuwsgierig naar die consequenties die specifiek horen bij het homoseksueel zijn... Daar lees ik in dit topic niks over. Vandaar dat ik het idee heb dat to zich druk maakt doordat ze alleen maar bevooroordeeld is.
Blijf altijd jezelf. Het origineel is zoveel meer waard dan een kopie.
Madre schreef:
14-10-2018 16:14
Tja, misschien hebben we een andere definitie van vooroordelen.

Hoe zie jij dat ik vooroordelen heb? omdat ik zeg dat hij waarschijnlijke meerdere tegenslagen zal hebben omdat hij gay is?

Ach, dan heb je wel gelijk. Dat denk ik namelijk echt.

Ik zeg niet dat kinderen met autisme, halfbloedjes etc etc. daar geen last van hebben, maar daar heb ik dit topic niet voor geopend natuurlijk.

Waar denk je dan aan?
Star² schreef:
14-10-2018 16:11
Ik snap je ook oprecht niet. Waar je naar op zoek bent. Waarom zouden anekdotes anders zijn dan bij hetero pubers? Willen ouders van hetero pubers hun kind niet beschermen? Hebben die geen vragen aangaande verliefdheid en eerste vriendjes/vriendinnetjes?
Mijn zoon lag op zijn 10e huilend, niet een paar tranen, maar hartverscheurend te huilen omdat hij niet begrijpt dat mensen hem vies vinden of minder waard. Hij heeft daar weken van wakker gelegen.

Hij zag een filmpje online waarin hij zag dat een homo in elkaar was geslagen toen hij een homobar uit liep.
Hij is dagenlang van slag geweest.

Hij kwam laatst op instagram uit de kast. Dit wilde hij zelf en voor hem was dat een big deal. Hij was dagen ervoor zenuwachtig en zelfs een beetje bang voor de reacties.

Ik heb nog heel veel andere anekdotes. Ik steun hem in alles, maar soms heb ik het een beetje moeilijk, dan weet ik niet wat ik moet doen.
Daar zocht ik steun bij.

Dat jij geen verschil tussen hetero en homo-problemen ziet vind ik prachtig en fijn, maar voor mij is gaat dit dus niet altijd op.

Dan kan je daar moeite mee hebben, maar het zij zo.
Prijs jezelf gelukkig dat je zoon er nu mee kampt en niet 40 jaar geleden. Als ik nu hoor welke mogelijkheden er allemaal zijn op het gebied van seksualiteit, van mijn puberkinderen, dan is gewoon homoseksueel heerlijk overzichtelijk, het vergt geen hormoonkuren, geen operaties en zelfs je opa en oma begrijpen precies wat het is.

Mijn advies is: leer jezelf dat acceptatie nog eigenlijk helemaal niets is. Vroeger tolereerden mensen homoseksualiteit als ze dachten ruimdenkend te zijn (okay, vooruit, we leven gewoon naast elkaar in deze maatschappij en ik zal je niet in elkaar slaan), daarna kwam de fase accepteren (je bent okay zo, ik stel mijn verwachtingen bij, ik heb ze onder mijn beste vrienden en het is goed zo) en nu gaan we door naar de fase waarderen (jeetje wat ben jij een geweldig leuke zoon, blij dat je er bent en ik vind het geweldig dat jij op deze leeftijd al gewoon durft te zijn wie je bent en daarvoor uit te komen, want dat betekent dat we met zijn allen toch maar mooi een hoop bereikt hebben! Leef in vrijheid en word helemaal wie je zijn kan, dat zou iedereen moeten doen!)
Star² schreef:
14-10-2018 16:15
Je noemt in de OP bijvoorbeeld dit:

Mensen die uit naam van een geloof hem als minderwaardig zullen zien.

Ik heb twee dochters, dat geldt dus ook voor hen. Moet ik daar nu een probleem van maken? Ik weiger mijn leven zo in te richten.
Het grappige is dat je denkt dat ik mijn wereld door vooroordelen laat inrichten.

Ik stel vragen, ik vraag steun, ik wil kletsen met mensen die misschien ook vragen hebben en steun willen.

Ik vind het geweldig dat jij je leven zo niet wil leven, bravo.
Madre schreef:
14-10-2018 16:19
Mijn zoon lag op zijn 10e huilend, niet een paar tranen, maar hartverscheurend te huilen omdat hij niet begrijpt dat mensen hem vies vinden of minder waard. Hij heeft daar weken van wakker gelegen.

Hij zag een filmpje online waarin hij zag dat een homo in elkaar was geslagen toen hij een homobar uit liep.
Hij is dagenlang van slag geweest.

Hij kwam laatst op instagram uit de kast. Dit wilde hij zelf en voor hem was dat een big deal. Hij was dagen ervoor zenuwachtig en zelfs een beetje bang voor de reacties.

Ik heb nog heel veel andere anekdotes. Ik steun hem in alles, maar soms heb ik het een beetje moeilijk, dan weet ik niet wat ik moet doen.
Daar zocht ik steun bij.

Dat jij geen verschil tussen hetero en homo-problemen ziet vind ik prachtig en fijn, maar voor mij is gaat dit dus niet altijd op.

Dan kan je daar moeite mee hebben, maar het zij zo.

Daar is geen handleiding voor; met doen wat jij als ouder denkt dat het beste voor je kind is kom je al een heel eind. :redrose:
Alle reacties Link kopieren
Madre schreef:
14-10-2018 16:19
Mijn zoon lag op zijn 10e huilend, niet een paar tranen, maar hartverscheurend te huilen omdat hij niet begrijpt dat mensen hem vies vinden of minder waard. Hij heeft daar weken van wakker gelegen.

Hij zag een filmpje online waarin hij zag dat een homo in elkaar was geslagen toen hij een homobar uit liep.
Hij is dagenlang van slag geweest.

Hij kwam laatst op instagram uit de kast. Dit wilde hij zelf en voor hem was dat een big deal. Hij was dagen ervoor zenuwachtig en zelfs een beetje bang voor de reacties.

Ik heb nog heel veel andere anekdotes. Ik steun hem in alles, maar soms heb ik het een beetje moeilijk, dan weet ik niet wat ik moet doen.
Daar zocht ik steun bij.

Dat jij geen verschil tussen hetero en homo-problemen ziet vind ik prachtig en fijn, maar voor mij is gaat dit dus niet altijd op.

Dan kan je daar moeite mee hebben, maar het zij zo.
Maar hij moet toch onderhand wel weten dat niet iedereen aardig is? Ik ken eigenlijk niemand, behalve de paus, die iedereen accepteert zoals die is.
Blijf altijd jezelf. Het origineel is zoveel meer waard dan een kopie.
-jolijn- schreef:
14-10-2018 16:20
Prijs jezelf gelukkig dat je zoon er nu mee kampt en niet 40 jaar geleden. Als ik nu hoor welke mogelijkheden er allemaal zijn op het gebied van seksualiteit, van mijn puberkinderen, dan is gewoon homoseksueel heerlijk overzichtelijk, het vergt geen hormoonkuren, geen operaties en zelfs je opa en oma begrijpen precies wat het is.

Mijn advies is: leer jezelf dat acceptatie nog eigenlijk helemaal niets is. Vroeger tolereerden mensen homoseksualiteit als ze dachten ruimdenkend te zijn (okay, vooruit, we leven gewoon naast elkaar in deze maatschappij en ik zal je niet in elkaar slaan), daarna kwam de fase accepteren (je bent okay zo, ik stel mijn verwachtingen bij, ik heb ze onder mijn beste vrienden en het is goed zo) en nu gaan we door naar de fase waarderen (jeetje wat ben jij een geweldig leuke zoon, blij dat je er bent en ik vind het geweldig dat jij op deze leeftijd al gewoon durft te zijn wie je bent en daarvoor uit te komen, want dat betekent dat we met zijn allen toch maar mooi een hoop bereikt hebben! Leef in vrijheid en word helemaal wie je zijn kan, dat zou iedereen moeten doen!)
Dank :-D
Madre schreef:
14-10-2018 16:22
Het grappige is dat je denkt dat ik mijn wereld door vooroordelen laat inrichten.

Ik stel vragen, ik vraag steun, ik wil kletsen met mensen die misschien ook vragen hebben en steun willen.

Ik vind het geweldig dat jij je leven zo niet wil leven, bravo.

Bijzondere conclusie, ik heb het woord vooroordelen niet in mijn mond gehad.
sylph schreef:
14-10-2018 16:22
Maar hij moet toch onderhand wel weten dat niet iedereen aardig is? Ik ken eigenlijk niemand, behalve de paus, die iedereen accepteert zoals die is.
Maar jij ziet niet een verschil in mensen die onaardig zijn omdat het gewoon rotzakken zijn, of mensen die onaardig doen omdat iemand op een bepaalde manier geboren zijn?

Ik wel.

Maar dat zal dan ook wel een verschil tussen ons zijn.
Alle reacties Link kopieren
sylph schreef:
14-10-2018 16:22
Maar hij moet toch onderhand wel weten dat niet iedereen aardig is? Ik ken eigenlijk niemand, behalve de paus, die iedereen accepteert zoals die is.
Je meent dit serieus?
:woa:
Wie zegt "Ik ben napoleon" zit zo in een kliniek, maar "de heer is altijd bij me" wordt niet beschouwd als ziek (NUHR- Waanzin)
Alle reacties Link kopieren
Madre schreef:
14-10-2018 16:19
Mijn zoon lag op zijn 10e huilend, niet een paar tranen, maar hartverscheurend te huilen omdat hij niet begrijpt dat mensen hem vies vinden of minder waard. Hij heeft daar weken van wakker gelegen.

Hij zag een filmpje online waarin hij zag dat een homo in elkaar was geslagen toen hij een homobar uit liep.
Hij is dagenlang van slag geweest.

Hij kwam laatst op instagram uit de kast. Dit wilde hij zelf en voor hem was dat een big deal. Hij was dagen ervoor zenuwachtig en zelfs een beetje bang voor de reacties.

Ik heb nog heel veel andere anekdotes. Ik steun hem in alles, maar soms heb ik het een beetje moeilijk, dan weet ik niet wat ik moet doen.
Daar zocht ik steun bij.

Dat jij geen verschil tussen hetero en homo-problemen ziet vind ik prachtig en fijn, maar voor mij is gaat dit dus niet altijd op.

Dan kan je daar moeite mee hebben, maar het zij zo.
Ik denk dat je dat soort opmerkingen en filmpjes ook over vrouwen bv kan vinden en dat je er hetzelfde mee om moet gaan als in die gevallen: je zoon weerbaar opvoeden en er voor zorgen dat hij veel zelfvertrouwen heeft en dat niet afhangt van wat anderen van hem vinden.
Alle reacties Link kopieren
Hoe waren de reacties op insta op zijn coming out? Viel het mee of viel het tegen? Hoe gaat het met hem tussen de vervelende confrontaties door?
Blijf altijd jezelf. Het origineel is zoveel meer waard dan een kopie.
Mevrouw75 schreef:
14-10-2018 16:25
Ik denk dat je dat soort opmerkingen en filmpjes ook over vrouwen bv kan vinden en dat je er hetzelfde mee om moet gaan als in die gevallen: je zoon weerbaar opvoeden en er voor zorgen dat hij veel zelfvertrouwen heeft en dat niet afhangt van wat anderen van hem vinden.

Dit vind ik een mooie les voor elke tiener/kind :heart:
Alle reacties Link kopieren
Star² schreef:
14-10-2018 16:27
Dit vind ik een mooie les voor elke tiener/kind :heart:
Ik ook. :)
Blijf altijd jezelf. Het origineel is zoveel meer waard dan een kopie.
Mevrouw75 schreef:
14-10-2018 16:25
Ik denk dat je dat soort opmerkingen en filmpjes ook over vrouwen bv kan vinden en dat je er hetzelfde mee om moet gaan als in die gevallen: je zoon weerbaar opvoeden en er voor zorgen dat hij veel zelfvertrouwen heeft en dat niet afhangt van wat anderen van hem vinden.
Precies en daarom heb ik dit topic aangemaakt, zodat ik daar met anderen over kon praten.

Ik had nooit verwacht zoveel negatieve reacties te krijgen eerlijk gezegd.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind de reacties ook wel erg hard ten opzichte van Madre, de TO.
Niet zo'n handig gekozen topic titel, dat wel.
Ik heb zelf geen kinderen, maar ben zelf biseksueel, en heb wel degelijk wat problemen gehad toen ik opgroeide, onder andere met mijn vader die het moeilijk vond.
Nog steeds zijn er genoeg opgroeiende jongeren die problemen ondervinden als blijkt dat ze homoseksueel zijn, en heus niet alleen in de Biblebelt of in andere strikt religieuze milieus.
Het is ook niet voor niets dat depressie en suïcide onder homoseksuele jongeren meer voorkomt.
Het is een sprookje dat de acceptatie volledig is, en het neemt eerder af dan toe.
'Homo' is nog steeds een scheldwoord onder grote groepen jongeren, dacht ik.
Maar goed, ik ben dus geen moeder van een gay kind.
Hopelijk komen er reacties in het topic waar je iets aan hebt, Madre !
nounou
Alle reacties Link kopieren
Madre schreef:
14-10-2018 16:28
Precies en daarom heb ik dit topic aangemaakt, zodat ik daar met anderen over kon praten.

Ik had nooit verwacht zoveel negatieve reacties te krijgen eerlijk gezegd.
Jammer dat je het als negatief ervaart, ik vond ze stuk voor stuk opbouwend.
Blijf altijd jezelf. Het origineel is zoveel meer waard dan een kopie.
Wat een kinderachtige reacties. Volgens mij beschrijft TO goed waar ze het over wil hebben en tof van haar dat ze netjes blijft in haar reacties. Homoseksualiteit wordt nog helemaal niet geaccepteerd. En zelfs als dat zo zou zijn, dan nog brengt een andere geaardheid veel onzekerheid met zich mee. Ik snap best dat TO zich daarom wat zorgen maakt als ouder.
Ik snap dat je soms niet weet wat je je kind moet aanraden. Dat heb ik ook weleens. Om hem te beschermen m raad ik het mijn kind af om persoonlijke dingen op Instagram of andere social media te delen. Laat staan zoiets intiems als je geaardheid. Daar heeft niemand iets mee te maken. Het irl delen met je naaste familie lijkt me ruim voldoende.

Op middelbare scholen wordt homo inderdaad als scheldwoord gebruikt. Net als alle andere dingen die gevoelig liggen en waar pestkoppen je feilloos op weten te pakken. Bijv huidskleur, bril, flaporen, afkomst enz. Het is gewoon een makkelijke stok om de hond te slaan.
anoniem_370937 wijzigde dit bericht op 14-10-2018 16:34
32.70% gewijzigd
Madre schreef:
14-10-2018 16:24
Maar jij ziet niet een verschil in mensen die onaardig zijn omdat het gewoon rotzakken zijn, of mensen die onaardig doen omdat iemand op een bepaalde manier geboren zijn?

Ik wel.

Maar dat zal dan ook wel een verschil tussen ons zijn.

Tuurlijk wel, maar de manier waarop je ermee omgaat is toch hetzelfde?
sylph schreef:
14-10-2018 16:29
Jammer dat je het als negatief ervaart, ik vond ze stuk voor stuk opbouwend.
Tja misschien komt het omdat er een hoop achterelkaar kwamen, dan vind ik het denk ik wat moeilijk te relativeren.

Vooral omdat ik geen negatief topic wilde openen en dat het wel een beetje lijkt te worden zo.
Ik heb het gevoel dat ik mij alleen maar aan het verdedigen ben (ben ik zelf bij, i know) dan dat ik krijg wat ik hoopte te krijgen.

Het zet mij heus wel aan het denken, ik sla het niet in de wind.
Alle reacties Link kopieren
Ja jij vindt het normaal TOer, de dame in de andere topic vindt het misschien niet normaal, en er zijn heeeel veel mensen die het niet normaal vinden zeker in gelovige landen als Polen, jank erom of accepteer dat er ook mensen zijn die er anders over denken en die ook hun mening mogen hebben.
wageningen1985 wijzigde dit bericht op 14-10-2018 16:38
16.21% gewijzigd
sylph schreef:
14-10-2018 16:18
Ik ben nu wel nieuwsgierig naar die consequenties die specifiek horen bij het homoseksueel zijn... Daar lees ik in dit topic niks over. Vandaar dat ik het idee heb dat to zich druk maakt doordat ze alleen maar bevooroordeeld is.
.
Ik noem gewoon maar even wat:
- Kinderen krijgen is stukken gecompliceerder geworden
- Je 'markt' als je een relatie wilt is gedecimeerd, want ongeveer 1 op de 10 mannen is homo
- Op veel middelbare scholen is 'homo' een scheldwoord

Andere generatie, maar een vriend van mij is tot zijn 25e in de kast blijven zitten omdat hij kinderen wilde. En nog steeds houdt hij als basisschoolleraar zijn homoseksualiteit verborgen voor ouders, uit angst voor vooroordelen. Moet hij misschien niet doen, maar dit soort dilemma's heb je als hetero nou eenmaal niet.
Bedankt ook voor de reacties waarin mensen mij wat beter lijken te begrijpen.

Soms post je iets en dan krijgt het een totaal andere wending dan dat je zelf in je hoofd had. Ik ging toch wel erg twijfelen. Maar gelukkig zijn er ook wat mensen die snappen wat ik bedoel.

Ik woon overigens in Amsterdam, ooit gay-capital, maar dat schijnt al lang niet meer zo te zijn.

Het woord: 'homo' wordt nog altijd als scheldwoord op middelbare scholen gebruikt, dit samen met mietjes. Ze zeggen dit als ze iemand 'slap' vinden.

Mijn zoon vond dit heel vervelend. Ik heb hem toen gezegd dat mensen vaak maar wat onzinnigs roepen, maar dat hij het zeker niet persoonlijk moet opvatten, omdat hij dan de rest van zijn leven zich daar druk over kan gaan maken: pick your battles.

Dat zijn kleine dingen waar ik tegenaan loop. Het is geen wereld probleem, maar soms weet ik gewoon niet hoe ik het beste iets kan aanpakken.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven