Relaties
alle pijlers
Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!
woensdag 12 maart 2008 om 12:31
Hallo,
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
woensdag 5 november 2008 om 22:29
Ik sta nu toch al anderhalf jaar op eigen benen. Orde op zaken gesteld en weer toe aan een nieuwe relatie, dacht ik.
Toch twijfel ik aan alle woorden die gesproken woorden en zie ik overal spoken. Best jammer. Hoewel ik de reacties herken als zijnde niet mijn oorspronkelijke reacties moet ik erg veel moeite doen om dit niet naar een ander te uiten.
Toch twijfel ik aan alle woorden die gesproken woorden en zie ik overal spoken. Best jammer. Hoewel ik de reacties herken als zijnde niet mijn oorspronkelijke reacties moet ik erg veel moeite doen om dit niet naar een ander te uiten.
donderdag 6 november 2008 om 07:34
Hai ladies,
Wat een mooi, zeer passend stukje Lilac wat je hierboven hebt geplaatst. Ben bijna geneigd het op een kaartje te schrijven en naar hem te sturen
Alleen geef ik hem dan weer voeding tot acties, dus blijft het bij radiostilte van mijn kant. Hoe lastig dat af en toe is.
In mijn omgeving is het helemaal duidelijk dat ex een N is. Alleen weet hij het zelf niet ( of wil het niet weten ). Hij is veel te druk met anderen bezig ( hoewel hij wel altijd van zichzelf zegt dat hij egoistisch aangelegd is ). Klopt wel, dus zelfkennis heeft ie wel.
Jee, wat zit ik vol met emoties die alle kanten op stuiteren over wat er allemaal is gebeurd. Nu ik tot rust kom en veilig ben, komt de klap nog eens. Of ik dubbel gestraft wordt. Mijn kinderen niet om me heen, het gevecht hierom, het moeten bewijzen naar instanties, het verdriet etc. Het geeft me wel de kracht om door te gaan, en brengt een soort van strijdlust in me los
Tja, aan een nieuwe relatie ben ik nog niet toe. Maar snap de vraag wel. Ik denk dat ik ook hier een flinke duw van heb mee gekregen. Zal heel wantrouwig zijn, zoeken naar kleine hints of gedragingen. Brrr.. nee even niet.
Lilac, als het goed is ben ik toegevoegd aan je lijstje. Dank daarvoor. Vind het enorm fijn dat ik dit forum heb gevonden.
Liefs,
Wat een mooi, zeer passend stukje Lilac wat je hierboven hebt geplaatst. Ben bijna geneigd het op een kaartje te schrijven en naar hem te sturen
Alleen geef ik hem dan weer voeding tot acties, dus blijft het bij radiostilte van mijn kant. Hoe lastig dat af en toe is.
In mijn omgeving is het helemaal duidelijk dat ex een N is. Alleen weet hij het zelf niet ( of wil het niet weten ). Hij is veel te druk met anderen bezig ( hoewel hij wel altijd van zichzelf zegt dat hij egoistisch aangelegd is ). Klopt wel, dus zelfkennis heeft ie wel.
Jee, wat zit ik vol met emoties die alle kanten op stuiteren over wat er allemaal is gebeurd. Nu ik tot rust kom en veilig ben, komt de klap nog eens. Of ik dubbel gestraft wordt. Mijn kinderen niet om me heen, het gevecht hierom, het moeten bewijzen naar instanties, het verdriet etc. Het geeft me wel de kracht om door te gaan, en brengt een soort van strijdlust in me los
Tja, aan een nieuwe relatie ben ik nog niet toe. Maar snap de vraag wel. Ik denk dat ik ook hier een flinke duw van heb mee gekregen. Zal heel wantrouwig zijn, zoeken naar kleine hints of gedragingen. Brrr.. nee even niet.
Lilac, als het goed is ben ik toegevoegd aan je lijstje. Dank daarvoor. Vind het enorm fijn dat ik dit forum heb gevonden.
Liefs,
donderdag 6 november 2008 om 19:40
Wat ik nog wil toevoegen: ooit weer een nieuwe relatie? Ik merk dat mijn vertrouwen in mijn mensenkennis niet zo groot is. Dat ik me zo sterk heb vergist in iemand.... stel dat me dat weer gebeurt. Ik moet voorlopig ook niet aan een nieuwe relatie denken. Wat Simji ook vertelt, nu alles een beetje rustig is komen de emoties soms in alle heftigheid naar boven. En wanneer ben je weer klaar voor een relatie? En trek je de juiste persoon naar je toe? Ik denk dat het zaak is om met jezelf in balans te komen. Een tijd op eigen benen staan wil niet zeggen dat je ook stevig op beide benen staat. Ik denk dat als je dat punt bereikt hebt het vertrouwen en je mensenkennis weer groeit. Ik moet je eerlijk zeggen dat ik met bovenstaande ook mijzelf moed inpraat... ![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif)
donderdag 6 november 2008 om 20:05
Lilac meis, ik heb je mailtje ontvangen. Moet zelf ook nog even kijken hoe alles werkt.
Ik lees je graag latersss..
Vandaag een fijne dag want ik heb EEN BAAN!
Yes, yes, yes. Ik ben zo blij. Nieuwe sociale contacten, andere mensen om me heen, afleiding etc..
Voel me stiekem weer gewaardeerd. Blijk toch zelfvertrouwen uit te stralen ( terwijl ik me soms zo klein voel ).
De start van een nieuw begin is gemaakt.
Liefs,
Ik lees je graag latersss..
Vandaag een fijne dag want ik heb EEN BAAN!
Yes, yes, yes. Ik ben zo blij. Nieuwe sociale contacten, andere mensen om me heen, afleiding etc..
Voel me stiekem weer gewaardeerd. Blijk toch zelfvertrouwen uit te stralen ( terwijl ik me soms zo klein voel ).
De start van een nieuw begin is gemaakt.
Liefs,
donderdag 6 november 2008 om 20:29
Goed van je Simji! heerlijk hoor. En na alles wat je meegemaakt hebt blijkt er nog zoveel, misschien juist daardoor, onvermoedde kracht in je te zitten. Heel erg goed van je! Geniet van dit gevoel.
Ik hoop dat je het net zo treft als ik het getroffen heb op mijn werk. Heb er nu drie dagen opzitten en vind het ontzettend leuk. En nog mooier, ze zijn blij met mij! En ik voel me een ander mens als ik daar ben.
Wanneer begin je?
donderdag 6 november 2008 om 21:24
Ik begin maandag al 
Het voordeel van direct beschikbaar zijn.
Het zal wel even wennen worden, maar ben zo gemotiveerd dat het ervan af spat momenteel
Leuk Lilac, ik las het al eerder. Jij dus ook een nieuwe baan. Fijn dat ze zo blij met je zijn.
Stap voor stap komen we er wel.
Hoe ga jij het met je spulletjes doen welke nog bij ex staan?
Ik bezit momenteel geen theelepel meer, maar vind het wel best. Hij mag het allemaal houden, behalve mijn zoon natuurlijk!
fijne avond nog.
Het voordeel van direct beschikbaar zijn.
Het zal wel even wennen worden, maar ben zo gemotiveerd dat het ervan af spat momenteel
Leuk Lilac, ik las het al eerder. Jij dus ook een nieuwe baan. Fijn dat ze zo blij met je zijn.
Stap voor stap komen we er wel.
Hoe ga jij het met je spulletjes doen welke nog bij ex staan?
Ik bezit momenteel geen theelepel meer, maar vind het wel best. Hij mag het allemaal houden, behalve mijn zoon natuurlijk!
fijne avond nog.
donderdag 6 november 2008 om 22:17
:
Wat ik nog wil toevoegen: ooit weer een nieuwe relatie? Ik merk dat mijn vertrouwen in mijn mensenkennis niet zo groot is. Dat ik me zo sterk heb vergist in iemand.... stel dat me dat weer gebeurt. ...
Dat merk ik dus ook! Ik heb dus ook geen groot geloof meer in mijn mensenkennis. Merk dat ik zelfs na anderhalf jaar nog steeds aardig geconditioneerd gedrag vertoon. Hoewel ik dacht dat ik wel klaar was met de reparatie periode merk ik dat het bij het instappen van een nieuwe relatie best wel tegenvalt.
Als ik google op dit onderwerp kom ik eigenlijk erg weinig tegen. Weet iemand waar hier informatie over te vinden is?
donderdag 6 november 2008 om 22:55
Hoi Eindelijk,
ik heb nog niet alles gelezen, dus misschien val ik in herhaling, maar ik wil toch even reageren: zelf hebben mijn ex en ik na de scheiding zo geregeld, dat tot het 18e jaar van de kinderen, wij beiden moeten tekenen, indien we geld van de spaarrekening van de kinderen op willen nemen. Ik kan dus niet zonder zijn toestemming de rekening van de kinderen 'leegplunderen' en hij ook niet! Gaf mij een veilig idee, en lijkt me voor jou ook wel een goede regeling. Maar ik vind ook dat het geld op de rekening voor de kinderen is, en niet voor de ouders.
Dat jouw ex aangeeft, dat je hem aan de bedelstraf wil hebben, en in de goot....Ik lees momenteel het boek 'Emotionele Chantage'' van Susan Forward, en dit soort dingen komen hierin aan de orde. Misschien ook een goed boek voor jou?
donderdag 6 november 2008 om 23:44
[quote]:
[...]
Hoi Eindelijk,
ik heb nog niet alles gelezen, dus misschien val ik in herhaling, maar ik wil toch even reageren: zelf hebben mijn ex en ik na de scheiding zo geregeld, dat tot het 18e jaar van de kinderen, wij beiden moeten tekenen, indien we geld van de spaarrekening van de kinderen op willen nemen. Ik kan dus niet zonder zijn toestemming de rekening van de kinderen 'leegplunderen' en hij ook niet! Gaf mij een veilig idee, en lijkt me voor jou ook wel een goede regeling. Dat zou ik ook wel vinden, maar hij wil het gewoon voor zichzelf Is hier een wet over? Maar ik vind ook dat het geld op de rekening voor de kinderen is, en niet voor de ouders.
Dat jouw ex aangeeft, dat je hem aan de bedelstraf wil hebben, en in de goot....Ik lees momenteel het boek 'Emotionele Chantage'' van Susan Forward, en dit soort dingen komen hierin aan de orde. Misschien ook een goed boek voor jou? Ik ben me er heel goed van bewust dat hij me chanteert.Hij wil me dwingen om te tekenen dat hij geld van de kinderspaarrekeningen krijgt. Ik heb hem gezegd dat ik die keus niet wil maken, omdat dat emotioneel voor mij niet kan, het hoort bij de kinderen. Dus ik zeg bij voorbaat nee.Maar ik kan nergens vinden of hier wettelijk iets over geregeld is, zelfs advocaten zijn tegenstrijdig, de mijne zegt het staat op naam van de kinderen, hij zegt dat de zijne zegt dat het van de ouders is zolang de kinderen minderjarig zijn.[/quote]
[...]
Hoi Eindelijk,
ik heb nog niet alles gelezen, dus misschien val ik in herhaling, maar ik wil toch even reageren: zelf hebben mijn ex en ik na de scheiding zo geregeld, dat tot het 18e jaar van de kinderen, wij beiden moeten tekenen, indien we geld van de spaarrekening van de kinderen op willen nemen. Ik kan dus niet zonder zijn toestemming de rekening van de kinderen 'leegplunderen' en hij ook niet! Gaf mij een veilig idee, en lijkt me voor jou ook wel een goede regeling. Dat zou ik ook wel vinden, maar hij wil het gewoon voor zichzelf Is hier een wet over? Maar ik vind ook dat het geld op de rekening voor de kinderen is, en niet voor de ouders.
Dat jouw ex aangeeft, dat je hem aan de bedelstraf wil hebben, en in de goot....Ik lees momenteel het boek 'Emotionele Chantage'' van Susan Forward, en dit soort dingen komen hierin aan de orde. Misschien ook een goed boek voor jou? Ik ben me er heel goed van bewust dat hij me chanteert.Hij wil me dwingen om te tekenen dat hij geld van de kinderspaarrekeningen krijgt. Ik heb hem gezegd dat ik die keus niet wil maken, omdat dat emotioneel voor mij niet kan, het hoort bij de kinderen. Dus ik zeg bij voorbaat nee.Maar ik kan nergens vinden of hier wettelijk iets over geregeld is, zelfs advocaten zijn tegenstrijdig, de mijne zegt het staat op naam van de kinderen, hij zegt dat de zijne zegt dat het van de ouders is zolang de kinderen minderjarig zijn.[/quote]
donderdag 6 november 2008 om 23:47
Pff, eindelijk, lastig. Volgens mij is er verder wettelijk inderdaad niets over geregeld, maar is het van de ouders. Echter: als jij het echt niet wil, zou ik het hem zeker niet geven. Dat gaat toch tegen alle gevoelens in??? Voor mij was het geld toen ook voor de kinderen, er was immers voor hen gespaard.
Blijf volhouden bij je eigen gevoel en geef niet toe! Het is jouw woord tegen het zijne, en ik denk, dat jullie hoe dan ook naar de bank moeten om e.e.a. te regelen; dan kun je altijd aangeven hoe jij het graag wil. Maar inderdaad kun je het eerst nog via de advocaat proberen, heeft toch vaak nog net iets meer invloed! Sterkte!
Blijf volhouden bij je eigen gevoel en geef niet toe! Het is jouw woord tegen het zijne, en ik denk, dat jullie hoe dan ook naar de bank moeten om e.e.a. te regelen; dan kun je altijd aangeven hoe jij het graag wil. Maar inderdaad kun je het eerst nog via de advocaat proberen, heeft toch vaak nog net iets meer invloed! Sterkte!
vrijdag 7 november 2008 om 00:43
Ja dat klopt wel denk ik eindelijk, hij zal de helft van het geld uiteindelijk wel in handen krijgen. Denk niet dat je zijn deel veilig kunt veilig stellen voor de kinderen.
Eerst dacht ik: dan kun je het net zo goed nu verdelen. Maar dat klopt niet volgens mij. Als hij de helft er nu af haalt, wordt het resterende geld straks misschien ook weer verdeeld en blijf je met een kwart achter. Hoe dan ook, hou het gewoon in de boedel waar de rechter over moet beslissen.
Je zei eerder: hij eist dat ik zondag iets teken. Hoe ver gaat hij daarin?
Eerst dacht ik: dan kun je het net zo goed nu verdelen. Maar dat klopt niet volgens mij. Als hij de helft er nu af haalt, wordt het resterende geld straks misschien ook weer verdeeld en blijf je met een kwart achter. Hoe dan ook, hou het gewoon in de boedel waar de rechter over moet beslissen.
Je zei eerder: hij eist dat ik zondag iets teken. Hoe ver gaat hij daarin?
.
vrijdag 7 november 2008 om 08:35
ik teken niets. Nu heeft me een brief gegeven dat hij alleen weg gaat als hij geld van de kinderen heeft. Hij neemt dan (mischien) een duur appartement, waardoor er weinig ruimte is voor alimentatie en om de hypotheek van dit huis af te bertalen. Als ik ermee accord ga, ga ik ook accoord met die huur en zal ik de rest van dit huis moeten betalen
zaterdag 8 november 2008 om 09:04
zondag 9 november 2008 om 08:33
Tuurlijk mis je hem LilacTree,het was vertrouwd hoe verschrikkelijk het ook kon zijn.
Daar ben je mens voor.
Ratio en gevoel staan lijnrecht t.o elkaar nu.
Je weet wat je had maar niet wat komen zal nu.Dat maakt dat je ondanks de ellende iemand gewoon mist.
Een proces waar je doorheen hebt te gaan.Kost een vermogen.
In de Happinez van deze mnd. staat geluk centraal.
Wat is nou geluk?Dat je je staande weet te houden na iets als dit.Jezelf weer terug vind.
Het is een leerproces maar door een diep dal gaan en er dan weer uitkomen maakt dat je je weer een stuk beter voelen kan.En dat is ook zo,door zwaar geschud(pijn,verdriet,gemis,eenzamheid) en dat overleven maakt je een rijk mens.
Daar ben je mens voor.
Ratio en gevoel staan lijnrecht t.o elkaar nu.
Je weet wat je had maar niet wat komen zal nu.Dat maakt dat je ondanks de ellende iemand gewoon mist.
Een proces waar je doorheen hebt te gaan.Kost een vermogen.
In de Happinez van deze mnd. staat geluk centraal.
Wat is nou geluk?Dat je je staande weet te houden na iets als dit.Jezelf weer terug vind.
Het is een leerproces maar door een diep dal gaan en er dan weer uitkomen maakt dat je je weer een stuk beter voelen kan.En dat is ook zo,door zwaar geschud(pijn,verdriet,gemis,eenzamheid) en dat overleven maakt je een rijk mens.
zondag 9 november 2008 om 09:17
Eindelijk; ik neem aan dat je weet wat er in het verzoekschrift staat? Dan wordt vrijdag uitgesproken, welke 'regels' er gelden tijdens de echtscheiding; vandaar voorlopige voorzieningen. Zodra de echtscheiding definitief is, zijn ook de voorzieningen definitief: dus voorlopige voorzieningen zou kunnen betekenen dat jij tijdens de hele procedure in het huis mag blijven wonen, en je man ergens anders onderdak moet zoeken. Als de scheiding is uitgesproken, kan het zijn, dat jij het huis alsnog uitmoet, zodat je ex er weer in kan.... Zo zijn er dus meerdere voorlopige voorzieningen...
Dan: mijn vriend is vannacht naar huis vertrokken, hij ziet de relatie niet meer zitten, omdat volgens hem mijn dochter teveel de baas is in mijn huis; ik laat over me heen lopen. Ik kan me zijn reactie ook nog voorstellen: om de lieve vrede te bewaren, als vriend hier is, laat ik veel toe....maar echt niet alles. Dochterlief toont geen respect voor mij, als vriend bij mij is; als hij er niet is, is de situatie heel anders... Ik vind het altijd heel moeilijk om het beiden naar de zin te maken, en cijfer mezelf hierdoor te veel weg. Al met al kan ik zijn reactie dus echt wel begrijpen, maar het doet zó'n pijn! Zelfs als ik rationeel ben, en weet dat dit het beste is...
Dan: mijn vriend is vannacht naar huis vertrokken, hij ziet de relatie niet meer zitten, omdat volgens hem mijn dochter teveel de baas is in mijn huis; ik laat over me heen lopen. Ik kan me zijn reactie ook nog voorstellen: om de lieve vrede te bewaren, als vriend hier is, laat ik veel toe....maar echt niet alles. Dochterlief toont geen respect voor mij, als vriend bij mij is; als hij er niet is, is de situatie heel anders... Ik vind het altijd heel moeilijk om het beiden naar de zin te maken, en cijfer mezelf hierdoor te veel weg. Al met al kan ik zijn reactie dus echt wel begrijpen, maar het doet zó'n pijn! Zelfs als ik rationeel ben, en weet dat dit het beste is...
zondag 9 november 2008 om 13:37
Hai,
Lilac ik begrijp je gemis.
Hoe NIET leuk de relatie ook was, toch is dit een logisch gevoel. Ik heb er ook last van.
Ik probeer niet teveel aan de (weinig) leuke dingen te denken.
Waarschijnlijk mis je het vertrouwde gevoel. Het is gewoonweg niet makkelijk er alleen voor te staan. Emoties nemen voortdurend een loopje met me.
Bah, ik heb een baaldag en wil het liefst me zo ver mogelijk verstoppen.
Liefs,
Lilac ik begrijp je gemis.
Hoe NIET leuk de relatie ook was, toch is dit een logisch gevoel. Ik heb er ook last van.
Ik probeer niet teveel aan de (weinig) leuke dingen te denken.
Waarschijnlijk mis je het vertrouwde gevoel. Het is gewoonweg niet makkelijk er alleen voor te staan. Emoties nemen voortdurend een loopje met me.
Bah, ik heb een baaldag en wil het liefst me zo ver mogelijk verstoppen.
Liefs,
maandag 10 november 2008 om 01:29
Ik weet niet of mijn man het weet, hij moet het van zijn eigen advocaat horen. Eigenlijk durfde ik het ook niet te vertellen, met een weekend voor de boed, dan is hij vrij.
Verder heb ik zelf van die omstreden gevoelens, aan de ene kant iets van he, he, het is zover, ik kan mijn eigen leven gaan bepalen. Aan de nadere kant heb ik een hekel aan mezelf, dat ik dat doe. Verder is er de angst, voor zijn reactie, maar ook voor zijn en mijn toekomst. En voor mijn kinderen, hoe verwerken ze dit, Ze weten er nu ook nog niets van, dat het vrijdag voor de rechter komt. Ik weet ook niet of ik ze het kan en wil vertellen. Ik vind het nogal wat, ik heb er zelf moeite mee, maar kan en wil toch niet terug. Verstand en gevoel zijn het helemaal niet met elkaar eens. Het voelt gewoon heel raar, na 35 jaar uit elkaar te gaan en dan nog wel op deze manier.
maandag 10 november 2008 om 08:39
Simji, gefeliciteerd met je baan! En heel veel succes vandaag!
Ik ga vandaag solliciteren, ben me geestelijk aan het voorbereiden
. Kon vannacht niet slapen, voelde me gisterenavond al erg vaag. Wilde ML bellen en heb dit ook gedaan. "Godzijdank" deed hij heel erg lelijk, dus ik was direct weer van m'n neiging genezen. Werd wel heel boos en dan heb ik de neiging om steeds terug te bellen (omdat ik het laatste woord wil hebben?) maar op een gegeven moment is dat een kwestie van heel even uitstellen en afkoelen en dan zakt die neiging vanzelf.
Toen ik uiteindelijk in slaap viel, had ik heel nare dromen over ML. Allemaal dingen die gepasseerd zijn, passeren de revue alleen in mijn droom word ik dus wél boos (ipv over me heen laten lopen). Toen ik wakker werd, wist ik meteen weer een heleboel dingen die gebeurd zijn maar die ik in eerste instantie vergeten ben (verdrongen??) Nadeel daarvan is dat ik een rotnacht gehad heb, voordeel is dat ik nu loeikwaad op hem ben.
LilacTree, kan jij voor jezelf nagaan wat de momenten zijn dat je hem mist? Is het als je eenzaam bent, iets naars megemaakt hebt, ergens nerveus voor bent, of ... ? Ik mis ML over het algemeen het meest als ik net wakker ben (behalve nu dan) en ik denk dat dat komt omdat ik heel levendig droom en me over het algemeen vaag voel als ik wakker word... Alsof ik tussen twee werelden inzweef. Ben bepaald gen ochtendmens en voel me 's ochtends verdrietig, chagerijnig etc. M'n depressie is dan echt het ergst. Ik merk trouwens wel dat de antidepressiva begint te werken. Bijkomend voordeel is een platliggend libido dus dat stilt m'n "verlangen" naar ML wel (lichamelijk verlangen is altijd het grootst, bij mij althans)
Eindelijk, hoe gaat het met jou @ the moment?
En heel veel succes vandaag! Ik ga vandaag solliciteren, ben me geestelijk aan het voorbereiden
. Kon vannacht niet slapen, voelde me gisterenavond al erg vaag. Wilde ML bellen en heb dit ook gedaan. "Godzijdank" deed hij heel erg lelijk, dus ik was direct weer van m'n neiging genezen. Werd wel heel boos en dan heb ik de neiging om steeds terug te bellen (omdat ik het laatste woord wil hebben?) maar op een gegeven moment is dat een kwestie van heel even uitstellen en afkoelen en dan zakt die neiging vanzelf. Toen ik uiteindelijk in slaap viel, had ik heel nare dromen over ML. Allemaal dingen die gepasseerd zijn, passeren de revue alleen in mijn droom word ik dus wél boos (ipv over me heen laten lopen). Toen ik wakker werd, wist ik meteen weer een heleboel dingen die gebeurd zijn maar die ik in eerste instantie vergeten ben (verdrongen??) Nadeel daarvan is dat ik een rotnacht gehad heb, voordeel is dat ik nu loeikwaad op hem ben.
LilacTree, kan jij voor jezelf nagaan wat de momenten zijn dat je hem mist? Is het als je eenzaam bent, iets naars megemaakt hebt, ergens nerveus voor bent, of ... ? Ik mis ML over het algemeen het meest als ik net wakker ben (behalve nu dan
) en ik denk dat dat komt omdat ik heel levendig droom en me over het algemeen vaag voel als ik wakker word... Alsof ik tussen twee werelden inzweef. Ben bepaald gen ochtendmens en voel me 's ochtends verdrietig, chagerijnig etc. M'n depressie is dan echt het ergst. Ik merk trouwens wel dat de antidepressiva begint te werken. Bijkomend voordeel is een platliggend libido dus dat stilt m'n "verlangen" naar ML wel (lichamelijk verlangen is altijd het grootst, bij mij althans)Eindelijk, hoe gaat het met jou @ the moment?
maandag 10 november 2008 om 22:18
hoi mastermind. En hoe is je sollicitatie gegaan? Na die slapeloze nacht? Ik hoop dat je een leuke baan hebt!
Zelf loopt het hier moeizaam. Doe er alles aan om de vrede te bewaren, maar toch de relatie te beëindigen. Het heeft voor ieder lang genoeg geduurd. Bovendien word de nasmaak steeds bitterder. Ik probeer nog dat de kinderen een redelijk "nagevoel" houden, dat ze enigszins begrijpen dat hij ze niet persé hoeft te haten, dat dit gedrag er wel op lijkt, maar dat hij zijn gevoel niet kan tonen.
Zelf loopt het hier moeizaam. Doe er alles aan om de vrede te bewaren, maar toch de relatie te beëindigen. Het heeft voor ieder lang genoeg geduurd. Bovendien word de nasmaak steeds bitterder. Ik probeer nog dat de kinderen een redelijk "nagevoel" houden, dat ze enigszins begrijpen dat hij ze niet persé hoeft te haten, dat dit gedrag er wel op lijkt, maar dat hij zijn gevoel niet kan tonen.
