Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!

Hallo,



Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.

Mijn verhaal in het kort:

Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.

Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.

Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.

Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...

Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?

Alvast heel erg bedankt!

Hoppetee

Oja MM dat oppervlakkige praten?

Hij omzeilt alles wat jullie relatie en/of jouw is.



Een van de laatste restjes is dit.Het is idd. een patroon totdat je hier beland. in deze fase van oppervlakkigheid.

Intieme vreemden word van elkaar.

Brr als ik er aan terug denk.



Je bent er nog niet MM maar wel in de (nu niet voor je gevoel,weet ik) goede richting.

Het zijn fases vreselijke fases van loslaten.

"Giving up doesn't always mean that you're weak.

Sometimes it means that you're strong enough to let it go"



Zet hem hier ook even neer.

Speciaal voor jou MM

Hoi MM, fijn dat je weer terug bent op het oude nest!

mastermind schreef op 29 oktober 2008 @ 16:28:

Tja juist die afstand, die wil ik (nog) niet (hoewel 'ie er nu wel is, die afstand bedoel ik) M.i. is een kloof tussen twee mensen niet te overbruggen door afstand te nemen, maar juist door met elkaar te (blijven) communiceren.

Ja maar dan moet je wel allebei écht willen communiceren. en je willen verdiepen in elkaars gevoelens en respectvol zijn naar elkaar toe. Bij jullie is dat 1-richtingsverkeer. Jij geeft, hij neemt. Tot hij het zat is. En als ie weer honger heeft komt ie weer terug..



It takes two to tango en ik heb hem zelf zoveel macht over mij gegeven, trigger ik wat dat betreft niet juist zijn narcistische gedrag?

Ja.



Ik wil graag leren bij mezelf terug te komen en daar te blijven, no matter wat ML doet/zegt/nalaat/mee dreigt. Thats the way! en de enige weg.Zodat de omgang tussen ons niet steeds eindeloos "vervuild" blijft worden door die steeds herhalende litanie van hij haalt uit-ik voel me daardoor zwakker- hij wordt daardoor getriggerd om nog verder uit te halen, etc.



Misschien zou afstand een goed idee zijn in zoverre dat ik dan wel onder zijn "invloed" uit kom. Tegelijkertijd ben ik bang dat het dan te laat voor ons gaat zijn, dwz dat onze levens heel andere wendingen nemen en de kloof onoverbrugbaar wordt. Je zal zien, als je die afstand neemt en afkickt, dan wíl je hem niet eens meer terug. Dan heb je wel iets beters te doen en vind je leukere mensen om mee om te gaan. Mensen die jou ook iets teruggeven voor wat jij voor hun doet.



Ik weet nu echt niet wat wijsheid is, nou ja wel wat wijsheid zou zijn maar hoe ik er zelf in moet staan bedoel ik. Ik wil hem dolgraag zien en tegelijkertijd merk ik dat ik op voorhand al "instel" op allerhande commentaar waardoor ik me steeds kleiner ga voelen. Dus als ik hem ga zien dan moet ik eerst krachtig in m'n schoenen staan maar dat vooral ook blíjven staan, en dat laatste is zo verdomde moeilijk.

Ben heel blij te horen dat je een afspraak hebt gemaakt met de psych. Ik denk dat het je zeker gaat helpen om alles wat nuchterder te bekijken en de realiteit onder ogen te zien. En ben ook blij te lezen dat je gaat zien wat er nu werkelijk aan de hand is in jullie relatie. Eigenlijk heb ik voor t eerst het idee dat het de goede kant opgaat. Lekker doorgaan op deze weg Ik hoop ook dat je lekker blijft schrijven hier. En dat we allemaal de 'echos' uit het verleden los kunnen laten, in welke zin dan ook

Eindelijk, het begint hier weer een beetje drukker te worden. Laat je daar niet door afschrikken he. Gewoon blijven schrijven als je daar zin in hebt. Je hoeft niet op iedereen te reageren, je kan gewoon je eigen verhaal blijven doen. Is je man nog steeds zo 'gezellig' ?

Face2 schreef op 30 oktober 2008 @ 20:32:

"Giving up doesn't always mean that you're weak.

Sometimes it means that you're strong enough to let it go"



Zet hem hier ook even neer.

Speciaal voor jou MM

Muis leent hem even voor haar megadip over N2

'afsluitend' gesprek gehad muis??

impala schreef op 30 oktober 2008 @ 22:23:

'afsluitend' gesprek gehad muis??

Ja, 'sort of'. Het was heel heftig, veel dingen zijn ook uitgesproken en hij was ook heel open naar mij, meer open dan dat hij vermoedelijk ooit naar een vrouw, behalve zijn eigen, geweest is. Het gesprek is goed geweest, het heeft veel opgeklaard en zowaar, ik denk dat hij voor de verandering nu eens zijn ware ik heeft laten zien.



We zullen elkaar een tijdje niet zien. Een echt 'ik wil je nooit meer zien' kon ik eenvoudigweg niet opbrengen, omdat ik ook een zekere loyaliteit naar hem heb. Ondanks alles ben ik nog altijd stapelgek op deze man (en mogelijk stapelgek dat ik stapelgek op hem ben) en verlangt simpelweg elke vezel in mijn lijf naar deze man, maar weet ik ook dat hij niet goed voor me is.



Verstand en hart zitten nu even niet in balans met elkaar.

Mooi zo Muis en veel sterkte ermee ! En ik hoop maar dat het een heeel lang 'tijdje' wordt. Ik zeg tegen jou hetzelfde als tegen MM - als je hem lang genoeg niet ziet, wíl je hem niet eens meer. Believe me (kun je nog niet, weet ik wel, maar er kómt een dag!).

impala schreef op 30 oktober 2008 @ 22:48:

Mooi zo Muis en veel sterkte ermee ! En ik hoop maar dat het een heeel lang 'tijdje' wordt. Ik zeg tegen jou hetzelfde als tegen MM - als je hem lang genoeg niet ziet, wíl je hem niet eens meer. Believe me (kun je nog niet, weet ik wel, maar er kómt een dag!).

Heb je een datum voor me die ik in een agenda kan zetten?

Muis66 schreef op 30 oktober 2008 @ 22:53:

[...]





Heb je een datum voor me die ik in een agenda kan zetten?

voor mij ook!!!

Wat een herkenning! Blij te lezen dat ik niet de enige ben die alleen maar aan het geven was en aan het proberen min of meer gelijkwaardigheid in de relatie te krijgen... tevergeefs... het enige wat hij ervan heeft ingezien is dat hij naar eigen zeggen iemand nodig heeft die meegaand is, want dat horen vrouwen nou eenmaal te zijn volgens hem. Kortom, ik deug niet, het bekende verhaal voor velen denk ik.

Ik heb het maar acht maanden volgehouden, klinkt vast heel kort, maar moet zeggen dat het me volledig heeft uitgeput en het een lijdensweg was, waar ik nu (een maand nadat ik tot inzicht kwam dat ik eigenlijk helemaal niet gelukkig was en alleen maar hem gelukkig moest maken) nog steeds middenin zit.

Ik ben mijn hele leven een zelfstandige vrouw geweest, die nooit zomaar ergens in stapte en die haar leven op orde had. Toch is het er ingeslopen en heb ik me ongemerkt door hem laten manipuleren. Hij was net gescheiden, woont tijdelijk bij zijn ouders met zijn dochtertje, kon geen huis kopen en huren daar stond ie te kort voor ingeschreven. Hij wekte medelijden en daarnaast had hij mij zo erg nodig dat ie volgens hem niet tegen een lat relatie kon met 100 km afstand tussen ons in. Enige oplossing was dus dat ik een huis zou kopen. Dat kon niet ergens anders dan in zijn woonplaats vanwege zijn dochtertje met co-ouderschap. Ik ben echt zo dom geweest om na krap een half jaar een huis te kopen, volledig op mijn naam, naar zijn zin en in zijn woonplaats. Hij was daardoor helemaal gelukkig... want nu ik dat had gedaan betekende dat voor hem dat ik genoeg van hem hield. Ik heb alles moeten regelen, al mijn geld erin gestoken en mocht vooral niks van hem verwachten. Hij had altijd al teveel aan zijn hoofd en daar moest ik maar rekening mee houden. Dat ik aangaf dat ik me alleen voelde en niet gesteund, dat vond ie onzin.

Ik kreeg ook steeds meer twijfel (had ik achteraf gezien eigenlijk al toen ik het huis kocht, maar ik praatte mezelf aan dat ik me maar eens over mijn "bindingsangst" heen moest zetten... hij hield toch van mij?). Zijn hele omgeving, en zelfs zijn moeder, had mij al bij aanvang van de relatie gewaarschuwd... weet waar je aan begint met hem, zeiden ze allemaal, hou hem strak. Ik dacht dat ik wel invloed op hem kon hebben, probeerde hem steeds dingen in te laten zien... maar het ging van kwaad tot erger. Ik verloor mezelf gewoon, en ik had het niet eens door.

Als ik mijn wensen en behoeften aangaf werd ie boos, moest ik eens ophouden met ruzie maken (want dat deed ik altijd volgens hem wanneer ik mijn gevoel eens liet spreken). Hij werd woedend als ik naar een vriendin ging ipv naar hem, dan was ik fout en had ik iets goed te maken. Hij zei dan heel lief... veel plezier vanavond, maar vervolgens later op de avond ging ie door het lint. Hij vond dat hij gewild moest zijn, en ik deed dan niet genoeg moeite om bij hem te zijn. Hij gaf altijd aan dat hij vond dat hij "macht over mij en mijn lichaam had" dat was allemaal van hem en hij bepaalde wat daarmee gebeurde. Hij had ook rare ideeen op sexgebied waar ik aan mee moest werken, want hij had immers wel een meisje nodig die hem dat moest kunnen bieden.

Er is nog zoveel meer te vertellen... maar het komt er dus op neer dat echt alles om hem draaide en ik was altijd fout!!!

Toen mijn vriendinnen zich zorgen begonnen te maken en zagen dat ik niet meer mezelf was, hebben ze me er toe aangezet niet daar te gaan wonen en niet alles op te geven. Ik twijfelde heel erg... maar heb na de zoveelste onredelijke uitbarsting van hem de knoop doorgehakt. Ik vertelde hem dat ik het huis wilde verkopen, wilde toen nog wel met hem verder, maar gaf aan dat ik onze relatie te instabiel vond om op dat moment alles voor op te geven. Ik wilde eerst samen met hem aan onze relatie werken en dan pas kijken naar een mogelijke vervolgstap.

Vervolgens liet hij niks meer van zich horen. Ik wilde nog naar hem toekomen, vroeg of ie mee wilde naar de makelaar omdat ik dit samen wilde oplossen... maar hij liet me voor de zoveelste keer keihard barsten. Met tranen in mijn ogen heb ik alles weer alleen moeten regelen. Enige tijd daarna heeft hij me nog gebeld en ook vriendinnen van mij hebben hem gebeld. Hij vond dat hij recht had om zo te reageren. Ik ontnam hem het huis en hij was zeker niet van plan om dan nog met mij verder te gaan. Hij wilde ook niet ergens anders wonen dan in zijn woonplaats omdat ie naar eigen zeggen zijn (foute) vrienden niet wilde opgeven. Terwijl ik alles zomaar op moest geven!! Mocht er niet eens moeite mee hebben, want dan vond ie dat ik blij moest zijn om met hem te gaan samen wonen want anders had hij er geen zin meer in. Hij heeft geen huis en baan om op te geven (is werkloos nu), alleen zijn vrienden en dat was al teveel. Ik kocht een huis voor hem en zijn dochtertje in the middle of nowhere, hij heeft nooit ergens moeite voor gedaan, ik mocht al mijn geld, tijd en energie erin steken... en hij is nu beledigd omdat ik volgens hem nu laat zien dat ik nooit van hem heb gehouden. Hij vindt dat ik gewoon geen liefde toelaat in mijn leven, altijd alleen zal blijven op deze manier, dat ik teveel eisen stel etc. etc. Terwijl ik echt alles voor hem over had, lag de laatste maanden iedere nacht met hartkloppingen in bed doordat het mij teveel werd allemaal.

Hij geeft aan dat hij nu genoeg weet en dat hij geen andere keus heeft dan er een punt achter te zetten met mij. Hij wil niks meebetalen, want hij heeft naar eigen zeggen geen zin om alleen goed te zijn voor geld.

Echt, ik ben gebroken... daar zit ik nu... met een huis wat ik voor hem heb gekocht wat nu te koop staat (in een heel onzekere tijd), een schuld van mogelijk meer dan 10 duizend euro boven mijn hoofd waar ik alleen voor op mag draaien, iemand die mij aan de kant heeft gezet omdat ik fout ben. Ik weet het soms allemaal even niet meer. Ik had mijn leven zo goed voor elkaar, tja had... totdat ik hem ontmoette. Heb letterlijk een hele hoge prijs voor hem moeten betalen.

Positief hieraan is gelukkig wel dat ik hier nog zit... ik heb voor mezelf gekozen, en dat is me heel wat waard.

Sorry voor dit lange verhaal... moest het even kwijt.

heel verwarrend hier. Er loopt nog steeds de aanvraag voor de uitzetting, is nog geen datum voor de zitting bekend.

Hij zegt nu dat hij binnen een paar weken in een appartement gaat. Bedacht ik, dan kan je de procedure stoppen, kosten uitsparen. Dus heb ik hem gevraagd een verklaring op te stellen dat hij dat appartemen accepteert en daar in gaat, maar ook dat hij b.v. uiterlijk 1 januari hier wg gaat als hij het niet accepteert. Dat erste wil hij wel opstellen, dat laatste niet.Hij heegt nu alleen opgeschreven dat hij een appartement kán krijgen, En als hij de sleutel krijgt, dat hij dan binen een aanta; weken verhuisd. Maar dit is in mijn ogen niet watedicht, hij heeft nog geen contract, dus kan hij afzeggen. Maar van hem móet ik de procedure stoppen, omdat hij zo aangeeft dat hij weg gaat. Na alle getouwtrek vertrouw ik het niet.



Ik lees de berichten en denk dan, de één vecht omdat ze niet los kan laten, de ander weet niet hoe ze los kan komen. We zijn ondertussen net zo tegenstrijdig als al die N-s

wis schreef op 30 oktober 2008 @ 23:18:

Ik heb het maar acht maanden volgehouden,....



Heb letterlijk een hele hoge prijs voor hem moeten betalen.



Sorry voor dit lange verhaal... moest het even kwijt.

Jij poste jouw verhaal waarschijnlijk net toen ik mijn post aan het schrijven was. Ik zag het staan toen de mijne geplaatst werd.



Nou, hier hoef je echt geen sorry voor te zeggen, Jij hebt het in die korte tijd ook wel voor je kiezen gehad. Emotioneel én financieel. Hard hoor. Woon jij zelf nu nog in dat huis? Dan zit je dus eigenlijk ook nog ver van je eigen vrienden etc. af? Moet je het daar alleen verwerken! Ik zit ook nog wel een poos met een koophuis, dat waarschijnlijk nog lang niet verkocht is, maar ik zit gelukkig wel in mijn eigen omgeving en kan het daar dan wel een poosje uitzingen. Ik wou steeds dat dit huis snel verkocht werd, maar op dit moment hoop ik het voor jou nog meer! Ik wens je enorm veel sterkte, en datje maar gauw een goede koper vindt!

eindelijk schreef op 30 oktober 2008 @ 23:26:

Ik lees de berichten en denk dan, de één vecht omdat ze niet los kan laten, de ander weet niet hoe ze los kan komen. We zijn ondertussen net zo tegenstrijdig als al die N-s

Ja dat dacht ik ook toen jij ook om een datum vroeg. Die datum van MM en Muis ben jij allang gepasseerd.

Die procedure niet stoppen hoor! Echt niet. Wat hij ook zegt of belooft of op papier zet. Hij gaat niet uit zichzelf, never. Waarom zou hij? Moet hij voor zichzelf gaan zorgen.

wis schreef op 30 oktober 2008 @ 23:18:



Positief hieraan is gelukkig wel dat ik hier nog zit... ik heb voor mezelf gekozen, en dat is me heel wat waard.

Sorry voor dit lange verhaal... moest het even kwijt.

Dat is zeker positief: En ook dat je het na 8 maanden al hebt afgekapt en voor jezelf hebt gekozen. Dat zal Eindelijk zeker met je eens zijn, helaas. Zij heeft er 'wat' langer over gedaan

Heel jammer van dat huis, is zeker een hoge prijs. Maar ook positief is dat je nu een les hebt geleerd en dit je niet snel meer zal overkomen! Je hebt nu voelsprieten ontwikkeld.

eindelijk schreef op 30 oktober 2008 @ 23:41:

[...]



Woon jij zelf nu nog in dat huis? Dan zit je dus eigenlijk ook nog ver van je eigen vrienden etc. af?

Hoi eindelijk, bedankt voor je reactie! Nee, ik woon nog in mijn eigen huis. Het huis daar wordt over 2 weken opgeleverd en dan zit ik dus met dubbele lasten en een leeg huis erbij... maak me financieel heel veel zorgen. Ik kan alleen maar afwachten op een nieuwe koper... hoop zo erg dat het niet lang gaat duren anders hou ik er een mega schuld aan over.



Ik zit ook nog wel een poos met een koophuis, dat waarschijnlijk nog lang niet verkocht is, maar ik zit gelukkig wel in mijn eigen omgeving en kan het daar dan wel een poosje uitzingen. Ik wou steeds dat dit huis snel verkocht werd, maar op dit moment hoop ik het voor jou nog meer! Ik wens je enorm veel sterkte, en datje maar gauw een goede koper vindt!

Wees maar blij inderdaad dat je in je eigen omgeving zit. Ik zou nu ook echt niet zonder mijn vriendinnen kunnen. Wel balen hoor dit allemaal. Hoop ook echt voor jou dat je er snel vanaf bent. Zou vast enorm opluchten, kun je eindelijk echt een nieuwe start maken. Jij ook heel veel sterkte ermee... hou ons op de hoogte hoe het allemaal verloopt!

wis schreef op 31 oktober 2008 @ 00:06:

[...]

Het huis is dus nog niet opgeleverd?

Je kunt er niet onderuit, b.v. omdat je het niet kunt betalen?

Is het leeg? Is verhuur misschien een opie?

Je hebt er toch geen spullen staan en je hebt er geen binding mee. Misschien zou je dan het financïële risico een beetje kunnen dekken? Particuliere verhuur kan nog wel eens aardig wat opleveren, kan misschien wel via dezelfde makelaar. Alleen goed opletten, dat je huurders er wel weer uit kunt krijgen bij verkoop. In deze tijd staan huizen erg lang te koop en je schiet er dan zo enorm bij in.

Ik wens je veel succes!

eindelijk schreef op 31 oktober 2008 @ 00:15:

[...]



Het huis is dus nog niet opgeleverd?

Je kunt er niet onderuit, b.v. omdat je het niet kunt betalen?

Is het leeg? Is verhuur misschien een opie?

Nee, ik kan er waarschijnlijk niet meer onderuit, de hypotheek staat volledig op mijn naam. Volgens de bank kan ik het gewoon betalen (inkomen is daar getoetst)... maar ja, nu met de kosten van mijn eigen huurhuis erbij gaat dat natuurlijk absoluut niet. Verhuren heb ik wel over gedacht, maar meestal moet je dat voor een bepaalde periode afspreken en ik weet niet of dat haalbaar is. Ik wil het eigenlijk gewoon zo snel mogelijk, in ieder geval binnen 6 maanden, proberen te verkopen want dan kan ik de overdrachtsbelasting terugkrijgen (iets van 12 duizend euro) anders ben ik dat ook nog eens kwijt. Het staat nu sinds 2 weken te koop maar de levering is inderdaad pas half november, dan is het pas officeel in mijn bezit.

Wat een horrorstory!



Kan je alleen maar veel sterkte wensen en ik hoop dat je het snel kunt verkopen!

impala schreef op 30 oktober 2008 @ 23:42:

[...]





Ja dat dacht ik ook toen jij ook om een datum vroeg. Die datum van MM en Muis ben jij allang gepasseerd.

.

Dat weet ik nog zo net niet, althans of ik hem al dan niet gepasseerd ben. Ik heb me wel gedistantieerd van hem, maar kom er rond voor uit dat het pijn doet. De relatie met N1 was minder helftig, maar ook dat ik allang met hem klaar was toen het echt einde oefening was. De relatie met N2 was veel heftiger en is de breuk gekomen toen we er middenin zaten. Dat is toch anders. Het klassieke aantrekken en afstoten is er nu. Maar ik hou die afstand, want anders blijft het zo verwarrend.

Hoi Wis, jij ook welkom hier, al klinkt dat gek. Hoever woon je van je koophuis vandaan?Qua kilometers? Hoe gemakkelijk is het om daar een huis te verkopen in de huidige algehele omstandigheden op de financiele markt?

Wat opvalt aan jouw verhaal en ook zo herkenbaar is, is Het Grote Medelijden dat ze met zichzelf hebben en het is precies datgene waar we ook voor vallen omdat we zo graag willen helpen. Idem dito met N2. Meneer heeft aangegeven dat hij zo vast zit, hij wil van alles, behalve de stap nemen die hem zou bevrijden van het vastzitten. En ik maar de psycholoog uithangn. Ik heb hem medegedeeld dat hij het toch allemaal zelf doet. Dat niemand hem vasthoudt, hem ketent, behalve hijzelf. En dat hij eens moet ophouden met zeuren daarover. Dat was dat 'afrondend' gesprek. Ik heb hem verteld dat hij zelf alle sleutels in handen heeft voor zijn eigen weg naar de vrijheid. Dat hij niet moet kijken naar de mogelijkheden van anderen, keuzes, opties, maar naar zijn eigen. Ze liggen voor zijn voeten, hij struikelt er goddorie iedere keer weer over. En in plaats van jammeren over een zere knie want gevallen moet hij eens zichzelf bijeenrapen en de stap zetten. En dat is waar ik hem heb gezegd, als je die hebt genomen, mag je terugkomen. Weet nu al dat dat niet zal gebeuren.

Wis, jouw verhaal is precies waar ik bang voor ben. Ik heb al eens een hoop opgegeven voor een man (N1) en die liet mij ook al zo hard barsten. Het is ook ergens niet goed, dat weet ik ook wel, als ik zeg dat ik geen enkele man ooit meer zal vertrouwen om daar mee samen te gaan wonen of zelfs te trouwen. In mijn huis, in mijn lijf, op mijn bank, maar nooit naast de bel op het naambordje.....

Muis66 schreef op 30 oktober 2008 @ 22:06:

[...]

Muis leent hem even voor haar megadip over N2

Is goed hoor Muis,

Vreselijk @wis.Dat knalt er goed in.

Wat een emotionele mix.En financiele horror.Hij heeft je leegezogen.

Realiseer je je wel dat hij al ZIJN tekortkomingen, echt álle, op jou geprojecteerd heeft?(flinke N-trek).

Wat een godskolere zelfingenomen man zeg.En als trap na ook nog zeggen hij weet nu genoeg???

Maw. jij bent niet wie hij dacht?Aaargghh dat werd mij ook nagetrapt.Niet 1x maar meerdere malen.

Echt een K opmerking.

Muis66 schreef op 31 oktober 2008 @ 07:16:

Hoi Wis, jij ook welkom hier, al klinkt dat gek. Hoever woon je van je koophuis vandaan?Qua kilometers? Hoe gemakkelijk is het om daar een huis te verkopen in de huidige algehele omstandigheden op de financiele markt?

Hoi Muis, dankje. Haha... ben blij dat ik hier welkom ben met mijn verhaal, maar had hier ook liever niet geweest natuurlijk. Het huis ligt ruim 100 km van mijn woonplaats. Toen ik het kocht was het huis erg in trek, en de makelaar had er ook wel vertrouwen in... maar goed, op dit moment is er nog weinig nieuws en dat maakt me wel onzeker.



En ik maar de psycholoog uithangn.Ik heb hem verteld dat hij zelf alle sleutels in handen heeft voor zijn eigen weg naar de vrijheid. Dat hij niet moet kijken naar de mogelijkheden van anderen, keuzes, opties, maar naar zijn eigen. Ze liggen voor zijn voeten, hij struikelt er goddorie iedere keer weer over.

Dit is inderdaad zo herkenbaar!! Ze willen gewoon niet naar andere (lees: hun eigen) mogelijkheden kijken. De ander mag alle verantwoordelijkheid voor hun leven op zich nemen omdat zij zielig zijn. Zodra dat niet gebeurt, is de ander fout, heeft niet genoeg voor hun over etc. Dat is ook zo frustrerend. Ik lees tussen de regeles door dat jij ook heel erg bezig bent (geweest) met hem inzicht geven in de situatie, hem te wijzen op zijn eigen verantwoordelijkheid om zijn leven anders vorm te geven. Mijn ervaring is echter, dat je net zo goed tegen een muur kunt praten. Ze willen het gewoon weg niet zelf doen. Zinloos, dus laat hem maar... denk aan jezelf. Dit kost alleen maar zoveel energie en frustratie. Ik vraag me of of hij het ooit echt gaat leren en inzien. Mogelijk zal hij na een tijd terugkomen omdat ie je niet kwijt wil en je gelijk geven... maar echt veranderen, ik denk het niet.



Wis, jouw verhaal is precies waar ik bang voor ben. Ik heb al eens een hoop opgegeven voor een man (N1) en die liet mij ook al zo hard barsten.

Muis66, klinkt hard maar voor man nummer 2 zeker ook niet doen!! Laat jezelf niet verleiden hiertoe. Narcisten denken alleen aan zichzelf en je hebt grote kans dat jij straks weer met de ellende zit. Zet hem maar voor het blok en laat hem eerst maar eens iets opgeven. Als hij dat niet wil (daar zal hij ongetwijfeld allerlei zogenaamd goede redenen voor aandragen) dan weet je genoeg. Ik heb er echt van geleerd, en zou het nooit meer op dezelfde manier aanpakken zoals ik heb gedaan. Veel succes en sterkte met alles!

@ Yasmijn & Face2:



Bedankt... ja ben zelf ook zo boos en verdrietig tegelijk. Ik mag nu alle last dragen, en dan nog is HIJ degene die zielig is en benadeeld is door mij!!! Het is echt ongelofelijk... ik zou me schamen als ik me zo zou gedragen. Moet zeggen dat ik me nu ook best schaam want ik voel me gewoon een domme muts in deze situatie. Ik dacht echt dat ik wijzer was, maar goed, ik moet verder en dit allemaal oplossen, dus mezelf verwijten maken lost niks op. Ik heb er weer van geleerd. Maar dat het enorm frustrerend is, dat blijft.

Ik ben echt heel blij dat ik hier zoveel herkenning vind, geeft wel een beetje steun.