Relaties
alle pijlers
Moeilijke aanpassing met kinderen
zaterdag 10 december 2016 om 11:46
Een groot jaar geleden ben ik moeder geworden van een tweeling. Ik vind het moeilijk om naar een nieuw evenwicht te gaan met mijn man. Ik vroeg mij af hoe dit bij ander jonge ouders is gegaan?
Ik had nooit gedacht dat dit een probleem zou zijn. We hebben nog nooit zware problemen gehad, hadden een erg fijne relatie waarbij we heel geregeld leuke dingen met elkaar deden en een heel bevredigend seksleven. Ik had er geen rekening mee gehouden dat dit zo zou veranderen na de geboorte van onze kinderen. De eerste acht maanden hebben we niet gevreeën met elkaar. Toen mijn man aangaf dat ik wel eens wat meer tijd voor hem kon maken, heb ik de kinderen op logeren gedaan (vond ik best moeilijk de eerste maal) om samen op restaurant te gaan. Wat een fijne avond had moeten worden, viel mij redelijk zwaar. Hij wilde direct vrijen, terwijl ik meer zin had om weer eens uitgebreid met elkaar te praten. Ik wilde hem niet afwijzen, dus ben ik er maar in mee gegaan. Sindsdien hebben we nog een viertal keer seks gehad, voor mijn man is dit veelt te weinig. Ik heb helemaal geen zin meer, waar dit aan ligt weet ik niet precies.
We hebben de mogelijkheid gehad om ons huis uit te breiden en we zijn nu bezig met een grote renovatie. Hierdoor liggen de kinderen nog bij ons in de slaapkamer, in afwachting dat ze hun eigen kamertje hebben. Dat maakt het wel moeilijk om intiem te zijn volgens mijn man. Mijn man wilde veel van het werk zelf doen om de koste te drukken. Hij gaat regelmatig sporten of uit buiten de deur. Ik vind dat hij gerust wat vaker thuis kan zijn om verder te werken, dan is alles vlugger klaar. De laatste maanden zijn er steeds meer frustraties gegroeid. Hij blijft heel veel doen buien de deur en hij lijkt niet in te zien dat een spontaan tripje met de vrienden om te snowboarden geen mogelijkheid meer is als je kinderen hebt. Hij vindt wellicht dat ik te weinig doe en was boos dat ik niet meer mee wilde naar iets van zijn werk. Ik wil mijn zeldzame vrije tijd niet verspillen aan zoiets.
Ik geniet enorm van het moeder zijn, maar het is, als ik eerlijk ben, gewoon ook heel zwaar. Mijn leven is in veel opzichten dramatisch veranderd (ik heb een stuk van mijn vrijheid en lichaam gegeven), terwijl dat van mijn man gewoon verder zijn gangetje gaat (of dat denkt hij toch). De laatste discussie ging erover dat hij zonder overleg materiaal gaan halen was voor de renovatie (kostprijs 2670 euro). Hij vond het niet nodig dit met mij te bespreken omdat ik daar toch niets van ken, ik vind dat dure uitgaven in overleg moeten gebeuren
Ik vraag mij af hoe dit gegaan is bij andere (jonge) ouders? Wat deden jullie om elkaar niet uit het oog te verliezen en om meer begrip te krijgen voor elkaar? Hoe hebben jullie dit aangepakt? Bedankt.
Ik had nooit gedacht dat dit een probleem zou zijn. We hebben nog nooit zware problemen gehad, hadden een erg fijne relatie waarbij we heel geregeld leuke dingen met elkaar deden en een heel bevredigend seksleven. Ik had er geen rekening mee gehouden dat dit zo zou veranderen na de geboorte van onze kinderen. De eerste acht maanden hebben we niet gevreeën met elkaar. Toen mijn man aangaf dat ik wel eens wat meer tijd voor hem kon maken, heb ik de kinderen op logeren gedaan (vond ik best moeilijk de eerste maal) om samen op restaurant te gaan. Wat een fijne avond had moeten worden, viel mij redelijk zwaar. Hij wilde direct vrijen, terwijl ik meer zin had om weer eens uitgebreid met elkaar te praten. Ik wilde hem niet afwijzen, dus ben ik er maar in mee gegaan. Sindsdien hebben we nog een viertal keer seks gehad, voor mijn man is dit veelt te weinig. Ik heb helemaal geen zin meer, waar dit aan ligt weet ik niet precies.
We hebben de mogelijkheid gehad om ons huis uit te breiden en we zijn nu bezig met een grote renovatie. Hierdoor liggen de kinderen nog bij ons in de slaapkamer, in afwachting dat ze hun eigen kamertje hebben. Dat maakt het wel moeilijk om intiem te zijn volgens mijn man. Mijn man wilde veel van het werk zelf doen om de koste te drukken. Hij gaat regelmatig sporten of uit buiten de deur. Ik vind dat hij gerust wat vaker thuis kan zijn om verder te werken, dan is alles vlugger klaar. De laatste maanden zijn er steeds meer frustraties gegroeid. Hij blijft heel veel doen buien de deur en hij lijkt niet in te zien dat een spontaan tripje met de vrienden om te snowboarden geen mogelijkheid meer is als je kinderen hebt. Hij vindt wellicht dat ik te weinig doe en was boos dat ik niet meer mee wilde naar iets van zijn werk. Ik wil mijn zeldzame vrije tijd niet verspillen aan zoiets.
Ik geniet enorm van het moeder zijn, maar het is, als ik eerlijk ben, gewoon ook heel zwaar. Mijn leven is in veel opzichten dramatisch veranderd (ik heb een stuk van mijn vrijheid en lichaam gegeven), terwijl dat van mijn man gewoon verder zijn gangetje gaat (of dat denkt hij toch). De laatste discussie ging erover dat hij zonder overleg materiaal gaan halen was voor de renovatie (kostprijs 2670 euro). Hij vond het niet nodig dit met mij te bespreken omdat ik daar toch niets van ken, ik vind dat dure uitgaven in overleg moeten gebeuren
Ik vraag mij af hoe dit gegaan is bij andere (jonge) ouders? Wat deden jullie om elkaar niet uit het oog te verliezen en om meer begrip te krijgen voor elkaar? Hoe hebben jullie dit aangepakt? Bedankt.
zondag 11 december 2016 om 11:05
zondag 11 december 2016 om 11:16
Ze wil niet weg.:
[...]
Ik ben het met je eens hoor. Waarom zou jij thuis moeten zitten met de kids terwijl hij lekker gaat en staat waar hij wil... en dan ook zijn verantwoordelijkheden niet na komen. Stel eens voor om zelf een weekend weg te gaan en de kids bij hem te latenkan je gelijk zien of ie met 2 maten meet.
“The truth is, everyone is going to hurt you. You just got to find the ones worth suffering for.” ― Bob Marley
zondag 11 december 2016 om 11:27
Ze moet niet thuis zitten, ze wil thuis zitten. Je kan hem niet dwingen thuis te blijven, alleen omdat zij niet weg wil.:
[...]
Ik ben het met je eens hoor. Waarom zou jij thuis moeten zitten met de kids terwijl hij lekker gaat en staat waar hij wil... en dan ook zijn verantwoordelijkheden niet na komen. Stel eens voor om zelf een weekend weg te gaan en de kids bij hem te laten
zondag 11 december 2016 om 11:34
Dat je zo kunt reageren op deze post van geronimo. Ongelooflijk. Ze heeft ontzettend veel gezegd en je reageert op een zeer beperkt deel en dan nog met een sarcasme van jewelste ook.
Je wilt gewoon je zin doordrukken en een ieder die er anders over denkt snapt er niks van en dient sarcastisch bejegend te worden. Vooral je man. Dit wordt op deze wijze een heel liefdeloos huwelijk. Voor zolang het duurt.
Veel succes en sterkte.
zondag 11 december 2016 om 11:40
Dus hij is die dag rond 18u in slaap gevallen en geen moment meer wakker geworden voor het eten, waarop jullie vervolgens hadden kunnen gaan? Ja, dat is lullig van hem. Toen je dit met hem besprak, wat zei hij toen?
Jij: "Mans naam, fijn dat je de seks zo fijn vond maar ik was wel heel teleurgesteld dat we niet uiteten zijn geweest. Ik had er behoefte aan om weer even lekker samen de deur uit te zijn en te praten. Nu voelt het alsof alleen jouw behoeften zijn voldaan"
Man:"......"?
zondag 11 december 2016 om 11:42
Inmiddels ben ik het er hier ook mee eens helaas.
To, ik denk dat je er heel goed aan doet professionele hulp te zoeken om de negativiteit te doorbreken. Want wat er hier ook gezegd wordt, op welke manier ook. Het komt niet binnen.
Mijn post nu waarschijnlijk ook niet.
Ik vind het verdeietig voor jou maar nog meer voor je kinderen.
Sterkte en succes met alles.
To, ik denk dat je er heel goed aan doet professionele hulp te zoeken om de negativiteit te doorbreken. Want wat er hier ook gezegd wordt, op welke manier ook. Het komt niet binnen.
Mijn post nu waarschijnlijk ook niet.
Ik vind het verdeietig voor jou maar nog meer voor je kinderen.
Sterkte en succes met alles.
zondag 11 december 2016 om 11:42
:
[...]
Ik ben het met je eens hoor. Waarom zou jij thuis moeten zitten met de kids terwijl hij lekker gaat en staat waar hij wil... en dan ook zijn verantwoordelijkheden niet na komen. Stel eens voor om zelf een weekend weg te gaan en de kids bij hem te laten
Ik zou zeggen: stel eens voor om zijn kind mee te nemen een weekend. Dan heeft to een heel weekend om lekker zelf te teuten in huis.
Echt, mij helpt dat, als mijn partner uit zichzelf aanbiedt om kind ergens mee naar toe te nemen. Dan hoef ik niks. Ook het huis niet uit. Ook niet er voor te zorgen dat partner kind meeneemt. Precies zoals hij weleens niets hoeft en gewoon appt dat hij vanavond niet thuis komt.
En een week weg kan nooit kwaad, als je dat zelf wilt natuurlijk. Hier heeft het op de lange duur heel erg geholpen. Zonder overleg trouwens. Gewoon meegedeeld. En hoe hij voor de kinderopvang zorgde kon mij een rotzorg zijn, dat moest hij zelf maar uitvogelen. Klinkt een beetje bot zo op papier, maar goed, de thuisblijver zorgt dat thuis alles op rolletjes loopt. Niet degene die weggaat. Zo gaat dat hier gewoon.
zondag 11 december 2016 om 11:46
Punt is dat de degene die graag thuis zit ook vaak met de kinderen thuis zit, want de partner die graag de hort op gaat gaat gewoon weg en laadt daar op. De partner die thuis oplaadt, kan nergens opladen, want die kinderen zijn ook vanzelfsprekend thuis. En die vanzelfsprekendheid moet een beetje doorbroken worden.
Door de partner eens de hort op te sturen met de kinderen bijvoorbeeld.
zondag 11 december 2016 om 11:50
Akkoord hoor, maar dat kan ze dan toch gewoon vragen aan haar man. Ik lees nu alleen maar negativiteit, maar nergens dat ze eens samen met haar man wil zitten om haar wensen uit te spreken. Het lijkt er nu eerder op dat ze wil dat haar man dezelfde onmogelijkheid heeft om op te laden (ik afzien, dus hij afzien), dus thuis moet zitten, in plaats van dat ze wil dat zij ook de kans krijgt om op te laden.
zondag 11 december 2016 om 11:59
Mevrouw75, eens!
Ik dacht ook toen ik geen kinderen had dat je dat wel doet, erbij, dat het heus niet zoveel van je relatie vergt, kinderen, maar dat doet het wel. Daarom denk ik nog steeds, neem de eerste 4 jaar van een kinderleven geen drastische beslissingen tenzij het echt niet anders kan. Noodzaak is etc.
Ik dacht ook toen ik geen kinderen had dat je dat wel doet, erbij, dat het heus niet zoveel van je relatie vergt, kinderen, maar dat doet het wel. Daarom denk ik nog steeds, neem de eerste 4 jaar van een kinderleven geen drastische beslissingen tenzij het echt niet anders kan. Noodzaak is etc.
zondag 11 december 2016 om 12:05
Ja, natuurlijk, ik heb alles verkeerd aangepakt en had niets mogen verwachten.
We hebben vijf uur gereden om de kinderen bij mijn moeder af te zetten. Ik had een hotel en een restaurant gereserveerd. We zijn onze spullen gaan afzetten op hotel, hij wilde direct vrijen, wat hoop en al vijf minuten heeft geduurd. Hij is in slaap gevallen, is uren laten wakker geworden met "een kreutje". Hij is iets van eten gaan halen, wat we voor de Tv hebben gedaan. Hij wilde hierna nog eens vrijen, ik heb gezegd dat het voor mij niet zo moest. Hij heeft zich omgedraaid en is gaan slapen en dat was ons weekendje weg.
zondag 11 december 2016 om 12:10
Ik snap heel goed dat je hier boos over bent. Maar als hij in slaap valt en het gaat wat langer duren, dan schud je hem toch wakker en nodig je hem uit om nog even verder te genieten samen van het uitstapje, en loods je hem mee naar het restaurant? Ik kan me dit gewoon niet voorstellen. Heb jij al die tijd rechtop in bed naast hem gezeten, je verbijtend totdat hij uit zichzelf wakker werd?
zondag 11 december 2016 om 12:11
Tuurlijk is het niet Ok, maar TO stelt zich wel als een ontzettend slachtoffer op hoor. Als je niet praat en geen grenzen aangeeft (ik had hem aan z'n oor dat bed uit gesleurd) kan je verwachten dat een ander lekker doet wat hem goed uitkomt.
“The truth is, everyone is going to hurt you. You just got to find the ones worth suffering for.” ― Bob Marley
zondag 11 december 2016 om 12:11
Hij jlinkt hierin wel erg op zichzelf gericht maar jij bent niet duidelijk genoeg.
Hij voldeed aan zijn basisbehoeftes die hij waarschijnlijk hard nodig had. Slapen sexen en eten en nog meer slapen. En hij dacht waarschijnlijk dat dit voor jou ook voldoende bevredigend was. Terwijl jij juist meer romantiek en aandacht voor elkaar wilde. volgende keer dit duidelijk aangeven aan hem op dat moment. Als hij daar niets mee doet dan gedraagd hij zich echt als een hork.
Hij voldeed aan zijn basisbehoeftes die hij waarschijnlijk hard nodig had. Slapen sexen en eten en nog meer slapen. En hij dacht waarschijnlijk dat dit voor jou ook voldoende bevredigend was. Terwijl jij juist meer romantiek en aandacht voor elkaar wilde. volgende keer dit duidelijk aangeven aan hem op dat moment. Als hij daar niets mee doet dan gedraagd hij zich echt als een hork.
