Moe van mezelf / relatiebreuk
donderdag 4 maart 2021 om 12:44
Hoi allemaal,
Ik denk dat ik dit topic vooral aanmaak om het van me af te kunnen schrijven. Maar tips zullen zeker gewaardeerd worden!
Ik ga momenteel door een relatiebreuk waar ik zelf een punt achter heb gezet. Echter heb ik er niet een punt achter gezet omdat ik niet meer van hem hou, maar omdat ik niet langer van zijn gedrag gediend was.
Ik zal een korte situatieschets proberen te maken.
Voor deze man durfde ik mij open te stellen (iets wat ik normaal heel moeilijk vind). Ik voelde mij goed en vertrouwde hem. Hij was lief en zei wel echt een toekomst met mij te zien. Ik werd verliefd en ik denk daardoor ook blind.
Het is zo dat ik eigenlijk altijd zijn kant op ging, hij kwam bijna nooit naar mij. En vaak als we dan bij mij afspraken, zei hij me een dag van te voren af met een vage reden. Vaak redenen in de vorm met dat hij zich niet lekker voelt. Dat kan natuurlijk een paar keer gebeuren maar toen het een patroon leek te worden werd ik dan boos en verdrietig.
Wat dat betreft voelde ik me ook geen prioriteit. We spraken bijna nooit meer in het weekend af, hij zat dan helemaal volgepland. Ook dit moet kunnen...maar wekelijks met familieleden volgepland zitten die je ook al de hele week ziet, vind ik persoonlijk raar dat je daar dan geen tijd voor inplant om met je vriendin tijd te kunnen doorbrengen. En als we dan in het weekend afspraken, bleek het uiteindelijk in een soort tijdslot te zijn (wat hij overigens nooit van te voren zei) dus dan kwam ik bijvoorbeeld vrijdagavond bij hem, met het idee dat we zaterdag ook de hele dag met elkaar zouden zijn, dat hadden we namelijk besproken. Dan kreeg ik, vaak als we in bed lagen, de melding dat hij wel zaterdag begin van de dag bepaalde afspraken had. Hier gold weer hetzelfde dat ik dacht, oke kan gebeuren, maar ook hier kwam een patroon in.
Dit heb ik dan ook uiteraard meerdere keren bespreekbaar gemaakt. Ik heb kenbaar gemaakt dat ik het niet leuk vind hoe de relatie op deze manier ging (we zagen elkaar door zijn afzeggingen óf volgeplande weekenden soms 2 of 3 weken niet!). Ik heb aangegeven dat ik me prioriteit wil voelen, dat ik wil merken dat hij graag tijd met mij wilt doorbrengen (en niet in een tijdslot) en hij zich aan afspraken houdt. Hij zei het met mij eens te zijn en dat het nooit zijn bedoeling was van hem dat het zo voor mij zou zijn en ik me zo zou voelen. Hij gaf aan dat hij vaak vergeet dat hij bepaalde afspraken heeft en daardoor dubbele afspraken maakt, en hier zou hij op letten. Daarnaast hadden we afgesproken dat als het wel zou gebeuren dat een afspraak niet doorging, we zouden bellen. Want zijn afzeggingen gingen altijd via de app.
Was naar mijn idee dus een goed gesprek geweest. Nog geen week later gebeurde hetzelfde...hij zou naar mij komen, zei af en sloot me dit keer zelfs volledig buiten in het waarom en wilde niet bellen. Ik was woest...en heb hem duidelijk gemaakt dat hij niet zo met mij hoeft om te gaan en uiteindelijk heb ik er een punt achter gezet.
Hij gaf een week later aan spijt te hebben en verder te willen gaan waar we gebleven waren. Ik heb hem toen gezegd dat, indien hij dat echt wilt, hij weet waar mijn huis woont en ik hem wel voor mijn deur zou zien staan (doe maar moeite dacht ik). Jullie raden het al..die moeite is nooit gekomen, zó graag wilt hij het dan vast niet.
Vorige week appte hij weer met hetzelfde verhaal, hij wilt het proberen, denkt dat hij er aan kan werken om meer tijd vrij te maken en ziet een toekomst met mij. En ondanks dat mijn gevoel voor hem niet weg is, heb ik hem gezegd dat hij genoeg tijd heeft gehad om dat aan mij te bewijzen en hij mij met rust moet laten.
Dit heeft hij ook gedaan en hij heeft mijn nummer ook verwijderd. En ik weet gewoon dat ik beter af ben zonder hem, toch mis ik hem ontzettend. En heb ik steeds het idee, wat als ik hem wel weer die kans had gegeven...Ik heb zelfs de (egoïstische) gedachte, waarom heeft hij mij niet nog een keer geappt?! Dit slaat natuurlijk helemaal nergens op...
Sorry het is toch een erg lang verhaal geworden waarbij ik niet eens alles vermeld heb
In ieder geval wil zo snel mogelijk van dat rotgevoel en die gedachtes af, heelllpp.
Ik denk dat ik dit topic vooral aanmaak om het van me af te kunnen schrijven. Maar tips zullen zeker gewaardeerd worden!
Ik ga momenteel door een relatiebreuk waar ik zelf een punt achter heb gezet. Echter heb ik er niet een punt achter gezet omdat ik niet meer van hem hou, maar omdat ik niet langer van zijn gedrag gediend was.
Ik zal een korte situatieschets proberen te maken.
Voor deze man durfde ik mij open te stellen (iets wat ik normaal heel moeilijk vind). Ik voelde mij goed en vertrouwde hem. Hij was lief en zei wel echt een toekomst met mij te zien. Ik werd verliefd en ik denk daardoor ook blind.
Het is zo dat ik eigenlijk altijd zijn kant op ging, hij kwam bijna nooit naar mij. En vaak als we dan bij mij afspraken, zei hij me een dag van te voren af met een vage reden. Vaak redenen in de vorm met dat hij zich niet lekker voelt. Dat kan natuurlijk een paar keer gebeuren maar toen het een patroon leek te worden werd ik dan boos en verdrietig.
Wat dat betreft voelde ik me ook geen prioriteit. We spraken bijna nooit meer in het weekend af, hij zat dan helemaal volgepland. Ook dit moet kunnen...maar wekelijks met familieleden volgepland zitten die je ook al de hele week ziet, vind ik persoonlijk raar dat je daar dan geen tijd voor inplant om met je vriendin tijd te kunnen doorbrengen. En als we dan in het weekend afspraken, bleek het uiteindelijk in een soort tijdslot te zijn (wat hij overigens nooit van te voren zei) dus dan kwam ik bijvoorbeeld vrijdagavond bij hem, met het idee dat we zaterdag ook de hele dag met elkaar zouden zijn, dat hadden we namelijk besproken. Dan kreeg ik, vaak als we in bed lagen, de melding dat hij wel zaterdag begin van de dag bepaalde afspraken had. Hier gold weer hetzelfde dat ik dacht, oke kan gebeuren, maar ook hier kwam een patroon in.
Dit heb ik dan ook uiteraard meerdere keren bespreekbaar gemaakt. Ik heb kenbaar gemaakt dat ik het niet leuk vind hoe de relatie op deze manier ging (we zagen elkaar door zijn afzeggingen óf volgeplande weekenden soms 2 of 3 weken niet!). Ik heb aangegeven dat ik me prioriteit wil voelen, dat ik wil merken dat hij graag tijd met mij wilt doorbrengen (en niet in een tijdslot) en hij zich aan afspraken houdt. Hij zei het met mij eens te zijn en dat het nooit zijn bedoeling was van hem dat het zo voor mij zou zijn en ik me zo zou voelen. Hij gaf aan dat hij vaak vergeet dat hij bepaalde afspraken heeft en daardoor dubbele afspraken maakt, en hier zou hij op letten. Daarnaast hadden we afgesproken dat als het wel zou gebeuren dat een afspraak niet doorging, we zouden bellen. Want zijn afzeggingen gingen altijd via de app.
Was naar mijn idee dus een goed gesprek geweest. Nog geen week later gebeurde hetzelfde...hij zou naar mij komen, zei af en sloot me dit keer zelfs volledig buiten in het waarom en wilde niet bellen. Ik was woest...en heb hem duidelijk gemaakt dat hij niet zo met mij hoeft om te gaan en uiteindelijk heb ik er een punt achter gezet.
Hij gaf een week later aan spijt te hebben en verder te willen gaan waar we gebleven waren. Ik heb hem toen gezegd dat, indien hij dat echt wilt, hij weet waar mijn huis woont en ik hem wel voor mijn deur zou zien staan (doe maar moeite dacht ik). Jullie raden het al..die moeite is nooit gekomen, zó graag wilt hij het dan vast niet.
Vorige week appte hij weer met hetzelfde verhaal, hij wilt het proberen, denkt dat hij er aan kan werken om meer tijd vrij te maken en ziet een toekomst met mij. En ondanks dat mijn gevoel voor hem niet weg is, heb ik hem gezegd dat hij genoeg tijd heeft gehad om dat aan mij te bewijzen en hij mij met rust moet laten.
Dit heeft hij ook gedaan en hij heeft mijn nummer ook verwijderd. En ik weet gewoon dat ik beter af ben zonder hem, toch mis ik hem ontzettend. En heb ik steeds het idee, wat als ik hem wel weer die kans had gegeven...Ik heb zelfs de (egoïstische) gedachte, waarom heeft hij mij niet nog een keer geappt?! Dit slaat natuurlijk helemaal nergens op...
Sorry het is toch een erg lang verhaal geworden waarbij ik niet eens alles vermeld heb
In ieder geval wil zo snel mogelijk van dat rotgevoel en die gedachtes af, heelllpp.
donderdag 4 maart 2021 om 15:24
Ik heb inderdaad ook al die tijd een onderbuikgevoel gehad alsof er iets aan de hand zou zijn maar kon mijn vinger er niet op leggen. Mijn gevoel zegt in ieder geval wel ook dat hij een dubbele agenda heeft, in wat voor opzicht, geen idee...maar probeer mij dat ook niet te laten boeken :pDaley71 schreef: ↑04-03-2021 14:35Lijkt mij dat er meer aan de hand is als ie altijd bij familie zat en/of afspraken cancelde omdat meneer zich niet lekker voelde. Misschien moest ie wel verantwoording afleggen aan zijn echte vriendin, al dan niet samenwonend, en ging dat niet van een leien dakje ofzo. Zo maak je inderdaad dubbele afspraken.
Bizar verhaal, maar goed dat je er van af ben!
Bedankt voor je woorden!
donderdag 4 maart 2021 om 15:25
Precies! Hij kon heel goed praten en wist mij te raken met zijn woorden (als in dat ik dan weer helemaal in de ban van hem was). Het besef is er nu inderdaad....Kroonprinses schreef: ↑04-03-2021 14:46Zolang het op zijn manier ging, was hij blij. Met woorden wist hij je nog aan hem te binden maar zijn acties bewezen desinteresse in jou. Je had een eenzijdige relatie en dat besef heb je nu.
donderdag 4 maart 2021 om 15:30
Het was eigenlijk precies dezelfde situatie. We zagen elkaar 2x per maand maar hij bepaalde. Verder was er minimaal contact, want dat wilde hij niet.
Ik ben ermee gestopt, omdat hij na de belofte om meer te investeren hetzelfde bleef doen, of minder zelfs.
Het bleef nog een tijdje knagen, vooral omdat ik vond dat ik er te lang ( 6 maanden) mee door was gegaan tegen mijn gevoel in. Maar ik voelde me ook heel sterk! Ik legde de focus op wat ik nu gewonnen had voor mezelf. Die kracht om te stoppen gaf positieve energie. Ik miste hem niet, maar de invulling van onze tijd samen.
Als je weet wat je drijfveren zijn hou je de regie in eigen handen. En al vrij snel was het afgedaan voor mij. Ik weet zeker dat jij dat ook zult ervaren.
Kosten en baten waren niet in balans, zo moet je het maar zien.
donderdag 4 maart 2021 om 15:40
Ik kan niet ontkennen dat deze opmerking me laat twijfelen, omdat ik denk dat hij wel iets van een dubbele agenda heeft/had. Maar ik denk (hoop) niet in de vorm van een relatie. De feestdagen hebben we bijvoorbeeld ook samen doorgebracht?
donderdag 4 maart 2021 om 15:42
Alleen op gelezen.Ladida1981 schreef: ↑04-03-2021 13:06Het klinkt alsof je een goede keuze hebt gemaakt. Natuurlijk is het even kut, maar dit was hem gewoon niet. Super sterk van je dat je er een punt achter gezet hebt terwijl je toch nog gek op hem was/bent.
Lieve vrouw, ik hoop dat je de kracht vindt om bij je standpunt te blijven! Want dit is écht geen leuke vent. Zodra je over je verdriet heen bent, weet je dat maar al te goed. Maar die pijn wil je niet voelen (snap ik, écht). Maar je bent absoluut geen prioriteit voor deze man. Kijk naar zijn gedrag, dan weet je genoeg. Ik hoop dat je sterk blijft voor jezelf.
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
donderdag 4 maart 2021 om 15:55
Ik heb in een gelijkaardige relatie gezeten. Kwam er op de koop toe nog bij dat hij over vanalles gelogen had, zoals hoe verliefd hij was geweest op zijn (enige) ex en of hij nog met haar berichten stuurde. Toen ik achter de waarheid kwam, kreeg ik het excuus dat het toch allemaal zo erg niet was want hij kon haar fysiek niet bereiken, dus zou er "niets gebeuren". 
Heeft aardig lang geduurd vooraleer ik erover was. De eerste vier maanden waren de ergste, waarbij ik alle dagen aan'm dacht en veel huilde. De maanden daarna had ik af en toe nog moeilijke dagen, vooral rond dagen die "anders" waren dan de andere (bijvoorbeeld: mijn verjaardag, verjaardag van een gemeenschappelijke vriend, de dag dat het uit ging, etc), maar ging het wel een pak beter.
Nu zijn we twee jaar later en mis ik hem af en toe, al ben ik wel meer gaan beseffen dat ik het gevoel mis dat hij me gaf, maar dus niet echt hem. Die relatie sloeg nergens op en er ging echt véél te véél fout.
Tja qua tips.. Voor mij heeft deze relatie mijn leven en kijk op relaties zeker aangepast. Zo werd het mij al heel snel duidelijk dat ik veel van zijn gedrag getolereerd had vanwege mijn gevoel & dat ik al eerder een punt achter de relatie had moeten zetten. Ik zou er dus op terug kijken als een les inderdaad.
Verder... Er is geen handleiding om over een breuk te komen, helaas. Doe waar jij je goed bij voelt en accepteer dat je even door een rare periode heen moet. Focus op jezelf nu, deze man heeft jou behandeld als een optie, nu verdien jij het om jezelf te zien als een prioriteit.
Heeft aardig lang geduurd vooraleer ik erover was. De eerste vier maanden waren de ergste, waarbij ik alle dagen aan'm dacht en veel huilde. De maanden daarna had ik af en toe nog moeilijke dagen, vooral rond dagen die "anders" waren dan de andere (bijvoorbeeld: mijn verjaardag, verjaardag van een gemeenschappelijke vriend, de dag dat het uit ging, etc), maar ging het wel een pak beter.
Nu zijn we twee jaar later en mis ik hem af en toe, al ben ik wel meer gaan beseffen dat ik het gevoel mis dat hij me gaf, maar dus niet echt hem. Die relatie sloeg nergens op en er ging echt véél te véél fout.
Tja qua tips.. Voor mij heeft deze relatie mijn leven en kijk op relaties zeker aangepast. Zo werd het mij al heel snel duidelijk dat ik veel van zijn gedrag getolereerd had vanwege mijn gevoel & dat ik al eerder een punt achter de relatie had moeten zetten. Ik zou er dus op terug kijken als een les inderdaad.
Verder... Er is geen handleiding om over een breuk te komen, helaas. Doe waar jij je goed bij voelt en accepteer dat je even door een rare periode heen moet. Focus op jezelf nu, deze man heeft jou behandeld als een optie, nu verdien jij het om jezelf te zien als een prioriteit.
leeg
donderdag 4 maart 2021 om 15:58
De feestdagen samen doorbrengen zegt niet zo veel. Wie weet voor smoes hij thuis heeft verteld.
Nooit in het weekend afspreken en alleen bij jou zegt mij genoeg.
Ken je vrienden/familie van hem?
Frankly my dear, I don"t give a damn
donderdag 4 maart 2021 om 16:07
Ik ging juist altijd naar hem toe, hij kwam zo goed als nooit naar mij.
Een paar vrienden/familie wel eens gezien, maar niet vaak, op 1 hand te tellen..
donderdag 4 maart 2021 om 16:11
donderdag 4 maart 2021 om 16:20
O ja dus ook loze beloftes...Ja ik denk ook altijd, daden zeggen meer dan woorden. Hij kon namelijk altijd erg mooi praten (waar ik blijkbaar dus erg gevoelig voor was) maar deze werden bijna nooit in daden uitgevoerd.Julus schreef: ↑04-03-2021 15:30Het was eigenlijk precies dezelfde situatie. We zagen elkaar 2x per maand maar hij bepaalde. Verder was er minimaal contact, want dat wilde hij niet.
Ik ben ermee gestopt, omdat hij na de belofte om meer te investeren hetzelfde bleef doen, of minder zelfs.
Het bleef nog een tijdje knagen, vooral omdat ik vond dat ik er te lang ( 6 maanden) mee door was gegaan tegen mijn gevoel in. Maar ik voelde me ook heel sterk! Ik legde de focus op wat ik nu gewonnen had voor mezelf. Die kracht om te stoppen gaf positieve energie. Ik miste hem niet, maar de invulling van onze tijd samen.
Als je weet wat je drijfveren zijn hou je de regie in eigen handen. En al vrij snel was het afgedaan voor mij. Ik weet zeker dat jij dat ook zult ervaren.
Kosten en baten waren niet in balans, zo moet je het maar zien.
Bedankt voor het delen van jouw ervaring! En fijn om te lezen dat jij er alleen maar sterker uit bent gekomen! Ik ga er vanuit dat dit ook voor mij zo zal zijn
donderdag 4 maart 2021 om 16:24
Bedankt voor je lieve woorden, Diyer!diyer schreef: ↑04-03-2021 15:42Alleen op gelezen.
Lieve vrouw, ik hoop dat je de kracht vindt om bij je standpunt te blijven! Want dit is écht geen leuke vent. Zodra je over je verdriet heen bent, weet je dat maar al te goed. Maar die pijn wil je niet voelen (snap ik, écht). Maar je bent absoluut geen prioriteit voor deze man. Kijk naar zijn gedrag, dan weet je genoeg. Ik hoop dat je sterk blijft voor jezelf.
Ik zal zeker bij mijn standpunt blijven (hoe leuk ik hem ook nog vind). Ik merk dat ik nu ook echt de gedachtes krijg van..heeft het voor hem wel wat betekend? of was ik inderdaad enkel een leuke bijkomstigheid? En ik weet dat ik me hier niet mee bezig moet houden en vooral op mezelf gefocust moet zijn. Hij maakte van mij geen prioriteit, dus hij is mijn energie ook niet waard...
donderdag 4 maart 2021 om 16:32
Wat naar om te lezen dat jij eenzelfde situatie hebt meegemaakt! Maar dit heeft jou dus uiteindelijk alleen maar sterker gemaakt wb jouw kijk op relaties? Ik snap dat je het contact met zijn ex niet pikte! Vooral door de manier waarop. Je geeft aan dat je hem nu af en toe nog mist, heb je een idee waardoor je hem nu af en toe nog mist? Zijn dat bepaalde momenten (nog altijd die verjaardag bijvoorbeeld)?Helena_z schreef: ↑04-03-2021 15:55Ik heb in een gelijkaardige relatie gezeten. Kwam er op de koop toe nog bij dat hij over vanalles gelogen had, zoals hoe verliefd hij was geweest op zijn (enige) ex en of hij nog met haar berichten stuurde. Toen ik achter de waarheid kwam, kreeg ik het excuus dat het toch allemaal zo erg niet was want hij kon haar fysiek niet bereiken, dus zou er "niets gebeuren".
Heeft aardig lang geduurd vooraleer ik erover was. De eerste vier maanden waren de ergste, waarbij ik alle dagen aan'm dacht en veel huilde. De maanden daarna had ik af en toe nog moeilijke dagen, vooral rond dagen die "anders" waren dan de andere (bijvoorbeeld: mijn verjaardag, verjaardag van een gemeenschappelijke vriend, de dag dat het uit ging, etc), maar ging het wel een pak beter.
Nu zijn we twee jaar later en mis ik hem af en toe, al ben ik wel meer gaan beseffen dat ik het gevoel mis dat hij me gaf, maar dus niet echt hem. Die relatie sloeg nergens op en er ging echt véél te véél fout.
Tja qua tips.. Voor mij heeft deze relatie mijn leven en kijk op relaties zeker aangepast. Zo werd het mij al heel snel duidelijk dat ik veel van zijn gedrag getolereerd had vanwege mijn gevoel & dat ik al eerder een punt achter de relatie had moeten zetten. Ik zou er dus op terug kijken als een les inderdaad.
Verder... Er is geen handleiding om over een breuk te komen, helaas. Doe waar jij je goed bij voelt en accepteer dat je even door een rare periode heen moet. Focus op jezelf nu, deze man heeft jou behandeld als een optie, nu verdien jij het om jezelf te zien als een prioriteit.
Ik denk dat, voor het voor mij op dit moment ook komt door het toekomstbeeld wat uit elkaar is gespat. Ik was zo dol op hem dat ik echt een toekomst zag. Hij was degene die zei dat hij graag snel zou willen samenwonen en een kinderwens heeft etc. en ik zag er daardoor helemaal voor me. En ik kan dus niet ontkennen dat ik er van baal dat die fantasie nu uit elkaar is gespat. Hoewel ik ook blij ben geen kinderen met te hebben op dit moment, hoor. Haha
donderdag 4 maart 2021 om 21:02
Plak dit op een spiegel. En onthou, het zegt niks over jou en alles over hem! Huil en vind jezelf zielig. En straks, als je daar doorheen bent, voel je eigenlijk hoe sneu hij was en dat je daar gode zij dank vanaf bent. Maar eerst die aai over je bol en kruikje tegen je aan.
Dat vind ik trouwens wel een tip voor iedereen met liefdesverdriet: kruikje of pittenkussentje in bed tegen je aan. Je moet toch érgens een warm geborgen gevoel vandaan halen als die arm niet om je heen ligt. Heeft mij door eenzame nachten geholpen (nou, vooruit, een beetje dan ; )
Een mening is als het hebben van tieten/pik. Je hoeft 'm niet te delen met de wereld
donderdag 4 maart 2021 om 21:54
Lieve TO,
Ik denk dat veel mensen hebben meegemaakt waar jij over schrijft. Ik in ieder geval ik ook. Dubbele signalen; mooie woorden die niet vertaald worden in gedrag. Het is lastig om zo’n interactie te beëindigen. Omdat je zo graag de mooie woorden gelooft. Terwijl je ondertussen aanvoelt dat er iets niet klopt.
Het is gewoon verwarrend als iemand waar je bent voor gevallen zijn of haar mooie woorden niet vertaalt in gedrag. Ik vind het ontzettend sterk van je dat je ondanks dat bij jezelf bent gebleven. Blijf dat vooral doen en wees lief voor jezelf
Ik denk dat veel mensen hebben meegemaakt waar jij over schrijft. Ik in ieder geval ik ook. Dubbele signalen; mooie woorden die niet vertaald worden in gedrag. Het is lastig om zo’n interactie te beëindigen. Omdat je zo graag de mooie woorden gelooft. Terwijl je ondertussen aanvoelt dat er iets niet klopt.
Het is gewoon verwarrend als iemand waar je bent voor gevallen zijn of haar mooie woorden niet vertaalt in gedrag. Ik vind het ontzettend sterk van je dat je ondanks dat bij jezelf bent gebleven. Blijf dat vooral doen en wees lief voor jezelf
Mensch durf te leven
vrijdag 5 maart 2021 om 08:58
Het duurt nu al anderhalf jaar. En met regelmaat komt ze weer terug, omdat ze wel oprecht van mij hield. Maar ze wilde veel te snel samenwonen, omdat ze een tijdelijke woning had. Dubbele agenda op een andere manier dus.
zaterdag 6 maart 2021 om 14:52
Hoi Snoetje,
Ik herken het ook heel erg hoor! Mijn relatie is ook beïndigd om deze reden.
We hadden een hele mooie klik en waren heel gek op elkaar. Echter had hij ook vooral mooie woorden maar zijn daden zeiden echt iets anders. Hij heeft me ook een paar keer flink laten zitten bij een belangrijke gebeurtenis.
Hierdoor werd mijn vertrouwen steeds minder en voelde ik me steeds meer gestrest.
Zoals iemand hierboven beschreef: het is heel verwarrend dat iemand zegt gek op je te zijn en ontzettend blij met je is maar het tegenovergestelde laat zien.
Dit sloopte me ook. Daarom ook de relatie uitgemaakt.
En ja, hij zoekt ook nog steeds contact d.m.v. appjes, belletjes etc.
Maar ik reageer hier eigenlijk niet meer op.
Zoals jij ook al zei: als iemand echt voor je gaat staat hij voor de deur. En dat doet hij niet.
Het is bij mij nu een half jaar geleden en kan nu wel zeggen dat ik wel overheen ben. Maar blijf ook een zwak voor hem houden omdat we ook hele fijne momenten samen hadden.
Dat is zo tegenstrijdig met het andere. Dat maakt het lastig.
Ik wens je veel sterkte maar het komt echt goed!
Bij mij hielp het goed door mezelf constant te zeggen dat ik een leuke meid ben die iemand verdient die er helemaal voor mij is. En dat ik niet voor minder hoef te gaan.
Groetjes Bicyclegirl
Ik herken het ook heel erg hoor! Mijn relatie is ook beïndigd om deze reden.
We hadden een hele mooie klik en waren heel gek op elkaar. Echter had hij ook vooral mooie woorden maar zijn daden zeiden echt iets anders. Hij heeft me ook een paar keer flink laten zitten bij een belangrijke gebeurtenis.
Hierdoor werd mijn vertrouwen steeds minder en voelde ik me steeds meer gestrest.
Zoals iemand hierboven beschreef: het is heel verwarrend dat iemand zegt gek op je te zijn en ontzettend blij met je is maar het tegenovergestelde laat zien.
Dit sloopte me ook. Daarom ook de relatie uitgemaakt.
En ja, hij zoekt ook nog steeds contact d.m.v. appjes, belletjes etc.
Maar ik reageer hier eigenlijk niet meer op.
Zoals jij ook al zei: als iemand echt voor je gaat staat hij voor de deur. En dat doet hij niet.
Het is bij mij nu een half jaar geleden en kan nu wel zeggen dat ik wel overheen ben. Maar blijf ook een zwak voor hem houden omdat we ook hele fijne momenten samen hadden.
Dat is zo tegenstrijdig met het andere. Dat maakt het lastig.
Ik wens je veel sterkte maar het komt echt goed!
Bij mij hielp het goed door mezelf constant te zeggen dat ik een leuke meid ben die iemand verdient die er helemaal voor mij is. En dat ik niet voor minder hoef te gaan.
Groetjes Bicyclegirl

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
