Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!
woensdag 12 maart 2008 om 12:31
Hallo,
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
maandag 6 oktober 2008 om 23:53
Hij wil ook de kinderalimentatie korten omdat de kinderen zoveel bij hem zullen zijn. Berekendt dat er 45 euro per maand af kan, als ze er elk twede weekend zijn en de feestdagen en vier weken vakantie etc.etc. Alleen wil hij ze niet meer zien en zij niet naar hem toe. Ook kosten voor pretparken en etentjes berekend!!!
maandag 6 oktober 2008 om 23:53
Een vriendin van mij gaat nu scheiden. Zij krijgt ook geen toevoeging. Zij heeft een advocaat, hij niet. Hij heeft formeel een schrijven ontvangen dat 'mevrouw' voornemens is tot scheiden van 'meneer'. Hem wordt een advocaat aangeraden. Vriendins advo maakt eerdaags een voorstel. Hij heeft dan 6 weken de tijd om te reageren (via een advocaat, die kun jeniet zelf doen in Nederland). Als hij niet reageert, gaat haar voorstel naar de rechtbank.
Haar advo heeft berekend dat als het gaat zoals hierboven, dan blijft het beneden de 3000 euro. Dat geld zit hem vooral natuurlijk in het uitvlooien van de stukken die vriendin toezend aan de advocaat.
Het griffierecht is rond de 200 euro, lees ik op deze site.
dinsdag 7 oktober 2008 om 00:01
ging bij mij net als bij je vriendin. Vroeg de scheiding aan en hij wou niets, Is zelfs nog 1 keer meegeweest, naar de aanzegging, zo'n 13 maanden geleden. Omdat hij nergens aan mee wilde werken kreeg hij ook dei tijd om te reageren. Op de één na laatste dag kwam er een bezwaar van hem binnen en toen begon het getouwtrek en nam hij een advocaat. Hij is nu bezig een "pleidooi' te schrijven (kan hij zelf het beste, want zijn advocaat begrijpt hem niet zo goed) Daarin komt in oeder geval dat ik psychisch gestoord ben en dat er daarom geen gehoor gegeven kan worden aan mijn verzoek tot scheiden.
Alle andere dingen die je noemde, heb ik inderdaad aan mijn advocaat doorgemaild. Ik wilde dat hij van alle pogingen op de hoogte was, maar hij hoefde er niets voor te veranderen in de stukken, dus dat was niet zo duur. Maar ik lees nog wel dingen van je, die ik ga uitzoeken. Je weet dus echt veel!
Alle andere dingen die je noemde, heb ik inderdaad aan mijn advocaat doorgemaild. Ik wilde dat hij van alle pogingen op de hoogte was, maar hij hoefde er niets voor te veranderen in de stukken, dus dat was niet zo duur. Maar ik lees nog wel dingen van je, die ik ga uitzoeken. Je weet dus echt veel!
dinsdag 7 oktober 2008 om 00:02
Per kind kan er 5 euro per dag worden afgetrokken. Bij twee kinderen is dat dus 20 euro per weekend, dus 40 euro. Daar is een arrest over. Uitgaande van een omgangsregeling waarbij ze om het andere weekend naar hem toegaan.
Als je kinderen ouder dan 12 jaar zijn, mogen ze bovendien aangeven of ze zelf naar hem toe willen. Zelfs als ze hem nooit weer willen zien ontslaat hem dat nog steeds niet van zijn alimentatieverplichting.
Pretparken enzo mogen niet worden meegerekend. Sterker nog, het halen en brengen zijn volledig voor kosten van meneer. Ik heb mij zelfs laten vertellen dat als ik zou zijn gaan emigreren, dan was ex nog verantwoordelijk voor de vliegkosten voor Muizelien, tenzij natuurlijk vast zou staan dat ik exhorbitant zou verdienen. Ex heeft overwogen om te verhuizen naar het andere eind van dit land, en meneer zou volledig verantwoordelijk zijn voor de kosten. Sterker nog, stel meneer heeft een gebroken been en kan kind niet thuisbrengen, dan kan ik het kind halen en de tank op hem verhalen....
dinsdag 7 oktober 2008 om 00:07
Mijn ex had ook zo'n advocaat. Wat meneer ook zei, zij zette het er wel in. Wilde meneer een vogeltje in de stukken getekend hebben? Zij zette het erin, en declareerde de LOI cursus Tekenen Voor Beginners nog aan hem door.
Laat hem leuk roepen dat je psychisch gestoord bent, Vinden rechters vast wel leuk, zo'n on-onderbouwde uitspraak. Bovendien kun je een scheiding niet tegen houden. Grond is namelijk duurzame ontwrichtng en dat is bijna niet aan te tonen dat dat niet het geval is. Het enige wat je kan doen met een scheiding is lekker dwars liggen, maar tegenhouden, de liefde hartstochtelijk verklaren, het helpt geen zier, trouwen moet je beide ja roepen, scheiden kun je in je eentje.
Een tip geef ik je mee in de rechtszaal, geef aan dat je je zelfstandigheid zo snel mogelijk wilt regelen, dat je daar hard voor werkt ondanks je leeftijd, en dat het beste met je kinderen voor hebt. Dat je alles in het werk stelt dat het hen aan niets zal ontbreken.
Dan maak je een veel betere indruk dan iemand die roept dat de ander gek is, en dat de kinderen maar gaan werken om zijn kosten te drukken...
dinsdag 7 oktober 2008 om 00:11
Geldt die 5 euro per dag alleen per dag, of als ze er ook slapen? Want dat willen ze persé niet.Misschien dat het ooit zover komt dat ze er een uurtje naar toe willen. Ik ga desnoods met ze mee, want ze moeten wel blijven weten dat ze een vader hebben.Hij wil trouwens ook nog korten als ze een keer een vriendinnetje mee brengen.
dinsdag 7 oktober 2008 om 00:21
Dank je!! Zal er echt aan denken. Gelukkig kan ik mezelf heel goed inhouden, heb ik wel geleerd, ik vreet me gewoon zelf van binnen op. Ik gun hem namelijk niet meer het plezier dat hij kan merken hoe pijn hij me doet. Ik ben heel blij dat je zoveel energie in me gestoken hebt Muis66. Ik ben er weer een stuk stabieler door geworden en rustiger.
Nu ga ik slapen, want vanaf half zeven zijn de kinderen weer op!
Nog bedankt. Welterusten!
dinsdag 7 oktober 2008 om 00:21
Per dag. Als ze blijven slapen, is het dus twee dagen. Maar laat hem maar vooral lekker afgaan, dat hij zo staat te beknibbelen op de kosten.
Schandalig, over dat vriendinnetje. Stel hem voor dat hij het in de stukken zet, korting als er logees zijn. Jeetjemina, meneer verdient zeker maar driemaal boven modaal ofzo? De rechter gaat dit echt leuk vinden, hij die zo zeikt over 5 euro en logeetjes....
Maakt een enorme indruk.
Over het wel of niet zien: alimentatie is een PLICHT. HIj heeft een omgangsRECHT. Al willen ze hem nooit meer zien, hij heeft echt pech, hij moet gewoon lappen. Op het moment dat jij alimentatie voor je kinderen eist, heeft hij het recht om ze te mogen zien. Vandaar soms ook al die toestanden als ze buiten de huwelijkse staat geboren zijn en gesodemieter met erkenning. Is bij jou niet van toepassing. Ze zijn automatisch door hem erkend, en jij eist alimentatie. Als hem dat wordt opgelegd, is hij verplicht te betalen. De omgang is een recht dat jij hem moet verlenen, echter, ze zijn ouder dan 12, dan bepalen ze dat zelf. Helaas voor hem, het is mogelijk, alleen de lasten, en geen lusten...
dinsdag 7 oktober 2008 om 00:27
Wees ook beheerst in de rechtszaal. Rechters houden van sterke vrouwen. Mijn ex jankte aan één stuk door (hij was de eiser) het was gewoon verschrikkelijk, die emotionele incontinentie.
Op een gegeven moment zei ik iets en snoof zijn advocaat duidelijk luid en hoorbaar. Mijn advo zei later: ik voelde dat je kwaad werd, ik hoopte zó dat je je zou beheersen. En dat deed ik. Ik kon het mens wel haar nek omdraaien, maar heb tot 10 geteld en ben gewoon verder gegaan. Laat je niet provoceren. Zet het belang, zowel materieel maar vooral gestelijk, van je kinderen voorop. Laat zien dat je verder wilt en kunt.
dinsdag 7 oktober 2008 om 00:33
ik wist eigenlijk niet eens dat je in de rechtzaal moest komen. Ik dacht dat de advocaten het gingen voorbereiden en de rechter de beslissing nam. Hamerstuk ofzo. Er wordt zoveel gescheiden, dat kunne ze och niet allemaal bijhouden? Weet je dat het me eigenlijk ook helemal niet kan schelen? Gek he, zolang getrouwd en oeps, dan is het over.
Ik wou wel dat ik er altijd zo over kon denken als nu. Soms wordt het ineens te veel. Maar nu gaat het eigenlijk fantastisch!
Nogmaals bedankt en welterusten.
dinsdag 7 oktober 2008 om 00:35
Mijn ex wilde in de aanloop naar de scheiding ook een 'duiventil-omgang'. Wanneer het hem uitkwam. En ik zei de gek veranderde prompt afspraken als meneer zijn kind wilde zien, want ik vond het contact belangrijk en bleef dat stimuleren. Totdat iedereen in mijn omgeving mij vermanend toesprak, inclusief advo, of ik gek geworden was. Als meneer omgang wenste gingen we dat vastleggen. Meneer wenste het niet opgelegd te krijgen. Waarop ik liefjes voorstelde om mijn schema aan de rechtbank voor te leggen. Rechters houden helemaal niet van vaders die zo dwars doen. Daar kwam hij nu niet meer mee weg, nu moet je bij kinderen een plan indienen over de omgang. Weet niet of dat ook voor boven de 12 jaar is, maar wel voor onder de 12 jaar, hoe je eea inricht ten aanzien van de kinderen qua omgang.
dinsdag 7 oktober 2008 om 00:37
Het hoeft niet. Je kan ook wegblijven uit de rechtszaal. Zou het alleen niet doen. Mijn ex en zijn advo voerden ook een bruto bedrag wat ik had verdiend in een JAAR op als NETTO per maand. Dan is het ZO HEERLIJK dat je fijntjes kan wijzen op het woord 'jaaropgave' bovenaan het bruto stuk en vervolgens vriendelijk informeert waar zij dat vandaan halen opdat je dan nog even achterstallig geld kan vorderen, kennelijk?????
woensdag 8 oktober 2008 om 09:43
de informatie van die site over scheiden begint steeds meer in te werken en ik heb besloten gewoon mijn eigen gang te gaan verder en mijn emoties er zoveel mogelijk buiten te laten. Ik ga er van uit dat mijn advocaat zijn werk doet en ik wil gewoon weer eens leuke dingen doen! Ga het weekend maar eens vrienden opzoeken en gewoon aan andere dingen denken. Die prop watten in mijn hoofd belemmert mijn gedachten teveel te ik blijf maar in een kringetje ronddraaien. Wil gewoon even genieten!
woensdag 8 oktober 2008 om 09:52
Ik heb trouwens de advocaat nog wel gevraagd hoe lang het nog zou gaan duren. Hij zegt het staat "op de rol" en we moeten nu gewoon even wachten. Hoop dat het toch snel zal gaan. Aan de andere kant? Je zet wel een punt achter een deel van je leven. Ik ben bang dat er achteraf nog wel een flinke kater van overblijft. En gek, ik heb ook nog steeds met hem te doen, hij komt wel moederziel alleen te staan, dat lijkt me zo vreselijk.
woensdag 8 oktober 2008 om 18:28
Ga vooral leuke dingen doen. Ik had heel sterk de neiging om me op te sluiten en mijn vrienden trokken mij daar wel uit. Gelukkig maar.
Dat je enige melancholie voelt, dat is logisch, maar laat je nu niet in de luren leggen over je gevoelens: alles wat je nu als startbewijs kan meekrijgen is meegenomen. Ik heb me bewust afgesloten voor de emoties van mijn ex, hij huilde wat af in de rechtszaal, maar ondertussen probeerde hij wel om onder elke cent uit te komen. Nou, echt niet!
Als het op de rol staat dan moet je eerdaags van de rechtbank gaan horen. Je advo moet wel een indicatie geven, bij ons kon het binnen 6 maanden gebeuren en ik moest ook data doorgeven dat ik echt niet kon (vakantie, tentamen enzo).
Dat je enige melancholie voelt, dat is logisch, maar laat je nu niet in de luren leggen over je gevoelens: alles wat je nu als startbewijs kan meekrijgen is meegenomen. Ik heb me bewust afgesloten voor de emoties van mijn ex, hij huilde wat af in de rechtszaal, maar ondertussen probeerde hij wel om onder elke cent uit te komen. Nou, echt niet!
Als het op de rol staat dan moet je eerdaags van de rechtbank gaan horen. Je advo moet wel een indicatie geven, bij ons kon het binnen 6 maanden gebeuren en ik moest ook data doorgeven dat ik echt niet kon (vakantie, tentamen enzo).
woensdag 8 oktober 2008 om 19:21
Vaak lees ik hier mee, veelal om ervaringen van andere dames te lezen die in hetzelfde schuitje zitten als ik.. Ik zoek erkenning, misschien wel jullie mening over mijn vriend..
We zijn 2 jaar samen, waarvan we al na een maand samen wonen.. Vanaf moment 1 was hij al heel vaak bij mij. Hij was anders dan andere mannen en maakte wel tijd voor me. Wat me vanaf het begin al opviel is dat het veel over hem gaat. En dat gaat het nu nog steeds. Hij praat vaak over zijn werk, hoe goed hij is, hoe slecht zijn collega;s werken. Hij is ook heel streberig op zijn werk en wil qua prestaties nummer 1 zijn. Verder is hij veel bezig met zijn uiterlijk. Bekijkt zichzelf in elk raam waar we langslopen, in hele spiegel. Hij vraagt zeker 2 keer per dag iets aan mij over zijn uiterlijk (kun je al zien dat ik fitness? Vind je mijn haar leuk zo?) Het gaat kortom, ALTIJD over hem.. En ik heb hem 2 jaar lang ook al die aandacht gegegeven omdat ik zoooo verliefd was.
Alleen de laatste weken ben ik onverschilliger geworden wat betreft onze relatie. Ben amper nog jaloers en zeg ook duidelijk als ik vind dat hij teveel over zichzelf praat. Ik merk nu dat hij me gaat uittesten, me expres jaloers probeert te maken. Maar het lukt niet, al irriteren sommige van zijn acties me wel. Hij lijkt wel of ik hem niet meer voedt en hij daardoor wanhopig probeert mij uit de tent te lokken..
Dames, ik wil alleen weten of hij, als jullie dit lezen, narcistisch zou kunnen zijn. Zijn interesse in mij is weinig, in mijn werk, gevoelens etc. Ook is hij altijd ook opeens ziek als ik ziek ben. Alsof hij anders bang is dat de aandacht naar mij toe moet. Als ik hem met deze gedachten van mij confronteer dan zegt ie dat ik niet zo slecht over hem moet denken en dat ik paranoia ben..
Wat denken jullie????
Alvast bedankt..
We zijn 2 jaar samen, waarvan we al na een maand samen wonen.. Vanaf moment 1 was hij al heel vaak bij mij. Hij was anders dan andere mannen en maakte wel tijd voor me. Wat me vanaf het begin al opviel is dat het veel over hem gaat. En dat gaat het nu nog steeds. Hij praat vaak over zijn werk, hoe goed hij is, hoe slecht zijn collega;s werken. Hij is ook heel streberig op zijn werk en wil qua prestaties nummer 1 zijn. Verder is hij veel bezig met zijn uiterlijk. Bekijkt zichzelf in elk raam waar we langslopen, in hele spiegel. Hij vraagt zeker 2 keer per dag iets aan mij over zijn uiterlijk (kun je al zien dat ik fitness? Vind je mijn haar leuk zo?) Het gaat kortom, ALTIJD over hem.. En ik heb hem 2 jaar lang ook al die aandacht gegegeven omdat ik zoooo verliefd was.
Alleen de laatste weken ben ik onverschilliger geworden wat betreft onze relatie. Ben amper nog jaloers en zeg ook duidelijk als ik vind dat hij teveel over zichzelf praat. Ik merk nu dat hij me gaat uittesten, me expres jaloers probeert te maken. Maar het lukt niet, al irriteren sommige van zijn acties me wel. Hij lijkt wel of ik hem niet meer voedt en hij daardoor wanhopig probeert mij uit de tent te lokken..
Dames, ik wil alleen weten of hij, als jullie dit lezen, narcistisch zou kunnen zijn. Zijn interesse in mij is weinig, in mijn werk, gevoelens etc. Ook is hij altijd ook opeens ziek als ik ziek ben. Alsof hij anders bang is dat de aandacht naar mij toe moet. Als ik hem met deze gedachten van mij confronteer dan zegt ie dat ik niet zo slecht over hem moet denken en dat ik paranoia ben..
Wat denken jullie????
Alvast bedankt..
woensdag 8 oktober 2008 om 19:28
woensdag 8 oktober 2008 om 19:34
Bedankt voor je reactie Impala!
Hij zegt vaak dat ik paranoia ben, maar ik sta inderdaad mijn mannetje wel. Ik laat me niet zomaar iets aanpraten. Vooral omdat ik refereer naar mijn relatie van 4 jaar, waarin ik nooit ruzie met mijn partner had en ik volgens hem een super makkelijk en lief meisje ben.
Toch weet mijn huidige vriend het vaak zo te draaien dat ik de schuld van de ruzie ben. Zo hard over mijn aandeel gaan doordraven, dat zijn aandeel (wat vaak juist de aanleiding is) in het niet verdwijnt. Maar helaas voor hem, ook dit lukt hem niet altijd meer...en daar ben ik blij om, want voor even dacht ik dat ik een onderdanig schaapje begon te worden..
Hij zegt vaak dat ik paranoia ben, maar ik sta inderdaad mijn mannetje wel. Ik laat me niet zomaar iets aanpraten. Vooral omdat ik refereer naar mijn relatie van 4 jaar, waarin ik nooit ruzie met mijn partner had en ik volgens hem een super makkelijk en lief meisje ben.
Toch weet mijn huidige vriend het vaak zo te draaien dat ik de schuld van de ruzie ben. Zo hard over mijn aandeel gaan doordraven, dat zijn aandeel (wat vaak juist de aanleiding is) in het niet verdwijnt. Maar helaas voor hem, ook dit lukt hem niet altijd meer...en daar ben ik blij om, want voor even dacht ik dat ik een onderdanig schaapje begon te worden..
woensdag 8 oktober 2008 om 19:37
Alleen ik wil hem niet kwijt...en daar zit ook het gevaar van deze relatie. Ik hou van hem, waarom weet ik soms niet eens. Hij kan ook echt wel leuk en lief zijn, maar de de wekelijkse ruzies de we hebben zijn zo ontzettend heftig!
En hij 'hoort' me ook wel eens uit. Dan doet hij net of hij iets weet, terwijl hij het helemaal niet weet. Soms is dat bijna eng.. Over paranoia gesproken...
En hij 'hoort' me ook wel eens uit. Dan doet hij net of hij iets weet, terwijl hij het helemaal niet weet. Soms is dat bijna eng.. Over paranoia gesproken...
woensdag 8 oktober 2008 om 20:15
woensdag 8 oktober 2008 om 21:46
Als ik denk aan de eeuwige discussies die ik had, word ik er weer moe van. Alles, maar dan ook alles wist hij zogenaamd al, en ik liet mij daardoor helemaal gek maken. Ik werd bozer en bozer, en hij zat te genieten hoe erg boos ik reageerde. Uiteindelijk had ik het weer gedaan, en ook zoiets: als er niets aan de hand was, waarom werd ik dan zo boos?
Ze zijn zó ontzettend vals.
Ze zijn zó ontzettend vals.
woensdag 8 oktober 2008 om 21:58
Aan de andere kant is negeren ook de doodsteek in je relatie. Natuurlijk, een relatie met een N is al niet echt gezond te noemen. Maar mijn N1 kon zulke stomme dingen zeggen, ik negeerde ze eenvoudigweg omdat ik ze gewoon echt ongelofelijk stom vond. Zo van, ik ga daar niet eens (meer) op in. Daarmee heb ik in zekere zin ook beledigingen (denk mij dom noemen terwijl ik een hogere opleiding heb dan hij) ook getolereerd, of althans, voorbij laten gaan. Maar je wordt ook boos van al die stomme opmerkingen, en vooral zo moe...

