Relaties
alle pijlers
Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!
woensdag 12 maart 2008 om 12:31
Hallo,
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
wat vervelend nu toch voor hem 
dinsdag 28 april 2009 om 01:13
Eindelijk, jeetje wat een ontwikkelingen zeg!
Het is toch té zot voor woorden, dat hij dit soort dingen ongestraft overhoop blijft halen? En dat bij zijn eigen dochter. Welk belang heeft hij daarbij? En dan werkt het postbedrijf ook nog eens tegen. Voordat ze daar doorhebben hoe het zit, alles teruggedraait hebben, ben je weer 2 weken verder. En dan je persoonlijke post, die ben je dus ook nog eens kwijt.
Wat vindt je advocaat ervan, dat hij wil dat jij voor die kosten opdraaid? Te gek voor woorden toch.
Kan je er allemaal lekker bij hebben zeg, niet dus.
Ja, familie omstandigheden met een sterf eval in het verschiet, is al helemaal geen fijne omstandigheid. Komt niet alleen je eigen verdriet en dat van je kinderen over je heen, maar ook dat van je familie. Is het jouw familie? Of zijn familie?
Hoop dat je de kracht kunt vinden Eindelijk om deze hele misére het hoofd te bieden. Probeer positief te blijven, al is dat rete moeilijk natuurlijk. Er komt telkens wat anders de hoek om kijken, dus je bent continue bezig met herstellen van alle toestanden. Kan je irl wel je verhaal goed kwijt bij een vriendin?
Want ik kan me voorstellen dat het allemaal wel zwaar drukt op jouw schouders.
Sterkte meid !
Het is toch té zot voor woorden, dat hij dit soort dingen ongestraft overhoop blijft halen? En dat bij zijn eigen dochter. Welk belang heeft hij daarbij? En dan werkt het postbedrijf ook nog eens tegen. Voordat ze daar doorhebben hoe het zit, alles teruggedraait hebben, ben je weer 2 weken verder. En dan je persoonlijke post, die ben je dus ook nog eens kwijt.
Wat vindt je advocaat ervan, dat hij wil dat jij voor die kosten opdraaid? Te gek voor woorden toch.
Kan je er allemaal lekker bij hebben zeg, niet dus.
Ja, familie omstandigheden met een sterf eval in het verschiet, is al helemaal geen fijne omstandigheid. Komt niet alleen je eigen verdriet en dat van je kinderen over je heen, maar ook dat van je familie. Is het jouw familie? Of zijn familie?
Hoop dat je de kracht kunt vinden Eindelijk om deze hele misére het hoofd te bieden. Probeer positief te blijven, al is dat rete moeilijk natuurlijk. Er komt telkens wat anders de hoek om kijken, dus je bent continue bezig met herstellen van alle toestanden. Kan je irl wel je verhaal goed kwijt bij een vriendin?
Want ik kan me voorstellen dat het allemaal wel zwaar drukt op jouw schouders.
Sterkte meid !
dinsdag 28 april 2009 om 01:28
het is mijn familie, gelukkig niet zo heel dichtbij. Mijn broer wordt opa, en de schoonmoeder van zijn zoon is dus nu heel slecht. Maar juist die broer, schoonzus en kinderen zijn er steeds voor ons. Hun verdiet doet mij verdriet.
E de rest, het laat me nu zo koud, voor mij mag mijn advocaat alles afhandelen. Hij kan wat mij beterft de p*t op. Ben er klaar mee, het ís alleen nog niet klaar, maar dat komt wel.
Alleen die confrontaties wekken wel steeds mijn boosheid op. Maar ik merk dat het nu ook steeds sneller zakt. Oostvogel, ik krijg van jou steeds lieve, bemoedigende berichtjes, dank je. Maar heb jij zelf ook ervaringen met narcisme? Of vraag ik nu te veel? Ik kan het n.l. uit je postings niet op maken. Van de anderen die hier regelmatig schrijven wel. Het zijn dan ervaringen over en weer.
E de rest, het laat me nu zo koud, voor mij mag mijn advocaat alles afhandelen. Hij kan wat mij beterft de p*t op. Ben er klaar mee, het ís alleen nog niet klaar, maar dat komt wel.
Alleen die confrontaties wekken wel steeds mijn boosheid op. Maar ik merk dat het nu ook steeds sneller zakt. Oostvogel, ik krijg van jou steeds lieve, bemoedigende berichtjes, dank je. Maar heb jij zelf ook ervaringen met narcisme? Of vraag ik nu te veel? Ik kan het n.l. uit je postings niet op maken. Van de anderen die hier regelmatig schrijven wel. Het zijn dan ervaringen over en weer.
dinsdag 28 april 2009 om 01:57
Nee hoor, je vraagt absoluut niet teveel. Heb zelf een aantal (nare) ervaringen opgedaan op gebied van relaties, niet specifiek met een narcist ofzo. Hoewel er wel neiging toe had.
Maar heel in het begin (toen ik hier las) vroeg ik me af, wat het nu precies inhield, narcisme. En ben vanaf toen eigenlijk mee blijven lezen. De verhalen die ik lees raken me wel namelijk. Vandaar dat ik hier ben blijven hangen en zo nu en dan inhaak door mee te schrijven en een beetje steun kán geven. Dank je.
Maar heel in het begin (toen ik hier las) vroeg ik me af, wat het nu precies inhield, narcisme. En ben vanaf toen eigenlijk mee blijven lezen. De verhalen die ik lees raken me wel namelijk. Vandaar dat ik hier ben blijven hangen en zo nu en dan inhaak door mee te schrijven en een beetje steun kán geven. Dank je.
dinsdag 28 april 2009 om 02:01
Heel begrijpelijk dat hun verdriet óók jou verdriet is. Mensen die er altijd voor je zijn en je steun geven. Dát doet wat met je.
En hoe lullig het ook klinkt, idd het gedrag van je toekomstige ex. man gaat je op den duur steeds minder raken. Dat is een goed teken overigens. Tot op het moment dat hij je helemaal niets meer doet, zelfs zijn akties niet meer. Dan heb je het punt bereikt dat je ver boven hém uitsteekt. Dan heb je hém overwonnen. Tijd heelt alle wonden zeg ik altijd. Een cliché wellicht maar het is héél waar.
En hoe lullig het ook klinkt, idd het gedrag van je toekomstige ex. man gaat je op den duur steeds minder raken. Dat is een goed teken overigens. Tot op het moment dat hij je helemaal niets meer doet, zelfs zijn akties niet meer. Dan heb je het punt bereikt dat je ver boven hém uitsteekt. Dan heb je hém overwonnen. Tijd heelt alle wonden zeg ik altijd. Een cliché wellicht maar het is héél waar.
dinsdag 28 april 2009 om 18:51
Jeet je Eindelijk wat een gedoe weer. Het is iedere dag iets nieuws he? En daar word ik nog wel zo nerveus om.
Wat erg voor die mensen waar je om geeft, verschrikkelijk als je niets kunt doen voor mensen die jouw zo steunen. Nou ja niets? denk dat het feit dat je met ze meeleeft al wel heel veel betekend.
Ja dat kind was nog van voor onze relatie....pfff...gelukkig. Maar toch moeilijk. Mijn kids hebben nu dus een half broer, waar ik niks mee te maken heb en het feit dat mn ex zo totaal ongevoelig is voor mijn gevoelens en die van onze kinderen hiermee maakt het niet makkelijker.
Ik probeer ook uit te vinden wanneer ik in de zomer met de kids naar nl kan voor vakantie maar hij wil daar absoluut niet aan meewerken natuurlijk. Ik wil gewoon iets hebben om naar uit te kijken. Een paar weken rust, niet iedere keer als ik een auto hoor of als de telefoon gaat, in de stress te schieten. Een paar weken met mn vrienden en familie. (en met die ene hele speciale iemand!)
Dit weekend kwam hij de kinderen terug brengen met een "leuke" verassing, twee muizen!!! een mannetje en een vrouwtje! gewoon om mij te pesten, te kinderachtig voor woorden. Als er tig jonkies zijn geef ik ze wel aan de kids mee om ze bij hem in huis los te laten!
Had hem een mail geschreven dat ie als ie hier komt om de kinderen te zien, dat hij dan niet kan doen alsof ik onzichtbaar ben, en als ie op zakenreis gaat of ie dat dan even kan laten weten (beetje lullig om dat van de kids te moeten horen) maar geen reactie, denk dat ie in zn negeer periode zit, vind ik prima, maar ben als de dood voor wat er daarna weer gaat komen?
Bedankt voor je steun Oostvogel, zoals Eindelijk al zei, het betekend veel.
Wat erg voor die mensen waar je om geeft, verschrikkelijk als je niets kunt doen voor mensen die jouw zo steunen. Nou ja niets? denk dat het feit dat je met ze meeleeft al wel heel veel betekend.
Ja dat kind was nog van voor onze relatie....pfff...gelukkig. Maar toch moeilijk. Mijn kids hebben nu dus een half broer, waar ik niks mee te maken heb en het feit dat mn ex zo totaal ongevoelig is voor mijn gevoelens en die van onze kinderen hiermee maakt het niet makkelijker.
Ik probeer ook uit te vinden wanneer ik in de zomer met de kids naar nl kan voor vakantie maar hij wil daar absoluut niet aan meewerken natuurlijk. Ik wil gewoon iets hebben om naar uit te kijken. Een paar weken rust, niet iedere keer als ik een auto hoor of als de telefoon gaat, in de stress te schieten. Een paar weken met mn vrienden en familie. (en met die ene hele speciale iemand!)
Dit weekend kwam hij de kinderen terug brengen met een "leuke" verassing, twee muizen!!! een mannetje en een vrouwtje! gewoon om mij te pesten, te kinderachtig voor woorden. Als er tig jonkies zijn geef ik ze wel aan de kids mee om ze bij hem in huis los te laten!
Had hem een mail geschreven dat ie als ie hier komt om de kinderen te zien, dat hij dan niet kan doen alsof ik onzichtbaar ben, en als ie op zakenreis gaat of ie dat dan even kan laten weten (beetje lullig om dat van de kids te moeten horen) maar geen reactie, denk dat ie in zn negeer periode zit, vind ik prima, maar ben als de dood voor wat er daarna weer gaat komen?
Bedankt voor je steun Oostvogel, zoals Eindelijk al zei, het betekend veel.
dinsdag 28 april 2009 om 20:12
Twee muizen? Nou ja zeg. En dan nog wel een koppeltje. Niet goed bij z`n hoofd zeg maar. En waar moeten die beestje naar toe als jullie straks op vakantie gaan, gaat hij dan voor ze zorgen? Zou ik wel op staan trouwens en vervolgens niet meer mee naar huis laten nemen. Dát zal hem leren met z`n rare streken. Niet prettig als hij je negeert. Maar zou hem met gelijke munt terug betalen en hem nog harder negeren.
Ik zou gewoon op vakantie gaan, als hij niet mee wil werken prima toch. Des te vrijer ben jij om te gaan wanneer JIJ wil.
Het is niet goed te praten en wil je niet een bepaalde richting in duwen. Maar ik denk als je hetzelfde handelt dan hij, hij pas wakker wordt. Want ik weet zeker dat hij dat dan óók niet fijn zal vinden.
Geen dank hoor. Ik beredeneer met mijn nuchtere verstand. Voor een ander is dat ook altijd veel gemakkelijker.
Ik zou gewoon op vakantie gaan, als hij niet mee wil werken prima toch. Des te vrijer ben jij om te gaan wanneer JIJ wil.
Het is niet goed te praten en wil je niet een bepaalde richting in duwen. Maar ik denk als je hetzelfde handelt dan hij, hij pas wakker wordt. Want ik weet zeker dat hij dat dan óók niet fijn zal vinden.
Geen dank hoor. Ik beredeneer met mijn nuchtere verstand. Voor een ander is dat ook altijd veel gemakkelijker.
vrijdag 1 mei 2009 om 14:18
leuk zeg, stelletje muizen! Als hij ze zo leuk vindt. mogen ze toch bij hem blijven, voor als de kids bij hem zijn! Kan hij toch mooi een fokkerij beginnen. Hij heeft ze gekocht, dan zijn ze zijn verantwoordelijkheid. Zeg het gewoon dat je ze niet in huis wilt, meid. Laat niet over je heen lopen.
En die vakantie, wil hij niet meewerken? Hoeft toch niet, je hebt toch het recht om met je kinderen op vakantie te gaan! Geef de data aan dat je weg wilt, e.v. twee of drie mogelijkheden en vraag hem wanneer het persé niet zou kunnen, dat hij dat b.v. binnen een week kenbaar maakt. Reageert hij niet, kan dus alles. Ik hoop dat het je lukt! Sterkte.
En die vakantie, wil hij niet meewerken? Hoeft toch niet, je hebt toch het recht om met je kinderen op vakantie te gaan! Geef de data aan dat je weg wilt, e.v. twee of drie mogelijkheden en vraag hem wanneer het persé niet zou kunnen, dat hij dat b.v. binnen een week kenbaar maakt. Reageert hij niet, kan dus alles. Ik hoop dat het je lukt! Sterkte.
zaterdag 2 mei 2009 om 16:03
Dat is dus het moeilijke. Hij heeft de paspoorten, en als hij geen toestemming geeft om met de kids het land uit te gaan moet ik naar de rechter. Plus dat hij moet helpen met het betalen voor de tickets, 6 tickets naar NL kan ik niet zomaar ophoesten van het minimum waar hij me op heeft gezet.
Daar heeft hij het ook voor gedaan, zei hij zelf, dat ie zou zorgen dat ik nooit meer naar nl kan omdat ik er geen geld voor zou hebben.
Maar het gaat me wel lukken hoor, word met de dag sterker merk ik. Ga ook steeds meer zien dat het geen normale relatie was die ik al die jaren had.
Hoe is het met jouw Eindelijk? en je dochter? lukt het allemaal een beetje?
Daar heeft hij het ook voor gedaan, zei hij zelf, dat ie zou zorgen dat ik nooit meer naar nl kan omdat ik er geen geld voor zou hebben.
Maar het gaat me wel lukken hoor, word met de dag sterker merk ik. Ga ook steeds meer zien dat het geen normale relatie was die ik al die jaren had.
Hoe is het met jouw Eindelijk? en je dochter? lukt het allemaal een beetje?
zaterdag 2 mei 2009 om 17:36
heel goed hier. Ik zag wel, dat niet alleen de spaarrekening van mijn dichter geblokkerd was, maar inmiddels ook haar betaalrekening. Het laat ons eigenlijk koud, we komen er zo ook wel op inze eigen manier. Laten steeds meer waar het hoort. Niet bij ons dus.
Wallflower, wat ingewikkeld allemaal. Welk land zit je eigenlijk? En je wilt daar blijven?
Als je de keus voor de rechter maakt, wordt het natuurlijk inmiddels wel tijd. Bij wie wonden de kinderen? Daar horen ook de paspoorten natuurlijk. Hoe oud zijn je kinderen? Vanaf 14 jaar hebben ze hier een eigen ID-kaart nodig, daar ook? En die financien, ja, dat maakt het allemaal extra moeilijk. Ik wens je veel sterkte en succes!
Wallflower, wat ingewikkeld allemaal. Welk land zit je eigenlijk? En je wilt daar blijven?
Als je de keus voor de rechter maakt, wordt het natuurlijk inmiddels wel tijd. Bij wie wonden de kinderen? Daar horen ook de paspoorten natuurlijk. Hoe oud zijn je kinderen? Vanaf 14 jaar hebben ze hier een eigen ID-kaart nodig, daar ook? En die financien, ja, dat maakt het allemaal extra moeilijk. Ik wens je veel sterkte en succes!
donderdag 7 mei 2009 om 13:55
Ik had gemailt vanmorgen dat ik de kids hier wil houden dit weekend omdat het moederdag is. En zaterdag is er een feestdag op school waar ze heen willen. Belt hij net, dat hij dan alleen de kleinste wel haalt....en ik zeg weer niks met mn stomme kop, totaal overdonderd. Hij zegt :die weet er toch niks van. Nou ja hij is 3 jaar, maar al zou hij het niet weten, ik weet het toch. Is verdomme moederdag hoor! Wat een lul is het toch.
En nou komt ie zo, om nog wat spullen te halen...meneer heeft nl een nieuw huis gekocht..erg groot dus daar moeten wel spullen in. En ik loop nu op van de zenuwen, op te ruimen en te wachten. Ben altijd weer bang als hij komt, zal dat dan nooit overgaan? Bang voor wat ie nu weer te zeuren heeft, waar ie nu weer kwaad om zal worden.
Gelukkig is de oudste ziek thuis vandaag.
Hij heeft ook geen antwoord gegeven op mn mail over de vakantie,gaat ie ook niet doen natuurlijk, vind het leuk om me daar mee in de tang te houden.
Wat een klote morgen weer.
En nou komt ie zo, om nog wat spullen te halen...meneer heeft nl een nieuw huis gekocht..erg groot dus daar moeten wel spullen in. En ik loop nu op van de zenuwen, op te ruimen en te wachten. Ben altijd weer bang als hij komt, zal dat dan nooit overgaan? Bang voor wat ie nu weer te zeuren heeft, waar ie nu weer kwaad om zal worden.
Gelukkig is de oudste ziek thuis vandaag.
Hij heeft ook geen antwoord gegeven op mn mail over de vakantie,gaat ie ook niet doen natuurlijk, vind het leuk om me daar mee in de tang te houden.
Wat een klote morgen weer.
vrijdag 8 mei 2009 om 01:37
WF, jeetje meis, wat een hork om je jongste dan tóch op te halen. Hij snapt er helemaal niks van. Kan goed begrijpen dat het je verdrietig maakt. Probeer jezelf een beetje te wapenen ten opzichte van hem. Hoe zwakker je jezelf opstelt, hoe meer grip hij op je zal hebben. Je had idd wat kortdater mogen reageren dat hij je jongste alsnog komt halen. Het is per slot van rekening moederdag zeg. Dan wil je toch je kinderen bij je hebben? Wat heeft híj eraan. Ga jij de kleinste ook van hem weghouden met vaderdag? Nee, dus wat verwacht hij van jou dan toch. Dat je álles maar over je kant heen laat gaan. Zou er toch nog es op aanleggen, dat je het niet prettig vind dat een van je kinderen er niet bij is op moederdag. Welke excuus hij ook aandraagt, JIJ bent hun moeder en lijkt mij héél logisch dat hij zich in ieder geval flexibel opstelt ten opzichte van jou. Dat kun je gewoon wel eisen lijkt me? Geef duidelijk je grenzen aan meis, want anders walst hij er zó overheen!
Eindelijk, hopelijk met jou ook alles goed??
Eindelijk, hopelijk met jou ook alles goed??
vrijdag 8 mei 2009 om 01:54
Nou hij is dus geweest heeft zn spullen meegenomen en me daarna een mail gestuurd...dat ie dus absoluut geen toestemming zal geven dat ik de kids mee neem deze zomer!
Hij had eerder beloofd dat ik kon gaan als ik maar alle papieren zou tekenen voor de zaak, wat ik dus met mn stomme hoofd gedaan heb.
Ik heb gelijk de advocaat gebeld en nu zal het dus wel een rechtszaak worden. Wat een @#$! Ben er helemaal kapot van, hield me zo vast aan deze zomer. Ik heb hem daarna gemailt dat ie de kleinste ook niet hoeft te komen halen dit weekend dat de kids vanaf nu gewoon om het weekend bij hem komen zoals afgesproken. Woedend werd ie, gaat me voor de rechter slepen want hij wil nu volle voogdij en hij zal de kids wel over mij vertellen, dan willen ze volgens hem niet eens meer bij mij blijven. Ik werd nl deze zomer verliefd op iemand anders, wij waren toen al een paar mnd uit elkaar maar ja, volgens hem niet. Ik zie die ander nooit want hij woont in Nederland en ik dus in Canada, niet naast de deur he?
Maar ja hij zegt dat ie alle mails van ons heeft en telefoongesprekken heeft laten afluisteren , dat ie fotoos heeft van toen ik in nl was enz. Lijkt me allemaal niet veel uitmaken maar vind het wel eng allemaal.
Kan er gewoon niet bij dat hij het zover laat komen en het niet op een normale manier schijnt te kunnen oplossen.
Ben ook bang, hij is tot "rare" dingen in staat.
Aan de ene kant vind ik het heel erg dat ie gezegt heeft dat ik de kinderen niet mag meenemen maar aan de andere lijkt het wel of dat eindelijk mn strijdlust heeft aangewakkert. Het is toch van de gekke dat ik de kinderen niet mee kan nemen naar hun neefjes,nichtjes, tantes,ooms en opa en oma?? Voel me zo ontzettend alleen hier.
Bedankt voor het lezen oostvogel
Hij had eerder beloofd dat ik kon gaan als ik maar alle papieren zou tekenen voor de zaak, wat ik dus met mn stomme hoofd gedaan heb.
Ik heb gelijk de advocaat gebeld en nu zal het dus wel een rechtszaak worden. Wat een @#$! Ben er helemaal kapot van, hield me zo vast aan deze zomer. Ik heb hem daarna gemailt dat ie de kleinste ook niet hoeft te komen halen dit weekend dat de kids vanaf nu gewoon om het weekend bij hem komen zoals afgesproken. Woedend werd ie, gaat me voor de rechter slepen want hij wil nu volle voogdij en hij zal de kids wel over mij vertellen, dan willen ze volgens hem niet eens meer bij mij blijven. Ik werd nl deze zomer verliefd op iemand anders, wij waren toen al een paar mnd uit elkaar maar ja, volgens hem niet. Ik zie die ander nooit want hij woont in Nederland en ik dus in Canada, niet naast de deur he?
Maar ja hij zegt dat ie alle mails van ons heeft en telefoongesprekken heeft laten afluisteren , dat ie fotoos heeft van toen ik in nl was enz. Lijkt me allemaal niet veel uitmaken maar vind het wel eng allemaal.
Kan er gewoon niet bij dat hij het zover laat komen en het niet op een normale manier schijnt te kunnen oplossen.
Ben ook bang, hij is tot "rare" dingen in staat.
Aan de ene kant vind ik het heel erg dat ie gezegt heeft dat ik de kinderen niet mag meenemen maar aan de andere lijkt het wel of dat eindelijk mn strijdlust heeft aangewakkert. Het is toch van de gekke dat ik de kinderen niet mee kan nemen naar hun neefjes,nichtjes, tantes,ooms en opa en oma?? Voel me zo ontzettend alleen hier.
Bedankt voor het lezen oostvogel
vrijdag 8 mei 2009 om 02:15
Hi WF, je zit écht ver van ons vandaan dus! Weet niet hoe het gerecht in Canada eruit ziet? Maar het lijkt mij ook dat je daar een vaste bezoekregeling hebt ofzo? Zijn jullie nog niet officieel gescheiden? Het is toch ronduit belachelijk dat je je eigen kinderen niet eens mee mag nemen op vakantie? Is hij bang dat je niet meer terugkomt? Zijn jullie beide Nederlanders? Woont je familie hier? Wat een vragen allemaal van mij. Maar vind het zo klote voor je meid. En zeker dat je je daar zo ontzettend alleen voelt. Heb je daar vriendinnen waar je je hart bij kan luchten? Laat je niet op stang jagen en laat vooral niet merken dat je angst hebt voor hem. Dat geeft hém nog meer macht over jou. Laat dat niet gebeuren want je bent verloren dan.
Erg zwak (nog zachtjes uitgedrukt) van hem om de kinderen te willen gaan manipuleren hoor. Zegt alles over hem, niet over jou. Jouw kinderen houden van jou en hij mag daar nooit tussenkomen. Maar ja, dat vermogen om te snappen heeft hij blijkbaar niet.
Al komt hij van ver maar aankomen zal ie..mijn
voor jou!
Erg zwak (nog zachtjes uitgedrukt) van hem om de kinderen te willen gaan manipuleren hoor. Zegt alles over hem, niet over jou. Jouw kinderen houden van jou en hij mag daar nooit tussenkomen. Maar ja, dat vermogen om te snappen heeft hij blijkbaar niet.
Al komt hij van ver maar aankomen zal ie..mijn
voor jou!
vrijdag 8 mei 2009 om 02:18
En laat je vooral niet intimideren door hem. V.w.b. die mails en telefoongesprekken die hij van jullie heeft. Bullshit denk ik, zit hij bij de politie ofzo? Telefoongesprekken luister je niet zomaar af. En trouwens als jullie op dat moment al uit elkaar waren, heeft hij daar toch geen zak meer mee te maken?
Grootspraak, laat je niet gek maken hoor.
Grootspraak, laat je niet gek maken hoor.
vrijdag 8 mei 2009 om 14:26
Hij is aangekomen hoor Oostvogel! bedankt kon hem goed gebruiken.
Zal je vragen beantwoorden, hij zit niet bij de poltie maar heeft wel veel geld en ik weet zeker dat ie gesprekken heeft laten af luisteren enzo want hij weet dingen die hij anders echt niet had kunnen weten.Hij heeft me ook laten achtervolgen toen ik een week in NL was in maart, hij is dus echt tot idiote dingen in staat.
Hij komt uit Frankrijk. En ja al mijn familie woont in NL. Heb hier wel vriendinnen , maar is toch anders, toch een andere cultuur, plus dat je mensen niet zolang kent. Heb 1 hele goeie vriendin hier maar die gaat deze zomer verhuizen naar de andere kant van het land, dat helpt dus ook niet.
En hij zegt inderdaad dat ie denkt dat ik niet terug zou komen, maar dat is natuurlijk belachelijk, zijn gewoon twee westerse landen. Ik zou dat nooit mn kids aan kunnen doen. Natuurlijk zou ik het liefst terug gaan naar NL maar dan wel op een normale en eerlijke manier.
En hij heeft ze het afgelopen jaar al twee keer meegenomen op vakantie uit het land, heb ik altijd netjes mn toestemming voor gegeven en hij zei dan dat hij dat ook altijd voor mij zou doen?!
Je moet hier eerst een jaar gescheiden zijn van tafel en bed voordat je de scheiding kan aanvragen, dat is dus bijna. Maar hij heeft al gezegt dat hij niet wil scheiden.
Ik ben echt op van de zenuwen dit weekend, verwacht ieder moment de volgende zet
Zal je vragen beantwoorden, hij zit niet bij de poltie maar heeft wel veel geld en ik weet zeker dat ie gesprekken heeft laten af luisteren enzo want hij weet dingen die hij anders echt niet had kunnen weten.Hij heeft me ook laten achtervolgen toen ik een week in NL was in maart, hij is dus echt tot idiote dingen in staat.
Hij komt uit Frankrijk. En ja al mijn familie woont in NL. Heb hier wel vriendinnen , maar is toch anders, toch een andere cultuur, plus dat je mensen niet zolang kent. Heb 1 hele goeie vriendin hier maar die gaat deze zomer verhuizen naar de andere kant van het land, dat helpt dus ook niet.
En hij zegt inderdaad dat ie denkt dat ik niet terug zou komen, maar dat is natuurlijk belachelijk, zijn gewoon twee westerse landen. Ik zou dat nooit mn kids aan kunnen doen. Natuurlijk zou ik het liefst terug gaan naar NL maar dan wel op een normale en eerlijke manier.
En hij heeft ze het afgelopen jaar al twee keer meegenomen op vakantie uit het land, heb ik altijd netjes mn toestemming voor gegeven en hij zei dan dat hij dat ook altijd voor mij zou doen?!
Je moet hier eerst een jaar gescheiden zijn van tafel en bed voordat je de scheiding kan aanvragen, dat is dus bijna. Maar hij heeft al gezegt dat hij niet wil scheiden.
Ik ben echt op van de zenuwen dit weekend, verwacht ieder moment de volgende zet
zaterdag 9 mei 2009 om 01:37
Gelukkig dat ie goed is aangekomen. Had ook niet anders verwacht van Viva, haha!
Je zit aardig in de knel daarzo dus. Geld maakt dus écht macht. Jammer dat ik het zo moet stellen, want als ik ergens een grote hekel aan heb, is het mensen die hun geld gebruiken om macht uit te oefenen! Erg ongelijkwaardig dus wat jouw (nog) man doet. Ik vraag me af, of hij wel het recht heeft om jou samen met je kinderen een vakantie te ontzeggen. Met welk recht dan? En wat is zijn motivatie? Macht waarschijnlijk. Goh, wat klinkt dat simpel, helaas heeft het voor jou verstrekkende gevolgen, deze houding. En wat wil hij dan? Een huwelijk in stand houden, waar totaal geen liefde meer inzit? En ook geen plaats meer voor is als ik jou zo lees.
Een eenzijdige scheiding aanvragen, is dat mogelijk in Cnda?
Want het belemmerd jou ook nog eens een toekomst met andere man. Dat is toch volstrekt onaanvaardbaar?
Jammer dat deze ene vriendin ook nog eens naar ver gaat verhuizen zeg. Snap, dat je dan daar ook een naar gevoel bij hebt. En ja, in oppervlakkige vriendschappen ga je ook niet meteen met je 'billen bloot'.
Woon je allang daarzo? En hoe ben je daar verzeilt geraakt, als ik zo vrij mag zijn het te vragen. Is de ellende van deze relatie daar begonnen? Of had je dat hier in NL ook al zo ervaren?
Ik hoop écht dat je de kracht in jezelf kunt vinden WF om sterk ten opzichte van je man te staan hoor. Het is toch niet normaal dat je op bent van de zenuwen om welke move dan ook? Dat is toch geen enkele vent waard? Geef duidelijk je grenzen aan meis. Nogmaals hij stapt er gewoon over heen. En jij bent de enige die dát kan stoppen. Klinkt makkelijker dan dat het gedaan is, I know, been there done that.....
Je zit aardig in de knel daarzo dus. Geld maakt dus écht macht. Jammer dat ik het zo moet stellen, want als ik ergens een grote hekel aan heb, is het mensen die hun geld gebruiken om macht uit te oefenen! Erg ongelijkwaardig dus wat jouw (nog) man doet. Ik vraag me af, of hij wel het recht heeft om jou samen met je kinderen een vakantie te ontzeggen. Met welk recht dan? En wat is zijn motivatie? Macht waarschijnlijk. Goh, wat klinkt dat simpel, helaas heeft het voor jou verstrekkende gevolgen, deze houding. En wat wil hij dan? Een huwelijk in stand houden, waar totaal geen liefde meer inzit? En ook geen plaats meer voor is als ik jou zo lees.
Een eenzijdige scheiding aanvragen, is dat mogelijk in Cnda?
Want het belemmerd jou ook nog eens een toekomst met andere man. Dat is toch volstrekt onaanvaardbaar?
Jammer dat deze ene vriendin ook nog eens naar ver gaat verhuizen zeg. Snap, dat je dan daar ook een naar gevoel bij hebt. En ja, in oppervlakkige vriendschappen ga je ook niet meteen met je 'billen bloot'.
Woon je allang daarzo? En hoe ben je daar verzeilt geraakt, als ik zo vrij mag zijn het te vragen. Is de ellende van deze relatie daar begonnen? Of had je dat hier in NL ook al zo ervaren?
Ik hoop écht dat je de kracht in jezelf kunt vinden WF om sterk ten opzichte van je man te staan hoor. Het is toch niet normaal dat je op bent van de zenuwen om welke move dan ook? Dat is toch geen enkele vent waard? Geef duidelijk je grenzen aan meis. Nogmaals hij stapt er gewoon over heen. En jij bent de enige die dát kan stoppen. Klinkt makkelijker dan dat het gedaan is, I know, been there done that.....
zaterdag 9 mei 2009 om 02:12
Bedankt voor het lezen weer en je wijze woorden. Laat voor jouw he?
We wonen hier nu 8 jaar, hiervoor woonden we 9 jaar op de antillen. Denk dat mijn relatie van het begin af aan al zo was hoor. Ik zag het alleen nooit zo.We hadden het ook best goed, zolang ik maar deed en was zoals hij wilde maar dat zie ik nu pas, zag ik nooit toen ik er nog middenin zat. De laatste paar jaar werd me dat steeds meer duidelijk, ik was ook mezelf niet meer, wist (weet) eigenlijk niet eens wie dat is.
Hij kleineerde me vaak in gezelschap, volgens hem niet, maar ik denk toch niet dat het normaal is als je bij buren op een etentje gaat vertellen hoe weinig sex je vrouw nog wil. En dat niet 1 keer maar bijna iedere keer als je ergens heen gaat. Hoe succesvoller hij werd met zn zaken, hoe erger hij werd eigenlijk en dat is achteraf ook wel logisch, hij ging echt denken dat hij alles was. En ik voedde dat ook natuurlijk , hij vond het heerlijk te horen hoe fantastisch hij was. En te showen met zn perfecte gezinnetje. (of nou ja, kan gerust dat tje eraf laten het is een heel gezin natuurlijk) En ik ben door de jaren heen zo getraint dat ik nu dus vaak nog denk dat het misschien wel allemaal mijn schuld was. Misschien ging hij wel naar andere vrouwen omdat ik te vaak moe was. En misschien had ik wel beter mn best moeten doen. Maar het is nu eenmaal zo en er is echt geen weg terug voor mij. Ik ben blij dat hij hier niet meer woont, maar voel me absoluut nog niet vrij. Zodra ik zijn auto hoor ben ik in de stress, ren ik als een gek door het huis om op te ruimen, maak me druk of de kinderen hun nagels wel geknipt zijn en of ze wel groente hebben gegeten. Want ik weet dat hij anders weer een reden heeft om boos te worden. Het is te idioot voor woorden, ik weet het. En denk ook niet dat iemand dat maar van mij zou denken, ben echt geen zielig typje ofzo, maar zo zie je maar weer, je weet nooit wat er zich afspeelt in een ander huis.
Ben blij hier een beetje mn verhaal kwijt te kunnen en zo te zien heb jij ook je portie wel gehad, knap van je dat je nu hier andere bijstaat, veel mensen zullen er liever niks meer mee te maken hebben denk ik, en dat is jammer, want je schaamt je ook nog. En denkt vaak dat het misschien wel allemaal aan jouw ligt , dat je het je inbeeld, dat je een verrader bent. Het helpt te weten dat je niet de enige bent en dat er een lichtje is aan het eind, want soms vraag je je af waarom je niet gewoon zo verder bent gegaan....
We wonen hier nu 8 jaar, hiervoor woonden we 9 jaar op de antillen. Denk dat mijn relatie van het begin af aan al zo was hoor. Ik zag het alleen nooit zo.We hadden het ook best goed, zolang ik maar deed en was zoals hij wilde maar dat zie ik nu pas, zag ik nooit toen ik er nog middenin zat. De laatste paar jaar werd me dat steeds meer duidelijk, ik was ook mezelf niet meer, wist (weet) eigenlijk niet eens wie dat is.
Hij kleineerde me vaak in gezelschap, volgens hem niet, maar ik denk toch niet dat het normaal is als je bij buren op een etentje gaat vertellen hoe weinig sex je vrouw nog wil. En dat niet 1 keer maar bijna iedere keer als je ergens heen gaat. Hoe succesvoller hij werd met zn zaken, hoe erger hij werd eigenlijk en dat is achteraf ook wel logisch, hij ging echt denken dat hij alles was. En ik voedde dat ook natuurlijk , hij vond het heerlijk te horen hoe fantastisch hij was. En te showen met zn perfecte gezinnetje. (of nou ja, kan gerust dat tje eraf laten het is een heel gezin natuurlijk) En ik ben door de jaren heen zo getraint dat ik nu dus vaak nog denk dat het misschien wel allemaal mijn schuld was. Misschien ging hij wel naar andere vrouwen omdat ik te vaak moe was. En misschien had ik wel beter mn best moeten doen. Maar het is nu eenmaal zo en er is echt geen weg terug voor mij. Ik ben blij dat hij hier niet meer woont, maar voel me absoluut nog niet vrij. Zodra ik zijn auto hoor ben ik in de stress, ren ik als een gek door het huis om op te ruimen, maak me druk of de kinderen hun nagels wel geknipt zijn en of ze wel groente hebben gegeten. Want ik weet dat hij anders weer een reden heeft om boos te worden. Het is te idioot voor woorden, ik weet het. En denk ook niet dat iemand dat maar van mij zou denken, ben echt geen zielig typje ofzo, maar zo zie je maar weer, je weet nooit wat er zich afspeelt in een ander huis.
Ben blij hier een beetje mn verhaal kwijt te kunnen en zo te zien heb jij ook je portie wel gehad, knap van je dat je nu hier andere bijstaat, veel mensen zullen er liever niks meer mee te maken hebben denk ik, en dat is jammer, want je schaamt je ook nog. En denkt vaak dat het misschien wel allemaal aan jouw ligt , dat je het je inbeeld, dat je een verrader bent. Het helpt te weten dat je niet de enige bent en dat er een lichtje is aan het eind, want soms vraag je je af waarom je niet gewoon zo verder bent gegaan....
zaterdag 9 mei 2009 om 02:55
NEE, WF ! Het ligt niet aan jou. Laat je dat niet aanpraten en praat het vooral jezelf niet aan hoor. Dát is je valkuil. Besef dat goed. Verschrikkelijk wat ik lees, dat hij dat in het bijzijn van bezoek gezegt heeft! Het is mij ook wel eens overkomen, nou ik kookte van woede en dat heeft die man geweten ook. Verbaal ben ik erg sterk, dat is mijn kracht, maar soms ook mijn valkuil. En ja, dan vraag je jezelf af, wanneer doe je het goed?? Maar je moet op je eigen gevoel varen. Wat onterecht en gemeen is, dat mag je bestrijden toch? Je mag toch voor jezelf opkomen? En ja ik heb mij portie wel gehad. In verschillende gradaties en niet bij 1 en dezelfde partner. Het is eerder de ervaring door de jaren heen en wat ik om me heen heb zien gebeuren. Gelukkig kan ik goed relativeren en praten met goede vriendinnen (die er nog over zijn). Want door de turbulentie die ik tijdens mijn vliegreis hier op aarde heb, zijn er ook mede reizigers en sters afgevallen. Maar het leven gaat door en dan moet je er voor zorgen dat je goed voor jezelf bent en voor je kinderen. (ik heb ze niet).
Je hebt een groot gezin schrijf je, dus altijd klaar staan voor de kinderen en je man. En stiekem jezelf vergeten bent in het grote geheel. Lief zijn voor jezelf WF ! Want je bent het méér dan waard. Niemand heeft het recht om je het gevoel van eigenwaarde te ontnemen. Maar bovenal mag je jezelf dat gevoel nooit láten ontnemen. De kracht van ons vrouwen is vaak groter dan we zelf weten. Je moet het alleen durven gebruiken.
Laat voor mij? Ach ja, ben een beetje forum gek geworden en begin altijd 'even' met bijlezen, maar voor ik het weet is het weer (veel) te laat. Moet mezelf daar eens streng op toespreken, want soms wordt het te gek.
Maar heb zo mijn vaste topics en vind het fijn om te lezen, schrijven en steun te geven. En ik heb zo mijn eigen ervaringen en vanuit daar hoop ik andere advies te kunnen geven.
Het is ook zo wat je schrijft, ieder huisje heeft zijn kruisje.
Fijn dat je in ieder geval hier je verhaal kunt doen WF. En ik blijf je lezen hoor en reageren, zo ben ik toch een bietje dichtbij
Je hebt een groot gezin schrijf je, dus altijd klaar staan voor de kinderen en je man. En stiekem jezelf vergeten bent in het grote geheel. Lief zijn voor jezelf WF ! Want je bent het méér dan waard. Niemand heeft het recht om je het gevoel van eigenwaarde te ontnemen. Maar bovenal mag je jezelf dat gevoel nooit láten ontnemen. De kracht van ons vrouwen is vaak groter dan we zelf weten. Je moet het alleen durven gebruiken.
Laat voor mij? Ach ja, ben een beetje forum gek geworden en begin altijd 'even' met bijlezen, maar voor ik het weet is het weer (veel) te laat. Moet mezelf daar eens streng op toespreken, want soms wordt het te gek.
Maar heb zo mijn vaste topics en vind het fijn om te lezen, schrijven en steun te geven. En ik heb zo mijn eigen ervaringen en vanuit daar hoop ik andere advies te kunnen geven.
Het is ook zo wat je schrijft, ieder huisje heeft zijn kruisje.
Fijn dat je in ieder geval hier je verhaal kunt doen WF. En ik blijf je lezen hoor en reageren, zo ben ik toch een bietje dichtbij
zaterdag 9 mei 2009 om 02:59
