Relaties
alle pijlers
Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!
woensdag 12 maart 2008 om 12:31
Hallo,
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
woensdag 8 oktober 2008 om 23:10
Dat soort opmerkingen moet je juist voorbij laten gaan. Dat is nu het moeilijke. Heeft totaal geen zin om in discussie te gaan over dat soort flauwekul. Wek je nog de indruk dat je zijn argumenten serieus neemt. Heb je alleen jezelf mee en elke vorm van aandacht is N-supply. Ook dat soort aandacht. Hij geniet ervan als je ertegenin gaat. Je denkt toch niet echt dat hij denkt dat hij gelijk heeft? Zit je gewoon te stangen.
Als hij zegt: je bent dom, kun je hoogstens zeggen: dan denk jij dat toch lekker. En zelfs dat is eigenlijk al te veel.
Ja dat is idd de doodsteek voor je relatie. Maar dat is ook de bedoeling. Met een vent die zulke dingen zegt heb je n.l. geen goede relatie.
.
woensdag 8 oktober 2008 om 23:42
Had ik ook steeds. Niet te rijmen! Ga je echt van koken. Ik probeer er zo weinig mogelijk naar te luisteren. Hij zegt dan dat ik het echt moet weten, dan vraag ik hem het op te schrijven zodat ik er rustig over na kan denken. Doet hij echter nooit, het gaat gewoon door.
Maar vandaag had ik gewoon een leuke dag, wat rondgelummeld, koffie gedronken bij een vriendin, boodschappies doen etc. Door alle informatie die ik de laatste dagen kreeg en las (goede site muis66) ben ik heel wat staboieler geworden. Lekker.
ik kon vanavond zijn vervelende, indoctrinerende opmerkingen gewoon van mijn kant laten gaan! Ik was zelfs heel vriendelijk en gaf hem een compliment dat hij nagedacht had. (alleen niet in mijn straatje) Hij wilde een spaarrkening verdelen, ik kon er maandelijks wat van krijgen, maar het bleef op zijn naam staan. Als het huis dan verkocht is, heb ik die maandlijkse bijdrage (schijntje) niet meer nodig om de hypotheek van ons huis te betalen en kan hij dat gewoon stoppen. Dan heb ik mijn deel wel gehad volgens hem! (voordat ik dan mijn deel heb gehad, is dit huis wel van ouderdom in elkaar gestort en ben ik al lang begraven, maar ja)
Ik heb hem wel gezegd dat het goed was dat hij nadacht, maar dat hij het nu nog moet inpassen in het totale financiële plaatje. Als hij dat dan op papier wil zetten, kan ik er over nadenken. Maar dan moet het wel op papier, want anders is het te moeilijk voor mij om te begrijpen! Hij was gevleid en verbaasd!
Het zal me benieuwen of hij dat doet, want als het eenmaal op papier staat, wordt veel te duidelijk dat hij alles naar zichzelf toehaalt.
donderdag 9 oktober 2008 om 00:02
ben bijna 35 jaar getrouwd (ben benieuwd of ik dat haal, met de scheiding) en kreeg al heel vroeg in ons huwelijk de eerste "probleempjes". Maar hoop deed leven. Ik weet nu dat het gauw zal stoppen en wordt steeds creatiever.:
[...]
Schrijf het maar op, dat is ook een hele goeie. Het is wel duidelijk dat jij vaker met dit bijltje hebt gehakt. Way to go !
donderdag 9 oktober 2008 om 08:29
Dat is het punt. Je knokt nog zo lang door. Ik wist al ruim drie jaar voordat N1 opstapte dat ik niet meer van hem hield en eigenlijk weg wilde. Maar ja, je hebt een kind en ik ben opgevoed met het idee dat je voor dingen moet knokken. Snel weglopen voor iets zul je mij niet zien doen. Ik neem wel eens even afstand, omdat ik er anders te heftig middenin kan zitten, maar opgeven, ho maar. Komt niet in mijn vocabulaire voor. Nee, ik knok tot het bittere eind. Zelfs toen de haatcampagne van ex en zijn familie naar mij een hoogtepunt bereikte, hield ik de deur tot praten en lijmen open. Pas toen ik echt geen geld meer had en mijn vrienden boodschappen gingen brengen en mijn moeder mijn benzine betaalde en iemand mij erop wees (zo van, zag ik dat zelf dan niet, nee, soms zit je er middenin en zie je dat dus even niet) dat hij nu ook zijn kind benadeelde, werd ik wakker. Ik bedacht dat hij wel onaardig naar mij kon doen, maar dat een klein kind niet de dupe mag worden, en toch wel eten moet hebben. Dat hij dat kon doen naar de moeder van zijn kind, sterker nog, naar zijn eigen kind, foei, dat was een wake-up call in optima forma. Maar wel eentje die mij ertoe bracht N1 te 'ontbieden' en hem te vertellen dat de deur tot praten dichtging en ik hem wel in de rechtzaal zag....
donderdag 9 oktober 2008 om 09:07
het lijkt wel of je mijn verhaal voor me schrijft. Achteraf denk, hoe kon ik zooo stom zijn. Ik wou nu dat ik veeeeeel eerder de stap had gezet om te geen, haaden mijn kindern en ik misshcien nog iets van het gevoel voor hem overgehouden.
zo ging het hier ook. Mijn kinderen zijn niet meer zo klein (pubers) maar worden door hem veel uitgescholden en gekleineerd. Trouwens, tegenwoordig kan hij op iedereen en alles schelden. Nooit rechtstreeks tegen de persoon, maar tegen ons. Dierbaren van mij. in leven of niet, worden flink door de mangel gehaald. Vrienden worden de grond ingestampt. Begrijpt hij niet hoeveel pijn zoiets doet? Snpat hij nog steeds niet wat hij zegt?
Ik vind het wel heel erg, dat jij het twee keer hebt meegemaakt. Ik heb mezelf voorgenomen:Nooit Meer!! Beter géén partner dan zo. Daar wordt je vreselijk verzuurd van. Jarenlang heb ik niet kunnen genieten. Liep me op te winden en te piekeren. Probeerde naar buiten toe alles zo normaal mogelijk te laten zijn, maar binnenin!!!
Ben naar een psycholoog gegaan, kon alleen nog maar huilen. Was zo labiel als wat. Daarna kwam er gelukkig een ommekeer en ben ik begonnen met inzien dat ik een keus moest maken. Maar zelfs dat duurde lang, vóór ik die stap kon zetten, ook uit angst. Maar nu heb ik het lef en ga door, ondanks alles. Voor mij, maar vooral voor de kinderen.
Ik hoop dat het met jou allemaal goed gekomen is? Er is hoop?
donderdag 9 oktober 2008 om 09:13
ik ben op het punt gekomen dat liefde ging omslaan in haat. De kinderen zitten enorm in de knoei met hun gevoelens, het is tenslotte hun vader. Ze wilden zo graag een 'normale' vader en nemen het hem heel kwalijk. Eén is vaak boos, de ander laat vaak maar gebeuren en trekt zich terug. Ongezond toch! Ze kunnen niet eens kind zijn!!
En daar ben ik denk ik het meest boos en verdrietig om. En het lijkt wel, dat hij merkt dat ik zelf niet meer zo gauw geraakt ben en probeert het steeds meer over de kinderen, het liefst waar ze zelf bij zijn. Zo krijgt hij me vaak nog waar hij wil. Het moet echt stopppen.
Nu laat ik een enkele keer gewoon de kinderen reageren en zeg zelf niets. Ik kan het niet altijd sussen en zij moeten ook hun gevoelens wel eens kwijt. Hij wordt er wel nóg bozer om en wijst ze af, maar ze hebben dan wel een keertje kunnen tonen wat ze voelen. Ze moeten toch leren ook voor zichzelf op te komen. Ik had ze zo graag een andere jeugd gegund.
En daar ben ik denk ik het meest boos en verdrietig om. En het lijkt wel, dat hij merkt dat ik zelf niet meer zo gauw geraakt ben en probeert het steeds meer over de kinderen, het liefst waar ze zelf bij zijn. Zo krijgt hij me vaak nog waar hij wil. Het moet echt stopppen.
Nu laat ik een enkele keer gewoon de kinderen reageren en zeg zelf niets. Ik kan het niet altijd sussen en zij moeten ook hun gevoelens wel eens kwijt. Hij wordt er wel nóg bozer om en wijst ze af, maar ze hebben dan wel een keertje kunnen tonen wat ze voelen. Ze moeten toch leren ook voor zichzelf op te komen. Ik had ze zo graag een andere jeugd gegund.
donderdag 9 oktober 2008 om 09:33
Ik kan me voorstellen dat het lastig en dubbel is geweest Eindelijk. Je kunt het niet begrijpen, je kunt het je niet voorstellen dat iemand zo met je omgaat die geacht wordt van je te houden. Dat niet kunnen begrijpen is volgens mij ook een deel van de reden dat je doorvecht voor de relatie.
Ik ben blij voor je dat je je zo strijdvaardig voelt. Je komt hieruit en dan kun je gaan genieten van 's wat normaal leven, zonder uitgescholden te worden of continu op je tenen te lopen. Fijn dat Muis je heeft kunnen geruststellen en helpen hierbij.
Ik ben blij voor je dat je je zo strijdvaardig voelt. Je komt hieruit en dan kun je gaan genieten van 's wat normaal leven, zonder uitgescholden te worden of continu op je tenen te lopen. Fijn dat Muis je heeft kunnen geruststellen en helpen hierbij.
donderdag 9 oktober 2008 om 09:45
Hallo feliciaatje,
Dat niet kunnen begrijpen zit me eigenlijk ook wel heel erg dwars. Als er een reden voor was, kun jemisschien iets doen, nu voel je je zo machteloos.
Wat ik ook wel heel vreemd vind, is waarom dit gedrag hiet thuis steeds zo escaleert. Hij kan ons behandelen zoals het hem uitkomt, eerst de huid volschelden en 5 minuten later vragen wat we eten. Die kronkels, daar kom ik niet bij! Ik zir inwendig te koken en meneer wil dat ik zijn eten ga koken? Ik vind het onbegrijpelijk. En waarom hier thuies zo erg en elders niet. Juist de mense, die van je houden en waar jij vanmoet houden, doe je het meest pijn! Hoe kan dat in godsnaam? Hij scheldt tegen ons ook over anderen, waarom doet hij dat niet bíj die anderen? Waarom word dat allemaal op óns bord gelegd? Ik vind schelden toch al zo erg, en dan ook nog op een hele grove manier, over anderen, die eigenlijk niets gedaan hebben! Als je iets met iemand hebt, ga er dan naar toe en praat erover, denk ik dan.
De enige manier om dat een beetje in te tomen, is, dat ík het tegen die andeen ga zeggen. Dat zeg ik hem, dan houdt hij even op. Maar waarom doet iemand zo tegen zijn eigen gezin? Etr zijn zelfs nog mensen die denken dat hij heel aardig is.Maar waarom twwe zulke verschillende personen in één?
Dat lukt me niet, om daar uit te komen. Ligt de oorzaak van zijn boosheid dan toch bij ons?
Dat niet kunnen begrijpen zit me eigenlijk ook wel heel erg dwars. Als er een reden voor was, kun jemisschien iets doen, nu voel je je zo machteloos.
Wat ik ook wel heel vreemd vind, is waarom dit gedrag hiet thuis steeds zo escaleert. Hij kan ons behandelen zoals het hem uitkomt, eerst de huid volschelden en 5 minuten later vragen wat we eten. Die kronkels, daar kom ik niet bij! Ik zir inwendig te koken en meneer wil dat ik zijn eten ga koken? Ik vind het onbegrijpelijk. En waarom hier thuies zo erg en elders niet. Juist de mense, die van je houden en waar jij vanmoet houden, doe je het meest pijn! Hoe kan dat in godsnaam? Hij scheldt tegen ons ook over anderen, waarom doet hij dat niet bíj die anderen? Waarom word dat allemaal op óns bord gelegd? Ik vind schelden toch al zo erg, en dan ook nog op een hele grove manier, over anderen, die eigenlijk niets gedaan hebben! Als je iets met iemand hebt, ga er dan naar toe en praat erover, denk ik dan.
De enige manier om dat een beetje in te tomen, is, dat ík het tegen die andeen ga zeggen. Dat zeg ik hem, dan houdt hij even op. Maar waarom doet iemand zo tegen zijn eigen gezin? Etr zijn zelfs nog mensen die denken dat hij heel aardig is.Maar waarom twwe zulke verschillende personen in één?
Dat lukt me niet, om daar uit te komen. Ligt de oorzaak van zijn boosheid dan toch bij ons?
donderdag 9 oktober 2008 om 09:57
en tot ongeveer een jaar geleden bleef hij nog volhouden dat hij zoveel van me hield! Waarom doe je dan zo????
Hert houden van is ineens omgeslagen in het tegenovergestelde, omdat ik de scheiding wil doorzetten. Het is nu van : Ik zal blij zijn als ik van je verlost ben *** **** **** (allerlei scheldwoorden). terwijl hij een uur later toch weer kan voorstellen samen door te gaan, omdat hij graag iets leuks met me wil doen!?!?! Want hij houdt toch zo veel van me!! Nou, als je daar niet totaal van in de war raakt!
Maar ook naar de kinderen. Hoe kun je dat als ouder? Wat wil je daar in godsnaam mee bereiken? Welke ouder scheldt zijn kind zo uit? Hij noemt zijn dochter rustig hoer. Toevallig die ene die zich zo terugtrekt en niet eens naar een feestje wil ofzo. Bang voor mannen en alcohol. Waarom wil je als ouder je kind willens en wetens zo neerhalen? Hij kan echt alles wat ze doen stom en waardeloos vinden, tot aan hun huiswerk en vrienden toe. ALs ze niet voelen, denken of vinden zoals hij, is het niet goed.
Hert houden van is ineens omgeslagen in het tegenovergestelde, omdat ik de scheiding wil doorzetten. Het is nu van : Ik zal blij zijn als ik van je verlost ben *** **** **** (allerlei scheldwoorden). terwijl hij een uur later toch weer kan voorstellen samen door te gaan, omdat hij graag iets leuks met me wil doen!?!?! Want hij houdt toch zo veel van me!! Nou, als je daar niet totaal van in de war raakt!
Maar ook naar de kinderen. Hoe kun je dat als ouder? Wat wil je daar in godsnaam mee bereiken? Welke ouder scheldt zijn kind zo uit? Hij noemt zijn dochter rustig hoer. Toevallig die ene die zich zo terugtrekt en niet eens naar een feestje wil ofzo. Bang voor mannen en alcohol. Waarom wil je als ouder je kind willens en wetens zo neerhalen? Hij kan echt alles wat ze doen stom en waardeloos vinden, tot aan hun huiswerk en vrienden toe. ALs ze niet voelen, denken of vinden zoals hij, is het niet goed.
donderdag 9 oktober 2008 om 10:02
trouwens, dat steeds maar zeggen dat ie van me houdt, en dat hij zichzelf heel gelukkig voelde in deze relatie, is waarschijnlijk één van de oorzaken dat ik het zolang door zetten. Ik heb zelfs met de aanvraag van de scheiding heel lang gewacht, zodat hij er aan kon wennen. Achteraf denk ik, dat kan hij toch nooit, hij accepteert het gewoon niet.
donderdag 9 oktober 2008 om 10:26
Pfieuwww @eindelijk,
Ik lijk mezelf te lezen in veel opzichten.
1 relatie van 19jr. en recentlijk 1 van ruim 6jr. afgesloten.
Vol gescholden worden omdat je een GRENS TREKT nu.
Trekpop gevoel wel houden niet van houden.Wel iets moois op willen bouwen 5min. later weer niet en krijg je de volle laag.
Jou niet meer kunnen raken (erboven trachten te staan inmiddels) maar nu anderen ,je kinderen zelfs! pakken.
ONMACHT allemaal onmacht en projectie van wat hij niet bezit en het niet kan velen dat anderen dat wel hebben.
Gewoon simpel omgaan met mensen ipv. macht te willen.
Sterkte.
Ik lijk mezelf te lezen in veel opzichten.
1 relatie van 19jr. en recentlijk 1 van ruim 6jr. afgesloten.
Vol gescholden worden omdat je een GRENS TREKT nu.
Trekpop gevoel wel houden niet van houden.Wel iets moois op willen bouwen 5min. later weer niet en krijg je de volle laag.
Jou niet meer kunnen raken (erboven trachten te staan inmiddels) maar nu anderen ,je kinderen zelfs! pakken.
ONMACHT allemaal onmacht en projectie van wat hij niet bezit en het niet kan velen dat anderen dat wel hebben.
Gewoon simpel omgaan met mensen ipv. macht te willen.
Sterkte.
donderdag 9 oktober 2008 om 10:45
ik ben in ieder geval blij dat ik niet de enige ben, het voelde zo verknipt.
Niet dat ik het anderen gun, zoals jij, dat ze het ook meemaakten. Ik zit zelf in een rotsituatie, maar kan het voor anderen ook vreselijk vinden, omdat je gewoon zelf weet hoe je dan in de knoop zit.
Gelukkig kom ik nu zover, dat ik weer voor mezelf en de kinderen op ga komen. Werd hoog tijd.
Plaatsen zoals dit, op internet, helpen echt wel om jezelf teug te vinden.
Dank je.
Niet dat ik het anderen gun, zoals jij, dat ze het ook meemaakten. Ik zit zelf in een rotsituatie, maar kan het voor anderen ook vreselijk vinden, omdat je gewoon zelf weet hoe je dan in de knoop zit.
Gelukkig kom ik nu zover, dat ik weer voor mezelf en de kinderen op ga komen. Werd hoog tijd.
Plaatsen zoals dit, op internet, helpen echt wel om jezelf teug te vinden.
Dank je.
donderdag 9 oktober 2008 om 10:57
Dat hij het alleen thuis doet en niet in het openbaar is volgens mij omdat hij dondersgoed weet dat hij veel te ver gaat. Daarom wil dit soort mannen vaak ook niet in therapie. Dan gaan ze voor schut en wordt hun spel doorgeprikt. En dat willen ze ten koste van alles voorkomen. Ze beschuldigen de vrouw er ook vaak van dat zij hem 'voor schut zet', komt dat je bekend voor eindelijk? Ik denk nu opeens ook aan wat je vertelde over jullie vrienden en hoe hij daarin stookte. Het gaat idd ook om macht, alleen thuis kan hij zijn 'macht' uitleven en niks is frusterender voor hem als wanneer die macht hem wordt ontnomen. Achteraf besef je dat je hem die macht zelf hebt gegeven.
.
donderdag 9 oktober 2008 om 11:01
Door mijn heenenweer geslinger(wat ik ja zelf toeliet!) hebben mijn kinderen een knal gehad.
1 is heel gesloten/trekt zich terug,altijd al.
de ander survived dmv. eigen plan trekken en afstand nemen,mam zoek het lekker zelf uit.
de jongste is exact als mij,onzeker,graag lief gevonden willen worden.Heel sterk presoontje en toch gevangen in onzekerheid waardoor ze pispaal is van iedereen.(kopie van mij als kind).
Ja elk kind wil liefde natuurlijk.
Iig. ik hoop dat ik ze nog het nodige mee kan geven.
Des te meer ik dat hoop, des te groter de verwijdering tussen hen lijkt wel.
In dat proces zit ik nu.
Ben zo op vanwege de relaties dat ik toegeef aan de mess I made.
Ik heb té lang gevochten om waardevol beschouwd te worden ten koste van???
Ik krijg hulp gelukkig.
Ben er finaal aan onder door gegaan.
Klim langzaamaan weer uit een mega gat,ben er lang nog niet.
1 is heel gesloten/trekt zich terug,altijd al.
de ander survived dmv. eigen plan trekken en afstand nemen,mam zoek het lekker zelf uit.
de jongste is exact als mij,onzeker,graag lief gevonden willen worden.Heel sterk presoontje en toch gevangen in onzekerheid waardoor ze pispaal is van iedereen.(kopie van mij als kind).
Ja elk kind wil liefde natuurlijk.
Iig. ik hoop dat ik ze nog het nodige mee kan geven.
Des te meer ik dat hoop, des te groter de verwijdering tussen hen lijkt wel.
In dat proces zit ik nu.
Ben zo op vanwege de relaties dat ik toegeef aan de mess I made.
Ik heb té lang gevochten om waardevol beschouwd te worden ten koste van???
Ik krijg hulp gelukkig.
Ben er finaal aan onder door gegaan.
Klim langzaamaan weer uit een mega gat,ben er lang nog niet.
donderdag 9 oktober 2008 om 11:07
Dat is precies de reden waarom ik zo vaak op dit topic rondhang. Ik weet ook heel goed hoe verward je ervan kan worden en hoe hopeloos je je gaat voelen. Gelukkig is mijn N-tijd al lang voorbij maar het heeft diepe indruk gemaakt en mijn hart breekt voor vrouwen die er nog middenin zitten. Als ik maar iets kan doen om hen te helpen een eind te maken aan de situatie, doe ik dat met alle liefde. Maar ze kunnen het uiteindelijk alleen zélf doen en dat is een hele zware weg. Maar wél een weg die je enorm veel gaat opleveren. Hoeveel, dat zal je pas na afloop ten volle beseffen.
.
donderdag 9 oktober 2008 om 11:13
Zou het kunnen dat je kinderen er nog geen vertrouwen in (durven) hebben dat je nu echt een eind aan de ellende hebt gemaakt? Het lijkt me voor kinderen heel pijnlijk om te zien hoe hun moeder zich steeds weer laat ringeloren. Ik denk dat je het de tijd moet geven omdat vertrouwen weer op te bouwen. Het vertrouwen dat je idd het beste met de kinderen voor hebt en daar geen eikel van een man tussen laat komen.
.
donderdag 9 oktober 2008 om 11:20
Dat 'voor schut zetten'ken ik niet, hij zegt naar anderen toe ook niet vaak veel slechts over me, hooguit dat ik een luie rofiteur ben ofzo. Hij had het wel een beetje toen ik vrienden en familie vertelde over de scheiding (geen inhoudelijke dingen, alleen het feit dat..) Toen voelde hij zich beledigd.
Dat je zelf die macht geeft, komt denk ik voort uit liefde, bezorgheid en hoop. Toen de hoop verschrompeld was, was van de rest ook niet veel meer over.
Hoe meer ik lees, des te meer zie ik gelijkenissen.
donderdag 9 oktober 2008 om 11:30
donderdag 9 oktober 2008 om 11:34
Dat van liefde, bezorgdheid en hoop is heel herkenbaar. In het begin heb je gewoon geen enkel idee van wat er aan de hand is. Dan ga je extra je best doen om de probleempjes op te lossen en hem ervan te overtuigen dat je echt van hem houdt. Het duurt een hele tijd voor je doorhebt dat het hem daar niet in zit. En dan heb je er al zoveel energie ingestoken dat je ook weer niet meteen wilt opgeven. Pfff een hele vicieuze cirkel is dat.
(p.s. Ik bedoelde niet dat hij jou voor schut zet, maar meer dat hij bang is dat jij hem voor schut zet. Bv als je anderen vertelt over de scheiding. Maar als je het verder niet herkent, des te beter.)
(p.s. Ik bedoelde niet dat hij jou voor schut zet, maar meer dat hij bang is dat jij hem voor schut zet. Bv als je anderen vertelt over de scheiding. Maar als je het verder niet herkent, des te beter.)
.
donderdag 9 oktober 2008 om 11:53
@eindelijk,
Ik klaar het allemaal in me eentje dus weerstand ervaren ze niet indirect meer van de ex-relaties.
Wat ze wel ervaren hebben is dat ik zo vocht voor de relaties en hun er bij in liet schieten.
Wat jou oudste heeft heeft mijn middelste en hangt idd. evenals je andere kind buiten uit.Met vrienden etc.Komt en gata zegt weing teruggetrokken t/m.
Ik kom niet tot hem,hij laat niemand (meer)toe.Wil weg hier,schreeuwt in feite om liefde.Uit zich alleen in ruzie zoeken en wantrouwd een ieder.Vind dat ik samenzweer met de andere 2 kinderen.Hij botviert zich op jongste,daar kom ik voor op.Wat hij ziet als voortrekken.
Maar hij distancieerd zich wij niet.Zet zich af.
Voor nu heb ik maar losgelaten hoe vreselijk het me begroot.ik moet hem met rust laten.Zo vreselijk moeilijk.Ik moet.Wil ik hem niet nog verder wegdrijven.Ik schreeuw om een band met hem onderwijl.
het doet zeer.
Tuurlijk is karakter ook een deel van ziojn zijn,maar dit soort dingen geeft alleen maar een schep er bovenop.
Wat ik heb te herstellen.
De andere 2 laten in hun gedrag het andere nodige zien.
Oudte vind dta ik middelste al koning behandel.Kan.
Zo ziet hij dat,ik focus me zo op hem om hem maar te kunnen behouden.
Ooit komt het op ze pootjes terecht.
Sorry voor de ego post.
Ik klaar het allemaal in me eentje dus weerstand ervaren ze niet indirect meer van de ex-relaties.
Wat ze wel ervaren hebben is dat ik zo vocht voor de relaties en hun er bij in liet schieten.
Wat jou oudste heeft heeft mijn middelste en hangt idd. evenals je andere kind buiten uit.Met vrienden etc.Komt en gata zegt weing teruggetrokken t/m.
Ik kom niet tot hem,hij laat niemand (meer)toe.Wil weg hier,schreeuwt in feite om liefde.Uit zich alleen in ruzie zoeken en wantrouwd een ieder.Vind dat ik samenzweer met de andere 2 kinderen.Hij botviert zich op jongste,daar kom ik voor op.Wat hij ziet als voortrekken.
Maar hij distancieerd zich wij niet.Zet zich af.
Voor nu heb ik maar losgelaten hoe vreselijk het me begroot.ik moet hem met rust laten.Zo vreselijk moeilijk.Ik moet.Wil ik hem niet nog verder wegdrijven.Ik schreeuw om een band met hem onderwijl.
het doet zeer.
Tuurlijk is karakter ook een deel van ziojn zijn,maar dit soort dingen geeft alleen maar een schep er bovenop.
Wat ik heb te herstellen.
De andere 2 laten in hun gedrag het andere nodige zien.
Oudte vind dta ik middelste al koning behandel.Kan.
Zo ziet hij dat,ik focus me zo op hem om hem maar te kunnen behouden.
Ooit komt het op ze pootjes terecht.
Sorry voor de ego post.
donderdag 9 oktober 2008 om 12:08
Gelukkig had ik geen kinderen die ik ook nog eens door de nasleep moest loodsen. Wat enorm moeilijk allemaal. Moet nog pijnlijker zijn dan de ellende van de N zelf. Ik kan me ook voorstellen dat je het er soms moeilijk mee hebt dat je het zo ver hebt laten komen. Dikke knuffel voor jullie allebei en heel veel sterkte. Ik geloof ook dat het goed zal komen maar daar zal best wat tijd overheen gaan. Geef die knuffel maar door aan de kinderen ;)
.
donderdag 9 oktober 2008 om 12:12
Dankjewel Impala.
Klopt ze hebben nog geen vertrouwen want weten niet beter, mama laat sollen met zich.
letterlijk gezegt door middelste.je doet het toch zelf,steeds weer terug steeds weer opnieuw beginnen steeds weer toch hoop.Ik geloof je niet meer mam.
En zo heb ik mede het vertrouwen geschaadt.Én fout voorbeeld gegeven.
En ja dat kost enorm veel tijd om dat weer geheeld te zien/krijgen.
Klopt ze hebben nog geen vertrouwen want weten niet beter, mama laat sollen met zich.
letterlijk gezegt door middelste.je doet het toch zelf,steeds weer terug steeds weer opnieuw beginnen steeds weer toch hoop.Ik geloof je niet meer mam.
En zo heb ik mede het vertrouwen geschaadt.Én fout voorbeeld gegeven.
En ja dat kost enorm veel tijd om dat weer geheeld te zien/krijgen.
